ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

กุหลาบร้ายกลายรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

หนีมาอยู่บ้านอุ่นแล้ว เนตรชนกนั่งซึมอยู่คนเดียว อุ่นทักว่าคิดมากอีกแล้ว เธอถามว่าตนร้ายกาจมากไหม อุ่นย้อนถามว่าจะให้ตอบแบบตรงๆไหม พอเนตรชนกบอกว่าเอาแบบตรงๆ อุ่นเลยบอกว่า

"ก็ไม่ใช่ย่อยเหมือนกัน ถ้าเป็นอุ่นโดนใครทำแบบนี้ก็ไม่รู้จะใจเย็นได้เท่าคุณศศิมนรึเปล่า" แล้วก็พูดอย่างเข้าใจความรู้สึกของเพื่อนว่า เนตรคงเครียด แนะว่าลองไปคุยกับจิตแพทย์ดูไหมเผื่อจะสบายใจขึ้น เนตรชนกสนใจ แล้วบ่ายนี้เองเธอก็ไปที่โรงพยาบาลที่แผนกจิตเวช

แพทย์ทางจิตเวชเป็นเพื่อนกับชนม์ชนก วันนี้ชนม์ชนกมาปรึกษาอาการของเนตรชนก ถามว่าแบบนี้มีแนวโน้มว่าจะทำร้ายตัวเองไหม จะฆ่าตัวตายรึเปล่า

"ใจเย็นๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกว่ะ แต่ถ้าจะให้รู้ชัวร์ๆแกต้องพาแฟนแกมาให้ฉันตรวจ"

"เฮ้ย บ้า ไม่ใช่แฟนฉัน" ชนม์ชนกร้องลั่น ทันใดนั้นก็มีโทรศัพท์เข้ามาที่โต๊ะ พอหมอรับสายก็บอกชนม์ชนกว่า

มีคนไข้ให้เขากลับไปก่อน ยังแซวๆว่าอย่าลืมพาแฟนมาให้ตรวจด้วย

"ไอ้นี่" ชนม์ชนกคำรามชี้หน้าเพื่อนขำๆ แล้วออกไป

ขณะเดินออกจากห้องหมอได้ยินเสียงพยาบาลประกาศเรียก "คุณเนตรชนก บริบาลพิพัฒน์ค่ะ" ชนม์ชนกชะงักกึก หันมองเห็นเนตรชนกเดินไปที่หน้าห้องหมอ เขาปราดเข้าไปหา

"รู้ตัวเหมือนกันเหรอว่าโรคจิต ดีแล้วที่มาหาหมอ อาการจะได้ดีขึ้น"

ได้เรื่องเลย! เนตรชนกด่าสวนไปว่าเขานั่นแหละโรคจิตถึงได้มาหาหมอ ทั้งคู่ต่างว่าอีกฝ่ายเป็นโรคจิต เนตรชนกอ้างว่าตนมาธุระเท่านั้นกำลังจะกลับแล้ว ว่าแล้วไว้ท่ากลับไปเลย ทำให้ชนม์ชนกรู้สึกผิดที่เป็นตัวการทำให้เธอเปลี่ยนใจไม่เข้าไปพบแพทย์

กลับมาถึงบ้านอุ่น เนตรชนกเอาทั้งหนังสือพิมพ์มากางและเปิดเว็บสมัครงานตั้งหน้าตั้งตาหางาน

เคนที่มาเจ๊าะแจ๊ะอยู่ถามว่าตนจะฝากงานที่โรงงานป๊า

ให้เอาไหม เนตรชนกบอกว่าอยากทำอะไรด้วยตัวเองมากกว่า เคนเลยขอเป็นกำลังใจให้

"ขอบใจจ้ะ แต่เนตรต้องยืมเสื้อผ้ากับของใช้ของอุ่นไปก่อนนะ เพราะไม่ได้เอามาเลย"

"อ้อ...อุ่นลืมบอกเนตรว่าคุณอาเอาเสื้อผ้ากับของใช้มาให้เนตรแล้ว" อุ่นนึกขึ้นได้

"เนตรไม่ต้องการ ฝากอุ่นบอกคุณพ่อเอาคืนไปด้วย" เนตรชนกหน้าตึงทิฐิขึ้นมาทันที

เย็นวันเดียวกันนั่นเอง เสื้อผ้าของใช้ที่เทพไทเอาไป

ฝากไว้ให้เนตรชนกก็ถูกขนกลับเข้ามา เนื้อนวลเห็นเท่านั้นก็น้ำตาร่วงด้วยความสงสารเป็นห่วงหลาน จนทัดไทปลอบว่า

"มันคงถึงเวลาแล้ว ที่ยัยเนตรต้องเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเอง หลานเราต้องผ่านมันไปได้นะคุณ"

เทพไทเองก็ได้แต่นั่งกุมมือศศิมนอย่างให้กำลังใจ ปลอบใจกันและกัน

ooooooo

เนตรชนกค้นหางานจนดึก รุ่งเช้าเคนก็เอารถมารับไปสมัครงานกัน

เคนพาเนตรชนกไปสมัครงานตามที่เธอจดเอาไว้ แห่งแรกผู้จัดการดูเอกสารแล้วบอกว่าผลการเรียนใช้ได้ แต่จบมาก็หลายเดือนแล้วดูเหมือนไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย เราอยากได้คนที่มีประสบการณ์มากกว่า

เนตรชนกหน้าเจื่อนกลับออกมาด้วยความผิดหวัง

เมื่อมาที่อีกบริษัทหนึ่ง หลังจากยื่นเอกสารและให้สัมภาษณ์แล้ว ผู้จัดการสาวบอกว่า เธอน่าจะลองไปหาที่ฝึกงานก่อน พอดีว่าบริษัทนี้ไม่มีโครงการรับเด็กฝึกงาน ทางบริษัทอยากได้คนที่พร้อมเริ่มงานได้เลย

"ขอบคุณค่ะ" เนตรชนกยกมือไหว้พูดเสียงอ่อย ยิ้มแห้งๆลากลับ

หลังจากนั้นเคนยังขับรถพาไปสมัครงานอีกหลายแห่ง แต่ทุกแห่งก็ต้องเดินหน้าแห้งกลับออกมา

ooooooo

เทพไททุกข์ใจไม่เป็นอันกินอันนอน วันนี้ทนไม่ได้ บอกศศิมนว่ารู้สึกตนจะเสียลูกสาวไปแล้ว ลุกพรวดขึ้นบอกว่าจะไปหาลูก กว่าจะไปถึงบ้านอุ่นก็เย็นแล้ว แต่ยังไม่มีใครกลับจึงคอยอยู่หน้าบ้าน

ครู่หนึ่งอุ่นกลับมาก่อน เทพไทรีบถามถึงเนตรชนก อุ่นบอกว่าออกไปสมัครงานคงจะกลับเย็น ทำให้เทพไทยิ่งสงสารลูก ยืนซึมอยู่ตรงนั้น

ทันใดนั้นเองเคนก็ขับรถเข้ามา จอดรถแล้วทั้งเคนและเนตรชนกเดินลงจากรถ เคนเข้ามาสวัสดีเทพไท เนตรชนกถามว่าพ่อมาทำอะไร

"เนตร เป็นไงบ้างลูก เหนื่อยมากไหม" เนตรชนกเบี่ยงตัวหลบพ่อที่ตรงเข้ามาหา "เนตรมาค้างบ้านอุ่นสองคืนก็พอแล้วนะลูก คืนนี้กลับบ้านเรากันเถอะ" เทพไทชวน มองลูกด้วยความเป็นห่วง

"เนตรนึกว่าเราพูดกันรู้เรื่องแล้วเสียอีกนะคะ คุณพ่อเลิกมารับเนตรเถอะค่ะ ยังไงเนตรก็ไม่กลับ"

เทพไทถามว่าแล้วลูกอยู่กินกันอย่างไร เนตรชนกตอบอย่างเป็นเรื่องปกติว่าตนเริ่มหัดอยู่ง่ายกินง่ายแล้ว แค่
บะหมี่ซองเดียวก็อิ่มท้องได้ พลางหันไปชวนอุ่นกับเคนเข้าไปกินบะหมี่กันวันนี้ตนซื้อมาหลายซอง พูดแล้วเดินผ่านเทพไท

ไปราวกับเขาเป็นอากาศธาตุ อุ่นกับเคนมองหน้าเทพไทอย่างเห็นใจ เอ่ยขอตัวแล้วรีบตามเนตรชนกเข้าไป เทพไทได้แต่มองตามลูกไปเหมือนใจจะขาด...

ooooooo

รุ่งขึ้นเนตรชนกเตรียมจะไปสมัครงานอีก นัดกับเคนไว้ แต่จนสายมากแล้วเคนก็ยังไม่มา อุ่นคาดว่าเมื่อคืนคงเที่ยวดึก เนตรชนกบ่นอย่างหงุดหงิดว่าแล้วแบบนี้ตนจะไปสมัครงานได้ยังไง

"เนตร อุ่นว่าเนตรน่าจะเลิกเป็นคุณหนูได้แล้วนะ ถ้าเนตรคิดจะอยู่ให้ได้ด้วยตัวเองจริงๆ เนตรต้องหัดใช้ชีวิตแบบคนอื่นทั่วไปบ้าง"

เนตรชนกถามว่าต้องทำอย่างไรหรือ อุ่นชี้ให้เห็นว่าก็อย่างเดี๋ยวนี้ไง ไม่ต้องรอเคนเอารถมารับหรอก เราไปเองเลย เนตรชนกยกโทรศัพท์จะโทร.เรียกแท็กซี่ อุ่นบอกว่าไปรถเมล์

แบบคนหางานเขาทำกันทั้งประหยัดและช่วยชาติด้วย

"รถเมล์" เนตรชนกทวนคำอย่างนึกไม่ถึงเพราะในชีวิตไม่เคยขึ้นรถเมล์เลย แต่วันนี้อุ่นก็พาเธอหัดขึ้นรถเมล์จนเป็น แม้จะทุลักทุเลบ้างแต่ในที่สุดก็ทำได้

บังเอิญระหว่างนั้น ชนม์ชนกขับรถผ่านมาเห็นเลยถอยรถมาดู เห็นสภาพของเนตรชนกที่ต้องมาดิ้นรนแย่งกันขึ้นรถเมล์ก็อดนึกสงสารไม่ได้ แต่ก็ทึ่งในความอดทนของเธอไม่น้อย

ooooooo

ทิพย์ธิดามารอชนม์ชนกที่ห้องทำงานเขานานมากจนบ่นกับแอนนาว่าไปไหนของเขา มือถือก็ลืมไว้ที่ออฟฟิศ เธอรอจนชนม์ชนกกลับมา บอกเขาว่าวีกเอนด์นี้ตนว่างอยากชวนไปพักผ่อนกันไกลๆ

ชนม์ชนกบอกว่าตนเตรียมจะพาครอบครัวไปพักผ่อนที่รีสอร์ตของตัวเอง ชวนไปด้วยกันทั้งยังชวนแอนนาไปด้วย สองสาวดีใจมากที่จะได้ไปเที่ยวกับเขาพร้อมครอบครัว...แบบคนในครอบครัวเดียวกัน

แต่พอตกเย็นชนม์ชนกก็ไปที่บ้านอุ่น เจอสองสาวเดินกะปลกกะเปลี้ยหัวฟูกลับจากหางานพอดี ได้ยินอุ่นถามเพื่อน ว่าเหนื่อยไหม เนตรชนกบอกว่าแค่นี้จิ๊บๆเอง ชนม์ชนกอดไม่ได้สอดเข้าไปว่าจริงหรือ เห็นหัวฟูมาเชียว ถูกเนตรชนกย้อนทันทีว่าหัวฟูแล้วมันหนักหัวใคร

ชนม์ชนกต้องการมาพูดสะกิดให้เธอคิดทบทวนการกระทำของตัวเอง โต้เถียงจิกกัดกันพอหอมปากหอมคอ เนตรชนกก็ประกาศว่าคนอย่างตนถ้าคิดจะทำอะไรก็ต้องทำให้ได้ ชนม์ชนกเลยถามว่าแล้วเคยคิดจะทำให้ครอบครัวมีความสุขบ้างไหม

ลากเข้าประเด็นได้แล้ว ชนม์ชนกถามว่าแค่จะทำให้ ครอบครัวมีความสุขเธอทำได้หรือเปล่า แล้วกระทุ้งให้คิดว่า เธอคิดว่าทำแบบนี้แล้วคุณพ่อเธอจะเลิกกับศศิมนทิ้งลูกในท้องเพื่อให้เธอกลับบ้านหรือ เตือนสติว่า

"เอาชนะไปมันก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอกน่า ยอมแพ้บ้างมันไม่ถึงกับตายหรอกคุณ หรือว่าคุณแพ้ไม่เป็น อ้อ เป็นแต่หลอกตัวเองไปวันๆสินะ"

เนตรชนกโกรธจี๊ดไล่ให้เขากลับไปเสีย ชนม์ชนกยังทิ้งท้ายว่า

"พอเสียทีเถอะคุณ  หยุดทำร้ายครอบครัว  ทำร้ายตัวเองเสียที กลับบ้านไปเสีย พ่อคุณ ปู่ย่าคุณเป็นห่วงคุณกันทั้งนั้น ผมขอร้องล่ะ"

พูดทิ้งไว้แล้วกลับไป อุ่นเดินตามไปส่ง ส่วนเนตรชนกนํ้าตาไหลพรากด้วยความแค้นใจ

ooooooo

ชนม์ชนกวางแผนพาครอบครัวไปพักผ่อนที่รีสอร์ตของตัวเอง ชัชชัยเสนอศศิมนว่าน่าจะชวนบ้านโน้นไปพักผ่อนด้วยกัน เพราะสองครอบครัวเรายังไม่เคยไปไหนด้วยกันเลย ชนม์ชนกเสนอให้ชวนไปกันทั้งบ้านเลยตนจะดูแลให้เอง ศศิมนเห็นด้วยเพราะอยากให้เทพไทไปพักผ่อนบ้าง เพราะช่วงนี้เขาเครียดเรื่องลูก

"ก็ชวนหนูเนตรไปด้วยสิ บรรยากาศดีๆ ทะเลสวยๆ อาจจะช่วยให้ใจเย็นลงก็ได้นะ เผื่อบางทีจะปรับความเข้าใจกันได้" ชัชชัยเสนอ ศศิมนรับปากว่าจะลองปรึกษากันดู

ทัดไทได้รับคำชวนก็ปรึกษากับเนื้อนวลว่าชวนเนตรชนกไปด้วยน่าจะทำให้อะไรๆดีขึ้นบ้าง เทพไทเห็นด้วย ดังนั้นตกคํ่าเขาจึงโทร.นัดอุ่นมาขอความร่วมมือ อุ่นตกใจบอกว่าถ้าเนตรชนกรู้ตนคอขาดแน่ๆ

เมื่อเทพไทขอร้อง เธอจึงรับปาก แต่ไม่ยอมตายคนเดียวชวนเคนมาลงเรือลำเดียวกัน พอเรียกเคนมาปรึกษาในเช้าวันรุ่งขึ้น เคนถึงกับสำลักกาแฟบอกว่าแบบนี้ฆ่าตัวตายกันชัดๆ

เมื่ออุ่นขอร้องให้ทำเพื่อเนตร  เคนจึงรับปากถามว่าแล้วจะวางแผนยังไงดีล่ะ

"ก็ช่วยกันคิดสิ ยังไงเราก็ต้องหลอกพาเนตรไปที่รีสอร์ตของคุณชนม์ชนกให้ได้" อุ่นตั้งเป้าไว้ แม้จะเสี่ยงตายก็ยอม

ooooooo

แค่สายวันรุ่งขึ้น  ทุกอย่างก็เรียบร้อย  เมื่ออุ่นทำเป็นถามเรื่องงานของเนตรชนก เธอบอกว่าพรุ่งนี้จะไปสมัครอีก ยังมีอีกหลายที่ที่จดไว้  ทันใดนั้นเองเคนก็ทำเป็นตื่นเต้นวิ่งเข้ามาบอกว่ามีข่าวดี  พวกเราจะได้ไปเที่ยวฟรีกันแล้ว พลางชูตั๋วทัวร์เกาะช้างให้ดู 3 ใบ

เคนปดตามที่วางแผนกับอุ่นไว้ว่าญาติชิงโชคได้ไปเที่ยวฟรี แต่ติดธุระจึงให้ตนชวนเพื่อนไปแทน อุ่นทำเป็นดีใจมากชวนเนตรชนกไปด้วยกัน ตนอยากไปเที่ยวทะเล  และเนตรชนก ก็จะได้พักผ่อนด้วย

"อือ...ก็ได้ ไปก็ไป" เนตรชนกรับคำ อุ่นกอดเนตรชนกด้วยความดีใจ เคนทำเนียนกอดอีกคน

สายๆอุ่นก็แอบโทรศัพท์แจ้งข่าวดีกับเทพไท เขาดีใจมาก ศศิมนภาวนาว่าไปคราวนี้ขอให้ปรับความเข้าใจกันได้สำเร็จด้วยเถิด

เช้าวันเสาร์ที่คริสตัลแซนด์ก็ได้ต้อนรับแขกจากกรุงเทพฯ 3 คน สองสาวหนึ่งหนุ่มมาเช็กอินรับกุญแจไปเข้าห้อง อุ่นกับเนตรชนกต่างพอใจกับทิวทัศน์ที่สวยงามของรีสอร์ต

เคนรับกุญแจห้องเอามาให้สองสาว เนตรชนกชวนว่าเอาของเข้าห้องแล้วไปหาอะไรกินกันดีกว่า ตนหิวแล้ว เคนเสนอว่าเสร็จแล้วไปเล่นเรือกล้วยกัน เนตรชนกขอนอนเล่นชายหาดดีกว่าให้อุ่นกับเคนไปเล่นกันสองคนก็แล้วกัน

สายๆคณะของชนม์ชนกก็มาถึงมีแอนนาติดมาด้วย แต่ทิพย์ธิดาขอตามมาตอนบ่ายๆเพราะติดธุระ เทพไทใจร้อนอยากไปหาเนตรชนกเร็วๆ ถูกทัดไททักท้วงว่าปล่อยให้ลูกหายเหนื่อยก่อนดีกว่า

ทุกคนให้ความร่วมมือร่วมใจกับงานนี้เต็มที่ ชัชชัย ให้เด็กเตรียมจัดกระเช้าผลไม้ โดยเฉพาะน้ำแตงโมปั่นของโปรดของเนตรชนกไว้ให้พร้อม เพื่อให้เทพไทยกไปเซอร์ไพรส์ลูก

ooooooo

บ่ายแล้วเนตรชนกนอนอ่านหนังสือเล่นอยู่ริมหาดใต้ต้นไม้ ส่วนเคนกับอุ่นลงไปเล่นน้ำกันอยู่

ส่วนที่รีสอร์ต ชนม์ชนกให้พนักงานจัดน้ำแตงโมปั่น 3 แก้ว ดอกกุหลาบแดง ช่อกุหลาบ และกระเช้าผลไม้ไว้พร้อม เขาเข้าไปจัดห้องเอง เอาแก้วแตงโมปั่นไปวางไว้ เอากุหลาบแดงมาเด็ดกลีบโปรยลงบนหมอนของเนตรชนก

ชนม์ชนกจัดห้องเสร็จก็ได้ยินเสียงเจ้าของห้องเดินมาพอดี เนตรชนกมองห้องแล้วอุทานอย่างดีใจว่ารีสอร์ตนี้บริการดีจัง เห็นน้ำแตงโมปั่นแล้วก็ชมว่า "รู้ใจเสียด้วยว่าเราชอบน้ำแตงโมปั่น"

ชนม์ชนกออกไปไม่ทันเลยหลบแว้บเข้าห้องน้ำแอบดูเนตรชนก บังเอิญทำเสียงดัง เนตรชนกหันขวับถามว่าอุ่นหรือแล้วเดินไปเปิดห้องน้ำ เธอตะลึงอึ้งยืนมึน เพราะคนที่อยู่ในห้องน้ำกลายเป็นชนม์ชนก!

"สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่คริสตัลแซนด์ของผมเอง" ชนม์ชนกตกกระไดพลอยโจน

เนตรชนกของขึ้นปรี๊ด แต่ยังไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น อาจเป็นเหตุบังเอิญของการชิงโชคก็ได้ วินาทีนั้นเอง เทพไทก็โผล่เข้ามาถามว่า "เรียบร้อยไหมครับคุณชนม์" พอเห็นเนตรชนก เขาตกใจ แต่เนตรชนกโกรธจัดเชื่อว่าตนถูกหลอกแน่แล้ว

อุ่นกับเคนกลับมาเห็นเหตุการณ์ในห้องก็ตกใจถามกันว่าแผนแตกแล้ว ทำไงดี เนตรชนกเห็นเพื่อนทั้งสองกลับมาก็พุ่งเข้าถามอย่างโกรธจัด

"นี่มันหมายความว่ายังไง!"

ooooooo

เนตรชนกโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่ถูกทุกคนหลอกแม้แต่อุ่นกับเคนที่ถือเป็นเพื่อนซี้ก็ยังรวมหัวกันหลอกตน หุนหันขึ้นมาเก็บของจะกลับไปให้ได้ หิ้วกระเป๋าลงไปที่ท่าเรือ กระโดดลงเรือให้พาไปส่งที่ฝั่ง

"เรือทุกลำที่จอดอยู่ฟังนะครับ ถ้าใครไปส่งคุณผู้หญิงคนนี้ที่ฝั่ง ต่อไปอย่ามารับงานที่รีสอร์ตผม"

ชนม์ชนกปล่อยไม้เด็ด สุดท้ายเนตรชนกไปไหนไม่ได้จึงคิดหาทางแก้เผ็ดชนม์ชนกต่อไป

ทุกคนร้อนใจกับสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้ แม้แต่อุ่นกับเคนก็เข้าหน้าเนตรชนกไม่ติด คุณหญิงจึงเสนอให้ปล่อยเนตรชนกให้สงบลงก่อนแล้วค่อยหาทางคุยกับเธอ ทัดไทเห็นด้วย ทุกคนจึงผ่อนคลายลง

ชนม์ชนกเป็นคนหิ้วกระเป๋าขึ้นไปคืนให้เนตรชนกที่ห้อง เธอด่าว่าเขา หาว่าเป็นคนวางแผนทั้งหมด ชนม์ชนกบอกว่าทุกคนหวังดีกับเธอโดยเฉพาะคุณพ่อของเธอนั้นทั้งรักและเป็นห่วงมาก พูดแล้วบ่นว่าที่จริงไม่อยากช่วยพูดให้พ่อเธอเลย  เพราะตนก็ไม่ค่อยชอบหน้าเขาเท่าไร  แต่ที่พูดเพราะมันเป็นความจริง

"พอที ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น ออกไปให้พ้น ฉันอยากอยู่คนเดียว" พอชนม์ชนกออกไปเธอคำรามแค้น "นายบังคับให้ฉันจำใจอยู่ที่นี่ นายต้องชดใช้"

ooooooo

บ่ายๆ เนตรชนกทำเป็นเดินเตร่ไปแถวเคาน์เตอร์ รีเซปชั่น ได้ยินส้มรับสายจากภายนอกขอจองห้องพัก ส้มบอกว่าห้องเต็มหมดเพราะมีกรุ๊ปทัวร์ลง ขอเบอร์ ลูกค้าไว้เผื่อมีห้องว่างจะรีบโทร.ไปแจ้ง

เนตรชนกคิดแผนออกทันที ทำทีเข้าไปทักทายแอนนา แอนนาแนะนำแก่ส้มกับเค้กว่าเนตรชนกเป็นญาติกับบอสเป็นแขกวีไอพี  แล้วถามเนตรชนกว่า  เอาน้ำแตงโมปั่นอีกไหม เธอรีบขอบคุณแต่อยากทานฝีมือแอนนาเอง แอนนาปลื้มมากรับปากว่าจะทำให้สุดฝีมือเลย แล้วผละไปอย่างกระตือรือร้น

พอแอนนาไปแล้ว เนตรชนกทำมารยาหน้ามืดเป็นลม ส้มกับเค้กที่ทำงานอยู่แถวนั้นรีบมาประคองถามว่าเป็นอะไร เนตรชนกบอกว่าขอยาดมสมุนไพรไทยสงสัยจะเป็นลมเพราะเมื่อเช้าไม่ได้ทานอะไรเลย  ส้มจึงอาสาจะไปหาอะไรให้ทานส่วนเค้กไปหายาสมุนไพรไทยมาให้ จึงเหลือแต่เนตรชนกอยู่ตรงนั้นคนเดียว

เนตรชนกหายเป็นปลิดทิ้ง ตรงดิ่งไปที่เคาน์เตอร์ หาเบอร์โทรศัพท์ลูกค้าที่ส้มจดไว้เมื่อครู่พอเจอก็รีบเอากลับห้องพักตัวเอง ล็อกประตูแล้วกดโทรศัพท์ทันที

"สวัสดีค่ะ จากคริสตัลแซนด์นะคะ ที่คุณโทร.มาจองห้องพักคืนนี้ตกลงได้แล้วนะคะ พอดีกรุ๊ปทัวร์แคนเซิลน่ะค่ะ มาได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ สวัสดีค่ะ"

จากนั้นก็กดหารายต่อไป โทร.จนหมดทุกรายที่ส้มจดไว้ เสร็จแล้วยิ้มสะใจที่จะได้เห็นแขกแห่กันมาชนกับกรุ๊ปทัวร์ที่จองห้องไว้ก่อนแล้ว

"โชคดีนะนายชนม์ชนก" เนตรชนกทิ้งตัวลงนอนกลิ้งอย่างแสนจะสะใจ๊...สะใจ!

ooooooo

ค่ำนี้  ระหว่างที่ทุกคนกำลังนั่งทานอาหารริมหาด กันนั้น เนตรชนกนั่งทานเงียบๆอย่างเก็บอาการลิงโลดสะใจในผลงานของตน เนื้อนวลกับเทพไทพยายามเอาอกเอาใจแกะกุ้งให้ถามว่าอร่อยไหม

เนตรชนกตอบประชดว่าอร่อยมาก ชนม์ชนกพูดแทรกขึ้นว่า "ขอบคุณที่ชม" ส่วนทิพย์ธิดาก็คุยโวว่าอาหารที่นี่ชนม์ชนก เป็นคนคุมเองทั้งหมดถึงได้อร่อยทุกอย่างแบบนี้

ขณะบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายเพราะเนตรชนกยิ้มสะใจรอเวลาวิบัติ ทันใดนั้น แอนนาก็วิ่งกระหืดกระหอบมารายงานชนม์ชนกว่า "เกิดเรื่องใหญ่แล้ว"

ชนม์ชนกรีบตามแอนนาไป เห็นลูกค้าหลายคนกำลังโวยวายที่รีเซปชั่นที่โทร.คอนเฟิร์มห้องพักแล้ว แต่พอมาถึงกลับบอกว่าห้องเต็ม

"ใจเย็นๆนะครับ ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างเองนะครับ" ชนม์ชนกเข้ามาแสดงความรับผิดชอบ ลูกค้าถามว่าจะรับผิดชอบอย่างไร แต่พวกตนไม่ยอมกลับไปเฉยๆแน่

ชนม์ชนกเรียกประชุมถามเค้กกับส้มว่าทำไมเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นได้ ทั้งสองบอกว่าตนไม่รู้เรื่อง เพราะรายชื่อลูกค้าที่โทร.เข้ามาก็ไม่ได้อยู่ที่ตน เช็กกันไปมาปรากฏว่ารายชื่อลูกค้าเหล่านั้นหายไป

"แอนนา คุณรู้เรื่องนี้ไหม" ชนม์ชนกถาม แอนนาบอกว่าไม่รู้เรื่องเพราะตนมัวแต่ไปทำน้ำแตงโมปั่นให้เนตรชนกอยู่ พอกลับมาอีกทีเธอก็หายไปแล้ว ชนม์ชนกเอะใจ "อะไรนะ คุณเนตรเกี่ยวอะไรด้วย..." เค้กกับส้มมองหน้ากันอย่างตกใจชนม์ชนกหันมาคาดคั้นทั้งสองให้เล่าความจริงมาให้หมด

ooooooo

เคนกับอุ่นแปลกใจที่เนตรชนกยิ้มให้ขณะทั้งสองตามมาง้อ อุ่นดีใจถามว่า หายโกรธพวกตนแล้วใช่ไหม เนตรชนกบอกว่ายัง พออุ่นถามว่าแล้วทำไมอารมณ์ดี เธอบอกเพื่อนว่า

"สะใจจริงๆ สมน้ำหน้านายนั่น"

นี่เอง อุ่นกับเคนเลยถึงบางอ้อว่า ที่แท้เรื่องที่รีสอร์ตเป็นฝีมือเนตรชนกนั่นเอง

ทิพย์ธิดายุชนม์ชนกให้ไปแจ้งความ ที่เนตรชนกก่อเรื่องขึ้น ชนม์ชนกตัดบทว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น เรื่องแค่นี้ ตนจัดการเองได้ไม่ต้องห่วง บอกให้เธอไปพักผ่อนเสีย ทิพย์ธิดามองงอนๆเพราะรู้สึกว่าชนม์ชนกไม่อยากเอาเรื่องเนตรชนกเท่าไรนัก

แยกจากทิพย์ธิดาแล้ว ชนม์ชนกแอบไปที่ห้องพักของเนตรชนก ไปเจอหลักฐานกระดาษจดเบอร์โทรศัพท์ลูกค้าวางอยู่บนเตียง เขาพึมพำ

"เป็นเธอจริงๆด้วย ยัยตัวแสบ" พลางก็คิดหาทางจะ สั่งสอนเสียให้เข็ด

ooooooo

ทิพย์ธิดาเดินมาเจอเนตรชนกเดินเล่นคนเดียวอยู่ที่ชายหาด ตรงเข้าไปหาอย่างโมโห ถามว่าเป็นอะไรนักหนาถึงได้ชอบก่อเรื่องตลอดเวลา จะเรียกร้องความ สนใจไปถึงไหน

คนอย่างเนตรชนก แม้แต่หน้าอินทร์หน้าพรหมเธอยังไม่กลัว มีหรือจะปล่อยให้ทิพย์ธิดามาว่าเอาฝ่ายเดียว ด่าฉอดๆกลับไป เมื่อถูกทิพย์ธิดาบอกว่าตนไม่อยากยุ่งถ้าเธอไม่ทำให้แฟนตนเดือดร้อน เนตรชนกก็สวนไปทันทีว่า "บอกแฟนเธอด้วยนะว่าอย่ามายุ่งกับฉันอีก" พูดแล้วต่างก็แยกกันไป

ในที่สุดชนม์ชนกก็จัดการเรื่องห้องพักได้ โดยให้บรรดาญาติๆที่มาด้วยกันย้ายไปอยู่ที่บ้านพักส่วนตัว แต่เพราะบ้านพักไม่ใหญ่นักจึงจัดให้อยู่กันห้องละหลายคน ทุกคนร่วมมือกันแก้ปัญหาอย่างเต็มใจ มีแต่เนตรชนกคนเดียวที่ไม่ยอมย้าย

สุดท้ายชนม์ชนกต้องมาจัดการเอง สั่งอุ่นให้เอาของไป ส่วนตัวเนตรชนกตนจัดการเอง เมื่อเป็นตายอย่างไรเธอก็ไม่ยอมไป ชนม์ชนกเลยจับขึ้นบ่าแบกไปพลางสั่งแอนนาให้เด็กมาจัดห้องแล้วพาแขกเข้าพักได้เลย

ooooooo

ระหว่างที่ชนม์ชนกวุ่นกับการแก้ปัญหาเรื่องห้องพักนั้น เคนเบื่อๆความวุ่นวายเลยไปเข้าบาร์ในรีสอร์ต เจอทิพย์ธิดานั่งดื่มอยู่คนเดียวเซ็งๆ เลยเข้าไปอ่อยประสาหนุ่มเจ้าสำราญ ทำตัวเป็นแมวขโมยแอบกินปลาย่างตอนเจ้าของเผลอ

ทั้งสองเข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยอยู่แล้ว เมื่อผู้หญิงก็ร้อน ผู้ชายก็แรง ดื่มกันเพียงครู่เดียวก็พากันไปหาความสำราญที่โรงแรมอื่นให้พ้นหูพ้นตาชนม์ชนก

จนดึกทิพย์ธิดาลุกจากเตียงมาแต่งตัว บอกเคนว่าห้ามพูดเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด ให้คิดเสียว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกัน เคนถามว่าทำไมหรือ ก็เรามีความสุขกันนี่น่า

"ทำตามที่ฉันบอกก็แล้วกัน ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด!"

พูดแล้วทิพย์ธิดาเดินออกจากห้องไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เคนมองตามถอนใจเซ็งๆ

ooooooo

ชนม์ชนกแบกเนตรชนกไปที่บ้านพักวางลงบนโซฟา เธอด่าเขาจนเทพไทขอว่าอย่าไปว่าชนม์ชนกเลย เนตรชนกไม่ยอมอยู่ร่วมบ้านกับศศิมนเด็ดขาด เนื้อนวลให้มานอนด้วยก็ไม่เอา สุดท้ายลุกขึ้นวิ่งออกไปใครเรียกก็ไม่ฟัง ชนม์ชนกบอกทุกคนว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวตนจัดการเองแล้ววิ่งตามไป

เนตรชนกวิ่งเตลิดไปจนถึงท้ายรีสอร์ต ได้ยินเหมือนเสียงอะไรตกลงมา เธอตกใจหันไปดู พอเข้าใกล้จึงเห็นว่าเป็นรังต่อ ตัวต่อบินว่อน เธอตกใจร้องกรี๊ดๆ

ชนม์ชนกวิ่งตามมาเห็น เขารีบถอดเสื้อแจ็กเกตสะบัดไล่ตัวต่อคว้าตัวเนตรชนกเข้าไปเอาเสื้อคลุมให้ พลางร้องตะโกน

"จัดการหน่อย ใครเอารังต่อมาไว้ตรงนี้" คนงานมาช่วยกันจัดการกับรังต่อ ในขณะที่เนตรชนกร้องอย่างเจ็บปวดเพราะถูกต่อต่อย พิษต่อทำให้เธอค่อยๆหมดแรง พอชนม์ชนกดูตามแขนเขาตกใจเมื่อเห็นรอยต่อต่อยเต็มไปหมด

"คุณเนตรโดนต่อต่อย...ตามหมอด่วน มีคนถูกตัวต่อต่อย"   ชนม์ชนกร้องตะโกนเรียกคนงานแล้วอุ้มเนตรชนกกลับไปที่รีสอร์ตด้วยความเป็นห่วงมาก

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”
16 มิ.ย 2564

05:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 10:23 น.