ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

กุหลาบร้ายกลายรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ฟ้าใสๆในยามคล้อยบ่าย...

ที่หน้าโชว์รูมรถสปอร์ตหรูแห่งหนึ่ง อุ่นสาววัยยี่สิบเศษกับเคนหนุ่มในวัยไล่เลี่ยกัน ยืนรอเนตรชนกเพื่อนรักที่เพิ่งเรียนจบสถาบันเดียวกันอยู่ อุ่นดูนาฬิกาข้อมือ ท่าทางรอคอย เคนก็ชะเง้อแล้วชะเง้อเล่า

ครู่หนึ่ง รถหรูคันเล็กกลางเก่ากลางใหม่คันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดตรงหน้าทั้งสอง เนตรชนกก้าวลงจากรถ อุ่นร้องทัก

"เนตร ทำไมมาช้าจัง พวกเรารอตั้งนาน"

"โทษที ฉันซื้อของนานไปหน่อย" เนตรชนกขอโทษแต่ท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาว อุ่นมองเข้าไปในรถเห็นถุงแบรนด์เนมวางเต็มรถไปหมด ถามอย่างทึ่งว่า

"โอ้โห ทำยังกับคนไม่เคยช็อปมาเป็นชาติ อะไรเยอะแยะนักหนาเนี่ยเนตร"

"ก็พวกเสื้อผ้า กระเป๋า ที่จริงไม่ได้อยากจะซื้อหรอก แต่หมั่นไส้คน"

อุ่นถามอย่างรู้นิสัยเพื่อนดีว่าใครเหวี่ยงมาอีกหรือ เนตรชนกเดินไปคุยไปว่าไม่มีอะไร ก็แค่นึกอยากเป็นลูกค้าอันดับหนึ่งแทนบางคน เลยเพิ่มยอดซื้อนิดหน่อย

"เนตรของเคนเนี่ย ไม่เคยยอมเป็นสองรองใครเลยจริงๆ" เคนโมเมตามเคย

"แน่นอน พวกเธอก็เหมือนกัน ห้ามรักใครมากกว่าฉันนะ"

"จ้า...แม่เพื่อนรักที่หนึ่ง" อุ่นตอบอย่างรู้ใจเพื่อน ส่วนเคนพูดตามใจตัวเองตามเคยว่า

"เนตรน่ะ เป็นที่หนึ่งในหัวใจเคนเสมอแหละ" พูดแล้วทำตาหวานให้ด้วย เท่านั้นไม่พอจับมือเนตรชนกขึ้นหอมอีกต่างหาก

เนตรชนกปล่อยให้เคนทำตามใจไม่ถือแต่ยิ้มให้โหดๆ พอชักมือกลับมาก็บิดจมูกเคนโยกไปมาจนเคนร้องโอ๊ย เนตรชนกปรามลอดไรฟัน "ลามปาม เดี๋ยวเหอะ"

หยอกกันพอหอมปากหอมคอแล้ว ทั้งสามก็พากันเดินเข้าไปในโชว์รูม

ooooooo

เนตรชนกเดินดูรถรุ่นต่างๆ ในโชว์รูม โดยมีเซลส์หนุ่ม คอยอธิบายคุณสมบัติทุกคันที่เธอผ่าน ฟังแล้วทุกคันเหมาะกับเธอหมด ทั้งยังชวนให้ทดลองขับดูก็ได้

"ขอบคุณค่ะ แต่ขอดูไปเรื่อยๆก่อน" เนตรชนกตอบอย่างไม่สนใจคันไหนเป็นพิเศษ จนเคนยุว่า คันนี้สวยดีไม่สนเหรอ พอเนตรชนกส่ายหน้า เคนฉวยโอกาสโมเมอีกแล้วว่า

"ฮื้อ...เลือกมากจริงจริ๊ง คนสวยของเคนเนี่ย"

"ของขวัญรับปริญญาจากคุณพ่อทั้งทีก็ต้องใช้เวลาเลือกนานหน่อยสิ เนตรไม่ใช่คนมักง่ายเหมือนเคนนะ" อุ่นจิกนิดๆ เคนเลยร้อนตัวรีบแก้ว่า

"คนง่ายๆ ไม่ใช่คนมักง่าย พูดให้มันถูกๆหน่อย"

ขณะที่เนตรชนกกำลังเดินดูรถอยู่ในโชว์รูมนั้น ที่หน้าโชว์รูมมีรถสปอร์ตคันหนึ่งสวยมากจอดอยู่ เนตรชนกเดินออกไปดูด้วยความสนใจ แต่พอออกไปภายนอกถูกลมพัดแรงจนผมสลวยปลิวสยายจนกิ๊บหล่น

เป็นจังหวะที่ชนม์ชนกหนุ่มวัย 30 เจ้าของรถคันนั้น กำลังเดินคุยโทรศัพท์ด้วยบลูทูธเดินมาทางรถพอดี เขาเหลือบเห็นเนตรชนกที่ผมกำลังปลิวสยายเคลียใบหน้าสวย ภาพนั้นงดงามจนชายหนุ่มชะงักมอง เขาหยิบแว่นกันแดดมาใส่แล้วเดินไปที่รถด้วยมาดเท่สุดๆ เขาคือ ชนม์ชนกนั่นเอง...

เนตรชนกเกลี่ยผมจากใบหน้าจะก้มลงหากิ๊บที่หล่น สายตาเหลือบเห็นชนม์ชนกในมาดสุดเท่ เธอชะงักนิดหนึ่ง มองจนชนม์ชนกเคลื่อนรถออกไปเธอจึงละสายตา แต่ก็เป็นเวลาที่ชนม์ชนกมองมาทางเนตรชนกอีกครั้งอย่างสนใจ แต่วันนี้กามเทพไม่แผลงศร เลยเป็นแค่ต่างมองกันคนละทีไม่ได้สบตากัน
อุ่นกับเคนเดินออกมาตาม ถามว่าไม่เข้าไปดูรถต่อหรือ เพิ่งดูได้นิดเดียวเอง

"รีบไปเถอะ คุณพ่อรอแย่แล้ว" เนตรชนกเร่ง เพื่อน ทั้งสองเลยเดินไปขึ้นรถของเธอที่จอดอยู่หน้าโชว์รูมนั่นเอง

ooooooo

ที่ร้านอาหารหรู...

ในห้องหนึ่งที่จัดเป็นพิเศษ ตั้งโต๊ะยาวสไตล์อาหารอิตาเลียน ภายในห้องมีเทพไท พ่อของเนตรชนก กำลังยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่กับเพื่อนๆ รับประทานอาหารพลางคุยกันอย่างสนุกสนานเฮฮา บรรยากาศเหมือนจัดงานมงคลกัน

เนตรชนกเดินเข้ามาอย่างอารมณ์ดี ตามด้วยอุ่นและเคน เธอโผเข้ากอดพ่อแบบลูกขี้อ้อน เทพไทกอดลูก บอกให้มาสวัสดีเพื่อนๆพ่อก่อน เนตรชนกยกมือไหว้เพื่อนพ่อทีละคน แต่แล้วก็มาสะดุดที่ศศิมนหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกับตน เนตรชนกมองศศิมนอย่างแปลกใจในขณะที่ศศิมนยิ้มแย้มยินดีด้วย

"เนตรลูก นี่คุณศศิมน" เทพไทแนะนำ เนตรชนกยังมองศศิมนเฉย บรรดาเพื่อนๆเลยยุให้เทพไทเปิดงาน เทพไทจึงหันไปยิ้มให้ศศิมนเหมือนรู้กัน ทำให้เนตรชนกยิ่งงง

"คือ...วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ที่ชวนเพื่อนๆมาก็แค่จะบอกข่าวดี และผมเองก็อยากจะเซอร์ไพรส์ลูกด้วย" เทพไทเอ่ย หันไปพูดกับเนตรชนก "เนตร อีกไม่นาน คุณมนก็จะมาเป็นคนในครอบครัวเราแล้วนะลูก คุณมนครับ" เทพไทหันไปทางศศิมนพร้อมกับหยิบแหวนขึ้นมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายให้

"คุณเทพ..." ศศิมนเรียกมองด้วยความซาบซึ้ง ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีจากบรรดาเพื่อนๆของเทพไท

เนตรชนกตะลึงอึ้ง มองศศิมนราวกับเห็นสิ่งประหลาด อุ่นมองหน้าเพื่อนใจไม่ดีเพราะรู้ดีว่าหน้าตาเพื่อนแบบนี้เดี๋ยว ได้เรื่องแน่  แต่คนอื่นไม่มีใครสนใจ  เทพไทยังคงหวานกับศศิมน จับมือเธอ เอ่ย

"คุณมนจ๊ะ..."

เทพไทไม่ทันพูดต่อ เสียงเนตรชนกก็แผดขึ้น "คุณพ่อกำลังจะทำอะไรคะ!"

ทั้งห้องเงียบกริบไปทันที เทพไทเองก็ตกใจพยายามจะควบคุมสถานการณ์ เนตรชนกลุกแผดเสียงดังกว่าเก่า

"พ่อทำแบบนี้หมายความว่ายังไง ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ" ถามอย่างไม่ต้องการคำตอบ เธอลุกออกจากโต๊ะหยิบโทรศัพท์กดอย่างเร็ว อึดใจเดียวก็ฟ้องจนฟังแทบไม่ทัน "คุณย่าคะ! คุณพ่อทำร้ายจิตใจเนตรค่ะ พ่อจัดงานหมั้นเซอร์ไพรส์ เนตรกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ ไม่ถามเนตรสักคำว่าเห็นด้วยหรือเปล่า คุณพ่อทำแบบนี้หมายความว่ายังไงคะคุณย่า..."

เนื้อนวล คือคุณย่าของเนตรชนก ฟังหลานสาวฟ้องมายาวเหยียด จึงปลอบให้ใจเย็นๆแล้วขอคุยกับเทพไท เนตรชนก ยื่นโทรศัพท์พรวดไปให้พ่อบอกว่าคุณย่าจะพูดด้วย เทพไทรับไปฟังอึดใจเดียวก็ตอบปลายสายเสียงอ่อย

"ครับ...ครับ...ผมจะกลับเดี๋ยวนี้" ตอบแม่แล้วหันมาบอกศศิมน "คุณช่วยจัดการทางนี้ให้ผมหน่อยนะครับ เดี๋ยวผมโทร.หา"

"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวมนจัดการเอง"

เนตรชนกเดินนำอ้าวออกไปทันที เทพไทเดินตามหงอยๆ

ooooooo

ที่บ้านเทพไท ในห้องรับแขก ทัดไทกับเนื้อนวลผู้เป็นพ่อกับแม่นั่งรออยู่แล้ว พอเทพไทกับเนตรชนกมาถึง   เนื้อนวลบอกให้เทพไทเล่าให้แม่ฟังว่าเกิด อะไรขึ้น เทพไทไม่ทันอ้าปากเนตรชนกก็ชิงพูดขึ้นก่อนว่า "คุณย่าต้องจัดการเรื่องนี้!" จนเนื้อนวลต้องปลอบให้ใจเย็นๆเดี๋ยวย่าพูดเอง

"ผมกับศศิมนรักกันครับ" เทพไทพูดสั้นๆ ชัดเจนหนักแน่น จนเนตรชนกสะอึกมองหน้าพ่ออย่างผิดหวังมาก "ผมอยากแต่งงานกับเขาครับคุณแม่"

"ไม่ได้! เนตรไม่อนุญาตให้คุณพ่อแต่งงานใหม่" เนตรชนกโพล่งขึ้นทันที เทพไทบอกให้ฟังก่อนพยายามจะชี้แจง ถูกตัดบท "เนตรไม่ฟัง! พ่อทำอย่างนี้ได้ยังไง พ่อนึกอยากจะทำอะไรก็ทำอย่างนั้นเหรอคะ เนตรเป็นลูกพ่อนะคะ ไม่ใช่ลูกหมาลูกแมวที่ไหน ที่อยู่ๆจะทิ้งเนตรแล้วหนีไปสร้างครอบครัวใหม่ที่ไหนก็ได้"

"ยายเนตร! ขอโทษพ่อเดี๋ยวนี้นะ" ทัดไทเสียงเข้มกับหลานสาว

"ไม่ค่ะ!" เนตรชนกเสียงเข้มยิ่งกว่า แล้วหันไปเล่นงานเทพไทต่อ พูดรัวเร็วราวกับกดปืนกลไปทั้งชุดว่า

"ที่พ่อขอแต่งงานกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ต่อหน้าเนตร เนตรยังไม่เห็นพ่อรู้สึกผิดเลย ทำไมเนตรต้องขอโทษคะ พ่อจะแต่งงานใหม่ พ่อไม่ถามเนตรสักคำว่าเนตรเห็นด้วยรึเปล่า พ่อจะมาบีบบังคับให้เนตรยอมรับคนของพ่อ ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักกันแม้แต่ครั้งเดียว คุณพ่อทราบได้ไงคะว่าเนตรกับผู้หญิงคนนั้นจะเข้ากันได้ จะเอาคนอื่นมาอยู่ในบ้าน ควรจะปรึกษากันหน่อยไหมคะในฐานะที่เป็นครอบครัวเดียวกัน เนตรขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะคะว่าเนตรจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนเข้ามาแย่งความรักของพ่อไปจากเนตรเด็ดขาด และอย่าหวังว่าจะมีใครเข้ามาแทนที่แม่ของเนตรได้ ถ้าไม่เชื่อ เนตรไม่รับรองนะคะว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง"

พูดๆๆๆแล้วลุกเดินไปเลย พวกผู้ใหญ่ผมหงอกผมดำ นั่งมองหน้ากันอึ้ง ครู่หนึ่งทัดไทตำหนิเทพไทว่าเลี้ยงลูกยังไงเนตรชนกถึงเป็นได้ขนาดนี้

เนื้อนวลเอ่ยขึ้นว่าเนตรชนกพูดถูก เทพไทพลาดเอง เรื่องละเอียดอ่อนขนาดนี้ควรจะคุยกับลูกก่อนไม่น่าใจเร็วด่วนได้ แบบนี้เลย แล้วทีนี้จะเอายังไง ทัดไทเปรยๆว่า พูดยากล่ะคราวนี้

"แม่ครับ พ่อครับ ผมจะบอกลูกยังไงดีครับ" เทพไทถามเหมือนเด็กทำผิดแล้วถูกจับได้

"แกก็ลองไปทบทวนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ แล้วก็ถามตัวเองดูว่ายังอยากจะทำตามใจตัวเองอยู่รึเปล่า หรือจะประวิงเวลาออกไปอีกหน่อย รอให้ยายเนตรแกลืมๆเรื่องนี้ไปแล้วค่อยว่ากันอีกที"

เนื้อนวลแนะนำลูกชายคิดว่าน่าจะเป็นทางออกที่บัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่น แต่เทพไทคิดหนัก

ooooooo

ศศิมน เป็นน้องสาวต่างมารดากับชนม์ชนก ทั้งหมดยังอยู่บ้านเดียวกับชัชชัยและคุณหญิงผู้เป็นพ่อแม่ เมื่อศศิมนกลับมาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พี่ชายและพ่อแม่ฟัง ทุกคนเป็นห่วงเธอ ชนม์ชนกถามอย่างเข้าใจไม่ได้ว่า ทำไมต้องกลัวเด็กผู้หญิงคนเดียวนั่นด้วย

ศศิมนเองก็ตอบไม่ได้ รู้แต่ว่าเทพไทเกรงใจลูกสาวคนนี้ มาก ชัชชัยบ่นว่าเธอก็ไม่น่าไปคบกับคนมีลูกแล้วเลย วุ่นวายเปล่าๆ ชนม์ชนกเห็นด้วยเพราะอายุก็ห่างกันมากไม่มีอะไรคู่ควรกับน้องสาวตนเลย

"เรื่องของความรักมันก็แบบนี้แหละ บังคับใจกันได้ ที่ไหนล่ะพ่อก็..." คุณหญิงติงอย่างเห็นใจลูก

"มนรักเขามากค่ะ คุณเทพเป็นคนดีจริงๆนะคะ ถ้าไม่ได้เขาคอยช่วย งานของมนก็คงไม่ก้าวหน้าแบบนี้"

ศศิมนชี้แจงแต่ถูกชนม์ชนกหาว่าเทพไทช่วยเพราะหวังผล วัวแก่อยากกินหญ้าอ่อนน่าทุเรศจริงๆทำให้ศศิมนมองพี่ชายอย่างเสียใจ ชัชชัยจึงตัดบทว่า

"เอาเถอะ ถ้าจะคบกันพ่อก็ไม่ว่า แต่ขอให้เข้าตามตรอกออกตามประตู ลูกก็ต้องระวังตัวไว้ให้ดี คบพ่อม่ายมากประสบการณ์อย่าไว้ใจง่ายๆ"

คำเตือนของพ่อ ทำให้ศศิมนหน้าเจื่อนไปถนัด เธอก้มหน้าไม่กล้าสบตาใครอย่างรู้สึกผิด...

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะทัดไท เนื้อนวล และเทพไท กำลังนั่งดื่มกาแฟและทานอาหารเช้ากันนั้น เนตรชนก เดินหน้าตึงเข้ามานั่ง เทพไทเอาใจลูกรีบตักขนมให้ บอกว่าเป็นของจากร้านโปรดของลูก

เนตรชนกไม่มองไม่ตอบ แต่เลื่อนจานขนมออกไปถามหน้าตึงว่า

"คุณพ่อบอกเลิกผู้หญิงคนนั้นรึยังคะ"

ทัดไทคลี่คลายบรรยากาศบอกว่าทานมื้อเช้าให้เสร็จก่อนไม่ดีหรือ เนื้อนวลก็เอาใจหลานรักชวนทานข้าวต้มกับย่าดีกว่า พลางหันไปพยักหน้าให้คนรับใช้ตักข้าวต้มให้เนตรชนก

"เนตรทานอะไรไม่ลงหรอกค่ะ ถ้าคุณพ่อยังนอกใจคุณแม่อยู่ เนตรขอตัวนะคะ" พูดแล้วลุกไปเลย

ผู้ใหญ่ทั้งสามมองหน้ากันอย่างกลุ้มใจ เทพไทถามพ่อกับแม่อีกว่าตนจะทำยังไงดี ทัดไทบอกว่าให้ปล่อยไปก่อน โตอีกหน่อยก็คิดได้เองแหละ เนื้อนวลแย้งทันทีว่า

"ได้ยังไงคะคุณ  หลานเป็นทุกข์ขนาดนี้จะปล่อยได้ ยังไง ใจร้ายที่สุด ตาเทพก็ไม่น่าขัดใจลูกเลย"

เนื้อนวลตีแขนสามี เอ็ดลูกและโอ๋หลาน เทพไทบอกแม่ว่าตนเลิกกับศศิมนไม่ได้เพราะรักเธอมาก เธอเป็นคนนิสัยดี น่ารักมาก ถ้าคุณแม่ได้เจอแล้วต้องรักแน่ๆ

"หนูมนไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย หลานเราต่างหากที่ไม่รู้จักโต หวงพ่ออยู่ได้" ทัดไทบ่นเลยถูกเนื้อนวลปรามว่าอย่ามาว่าหลานตนนะ ทัดไทเลยบ่นปลงๆว่า "ก็เป็นเสียอย่างนี้ถึงได้เป็นแบบนี้"

"หยุดเลย ไม่ต้องมาพูดอะไรทั้งนั้น" เนื้อนวลดุสามี "นี่ตาเทพ แกจะเห็นแก่ความรักของตัวเองมากกว่าลูกไม่ได้นะ ยัยเนตรไม่มีแม่คนนึงแล้ว จะให้ต้องเสียพ่อไปอีกรึไง"

เทพไททำเสียงอ่อนใจว่าเสียพ่อไปที่ไหนตนก็ยังอยู่กับลูกเหมือนเดิม เนื้อนวลเถียงแทนหลานว่า "แต่ยัยเนตรไม่ยอมรับหนูมน แกจะทำยังไงให้ลูกแกยอมรับศศิมน ถ้าแกเห็นว่าไม่มีทาง แกก็ไปคิดเอาเองแล้วกันว่าแกควรจะทำยังไงต่อไป"

ฟังคำขาดของแม่แล้ว เทพไททิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดแรง จะแก้ปัญหาใหญ่เท่าภูเขาเลากานี้ได้ยังไง?

ooooooo

ชนม์ชนก เป็นนักธุรกิจหนุ่มผู้ประสบความสำเร็จ เขามีโรงแรมคริสตัลพาเลซ ซึ่งเป็นโรงแรมระดับ 5 ดาวและรีสอร์ตในเครืออีกหลายแห่ง มีเลขาฯชื่อแอนนา เป็นคนทำงานคล่องแคล่วพูดจาฉะฉานแก้ปัญหาต่างๆได้โดยไม่ต้องให้ชนม์ชนกหนักใจ

วันนี้แอนนามาเตือนเขาว่าอย่าลืมโทร.ไปเบิร์ธเดย์ คุณลีชินด้วยเพราะตนส่งกระเช้าไปให้แล้วคงถูกใจคุณลีชินแน่ๆ คอนเฟิร์ม

ขณะนั้นเอง ศศิมนเดินเข้ามา แอนนาจึงขอตัวไปทำงานก่อน พอแอนนาออกไป ศศิมนกระเซ้าพี่ชายว่า "งานรัดตัวจังเลยนะคะท่านเอ็มดี"

"ก็พี่มันอาภัพ มีน้องสาวก็ไม่ยอมมาช่วยงาน"

"ไม่เอาหรอกค่ะ ขืนมนทำงานกับพี่ชนม์ มนคงเคยตัวแทบไม่ต้องทำอะไร พี่ชนม์ดูแลทุกอย่าง"

"ก็เราน่ะเป็นน้องสาวสุดที่รักคนเดียวของพี่นี่นา ไม่ดูแลน้องแล้วจะดูแลใคร"

ชนม์ชนกหยอกน้องสาวอย่างเอ็นดู ศศิมนเลยชวนไปหาอะไรทานกันดีกว่าตนหิวแล้ว ชนม์ชนกตอบรับลุกขึ้นทันที ศศิมนเดินนำไป แต่เดินได้เพียงสองสามก้าวก็หน้ามืดจะเป็นลม ชนม์ชนกจึงพาไปหาหมอ

ผลการตรวจปรากฏว่าศศิมนท้อง เลยกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นทันที

พอพาน้องกลับถึงบ้านเล่าให้พ่อกับแม่ฟัง ทั้งชัชชัยและคุณหญิงต่างตกใจ เสียใจ ผิดหวังมาก คุณหญิงตำหนิศศิมนว่าทำไมถึงปล่อยตัวปล่อยใจได้ขนาดนี้ทั้งที่แม่พร่ำสอนให้รักนวลสงวนตัวมาตลอด

ชนม์ชนกเถียงแทนน้องว่าโทษน้องคนเดียวก็ไม่ถูก ต้องโทษไอ้แก่นั่นที่คอยหลอกล่อน้อง รังแกน้อง ตนจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด

"ไม่ค่ะ มนเต็มใจเอง มนรักเขาค่ะพี่ชนม์" ศศิมนพยายามปกป้องเทพไท

ชัชชัยไกล่เกลี่ยว่าเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วตำหนิลูกไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เรามาหาทางแก้ปัญหากันดีกว่า ชนม์ชนกโพล่งขึ้นอย่างฉุนเฉียวว่าตนจะไปเอาเลือดหัวเทพไทออก

ศศิมนรีบดึงพี่ชายไว้ ไม่ยอมให้ไปทำอะไรเทพไทเด็ดขาด ย้ำกับพี่ชายว่า "มนรักเขา พี่ได้ยินไหมคะว่ามนรักเขา"

คุณหญิงเองก็ปลอบใจลูกชายให้ใจเย็นๆ อย่าวู่วามเดี๋ยวเรื่องจะยิ่งไปกันใหญ่ เรียกให้มานั่งข้างๆตน

ศศิมนเข้าไปกราบพ่อกราบแม่ยอมรับผิดทุกอย่าง ยอมรับว่าตนรักเทพไทมากจริงๆเทพไทเองก็รักตนมาก ขอโอกาสให้เราสองคนได้แก้ไขเรื่องนี้ด้วย

ชัชชัยให้ศศิมนไปบอกเทพไทให้มาพูดจาให้รู้เรื่องจะตบแต่งกันยังไงก็ว่ามา ชนม์ชนกโวยวายว่าพ่อจะยกน้องให้แต่งงานกับเทพไทอีกหรือ คุณหญิงย้อนถามว่า

"แล้วแกจะปล่อยให้น้องท้องไม่มีพ่อรึยังไงเจ้าชนม์ ในเมื่อสองคนรักกัน การแต่งงานก็น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว"

แม้ชนม์ชนกจะฮึดฮัดขัดใจ แต่เมื่อทั้งพ่อและแม่เห็นพ้องกันเช่นนั้นเลยพูดไม่ออกอีก

ooooooo

ค่ำนี้ที่ร้านอาหารหรู...เทพไทกับศศิมนนัดพบกัน ต่างก็มีเรื่องที่จะต้องคุยกัน เมื่อเจอกันต่างดูออกว่าอีกฝ่ายมีเรื่องจะบอก เกี่ยงกันอยู่ครู่หนึ่งในที่สุดเทพไทเป็นฝ่ายพูดก่อน เขารวบรวมความกล้า จับมือศศิมนกุมไว้ พูดอย่างรู้สึกผิดว่า

"คุณมนครับ ผมอยากให้คุณรู้ว่า คุณเป็นผู้หญิงที่ผมรักและอยากใช้ชีวิตที่เหลือกับคุณมากที่สุด อยากอยู่ดูแลคุณ อยู่เคียงข้างคุณตลอดไป"

"มนเองก็รู้สึกแบบเดียวกับคุณนะคะ" ศศิมนยิ้มอย่างตื้นตันใจ แต่แล้วก็หน้าเสีย เมื่อเทพไทพูดด้วยสีหน้าเศร้าหมองเสียงแหบแห้งว่า

"แต่ผมไม่มีโอกาสที่จะทำแบบนั้นได้..." ศศิมนถามเสียงแผ่วว่าหมายความว่ายังไง เขาตอบด้วยเสียงแผ่วยิ่งกว่าว่า "ผม...ขอโทษครับ ผม...อ่อนแอเกินไป"

ศศิมนแข็งใจถามว่าเขามาขอเลิกใช่ไหม เทพไทบอกว่า "ผมไม่อยากทำแบบนี้เลย แต่ลูกผม..." พูดได้แค่นั้นเทพไทก็ร้องไห้ออกมา ศศิมนดึงเขาเข้าไปกอดปลอบ ทั้งที่ตัวเองก็เจ็บปวดหัวใจแหลกสลาย...

"ลูกคุณไม่ยอมรับมนใช่ไหมคะ...ไม่เป็นไรค่ะมนเข้าใจ มนรับได้ เราเป็นเพื่อนกันได้ ขอแค่ได้มีคุณในชีวิต จะในฐานะอะไร มนก็ยังยินดีค่ะ"

แข็งใจพูดได้แค่นั้น  ศศิมนก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นกอดเทพไทไว้แน่น...ร้องไห้ไปด้วยกัน...

ooooooo

พอเทพไทกลับถึงบ้าน เนตรชนกตรงรี่เข้ามาถามว่าไปหาผู้หญิงคนนั้นมาอีกหรือ เทพไทตอบเสียงแผ่วว่าใช่ เนตรชนกน้ำตาคลอต่อว่าพ่อว่าไม่แคร์ตนเลยจริงๆใช่ไหม

"ก็เพราะแคร์เนตรไงล่ะ พ่อถึงไปหาเขา เพื่อ...ขอเลิก..."

คำสุดท้ายที่หลุดจากปากเหมือนกระชากหัวใจเขาหลุดไปด้วย

เนตรชนกดีใจยิ้มออกมาทั้งน้ำตาโผเข้ากอด บอกพ่อเสียงปนสะอื้นว่า

"เนตรรักคุณพ่อมากที่สุดในโลกเลยค่ะ"

"พ่อก็รักลูกมากที่สุดนะเนตร" เทพไทกอดลูกไว้อย่างอบอุ่น เสียงสั่นเครือด้วยความปวดร้าวกับการต้องเลือก ทั้งที่ไม่อยากเลือกเลย...

ooooooo

เมื่อศศิมนกลับมาเล่าให้พ่อ แม่ และพี่ชายฟัง ทุกคนโกรธแค้นเทพไท โดยเฉพาะชนม์ชนกถึงกับประกาศจะไม่เอาคนแบบนี้ไว้ แล้วผลุนผลันออกจากบ้านไป จนศศิมนนึกเป็นห่วงเทพไทขึ้นมา

ชนม์ชนกไปถึงบ้านเทพไท บอกคนรับใช้ว่าต้องการมาพบเทพไท ตนเป็นพี่ชายของศศิมน คนรับใช้ตกใจกับท่าทางดุดันของชนม์ชนกแต่ก็รีบเข้าไปบอกเทพไท

เนตรชนกมาเจอคนรับใช้ก่อน พอรู้ว่าพี่ชายศศิมนมาหาพ่อก็สั่งคนรับใช้ว่าไม่ต้องไปบอกคุณพ่อ ตนจะออกไปพบเองว่าแล้วก็เดินอาดๆออกไปอย่างพร้อมที่จะมีเรื่อง

ชนม์ชนกกำลังเดินงุ่นง่านอยู่หน้าบ้าน พอเนตรชนกมาถึงเธอด่าสาดทันที

"นี่น้องสาวคุณไม่มียางอายบ้างเลยหรือไง ผู้ชายเขาไม่เอาแล้วยังส่งพี่ชายมาตามตื๊ออีก หน้าด้าน"

ชนม์ชนกอึ้งรับไม่ทัน แต่พอเห็นหน้าเนตรชนกเต็มๆก็ยิ่งอึ้ง เพราะจำได้ว่าเคยเห็นที่โชว์รูม แต่ไม่ทันจะเริ่มต้นยังไงเสียงเนตรชนกก็แหวตามมาอีก

"ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว ถึงยังไงคุณพ่อก็ไม่มีวันกลับไปหายัยศศิมนนั่นเด็ดขาด บอกน้องสาวคุณให้เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว"

ชนม์ชนกโกรธมากพรวดเข้าไปหาเนตรชนก ถามว่า

กล้าดียังไงมาว่าน้องสาวตนแบบนี้ เนตรชนกลอยหน้าพูดอย่างท้าทายว่ายังน้อยไปด้วยซ้ำ จำไว้ว่าบ้านนี้ไม่ต้อนรับน้องสาวเขารวมทั้งตัวเขาด้วย

ชนม์ชนกยิ้มเยาะว่าตนก็ไม่อยากมาเหยียบนักหรอกถ้าไอ้สารเลวนั่นมันไม่ไปยุ่งกับน้องสาวตน เนตรชนกสะอึกเข้าหาถามว่าว่าใครสารเลว

"ก็จะใครล่ะ ถ้าไม่ใช่ไอ้เฒ่าหัวงูเทพไท ไอ้วัวแก่อยากจะกินหญ้าอ่อน ไอ้คนไม่มีความรับผิดชอบ แน่จริงอย่าหดหัวอยู่ในกระดองสิวะ" ประโยคหลังชนม์ชนกตะโกนเข้าไปในบ้าน

"นี่...อย่ามาว่าพ่อฉันนะ" เนตรชนกผลักอกชนม์ชนกผงะไป "น้องสาวนายมาให้ท่าพ่อฉันเอง ทำไม หาผู้ชายวัยเดียวกันไม่ได้แล้วรึไง ถึงได้มาเที่ยวไล่จับคนมีครอบครัวแล้ว หรือว่าไม่มีใครเอา"

คำด่าว่าฉอดๆลอยหน้าลอยตาใส่อย่างเหยียดหยันของเนตรชนก ทำให้ชนม์ชนกยิ่งโกรธ พรวดเข้าจับบ่าเธอบีบอย่างแรง พูดหน้าเกือบชนหน้าว่า

"หน้าตาก็ดี ไม่น่าพูดอะไรต่ำๆแบบนี้ออกมาได้เลยนะ แต่ก็อย่างว่า พ่อเลว ลูกก็คงไม่ต่างกันหรอก จะบอกอะไรให้นะ ผู้หญิงที่ไม่มีใครเอา ชนิดต่อให้มานอนให้ท่าตรงหน้าก็ไม่มีผู้ชายแลก็คือผู้หญิงปากร้ายจิตใจต่ำอย่างเธอนี่แหละ"

เนตรชนกโกรธตาแทบถลน ตบหน้าชนม์ชนกฉาดใหญ่ ปากสั่นน้ำตาคลอ แค้นใจที่ไม่เคยมีใครกล้ามาว่าตนอย่างนี้มาก่อนเลย บังอาจจริงๆ!

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อ๊อฟ" ปั้น "บีบี" เป็นผู้จัด จับคู่ "ณเดชน์-โบว์" “มนต์รักหนองผักกะแยง”

"อ๊อฟ" ปั้น "บีบี" เป็นผู้จัด จับคู่ "ณเดชน์-โบว์" “มนต์รักหนองผักกะแยง”
10 พ.ค. 2564

00:15 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 10 พฤษภาคม 2564 เวลา 08:52 น.