ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

กุหลาบร้ายกลายรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ชนม์ชนกงัวเงียออกมาดู พอเห็นเป็นเนตรชนกเขาก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้งกลายเป็นหงุดหงิดหัวเสียขึ้นมาทันที ถามว่าคิดจะทำอะไร แล้วหิ้วกระเป๋ามาทำไม

คุณหญิงกับชัชชัยออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น เนตรชนกตอบกระแนะกระแหนชนม์ชนกว่าบ้านผู้ดีเขารับแขกกันแบบนี้หรือ แล้วรีบหันไปยกมือไหว้คุณหญิงกับชัชชัย พูดออกตัวแกมยัดเยียดตัวเองในทีว่า

"สวัสดีค่ะ คือเนตรเพิ่งทราบว่าคุณพ่อมาค้างที่นี่ เนตรก็เลยมาขอค้างด้วย ไม่ทราบว่าจะรังเกียจรึเปล่าคะ"

"รังเกียจ" ชนม์ชนกสวนไปทันที เลยถูกคุณหญิงปรามว่าอย่าเสียมารยาท แล้วบอกเนตรชนกว่าไม่รังเกียจหรอก เนตรชนกรีบเอ่ย "ขอบคุณค่ะคุณหญิง"

ชัชชัยบอกว่าบ้านนี้มีหลายห้องให้พักได้ตามสบาย เนตรชนกขอบคุณถามว่าคุณพ่อพักอยู่ข้างบนใช่ไหม ถามแต่ไม่รอคำตอบหิ้วกระเป๋าเดินเข้าไปราวกับเป็นบ้านตัวเอง คนรับใช้รีบตามขึ้นไป

คุณหญิงกับชัชชัยยืนอึ้ง พอชนม์ชนกนึกได้ก็รีบตามไปร้องถามว่าจะทำอะไรน่ะ รอเดี๋ยว

เนตรชนกไม่สนใจขึ้นไปถึงก็ถามคนรับใช้ว่าห้องนี้หรือเปล่าที่คุณพ่อพัก พอคนรับใช้ชี้ไปอีกห้องหนึ่งเธอเดินไปทันที   ท่ามกลางเสียงโวยวายของชนม์ชนกที่วิ่งตามขึ้นมาว่า

"นี่คุณ ที่นี่ไม่ใช่บ้านคุณนะ รู้จักเกรงใจบ้างสิ"

พอดีเทพไทได้ยินเสียงข้างนอกเดินมาถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เลยเจอทั้งชนม์ชนกและเนตรชนก พอเห็นหน้าพ่อเธอก็โผเข้ากอดตัดพ้อต่อว่าราวกับเด็กเล็กที่ขาดพ่อไม่ได้ว่า

"คุณพ่อ มาค้างที่นี่ทำไมไม่บอกเนตรคะ เนตรรอคุณพ่อตั้งนาน"

ชนม์ชนกเห็นพ่อลูกเจอกันแล้วเลยไม่อยากยุ่งเดินเลี่ยงไปถอนใจเซ็งๆ

ooooooo

พอเนตรชนกหิ้วกระเป๋าเข้าไปในห้องนอนของเทพไทกับศศิมน เธอตัดพ้อต่อว่าพ่อว่าทำไมต้องโกหกตน บอกว่าจะมาส่งศศิมนเท่านั้นแต่กลับมาค้าง เทพไทพูดไม่ออกเพราะบอกลูกไปอย่างนั้นจริงๆ

ศศิมนแก้ต่างให้สามีว่าตนเป็นคนขอให้เขาค้างที่นี่เอง เทพไทตั้งใจแค่มาส่งจริงๆ   เนตรชนกจับเท็จว่าแล้วทำไมต้องเตรียมเสื้อผ้ามาด้วย   ศศิมนรับสมอ้างอีกว่าตนเป็นคนจัดให้เอง

เทพไทเห็นทีเนตรชนกจะซักไม่จบ เลยถามว่าที่มานี่มีธุระอะไรหรือเปล่า โดนอีกจนได้เมื่อเธอย้อนถามว่าต้องมีธุระด้วยหรือตนจึงจะมาหาพ่อของตัวเองได้ ศศิมนช่วยแก้ให้อีกว่า

"ไม่ใช่นะคะ  คุณเทพแค่เป็นห่วงน่ะค่ะ  เผื่อว่าคุณเนตรจะมีอะไรให้ช่วย"

"แหม ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง แต่เนตรไม่ได้มีธุระอะไรหรอกค่ะ แค่เห็นว่าคุณพ่อมาค้างที่นี่ เนตรก็เลยมาค้างด้วย ฉันเป็นคนติดพ่อน่ะ หวังว่าเธอคงไม่รังเกียจนะ" ถามและจ้องศศิมนเขม็ง

ศศิมนรีบบอกว่าไม่รังเกียจเดี๋ยวจะให้เด็กจัดห้องให้ เนตรชนกไม่เอาจะขอนอนกับพ่อ เทพไททักท้วงว่าลูกโตแล้วนะจะนอนกับพ่อได้ยังไง ถูกสวนทันควันว่าถึงโตแค่ไหนก็ยังเป็นลูกพ่อเหมือนเดิม

สุดท้ายศศิมนบอกให้นอนด้วยกันที่นี่ โดยให้เนตรชนกนอนกลาง เธอขอบใจแล้วยิ้มอย่างมีแผน

ส่วนชนม์ชนกปล่อยให้พ่อลูกคุยกันแล้วกลับมาที่ห้อง พึมพำอย่างไม่ไว้ใจว่า

"ยัยเด็กแสบนั่นต้องมีแผนชั่วอะไรแน่ๆ เขาคิดจะทำอะไรของเขานะ"

ooooooo

สามคนนอนเรียงกันเป็นตับบนเตียงเดียวกัน พอเทพไทกับศศิมนหลับ เนตรชนกที่มีแผนในใจอยู่แล้ว ก็เริ่มทำเป็นละเมอนอนฟาดมือฟาดเท้าเบียดจนศศิมนแทบตกเตียง เทพไทตื่นขึ้นมาปลุก ศศิมนบอกสามีว่าเธอนอนละเมออย่าปลุกเลย เดี๋ยวตนไปนอนอีกห้องก็ได้

แต่พอศศิมนจะออกไปนอนอีกห้อง เทพไทก็จะตามไปด้วย แม้ศศิมนจะบอกว่าถ้าเขาไปด้วย เดี๋ยวเนตรชนกก็ไม่ยอมต้องตามไปอยู่ดี ตนจะไปนอนห้องข้างๆนี่เองไม่ต้องห่วง

"คุณไม่จำเป็นต้องยอมไปทุกเรื่องนะครับ แล้วเรื่องนี้ผมก็ไม่ยอมนะ ผมจะไปด้วย"

แต่ด้วยเหตุและการขอร้องของศศิมน เทพไทจึงยอมนอนกับเนตรชนกตามเดิม เนตรชนกที่แกล้งทำเป็นหลับทั้งได้ยินทั้งแอบดู ยิ้มสะใจที่ชนะอีกตามเคย แต่เทพไทรู้ทัน ดึงแขนให้ลุกขึ้นมาคุยกัน ตำหนิว่าลูกทำแบบนี้มันเกินไปแล้ว

"เนตรทำอะไรเหรอคะคุณพ่อ" เธอลุกขึ้นมาทำไขสือ

"เนตรก็รู้แก่ใจนะว่าทำอะไรลงไป" เทพไทไม่หลงกล เธอเลยถามประชดว่าตนมาแย่งที่แม่นั่นนอนหรือ "เนตร!

พอเสียทีได้ไหม ที่นี่ไม่ใช่บ้านเรานะจะมาออกฤทธิ์ออกเดชอะไรที่นี่ไม่ได้ เกรงใจคุณชัชชัยกับคุณหญิงเปรมปรีด์บ้าง ไปกลับบ้านกับพ่อเดี๋ยวนี้ พ่อจะไม่ยอมให้เนตรมาอาละวาดที่นี่เป็นอันขาด"

พูดแล้วคว้ากระเป๋าเนตรชนกลากข้อมือลูกสาวออกจากห้องไปทันที

ooooooo

ลากกันลงมาถึงห้องโถงเจอคุณหญิงและชัชชัย เทพไทเอ่ยขอโทษที่ลูกสาวมารบกวนถึงที่นี่ บอกว่าจะพากลับเดี๋ยวนี้ บอกศศิมนให้อยู่นี่ก่อน พักผ่อนให้สบายแล้วตนจะมารับกลับ

คุณหญิงติงว่าไม่ต้องรีบร้อน เพราะเนตรชนกก็ไม่ได้ รบกวนอะไร เทพไทขอบคุณแต่เนตรชนกทำเกินไปจริงๆ ตนจะไม่ยอมให้ทุกคนต้องมาเดือดร้อนเพราะลูกคนนี้อีก จะพากลับบ้านเดี๋ยวนี้

ชัชชัยกับศศิมนต่างเห็นว่าดึกแล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับไม่ดีหรือ เทพไทไม่มั่นใจว่ากว่าจะถึงพรุ่งนี้ ไม่รู้ว่าเนตรชนกจะแผลงฤทธิ์อะไรอีก

เนตรชนกยืนฟังพวกผู้ใหญ่พูดถึงตนกันอยู่นาน โดย

เฉพาะที่เทพไทพูดนั้นเหมือนตนเป็นหัวตออยู่ตรงนั้น ถามโพล่งขึ้นว่า ตนอยู่ด้วยมันอับอายขายหน้ามากนักหรือ ถึงต้องขับไล่

ไสส่ง กันขนาดนี้

"พอแล้วเนตร ผู้ใหญ่กำลังคุยกันไม่เห็นรึไง" เทพไท หันมาดุ

"แต่ผู้ใหญ่กำลังพูดถึงไอ้เด็กคนนี้" เธอจิ้มๆที่อกตัวเอง "แล้วเด็กคนนี้มันก็ยืนหัวโด่อยู่นี่ เนตรไปก็ได้ ก็ไม่ได้

อยากมาเหยียบที่นี่นักหรอกค่ะ เชิญมีความสุขกันตามสบาย" พูดแล้วตรงไปหาศศิมน "แต่ขอให้จำไว้นะว่า เธอกำลังมีความสุขบนความทุกข์ของฉัน แล้ววันนึง เธอจะต้องชดใช้"

พริบตานั้นเนตรชนกพรวดไปคว้ากระเป๋าจากเทพไทออกไปขึ้นรถขับออกไปดังเอี๊ยด เทพไทตำหนิลอยๆว่า ทำไมเนตรชนกเสียมารยาทแบบนี้ แล้วหันไปพูดกับชัชชัยและคุณหญิงขอโทษแทนลูกสาวแล้วขอลากลับ ศศิมนขอตามไปด้วยแต่ไม่ทัน ชนม์ชนกจึงอาสาพาน้องไปส่งเอง

ooooooo

พอไปถึงบ้านเทพไท เนตรชนกกับเทพไทสองพ่อลูกประจันหน้ากัน ชนม์ชนกขับรถพาศศิมนมาถึงเห็นพ่อลูกตึงเครียดกันอยู่จึงยืนฟังอยู่ห่างๆ

เทพไทตำหนิเนตรชนกว่าที่ทำลงไปนี้เป็นมารยาทที่เลวมาก กลับถูกย้อนถามว่าการที่ลูกอยากอยู่ใกล้พ่อมันเลวมากใช่ไหม อ้างว่าตนไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เพราะรู้แต่ว่า...

"เนตรรักคุณพ่อ เนตรอยากอยู่กับคุณพ่อ" พูดแล้วเข้ากอดเทพไทไว้แน่น เทพไทแกะมือลูกผลักห่างออกไป แต่เพราะเนตรชนกกอดไว้แน่นเลยออกแรงผลัก แต่แรงไปหน่อยเนตรชนกเลยเสียหลักล้ม เธอร้องไห้โฮๆเหมือนเด็ก

ชนม์ชนกเริ่มสงสารจะเข้าไปหา ศศิมนดึงไว้ส่ายหน้าเชิงห้าม ทั้งสองจึงยืนดูยืนฟังเงียบๆ

"พ่อไม่เคยสอนให้เนตรไม่รู้จักกาลเทศะขนาดนี้นะ คิดบ้างไหมว่าคุณชัชชัยกับคุณหญิงเปรมปรีด์จะมองพ่อยังไง ลูกสาวคนเดียวยังเลี้ยงให้ดีไม่ได้ แล้วจะมีปัญญาเลี้ยงหลานของเขาให้ดีได้ยังไง"

เนตรชนกลุกพรวดจ้องหน้าพ่อถามอย่างปวดร้าว "คุณพ่อก็คิดถึงแต่ตัวเอง กลัวเสียหน้า ห่วงแต่ความรู้สึกของคนอื่น แต่คุณพ่อไม่เคยห่วงความรู้สึกของเนตรเลย"

"ขนาดนี้ เนตรยังคิดว่าพ่อไม่แคร์เนตรอีกเหรอ พ่อพาคุณมนไปพักฟื้นที่บ้านพ่อแม่เขา เนตรก็น่าจะสบายใจที่ไม่ต้องเจอหน้ากัน แล้วเนตรจะเอายังไงอีก ต้องให้พ่อทำยังไงเนตรถึงจะพอใจ"

เทพไทโมโหบีบไหล่ลูกสาวแน่นเขย่าจนเธอหัวสั่นไปมา เธอถามว่าแล้วทำไมพ่อต้องไปด้วย ทำไมไม่อยู่กับตน ตนคิดถึงอยากให้เราอยู่ด้วยกันแค่สองคนเหมือนเมื่อก่อน พูดแล้วโผเข้ากอดพ่ออีก

เทพไทค่อยๆดันตัวเนตรชนกออก มองหน้าพูดเสียงอ่อนลงว่า นี่เราก็อยู่ด้วยกันแล้วเพียงแต่ตอนนี้เรามีศศิมนมาเพิ่มและอีกหน่อยก็จะมีน้องมาอีกคน ดีเสียอีกลูกจะได้ไม่เหงา แต่เนตรชนกไม่เอายืนกรานทั้งน้ำตาว่าตนไม่ต้องการ ไม่อยากให้ใครมาอยู่บ้านเรา

"คุณมนเขาก็ดีกับเนตรทุกอย่าง พ่อไม่เข้าใจว่าทำไมเนตรถึงได้เกลียดเขานัก พ่อขอนะเนตร ลูกไม่รักคุณมนไม่อยากทำดีกับคุณมนพ่อไม่ว่า พ่อเข้าใจว่าคนไม่ชอบกันจะให้มาทำดีต่อกันมันคงยาก พ่อขอแค่อย่าทำร้ายกันก็พอ อย่างน้อยที่สุดก็ต่างคนต่างอยู่จะได้ไหมลูก"

เนตรชนกมองหน้าพ่อพูดอย่างเจ็บปวดน้อยใจเสียงเครือน้ำตาคลอว่า "คุณพ่อก็ห่วงแต่เมียของคุณพ่อ แตะไม่ได้เลยใช่ไหมคะ ก็ได้ค่ะ ต่อไปนี้ เนตรจะไม่แตะต้องเมียของคุณพ่อแม้แต่ปลายเล็บ พอใจรึยังคะ"

พูดเสร็จวิ่งเข้าบ้านไปน้ำตาอาบหน้า เทพไทหลับตาถอนใจหนักหน่วงสมองมึนไปหมด จนศศิมนเดินเข้ามาแตะแขนเบาๆ พอหันไปเห็นศศิมนเท่านั้นเขาดึงเธอไปกอดอย่างขอกำลังใจ

ชนม์ชนกถอนใจ...เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกทั้งสงสารและเห็นใจทุกคน...

ooooooo

เสียงเอะอะข้างล่างทำให้ทัดไทกับเนื้อนวลเดินลงมาดู เห็นเทพไทกับเนตรชนกโต้เถียงกันอยู่ พลันเนตรชนกวิ่งสวนขึ้นไป เนื้อนวลกับทัดไทตามไปเคาะประตูห้องก็ไม่ยอมเปิด

ทัดไทคาดว่าพ่อลูกคงทะเลาะกันอีกตามเคย ปล่อยไปก่อนเถิด ส่วนเนื้อนวลพึมพำอย่างไม่สบายใจว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ตนไม่รู้จะโทษใครดีเพราะศศิมนก็แสนจะดี สุดท้ายทัดไทโยนกลองให้เป็นเวรกรรมก็แล้วกัน

จนกระทั่งเช้า เมื่อเจอกันที่โต๊ะอาหาร เนื้อนวลถามว่า ทำไมถึงกลับเร็วนักนึกว่าจะไปหลายวันเสียอีก ศศิมนรีบบอกว่าตนหายดีแล้วเลยกลับ เทพไทถามแม่ว่า แล้วเนตรชนกล่ะยังไม่ตื่นหรือ

"เมื่อคืนกลับมาถึงก็ร้องไห้ เช้ามาก็เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง พ่อกับแม่เรียกก็ไม่ยอมเปิดประตู นี่ต้องให้น้อยยกข้าวต้มไปให้ มีเรื่องอะไรกันเหรอตาเทพ" เนื้อนวลเล่าแล้วถาม

ทัดไทถามว่าทะเลาะกันอีกใช่ไหม พอเทพไทรับว่าใช่ เนื้อนวลก็ถอนใจ ถามว่าทำไมไม่พูดกันดีๆจะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน เทพไทบอกแม่ว่าตนก็พยายามอย่างที่สุดแล้ว

"ไม่ใช่ความผิดของใครหรอก อย่าคิดมากเลย อีกหน่อยยัยเนตรก็จะเข้าใจชีวิตได้เองแหละ"

ทัดไทตัดบท  ทุกคนเลยนั่งทานอาหารเช้ากันเงียบๆด้วยสีหน้าที่ไม่สบายใจ

ooooooo

เนตรชนกขังตัวเองอยู่ในห้องจนกระทั่งเที่ยง คิดถึงคำโต้เถียงกับพ่อเมื่อคืน สุดท้ายคิดแล้วยิ่งเสียใจเมื่อเทพไทบอกว่า "ขอแค่อย่าทำร้ายกันก็พอ อย่างน้อยที่สุดก็ต่างคนต่างอยู่จะได้ไหมลูก"

คิดแล้วเธอบอกกับตัวเองว่า เมื่อพ่อต้องการแบบนี้ตนก็จะทำอย่างที่คุณพ่อต้องการ จากนั้นแต่งตัวลงมา เจอเทพไทกับศศิมนเรียกก็ทำหูทวนลม ทำตัวเหมือนอยู่คนเดียวในโลกนี้จริงๆ

จนกระทั่งค่ำ เนตรชนกแต่งตัวจะออกจากบ้าน  เนื้อนวล กับทัดไทและเทพไทรวมทั้งศศิมน นั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเห็นเข้า เนื้อนวลถามว่าจะไปไหน เธออ้างว่านัดเพื่อนไว้ ครั้นทัดไททักว่าค่ำแล้วยังจะไปหรือ ก็ถูกหลานสาวจอมแสบย้อนว่า

"เนตรโตแล้วค่ะ คุณปู่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ" พอ เทพไทอาสาจะขับรถไปส่ง เธอตอบอย่างไม่แยแสว่า "ไม่จำเป็นค่ะ คุณพ่อขอเนตรว่าให้ต่างคนต่างอยู่กับผู้หญิงคนนี้ เนตรก็ขอให้คุณพ่อต่างคนต่างอยู่กับเนตรด้วยเหมือนกัน  เนตรจะทำอะไร จะไปไหน ก็เรื่องของเนตรค่ะ" พูดแล้วเดินเชิดออกไปเลย

ศศิมนไม่สบายใจ โทษว่าเพราะตนแท้ๆทำให้มีเรื่องอย่างนี้ เทพไทปลอบว่าเธออย่าโทษตัวเองเลย พลางเอามือแตะหลังมือเธออย่างให้กำลังใจ

ooooooo

เนตรชนกไม่ได้นัดเพื่อนคนไหนเลย เธอไปเที่ยวผับคนเดียว นั่งดื่มเอา...ดื่มเอา เหมือนจะใช้แอลกอฮอล์ ดับความแค้นในหัวใจ

ที่ผับเดียวกันนี้ ชนม์ชนกควงคู่เข้ามากับทิพย์ธิดา หาที่นั่งแล้วสั่งเครื่องดื่ม ระหว่างคุยกัน ทิพย์ธิดาบ่นว่าชนม์ชนกทำงานมากเกินไปแล้วควรหาเวลาพักผ่อนบ้าง เขาจึงเล่าว่า กำลังคิดจะพาครอบครัวไปพักที่รีสอร์ตของตนอยู่เหมือนกัน ทิพย์ธิดาอ้อนขอไปด้วย พอเขาชวนเธอรีบยกแก้วชูชนเป็นสัญญาต่อกัน

ทั้งชนม์ชนกและเนตรชนกต่างไม่เห็นกัน ครู่หนึ่งโทรศัพท์ มือถือของเนตรชนกดังขึ้น เธอหยิบดูแล้วปิดเครื่องอย่างไม่แยแส

เป็นสายจากเทพไทนั่นเอง เขาโทร.ตามแต่กลับถูกปิดเครื่อง ศศิมนจึงเสนอให้ลองโทร.หาเพื่อนๆดู เทพไทจึงโทร.หาอุ่น ปรากฏว่าอุ่นก็ไม่เจอเนตรชนกเหมือนกัน บอกเทพไท อย่างไม่สบายใจว่า เดี๋ยวจะลองถามเพื่อนคนอื่นๆดูให้

ครู่ใหญ่เคนก็ขับรถมาหาอุ่นที่บ้าน ต่างร้อนใจที่ไม่รู้ว่าเนตรชนกหายไปไหน ซ้ำยังมาปิดมือถือเสียอีก ต่างนั่งคิดหนัก ช่วยกันคิดว่าจะไปหาเนตรชนกได้ที่ไหน สุดท้ายเคนเสนอว่า

"งั้นเราไปดูร้านที่เราเคยไปก่อนก็แล้วกัน" ว่าแล้วขับรถออกไปด้วยกัน

ooooooo
เนตรชนกนั่งดื่มค็อกเทลไปหลายแก้วจนเริ่มเมา คอเริ่มพับเริ่มอ่อนแต่ยังพยายามครองสติ

ชนม์ชนกดื่มกับทิพย์ธิดาอยู่นาน จนเขาลุกไปห้องน้ำขากลับผ่านมาเห็นเนตรชนกนั่งเมาๆอยู่ ใจหนึ่งหมั่นไส้แต่ อีกใจก็นึกเป็นห่วง เลยเดินเข้าไปทักกวนๆ แซวๆว่า

"นอกจากจะขี้วีนแล้วยังขี้เมาด้วยนะเนี่ย"

พอเนตรชนกหันเขม้นมองรู้ว่าเป็นใครก็สาดเหล้าใส่ไล่ "ไปตายซะ"

ทิพย์ธิดาเห็นเหตุการณ์ลุกพรวดมาเอาเรื่องกับเนตรชนก และเช็ดเหล้าให้ชนม์ชนกอย่างเอาใจ เนตรชนกหมั่นไส้มากแต่ก็ไม่มีแรงที่จะทะเลาะกับใครอีก ถูกทิพย์ธิดาผลักจนเซก็ไม่เอาเรื่องพูดได้แค่ไล่เสียงเมาๆว่า "ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย"

ทิพย์ธิดาทำท่าจะเอาเรื่อง แต่ชนม์ชนกห้ามไว้ ถามเนตรชนกว่ามาเที่ยวแบบนี้คุณพ่อไม่ห่วงหรือ ถูกเนตรชนกตวาดว่า "มันเรื่องของฉัน"

ทิพย์ธิดาชวนชนม์ชนกว่าอย่าเสียเวลากับคนแบบนี้เลย คุยกันไม่รู้เรื่องหรอก เนตรชนกเลยไล่อีกบอกว่า ถ้าเขาไม่ไปตนจะเป็นฝ่ายไปเอง พลางลุกขึ้นจะเดินไป

"อ้าว...คุณครับ ค่าเครื่องดื่มล่ะ" เด็กเสิร์ฟเข้ามาถาม เนตรชนกชะงัก แต่ชนม์ชนกรีบบอกเด็กเสิร์ฟว่าให้มาเก็บที่ตน พลางมองตามเนตรชนกไปด้วยความเป็นห่วง

ชนม์ชนกกับทิพย์ธิดายังคงไปนั่งดื่มกันต่อจนได้เวลาชวนกันกลับ ขับรถผ่านมาเจอเนตรชนกนั่งอยู่ที่บันไดอาคารหรูแห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยแสงสี ในมือยังถือขวดเครื่องดื่มอยู่

ด้วยความเป็นห่วงเกรงเนตรชนกจะได้รับอันตราย ชนม์ชนกจึงโทร.เข้ามือถือของอุ่นบอกให้มารับเพื่อนกลับไปด้วย บอกสถานที่กันชัดเจนแล้วเขาก็ขับรถผ่านไป

ทิพย์ธิดาถามว่าเขาเป็นห่วงเด็กคนนี้ด้วยหรือ

"เปล่า ผมแค่ห่วงความรู้สึกยัยมน ถ้าเด็กคนนี้เป็นอะไรไป ยัยมนต้องโทษตัวเอง แล้วก็จะต้องเสียใจมากแน่ๆ"

แต่คำชี้แจงของชนม์ชนกก็ไม่อาจลบความสงสัยในใจของทิพย์ธิดาลงได้

ooooooo

เมื่ออุ่นกับเคนมารับเนตรชนก อุ่นรีบโทร.บอกเทพไทเพื่อให้เขาสบายใจ เทพไทถอนใจโล่งอกดีใจ ขอบใจอุ่นแล้วฝากให้ช่วยดูแลเนตรชนกด้วย อุ่นจึงพาเนตรชนกไปที่บ้านตน

เพื่อช่วยเพื่อนและให้ความรู้สึกของพ่อลูกดีขึ้น อุ่นรับสมอ้างกับเทพไทว่ามีนัดสังสรรค์กับเพื่อนนิดหน่อยเท่านั้นเดี๋ยวก็คงกลับแล้วไม่ต้องห่วง

ส่วนเทพไทเมื่อบอกทุกคนที่บ้านว่าเจอเนตรชนกแล้วเวลานี้อยู่กับอุ่น พอทุกคนโล่งใจเขาบอกให้ไปพักผ่อนกันเสีย ส่วนตัวเขาเองจะรอจนกว่าลูกจะกลับมา เนื้อนวลเตือนก่อนขึ้นไปพักผ่อนว่า ลูกมาแล้วก็อย่าพูดอะไรกับลูก เดี๋ยวเรื่องจะยิ่งไปกันใหญ่

"ผมจะรอแค่ให้แกกลับมาปลอดภัยน่ะครับ จะไม่พูดอะไร" เทพไทรับปาก

เมื่อปู่กับย่าแยกย้ายกันไปพักผ่อนแล้ว ศศิมนขออยู่รอเป็นเพื่อนเขาด้วย เพราะถึงขึ้นไปตอนนี้ก็หลับไม่ลงอยู่ดี เทพไทจึงตามใจกอดศศิมนไว้ด้วยความซึ้งใจในความจริงใจของเธอ

ooooooo

อุ่นพาเนตรชนกไปที่บ้านตัวเอง จัดแจงเช็ดตัวเช็ดหน้าให้ อดบ่นอย่างเป็นห่วงไม่ได้ว่า ไม่รู้ว่าเมาแล้วจะได้อะไรขึ้นมา เคนบอกว่าอย่างน้อยก็ลืมความเจ็บปวดเสียใจไปได้

"แล้วไง พอหายเมาก็จำได้เหมือนเดิม แถมอาจจะต้องเสียใจยิ่งกว่าเก่าด้วย" อุ่นย้อนย้ำ

พอดีเนตรชนกรู้สึกตัวขึ้นมา กุมหัวตัวเองถามเพื่อนว่า อุ่นกับเคนมาที่นี่ได้ไง พออุ่นเล่าว่าชนม์ชนกเป็นคนโทร. มาบอกตนว่าเธอเมาอยู่ข้างถนน ตนเลยไปรับ เนตรชนกกลับพูดอย่างหงุดหงิดว่ามายุ่งเรื่องของตนทำไม

"เขาโทร.มาบอกก็ดีแล้วนี่เนตรเขาคงห่วงเนตรน่ะ" อุ่นติง เนตรชนกขอให้เคนช่วยพาไปเอารถหน่อยตนจะกลับบ้าน อุ่นเห็นว่าเธอยังไม่หายเมาเลยอาสาพาไปส่งที่บ้าน โดยชวนเคนไปด้วย

พอเทพไทเห็นสภาพของเนตรชนกก็ถามอย่างตกใจ เป็นห่วงว่าทำไมเป็นแบบนี้

"ทำไมคะ ก็เนตรอยากสนุกบ้างไม่ได้รึไง" เนตรชนกย้อนถามอย่างท้าทาย พอเทพไทบอกว่าพ่อแค่เป็นห่วง เธอสวนไปทันทีว่า "อย่าห่วงเลยค่ะ เนตรบรรลุนิติภาวะแล้ว"

"พ่อไม่อยากให้เนตรดื่มแบบนี้เลย"

"คุณพ่อยังทำในสิ่งที่เนตรไม่อยากให้ทำได้ เนตรก็ทำในสิ่งที่คุณพ่อไม่อยากให้ทำบ้าง จะได้หายกันไงคะ เนตรง่วงแล้ว ขอตัวนะคะ"

แม้จะยังมึนๆเมาๆแต่เนตรชนกก็กวนโทสะเทพไทได้อย่างเจ็บแสบ

ooooooo

หลังจากคืนนั้นแล้ว เนตรชนกก็ออกเที่ยวดื่มเมา จนอุ่นต้องพากลับมาส่งคืนแล้วคืนเล่า บางคืนเทพไทก็ต้องไปรับตัวที่ สน. เพราะเมาแล้วขับ

ระยะนี้อุ่นกับเคนจึงต้องคอยติดตามพาตัวเนตรชนกมาส่งบ้านทุกคืน เทพไทกับศศิมนก็ต้องคอยจนดึกดื่นทุกคืนจนกว่าเนตรชนกจะกลับจึงเข้านอน

จนกระทั่งคืนที่ 5 เทพไทยังคงคอยลูกอยู่อย่างเป็นห่วงจนดึกดื่น โดยมีศศิมนอยู่เป็นเพื่อน เขาเริ่มคิดหนักว่าตนปล่อยให้ลูกเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ เพราะนอกจากทำตัวเองเหลวไหลแล้วยังพลอยทำให้เพื่อนลำบากต้องคอยมาส่งอีกด้วย

"ที่คุณเนตรทำแบบนี้ก็เพราะมน มนคิดว่ามนควรจะคุยกับเขานะคะ" ศศิมนเสนอ

เทพไทถามว่าแน่ใจหรือว่าจะคุยกันรู้เรื่อง ศศิมนขอลองดู

เทพไทหาวหวอดดูนาฬิกาเป็นเวลาตี 2 แล้ว ศศิมนบอกให้เขาไปนอนพักที่เก้าอี้ เดี๋ยวเนตรชนกกลับมาตนจะปลุก เทพไทจึงไปเอนหลังเพราะเพลียมาหลายคืนแล้ว

ooooooo

ดึกมากแล้ว อุ่นนั่งรถของเนตรชนกมาส่งเธอที่บ้าน มาถึงหน้าบ้านเธอกดแตรเรียกก็ไม่มีใครมาเปิดประตู นึกได้ว่าเอารีโมตมาด้วย บอกอุ่นให้กลับไปก่อน ขอบใจที่เป็นเพื่อนดริงก์

"เอาเถอะ ขอให้คิดได้เร็วๆนะว่าการเมามันไม่ได้ช่วยอะไรจริงๆ" อุ่นเตือนสติอีกครั้ง

"พอๆ หยุดเทศน์ได้แล้ว โอเค บายนะ" เนตรชนกสร่างเมาลงบ้างแล้ว ยกมือบ๊ายบายเพื่อน ก่อนที่อุ่นจะไปก็ยังขอกอดเพื่อนอีกครั้ง เคนโมเมเข้ามาผสมโรงกอดด้วย

พออุ่นกับเคนกลับไปแล้ว เนตรชนกจึงขับรถเข้าบ้าน ตรงไปที่โรงรถ

ศศิมนเห็นเนตรชนกขับรถไปเก็บก็เดินตามไปดู

โดยไม่คาดคิด เนตรชนกเข้าเกียร์ไม่สุด เกียร์ไปอยู่ที่ถอยหลัง เธอเผลอเหยียบไปโดนคันเร่งเข้า รถเลยพุ่งถอยหลัง เนตรชนกตกใจ ส่วนศศิมนที่มายืนดูอยู่ตกใจยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น

ความตกใจทำให้เนตรชนกเหยียบเบรกผิดกลายเป็นเหยียบคันเร่ง ท้ายรถจึงกระแทกโดนศศิมนล้มลง ข้อศอกกระแทกพื้นและรถก็กำลังพุ่งจะเข้าทับเธอ!

เทพไทวิ่งออกมาพอดี พุ่งเข้าไปประคองศศิมนให้พ้น ท้ายรถ ส่วนเนตรชนกตกใจกับเรื่องที่คาดไม่ถึง รีบเหยียบเบรกรถจึงหยุด

ทัดไทกับเนื้อนวลได้ยินเสียงเอะอะลงมาดูถามว่าเกิดอะไรขึ้น พอเห็นสภาพของศศิมนต่างก็ตกใจรีบเข้าประคอง

เทพไทเห็นศศิมนได้รับบาดเจ็บ เขาโกรธมากเดินตรงไปกระชากตัวเนตรชนกลงจากรถ ตะคอกใส่หน้า "ฉันหมดความอดทนกับแกแล้วนะ" สิ้นเสียงก็ตบหน้าเนตรชนกฉาดใหญ่

"คุณพ่อ..." เนตรชนกตะลึงอึ้ง เทพไทเข้าจับไหล่เธอเขย่าสุดแรง ร้องไห้ไปพูดไป

"ความรัก ความเอาใจใส่ที่พ่อมีให้แกมาตลอด มันไม่ช่วยขัดเกลาจิตใจแกบ้างเลยรึยังไง แกถึงได้เหี้ยมโหดอำมหิตขนาดนี้ เด็กในท้องนั่นก็น้องแท้ๆของแกนะ จิตใจของแกทำด้วยอะไร แกยังมีความเป็นคนอยู่รึเปล่า"

"เนตรไม่ได้..."

"ไม่ใช่นะคะคุณเทพ มันเป็นอุบัติเหตุ" ศศิมนพยายามบอก

เทพไทไม่เชื่อบอกศศิมนให้เลิกปกป้องเนตรชนกเสียที ไม่ว่าเธอจะทำดีอย่างไร เขาก็ไม่มีวันเห็นความดีนั้นหรอก เพราะจิตใจเขามืดบอดไปหมดแล้ว

เนตรชนกยอมรับว่าที่ผ่านมาตนตั้งใจแกล้งศศิมนจริง แต่เมื่อกี้ตนไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุจริงๆ แต่เทพไท ก็ยังไม่เชื่อ พูดอย่างโกรธมากว่าถ้าตนออกมาไม่ทัน เนตรชนกก็คงทับศศิมนตายไปแล้ว ถามว่า "แกทำไปได้ยังไงเนตรชนก!"

"นี่คุณพ่อคิดว่าเนตรจะฆ่าคนได้จริงๆเหรอคะ เนตรเป็นลูกคุณพ่อนะคะ"

"ฉันไม่มีลูกใจคอโหดร้ายแบบนี้ แกไม่ใช่ลูกฉัน" ยิ่งพูดเทพไทก็ยิ่งโกรธ ยิ่งเสียใจ ร้องไห้อย่างหนัก เนตรชนกมองพ่ออึ้ง รู้สึกเหมือนฟ้าถล่มทลายลงมาตรงหน้า หัวใจแทบแหลกสลาย พูดทั้งน้ำตา

"ตั้งแต่เสียคุณแม่ไป  เนตรคิดเสมอว่าเนตรยังมี

คุณพ่ออยู่ แต่วันนี้ เนตรรู้แล้วว่า ชีวิตเนตรไม่เหลือใครเลย... ไม่มีใครเลยจริงๆ..." เสียงเธอเครือสะท้านหายไปในลำคอ มีแต่เสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นจนตัวสะเทือน

เนตรชนกตัดสินใจขึ้นรถขับออกไป ทุกคนตรงนั้นพูดไม่ออก ส่วนเนื้อนวลถึงกับเป็นลม เทพไทเองมองตามรถเนตรชนกไป สีหน้าแววตาเจ็บปวดเสียใจ น้ำตาไหลพราก...

ooooooo

ดึกคืนนี้เอง  เนตรชนกไปจอดรถหน้าบ้านอุ่น นั่งร้องไห้อยู่ในรถ อุ่นลุกมาเข้าห้องน้ำตอนดึกเห็นเข้าเอะใจ ออกมาดู พอเห็นเพื่อนรัก เนตรชนกโผเข้ากอดร้องไห้สะอึกสะอื้น

ส่วนที่บ้านเทพไท ทุกคนเป็นทุกข์เป็นร้อนเป็นห่วงเนตรชนก ศศิมนยังคงยืนยันว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นอุบัติเหตุ เนตรชนกไม่ตั้งใจจะชนตน

ส่วนเทพไทก็ถูกทัดไทตำหนิว่าเป็นผู้ใหญ่แล้วน่าจะควบคุมอารมณ์ให้ดีกว่านี้ เทพไทยอมรับผิดว่าตนใจร้อนไปหน่อย ศศิมนเสนอให้รีบไปตามเนตรชนกกลับมา เทพไทรับคำลุกขึ้น ทัดไทคาดว่า

"คงจะไม่ไปไหนหรอก นอกจากบ้านหนูอุ่น"

เทพไทโทรศัพท์ไปที่บ้านอุ่น เป็นเวลาที่อุ่นกำลังปลอบใจเนตรชนกอยู่ พอมีเสียงโทรศัพท์เข้ามา เนตรชนกคาดว่าคงเป็นเทพไท ขู่อุ่นว่าอย่าบอกว่าตนอยู่ที่นี่ ถ้าบอกตนจะหนีไปอยู่ที่อื่น ไม่ให้ใครตามเจออีกเลย

อุ่นมองหน้าเพื่อนอย่างลำบากใจ เมื่อลุกไปรับโทรศัพท์ เธอจึงตัดสินใจบอกไปว่า

"สวัสดีค่ะคุณอา คือ เอ่อ...เนตรไม่ได้มาที่นี่ค่ะ อุ่นก็ไม่ทราบค่ะ...เดี๋ยวถ้าได้เรื่องยังไงอุ่นจะโทร.ไปบอกนะคะ สวัสดีค่ะ"

พอเทพไทวางสาย เนื้อนวลถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง เทพไทบอกว่า อุ่นบอกว่าเนตรไม่ได้อยู่ที่นั่น แต่เสียงอึกๆอักๆ ตนเชื่อว่าเนตรชนกต้องห้ามเพื่อนบอกตนแน่ๆ

"งั้นเราก็ไปบ้านคุณอุ่นกันเลยไหมคะ" ศศิมนเสนอ แต่ทัดไทเห็นว่าดึกแล้ว พรุ่งนี้ค่อยไปก็แล้วกัน เพราะเชื่อว่าเนตรชนกอยู่กับอุ่นคงไม่เป็นไรหรอก ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปพักผ่อนอย่างไม่สบายใจนัก

ooooooo

รุ่งขึ้น เทพไทไปบ้านอุ่นแต่เช้า เข้าไปนั่งคุยกับเนตรชนก โดยมีอุ่นนั่งฟังอยู่ห่างๆ

เทพไทท่าทีอ่อนลงมาก ขอโทษลูกและขอร้องให้กลับไปบ้านเรากันเถิด เนตรชนกฟังพ่อแล้วมองหน้าอุ่นเชิงโทษว่าบอกพ่อว่าตนอยู่ที่นี่ จนอุ่นต้องปฏิเสธว่าตนไม่ได้บอกจริงๆ

"ไม่มีใครบอกหรอก พ่อมาเอง กลับบ้านกับพ่อนะเนตร"

"ไม่ค่ะ ในเมื่อคุณพ่อเลือกผู้หญิงคนนั้น ก็เชิญอยู่ด้วยกันตามสบาย ไม่ต้องมาสนใจเนตร คุณพ่อลืมแล้วเหรอคะว่า คุณพ่อไม่มีลูกอย่างเนตร เนตรไม่ใช่ลูกของคุณพ่อ" เนตรชนกพูดไปร้องไห้ไปอย่างเจ็บปวดกับคำพูดที่พ่อพูดเมื่อคืนนี้

เทพไทพยายามชี้แจงว่าตนไม่ได้คิดแบบนั้น ตนพลั้งปากไปเพราะอารมณ์ ขอโทษและชวนลูกกลับไปอยู่บ้านเหมือนเดิม

"มันสายไปแล้วค่ะ จากนี้ไป เนตรจะยืนด้วยขาของ ตัวเอง จะไม่กลับไปพึ่งพาอาศัยคุณพ่ออีก" น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวเครือด้วยเสียงสะอื้น จนเทพไทใจหายวาบ รำพันว่า

"เนตร ตั้งแต่เกิดมา เนตรไม่เคยห่างพ่อเลยนะ เนตรจะทิ้งพ่อทิ้งบ้านเราไปได้เหรอลูก"

"เนตรไม่เคยทิ้งคุณพ่อนะคะ คุณพ่อต่างหากที่ทิ้งเนตร คุณพ่อไม่ได้รักเนตรอีกแล้ว"

เทพไทยังพยายามหว่านล้อมกระทั่งอ้อนวอน แต่เนตรชนกใจแข็งมาก แม้จะเจ็บปวดเสียใจแต่เธอก็ยืนกรานไม่กลับ บอกให้พ่อกลับไปเสียและให้คนมาเอารถกลับไปด้วย

เทพไทถามว่าแล้วลูกจะอยู่อย่างไร เธอตอบอย่างทระนง ว่า "เนตรต้องอยู่ให้ได้ค่ะ"

เมื่อพูดเองไม่สำเร็จ เทพไทขอให้อุ่นช่วยพูด อุ่นเองก็พูดจนหมดแล้ว บอกเทพไทว่าไม่ต้องห่วง ยังไงตนก็จะดูแลเนตรชนกเอง ส่วนเนตรชนกพูดย้ำอีกครั้งก่อนลุกเดินขึ้นข้างบนว่า

"เนตรดูแลตัวเองได้ค่ะ คุณพ่อกลับไปเถอะค่ะ เดี๋ยวเมียคุณพ่อจะรอนาน เนตรขอตัวนะคะ"

เมื่อหว่านล้อมลูกไม่สำเร็จ เทพไทร้องไห้ออกมาอย่างร้าวรานใจ อุ่นพลอยร้องไห้ไปด้วยความสงสารเห็นใจ

ก่อนกลับเทพไทมอบเงินจำนวนหนึ่งให้อุ่นไว้ใช้ขณะที่ต้องดูแลเนตรชนก เธอจะไม่รับ จนเทพไทต้องขอร้องว่า

"อาขอร้องนะอุ่น อย่าให้อารู้สึกแย่ไปกว่านี้เลย รับไว้ เถอะนะ" อุ่นจึงรับเงินไว้ เอ่ยขอบคุณพร้อมกับยกมือไหว้

"อาสิต้องขอบคุณหนูอุ่น ฝากเนตรด้วยนะ อากลับล่ะ"

ooooooo

ที่โรงแรมของชนม์ชนก ศศิมนไปคุยกับพี่ชายด้วยสีหน้าหม่นหมอง ยืนยันว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นอุบัติเหตุจริงๆ และตอนนี้เนตรชนกก็ออกจากบ้านไปแล้วด้วย บอกว่าจะไปยืนด้วยขาของตัวเอง ไม่พึ่งพาเทพไทอีกแล้ว

ชนม์ชนกทึ่งถามว่าขนาดออกจากบ้านเลยหรือ ศศิมนบอกว่าไม่เพียงเท่านั้น เธอยังคืนรถ คืนบัตรเครดิต บัตร

เอทีเอ็ม คืนทุกอย่างให้เทพไทหมด เล่าแล้วก็โทษว่าเป็นเพราะตนแท้ๆ ถึงมีเรื่องแบบนี้

"ไม่เกี่ยวเลย ห้ามคิดแบบนี้อีกนะ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความดื้อรั้น ทิฐิ จะเอาชนะของเขาเองนั่นแหละ โทษคนอื่นไม่ได้หรอก"

ศศิมนเป็นห่วงว่าเนตรชนกเคยอยู่สุขสบายมีพร้อมทุกอย่าง ออกไปอยู่อย่างนั้นจะไหวรึเปล่าก็ไม่รู้ จิตใจดีงามของเธอทำให้ชนม์ชนกชื่นชมอย่างภูมิใจที่ตัวเองมีน้องอย่างนี้

"ก็มนรู้นี่คะว่าคุณเนตรไม่ใช่คนแย่อะไร ทุกอย่างที่เธอทำก็แค่รักพ่อ หวงพ่อมากเกินไปเท่านั้นเอง"

ชนม์ชนกพยักหน้าเห็นด้วย บอกศศิมนว่าอย่าคิดมากตนจะช่วยดูๆให้เอง พอศศิมนย้ำด้วยความดีใจว่าจะช่วยดูแลเนตรชนกจริงๆหรือ เขาก็ตอบแบ่งรับแบ่งสู้ว่าก็ทำเท่าที่ทำได้ แต่เพียงแค่นั้นศศิมนก็กอดพี่ชายไว้ด้วยความรักและขอบคุณอย่างที่สุดแล้ว...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"นาว ทิสานาฏ" นางนาคีสวยสง่า ประชัน "บลิว-การ์ตูน" ฟิตติ้งละคร “สร้อยนาคี”

"นาว ทิสานาฏ" นางนาคีสวยสง่า ประชัน "บลิว-การ์ตูน" ฟิตติ้งละคร “สร้อยนาคี”
16 มิ.ย 2564

12:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 12:07 น.