ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

กุหลาบเล่นไฟ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: วี วีรภาพ คั่ว 3 นางเอก 'นาว-โบว์-เซฟ' เพื่อนรักหักสวาทใน “กุหลาบเล่นไฟ”


ณ ดาดฟ้าของตึกร้าง ระหว่างที่รอปริตามาตามนัด ปัทมาศนั่งกอดตุ๊กตาที่ธิปไตยให้ไว้อย่างมีความสุข ทันทีที่ปริตาเจอหน้าเพื่อนรักก็ต่อว่าเป็นชุดว่าทำไมไปกับธิปไตยทั้งๆที่เธอห้ามไว้ ปัทมาศอ้างตอนนั้นกำลังสับสน ไม่อยากกลับบ้าน จะไปหาเธอที่บ้านก็ไม่อยากจะเจอปริเทพ ปริตาสงสัยว่ามีปัญหาอะไรกับเขาหรือ

“ช่างเถอะ อย่าพูดถึงมันอีกเลย”

ปริตาซักว่าธิปไตยพาไปไหน แล้วเขาทำอะไรเธอหรือเปล่า ปัทมาศอยากจะเล่าความจริงเรื่องที่มีอะไรลึกซึ้งกับธิปไตย แต่เขาขอร้องไว้อย่าเพิ่งให้ใครรู้เรื่องนี้ เพราะไม่อยากให้เธอผิดใจกับเพื่อน ปริตาเห็นปัทมาศ เงียบไป คาดคั้นให้บอกความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น จังหวะนั้นรัญชิตาตามมาสมทบ

“ฉันก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอเป็นเพื่อนฉันก็ต้องบอกความจริงกับฉันมาให้หมด”

ปัทมาศคิดไม่ตก จะพูดความจริงดีหรือไม่ รัญชิตา หมดความอดทนที่เห็นเธอเอาแต่นั่งกอดตุ๊กตาไม่พูดไม่จา เข้าไปแย่งตุ๊กตาปาใส่หน้า สั่งให้บอกมาว่าเมื่อคืนไปไหนกับธิปไตย ปัทมาศเดินไปหยิบตุ๊กตามากอด

“คุณตรัยพาฉันไปที่ล็อบบี้โรงแรม เขาปลอบใจไม่ให้ฉันคิดมากเรื่องแม่ เราอยู่คุยกันถึงเช้าแล้วเขาก็ไปส่งที่บ้านฉัน” คำบอกเล่าของปัทมาศยังไม่ค่อยเคลียร์เท่าไหร่ ปริตาจึงซักอีกว่าโรงแรมชื่ออะไรอยู่แถวไหน

“แกจะซักอะไรอีก ฉันต้องการรู้แค่นี้ก็พอแล้ว” รัญชิตาตัดบท

ปัทมาศขอบใจที่รัญชิตาเชื่อใจ เธอเชื่อก็เพราะธิปไตยไปหาเธอที่บ้าน เล่าทุกอย่างตรงกับที่ปัทมาศพูด ปริตาตำหนิรัญชิตาที่ยังติดต่อกับเขา เธอไม่ได้แค่ติดต่อเท่านั้นแต่จะรีบไปบอกให้แม่ของเธอหาฤกษ์หมั้นกับธิปไตยให้เร็วที่สุด แล้วขยับจะไปโดยไม่สนใจเสียง ห้ามปรามของปริตา ปัทมาศทนไม่ไหวตะโกนลั่น

“เธอหมั้นกับเขาไม่ได้”

รัญชิตาเดินกลับมาถามปัทมาศว่าทำไมเธอถึงแต่งงานกับธิปไตยไม่ได้ ฝ่ายหลังอึกอักไม่กล้าพูดได้แต่กอดตุ๊กตาไว้แน่น รัญชิตารำคาญสุดๆ กระชากตุ๊กตาปาลงจากดาดฟ้า ปัทมาศตกใจจะตามไปเก็บ เธอดึงแขนไว้ สั่งให้ตอบคำถามมาเร็วๆ ปัทมาศอ้างว่าพวกเราให้สัญญากันแล้วจะไม่ยุ่งกับเขา จึงต้องรักษาคำพูด

“เธอจะโทษฉันไม่ได้นะ ต้นเหตุมาจากอ้อม ถ้ายัยอ้อมไม่ใกล้ชิดกับคุณตรัยจนฉันหึง มันก็ไม่เกิดเรื่องหรอก แล้วอีกอย่าง พอฉันประกาศหมั้น คุณตรัยเขาก็ตอบตกลง นั่นแสดงว่าเขารักฉัน”

“ไม่จริง เขาไม่ได้รักเธอ” ปัทมาศพูดไปร้องไห้ไป รัญชิตาคิดว่าเธอเสียใจที่ธิปไตยไม่เลือกเธอ ปริตา พยายามขอร้องให้รัญชิตาล้มเลิกความคิดที่จะหมั้นกับผู้ชายคนนี้แต่ไม่สำเร็จ รัญชิตาเดินจากไปไม่สนใจ ปัทมาศถึงกับทรุดลงร้องไห้โฮ ปริตาเข้าไปโอบกอดไว้ บอกให้ทำใจยอมรับความจริง ในเมื่อเราห้ามรัญชิตาไม่ได้ก็คงต้องปล่อยเลยตามเลย ปัทมาศคร่ำครวญว่ารักธิปไตยมากเกินกว่าจะยอมให้แต่งงานกับรัญชิตา

“แค่รักมันไม่พอหรอก คนที่จะรักกันอยู่ด้วยกัน มันมีองค์ประกอบอีกหลายอย่าง”

“แล้วถ้ามันมีอะไรมากกว่านั้นล่ะ” ปัทมาศตัดสินใจจะบอกความจริง แต่มีเสียงมือถือของเธอดังขึ้นเสียก่อน เหลือบเห็นชื่อแม่โชว์หน้าจอรีบตัดสายทิ้ง เดินลงจากดาดฟ้าไปเก็บตุ๊กตา พัชรินทร์โทร.เข้ามือถือของปัทมาศอีกครั้ง เธอปล่อยให้มันดังไปเรื่อยโดยไม่สนใจจนสายตัดไปเอง

ปริตาตามมาพร้อมกับเสียงมือถือตัวเองดังขึ้น ดูเบอร์โชว์หน้าจอแล้วหันไปบอกปัทมาศว่าแม่ของเธอโทร.มา เธอขอร้องไม่ให้รับสาย ปริตาไม่อยากให้ท่านเป็นกังวลตัดสินใจกดรับ บอกว่าปัทมาศอยู่กับเธอ
“อ้อมกำลังจะไปส่งดาวค่ะ” ปริตาวางสายแล้วชวนปัทมาศกลับ

“เธอไม่รักฉัน เธอเข้าข้างมิ้นท์ แล้วเธอก็ทำให้มิ้นท์ตัดสินใจหมั้นกับคุณตรัย ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะเธอ” ปัทมาศพูดจบวิ่งหายไปในความมืด ปริตาพยายามร้องเรียกให้กลับมาแต่ไร้ผล

ooooooo

ในเวลาเดียวกัน เสาวลักษณ์รู้ตัวว่าเมื่อตอนกลางวันทำไม่ดีกับลูก พอเห็นเขากลับมาพยายามจะเอาใจเพื่อแก้ตัว ธิปไตยไม่สนใจจะเดินหนีขึ้นห้อง เธอรีบเอ่ยปากขอโทษ เขาถึงกับชะงัก เพราะไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากท่าน หันมาถามว่ามีอะไรกับเขาหรือเปล่า ท่านอยากให้เขาหมั้นกับรัญชิตา

“มันจะเป็นไปได้อย่างไรครับ เธอโกรธผม ไม่ยอมแม้แต่จะคุยด้วย”

“เธอโทร.มาบอกแม่ว่าเธอเข้าใจลูกผิด ตกลงใจที่จะหมั้นกับลูก แม่ไม่อยากให้ลูกหักหน้าแม่กลางงาน แม่จึงถามความสมัครใจจากลูก...ลูกจะให้แม่ทำอะไร แม่จะยอมทุกอย่าง ขอแค่ลูกยอมหมั้นกับรัญชิตา”
“งั้นคุณแม่ก็เลิกยุ่งกับผู้ชายขายตัวคนนั้นซะคุณแม่ทำเพื่อผมได้ไหม”

เป็นจังหวะเดียวกับบอลเดินลงมาบอกเสาวลักษณ์ว่าน้ำอุ่นพร้อมอาบแล้ว เธอยอมทำตามที่ลูกต้องการ หยิบเช็คเงินสดที่เตรียมไว้จากในซองยื่นให้บอลเป็นค่าตอบแทน สั่งว่าไม่ต้องมาที่นี่อีก เขารับเช็คแล้วจากไปโดยดี ธิปไตยมองตามสะใจ

“แล้วลูกล่ะ ทำเพื่อแม่บ้างได้ไหม”

ธิปไตยไม่ตอบอะไร เดินเข้าห้องตัวเองปิดประตูตามหลัง มองไปยังภาพถ่ายครอบครัวที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ยิ้มพอใจที่จะได้กลับมามีความสุขฉันแม่ลูกกันอีกครั้ง แล้วนึกถึงปริตาขึ้นมาได้ หยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูภาพถ่ายของเธอที่ได้มาตอนถ่ายแบบในสตูดิโอ มองด้วยความประทับใจ ก่อนจะตัดใจลบภาพนั้นทิ้ง เพื่อเดินหน้าหมั้นกับรัญชิตาตามที่แม่ของเขาต้องการ

ooooooo

ปริตายังคาใจไม่หาย ปัทมาศกับพี่ชายตัวเองมีปัญหาอะไรกันแน่ พอเจอหน้าเขาก็คาดคั้นให้บอกว่าไปทำอะไรให้ปัทมาศไม่พอใจ ถึงขั้นไม่อยากเจอหน้า ปริเทพตัดสินใจเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง ปริตาต่อว่าทันที

“พี่เทพไม่น่าล่วงเกินดาวเลย ยิ่งทำให้แม่ดาวโกรธดาวมาก อ้อมไม่แปลกใจเลยที่ดาวไม่กล้ากลับบ้าน”

ปริเทพแปลกใจ ถ้าปัทมาศไม่กลับบ้าน แล้วไปอยู่ไหน พอเขาได้รู้ว่าเธอหายไปกับเสือผู้หญิงอย่างธิปไตยก็ยิ่งไม่สบายใจ แม้ปริตาจะเล่าว่าปัทมาศบอกว่าธิปไตยดูแลเธออย่างดี ปริเทพก็ไม่วางใจจะไปถามเธอให้รู้เรื่องด้วยตัวเอง ปริตาขอร้องอย่าไปหาเธอตอนนี้ เกิดแม่ของเธอมาเจอเขาเข้าจะเป็นเรื่องขึ้นมาอีก

“แล้วที่สำคัญ ห้ามพี่บอกดาวเรื่องวันหมั้นของมิ้นท์เด็ดขาด” แทนที่ปริเทพจะทำอย่างที่ปริตาขอร้อง กลับบึ่งมอเตอร์ไซค์ไปบ้านพัชรินทร์ทันที...

สายวันเดียวกัน ณ ออฟฟิศของธิปไตย ขณะที่ศิโรจน์นำแบบเสื้อสำหรับใส่วันหมั้นที่รัญชิตาส่งมายื่นให้ธิปไตยเลือกดูว่าชอบชุดไหน พลศิษฎ์มาขอพบธิปไตยมีธุระสำคัญจะคุยด้วย ศิโรจน์รู้งานรีบออกจากห้อง

อีกมุมหนึ่งหน้าบริษัทของธิปไตย ปริตาลงจากรถแท็กซี่ ยืนลังเลอยู่ตรงนั้นจะเข้าไปหาธิปไตยดีหรือไม่ พลันภาพตอนที่คุยกับรัญชิตาเมื่อชั่วโมงที่แล้วผุดขึ้นมาในความคิดคำนึงของเธอ

ตอนนั้น ปริตาเห็นรัญชิตาเลือกชุดสำหรับใส่งานหมั้นด้วยสีหน้ามีความสุข อดถามไม่ได้ว่าธิปไตยตกลงใจจะหมั้นกับเธอแน่แล้วหรือ พอรู้ว่าเขาเป็นคนช่วยเสาวลักษณ์หาฤกษ์เอง ปริตาแดกดันทันที
“เขากับคุณแม่ญาติดีกันตั้งแต่เมื่อไหร่”

“สมมติฐานแกที่ว่าเขาต้องการหักหน้าคุณหญิง มันผิด แกเลิกมองเขาในแง่ร้าย แล้วยอมรับเขาเป็นแฟนเพื่อนได้แล้ว” รัญชิตามองปริตาอย่างรอคำตอบ แม้เธอจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ แต่ก็เคารพการตัดสินใจของเพื่อน รัญชิตาดึงเพื่อนรักมากอด ดีใจมากที่ไม่ขัดขวาง...

ทางด้านพลศิษฎ์ต้องการถามให้แน่ใจว่าที่ธิปไตยตกลงจะหมั้นหมายกับน้องสาวของตน เป็นเพราะความรักไม่ใช่เพราะแม่ของเขากดดันหรือขอร้องให้ทำอย่างนั้น เขาขอให้พลศิษฎ์เลิกตั้งข้อสงสัยได้เลย เขาเป็นลูกผู้ชายพอที่จะรับผิดชอบในการตัดสินใจของตัวเอง

“ผมดีใจที่ได้ยินจากปากคุณ เพราะหากคุณทำให้น้องสาวผมเสียใจ ผมคงยอมไม่ได้ ผมรักมิ้นท์มาก พอๆกับที่ผมรักอ้อม ผมไม่อยากให้อ้อมต้องตกเป็นข่าวเสียหายอีก หลังงานหมั้นงานแต่งของคุณ ทุกอย่างคงลงเอยด้วยดี” พูดจบพลศิษฎ์ยื่นมือไปให้ธิปไตยจับ “ยินดีต้อนรับสู่สมาชิกใหม่ในครอบครัวผมครับ”

ธิปไตยยื่นไปจับด้วย แต่ในใจรู้สึกหึงหวงปริตาอย่างบอกไม่ถูก หลังคุยธุระกับธิปไตยเสร็จ พลศิษฎ์ขอตัวกลับ คลาดกับปริตาที่เดินเข้ามาในบริษัททางประตูอีกด้านหนึ่งอย่างฉิวเฉียด

ooooooo

ปริเทพซุ่มรอจนเห็นพัชรินทร์ออกจากบ้าน จึงย่องเข้าหาปัทมาศถึงห้องนอน ก่อนจะปิดประตูตามหลัง เธอขอร้องให้เขาออกไปก่อนที่แม่จะมาเห็น เขาอยากจะมาขอโทษเธอเรื่องวันก่อน ปัทมาศชิงตัดบท ว่าลืมมันไปแล้ว ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจด้วยซ้ำ แล้วพยายามดันเขาออกจากห้อง ปริเทพตัดสินใจบอกเรื่องสำคัญ

“พรุ่งนี้มิ้นท์จะหมั้นกับคุณตรัย”

ปัทมาศตกใจแทบช็อก...

ขณะที่ปริเทพหวังจะใช้ข่าวการหมั้นระหว่างธิปไตย กับรัญชิตา ทำให้ปัทมาศตัดใจจากธิปไตยกลับมาหาตนเอง ธิปไตยปฏิเสธที่จะคุยกับปริตา เดินหนีไปขึ้นรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว เธอวิ่งไปขวางทางออก เขาไม่พอใจเหยียบคันเร่งพุ่งใส่ ปริตาเห็นเขาไม่ชะลอความเร็ว จำต้องโดดหลบ ชนเข้ากับกระถางต้นไม้ข้างทางล้มกลิ้ง ธิปไตยรีบวิ่งไปประคองด้วยความห่วงใย พร้อมกับตำหนิที่เธอทำอะไรแผลงๆไม่เข้าท่า

“อย่างน้อยก็ทำให้คุณยอมคุยกับฉัน...คุณรักมิ้นท์หรือเปล่า”

“นี่คุณยอมเสี่ยงตาย มาถามคำถามซ้ำซากของแฟนคุณอย่างนั้นหรือ”

หญิงสาวขี้เกียจต่อปากต่อคำด้วย ถ้าธิปไตยยืนยันว่ารักและเลือกเดินหน้ากับรัญชิตา เธอจะไม่ห้ามไม่ขวาง เขาแปลกใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเธอ เพราะก่อนหน้านี้เธอตั้งใจจะขัดขวางการหมั้นครั้งนี้ แต่ยังไม่ทันจะถามอะไร ปริตาจ้ำอ้าวไปที่ถนนเพื่อเรียกรถแท็กซี่เสียก่อน เขารีบตามมาถามประชดว่าทำไมเธอถึงเปลี่ยนใจง่ายนัก หรือเป็นเพราะเงินที่ได้จากแม่ของเขา ปริตาไม่เคยคิดจะรับเงินจากเสาวลักษณ์

“แต่ก็รับไปแล้ว และที่คุณยอมยกเพื่อนคุณให้ผมง่ายดายเพราะคุณมาร์ทรวยกว่าผม”

ปริตาไม่เคยคิดอะไรกับพลศิษฎ์ และรู้ดีว่าอธิบายไปก็ป่วยการเขาก็คงไม่ฟัง เธอขอแค่ให้เขารักรัญชิตาให้มากๆ ถ้าเขาเชื่อในความรัก เขาก็จะเข้าใจในสิ่งที่เธอพูด แล้วเปิดประตูแท็กซี่จะเข้าไปนั่ง เขาจับแขนไว้

“แล้วเธอล่ะ รักใคร” คำถามของธิปไตยไม่ได้รับคำตอบ ปริตาดึงแขนออก ขึ้นรถแท็กซี่จากไป เขาจำต้องปล่อยเธอไป เพราะมีปัญหาค้างคากับปัทมาศที่ต้องหาทางแก้ไข...

ฝ่ายปัทมาศทนนิ่งเฉยไม่ไหวจะรีบไปบอกธิปไตยให้ยกเลิกงานหมั้นกับรัญชิตา ปริเทพดึงมือเธอไว้

ติงว่าสองคนนั้นรักกัน จะไปขัดขวางทำไม ปัทมาศโต้ว่าธิปไตยไม่ได้รักรัญชิตา แต่รักเธอและรักมากด้วย

“น้องดาวหยุดคิดเข้าข้างตัวเองได้แล้ว”

“พี่เทพก็เลิกเข้าข้างตัวเองสักที ยังไงดาวก็ไม่ได้รักพี่” ปัทมาศพูดจบ เปิดประตูออกจากห้อง ปริเทพรีบตาม แต่ต้องชะงักเมื่อมีเสียงพัชรินทร์ร้องเรียกปัทมาศดังมาจากชั้นล่างให้ลงมากินอาหารกลางวัน ทั้งคู่ตกใจพากันกลับเข้าห้องปิดประตู พัชรินทร์เดินมาเคาะประตูเรียกให้ลูกเปิดรับ แต่เงียบไม่มีเสียงตอบ ปริเทพตัดสินใจจะออกไปเผชิญหน้า แต่ยังไม่ทันจะเปิดประตู มีเสียงป้าอรดังขึ้นเสียก่อน

“ดาวอยู่ที่ห้องครัว ลงไปช่วยพี่ทำกับข้าว”

“พี่ก็ไม่บอกฉันตั้งแต่แรก ปล่อยให้ฉันเคาะอยู่ได้” พัชรินทร์พูดจบ เดินลงข้างล่าง ป้าอรโล่งใจ รอจนน้องสาวลับสายตา เปิดประตูห้องปัทมาศเข้ามาบอกให้ปริเทพรีบกลับไปก่อนจะเกิดเรื่อง

ooooooo

พัชรินทร์เข้าไปดูในครัวไม่เห็นปัทมาศ ก็ร้องถามป้าอรว่าตกลงลูกของเธออยู่ที่ไหนกันแน่ ปัทมาศ

รีบลงไปหา เธอเห็นลูกในสภาพพร้อมจะออกนอกบ้านถามเสียงเขียวจะไปไหน ปัทมาศโกหกว่าจะออกไปสมัครงาน

“ไม่ต้อง ฉันเลี้ยงเธอได้”

จังหวะนั้น ธิปไตยโทร.เข้ามือถือของปัทมาศ เธอรีบเดินเลี่ยงไปรับสาย พัชรินทร์มองตามสงสัย ธิปไตยโทร.มานัดให้ปัทมาศออกไปพบ มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย

“ดาวก็มีเรื่องอยากคุยกับคุณตรัยค่ะ แต่ดาวคงออกไปไม่ได้ คุณตรัยมาหาดาวที่บ้านได้ไหมคะ” ปัทมาศยังคุยไม่ทันรู้เรื่อง พัชรินทร์เข้ามาแย่งมือถือไปถามว่าใครพูด ธิปไตยจำเสียงเธอได้ รีบตัดสายทิ้ง ปัทมาศ พยายามขอมือถือคืนแต่พัชรินทร์ไม่ให้ คาดคั้นให้บอกมาก่อนใครโทร.มา

“เจ้านายเก่า โทร.มาตามให้ดาวไปสัมภาษณ์งานค่ะ”

“ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ต้องทำงาน ไม่มีอะไรทำก็ไปอ่านหนังสืออยู่บนห้อง”

ปัทมาศจะทักท้วงก็โดนแม่ไล่อีกครั้ง จำใจเดินขึ้นห้อง นอกจากจะไม่คืนมือถือให้ลูก พัชรินทร์ยังปิดเครื่องอีกด้วย ทำให้ธิปไตยโทร.หาไม่ได้ ป้าอรตำหนิเธอว่าทำแบบนี้กับลูกมันเกินไป ปัทมาศไม่ใช่นักโทษ

“พี่ก็เหมือนกัน อย่าให้ฉันรู้ว่าพี่จงใจช่วยยัยดาว” พัชรินทร์พาลไม่เลือกหน้าแม้กระทั่งพี่สาวตัวเอง...

ค่ำวันเดียวกัน ขณะปริตาจัดดอกกุหลาบใส่แจกัน คำพูดของธิปไตยที่ถามว่าเธอรักใครผุดขึ้นมาในสมอง ทำให้อดคิดถึงช่วงเวลาดีๆที่ตัวเองเคยมีกับเขาไม่ได้ เธอมัวแต่ใจลอยเผลอทำหนามกุหลาบตำนิ้วเลือดไหล รีบเอาผ้ามาเช็ด ก่อนจะตัดใจเอากุหลาบช่อนั้นทิ้งถังขยะ

ooooooo

เช้าวันงานหมั้น ปริตารีบร้อนเข้ามาในบ้านเรืองนิเวศน์ไม่ทันเห็นธิปไตยที่กำลังตรวจดูความเรียบร้อยของแหวนหมั้น ชนเข้าอย่างจังจนแหวนตกพื้น เธอก้มจะเก็บ เป็นจังหวะเดียวกับเขาหยิบแหวนเช่นกัน มือของเขาจับมือเธอไว้ ปริตาจะชักมือออก แต่เขาจับไว้แน่น

“นิ้วเธอกับนิ้วมิ้นท์เท่าๆกัน น่าจะสวมได้” ธิปไตยทำท่าจะสวมแหวนให้ ปริตากระชากมือหนี

“โบราณเขาถือ ไม่ให้เอาแหวนหมั้นสวมให้คนอื่นนะคะ”

ธิปไตยกระเซ้าว่าคิดมาก แค่จะลองเท่านั้น ปริตาไม่สนุกด้วย ขยับจะไป เขาไม่วายถามกวนประสาทว่าจะรีบไปหาแฟนหรือ เธอไม่อยากยุ่งด้วยจึงรับสมอ้าง

“ค่ะ ฉันอยากเจอหน้าพี่มาร์ท เห็นคุณหมั้นกับมิ้นท์ก็ชักอยากเป็นเจ้าสาวบ้างเผื่อพี่มาร์ทจะขอหมั้น” ปริตาพูดจบ ผละจากไป ธิปไตยรีบคว้าตัวไว้ ขอร้องให้เธอกลับไป เขาไม่ต้องการเห็นหน้าเธอในงานนี้

“ผมไม่ทำให้เพื่อนคุณเสียใจหรอก เกมมันจบแล้ว ผมไม่ได้เชื่อในความรักที่คุณเพ้อถึง แต่ผมทำเพื่อคุณแม่ เพื่อครอบครัวของผม”

ปริตาดีใจด้วยที่เขาคิดได้ แม้เขาจะไม่เชื่อในความรัก แต่สักวันความรักจะทำให้เขาค้นพบความจริง แล้วยื่นไปให้เขาจับเพื่อแสดงความยินดี เธอจะทำตามที่เขาขอ ฝากบอกรัญชิตาด้วยว่าเธอติดธุระ แล้วจะดึงมือกลับ ธิปไตยไม่ยอมปล่อยมือ เสาวลักษณ์เข้ามาเห็นทั้งคู่จับมือกันก็ไม่พอใจ

“ลูกตรัย เอาแหวนหมั้นไปจัดใส่พานได้แล้ว”

ทันทีที่ธิปไตยคล้อยหลัง เสาวลักษณ์เสียงกร้าวใส่ปริตา ถ้าหมดธุระก็ควรไปได้แล้ว เธอยังไปไม่ได้เพราะมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย...

ขณะที่เสาวลักษณ์อดสงสัยไม่ได้ว่าปริตาจะคุยเรื่องอะไรกับตน ปัทมาศตัดสินใจฝ่าฝืนคำสั่งแม่เพื่อไปยุติงานหมั้นระหว่างธิปไตยกับรัญชิตา พัชรินทร์พยายามขวางสุดฤทธิ์แต่ไม่สำเร็จ ปัทมาศวิ่งหนีมาถึงหน้าบ้านเจอปริเทพขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาพอดี ขอร้องให้เขาช่วยพาไปหารัญชิตา โกหกว่าจะไปแสดงความยินดีกับเพื่อน เสียงพัชรินทร์ตะโกนสั่งให้ปัทมาศกลับเข้าบ้าน ทำให้เธอยิ่งร้อนใจ

“พี่เทพ ดาวขอร้องนะคะ”

ปริเทพตัดสินใจพาปัทมาศซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์หนี พัชรินทร์พยายามไล่กวดแต่ไม่ทัน...

เรื่องสำคัญที่ปริตาจะคุยกับเสาวลักษณ์ก็คือ เอาเช็คที่ได้จากเธอเมื่อวันก่อนคืนให้ เธอกลับคิดว่าเงินที่ให้ไม่พอที่จะทำให้หญิงสาวเลิกยุ่งกับลูกชายตัวเอง จะเซ็นเช็คเพิ่มให้ ต้องการเท่าไหร่ให้บอกมา ปริตาไม่ได้ต้องการเงินของเธอ แต่ที่มาที่นี่ก็เพื่อมาเป็นกำลังใจให้รัญชิตา และขอแสดงความยินดีกับเธอด้วยที่ธิปไตยยอมทำตามที่เธอต้องการ แล้วยกมือไหว้ลา เสาวลักษณ์มองตามแปลกใจที่ปริตามีท่าทีเป็นมิตรด้วย ชาลินีเข้ามาเตือนว่าอย่าไปไว้ใจผู้หญิงคนนี้มากนัก นอกจากคอยปั่นหัวรัญชิตาแล้วยังอ่อยจนธิปไตยสับสนมาแล้ว

“คงไม่หรอกค่ะเธอกลับไปแล้ว งานหมั้นจะเริ่มอีกไม่กี่นาที ไม่มีผู้หญิงคนไหนจะทำให้ลูกตรัยเปลี่ยนใจได้แล้วค่ะ” เสาวลักษณ์น้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ โดยไม่ล่วงรู้ว่าคนที่จะทำให้งานหมั้นพังเพิ่งลงจากรถมอเตอร์ไซค์ของปริเทพที่หน้าบ้าน เขาจะตามไปเป็นเพื่อน ปัทมาศโกหกว่าแค่จะเข้าไปอวยพรรัญชิตาแล้วจะรีบกลับ

“ดาวไม่อยากให้คุณแม่โกรธดาวมากกว่านี้ พี่เทพรอดาวอยู่ที่นี่นะคะ” ปัทมาศว่าแล้วเดินเข้าข้างใน...

อีกมุมหนึ่งของบ้านเรืองนิเวศน์ ชาลินีเห็นพลศิษฎ์พยายามยื้อให้ปริตาอยู่ในงานต่อไป ก็ไม่ชอบใจไล่ตะเพิดเธอไปให้พ้นหน้าและห้ามลูกไปยุ่งกับเธออีก ก่อนเรื่องราวจะบานปลาย พิชัยเข้ามาตามปริตาให้ไปพบรัญชิตาเสียก่อน หญิงสาวหนีไม่ออกต้องทำตามที่เขาสั่ง จากนั้นเขาไล่พลศิษฎ์ไปดูความเรียบร้อยด้านใน

ทันทีที่ทั้งคู่ลับสายตา ชาลินีต่อว่าพิชัยที่จงใจหักหน้าตนเอง เขาต่อว่ากลับว่าเธอเองก็หักหน้าเขาเช่นกันที่ให้ลูกหมั้นกับเพลย์บอยอย่างธิปไตยโดยไม่ปรึกษากันสักคำ

“เอาเถอะ ผมคงขวางอะไรไม่ได้แล้ว แต่คุณฟังไว้นะ ถ้าว่าที่ลูกเขยคุณออกลายทำให้ลูกมิ้นท์เสียน้ำตา ผมไม่ปล่อยไว้แน่” พิชัยพูดจบ ผละจากไป ชาลินีตะโกนไล่หลังว่าธิปไตยไม่มีวันทำให้รัญชิตาผิดหวัง

ooooooo

ปัทมาศมาถึงห้องโถงที่จัดงานหมั้น เห็นธิปไตยยืนอยู่ก็โผกอด รำพันว่ารักเขามากเพียงใด เขาจะหมั้นกับรัญชิตาไม่ได้เด็ดขาด ธิปไตยกลัวจะมีใครได้ยิน รีบดึงเธอออกไปคุยกันข้างนอก พลศิษฎ์เห็นพอดี มองตามแปลกใจ ก่อนจะขึ้นไปหาน้องสาวที่ห้องบอกเรื่องนี้ให้เธอรับรู้ รัญชิตาตกใจ ปัทมาศรู้เรื่องงานหมั้นได้อย่างไร

“มีอะไรหรือเปล่า เพื่อนมาน่าจะดีใจ”

“พี่มาร์ทไม่รู้เรื่องอย่าพูดเลย ยัยดาวอยู่ไหนคะ มิ้นท์จะไปไล่เอง” รัญชิตาพูดจบรีบไปทันที ปริตาเพิ่งเปลี่ยนชุดเสร็จออกมาจากห้องน้ำ เจอพลศิษฎ์แต่ไม่เห็นรัญชิตาอยู่ในห้องก็ถามหา

“พี่บอกว่าดาวคุยกับคุณตรัยอยู่ข้างล่าง มิ้นท์ก็รีบลงไป มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า มิ้นท์ถึงไม่อยากให้ดาวมางาน” พลศิษฎ์มองปริตาอย่างรอคำตอบ เธอเกรงจะมีเรื่องกันอีก รีบตามไปดู...

ฝ่ายธิปไตยพาปัทมาศมาที่สระว่ายน้ำเพื่อไม่ให้คนอื่นมาเห็น เธอยังคงพยายามจะให้เขาล้มเลิกงานหมั้นให้ได้ หากเขาเกรงใจแม่ซึ่งเป็นคนจัดการเรื่องนี้ เธออาสาจะไปบอกความจริงให้ท่านเข้าใจเองว่าเราสองคนรักกัน ธิปไตยยอมให้ทำอย่างนั้นไม่ได้ ตัดสินใจตัดสัมพันธ์ขั้นเด็ดขาด ขอให้เธอลืมว่าเคยเกิดอะไรขึ้น ระหว่างเรา ปัทมาศถึงกับเข่าอ่อน ทรุดลงกับพื้นร้องไห้ เขาขอโทษที่ทำให้เสียใจ ขอให้เธออภัยให้

“ถึงเวลาที่ผมต้องรับผิดชอบครอบครัวผม คุณเริ่มต้นใหม่ได้ ยังมีคนที่คุณรักและห่วงใยคุณ”

“ดาวเป็นของคุณแล้ว ดาวรักใครไม่ได้อีกแล้ว ดาวรักคุณมากนะคะ” ปัทมาศคร่ำครวญ ธิปไตยขอให้เธอเสียสละเพื่อเขาหากรักเขาอย่างที่พูด เธอยอมทำตามที่ขอ จูบเขาด้วยความรักแล้วลุกออกไปทั้งน้ำตา...

ทางด้านปริตาวิ่งตามรัญชิตาจนทันขอร้องให้ใจเย็นๆก่อน เธอโกรธจัดคิดว่าปริตาเป็นคนบอกเรื่องงานหมั้นให้ปัทมาศรู้ก็โวยวายใส่ ปริตายืนยันว่าไม่ได้บอก แต่พี่ชายของตนอาจเอาเรื่องนี้ไปพูด รัญชิตาไม่พอใจมากตำหนิว่าไม่ได้เรื่อง แล้วขยับจะตามหาธิปไตยกับปัทมาศต่อไป ปริตาคว้าแขนเธอไว้

“มิ้นท์ เธอเข้าไปเตรียมตัวเถอะ ฉันจะพาดาวกลับไปเอง”

“ไม่ต้อง ฉันไม่อยากให้งานฉันพังเพราะความสะเพร่าของเธออีก แล้วฉันก็อยากรู้นัก ทำไมยัยดาวถึงตามตื๊อคุณตรัยไม่เลิก” รัญชิตาเห็นคนรับใช้เดินผ่านมา เรียกมาถามว่าเห็นปัทมาศไหม พอรู้ว่าอยู่ที่สระว่ายน้ำ รีบบ่ายหน้าไปที่นั่น โดยมีปริตาตามไปติดๆ ครู่ต่อมา สองสาวมาถึงที่หมายแต่ไม่พบใคร รัญชิตาเป็นกังวลคิดไปต่างๆนานาว่าปัทมาศอาจพาธิปไตยหนี ปริตาขอร้องเธออย่ามองโลกในแง่ร้าย ปัทมาศคงกลับไปแล้ว

“ส่วนคุณตรัยก็รอทำพิธีอยู่ด้านใน นี่จะถึงเวลาแล้วนะ ยิ้มเข้าไว้ วันนี้โลกทั้งโลกเป็นของเธอ”

รัญชิตาค่อยๆยิ้มออกมาจนได้ ปริตาจะพาเธอเข้าข้างใน แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นปัทมาศเดินมาหา...

ภายในห้องโถง ฝ่ายชายมารออยู่แล้ว รวมทั้งนักข่าวที่ชาลินีเชิญให้มาทำข่าวก็มากันพร้อมหน้าทุกสำนัก แต่ไม่เห็นว่าที่คู่หมั้นสาว พลศิษฎ์อาสาจะไปตามเธอให้ ธิปไตยมองตามกังวลใจ...

เป็นอย่างที่ธิปไตยหวั่นใจไม่มีผิด ปัทมาศไม่ได้ทำอย่างที่รับปากเอาไว้ ยังพยายามขอร้องให้รัญชิตาล้มเลิกงานหมั้น เธอไม่พอใจที่เพื่อนตื๊อไม่เลิก ผลักอย่างแรงจนล้มก้นจ้ำเบ้า ปัทมาศหมดความอดทนประกาศลั่นว่าตนเองมีอะไรลึกซึ้งกับธิปไตย ปริเทพแอบฟังอยู่มุมหนึ่ง ทั้งตกใจและเสียใจมาก เช่นเดียวกับปริตา

“ไม่จริงใช่ไหมดาว เธอจงใจโกหกเพราะอยากให้มิ้นท์ยกเลิกงานหมั้น เธอยังตัดใจจากคุณตรัยไม่ได้”

ปัทมาศยืนยันว่าเป็นความจริง และนี่เป็นสาเหตุที่เธอยอมให้รัญชิตาหมั้นกับคนรักของเธอไม่ได้ รัญชิตาฟิวส์ขาด ตบปัทมาศหน้าหันฐานหักหลังเพื่อน แล้วตามเข้าไปซ้ำโดยที่อีกฝ่ายไม่ตอบโต้ ปริตารีบกั้นระหว่างกลาง แล้วดึงรัญชิตามากอดให้คลายความโกรธ เธอทรุดตัวลงร้องไห้โฮ ไล่ตะเพิดปัทมาศไปให้พ้น

“ฉันจะไป แต่ฉันขอร้อง ยกเลิกงานหมั้น เขารักฉันนะมิ้นท์”

“เธอคิดไปเองมากกว่า เขามีอะไรกับเธอแล้ว ทำไมเขาถึงตัดสินใจหมั้นกับฉัน เขาไม่ได้รักเธอแต่เขารักฉัน”

“เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่าเขาหมั้นกับเธอเพราะเรื่องธุรกิจ แล้วเธอยังจะแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักอีกหรือ ฉันตกเป็นของเขาแล้วนะ เธอต้องเข้าใจฉันนะมิ้นท์” ปัทมาศเข้าไปกอดรัญชิตาที่นิ่งอึ้งเพราะถูกจี้ใจดำ พอตั้งสติได้ดึงมือปัทมาศออก ผลักสุดแรงจนตกสระว่ายน้ำ ปริตาสงสารรัญชิตามากดึงตัวมากอดปลอบใจ หากเธอไม่ไหวตนจะไปบอกเรื่องนี้กับทุกคนเอง รัญชิตาเอามือเธอออกแล้วลุกขึ้น ปริตาร้องถามว่าจะไปไหน

“ฉันจะไปทำในสิ่งที่ถูกต้อง” รัญชิตาตรงรี่ไปยังห้องจัดงาน

ปริตาหันไปต่อว่าปัทมาศที่หักหลังเพื่อนได้ลงคอ ก่อนจะตามรัญชิตาไป เจอพลศิษฎ์เดินสวนมาพอดีรีบชวนเข้าข้างใน ปริเทพสงสารปัทมาศจับใจเข้าไปหาพร้อมกับยื่นผ้าเช็ดตัวให้ เธอขอร้องให้เขาช่วยพากลับบ้าน ปริเทพไม่ยอมให้กลับ จะพาไปหาธิปไตยเพื่อให้รับผิดชอบในสิ่งที่ได้ทำกับเธอ

ooooooo

ปริตาตามรัญชิตาทันที่หน้าห้องโถง ขอร้องให้เธอบอกความจริงกับทุกคน เพราะยิ่งเธอเดินหน้าก็ยิ่งจะเจ็บ นอกจากจะไม่ทำตามแล้ว รัญชิตาเดินไปทรุดตัวลงนั่งข้างธิปไตยเพื่อทำพิธีหมั้น เสาวลักษณ์ดีใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนการที่วางไว้ บอกลูกว่าสวมแหวนให้น้องได้แล้ว

ปัทมาศเข้ามาเห็นธิปไตยกำลังจะสวมแหวนให้รัญชิตาซึ่งยิ้มหน้าชื่นก็โวยวายลั่นว่าเธอหมั้นกับเขาไม่ได้ ปริตาขอร้องรัญชิตาบอกความจริงกับทุกคน แทนที่เธอจะทำตามกลับรีบสอดนิ้วเข้าไปในแหวน ชาลินีเกรงจะเป็นข่าวฉาว สั่งให้พลศิษฎ์พาปริตากับปัทมาศ ออกไป แล้วเชิญนักข่าวเก็บภาพคู่หมั้นคู่หมายได้เลย

ปริตาโพล่งขึ้นทันที “คุณตรัย คุณรู้ว่าคุณทำอะไรลงไป คุณต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่คุณทำ”

ธิปไตยรู้ทันทีว่าความสัมพันธ์ระหว่างตนกับปัทมาศถูกเปิดเผย รัญชิตากับปัทมาศเปิดฉากเถียงกันเรื่องแย่งธิปไตย นักข่าวหูผึ่ง ซักเป็นการใหญ่ว่ามีปัญหารักสามเส้าอย่างที่เคยมีข่าวหรือ ชาลินีเห็นท่าไม่ดี รีบเชิญนักข่าวออกไปกินอาหารด้านนอก อีกสักครู่คู่หมั้นหมาดๆ จะตามไปให้ข่าว ศิโรจน์รู้งานรีบต้อนนักข่าวออกไป ธิปไตยเห็นเค้าความวุ่นวาย ตัดสินใจจะสารภาพความจริงกับแม่เพื่อยุติปัญหา เสาวลักษณ์จับมือเขาไว้

“แม่ไม่พร้อมฟังอะไรทั้งนั้น แม่ขอร้อง”

ปริเทพทนไม่ไหวโดดต่อยธิปไตยไม่ยั้ง ปากก็ด่าว่าหน้าตัวเมีย ปัทมาศเข้าไปตบหน้าเขาโทษฐานทำร้ายคนรักของเธอ พิชัยงงไปหมด สั่งให้ธิปไตยพูดมาว่าตกลงมีปัญหาอะไรกัน เขาสารภาพว่ามีอะไรลึกซึ้งกับ ปัทมาศ ปริตาทนไม่ไหวตบหน้าเขาฉาดใหญ่ ด่าซ้ำว่าเห็นแก่ตัว รัญชิตาออกโรงปกป้องธิปไตย

“เธอไม่เกี่ยวนะอ้อม คนเราล้วนมีอดีตกันทั้งนั้น ฉันไม่สนว่าเขาเคยมีใคร แต่ตอนนี้เขาเป็นคู่หมั้นฉัน เราหมั้นกันแล้ว อาทิตย์หน้าเราก็จะแต่งงานกัน”

พิชัยยืนกรานจะไม่ยอมให้ลูกสาวตัวเองแต่งงานกับคนไม่มีความรับผิดชอบ รัญชิตาไม่เห็นว่าธิปไตยจะทำผิดอะไรมากมาย พ่อเองก็เคยผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน พิชัยไม่พอใจตบหน้าลูกฉาดใหญ่ แล้วดึงแหวนหมั้นจากนิ้วลูกโยนทิ้ง ประกาศยกเลิกการหมั้น รัญชิตาไม่ยอมให้ยกเลิก โผกอดธิปไตยคร่ำครวญว่ารักเขามาก ก่อนจะเป็นลมหมดสติ เขาจะประคองเธอแต่พลศิษฎ์สั่งห้ามแตะต้อง แล้วอุ้มเธอขึ้นห้อง

“คุณชาลินีคะ ดิฉันขอโทษด้วยนะ ดิฉันคิดว่าเรา...” เสาวลักษณ์พูดยังไม่ทันจบ ชาลินีชิงพูดตัดหน้า

“คุณหญิงกลับไปเถอะ เราคงไม่มีเรื่องที่จะคุยกันอีก” ชาลินีหันไปทางปัทมาศและปริตา “พวกเธอก็ออกไปได้แล้ว อย่ามาเหยียบบ้านฉันอีก” พูดจบเธอเดินตามพลศิษฎ์ไปยังห้องของรัญชิตา เสาวลักษณ์จำต้องกลับออกไปอย่างเสียหน้า ธิปไตยรีบตามไปอธิบายแต่ท่านเดินหนี ปัทมาศตามเขาไปอีกทอดหนึ่งจะขอคุยด้วย เขาไม่มีอารมณ์จะคุยกับเธอ เดินเลี่ยงไปขึ้นรถที่ศิโรจน์ขับมารับ ก่อนจะแล่นจากไปอย่างรวดเร็ว ปริเทพเห็นหญิงคนรักตามตื๊อธิปไตยไม่เลิกไม่แล้วก็ปวดใจมาก แต่ต้องข่มอารมณ์ไว้ เข้าไปชวนเธอกลับ

ไม่นานนักปริเทพขี่มอเตอร์ไซค์พาปัทมาศมาส่งแค่ปากซอยบ้าน เพราะไม่อยากทำให้พัชรินทร์ไม่พอใจ อวยพรให้เธอมีความสุขกับสิ่งที่เธอเลือก ในเมื่อเธอไม่ได้มีใจให้เขาต่อไป เราไม่ควรจะเจอกันอีก แล้วขี่มอเตอร์ไซค์จากไปอย่างเจ็บช้ำ เขามัวแต่จมอยู่ในความคิดของตัวเอง ไม่ทันระวังรถที่แล่นออกจากซอย โชคดีที่เขาหักหลบทัน แต่รถเสียหลักล้มลง ขาแข้งถลอก

ooooooo

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทำร้ายผู้เกี่ยวข้องกันถ้วนหน้า เสาวลักษณ์เครียดจัดเพราะโครงการร่วมทุนทำธุรกิจกับชาลินีคงต้องพังไม่เป็นท่าไปพร้อมกับงานหมั้น แม้ธิปไตยจะสำนึกผิด แต่ก็ไม่ช่วยอะไรให้ดีขึ้น ความเครียดเล่นงานเสาวลักษณ์ถึงกับเป็นลมล้มพับ ธิปไตยต้องเข้าไปช่วยประคอง แล้วโทร.ตามหมอมาดูอาการ

ชาลินีเองก็โดนพิชัยเล่นงาน ฐานอยากได้ลูกเขยจนตัวสั่นโดยไม่รู้จักกลั่นกรองเสียก่อน แล้วห้ามเธอยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของลูกอีก จากนี้ไปเขาจะเป็นคนตัดสินใจเอง ชาลินีแค้นใจมาก ตามมาเล่นงานรัญชิตาต่ออีกทอดหนึ่ง โทษฐานทำให้ท่านเสียหน้า รัญชิตาถึงกับสติแตกร้องกรี๊ดๆลั่นบ้าน พลศิษฎ์ต้องเข้ามาห้ามแม่

“คุณแม่ครับ ผมขอเถอะครับ คุณแม่ออกไปก่อน” แล้วรอจนแม่ลับสายตา ดึงรัญชิตาที่ร้องไห้ฟูมฟายว่าไม่มีใครรักมากอดปลอบใจ “พี่รักมิ้นท์ พวกเราทุกคนรักมิ้นท์”

“ทุกครั้งที่มิ้นท์ทำผิด ไม่เคยมีสักครั้งที่คุณแม่จะปลอบใจมิ้นท์ คุณแม่คอยซ้ำเติม คุณแม่ไม่ได้รักมิ้นท์ รักแต่หน้าตาตัวเอง” รัญชิตาร้องไห้โฮ ชาลินียืนอยู่หน้าห้องได้ยินลูกพูดก็สะเทือนใจ คิดจะทำอะไรบางอย่าง...

ทางฝ่ายปริตาตามมาต่อว่าธิปไตยถึงบ้าน ที่ฉวยโอกาสตอนที่ปัทมาศอ่อนแอ ใช้กำลังขืนใจเหมือนที่เคยทำกับเธอ เขาปฏิเสธว่าไม่ได้ข่มขืน ปัทมาศยินยอมพร้อมใจเองต่างหาก เธอไม่อยากฟังคำแก้ตัว บอกให้เขารับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองกระทำกับปัทมาศ พูดเสร็จขยับจะไป ธิปไตยโผกอดเธอไว้

“คุณช่วยกอดให้กำลังใจผมได้ไหม” เสียงเว้าวอนของเขาเกือบทำให้ปริตาเผลอใจทำตาม

“คุณไม่ควรทำอย่างนี้กับผู้หญิงคนไหนอีกแล้ว นอกจากดาว” ปริตาดันตัวเขาออกแล้วผละจากไป ยายน้อยเห็นสายตาที่ธิปไตยมองปริตาตาละห้อย รู้ทันทีว่าเขามีใจให้ผู้หญิงคนนี้...

ด้านชาลินีตามไปเอาเรื่องปัทมาศถึงบ้านและเล่นงานพัชรินทร์ในฐานะแม่ที่ไม่รู้จักอบรมสั่งสอน ปล่อยลูกทอดกายให้ผู้ชายแล้วยังมีหน้าบุกไปประกาศแย่งชิงเขาซึ่งเป็นคนรักของเพื่อนกลางงานหมั้น ปัทมาศพยายามจะอธิบายแต่พัชรินทร์ไม่ต้องการฟัง จับเธอขังไว้ในห้อง ล็อกกุญแจไว้ ป้าอรขอร้องให้พัชรินทร์คิดถึงหัวอกลูกบ้าง ในเมื่อลูกรักผู้ชายคนนั้นและเป็นของเขาแล้ว เธอต้องเลือกทำในสิ่งที่ถูกที่ควร เลิกเข้มงวดกับลูก อย่าใช้อำนาจความเป็นแม่บังคับ ควรใช้ความรักความเมตตาปกครองลูก

“เพราะฉันรักลูกไงพี่ ฉันถึงยอมให้ลูกไปใช้ชีวิตกับผู้ชายมักง่ายคนนั้นไม่ได้”...

ปริเทพเป็นอีกคนหนึ่งที่ต้องบอบช้ำทั้งกายและใจจากเหตุการณ์ในวันนี้ ประกาศกับน้องสาวว่าจะเลิกเป็นคนดี จะไม่ยอมทรมานเพราะการเสียสละเพื่อคนที่เรารักอย่างที่แม่เคยพร่ำสอนอีกต่อไป

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เข้ม-อ๊อฟ" ขอบคุณแฟนละคร “เผาขน” ฟาดเรตติ้งเปิดตัวสูงสุดของปี

"เข้ม-อ๊อฟ" ขอบคุณแฟนละคร “เผาขน” ฟาดเรตติ้งเปิดตัวสูงสุดของปี
17 พ.ค. 2564

12:00 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 17 พฤษภาคม 2564 เวลา 22:58 น.