ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

กุหลาบร้ายกลายรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เทพไทได้ยินเสียงเอะอะเดินมาถามคนรับใช้ว่าเสียงอะไร พอรู้ว่ามีคนมาหาตนแต่เนตรชนกออกไปพบแล้ว เทพไทเดินออกไปทางหน้าบ้าน เจอเนตรชนกกำลังอาละวาดใส่ชนม์ชนกพอดี เทพไทรีบวิ่งเข้าไปหย่าศึก

เนตรชนกไล่ตะเพิดให้ชนม์ชนกออกจากบ้านตนไปเดี๋ยวนี้ไม่งั้นจะเรียกตำรวจจับ เทพไทรีบเข้าไปแทรกถามว่าอะไรกัน ถามชนม์ชนกว่ามาหาตนหรือ ฝ่ายนั้นมองหน้าถามว่าเขาเองหรือคือเทพไท

พอเทพไทรับว่าใช่เท่านั้น ชนม์ชนกตรงเข้าไปชกจนเทพไทกระเด็น เขาตามไปประเคนหมัดซ้ำไม่ยั้ง จนเนตรชนกร้องกรี๊ดที่เห็นพ่อถูกต่อย พุ่งเข้าไปทุบตีชนม์ชนกพัลวัน ปากก็ตะโกน

"ไอ้บ้า ปล่อยพ่อฉันนะ"

"โอ๊ย...นี่มันอะไรครับคุณ ผมเจ็บนะ" เทพไทโวยวาย

"เจ็บเหรอ นี่มันเจ็บไม่ถึงเศษเสี้ยวของความเจ็บที่แกทำกับยัยมนหรอก คนอย่างแกมันสมควรตายมากกว่า" เทพไทชะงักเมื่อได้ยินชื่อศศิมน  ชนม์ชนกบอกย้ำว่า  "ศศิมน  น้องสาวฉัน

ชาตินี้ความผิดอย่างเดียวที่ยัยมนทำก็คือมาคบกับผู้ชายเลวๆ ไร้ความรับผิดชอบ ไข่แล้วทิ้งอย่างแกนี่แหละ ต่อไปนี้อย่าได้เอาหน้าของแกไปให้ยัยมนเห็นอีกเป็นอันขาด หลานคนเดียวฉันเลี้ยงได้"

เทพไทตกใจตะลึงอึ้งถามงงๆ ว่าหมายความว่าอะไร ชนม์ชนกชี้หน้าด่าอย่างไม่หายแค้น

"อย่ามาตีหน้าซื่อแกล้งโง่ดีกว่า มันไม่มีประโยชน์ หรอก ฉันขอเตือนนะ อย่ามาให้น้องสาวฉันเห็นหน้าอีก ไม่งั้นโดนหนักกว่านี้แน่"

ต่อยและด่าจนสะใจแล้ว ชนม์ชนกหันหลังเดินออกไป เนตรชนกตามไปทุบอั้กๆๆ ชนม์ชนกแค่ปัดป้องเนตรชนกก็เซล้มแล้ว เขาขึ้นรถขับออกไปอย่างฉุนเฉียว เนตรชนกมองตามอย่างเกลียดชังแล้วนึกได้รีบวิ่งกลับมาประคองพ่อถามว่าเป็นยังไงบ้าง เทพไทไม่ตอบคำถาม แต่กลับรำพึงเหมือนตกอยู่ในภวังค์

"คุณมนท้องเหรอ..."

ooooooo

เมื่อเรื่องเลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้ว ทัดไทกับเนื้อนวล ตกลงกันว่าจะไปสู่ขอศศิมนให้ลูกชายให้ถูกต้องตามธรรมเนียมประเพณีเสีย เทพไทดีใจมาก แต่คนที่ค้านหัวชนฝาอาละวาดจนบ้านแทบแตกคือเนตรชนกยืนกรานไม่ยอมให้พ่อไปสู่ขอศศิมนเด็ดขาด หาว่านั่นแค่แผนการเพื่อจับพ่อตนเท่านั้น

เทพไทขอร้องเนตรชนกให้เข้าใจปัญหาหน่อย ทัดไท ก็หว่านล้อมว่าหลานกำลังจะมีน้อง แต่เนตรชนกไม่ต้องการค้านหัวชนฝา อ้อนปู่กับย่าให้ช่วยพูดกับพ่อให้ด้วย

เนื้อนวลสงสารหลานบอกว่าย่าไม่ไปก็ได้ บอกสามีกับลูกชายว่าให้ไปกันสองคนก็แล้วกันตนสงสารหลาน ทัดไท กับเทพไทจึงพากันไปสองคน

เนตรชนกวิ่งไล่ตามรถหมายจะยับยั้งไว้อีก เมื่อไม่ทันก็ร้องไห้โฮ จนเนื้อนวลเรียกมากอดไว้

"คุณพ่อไม่รักเนตรแล้ว เพราะผู้หญิงคนนั้น มันแย่งคุณพ่อไปจากเนตร เนตรเกลียดมันค่ะคุณย่า เนตรเกลียดมัน!" เนตรชนกแผดเสียงระบายความแค้นในอ้อมกอดของย่า

ooooooo

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ชนม์ชนกบอกศศิมนอย่างแค้นใจว่าต่อไปนี้ห้ามไปพบหน้าเทพไทอีก ลูกในท้องตนจะเลี้ยงให้เองยกให้ตนเลยก็ได้

ศศิมนตกใจถามว่าไปหาเทพไทมาใช่ไหม บอกอะไรเขาไปบ้าง พอรู้ว่าพี่ชายบอกว่าเธอท้อง ศศิมนจึงบอกว่าเทพไทไม่รู้เรื่องนี้พี่ไม่น่าบอกเลย ทำเอาชนม์ชนกงงร้อง "อ้าว...ทำไมล่ะ"

"มนไม่อยากให้คุณเทพมีปัญหากับลูกสาว พอคุณเทพขอเลิกกับมน มนก็เลยไม่ได้บอกเรื่องลูกในท้องน่ะค่ะ"

"ลูกสาว...อ๋อ...ยัยปากดีตัวแสบนั่นน่ะเหรอ ดีแล้วล่ะที่มนไม่ต้องไปอยู่ร่วมชายคากับคนแบบนั้น ผู้หญิงอะไร หน้าตาก็ดี แต่จิตใจร้ายกาจชะมัด ใครได้ไปเป็นเมียคงซวยทั้งชาติ" ชนม์ชนกพุ่งเป้าไปที่เนตรชนกจนลืมเรื่องเทพไทไปเลย

ooooooo

ตกบ่าย รถของเทพไทก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้านชนม์ชนก เพียงเทพไทก้าวลงจากรถเท่านั้น ชนม์ชนก ก็พรวดเข้ามาอย่างฉุนเฉียว กระชากคอเสื้อเทพไทตะคอกถาม

"แกยังกล้ามาที่นี่อีกเหรอ"

"พี่ชนม์ อย่าค่ะ..." ศศิมนวิ่งออกมาห้าม หันไปยกมือไหว้ทัดไท ทำให้ชนม์ชนกต้องไหว้ด้วยตามมารยาท ถามเย็นชาว่ามีธุระอะไรไม่ทราบ ทัดไทจึงพูดในฐานะผู้ใหญ่ว่า

"ผมมาขอพบคุณชัชชัยกับคุณหญิงเปรมปรีด์ครับ"

"คุณพ่อผมจะมาเจรจาสู่ขอคุณมนครับ" เทพไทรีบบอก ทำเอาศศิมนตะลึงแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

เมื่อพากันเข้าไปนั่งในห้องรับแขก ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพบปะพูดคุยกันแล้ว เทพไทถือพานธูปแพเทียนแพเข้าไปกราบขอขมาชัชชัยกับคุณหญิง เอ่ยอย่างสำนึก...

"ผมขอรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวครับ และผมยินดีจะรับผิดชอบทุกอย่าง"

ชัชชัยถามเทพไทให้ตอบอย่างลูกผู้ชายว่ารักลูกสาวตนหรือเปล่า เทพไทตอบหนักแน่นว่ารัก รักมาก ชนม์ชนกทนไม่ได้ ทะลุกลางปล้องขึ้นว่า "รักเหรอ แล้วมาขอเลิกกับยัยมนทำไม"

"ผมกลัวว่าลูกสาวผมจะทำให้คุณมนลำบาก ผมก็เลย..." เทพไทชี้แจงอย่างลำบากใจ ถูกชนม์ชนกถามประชดว่าเลยเสียสละเพื่อปกป้องน้องสาวตนหรือ ฟังดูพิลึก

คุณหญิงปรามชนม์ชนกว่าอย่าเสียมารยาท ทัดไทจึงพูดขึ้นว่า

"ตอนนี้ ทายาทของเราทั้งสองครอบครัวก็กำลังจะเกิดมา ผมว่าเรามาปรองดองกันเถอะครับ เพื่อเห็นแก่หลานของเรา"

"อนุญาตให้เราแต่งงานกันนะครับ" เทพไทรีบขอ

"แล้วลูกสาวคุณล่ะ จะว่ายังไง ถ้ายัยเด็กร้ายกาจคนนั้นมาหาเรื่องน้องสาวผม ผมไม่ยอมนะบอกไว้ก่อน" ชนม์ชนกยังขึงขัง

"ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรคุณมนเด็ดขาด ผมจะปกป้องคุณมนด้วยชีวิตผมเอง" เทพไทขอเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ศศิมนมองหน้าเขาด้วยความซาบซึ้งจนน้ำตาคลอ

ooooooo

เนื้อนวลกอดปลอบใจ เนตรชนกที่หนุนตักย่าร้องไห้จนหลับไป ฝันร้ายว่าพ่อทิ้งตนไป ร้องเรียกทั้งพ่อทั้งแม่ดิ้นกระสับกระส่าย เนื้อนวลสงสารหลานปลุกจนตื่น พอตื่นขึ้นมา เนตรชนกก็คร่ำครวญต่อ...

"คุณแม่ทิ้งเนตรไปคนหนึ่งแล้ว คุณพ่อยังจะมาทิ้งเนตรไปอีก เนตรไม่เหลือใครอีกแล้ว คุณย่าอย่าทิ้งเนตรไปนะคะ"

เทพไทกับทัดไทกลับมาพอดี เทพไทรีบเข้าปลอบโยนลูกว่า พ่อไม่ทิ้งลูกไปไหนหรอก เธอขอให้พ่อสัญญาทันทีว่าจะไม่แต่งงานใหม่ ทำเอาเทพไทอึกอัก ทัดไทผู้เป็นปู่จึงหว่านล้อมว่า เมื่อไรจะเข้าใจเสียทีว่าพ่อจำเป็นต้องแต่งงานกับศศิมน

"เนตรไม่เข้าใจค่ะว่าทำไมจะต้องแต่งงานด้วย   ถ้าคุณพ่ออยากรับผิดชอบที่ทำแม่นั่นท้อง ก็จ่ายค่าเลี้ยงดูไปสิคะให้แม่เขาเลี้ยงไป" เนตรชนกดันทุรัง

"ทำแบบนั้นไม่ได้นะเนตร น้องจะขาดความอบอุ่น มีแต่แม่ไม่มีพ่อได้ยังไง น้องไม่ได้ทำผิดอะไรนะ"

เนตรชนกยังตะแบงว่าแล้วตนทำผิดอะไรถึงได้มีแต่พ่อไม่มีแม่   เทพไทบอกว่ามันไม่เหมือนกัน   เธอก็ยังรั้นจะให้เหมือนกันให้ได้ อ้างว่าตนไม่มีแม่ ตนยังโตมาได้ ลูกแม่นั่นไม่มีพ่อก็ต้องโตขึ้นมาได้เหมือนกัน

ทัดไทฟังแล้วส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ บอกเทพไทว่าให้อธิบายกันเองก็แล้วกันพ่อไม่ไหวแล้วพลางชวนเนื้อนวลออกไป ปล่อยให้พ่อลูกเขาคุยกันเอง เทพไทโอบไหล่เนตรชนกให้นั่งลง มองหน้าลูกขณะชี้แจง

"ฟังพ่อนะเนตร พ่อต้องรับผิดชอบเลือดเนื้อเชื้อไขของพ่อที่จะเกิดมาดูโลก ให้เขามีชีวิตที่ดีที่สุดเท่าที่พ่อจะให้ได้ จะให้พ่อทิ้งขว้างเขาอย่างที่เนตรบอก พ่อทำไม่ได้จริงๆ"

"อ้อ...ทิ้งเขาไม่ได้แต่ทิ้งเนตรได้งั้นเหรอคะ ชีวิตของเนตรเหลือคุณพ่อคนเดียวแล้วนะคะ   คุณพ่อจะให้เนตรไม่เหลือใครเลยใช่ไหมคะ" เนตรชนกยังคงไม่ยอมฟังเหตุผลใดๆ ทั้งสิ้น

เทพไทบ่นอย่างจนปัญญาว่า จะพูดอย่างไรดีลูกถึงจะเข้าใจ เธอสวนไปทันทีว่าไม่ต้องพูดหรอกแค่เลิกกับผู้หญิงคนนั้นก็พอแล้ว

"เนตรก็รู้ว่าพ่อทำไม่ได้" เทพไทเสียงเข้มขึ้น เนตรชนกน้ำตาไหลพรากมองพ่ออย่างผิดหวังเสียใจ ค่อยๆลุกแล้วพลันก็วิ่งออกไป เทพไทพยายามเรียกแต่ก็ไร้ผล เธอขับรถพุ่งไปอย่างเร็ว เทพไทได้แต่มองตามรถไปด้วยความกลุ้มใจ

ooooooo

เนตรชนกขับรถไปหาอุ่นที่บ้าน อุ่นอยู่กับคุณยายซึ่งนอนป่วยอยู่ในบ้านเก่าๆ พอเคนรู้ข่าวก็มาสมทบ อุ่นปลอบใจจนเนตรชนกหยุดร้องไห้แล้ว บอกเพื่อนรักว่าอย่าคิดมากเพราะคุณอาพ่อของเธอก็ยังอยู่บ้านเดียวกัน เคนที่ตั้งหน้าตั้งตาแต่จะพูดเอาใจเนตรชนกท้วงติงอุ่นว่า

"อยู่บ้านเดียวกันแต่ไม่มีเวลาให้ มันแย่ยิ่งกว่าอยู่คนละบ้านอีกนะอุ่น"

อุ่นแว้ดเบาๆว่า ถ้าพูดอะไรที่สร้างสรรค์ไม่เป็นก็หุบปากไปเลย แต่เนตรชนกบอกว่า เคนพูดถูกเพราะถ้าพ่อแต่งงานไปแล้วคงถูกจิกไว้ไม่ปล่อยแน่ๆ พ่อก็คงจะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นเหมือนกัน

เนตรชนกยิ่งพูด ยิ่งคิด ก็ยิ่งไม่พอใจ อุ่นบอกว่าอย่าเพิ่งมองในแง่ร้ายขนาดนั้น เขาอาจจะไม่ใช่คนแบบนั้นก็ได้ เนตรชนกย้อนถามว่าผู้หญิงที่ปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อจับผู้ชายนั้นจะเป็นแบบไหนล่ะ

"เอาเหอะน่ะ ยังไงเขาก็กำลังอุ้มท้องน้องของเธอ คิดซะว่าเห็นแก่เด็กก็แล้วกัน" อุ่นขอ

"ไม่ได้นะเนตร เราต้องไม่เห็นแก่ใครทั้งนั้น ไม่ว่าจะเด็ก สตรีมีครรภ์หรือว่าคนชรา" เคนปากอยู่ไม่สุข เลยถูกอุ่นตบหลังผัวะจนหน้าทิ่ม ไล่ให้ไปนั่งไกลๆเลย เคนยักแย่ยักยันลุกขึ้นบ่นออด

"โอย...ยัยอุ่น พูดแค่นี้ต้องถีบกันด้วย"

อุ่นถลึงตาใส่ทำนองจะเอาอีกสักป้าบไหม เคนเลยเดินหน้าตูมไปนั่งอยู่ห่างๆ อุ่นหันไปบอกเพื่อนรักว่า เชื่อตนเถอะ ให้เห็นแก่เด็กที่กำลังจะเกิดมา เพราะนั่นคือน้องแท้ๆของเธอนะ

"ไม่ ฉันไม่นับมันเป็นน้อง ยิ่งถ้ามันเกิดมาทุกคนก็ต้องไปรุมรักมัน แล้วก็จะไม่มีใครรักฉันอีก ฉันไม่ยอมให้ มันสองแม่ลูกมาแย่งทุกอย่างไปจากฉันหรอก ไม่มีวัน!"

"แล้วเนตรจะทำยังไง" อุ่นถามอย่างกลุ้มใจ เนตรชนกไม่ตอบแต่นั่งหน้าเครียด คิดหนัก

ooooooo

ดึกแล้ว ปรากฏว่าเทพไทเดินงุ่นง่านเป็นหนูติดจั่นอยู่ในบ้าน ทั้งเป็นห่วงลูกทั้งกลุ้มใจเรื่องของตัวเอง พอเห็นรถของเนตรชนกขับเข้ามา เขาดีใจมากรีบเข้าไปหา

"ทำไมกลับดึกขนาดนี้ล่ะเนตร แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์พ่อ"

เนตรชนกหน้าตึงตอบห้วนๆว่าไม่อยากรับ ครั้นเทพไทบอกว่ากลับดึกแบบนี้พ่อเป็นห่วง เธอก็กระแทกเสียงไปว่า เนตรไม่แคร์

"เนตร..." เทพไทครางออกมาอย่างเจ็บปวด เธอตัดบทว่าตนง่วงนอนแล้วขอตัวก่อน ว่าแล้วเข้าบ้านไปอย่างไม่แยแสพ่อที่อุตส่าห์ออกมารับ เทพไทเลยเดินคอตกตามลูกเข้าไป

พอเข้าห้องนอนตัวเอง เนตรชนกก็เอาแต่นั่งครุ่นคิดคุมแค้นเฝ้าถามตัวเองว่า "ฉันจะทำยังไงดี" สุดท้ายทิ้งตัวลงนอนก่ายหน้าผาก
คิดถึงเรื่องที่เทพไทถูกชนม์ชนกชกหน้าและตามไปประเคนซ้ำจนเทพไทตั้งตัวไม่ติด คิดถึงตอนที่พ่อรู้ว่าศศิมนท้องแล้วทำหน้าตกใจ...
คิดแล้วเนตรชนกลุกขึ้นนั่งเหมือนคิดอะไรบางอย่างได้แล้ว...

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น เนตรชนกเดินเข้าไปที่คริสตัลพาเลซขอพบเจ้าของโรงแรม แจ้งแก่พนักงานว่า

"คุณชนม์ชนกเหรอคะ จะให้เรียนว่าใครต้องการพบคะ"

"ดิฉันค่ะ เนตรชนก"

แอนนาเข้าไปรายงานชนม์ชนกว่า เนตรชนกรออยู่ข้างนอก ตนถามว่ามีอะไรก็บอกว่าเรื่องส่วนตัวต้องคุยกับบอสเอง ชนม์ชนกจึงให้ไปเชิญเข้ามา พอแอนนาเดินออกไป ชนม์ชนก ก็ถามตัวเองอย่างรู้ฤทธิ์เดชของเนตรชนกดีว่า "จะมาไม้ไหนวะเนี่ย"

อึดใจเดียวก็มีเสียงเคาะประตู เขาเชิญให้เข้ามาแล้วเชิญนั่ง เนตรชนกปั้นหน้าปึ่งบอกว่าตนมีเรื่องอยากตกลงกับเขาไม่จำเป็นต้องนั่งเพราะพูดเดี๋ยวเดียวก็จะไปแล้ว เขาจึงให้เริ่มว่ามาเลย

"ฉันรู้ว่าคุณไม่อยากจะให้น้องสาวคุณแต่งงานกับพ่อฉัน ฉันก็เหมือนกัน ฉันว่าเรามาร่วมมือกันดีกว่า" ชนม์ชนก

ถามงงๆว่าร่วมมืออะไร "ทำลายงานแต่งงานนี้เสีย" เนตรชนกพูดเสียงเข้ม

"คุณเพี้ยนไปรึเปล่า ถึงผมจะไม่อยากให้น้องสาวผมแต่งงานกับพ่อคุณแค่ไหน แต่ผมก็เคารพการตัดสินใจของน้องสาวผม คุณเองก็ควรจะเคารพการตัดสินใจของพ่อคุณเหมือนกัน"

เนตรชนกยิ้มเยาะถามว่าปอดหรือ ที่แท้ก็ดีแต่ปาก ชนม์ชนกฉุนกึก เสียงดังว่าตนไม่ใช่เด็กเอาแต่ใจตัวเองเหมือนเธอจะได้ไม่ยอมเข้าใจคนอื่น ไม่เคารพความคิดใคร

"อย่ามาทำเป็นพูดดีหน่อยเลย คุณน่ะ มันก็แค่เอาตัวรอดไปวันๆ ได้แต่ตามน้ำไปเรื่อย พอใครว่ายังไงคุณก็ว่าตาม เคยมีจุดยืนบ้างไหม"

"ผมพอจะเข้าใจพ่อคุณแล้วว่าทำไมถึงปวดหัวกับคุณ ก็พูดไม่รู้เรื่องแบบนี้นี่เอง"

"ก็ได้ คุณไม่ร่วมมือกับฉัน ฉันก็ไม่เห็นต้องแคร์ เรื่องแค่นี้ ฉันจัดการเองก็ได้" พูดแล้วจิกตาเย้ยอีกครั้งก่อนหมุนตัวจะเดินออกไป ชนม์ชนกลุกมาคว้าแขนไว้ถามว่าเธอจะทำอะไร เนตรชนกลอยหน้ากวนประสาทถามว่า "ทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย"

"ผมขอเตือนไว้ก่อนนะ ถ้าคุณทำให้น้องสาวผมเสียใจผมรับรองว่าคุณจะต้องเสียใจยิ่งกว่าน้องสาวผมเป็นร้อยเท่าพันเท่า"

เนตรชนกมองเขาด้วยสายตายียวน ยิ้มกวนประสาท พูดเย้ยๆใส่หน้าว่า

"ขอโทษนะ พอดีฉันเป็นคนไม่กลัวหมาเห่าซะด้วยสิ เห็นเขาว่าหมาที่ดีแต่เห่ามันมักจะไม่กัด"

เนตรชนกสะบัดแขนเดินเชิดออกไปแล้ว ชนม์ชนกยังยืนอึ้ง อึดใจหนึ่งจึงคำรามเบาๆ

"ปากเก่งนักนะ สักวันฉันจะทำให้เธอพูดไม่ออกเลย คอยดู!"

ส่วนเนตรชนกไปถึงลานจอดรถแล้วยังไม่หายหงุดหงิด บ่นอย่างหัวเสีย

"บ้าจริงๆ  อีตานั่นดันปอดแหกขึ้นมาซะอีก  แล้วจะเอาไงดีเนี่ยเรา เฮ้อ...แต่ยังไงฉันก็ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด"

ooooooo

กลุ้มๆเบื่อๆในที่สุดเนตรชนกก็ไปหาอุ่นที่บ้านตามเคย ที่นั่นเคนมาคอยเฝ้าอยู่แล้ว จนอุ่นถามอย่างรำคาญว่าไม่มีอะไรทำรึไงถึงมานั่งได้ทุกวัน เคนทำลอยหน้าบอกว่าตนห่วงที่รัก ทำเอาอุ่นเขินคิดว่าเคนหมายถึงตัวเอง แต่พอเคนบอกว่าเนตรชนกเป็นที่รักของตน เมื่อที่รักกำลังเป็นทุกข์ก็ต้องมาคอยดูแล อุ่นปรับอารมณ์แทบไม่ทัน เลยทำเสียงอ้วกอย่างหมั่นไส้

เคนหยอกแกมหยิกว่านี่ถ้าไม่ใช่อุ่น ตนคิดว่าต้องท้องแน่ๆมาอ้วกแบบนี้ อุ่นย้อนถามว่าเป็นตนแล้วเป็นไง เคนทำตาปริบๆตั้งท่าเตรียมถอยก่อนบอกว่า

"ก็หน้าแบบเธอน่ะ คงไม่มีใครกล้ามาทำเธอท้องหรอก"

พลั่ก! เสียงอุ่นฟาดใส่หลังเคนจนหงายท้อง เนตรชนกบ่นเพื่อนทั้งสองคนว่าหยุดทะเลาะกันเสียที ตนกำลังใช้ความคิด อุ่นถามว่าจะไปคิดให้ปวดหัวทำไม อีกไม่กี่วันพ่อเธอก็จะแต่งงานแล้ว ห้ามเขาไม่ได้หรอก

"ให้เคนไปเผาทุกโรงแรมเลยดีไหม เขาจะได้ไม่มีที่จัดงาน" เคนทะลึ่งตามเคย นอกจากไม่มีใครสนใจแล้วยังถูกอุ่นด่าอีก

เนตรชนกบ่นว่าพ่อดักทางไว้หมด ตนไม่รู้เรื่องการเตรียมงานอะไรเลย พูดอย่างหมายมาดว่าคิดหรือว่าทำแบบนี้ แล้วจะหยุดตนได้ อุ่นบอกว่าเลิกคิดเสียเถอะ ยังไงเขาก็ต้องแต่งกันจนได้นั่นแหละ

"อยากแต่งงานนักใช่ไหม ก็ได้...ฉันจะรอจนถึงวันนั้น" เนตรชนกจ้องจิกไปข้างหน้าอย่างหมายมาดมุ่งมั่นมีเลศนัย

ooooooo

เนื้อนวลเอาใจหลานสาวเตรียมทุกอย่างไว้ให้ พร้อม แม้กระทั่งชุดที่จะใส่ไปงานแต่งงานของพ่อ เธอไม่สนใจ อ้างว่าตนไม่ได้เป็นเจ้าสาวไม่ต้องซีเรียสหรอก ส่วนทัดไทผู้เป็นปู่ก็พูดเอาใจว่าดีใจที่หลานเข้าใจและยอมไปร่วมงานแต่งของพ่อ

"เนตรต้องไปสิคะคุณปู่ งานสำคัญแบบนี้ เนตรไม่พลาดหรอกค่ะ" เธอพูดแล้วหัวเราะนิดๆ เทพไทบอกให้ชวนเพื่อนๆ ไปด้วย อย่างอุ่นกับเคนเป็นต้น "สองคนนั้นต้องไปอยู่แล้วค่ะ ไม่ไปก็อดเห็นอะไรสนุกๆสิคะ เสียดายแย่"

คำพูดเป็นนัยของเนตรชนกทำให้เนื้อนวลสงสัยถามว่าอะไรที่สนุกๆหรือ เธอทำหน้าตายบอกว่า "ก็งานแต่งงานเป็นงานรื่นเริง ก็ต้องสนุกสิคะคุณย่า ไหนคะชุดเนตร เนตรขอเอาไปลองข้างบนนะคะ"

ว่าแล้วหยิบชุดไปงานของตัวเองเดินขึ้นข้างบน

พอเข้าห้องก็โยนชุดไว้บนเตียง หันไปดูรูปถ่ายของแม่ จากนั้นเอากล่องหยิบชุดแต่งงานของแม่ขึ้นมาคลี่บนเตียง ปัดชุดที่ย่าจัดให้ตัวเองลงไปกองที่พื้น

ชุดแต่งงานของแม่ถูกจัดวางอย่างดีราวกับอยู่บนเรือนร่างจริงๆ เนตรชนกก้มลงกอดและซบหน้าราวกับได้กอดแม่ ร้องไห้ อย่างสะเทือนใจ...

ooooooo

ที่โรงแรมคริสตัลพาเลซของชนม์ชนก เริ่มมีการจัดเตรียมห้องจัดงาน โดยตัวเขาลงมาดูแลกำกับเองจนแอนนาถามว่ามาดูแลเองเลยหรือ เขาตอบอย่างภูมิใจว่า "ไม่ได้สิ งานน้องสาวผมทั้งคน"

"พี่ชนม์คงเหนื่อยแย่เลย" ศศิมนพูดอย่างเกรงใจ

แอนนาบอกว่าน่าอิจฉาจังที่เธอมีพี่ชายที่แสนดีอย่างบอส ศศิมนขอบคุณที่แอนนาชื่นชมพี่ชายตน

พอดีเทพไทเข้ามา ชัชชัยที่ดูแลการจัดห้องอยู่กับคุณหญิงเลยชวนมาช่วยกันดูว่าเป็นยังไง ชอบไม่ชอบก็ให้บอกชนม์ชนกจะได้แก้ไขให้

"ชอบไหมคะ ฝีมือพี่ชายมนเองค่ะ" ศศิมนอวด พอเทพไทบอกว่าชอบ ชมว่าชนม์ชนกเก่งหลายอย่าง เลยถูกชนม์ชนกแขวะว่า มีอยู่อย่างหนึ่งที่ตนไม่เก่ง คือหลอกเด็ก

ถูกแขวะเอาซึ่งหน้าทำเอาเทพไทหน้าเจื่อน ส่วนคุณหญิงปรามชนม์ชนกว่าพูดอะไรก็ไม่รู้ เขาก็ยังอุตส่าห์ตะแบงไปได้ว่า

"ผมพูดจริงๆครับคุณแม่ อย่างตอนยัยมนเด็กๆเวลาร้องไห้ ผมมาหลอกล่อให้เงียบไม่เคยได้สำเร็จสักที ก็ผมหลอกเด็กไม่เก่งไงครับ"

ศศิมนเห็นท่าไม่ดีเลยบอกเทพไทว่าตนชักเหนื่อยแล้วให้พาไปพักหน่อย เทพไทจึงขอตัวพาเธอออกจากห้องไป กระนั้นชนม์ชนกก็ยังไม่วายมองตามไปอย่างหมั่นไส้

ooooooo

พอพาเข้ามาพักในห้องที่โรงแรม ศศิมนบอกเทพไทว่าอดทนหน่อยก็แล้วกันพรุ่งนี้เราก็จะแต่งงานกันแล้ว ชนม์ชนกคงไม่ตามไปแขวะเขาถึงบ้านหรอก

"ไม่เป็นไรครับคุณมน ผมทำใจไว้แล้ว ก็ได้แต่หวังว่า สักวันคุณชนม์จะให้อภัยผม"

"อย่าห่วงเลยนะคะ พี่ชนม์เป็นคนมีเหตุผล เพียงแต่ ต้องใช้เวลา ที่เป็นแบบนี้อาจเป็นเพราะเขารักแล้วก็หวงมนมากไปหน่อย" พูดแล้วถาม "แล้วคุณเนตรล่ะคะ เป็นยังไงบ้าง"

เทพไทบอกว่าดูๆก็สงบลง ศศิมนเชื่อว่าเนตรชนกคงเข้าใจอะไรๆมากขึ้นแล้ว แต่เทพไทกลับพูดอย่างกังวลว่า

"ก็คงงั้นครับ แต่ผมรู้สึกเหมือนเป็นคลื่นลมสงบก่อนพายุใหญ่จะมา"

แล้วค่ำวันนี้เอง อุ่นก็ไปรับเนตรชนกที่บ้าน เทพไทถามว่าทำไมไม่นอนที่บ้านล่ะ เพราะพรุ่งนี้ก็จะถึงวันงานแล้ว เนตรชนกหันขวับมองหน้าพ่อนิ่ง พูดเรียบๆแต่จิกเจ็บว่า

"เนตรยอมรับปากไปร่วมงานก็มากแล้วนะคะ อย่าให้เนตรต้องมาทนดูความกระดี้กระด้าร่าเริงของทุกคนตั้งแต่เช้าเลยค่ะ ขอเนตรไปอยู่สงบๆดีกว่า"

เทพไทถามว่าแล้วทำไมไม่ขับรถไปเองอุ่นจะได้ไม่ต้องลำบากมารับ อุ่นบอกว่าตนห้ามไว้เองไม่อยากให้เนตรขับรถ ในตอนนี้ เทพไทไม่ติดใจอะไร ฝากอุ่นให้ช่วยดูแลเนตรชนกด้วย

"ค่ะคุณอา อุ่นจะดูแลเนตรให้เองค่ะ"

เทพไทยืนมองสองสาวช่วยกันหิ้วกระเป๋าใบโตออกไปอย่างกลุ้มใจที่ลูกไม่ยอมเข้าใจตนสักที

ooooooo

เคนมาที่บ้านอุ่นแต่เช้าทั้งที่เนตรชนกยังไม่ตื่นเลย อุ่นรีบขึ้นไปปลุกเพื่อนบอกว่าสายแล้ว เดี๋ยวจะไม่ทันพิธีเช้า เนตรชนกงัวเงียขึ้นมาบอกว่า

"ไปกับเคนก่อนนะอุ่น ฉันง่วง ขอนอนต่ออีกแป๊บนึง เดี๋ยวฉันจะตามไป"

"ได้ยังไง ไปลุกๆรีบไปอาบน้ำเร็วเข้า งานพ่อเธอนะ" เนตรชนกพูดอย่างหงุดหงิดว่าไปก่อนเถอะอย่ามายุ่งกับตนแล้วนอนต่อ คราวนี้อุ่นปลุกเท่าไรก็ไม่ยอมลุก จนอุ่นอ่อนใจบ่น "เอาไงดีวะเนี่ยเนตร เดี๋ยวเอารถฉันตามไปนะ ฉันให้เวลานอนอีกครึ่งชั่วโมง ฉันตั้งนาฬิกาปลุกไว้แล้ว"

เนตรชนกตอบแบบขอไปทีให้จบๆไปว่า เออๆแล้วนอนต่อ

"ฉันไปก่อนนะ" บอกแล้วอุ่นเดินออกไป แต่พอรถของเคนแล่นออกไป เนตรชนกก็ลืมตาขึ้นอย่างไม่มีวี่แววว่าจะง่วงนอนเลย กดปิดนาฬิกาปลุก จ้องจิกตาไปข้างหน้าอย่างเคียดแค้น

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

อุบัติร้ายอุบัติรัก EP.15 ธเรศ เข้าบริหารงานแทน ทิศผาติ ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย

อุบัติร้ายอุบัติรัก EP.15 ธเรศ เข้าบริหารงานแทน ทิศผาติ ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย
7 พ.ค. 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 7 พฤษภาคม 2564 เวลา 21:38 น.