ข่าว

วิดีโอ



ลิขิตรัก

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: กัลยาณมิตร

กำกับการแสดงโดย: อำไพพร จิตต์ไม่งง

ผลิตโดย: บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ณเดชน์ คูกิมิยะ, อุรัสยา เสปอร์บันด์,อินทัช เหลียวรักวงศ์,ซาร่า เล็กจ์

อลันยอมกลับวังตามคำขอของอลิซ แพนตามอารักขาเช่นเคยและเมื่อถึงเวลาจึงขอตัวกลับเมืองไทย ราชนิกุลหนุ่มแกล้งอนุญาตให้กลับทำให้เธอน้อยใจมากจนเขาต้องเลิกแกล้ง

“เธอกลายเป็นคนขี้งอนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย...เมื่อกี้ฉันล้อเล่น ถ้าเธอไปแล้วใครจะอยู่เป็นเพื่อนฉัน”

“นี่พูดจริงๆไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม”

“พูดจริง...ขอบใจมากที่เป็นห่วงแล้วก็ขอโทษที่คิดแต่จะไล่เธอ”

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ ฉันยอมโดนคุณโกรธถ้ามันทำให้คุณกลับเข้าวังเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง”

“อืม...ขอบคุณนะ ต่อไปนี้จะไม่ไล่เธอไปไหนอีกแล้ว”

ความสัมพันธ์ระหว่างอลันกับแพนเป็นไปในทางดีขึ้น ต่างจากเรื่องลับๆของเคธกับเฮเดสที่ถึงคราวแตกหักเพราะเธอเป็นคนสังหารเขากับมือในคราบของมือปืนชุดดำ!

ไม่มีใครสนใจตามหาคนร้ายชุดดำมือสังหารปริศนาที่ยิงกระสุนใส่เฮเดสจนตกน้ำ ทุกคนในวังโดยเฉพาะคิงเฮนรี่มัวปลาบปลื้มใจที่อลิซกับอลัน...องค์รัชทายาทอันดับหนึ่งและสองปลอดภัยและปรับความเข้าใจกันได้ ดวินทำหน้าที่อารักขาอลิซเหมือนเคยแต่ไม่วายจับสังเกตเคธที่มีอาการเงียบขรึมลงทุกวัน

ท่าทางผิดปกติของเคธทำให้ดวินสังหรณ์ว่าเธออาจมีส่วนกับเรื่องสังหารเฮเดสจึงร่วมมือกับแพนวางแผนลับเพื่อยั่วให้คนร้ายตัวจริงปรากฏตัวแต่ไม่ทันได้สะระตะแผนการทั้งหมดวิลก็มีคำสั่งจับกุมเขา!

วิลหมั่นไส้ที่ดวินได้ความดีความชอบจากคิงเฮนรี่และฉวยโอกาสนี้ตั้งข้อหาให้อีกฝ่ายโทษฐานทำการสุ่มเสี่ยงให้อลิซมีอันตรายเกือบถึงชีวิต ดวินไม่มีท่าทีหวาดหวั่น ไม่ขัดขืนการจับกุมแต่ตอบโต้อย่างใจเย็น

“กระหม่อมคิดว่าพระองค์ทรงทำเกินกว่าเหตุ กระหม่อมไม่เคยคิดร้ายและที่ต้องออกไปหาเจ้าชายอลันก็เป็นเพราะพระประสงค์ของเจ้าหญิง”

“ถึงจะเป็นความต้องการของอลิซแต่หน้าที่ของคุณคือต้องรายงานผู้บังคับบัญชาซึ่งตอนนี้ก็คือเราท่านลุงมอบหมายให้เราดูแลความปลอดภัยให้อลิซ”

ดวินยังเงียบ วิลโมโหข่มเสียงเข้ม “ถ้าอลิซเกิดเป็นอะไรขึ้นมาชีวิตนายทั้งชีวิตก็ทดแทนไม่ได้...นายก็น่าจะรู้...ชีวิตนายทหารธรรมดาอย่างนายไม่มีทางจะเทียบเท่ากับชีวิตของเจ้าหญิงรัชทายาทแห่งฮรีสอซ ที่ผ่านมานายอาจจะอยู่ใกล้ชิดอลิซมากเกินไปจนลืมความต่างระหว่างนายกับเจ้าหญิง”

คำพูดกดดันทำอะไรดวินไม่ได้ วิลอยากเอาชนะสั่งให้ส่งตัวกลับเมืองไทยแต่อลิซไม่ยอม

“พี่วิลจับผู้พันดวินทำไม!”

“พี่เห็นว่าผู้พันลักลอบพาอลิซหนีออกไปจนเกิดความเสี่ยงและพี่ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ขึ้นซ้ำสองพี่เลยจะจับตัวเขาส่งกลับประเทศไทย”

“แต่อลิซไม่อนุญาต...ผู้พันไม่ได้ทำผิด เขาทำตามคำสั่งของอลิซและถ้าไม่ได้ผู้พัน อลิซกับอลันอาจจะตายไปแล้วก็ได้...ขอบคุณพี่วิลที่เป็นห่วง แต่อลิซไว้ใจผู้พันและมั่นใจว่าถ้ามีเขาอยู่อลิซจะไม่เป็นอันตราย”

ไม่ใช่แค่ดวินที่ตกตะลึงเมื่ออลิซออกโรงปกป้อง วิลก็พูดไม่ออกเพราะไม่เคยเห็นท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อนของเธอมาก่อน เคธซึ่งเฝ้ามองทุกอย่างตั้งแต่ต้นอดไม่ได้จะเป่าหู

“พี่วิลเห็นในสิ่งที่เคธเห็นใช่ไหมคะ...สายตา ความห่วงใยของอลิซและผู้พันดวิน...ไม่ใช่แค่เจ้าหญิงกับองครักษ์ธรรมดาแน่ๆ อลิซไม่เคยแคร์ใครมากเท่านี้มาก่อน...แม้แต่กับพี่วิล”

วิลหันขวับอ้าปากจะเอาเรื่อง เคธต้องรีบดักคอ “ไม่ได้ยุนะคะแค่พูดสิ่งที่เห็น เคธว่าแผนที่พี่วิลวางไว้เพื่อรวบอำนาจสองประเทศด้วยการแต่งงานกับอลิซคงไม่ง่ายอย่างที่คิดนะคะ...บางทีอาจมีแจ็คใจกล้าที่คิดจะสู้กับยักษ์”

ooooooo

นอกจากเป่าหูวิล เคธยังหาโอกาสปั่นหัวดวินให้ยกเลิกงานแต่งงาน แต่เพราะรู้ดีว่าดวินรักและห่วงใยอลิซมากจึงไม่บอกตรงๆแต่พยายามหว่านล้อมให้เขาทำเพื่ออลิซ

“ผู้พันเป็นคนตั้งใจทำงานมากๆ อลิซโชคดีที่มีผู้พันคอยดูแลอย่างใกล้ชิด จะว่าไปนับเป็นความโชคดีของพวกเราชาวฮรีสอซด้วย เราต้องขอบคุณผู้พันแทนประชาชนทุกคน”

“พระองค์ทรงกล่าวเกินไป ประเทศไทยกับฮรีสอซมีความสัมพันธ์อันยาวนาน กระหม่อมเพียงทำตามหน้าที่ เพราะได้รับมอบหมายงานมาพระเจ้าค่ะ”

“แน่ใจเหรอว่าแค่ทำตามหน้าที่...เราว่าผู้พันทำเกินหน้าที่มาเยอะมากนะ”

ดวินนิ่วหน้า ระวังตัวขึ้นทันทีเมื่อเห็นสายตาไม่น่าไว้ใจ แต่เคธก็ไม่ยี่หระ “อลิซไม่เคยให้ความสำคัญหรือใส่ใจผู้ชายคนไหนมากเท่ากับผู้พัน แสดงว่าผู้พันจะต้องมีอะไรบางอย่างชนะใจอลิซ...อยากรู้จังว่ามันคืออะไร”

“เจ้าหญิงอลิซทรงใส่พระทัยกับทุกคน ไม่ใช่แค่กระหม่อม ดูจากการที่พระองค์ทรงสละชีวิตตัวเองพาเจ้าชายอลันกลับมา แสดงให้เห็นว่าเจ้าหญิงทรงให้ความสำคัญกับเจ้าชายเช่นกัน แม้แต่พระองค์ก็ทรงรักและไว้วางใจมาก”

เคธชะงัก ประหลาดใจแต่ไม่เชื่อ เบี่ยงเบนประเด็นดื้อๆ “จากผลงานที่ผ่านมาเรารู้ว่าผู้พันเป็นคนดีและเป็นคนเก่ง อลิซเป็นคนน่าสงสารที่มีอันตรายรอบตัว มันคงดีถ้าอลิซมีผู้พันคอยดูแลตลอดชีวิต”

ดวินเอะใจความหวังดีที่ดูจะมีมากกว่าปกติ แต่เคธทำไม่สนใจ ทิ้งท้ายเสียงอ่อน

“จำคำพูดเราไว้...ความรักเป็นสิ่งสวยงามและไม่มีชนชั้นวรรณะ พลังความรักจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง”

ยิ่งฟังดวินก็ยิ่งรู้สึกแปลกแต่ไม่ทันถาม เคธก็ดักคออย่างรู้ทัน

“ไม่ต้องตกใจกับคำพูดของเรา เรามองเห็นความจริงในแววตาผู้พัน เราอยากให้อลิซได้พบรักแท้ และท่านคือคำตอบ...เชื่อในความรักของตัวเอง เดินตามหัวใจตัวเอง เราจะคอยช่วยท่าน”

อลิซแวะมาเยี่ยมอาการบาดเจ็บของดวินพอดี แปลกใจที่เห็นเคธในห้องของเขา ดวินไม่อยากให้อลิซคิดมากจึงปดว่าเคธแค่มาเยี่ยมและช่วยทำแผลให้เท่านั้น

“งั้นเหรอ...นายจะสนิทกับพี่เคธเราก็ไม่ว่าหรอก เราดีใจด้วยซ้ำที่พี่เคธจะมีเพื่อน เราฝากนายดูแลพี่เคธด้วย”

พูดจบก็สะบัดหน้าหนีงอนๆ ดวินได้แต่มองตามด้วยความอ่อนใจ เข้าใจอารมณ์เธอดีแต่คงตามง้อตอนนี้ไม่ได้เพราะมีภารกิจตามล่าคนร้ายตัวจริงรออยู่...

ooooooo

อลันกลับมารับบทบาทเจ้าชายว่าที่รัชทายาทอันดับสองแห่งฮรีสอซ ภาระหน้าที่และความรับผิดชอบมากมายทำให้ราชนิกุลหนุ่มเหนื่อยใจ แม้คุ้นเคย

แต่ยังไม่เต็มใจยอมรับ แพนเฝ้ามองด้วยความสงสารและเห็นใจแต่ช่วยอะไรไม่ได้มากนอกจากให้กำลังก่อนทูลลาไปพักร้อน

“จริงๆถ้าเธอยังไม่มีที่พักจะอยู่ที่นี่ต่อในฐานะเพื่อนของเราก็ได้นะ”

“ขอบพระทัยเพคะแต่หม่อมฉันไม่รบกวนดีกว่า ที่สำคัญหม่อมฉันไม่อาจตีตัวเสมอพระองค์ได้เพคะ หม่อมฉันเป็นองครักษ์ ตอนนี้หน้าที่ของหม่อมฉันจบลงแล้ว หม่อมฉันต้องขอตัว”

แพนถวายความเคารพและผละไป อลันรีบพูดไล่หลัง

“เดี๋ยวก่อน...ไม่ว่าเราจะอยู่ในฐานะคนธรรมดาหรือเจ้าชาย เธอก็ยังเป็นเพื่อนของเราเสมอ”

อลันส่งยิ้มให้พร้อมรับปากจะหาเวลาไปเยี่ยมหากมีโอกาส แพนปลื้มใจมาก ยินดีที่มิตรภาพต่างชนชั้นของเธอกับเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ไม่ได้ทำความลำบากใจให้อีกต่อไป...

ดวินไม่ได้พักร้อนกับแพนแต่ติดต่อลูกทีมที่เมืองไทยให้ช่วยสืบค้นคดีปล้นทองคำจนพบว่าวิลกับดอมพระสหายของอลันรู้จักกันมาก่อนและแผนการปล้นทองคำครั้งนั้นทั้งสองก็อาจมีส่วนร่วม!

ระหว่างที่ดวินสืบเรื่องปล้นทองคำ วิลก็เปิดเกมรุกขอเร่งรัดการแต่งงานกับอลิซโดยใช้ข้ออ้างเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฮรีสอซกับดิออนิซุสจนคิงเฮนรี่ปฏิเสธไม่ออก อลิซก็อึดอัดใจไม่แพ้กันในฐานะรัชทายาทอันดับหนึ่งจนต้องขอหลบออกนอกวังไปตั้งสติโดยมีดวินตามอารักขาเหมือนเคย

อลิซอยากใช้เวลาตามลำพังกับดวินจึงไม่ยอมให้ใครติดตามนอกจากเขา เธอแวะร้านนาฬิกาเพื่อฆ่าเวลาและตัดสินใจซื้อเป็นของขวัญให้ดวิน

“ของขวัญตอบแทนจากเราในฐานะที่ผู้พันช่วยเหลือเรามาตลอด”

“กระหม่อมคงรับไว้ไม่ได้”

“รับไว้เถอะ ผู้พันยังให้เข็มกลัดให้เรานึกถึง เราก็อยากมีของให้ผู้พันนึกถึงเราเหมือนกัน เผื่อวันที่ต้องจากจริงๆ”

“ขอบพระทัยแต่ทำไมพระองค์ตรัสเช่นนั้น...มีเรื่องอะไรรึเปล่าพระเจ้าค่ะ”

“เราต้องตัดสินใจเรื่องหน้าที่ที่เราต้องรับผิดชอบ มันมาเร็วเกินกว่าที่เราจะตั้งตัว เราคงปฏิเสธไม่ได้จริงๆ”

“ชีวิตแต่ละคนถูกกำหนดมาไม่เหมือนกัน เราฝืนชะตาลิขิตตัวเองไม่ได้ เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์ หน้าที่เพื่อประเทศชาติย่อมสำคัญกว่าอะไรทั้งหมดพระเจ้าค่ะ”

คำพูดเตือนสติของดวินทำให้อลิซยอมรับคำขอแต่งงานของวิล นอกจากเพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศยังเพื่อความมั่นคงทางทหารเพราะดิออนิซุสได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่มีกองกำลังทหารเข้มแข็งที่สุดในภูมิภาคนี้

คิงเฮนรี่ซาบซึ้งใจมากที่อลิซเสียสละความสุขของตัวเองเพื่อประเทศ ต่างจากเคธที่ช้ำใจแทบกระอักเมื่อรู้จากปู่ว่าจะมีงานแต่งระหว่างวิลกับอลิซในวันที่ทั้งสองขึ้นครองราชย์!

ooooooo

เคธมีท่าทางแปลกไปหลังรู้เรื่องแต่งงาน ทั้งอลิซกับอลันต่างสัมผัสได้ถึงบรรยากาศตึงเครียด

แต่คงไม่มีใครรู้ดีเท่าตัวต้นเหตุอย่างวิลที่รีบตามไปเคลียร์กับเธอ

“งานแต่งงานหยุดโลกเหรอคะ พี่วิลทำแบบนี้ได้ยังไง ทำกับเคธแบบนี้ได้ยังไง”

“เคธ...เบาๆ...ใจเย็นๆก่อนนะ ฟังพี่...ที่พี่ต้องทำแบบนี้ก็เพราะคำพูดของเคธ”

วิลรีบอธิบายโยนความผิดให้เธอที่บอกจะใช้แผนปั่นหัวดวินให้ยกเลิกงานแต่ง

“ก็เคธบอกพี่เองว่าอลิซกับดวินไม่น่าไว้ใจและพี่ก็คิดแบบนั้น ถ้าพี่ไม่รีบแต่งงานกับอลิซพี่อาจเสียอลิซไปก็ได้ และถ้าพี่เสียอลิซพี่จะเสียทุกอย่าง ท่านพ่อไม่มีทางยกตำแหน่งให้พี่แบบนี้”

“ไม่จริง มันคือข้ออ้าง พี่วิลโกหกเคธ หลอกเคธมาตลอด”

“ไม่ใช่นะ...พี่ไม่ได้หลอกแต่มันจำเป็น พี่ทำเพราะคำพูดของเคธ ถ้าเคธไม่พูดเรื่องดวินกับอลิซ พี่ก็ไม่ทำแบบนี้”

เคธเจ็บใจมากที่คำพูดของตัวเองทำให้วิลทำการใหญ่ขนาดนี้และในเมื่อเปลี่ยนใจวิลไม่ได้ เธอจึงลองเปลี่ยนเป้าหมายไปทางดวินที่เธอเชื่อว่าคงทนดูดายไม่ได้หากต้องสูญเสียอลิซ

“เราคิดว่ามันไม่ควรเป็นแบบนี้ อลิซไม่ได้รักพี่วิล เราต่างก็รู้ดีว่าอลิซรักใคร”

ดวินเสียใจเรื่องอลิซจะแต่งงานแต่ท่าทางแปลกๆ ของเคธทำให้เขาสงสัยมากกว่า เคธคิดว่าดวินจะต้องร้อนรนหาทางขัดขวางงานแต่งจึงยุและกดดัน

“ผู้พันอย่ายอมให้อลิซต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ อลิซแต่งงานเพราะประเทศ เพราะประชาชน เพราะต้องการกองกำลังจากประเทศพี่วิล แต่มันไม่ยุติธรรมเลย ผู้พันต้องทำอะไรสักอย่าง อย่าให้อลิซแต่งงานกับพี่วิล”

“กระหม่อมทำแบบนั้นไม่ได้พระเจ้าค่ะ ในเมื่อเจ้าหญิงอลิซทรงตัดสินพระทัยจะแต่งงานแล้ว กระหม่อมก็เคารพในการตัดสินพระทัย พระองค์เองก็ควรจะเคารพในการตัดสินพระทัยของเจ้าหญิงเช่นกัน”

คำพูดตอกของดวินทำให้เคธชะงัก เริ่มรู้ตัวว่าคงปั่นหัวเขาไม่ได้ง่ายๆ

“กระหม่อมเริ่มสงสัย...ทำไมพระองค์ถึงไม่อยากให้เจ้าชายวิลอภิเษกกับเจ้าหญิงอลิซล่ะพระเจ้าค่ะ”

ดวินแกล้งถามตรงๆ เคธอึ้งมากแต่ไม่ทันตอบอลันก็ปรากฏตัว ดวินต้องพักเรื่องเคธไว้และบอกอลันเรื่องวิลกับดอม อลันตกใจเมื่อรู้ความจริง แค้นมากแต่เป็นห่วงอลิซมากกว่าที่ต้องแต่งงานกับเจ้าชายจอมปลิ้นปล้อนอย่างวิล

นอกจากเรื่องปล้นทองคำ อลันยังหนักใจเรื่องวิลกับเคธที่ความสัมพันธ์น่าจะเลยเถิดมากกว่าพี่น้อง ดวินเข้าใจดีและขอร้องให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ อย่าเพิ่งให้ใครรู้โดยเฉพาะอลิซ

“สถานการณ์ตอนนี้อ่อนไหวมากๆ ทั้งเรื่องแต่งงานทั้งเรื่องส่วนตัวของเจ้าชายวิล กระหม่อมมีเรื่องต้องสืบอีกมาก เราต้องทำทุกอย่างให้เป็นปกติและให้สถานการณ์...บีบให้คนที่อยู่ในเงามืดแสดงตัวออกมา”

ดวินค่อนข้างมั่นใจว่าเคธเป็นคนในเงามืด แต่ยังไม่อยากให้อลันกับอลิซรู้เรื่องนี้...โดยเฉพาะรายหลังที่มีนิสัยมุทะลุ ตรงไปตรงมา หากทราบเรื่องคงหนีไม่พ้นเปิดฉากเคลียร์ซึ่งนั่นจะทำให้เคธไหวตัว

อลันไม่รู้ข้อสันนิษฐานของดวิน หน้าเครียดด้วยความเป็นห่วงคนในครอบครัว

“นี่เรายังมีศัตรูอยู่ในวังอีกเหรอ เรานึกว่าหมดจากเฮเดสแล้วเรื่องวุ่นวายจะจบ”

“กระหม่อมก็อยากให้เป็นแบบนั้นแต่ในเมื่อมันไม่ใช่ เราก็ต้องควานหาคนคนนั้นให้เจอ”

“เราถามหน่อย...ระหว่างการตามหาคนร้ายกับการแต่งงานของพี่อลิซ อะไรทำให้ผู้พันหนักใจกว่ากัน”

“เรื่องการแต่งงาน...ถ้าเจ้าหญิงได้แต่งงานกับคนดีคนที่เหมาะสมกระหม่อมจะยินดีมากๆ ไม่หนักใจเลย”

“แล้วถ้าคนคนนั้นไม่คู่ควร ผู้พันจะขัดขวาง หรือเปล่า”

ดวินสะอึก ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เพราะก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน...

ooooooo

อลิซไม่กล้าเผชิญหน้าดวินหลังตอบตกลงคำขอแต่งงานของวิล แต่สุดท้ายก็หลบไม่พ้นต้องบอกความจริงกับเขาทั้งที่ในใจร้าวรานเต็มที ดวินต้องข่มใจแทบแย่ปลอบให้เธอคลายใจ

“กระหม่อมทำใจมาตั้งนานแล้ว...พระองค์เคยเห็นท้องฟ้ากับผืนดินมาบรรจบกันไหมพระเจ้าค่ะ”

คำถามของเขาทำให้อลิซพูดไม่ออก ได้แต่ส่ายหน้า ดวินยิ้มรับด้วยความเข้าใจ

“กระหม่อมเช่นกัน...เพราะฉะนั้นกระหม่อมมีความพึงพอใจที่ได้ยืนอยู่ตรงนี้และมองความงามของท้องฟ้า โดยไม่คิดจะครอบครอง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...กระหม่อมยังคงเป็นดวินคนเดิมที่เป็นห่วงพระองค์และยอมสละได้แม้แต่ชีวิตเพื่อปกป้องพระองค์...ไม่ต้องกังวลใดๆ”

จบคำดวินก็ถือวิสาสะจับมือเธอ กระซิบเบาๆข้างหู

“ตั้งสติ...มองไปข้างหน้า ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป กระหม่อมเข้าใจทุกอย่าง รู้ดีว่าตัวเองเป็นใคร รู้ว่าฟ้ากับดินต่างกันมากแค่ไหน แค่ได้ยืนอยู่ตรงนี้กระหม่อมก็พอใจแล้ว”

อลิซสะเทือนใจมากจนน้ำตาไหล เสียงสั่นเครือ “อย่าดีกับเรามากนักได้ไหม”

“ไม่ได้พระเจ้าค่ะ”

ดวินทำตามคำมั่นที่ให้กับอลิซจริงๆ...เกาะติดเรื่องเคธจนสำเหนียกได้ว่าเรื่องอลิซแต่งงานกับวิลเป็นเรื่องเล็กเมื่อเทียบกับความปลอดภัยของเธอ นาวิกโยธินหนุ่มใคร่ครวญถึงท่าทีแปลกๆของเคธในระยะหลังก่อนได้ข้อสรุปว่าเพราะเหตุใดญาติสาวของอลิซถึงกระตือรือร้นอยากช่วยให้เขาสมหวังกับอลิซนัก

แต่เพื่อให้แน่ใจเขาจึงหาข้อมูลจากเจซีที่น่าจะรู้เรื่องราชวงศ์และธรรมเนียมต่างๆมากกว่าเขา

“ที่คุณเคยพูดเตือนผมเรื่องความใกล้ชิดกับเจ้าหญิงเพราะกลัวกระทบการขึ้นครองราชย์ใช่ไหม ถ้าเจ้าหญิง...เอ่อ...มีคู่ครองเป็นสามัญชนจะขึ้นครองราชย์ได้หรือเปล่า”

“จริงๆก็ได้ ไม่ได้มีข้อห้ามแต่ถ้าประชาชนไม่ยอมรับก็เป็นการยากที่จะได้ขึ้น”

ดวินนิ่วหน้าคิดตาม เจซีเห็นแบบนั้นก็ไม่สบายใจ

“คุณยังไม่พอใจเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอ ฉันต้องขอโทษด้วยนะ ที่พูดไปเพราะเป็นห่วงเจ้าหญิงแล้วก็หวังดีกับคุณ”

“ผมเข้าใจ ผมไม่ได้โกรธ มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่ทุกคนจะต้องเตือนสติในเรื่องที่จะทำให้เจ้าหญิงเสื่อมเสีย แต่ถ้ามีใครสักคนมาสนับสนุน...แสดงว่าคนนั้นต้องคิดอะไรบางอย่างที่ไม่ปกติ”

ข้อมูลจากเจซีทำให้ดวินมั่นใจว่าเคธต้องอยู่เบื้องหลังเรื่องลอบสังหารอลิซหลายต่อหลายครั้ง แต่ในเมื่อยังไม่มีหลักฐานมากกว่านั้นเขาจึงจับตามองเธออย่างใกล้ชิดและวางแผนล่อให้เธอเผยตัวตนที่แท้จริง

เคธไม่ได้สนใจการจับผิดของดวิน มัวริษยาอลิซซึ่งกำลังเตรียมตัวเป็นเจ้าสาว ทั้งซ้อมเต้นรำกับวิลและลองชุดแต่งงานที่ผู้หญิงทั้งประเทศต้องอิจฉา เมื่อสบโอกาสจึงแอบตามไปหาอลิซในห้องแต่งตัว

อลิซมีสีหน้าเบื่อหน่ายและอึดอัดใจเมื่อลองชุดแต่งงาน เคธเห็นดังนั้นก็ลอบเบ้หน้าก่อนช่วยกระตุกเชือกที่ด้านหลังชุดให้อย่างแรงจนอลิซรู้สึกเจ็บ

“ทำไมว่าที่เจ้าสาวกับว่าที่ราชินีของพี่ถึงได้ดูไม่มีความสุขเลยล่ะจ๊ะ มีอะไรปรึกษาพี่ได้นะ”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อลิซแค่ตื่นเต้นที่จะได้เป็นเจ้าสาวของพี่วิลเฉยๆ”

“อลิซอย่าโกหกพี่เลย พี่ดูออกว่าอลิซไม่ได้รักพี่วิล!”

น้ำเสียงแข็งกร้าวของเคธทำให้อลิซแปลกใจไม่น้อย แต่กระนั้นก็อธิบายอย่างใจเย็น

“รักไม่รักไม่สำคัญหรอกค่ะ สำคัญที่การแต่งงานครั้งนี้ฮรีสอซได้ผลประโยชน์มากแค่ไหน”

“แต่การแต่งงานคือการเลือกคู่ชีวิต อลิซคิดว่าจะอยู่กับคนที่ไม่ได้รักไปตลอดทั้งชีวิตได้งั้นเหรอ”

“ค่ะ...อลิซมั่นใจว่าพี่วิลคือคนที่เหมาะสม”

“แต่คนที่เหมาะสมกับคนที่ทำให้เรามีความสุขมันไม่เหมือนกัน อย่าถูกใช้เป็นหมากในเกม อลิซต้องตัดสินให้ดี”

“อลิซตัดสินใจไปแล้วค่ะว่าจะแต่งงานกับพี่วิล!”

ooooooo

ท่าทางของเคธรบกวนใจอลิซมาก จนไม่มีสมาธิซ้อมเต้นรำ วิลระแวงเคธเป็นทุนอยู่แล้ว พยายามหลอกถามแต่ว่าที่เจ้าสาวของเขาก็ไม่ปริปาก เช่นเดียวกับดวินที่สงบปากสงบคำจนผิดสังเกต

วิลทนเก็บความสงสัยไม่ไหวจะไปเคลียร์กับเคธ ทิ้งอลิซให้อยู่ในห้องซ้อมเต้นรำกับดวินตามลำพัง นาวิกโยธินหนุ่มเห็นท่าเธอซึมๆก็อดถามไถ่ไม่ได้

“ที่พระองค์ทรงไม่มีสมาธิเพราะกระหม่อมรึเปล่า... ถ้าเป็นเช่นนั้นครั้งต่อไปกระหม่อมจะออกไปรอด้านนอก”

“ไม่! เราอยากให้นายอยู่กับเรา เราเห็นแก่ตัวใช่ไหมที่ทำแบบนี้”

“ไม่พระเจ้าค่ะ...กระหม่อมบอกแล้วว่ากระหม่อมจะคอยอยู่เคียงข้างพระองค์เสมอ”

“ขอบคุณมากนะ...เราเต้นแย่มากใช่ไหม ทำไมรู้สึกเหมือนว่าจะทำไม่ได้ยังไงก็ไม่รู้”

“ทำได้สิพระเจ้าค่ะ...ตั้งแต่กระหม่อมรู้จักพระองค์มาไม่มีอะไรที่พระองค์ทำไม่ได้”

“งั้นนายช่วยเป็นคู่ฝึกซ้อมให้เราได้ไหม”

“ได้พระเจ้าค่ะ แต่ก่อนอื่นพระองค์ต้องปล่อยความกังวลที่มีไปก่อน แล้วทุกอย่างจะดีเอง...”

ดวินเป็นคู่ซ้อมที่ดี อลิซจิตใจสงบลงมากเมื่อได้อยู่กับคนที่รักและวางใจ ห้องซ้อมจึงไม่อึดอัดเหมือนเคย... แต่อบอวลด้วยความอ่อนหวานที่สองหนุ่มสาวต่างฐานันดรถ่ายทอดให้กันและกัน

อลันเบื่อหน่ายบรรยากาศในวังมาก แถมมีเรื่องคาใจเกี่ยวกับวิลกับเคธจนต้องบากหน้าไปปรึกษาแพน แพนประหลาดใจไม่น้อยที่เห็นเขาแต่ดีใจมากกว่าที่เขาคิดถึงเธอเวลาไม่มีใคร

แพนรู้เรื่องความน่าสงสัยของวิลดีเพราะติดต่อกับทีมตลอดแต่ไม่ได้ขยายความให้อลันรู้มากกลัวจะทำพิรุธ ได้แต่ให้กำลังใจและขอให้เขาวางใจดวินว่าจะช่วยอลิซจากภยันอันตรายทั้งปวงได้

อลันสบายใจขึ้นมากเมื่อได้คุยกับแพน เขาเสนอให้เธออยู่ฮรีสอซในฐานะพระสหายรวมทั้งตำแหน่งงานที่ดีกว่าเดิม แพนปลื้มใจแต่ยังปฏิเสธเพราะคิดว่าเขาคงไม่จริงจัง...เมื่อถึงเวลาคงลืมเพื่อนสนิทคนนี้

แต่ถึงจะวางใจเรื่องความปลอดภัยของอลิซแต่อลันยังวิตกเรื่องเคธ กลัวเรื่องรักสามเส้าระหว่างวิล อลิซและเคธจะทำให้เรื่องยุ่ง และเพื่อการนี้จึงตัดสินใจเปิดอกกับอลิซเมื่อกลับวัง

“พี่เคยบอกผมว่าคนเราหนีเงาตัวเองไม่ได้ ผมอยากบอกว่าคนเราก็หนีใจตัวเองไม่ได้เช่นกัน”

“คมมากไปแล้ว”

“นอกจากคมแล้วยังจริงมากๆด้วย พี่อลิซ...รู้ตัวหรือเปล่าว่าเราเจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”

“ก่อนพี่จะไปประเทศไทย”

“ใช่...แล้วเราก็ไม่เจอกันอีกจนวันที่พี่ไปตามผมกลับบ้าน เวลาก็ไม่นานแต่พี่เปลี่ยนไปมาก...มากถึงมากที่สุด จากที่เคยเป็นคนอารมณ์ร้อน ไม่แคร์ใคร พุ่ง เข้าใส่ทุกอย่าง แต่ตอนนี้พี่กลายเป็นคนสุขุม เยือกเย็นแต่แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน  และผมมั่นใจว่าคนที่ทำให้พี่เปลี่ยนไปขนาดนี้คือผู้พันดวิน”

อลิซหน้าแดงแต่พยายามเก็บอาการ อลันแกล้งถาม “พี่แน่ใจแล้วเหรอที่จะแต่งงานกับพี่วิล”

“พูดถึงผู้พันอยู่ดีๆ มาเรื่องนี้ได้ยังไง”

“พี่ก็รู้ว่าจริงๆแล้วมันเป็นเรื่องเดียวกัน”

อลันยิ้มเมื่อเห็นญาติสาวหน้าเจื่อน ไม่ได้ตั้งใจจะเยาะเย้ยแค่อยากเตือนสติให้เธอรู้ใจตัวเอง

“ผมบอกแล้วไง...คนเราวิ่งหนีหัวใจตัวเองไม่ได้ ผมรู้ว่าการแต่งงานของพี่กับพี่วิลเป็นเรื่องใหญ่ระดับชาติแต่พี่ก็ต้องคิดถึงหัวใจ คิดถึงชีวิตตัวเองด้วย ผมเชื่อว่าประชาชนจะดีใจถ้าพี่ได้แต่งงานกับคนที่ดี คนที่พี่รักและมีความสุข”

อลิซเถียงไม่ออก อลันเข้าใจและเห็นใจแต่พูดอะไรมากไม่ได้นอกจากแนะอ้อมๆ

“พี่ลองไปปรึกษาพี่เคธดูสิ เพราะช่วงที่พี่หายไปพี่เคธสนิทกับพี่วิล...บางทีพี่เคธอาจจะให้คำแนะนำดีๆ”

ooooooo

คำแนะนำของอลันทำให้อลิซตัดสินใจไปหาเคธแต่ไม่ทันปรึกษาเรื่องแต่งงาน สายตาเธอก็เหลือบเห็นเศษภาพถ่ายที่ถูกกรรไกรตัดจนแหว่งเห็นหน้าคน ในรูปไม่ชัด แถมในมือของญาติสาวก็เต็มไปด้วยเลือด!

เคธตกใจมากเมื่อจู่ๆอลิซก็มาหาเลยไม่ทันซ่อนกรรไกรและภาพถ่ายของอีกฝ่ายที่เธอจงใจทำลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย อลิซพยายามสบตาหาความผิดปกติแล้วพบว่าเคธน่าจะปิดบังบางอย่างแต่เธอเลือกไม่ถามและเก็บความสงสัยไว้

อลิซคาดว่าคนในรูปที่เคธใช้กรรไกรทำลายน่าจะเป็นคนที่ญาติสาวเกลียดชังแต่ไม่รู้ว่าใคร ดวินเห็นดังนั้นเลยยอมแย้มว่าน่าจะเป็นรูปของเธอเพราะเคธมีใจให้วิล

ความจริงจากปากดวินทำให้อลิซร้อนใจมากจะไปยกเลิกงานแต่งเพราะไม่อยากทำร้ายจิตใจเคธ ดวินห้ามไว้เพราะทุกอย่างเป็นแค่ข้อสันนิษฐาน ยังไม่มีหลักฐานยืนยัน อลิซจึงทำได้แค่ถ่วงเวลาด้วยการประกาศเลื่อนงานแต่งงานกับวิลออกไป

วิลโกรธมากเมื่อรู้ว่าอลิซจะเลื่อนงานแต่งบุกไปเคลียร์ถึงที่

“พี่ว่าปัญหาไม่ใช่เรื่องเวลาใช่ไหม มีอะไรบอกพี่ตรงๆ...เรากำลังจะเป็นครอบครัวเดียวกัน พี่อยากให้อลิซเปิดใจและพูดกับพี่ทุกเรื่อง...มีปัญหาอะไรครับ”

“พี่วิลเคยทราบไหมว่าพี่เคธคิดยังไงกับพี่”

ชื่อของเคธทำให้วิลผงะ แต่แค่ชั่วอึดใจก็ตีหน้านิ่งเหมือนไม่มีอะไร

“คิดยังไงคืออะไรครับ พี่เริ่มงง ตกลงที่อลิซอยากเลื่อนงานแต่งเพราะเคธงั้นหรือ”

“อลิซคิดว่า...บางทีพี่เคธอาจจะชอบพี่วิลนะคะ”

“เคธชอบพี่...เป็นไปไม่ได้หรอกครับ อลิซก็รู้ว่าเคธกับพี่เป็นแค่พี่น้องกัน มันไม่มีทางเป็นไปมากกว่านั้น อะไรทำให้อลิซคิดแบบนี้ อย่าคิดมากนะครับ เคธคิดกับพี่เหมือนพี่ชายและพี่ก็คิดกับเคธเหมือนน้องสาว มันไม่มีอะไรจริงๆ”

วิลพยายามกลบเกลื่อน โอบกอดว่าที่เจ้าสาวและยกเรื่องระหว่างประเทศมากดดัน

“อีกไม่กี่วันท่านพ่อจะมาคุยกับท่านลุง...ประเทศของเราทั้งสองคนกำลังมีข่าวดี เราสองคนมีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบมากมาย อย่าให้เรื่องเล็กๆมารบกวนจิตใจจนเสียงานใหญ่ ปัญหาข้างหน้าคงมีอีกมากแต่เราจะผ่านไปด้วยกัน พี่ดีใจที่อลิซไว้ใจบอกเรื่องนี้กับพี่ ถ้ามีอะไรขุ่นข้องใจอีกบอกพี่เป็นคนแรกนะครับ”

อลิซไม่ได้ให้คำตอบเรื่องเลื่อนวันแต่งงาน วิลหงุดหงิดมากรีบไปเอาเรื่องเคธที่เขาคิดว่าเป็นต้นเหตุ เคธปฏิเสธเสียงแข็งแต่วิลไม่เชื่อถลาไปบีบคอ

“ฉันจะบอกให้นะ...ถ้าเธอไม่ทำตามที่ฉันบอกเธอจะต้องเจ็บมากกว่านี้!”

ตัวตนด้านมืดของวิลทำให้เคธกลัวไม่น้อยแต่ทำใจดีสู้เสือ

“คิดจะขู่กันเหรอ เคธยอมมากแล้วนะคะ มากเกินไปแล้วด้วย แล้วทำไมคะ...ถ้าอลิซจะรู้แล้วมันจะเป็นยังไง ในเมื่อมันเป็นความจริง อย่าคิดว่าตัวเองจะคุมทุกอย่างได้...มันไม่ใช่! ตกลงจะทำตามสัญญาที่ให้กันไว้หรือเปล่า”

วิลนิ่วหน้าทำเป็นไม่เข้าใจ เคธยิ่งโมโหแต่พยายามข่มใจอธิบาย

“สัญญาจะให้เคธเป็นราชินี สัญญาจะสนับสนุนให้เคธขึ้นมาเป็นองค์รัชทายาท...ลืมไปแล้วเหรอคะ”

คำถามของเคธไม่ได้รับคำตอบ วิลทำไม่รู้ไม่ชี้จนเคธเหลืออดคว้าแก้วใกล้มือปาใส่ วิลเดือดจัดจะทำร้ายแต่เคธไม่กลัวขู่ให้เขาทำตามสัญญาถ้าไม่อยากให้ภาพและเสียงเรื่องที่คุยกันถึงมืออลิซ

วิลชะงัก ก่อนจะหน้าซีดเผือดเมื่อเคธชี้ไปที่กล้องวงจรปิด

“ทั้งภาพและเสียงถูกบันทึกไว้หมดแล้ว”

“ลบมันซะ ลบมันเดี๋ยวนี้!”

“ไม่ลบ...เพราะลบไม่ได้ ข้อมูลทุกอย่างถูกเก็บไว้ในที่ที่ปลอดภัย...ชัดเจนทุกคำพูด”

เคธแสยะยิ้มเป็นต่อ “คราวนี้จำได้หรือยังว่าสัญญาอะไรกันไว้ ถ้ายังจำไม่ได้ไม่ยอมทำตาม  อลิซได้เห็นภาพทั้งหมดนี้แน่ๆ ถ้าจะพังก็ต้องพังกันทั้งสองคน!”

วิลช็อกมากเริ่มอ่อนท่าที “พี่ขอโทษ...พี่จำได้ว่าพูดอะไรบ้างแต่ยังทำอะไรตอนนี้ไม่ได้ พี่ต้องหมั้นก่อนเพื่อให้ท่านพ่อยอมแต่งตั้งให้พี่ขึ้นครองราชย์ พอได้ขึ้นพี่จะถอนหมั้นอลิซแล้วมาแต่งงานกับเคธแต่เคธต้องให้เวลาพี่หน่อยนะคะ ตอนนี้พี่โดนจับตามองทำอะไรก็ลำบาก ขอให้ผ่านงานหมั้นไปแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น...เชื่อพี่อีกสักครั้งนะคะ”

เคธไม่เชื่อแม้แต่น้อยแต่ยังยอมให้โอกาส

“ได้ค่ะ...เคธจะรอ รอดูว่าพี่วิลจะทำตามสัญญาหรือเปล่า ถ้าคราวนี้ลืมอีก อลิซจะได้เห็นและได้ยินสิ่งที่พี่เพิ่งพูดไปเมื่อกี้แน่ๆ!”

ooooooo

อลิซรู้ดีว่าคงยื้องานแต่งได้ไม่นานจึงตัดสินใจพาดวินไปสถานที่แห่งหนึ่ง

“นี่คือที่ที่ท้องฟ้าและผืนดินมาพบกัน”

สุสานนอกเมืองฮรีสอซนั่นเองที่อลิซพาดวินมาเปิดใจ...สถานที่แห่งความทรงจำซึ่งพ่อแม่ของเธอได้อยู่เคียงกัน ดวินอึ้งมากเมื่อฟังเรื่องราวพ่อแม่ของอลิซ ทั้งสองมีความรักต่อกันแม้ต่างฐานันดรจนกระทั่งความตายมาพราก ทั้งคู่จึงได้อยู่ด้วยกันอีกครั้งในสุสานแห่งนี้

ดวินซึ้งใจกับความรักของพ่อแม่อลิซแต่ที่ทำให้เขาเซอร์ไพรส์กว่าคือสุสานนี้คือแห่งเดียวกับที่ฝังศพพ่อของเขา อลิซได้ฟังเรื่องราวของเดชาพ่อผู้เสียสละของ

ดวินเป็นครั้งแรกและอดภูมิใจกับเขาไม่ได้

“การเสียสละของท่านไม่ได้สูญเปล่า ท่านปู่จัดตั้งกองทุนพิเศษเพื่อให้ทุนการศึกษานักเรียนไทยอย่างต่อเนื่อง และความสัมพันธ์ของสองประเทศก็แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น เราคิดว่าท่านปู่คงทำเพื่อตอบแทนการเสียสละของพ่อนาย”

“กระหม่อมรู้สึกเป็นเกียรติมากพระเจ้าค่ะ”

“บนโลกนี้มีเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นมากจริงๆ”

“บางสิ่งที่เราคิดว่าบังเอิญอาจเป็นโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้แล้วก็ได้นะพระเจ้าค่ะ...มีหมอดูชาวฮรีสอซเคยบอกกับกระหม่อม...กระหม่อมไม่เคยเชื่อจนกระทั่งวันนี้”

เพราะหัวข้อหมอดูแท้ๆทำให้ดวินต้องพาอลิซมาทะเลสาบ...สถานที่ที่เขาเจอหมอดูและได้ฟังคำทำนายอันเหลือเชื่อว่าเขาจะได้คำตอบบางอย่างเกี่ยวกับการตายของพ่อ

“หมอดูบอกว่ากระหม่อมจะได้คำตอบพร้อมความรับผิดชอบที่ต้องแลกด้วยชีวิต...ไม่ใช่แค่ชีวิตเดียวแต่เป็นสองชีวิต สองชีวิตที่ถูกลิขิตให้เจอกัน...คนหนึ่งสูงดั่งฟ้าอีกคนแกร่งเหมือนภูผา แล้วกระหม่อมก็รู้ว่าสองชีวิตนั้นหมายถึงใคร”

“แลกด้วยชีวิต...แปลว่าอะไร ทำไมต้องเอาชีวิตมาแลก แปลว่านายจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า”

“เรื่องของอนาคตกระหม่อมไม่รู้พระเจ้าค่ะ กระหม่อมรู้แค่นี้...วันนี้ ตอนนี้ ท้องฟ้าที่อยู่ตรงหน้ากระหม่อมนั้นช่างงดงามเหลือเกิน ถ้าภูผาต้องสลายไปเพื่อปกป้องความงามของท้องฟ้า...กระหม่อมยอม”

ดวินเอื้อมไปจับใบหน้าเธอ อลิซตื้นตันใจมากขอร้องเขาทั้งน้ำตา “เราขอให้ที่ตรงนี้ไม่มีความต่าง ไม่ต้อง พูดภาษาที่แบ่งชนชั้น...ปฏิบัติกับเราเหมือนเราเป็นผู้หญิงธรรมดา...ทำได้ไหม”

แววตาอ้อนวอนของเธอทำให้ดวินอดใจไม่ไหวโน้มตัวจูบหน้าผากพลางกระซิบเสียงเบา

“ไม่ยากเลย...ที่ตรงนี้จะมีแค่เราสองคน ไม่ต้องปิดบัง ไม่ต้องหลบซ่อนความรู้สึก ไม่ต้องอยู่ในกรอบที่คนอื่นกำหนด...ทำในสิ่งที่หัวใจต้องการ”

อลิซมีความสุขมาก บรรยากาศอ่อนหวานโอบรอบตัวจนต้องกอดเขาแน่น

“เราอยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้...ไม่อยากให้นาทีต่อไปมาถึงเลย”

ooooooo

เพราะความรักล้นอก...อลิซทำใจเลิกรักดวินไม่ได้จึงอยากขอความเห็นใจจากปู่สละตำแหน่งรัชทายาท คิงเฮนรี่ถอนใจเพราะรู้อยู่แล้วแต่ต้องแสร้งทำใจร้ายไม่อนุญาตและจะส่งดวินกลับประเทศไทยทันที

อลิซช็อกมากที่ปู่ตัดสินใจส่งดวินกลับเมืองไทย รีบไปหาและโผกอดเขาแน่น

“ขอโทษ...เราขอโทษ เราทำให้นายต้องกลับไป เราทำให้ท่านปู่ต้องส่งนายกลับ เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้”

“ไม่ต้องขอโทษแล้วพระเจ้าค่ะ พระองค์ไม่ได้ทำอะไรผิด คิงเฮนรี่ทรงทำถูกแล้วพระเจ้าค่ะ”

ความจริงทั้งดวินและคิงเฮนรี่รู้กันดีแต่จำต้องปิดบังอลิซเพื่อลวงใครบางคนออกจากเงามืด อลิซไม่รู้เรื่อง ได้แต่ร้องไห้เสียใจ ต่างจากเคธที่เต้นผางด้วยความร้อนรนเมื่อเครื่องมือป่วนงานแต่งอย่างดวินถูกกันออกไป

“ผู้พันไม่ควรยอมแพ้แล้วกลับไปง่ายๆแบบนี้ เราบอกแล้วไงมีอะไรให้เราช่วยก็บอกเรา เรายินดีช่วยทุกอย่าง ผู้พันต้องสู้ อย่าให้คนที่รักต้องไปแต่งงานกับคนอื่น”

“เจ้าหญิงควรบอกกับตัวเองมากกว่าพระเจ้าค่ะ”

ดวินสวนหน้าตาย เคธชะงักเพราะความนัยที่อีกฝ่ายต้องการสื่อเหมือนรู้อะไรมา

“เจ้าหญิงไม่ควรยอมแพ้แต่กระหม่อมยอมเพราะรู้ว่าตัวเองสู้ไม่ได้ในทุกๆด้าน พระองค์มีทุกอย่างเทียบเท่ากับเจ้าหญิงอลิซ ถ้าอยากให้งานแต่งงานถูกยกเลิกพระองค์ทำได้ดีกว่ากระหม่อมอยู่แล้ว”

เคธอึ้งมากแต่ทำมึนไม่รู้ไม่ชี้ “ทำไมถึงคิดว่าเราอยากให้งานแต่งงานถูกยกเลิก เราไม่เคยคิดแบบนั้น เราคิดแค่ว่าเราอยากเห็นอลิซมีความสุขกับคนที่ตัวเองรักไม่ใช่แต่งงานตามหน้าที่”

ดวินเหยียดยิ้มเย็น “ในนี้มีแค่เราสองคน พระองค์ไม่ต้องห่วง สิ่งที่พูดไม่หลุดรอดออกไปแน่ๆ”

“เราว่าวันนี้นายดูแปลกๆนะ นายไปรู้อะไรมา”

“กระหม่อมรู้ทุกอย่างพระเจ้าค่ะ...แล้วก็รู้ว่าแววตา ของพระองค์ตอนมองเจ้าชายวิลไม่ต่างจากแววตาที่กระหม่อมมองเจ้าหญิงอลิซ พระองค์รู้ว่ากระหม่อมคิดอะไร กระหม่อมก็รู้ว่าพระองค์ทรงคิดอะไรเช่นกัน”

เคธผงะ ดวินเห็นดังนั้นก็ยิ่งมั่นใจว่าเคธเป็นตัวการทุกเรื่อง แกล้งยุ “พรุ่งนี้กระหม่อมคงต้องกลับตามคำสั่งแต่พระองค์ยังอยู่ อย่าทรงยอมแพ้...พระองค์ต้องสู้ อย่าให้คนที่รักไปแต่งงานกับคนอื่นนะพระเจ้าค่ะ”

ดวินทำท่าเหมือนกลับไปแล้วตามแผน อลิซมองตามด้วยความเสียใจสุดขีดแต่ไม่ยอมแสดงออก อลันรับหน้าที่มาส่งดวินแทนทุกคนและรับไม้ต่อจากดวิน

ยุให้เคธแสดงความรักที่มีต่อวิล

“ผมรู้ว่าพี่ต้องเสียใจเพราะการตัดสินใจครั้งนี้ของพี่วิล เขาทำอะไรกับพี่ไว้บ้าง เขาไม่เคยแคร์ แล้วพี่จะยอมให้เขาไปมีความสุขกับพี่อลิซเหรอ...เป็นผมผมไม่ยอม”

“อย่ามายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของฉัน!”

“พี่เคธก็น่าจะรู้ว่าพี่วิลเป็นคนฉลาด เขาต้องเลือกคนที่ให้ผลประโยชน์สูงสุดกับเขาอยู่แล้ว ถ้าพี่ไม่ลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่างพี่ก็คงจะต้องเป็นเจ้าหญิงที่ถูกลืมไปตลอดชีวิต!”

ooooooo

คำขู่ของอลันทำให้เคธนั่งไม่ติดต้องขอนัดวิลเพื่อเคลียร์เรื่องทั้งหมดอีกครั้ง วิลไม่อยากเจอเพราะกำลังเครียดเรื่องท่าทีเปลี่ยนไปของอลันที่เหมือนจะรู้ว่าเขามีส่วนเรื่องปล้นทองคำ แต่เพื่อตัดรำคาญจึงยอมรับนัด

เฮเดสซึ่งยังไม่ตายแต่กบดานไม่ไกลจากวังทนเก็บความสงสัยไม่ไหวแอบเข้าวังไปหาเคธและทันได้ยินบทสนทนาระหว่างเคธกับวิลจนรู้ถึงความสัมพันธ์ลับๆ ที่ทำให้เขาแทบคลั่ง!

เคธยังไม่รู้ตัวว่าความลับจะแตก โผกอดวิลทันทีที่เจอหน้า อ้อนวอนให้เขายกเลิกงานแต่งกับอลิซ วิลเหนื่อยหน่ายใจมากบอกปัดแบบขอไปทีจนเคธเหลืออด

“ถ้าแต่งไปแล้วคนโลภอย่างพี่จะยอมทิ้งอลิซมาหา เจ้าหญิงที่ไม่เป็นแม้แต่องค์รัชทายาทอย่างนั้นเหรอ...เป็นไปไม่ได้! เคธไม่เชื่อและอย่าหวังเลยว่าเคธจะยอมให้มีงานแต่งงาน”

ท่าทีเกรี้ยวกราดทำให้วิลอ้าปากค้างแต่เคธไม่ยี่หระขู่เสียงเข้ม

“ไปยกเลิกทุกอย่างแล้วสนับสนุนให้เคธขึ้นเป็นองค์รัชทายาท จากนั้นเราสองคนก็ร่วมมือกันกำจัดอลิซและอลัน ไม่มีสองคนนั้นท่านปู่ก็ต้องแต่งตั้งให้เคธขึ้นเป็นองค์ราชินีแล้วท่านพี่ก็จะได้ทุกอย่าง”

เฮเดสช็อกไม่แพ้วิล ไม่อยากเชื่อหูว่าคนอ่อนโยนอย่างเคธจะเลือดเย็นขนาดนี้ แถมเธอหลอกใช้เขามาตลอดแต่ครั้งนี้เขาจะไม่ทนตัดสินใจปรากฏตัวและสารภาพทุกอย่างต่อหน้าวิลว่าเหตุร้ายและเหตุลอบสังหารอลิซทุกครั้งเป็นฝีมือเขาแต่นั่นก็เพราะเคธเป็นคนสั่ง!

เคธตกใจมากที่เห็นเฮเดสแต่เพียงแวบเดียวก็ตั้งตัวได้ แสยะยิ้มร้ายเมื่อเขาถามถึงเหตุผลที่ยิงเขา วิลกลัวมากตั้งท่าจะหนีแต่ถูกเคธใช้ปืนจ่อขู่ไว้

“ถึงวันนั้นฉันไม่ฆ่าแกยังไงแกก็ต้องตายอยู่ดีเพราะฉันไม่คิดจะเก็บแกไว้ข้างๆฉันหรอก คนอย่างแกมันเป็นได้แค่สุนัขเชื่องๆที่ฉันเลี้ยงไว้ใช้งาน อย่าฝันว่าจะได้เป็นราชาเคียงข้างราชินีอย่างฉัน”

“เลว! ฉันน่าจะคิดได้นานแล้วว่าคนที่สั่งฆ่าพี่น้องตัวเองได้มันไม่มีหัวใจ ในเมื่อเธอทำให้ฉันต้องหนีเป็นหมาไม่มีแผ่นดินอยู่แบบนี้ ผู้หญิงใจดำอย่างเธอก็ไม่ควรอยู่ให้รกโลกเหมือนกัน”

เฮเดสจะฆ่าเคธให้หายแค้น วิลลนลานหนีแต่ถูกเฮเดสใช้ปืนขู่ ส่วนเคธคงตายด้วยน้ำมือชู้รักหากดวินจะไม่ปรากฏตัวและยิงเฮเดสล้ม!

เหตุการณ์ชุลมุนกว่าเดิม เฮเดสไม่ตายง่ายๆคว้าปืนยิงดวินกับเคธแต่ก็ทำไม่สำเร็จถูกเภตราองครักษ์ของอลิซซึ่งใครๆคิดว่าตายแล้วยิงซ้ำตายคาที่

อลันมีส่วนรู้เห็นในแผนการของดวินกับคิงเฮนรี่ด้วย ราชนิกุลหนุ่มสั่งเจซีไม่ให้ปล่อยอลิซไปไหนส่วนตัวเองเฝ้าอารักขาคิงเฮนรี่ไม่ห่าง แต่ก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันจนได้เมื่อเคธรอดตายจากเฮเดสและวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากอลิซ

ooooooo

เคธคิดแผนกะทันหันใช้มีดฟันแขนตัวเองเลือดโชกตบตาอลิซ แล้วก็เกือบทำสำเร็จฆ่าญาติสาวเพียงคนเดียวที่เหลือ โชคดีดวินตามมาช่วยทันและแฉว่าทั้งหมดเป็นแผนลวงตาของเคธ!

อลิซตะลึงมาก ผละจากดวินเผชิญหน้าเคธอย่างไม่กลัวตาย

“มันไม่จริงใช่ไหม...มันไม่จริง มันไม่ใช่ความจริง!”

“จริง...ฉันคือคนที่อยากให้เธอตาย ถ้าไม่มีเธอทุกอย่างต้องเป็นของฉัน เธอแย่งทุกอย่าง แย่งตำแหน่งราชินี แย่งความรักจากทุกคน ถ้าไม่มีเธอคนที่ปกครองประเทศก็คือฉัน คนที่พี่วิลจะแต่งงานด้วยก็คือฉัน”

เคธร่ำไห้อย่างไม่อาย ความเจ็บปวดที่สั่งสมมานานทำให้พรั่งพรูไม่หยุด “ฉันต้องเป็นองค์รัชทายาทคนที่หนึ่ง เธอก็มาแย่งไป ฉันทำผิดอะไร ทำไมไม่มีใครสนใจความรู้สึกของฉัน ทำกับฉันเหมือนฉันไม่มีชีวิตไม่มีหัวใจ เคยมีใครสนใจความรู้สึกของฉันบ้างไหม เคยรู้รึเปล่าว่าฉันเจ็บ...เจ็บที่โดนมองข้ามตลอดเวลา...เคยมีใครสนใจบ้างไหม”

“มี...น้องสาวพี่คนนี้แคร์พี่ที่สุด พี่เคธเป็นทุกอย่างเป็นคนที่อลิซรัก”

“ฉันไม่เชื่อ ถ้าเธอรักฉันทำไมเธอต้องแย่งทุกอย่างไปจากฉัน”

“ทุกอย่างที่พี่เคธพูดมาอลิซไม่เคยอยากได้ ไม่เคยคิดที่จะแย่ง สิ่งเดียวที่อลิซต้องการคือความสงบสุขของครอบครัวเรา...ทำไมพี่เคธไม่บอกตรงๆ ทำไมไม่พูดมันออกมา อลิซจะยกทุกอย่างให้ ไม่เห็นต้องทำเรื่องเลวร้ายพวกนั้น แค่พี่บอกมาคำเดียวแม้แต่ชีวิตอลิซก็ให้ได้!”

ดวินมองซ้ายขวาด้วยความไม่มั่นใจ อลิซไม่หวั่นขยับไปใกล้เคธ

“ถ้ามันทำให้พี่มีความสุขขึ้น ได้ทุกอย่างที่พี่ต้องการ...อลิซยอมตาย”

“อย่าบังคับฉัน คิดว่าฉันไม่กล้าเหรอ คิดว่าฉันจะไม่กล้าหรือไง”

สถานการณ์ตึงเครียดกว่าเดิมเมื่อเภตรารายงานอลันกับคิงเฮนรี่ถึงเรื่องทั้งหมดและช่วยกันกล่อมเคธให้วางมือ เคธเจ็บใจมากที่ทุกอย่างผิดแผนแหวลั่นอย่างเหลืออด

“พวกเธอไม่เคยเป็นลูกที่ไม่มีใครรัก เป็นหลานที่ถูกลืม ท่านปู่แต่งตั้งทุกคนเป็นรัชทายาทยกเว้นเคธ ท่านปู่ไม่เคยเห็นหลานคนนี้อยู่ในสายตา...ไม่เคยเลย!”

คิงเฮนรี่ทนไม่ไหวออกมาเผชิญหน้ากับเคธ

“ไม่จริง...ปู่เห็นเราเป็นหลานมาตลอด ปู่เป็นห่วงเรามากกว่าทุกคน ที่ปู่ไม่ให้เราเป็นองค์รัชทายาทเพราะปู่ไม่อยากให้เราเป็นอันตราย ถ้ามันทำให้เราเจ็บปวด...ปู่ขอโทษ”

เคธน้ำตาไหล ท่าทีแข็งกร้าวอ่อนลงจนทุกคนเบาใจ ดวินลดปืนในมือ อลิซพยายามตะล่อมญาติสาว

“พี่เคธ...พวกเรารักพี่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแต่เรายังเป็นพี่น้องกัน เป็นครอบครัวเดียวกัน...เรามาเริ่มกันใหม่”

คำสารภาพจากทุกคนในครอบครัวทำให้เคธตื้นตันใจมากแต่กระนั้นก็ละอายเกินกว่าจะมีชีวิตอยู่

“พี่ไม่อยากเริ่มอะไรทั้งนั้น แค่รู้ว่าไม่มีใครลืมพี่ พี่ยังมีตัวตนในสายตาทุกคนก็พอแล้ว...พี่พอแล้ว!”

ฉับพลันเคธก็กระโดดลงระเบียง ดวินคว้าตัวไม่ทัน ร่างบอบบางของเคธจึงร่วงสู่พื้นพริบตาต่อมา อลิซกรีดร้องลั่นเสียใจสุดขีดที่ญาติสาวเพียงคนเดียวฆ่าตัวตายอย่างน่าอนาถเช่นนี้

ooooooo

หลังโศกนาฏกรรมอันเลวร้ายของเคธ เรื่องราวทุกอย่างก็คลี่คลาย ดวินเฉลยให้อลิซฟังว่าเรื่องทั้งหมดมีที่มาจากเภตราซึ่งเกือบตายเพราะเฮเดส องครักษ์สาวของอลิซส่งข้อมูลของเคธทั้งเรื่องความสัมพันธ์ลับๆกับวิลและเรื่องโรคประจำตัวที่ทำให้เคธมีสภาพจิตใจไม่ปกติมาให้จนดวินปะติดปะต่อเรื่องราวได้

ดวินลำบากใจแต่ต้องเล่าทุกอย่างว่าวางแผนร่วมกับคิงเฮนรี่ล่อให้เคธเผยตัวตนด้านมืด อลิซแอบฉุนเพราะเป็นคนเดียวที่ไม่รู้เรื่อง ดวินต้องอธิบายว่ากลัวความตรงไปตรงมาของเธอจะทำให้เรื่องยุ่งยากและแผนแตกก่อนเวลาอันควร

อลิซหายเคือง ยิ้มบางๆให้เขา “ขอบคุณมากนะดวิน...ขอบคุณที่ทุ่มเทให้เราตลอด ขอบคุณที่ทำให้เรารู้สึกดีได้ทุกครั้งแม้ว่าสถานการณ์ตรงหน้ามันจะแย่มากๆ มีอะไรที่เราจะตอบแทนให้นายได้บ้าง”

ดวินคว้ามืออลิซมาจูบแผ่วเบา “กระหม่อมต้องการเพียงเท่านี้...พอแล้วพระเจ้าค่ะ”

วิลยอมรับทุกข้อหาทั้งเรื่องปล้นทองและมีส่วนในการลอบสังหารอลิซโดยไม่ตั้งใจ คิงเฮนรี่ยกเลิกข้อตกลงกับดิออนิซุสทั้งหมดและเตรียมสละราชบัลลังก์ให้อลิซเพราะเหนื่อยเต็มที อลันกระอักกระอ่วนใจมากที่เห็นอลิซเสียสละความสุขตัวเองเพื่อประเทศจึงตัดสินใจบางอย่างเพื่อช่วยญาติสาวคนเดียวที่เหลือ...

ดวินเดินทางออกจากฮรีสอซโดยที่ไม่ได้ร่ำลาอลิซ แม้คิงเฮนรี่จะเสนองานเลี้ยงและเหรียญกล้าหาญเพื่อตอบแทนความดีความชอบเขาก็ปฏิเสธเพราะกลัวตัดใจจากอลิซไม่ได้ อลิซหัวใจสลายจนอลันต้องมอบจดหมายอำลาที่ดวินฝากไว้ให้เธอ...

“ผมรักคุณ...ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่มันก็เป็นไม่ได้ที่ผมจะเลิกรักคุณ ผมตัดสินใจเขียนจดหมายฉบับนี้เพราะอยากบอกให้คุณรู้ว่าคุณเป็นผู้หญิงพิเศษสำหรับผม ไม่ว่าเราจะอยู่ห่างกันแค่ไหนแต่คุณจะอยู่ในใจผมเสมอ แม้ผมไม่อาจครอบครองท้องฟ้าแต่ผมยังคงเฝ้ามองความงามจากที่ไกลแสนไกล”

ข้อความในจดหมายทำให้อลิซน้ำตาไหล คิดถึงดวินสุดหัวใจ

“ขอให้รู้ไว้ว่าทุกครั้งที่คุณมีอันตรายผมพร้อมจะสละชีวิตเพื่อปกป้องคุณ...แม้ตายก็ไม่เสียดาย”

จดหมายของดวินทำให้อลิซตัดสินใจได้ ราชนิกุลสาวขอสละตำแหน่งรัชทายาทกับราชบัลลังก์และขอคืนยศเป็นแค่สามัญชน อลันยอมรับตำแหน่งแทนเพื่อประเทศชาติและความสุขของญาติสาว แพนกับลูกทีมคนอื่นของดวินรับหน้าที่พาอลิซไปส่งเกาะกลางทะเล ...สถานที่แห่งความทรงจำที่ดวินได้เจออลิซ

ดวินอยู่ในระหว่างพักร้อนเพื่อทำใจ เขาถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเจอหน้าอลิซ ราชนิกุลสาวที่เวลานี้เป็นแค่หญิงสาวสามัญชนพยายามตื๊อให้เปิดใจ แต่เขาก็ไล่เธอกลับจนเธอเหลืออด

“นายไม่มีสิทธิ์บังคับเรา ชีวิตเป็นของเรา เราจะเลือกอะไรก็ได้ นายยังเคยเลือกทำตามใจตัวเอง... ทำไมเราจะเลือกทำตามหัวใจตัวเองบ้างไม่ได้ นายเลือกจะสละชีวิตเพื่อเรา เราก็เลือกจะสละตำแหน่งเพื่อนาย มันต่างกันตรงไหน”

อลิซจะพูดต่อ ดวินทนเสียงเรียกร้องจากหัวใจไม่ไหวดึงเธอมาจูบ อลิซชอบใจมากแกล้งเย้า

“ตอนนี้เราไม่ได้เป็นเจ้าหญิงแล้ว...กล้าที่จะรักเราหรือยัง”

ดวินไม่ตอบแต่จูบเธออีกครั้ง “นี่คือคำตอบ”

เรื่องราวของดวินกับอลิซจบลงด้วยดี ทั้งสองเดินทางไปร่วมงานราชาภิเษกของอลันโดยมีแพนตามไปด้วยในฐานะว่าที่องครักษ์คนใหม่ของอลัน อลิซเฝ้ามองทุกย่างก้าวของอลันด้วยความภูมิใจและอดไม่ได้จะเปรยกับดวิน

“คุณคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า”

“ผมเป็นคนไม่เชื่อเรื่องบังเอิญ แต่ผมก็ไม่เชื่อว่าชีวิตของเราจะถูกกำหนดมาแล้ว...ผมคิดว่ามันก็ห้าสิบห้าสิบ”

อลิซนิ่วหน้าไม่เข้าใจ ดวินอธิบายเสียงอ่อน

“ชีวิตอาจจะถูกกำหนดมาส่วนนึง แต่ที่เหลือเราต้องเลือกด้วยตัวเราเอง”

“เหมือนที่เราสองคนเลือกที่จะมายืนอยู่ตรงนี้...ด้วยกัน”

“ใช่...และผมก็เลือกแล้ว...ที่จะยืนเคียงข้างคุณตลอดชีวิต”

ooooooo

–อวสาน–


ละครลิขิตรัก ตอนที่ 12(ตอนจบ) อ่านลิขิตรัก ติดตามลิขิตรัก ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ, อุรัสยา เสปอร์บันด์,อินทัช เหลียวรักวงศ์,ซาร่า เล็กจ์ 9 มิ.ย. 2561 07:20 2018-06-14T00:04:51+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ