ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

คงกระพันนารี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: "วาววา" ฟันแทงไม่เข้า แท็กทีม "เคน" บู๊สนั่น "คงกระพันนารี"




หลังส่งพจนารี ไลล่าก็กลับบ้าน ตีหน้านิ่งเหมือนไม่รู้เรื่อง จนคฑาทนไม่ไหว ต้องคาดคั้นด้วยความโมโห เพราะมั่นใจว่าลูกสาวบุญธรรมต้องรู้ แต่ไลล่าก็ไม่บอกอะไร แถมยียวนกวนประสาท ค่อนแคะแดกดันถึงแอร์พอร์ท จนนายตำรวจใหญ่หมดความอดทน ผลุนผลันออกไปตามหาภรรยาด้วยตัวเอง

ด้านแดงมะกล่ำ...ตามหาตัวแอร์พอร์ทไม่พบ จนต้องเลื่อนนัดกับไลล่าจริงๆ ดำมะกอกไม่สนใจว่าลูกชายต้องลำบากใจแค่ไหน สั่งเสียงเข้มให้ตามตัวลูกสาวคนเดียวของแคล้วมาให้ได้!

ไลล่าไม่เดือดเนื้อร้อนใจเลยที่แดงมะกล่ำไม่มารับ มัวสนุกกับการปั่นหัวณัฐเดช ให้เชื่อว่าแอร์พอร์ทเป็นผู้หญิงแพศยา คิดเป็นมือที่สามของครอบครัวเธอ แต่ตำรวจหนุ่มก็ไม่เชื่อ

“ผมว่าคุณไลล่าเข้าใจผิดแล้วล่ะครับ ท่านรองไม่ใช่คนแบบนั้น แอร์พอร์ทก็ไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นแน่นอน”

“ใครจะรู้ล่ะคะ เด็กนั่นกำลังต้องการที่พึ่งไม่ใช่หรือคะ แล้วคุณพ่อก็ไม่ใช่พระนะคะ มีเด็กหน้าตาสะสวยมาออดอ้อนให้ดูแลใกล้ชิดขนาดนี้ก็อาจจะหวั่นไหวได้”

“ผมขอตัวก่อนนะครับ ไม่สะดวกจะฟังเรื่องไร้สาระ!”

แม้จะเชื่อใจในตัวคฑาและแอร์พอร์ทแค่ไหน แต่ณัฐเดชก็อดหวั่นไหวไม่ได้ ยิ่งคิดถึงคำพูดกีดกันแปลกๆของนายตำรวจใหญ่เมื่อวันก่อน ยิ่งไม่สบายใจ กลัวจะเกิดเรื่องอกุศลจริงๆ

แอร์พอร์ทไม่ได้รับรู้ว่าตนถูกใส่ร้าย ตั้งหน้าตั้งตาซ้อมเทควันโดอย่างหนักหน่วง หวังใช้พลังให้ลืมเรื่องว้าวุ่นใจ แต่แล้วความกดดันก็ทำให้เธอต้องเปลี่ยนความคิด และตัดสินใจจะเผชิญหน้าสู้กับความจริง

เหตุการณ์ประทุษร้ายแดงมะกล่ำเมื่อวันก่อน ทำให้ดำมะกอกสำเนียกได้ว่าหลุยส์ราจีฟคงรู้ความจริงเรื่องเหล็กไหลปลอมที่พวกเขาหลอกขายให้ บิ๊กเจ๋งเป็นกังวลมาก เพราะไม่ใช่แค่ลูกชายเจ้านายที่ถูกปองร้าย ฉัตรลูกชายคนเดียวของเขาก็ต้องเสี่ยงไปด้วย

“ใครๆก็รู้ว่าหลุยส์ราจีฟเป็นผู้นำกองกำลังที่กระหายสงครามที่สุด เป็นรัฐอิสระที่น่ากลัวจนไม่มีใครกล้ายุ่ง เงินของพวกมันได้มาจากการผลิตอาวุธร้ายแรงแบบที่ไม่มีใครประมาทได้เลย นายไม่น่าไปหลอก
พวกมันเลยนะครับ”

“แล้วจะให้ฉันทำยังไง ยกเหล็กไหลให้พวกมันน่ะหรือ ไม่มีทางหรอก”

“แต่ถ้าพวกมันจับตัวคุณแดงไปจริงๆล่ะครับ”

“เราก็ต้องเอาตัวคงกระพันนารีและเหล็กไหลในตัวมันมาเป็นของเราก่อนให้ได้ เมื่อนั้นเราจะมีอาวุธที่ร้ายแรงกว่ามัน และฉันว่ามันรู้ข้อนี้ดี เราต้องรีบแล้วล่ะ”

ooooooo

ณัฐเดชกลุ้มใจเรื่องแอร์พอร์ทมาก จนต้องไประบายกับหมวดจ๋าถึงคอนโด โดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้ว สาวห้าวที่ตามหา หลบซ่อนตัวอยู่กับคู่หูสาวนั่นเอง

“ผมเป็นห่วงแอร์พอร์ทน่ะ ผมไม่เข้าใจเลย อยู่ๆทำไมท่านรองถึงไม่ให้ผมดูแลแอร์พอร์ท ผมรู้สึกแปลกๆ”

“แปลกยังไง แล้วทำไมณัฐถึงต้องห่วงแอร์พอร์ทขนาดนั้นด้วย มีอะไรพิเศษรึเปล่า”

“ไม่รู้เหมือนกัน แต่ผมรู้สึกแค่ว่าการดูแลเด็กคนนั้นเป็นหน้าที่ผม”

“หน้าที่เลยเหรอ...มันมากกว่าหน้าที่ในงานหรือเปล่า”

คู่หูหนุ่มไม่ทันตอบก็ต้องเบิกตาโพลงเมื่อเห็นเสื้อแจ็กเกตหนังที่เคยให้แอร์พอร์ทยืมแขวนอยู่ หมวดจ๋าหน้าเสีย คิดว่างานเข้าแล้ว เลยพยายามจะแก้ตัว แต่ไม่ทันอ้าปาก ก็ต้องหุบฉับ เมื่อเห็นสายตาของเขา...

ฝ่ายพจนารี...กระวนกระวายใจมาก ทั้งห่วงและเป็นกังวล ไม่รู้ตนคิดถูกหรือไม่ที่ทิ้งสามีมาโดยไม่คุยกันให้รู้เรื่อง ไลล่าโทร.มาเช็กเป็นระยะๆ พยายามกล่อมและยุแยงแม่บุญธรรมให้มองสามีในแง่ร้าย ซึ่งก็ได้ผลไม่น้อย พจนารีตัดสินใจอยู่โรงแรมต่อ แต่จะฆ่าเวลาด้วยการลงไปเดินเล่นรอบๆ
และเพราะการไปเดินเล่นนี่เอง ทำให้เธอได้พบความลับบางอย่างของโรงแรมนี้ ว่าแท้จริงเป็นสถานที่นัดพบของเหล่าอาชญากรข้ามชาติ โดยมีดนัยหรือ

ดำมะกอก พ่อของแดงมะกล่ำเป็นแกนนำ

ดำมะกอกร้อนใจมาก เมื่อรู้ว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญแอบเห็นความลับของตน จึงส่งคนไปตามสืบ จนได้รู้ว่าแขกคนนั้นคือพจนารี แขกของแดงมะกล่ำและแม่ของไลล่า แต่ที่ทำให้เขาใจเต้นแรงกว่า คือความจริงที่ว่าพจนารีคือเมียเก่าของแคล้วเพื่อนรัก และแม่แท้ๆของแอร์พอร์ท!

ระหว่างที่ณัฐเดชตามหาแอร์พอร์ทอย่างบ้าคลั่ง ดำมะกอกก็เดินแผนขั้นต่อไป ด้วยการหลอกล่อให้สาวห้าวมาหาที่โรงแรม โดยอ้างว่าตนเป็นคนรู้จักของพ่อและแม่ของเธอ

แอร์พอร์ทตื่นเต้นมาก ลืมหมดว่าต้องระวังตัวมากกว่านี้ ตรงดิ่งไปหาพ่อของแดงมะกล่ำแบบไม่ลังเล

“คุณลุงรู้จักแม่หนูจริงเหรอคะ”

“รู้จักสิ...รู้จักทั้งแม่แล้วก็พ่อของหนูด้วย ลุงเคยเป็นลูกศิษย์หลวงตาเอี่ยมเหมือนกัน”

“แปลว่าลุงรู้จักทุกคนเลยใช่ไหมคะ รวมทั้งคนที่ชื่อดำมะกอกด้วย”

“ทำไมเหรอ คนที่ชื่อดำมะกอกมีความสำคัญยังไงกับหนูเหรอ”

“พ่อหนูบอกมาตลอดว่าดำมะกอกเป็นเพื่อนรักคนเดียวที่พ่อไว้ใจ ถึงกับจะฝากหนูไว้กับเขา แต่ก่อนพ่อจะหมดสติตอนโดนทำร้าย พ่อบอกว่าให้ระวัง

ดำมะกอก หนูเลยเชื่อว่าผู้ชายคนนี้ต้องเกี่ยวข้องกับการที่พ่อโดนทำร้ายแน่ๆ”

ดำมะกอกตีหน้านิ่ง ทั้งที่ในใจเริ่มร้อนรน กลัวความลับจะแตก เช่นเดียวกับแดงมะกล่ำ เริ่มใจไม่ดี เมื่อเห็นท่าทางแปลกๆของพ่อดูตึงเครียด คาดคั้นและกดดันเพื่อนสาวอย่างบอกไม่ถูก แต่แอร์พอร์ทกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร นอกจากกระตือรือร้นอยากรู้เรื่องของแม่

“ลุงเล่าเรื่องแม่หนูให้ฟังหน่อยสิคะ”

“อืม...เท่าที่จำได้ แม่หนูชื่อพจน์ เป็นคนสวยมากนะ พ่อหนูหลงรักแม่หนูตั้งแต่แรกเห็นเลยล่ะ”

“แสดงว่าลุงสนิทกับพ่อหนูมากเลยนะคะ ทำไมพ่อหนูถึงไม่เคยพูดถึงลุงเลย”

“เอ่อ...ไม่ได้สนิทมากหรอก คือลุงแค่ไปเรียนหนังสือกับหลวงตาเอี่ยมน่ะ ไม่ค่อยมีใครจำลุงได้หรอก แต่ใครๆก็รู้จักพ่อหนูกับไอ้ดำมะกอก เพราะเป็นศิษย์เอกของหลวงตาเอี่ยม”

แอร์พอร์ทจะถามต่อ แต่ไม่ทันอ้าปากก็รู้สึกเหมือนจะเป็นลม แดงมะกล่ำรู้ทันทีว่าเพื่อนสาวโดนพ่อวางยา แต่ก็ไม่ได้โวยวายออกไป จนเมื่อพาเธอไปพักอีกห้องแล้ว จึงได้หันไปเอาเรื่องพ่อ

“พ่อปิดบังอะไรผมอยู่”

“ฉันต้องการเหล็กไหลในตัวมัน”

“แอร์ไม่มีเหล็กไหลบ้าบออะไรนั่นหรอก พ่อเลิกยุ่งกับเธอเถอะ”

สายตาและท่าทางเป็นห่วงเป็นใยจนออกนอกหน้าของลูกชาย ทำให้ดำมะกอกยิ้มเยาะ ยุส่งอีกต่างหาก

“แกอยากได้มันนักไม่ใช่เหรอ จัดการซะสิ ถอดเสื้อผ้ามัน ค้นดูให้ทั่วว่ามันซ่อนเหล็กไหลไว้ที่ไหน แล้วแกอยากจะทำอะไรหลังจากนี้ก็ตามสะดวก”

“ไม่! ผมไม่ทำแบบนั้นกับผู้หญิงที่ผมรักเด็ดขาด พ่ออยากได้อะไรก็เอาไป แต่ห้ามทำอะไรแอร์ เข้าใจไหมพ่อ”

“แกนี่มันโง่จริงๆ”

“ถึงผมจะไม่ฉลาด ไม่เอาไหน แต่ผมก็ไม่เคยทรยศคนที่ผมรักเหมือนที่พ่อทำกับแม่!”

ooooooo

ณัฐเดชหัวเสียมาก เมื่อรู้ว่าหมวดจ๋าพาแอร์-พอร์ทมาพักด้วย แถมเวลานี้สาวห้าวตัวดีก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย จนเขาต้องตามรอยจากโทรศัพท์มือถือ และก็ได้เบาะแสสำคัญในที่สุด ว่าเธออยู่ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง!

หมวดจ๋ารู้สึกผิดไม่น้อย และไม่รอช้าจะบุกไปบ้านแดงมะกล่ำกับคู่หูหนุ่ม โดยไม่รู้เลยว่าแอร์พอร์ทกำลังตกในอันตราย เพราะถูกวางยาจนไม่ได้สติ แดง- มะกล่ำพยายามช่วยปกป้องเพื่อนสาว แต่ดำมะกอกก็ไม่ยอม ขู่จะจับตัวพจนารีเป็นตัวประกัน หากว่าแอร์พอร์ทไม่ยอมมอบเหล็กไหลให้

แดงมะกล่ำกลัวเพื่อนสาวเป็นอันตราย เลยขัดขวางเต็มที่ จนดำมะกอกโมโห เอ็ดลั่น

“แกรอไปถึงชาติหน้ามันก็ไม่รักแก รวบรัดมันเลยสิ เชื่อพ่อ”

“คนอย่างผมไม่เคยบังคับขืนใจใคร”

“แต่แกต้องทำตามคำสั่งฉัน”

“พ่อ...ผมขอล่ะ ปล่อยแอร์ไปเถอะ ถ้าพ่อได้สิ่งที่ต้องการแล้ว”

“ไม่ได้! เด็กคนนี้สำคัญมาก มันจะทำให้เรายิ่งใหญ่ ไม่มีอะไรมาเทียบได้”

“ถ้าต้องทำร้ายแอร์ ผมไม่ต้องการความ

ยิ่งใหญ่อะไรทั้งนั้น”

“แกไม่มีสิทธิ์บอกว่าต้องการหรือไม่ต้องการอะไร แค่ทำตามที่ฉันสั่ง ไปเอาตัวพจนารีมา!”

“นี่พ่อจะทำอะไรอีก เขาเป็นแม่ของเพื่อนผมนะ”

“ถ้าแกไม่ไปตามตัวมันดีๆ ฉันก็จะใช้กำลังกับมัน”

“อย่าพ่อ...ก็ได้ๆ ผมจัดการเองก็ได้ แต่พ่อต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ทำร้ายใคร ทั้งแอร์และแม่ของไลล่า”

ดำมะกอกอยากจะทึ้งหัวตัวเองมาก รำคาญและหงุดหงิดในความโง่ของลูกชายเหลือเกิน แต่เพื่อแผนการในอนาคต เลยยอมรับปากแบบขอไปที จะไม่ทำร้ายแอร์พอร์ทกับพจนารีจนถึงแก่ชีวิต!

ด้านณัฐเดชกับหมวดจ๋า...บุกถึงโรงแรมจนได้ พยายามค้นหาตามห้องพัก แต่ก็ไม่พบตัวแอร์พอร์ท เวลาเดียวกันนั่นเอง...ลูซี่รับมอบหมายจากดำมะกอก ให้ค้นตัวแอร์พอร์ทเพื่อหาเหล็กไหล แต่ไม่ทันได้เรื่อง สาวห้าวก็ดันได้สติขึ้นมาก่อน พร้อมพละกำลังมหาศาล ต่อต้านเต็มกำลังจนสาวนักฆ่าต้องอึ้ง!

แอร์พอร์ทผละจากลูซี่มาได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็ต้องเจ็บแทบกลั้นเสียงร้องไว้ไม่ไหว เพราะต้องกระโดดลงจากชั้นบน จังหวะเดียวกับที่พวกณัฐเดชกับหมวดจ๋าบุกมาถึงบริเวณนั้นพอดี คู่หูตำรวจหนุ่มสาวเลยพาเธอหนีมาได้

เวลาเดียวกันที่บ้านดำมะกอก...ไลล่าแวะไปเยี่ยมแฟนหนุ่มที่บ้าน แต่กลับเจอฉัตร ซึ่งเพิ่งฟื้นตัว บอดี้การ์ดหนุ่มเห็นหน้าหญิงสาวที่ตัวเองแอบชอบ ก็หัวใจเต้นแรงจนไลล่ารู้สึกได้ และไม่รอช้าจะส่งสายตาเป็นประกายยั่วยวน

“ขอบคุณนะคะที่ช่วยไลล่าไว้เมื่อวันก่อน”

“ผมไม่ยอมให้คุณเป็นอะไรหรอกครับ”

“ถ้ามีคุณอยู่ข้างๆ คอยปกป้อง ไลล่าคงอุ่นใจ มากๆเลย”

“งั้นก็ให้ผมปกป้องคุณสิ”

“ได้ก็ดีสิคะ แต่คุณต้องทำงานให้แดงกับพ่อของเขาไม่ใช่หรือ”

“แต่สักวัน ผมต้องเป็นอิสระให้ได้ ผมจะไม่ปล่อยให้ชีวิตพ่อกับผมอยู่บนทางมืดๆแบบนี้ตลอดไปแน่!”

ooooooo

พจนารีทนอึดอัดใจไม่ไหว แอบหนีออกจากโรงแรมของแดงมะกล่ำจนได้ โดยไม่ยอมบอกให้ใครรู้ หวังจะปลีกวิเวกสักพัก เผื่อมีเวลาคิดและทำความเข้าใจกับตัวเองบ้าง

ไลล่าไม่รู้เรื่องแม่บุญธรรมแอบหนีจากโรงแรม ทั้งที่ตนพยายามทัดทานก่อนหน้า เพราะไม่อยากเสียแผน ทำให้ครอบครัวบุญธรรมร้าวฉาน มัวหว่านเสน่ห์ใส่ฉัตร พร้อมกับหลอกล่อให้เขาเล่าเรื่องธุรกิจดำมืดของดนัย เผื่อในอนาคต เธอจะใช้ประโยชน์จากเขาและเรื่องนี้ได้

ด้านแอร์พอร์ท...แม้จะหนีไปได้ แต่ก็สะบักสะบอมเต็มที ณัฐเดชกับหมวดจ๋าต้องพาไปทำแผลที่โรงพยาบาล แล้วจึงวกมาพักที่คอนโดของตำรวจสาวเหมือนเดิม

และทันทีที่ได้อยู่กันตามลำพัง ณัฐเดชก็ไม่รอช้า ถามถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น

“คุณไปอยู่ที่นั่นได้ยังไง”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ที่จำได้ครั้งสุดท้าย คือฉันคุยกับแดงและพ่อของแดงอยู่”

“แล้วคุณไปเจอสองพ่อลูกนั่นทำไม ทั้งๆที่รู้ว่าตอนนี้คุณกำลังตกอยู่ในอันตราย”

“ฉันมีเรื่องสำคัญต้องคุยกับพ่อของแดง...เรื่องส่วนตัว”

“ไม่ได้! คุณต้องบอกผม คุณตกอยู่ในอันตรายแบบนี้ คุณไม่ควรปิดบังอะไรกับตำรวจอีกแล้ว”

“คุณไม่ได้อยู่ในหน้าที่ดูแลฉันแล้ว ท่านรองรับปากแล้วว่าคุณจะถูกถอดจากหน้าที่นี้ เลิกอ้างหน้าที่ได้แล้ว”

แอร์พอร์ทเม้มปากแน่น อึดอัดใจไม่น้อยที่ต้องบอกปัดและปิดบังเขา แต่ก็เป็นห่วง ไม่อยากให้เขาต้องเจ็บตัวเพราะเธออีก ณัฐเดชพอจะเดาความคิดเธอได้ เลยพยายามจะอธิบายเหตุผล แต่เธอก็ไม่ยอมฟัง

“พ่อฉันเพิ่งตาย คุณก็รู้ ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว คุณคิด อะไรอยู่ ถึงเอาความเป็นความตายมาล้อเล่นแบบนี้”

“แอร์พอร์ท...ผมขอโทษ ขอโทษจากใจจริงๆที่ผมคิดน้อยขนาดนั้น ผมแค่อยากรู้ว่าผมสำคัญกับคุณบ้างไหม”

“ฉันก็แค่...ไม่อยากเห็นใครตายอีกแล้ว”

“จะยังไงก็เถอะ ผมขอโทษนะ แล้วผมก็อยากบอกให้คุณรู้ ว่าที่ผมบอกว่ามีหน้าที่ดูแลคุณ มันไม่ได้หมายถึงเรื่องงานนะ แต่มันเป็นคำมั่นสัญญาต่างหาก”

“คำมั่นสัญญาอะไรของคุณ”

“สักวันคุณจะรู้ แต่วันนี้คุณรู้แค่ว่าผมจะไม่ปล่อยให้คุณไปไหนอีก ผมจะดูแลคุณเอง”

ooooooo

กว่าคฑาจะรู้เรื่องแอร์พอร์ทเกือบถูกฆ่าคาโรงแรมก็หลายชั่วโมงต่อมา โดยมีจ่ากู๊ดเป็นคนรายงาน พร้อมกับข้อสังเกตว่าดูท่าตำรวจหนุ่มกับสาวห้าวอาจมีวาสนาต่อกันก็ได้ เห็นหลงไปเจอกันตลอด!

คฑาไม่ได้ติดใจเรื่องความใกล้ชิดของสองหนุ่มสาว แต่เป็นห่วงแอร์พอร์ทว่าอาจเจอเรื่องเลวร้ายกว่านี้มาก และคงถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องพึ่งมืออาชีพเพื่อคุ้มกันเธอ

แอร์พอร์ทยังไม่รู้ตัวว่าจะต้องมีทีมคุ้มกัน เหนื่อยและล้าเต็มทีจากเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้น ณัฐเดชตาม

ดูแลไม่ห่าง แถมให้กำลังใจว่าเธอจะต้องผ่านเรื่องพวกนี้ไปให้ได้

“ฉันว่าคุณอย่าเสียเวลากับเรื่องของฉันเลย”

“ผมบอกแล้วไง ผมจะดูแลคุณ ไม่ว่าจะยังไง

ผมจะสู้ไปกับคุณ ถึงเวลาแล้วนะแอร์พอร์ท ที่คุณควรจะเลิกเป็นผู้ถูกล่า ถึงเวลาที่คุณจะต้องค้นพบทุกอย่างด้วยตัวคุณเองแล้ว”

“ค้นพบได้ด้วยตัวฉันเองหรือ”

“ใช่...คุณต้องแข็งแกร่งกว่านี้ ขั้นแรก...คุณควร

ไปนอนซะ พักผ่อนเอาแรงเถอะ”

“คุณจะไม่บอกหน่อยเหรอว่าจะพาฉันไปไหน ทำอะไร”

“ถ้าคุณแกร่งพอ บางทีคุณอาจจะรู้ได้ด้วยตัวเอง โดยที่ผมไม่ต้องทำอะไรเลยก็ได้”

“ทำไมมันถึงลึกลับซับซ้อนขนาดนั้นนะ”

“มันลึกซึ้งกว่าที่คุณคิดไว้อีกนะ...”

หมวดจ๋าเฝ้ามองท่าทีเป็นห่วงเป็นใยจนออก นอกหน้าของคู่หูหนุ่มแล้วก็อดถามไม่ได้ เมื่อได้อยู่กันตามลำพัง

“จ๋าไม่เคยเห็นณัฐมองใครแบบนี้เลยนะ ณัฐรู้สึกกับแอร์มากกว่านั้นใช่ไหม”

“ผมเคยรู้สึกแบบนี้ครั้งหนึ่งนะ ตอนยังเด็กมากๆ ผมรู้ได้เลยว่าผมต้องดูแลเด็กผู้หญิงคนนั้นให้ดี”

“โอ้โห...รักแรกตอนเด็กเลยนะ แก่แดดชะมัด”

“แก่แดดขนาดว่า...เราสัญญากันไว้ว่าโตขึ้นเราจะแต่งงานกันเลยล่ะ”

“อืม...ก็น่ารักดีนะ”

“ผมคงต้องไปแล้ว ผมมีเรื่องต้องทำ ฝากด้วยนะจ๋า”

“อืม...ไม่ต้องห่วง จ๋าเห็นใจเขานะ ยังเด็กอยู่เลย ต้องมาเจอเรื่องร้ายแรงขนาดนี้”

“ยังต้องมีอีกเยอะเลยล่ะ กว่าเขาจะผ่านเรื่องนี้ไปได้”

“ณัฐพูดเหมือนรู้เลยนะว่าพวกที่ทำร้ายแอร์กับพ่อเป็นใคร”

“ผมไม่รู้หรอกว่าพวกมันเป็นใคร แต่รู้ว่ามันต้องการอะไร และพอจะรู้ว่าต้องทำยังไง”

ooooooo

แดงมะกล่ำหนักใจมากที่ต้องทำตามคำสั่งพ่อ พาตัวแอร์พอร์ทมาเพื่อขโมยเหล็กไหลอีกครั้ง แต่เพื่อความปลอดภัยของสองแม่ลูก เลยจำต้องฝืนใจ

แอร์พอร์ทไม่รู้เรื่อง เชื่อสนิทที่เพื่อนหนุ่มบอกว่าตนก็โดนวางยาสลบเหมือนกัน ไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกับใคร ทำมิดีมิร้ายเธออย่างที่คิด แถมเธอยังเอาแต่โทษตัวเองด้วยซ้ำว่าใครอยู่ใกล้ก็ซวยไปด้วย!

หลังส่งตัวแอร์พอร์ทเข้าคอนโดหมวดจ๋า ณัฐเดชก็รีบไปสำนักงานตำรวจเพื่อตรวจดูบันทึกลับของหลวงตาเอี่ยม หลักฐานชิ้นสำคัญที่เขาจะใช้สืบหาเบาะแสคดีฆาตกรรมของหลวงตากับแม่ และความจริงบางส่วนในบันทึก ก็ทำให้เขาต้องนั่งอ่านอย่างตั้งใจ เพราะเริ่มสังหรณ์ใจว่าคงเกี่ยวข้องกับแอร์พอร์ท

“คงกระพันนารี...คือผู้ถูกเลือก ผู้พิทักษ์เหล็กไหลคือสตรีผู้มีบุญบารมีและอำนาจเหนือกว่าแม้กระทั่งชายชาตรี เมื่อเวลามาถึง เมื่อปฏิบัติจนควบคุมจิตตนได้ ภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่จะปรากฏสว่าง ด้วยธรรมและบารมีแห่งความดีด้วยตนเอง ถึงแม้มารจะมีพลังชั่วดำมืด

แกร่งกล้าเพียงใด ก็มิอาจทัดทานธรรมจากกรรมดีและจิตใจอันบริสุทธิ์ไปได้”

คฑาซึ่งกำลังกลุ้มใจที่พจนารีหายตัวไป ถึงกับต้องตั้งสติชั่วขณะ เมื่อพบว่าตำรวจหนุ่มใต้บังคับบัญชา กล้าขัดคำสั่งเขา บุกไปช่วยแอร์พอร์ทจนเกือบตายอีกหน ณัฐเดชก้มหน้ารับผิด ก่อนจะตัดสินใจบอกข้อสันนิษฐานของตน ว่าเรื่องของสาวห้าวอาจเกี่ยวพันกับคดีฆาตกรรมหลวงตาเอี่ยมที่เขารับผิดชอบอยู่

“นี่คุณเอาสองเรื่องนี้ไปโยงกันได้ยังไง”

“เพราะ...เหล็กไหลครับ”

“โอเค...คุณจะเชื่อเรื่องนั้นก็ได้ แต่คุณต้องทำงานนี้ให้คืบหน้ากว่านี้ เพราะมันเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของแอร์พอร์ทโดยตรง ผมเป็นห่วงเด็กคนนี้มาก”

ณัฐเดชสะกิดใจคำพูดแปลกๆของนายตำรวจใหญ่ จนต้องโพล่งถามออกไป แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ให้ความกระจ่าง นอกจากพยายามเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง ถามถึงเหตุการณ์ที่โรงแรม ตำรวจหนุ่มเลยต้องเปลี่ยนไปด้วย และไม่รอช้า ขออนุญาตสืบประวัติแดงมะกล่ำและดนัย สองพ่อลูกเจ้าของโรงแรมที่เกิดเหตุอย่างละเอียด

คฑาอนุญาต ก่อนจะทิ้งท้ายเสียงเข้ม

“เสร็จคดีหลวงตาเอี่ยมแล้ว คุณเลิกทำคดีพ่อของแอร์พอร์ทได้เลยนะ ผมจะดูแลเอง”

ณัฐเดชจำต้องรับปาก พร้อมความหงุดหงิดใจแปลกๆ ที่เจ้านายห่วงใยแอร์พอร์ทจนออกนอกหน้าแบบนี้

ooooooo

ไลล่าคงจะสนุกกับการหว่านเสน่ห์ใส่ฉัตรอีกนาน ถ้าแดงมะกล่ำจะไม่กลับมาก่อน สาวสวยเลยเปลี่ยนไปพะเน้าพะนอแฟนหนุ่ม เขาเลยตอบแทนด้วยปืนพกขนาดกะทัดรัด ตามที่เคยสัญญาไว้

แดงมะกล่ำเห็นแฟนสาวชอบปืนมาก เลยจะพาไปเรียน ไลล่าแกล้งเออออเอาใจ ก่อนจะหลอกถามเรื่องธุรกิจดำมืดของดนัย หลังจากที่รู้บางอย่างมาจากฉัตรแล้ว

ลูกชายมาเฟียใหญ่ไม่ได้ตอบคำถามแฟนสาว แต่กลับบอกเรื่องพจนารี ว่าแอบออกจากโรงแรมไปแล้ว ไลล่าร้อนใจมาก ไม่ใช่เพราะห่วง แต่กลัวแม่บุญธรรมจะทำเสียแผน

ระหว่างที่ไลล่ากับคฑาช่วยกันตามหาพจนารี... แอร์พอร์ทได้อยู่อย่างสงบที่คอนโดของหมวดจ๋า และได้คุยเปิดอกกันตามประสาผู้หญิงเป็นครั้งแรก

“เธอชอบผู้ชายแบบไหนหรือแอร์พอร์ท”

“ก็...ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แอร์ยังไม่คิด เลยยังนึกไม่ออก”

หมวดจ๋าเห็นท่าทีอึกๆอักๆ เลยแกล้งพูดชื่อของณัฐเดช แอร์พอร์ทถึงกับหน้าแดงไปไม่ถูก

“เอ่อ...ไม่หรอกค่ะ ไม่ใช่สเปกเลย จู้จี้ขี้บ่นออก”

“แต่ณัฐเขาห่วงเธอมากๆเลยนะ รู้ตัวหรือเปล่า”

“ก็...เอ่อ...ก็ตามหน้าที่ไงคะ หมวดก็บอกแอร์เองนี่นา อย่าเข้าใจผิดนะคะ แล้วนี่หมวดมีพี่น้องไหมคะ”

“ก็มีพี่ชายอีกคน แต่เขาไปอยู่เมืองนอกแล้วน่ะ ไม่ค่อยได้เจอกันนานแล้ว”

“ดีจังนะคะ ตอนเด็กๆแอร์ก็มีพี่ชายอยู่คนหนึ่งนะคะ”

“อ้าวเหรอ ไหนว่าเป็นลูกคนเดียว”

“ไม่ใช่พี่ชายจริงๆหรอกค่ะ แต่เป็นพี่ชายที่คอยดูแลแอร์ตอนเด็กน่ะค่ะ ใจดีมากเลยค่ะ แอร์ติดเขามาก ติดมากจนขอให้เขาสัญญาว่าโตขึ้นจะแต่งงานกัน ตลกดี”

เรื่องราวความรักวัยเด็กของแอร์พอร์ทสะดุดใจหมวดจ๋าอย่างจัง เพราะมันคล้ายเรื่องราวของณัฐเดช แต่ตำรวจสาวก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรมาก เพราะคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ และไม่อยากให้อีกฝ่ายอึดอัดหรือลำบากใจ

ooooooo

ไลล่าพยายามตามหาตัวแม่บุญธรรมจนเจอตัวในที่สุด เพราะพจนารีตัดสินใจโทร.หา ด้วยความเป็นห่วง ไม่อยากให้เธอเกี่ยวข้องกับแดงมะกล่ำ ลูกชายของดนัยที่อาจมีประวัติอาชญากรรมดำมืด แต่ไลล่าก็ไม่กลัว แถมรู้อยู่แล้วด้วยซ้ำ เพราะหลอกถามมาจากฉัตรและแดงมะกล่ำจนพอเดาอาชีพของดนัยได้

ดนัยหรือดำมะกอกยังไม่รู้ว่าจะมีคนล้วงความลับ มัวสนใจการขนของเถื่อนงวดใหม่ ที่ตนตามคุมด้วยตัวเอง พร้อมกับบิ๊กเจ๋ง เพราะไม่อยากผิดพลาดเหมือนครั้งที่แล้ว

แต่ถึงจะพยายามป้องกันเข้มงวดแค่ไหน ดำมะกอกก็ถูกลอบฆ่าจนได้ โชคดีที่บิ๊กเจ๋งตามขัดขวาง สองเจ้านายลูกน้องคนสนิทเลยไม่ต้องตาย แต่ได้ไปนอนรักษาตัวในโรงพยาบาลแทน

แดงมะกล่ำรีบมาเยี่ยมพ่อ และทันทีที่เห็นหน้า แทนที่พ่อจะดีใจได้เห็นเขา กลับถามถึงเรื่องแอร์พอร์ท และคงเพราะความน้อยใจแท้ๆทำให้เขาโพล่งออกไป

“ผมจะไม่ช่วยพ่อเรื่องแอร์อีก ผมต้องรู้ก่อนว่าพ่อต้องการอะไรจากแอร์”

สองพ่อลูกคงปะทะคารมกันใหญ่โตถ้าณัฐเดชจะไม่มาเยี่ยม พร้อมกับตั้งคำถามแทงใจถึงเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโรงแรมของมาเฟียหนุ่ม

แดงมะกล่ำพยายามปกป้องพ่อ อ้างว่าพวกตนก็ถูกวางยาเหมือนสาวห้าว แต่ณัฐเดชก็ไม่เชื่อ

“เหรอครับ คุณดนัยคิดแทนคนร้ายได้ทะลุปรุโปร่งมากเลยนะครับ”

“ผมก็แค่สันนิษฐาน แต่ผมต่างหากที่ต้องถามว่าเรื่องแอร์พอร์ทคืออะไร ผมถึงต้องติดร่างแหไปด้วยแบบนี้”

“นี่คุณดนัยกำลังจะบอกว่าคุณเชื่อว่าที่คุณโดนลอบทำร้ายคืนนี้ คือพวกเดียวกันกับที่จับแอร์พอร์ทไปเหรอครับ”

“ก็ไม่มีอย่างอื่นนี่หมวด ก่อนหน้านี้ผมก็อยู่ของผมแบบสงบๆมาตลอด”

ดนัยหรือดำมะกอกจ้องตากับณัฐเดชไม่ยอมหลบ ให้ตายก็ไม่มีวันบอกว่าที่เขาไม่ตาย ทั้งที่ถูกจ่อยิงซึ่งๆหน้า เป็นเพราะพกเหล็กไหลไว้ และเมื่อตำรวจหนุ่มลากลับแล้ว แดงมะกล่ำก็ไม่รอช้าจะคาดคั้นความจริง

ดำมะกอกไม่ทันตอบคำถามลูกชาย ก็ต้องตาลุกวาว กัดฟันกรอด เมื่อหลุยส์ราจีฟโทร.มาขัดจังหวะ

“สวัสดีมิสเตอร์ดนัย วันนี้ผมส่งลูกน้องไปทักทาย คุณคงไม่ได้ตกใจมากไปใช่ไหม”

น้ำเสียงเยาะเย้ยและถากถางของอีกฝ่าย ทำให้ดำมะกอกยิ่งมั่นใจว่าตนกับลูกกำลังตกในอันตราย แล้วก็จริงดังคาด เมื่อหลุยส์ราจีฟประกาศกร้าวในประโยคต่อมา

“ผมแค่เตือนเบาๆ ว่าเราอยู่ใกล้คุณตลอดเวลา ใกล้มากชนิดที่ว่าจ่อระยะเผาขนกันเลยทีเดียว ถึงตัวคุณเองจะยิงฟันไม่เข้า ผมเลยพิสูจน์ดูว่าคนสนิทรอบๆตัวคุณจะหนังเหนียวด้วยหรือเปล่า วันนี้อาจเป็นแค่คนสนิทของคุณ แต่วันหน้าอาจจะเป็นลูกชายคนเดียวของคุณก็ได้!”

ooooooo

สีหน้าหนักใจของดำมะกอก ทำให้แดงมะกล่ำนึกสงสัย แต่เพียรถามเท่าไหร่ พ่อก็ไม่ยอมบอกว่าเป็นสายจากหลุยส์ราจีฟ หัวหน้ากองกำลังปลดแอกจอมโหดที่โทร.มาขู่เอาชีวิต!

ณัฐเดชกลุ้มใจไม่แพ้กัน แม้คฑาจะอนุญาตให้เขาสืบประวัติของดนัย แต่ก็ยังไม่สบายใจ จ่ามิตรเห็นท่าทางเซ็งๆของตำรวจหนุ่ม ก็อดไม่ได้จะถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง

“ไม่รู้เหมือนกันจ่า ตั้งแต่ผมเจอแอร์พอร์ทกับพ่อ ผมก็รู้สึกว่าคุณดนัยกับลูกชายเขาก็เข้ามาเกี่ยวพันโยงใยไปด้วยตลอด เหมือนจะไม่เกี่ยวกัน แต่ทุกครั้งที่แอร์มีปัญหา จะมีเหตุให้คุณดนัยกับลูกเข้ามาอยู่ตรงนั้นด้วยหลายๆครั้ง”

“คิดมากไปหรือเปล่าหมวด ก็แอร์พอร์ทกับลูกชายคุณดนัยเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรือครับ หมวดก็เลยเจอบ่อย”

“ไม่รู้สิ...แต่ลางสังหรณ์ของผมมันบอกว่ามีอะไรมากกว่านั้นนะ”

ลางสังหรณ์ของณัฐเดชมาพร้อมภาพความทรงจำ เมื่อวันก่อน ตอนเขาแวะเยี่ยมดนัยที่โรงพยาบาล ท่าทางสงสัยและคำถามคุกคามของเขา ทำให้มาเฟียใหญ่ตัดสินใจ พูดตรงๆ

“ถ้าหมวดสนใจเรื่องของผมแล้วยังหาคำตอบไม่ได้ ถามผมเป็นการส่วนตัวได้เสมอ ผมรออยู่นะครับ ผมเชื่อว่าหมวดกับผมมีเคมีบางอย่างที่ถ้าร่วมมือกันได้ เราจะยิ่งใหญ่ด้วยกันทั้งคู่!”

ฝ่ายคฑา...พยายามโทร.หาภรรยาทั้งวันทั้งคืน แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับ สุดท้ายนายตำรวจใหญ่เลยต้องฝากข้อความไว้ พจนารีเปิดฟังในเวลาต่อมา น้ำตาคลอ เมื่อนึกได้ว่าเขาห่วงใยเธอมากแค่ไหน

“คุณพจน์...เราเคยสัญญากันไว้ว่าระหว่างเราจะไม่โกรธกันข้ามคืน ไม่ปล่อยให้ปัญหาอะไรก็ตามติดค้างคาใจ ผมไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา แต่ไม่ว่า มันจะเป็นอะไรก็ตาม ผมพร้อมจะอธิบายทุกสิ่งที่คุณไม่เข้าใจ และพร้อมจะเข้าใจทุกสิ่งที่คุณอยากบอกให้ผมรับรู้...ผมรักคุณนะ”

พจนารีปิดโทรศัพท์มือถือพร้อมกับกล้ำกลืนความสับสนและขมขื่นใจไว้ ก่อนจะตัดสินใจหลบไปพักที่บ้านเก่าเมืองกาญจน์ เพื่อนบ้านจำเธอได้ และให้การต้อนรับอย่างดี แต่ภรรยานายตำรวจใหญ่ก็ไม่มีอารมณ์เสวนาด้วย มัวหมกมุ่นกับความคิดของตนเอง ว่าต้องทำใจเรื่องคฑาและตามหาหนูนา ลูกสาวของตนกับแคล้วให้ได้!

ooooooo

เช้าวันต่อมา...ณัฐเดชก็เริ่มแผนการช่วยแอร์พอร์ทด้วยการมารับเธอจากคอนโดหมวดจ๋า และพาไปที่แห่งหนึ่ง สาวห้าวขัดใจมาก เพราะเขาทำตัวมีลับลม คมใน ไม่ยอมบอกด้วยว่าจะพาเธอไปไหน

“ผมไม่รู้หรอก คุณนั่นแหละที่ต้องบอกผม มีแต่คุณเท่านั้นที่จะค้นหาความจริงด้วยตัวเองได้ ผมมีหน้าที่ต้องช่วยคุณตามที่พ่อคุณสั่งไว้เท่านั้น”

“พ่อฉันสั่งคุณไว้เหรอ พ่อบอกอะไรคุณบ้าง ฉันอยากรู้”

“ผมจะบอกคุณหลังจากที่คุณผ่านการฝึกเรียบร้อยแล้ว”

แอร์พอร์ทได้แต่ฮึดฮัดคนเดียวตลอดทาง จนเมื่อได้เห็นสถานที่ที่เขาพามา ก็ถึงกับอึ้ง เพราะที่แห่งนั้นก็คือวัดของหลวงตาเอี่ยม ที่ที่เธออยากนำศพของพ่อกลับมาเหลือเกิน แต่ตำรวจหนุ่มก็ทำให้เธอหน้าแตก เพราะเขาไม่ได้พาเธอมาที่นี่เพื่อค้นหาคำตอบให้ตนเอง แต่พามาเพื่อสงบจิตสงบใจมากกว่า

“ที่นี่มันแค่คลับคล้ายคลับคลาว่าฉันเคยมา แต่แปลกมาก ช่วงชีวิตฉัน ตอนเด็กๆจำอะไรไม่ได้สักเรื่อง แต่มันกลับชอบมาในความฝัน เหมือนเป็นภาพแวบขึ้นในหัว แบบไม่ปะติดปะต่อยังไงก็ไม่รู้นะ”

“มันเป็นเรื่องของจิตใต้สำนึกน่ะ คุณเคยได้ยินเรื่องการสะกดจิต บางคนที่เขามีปัญหาฝังลึกไม่รู้ตัว เขาจะให้นักจิตวิทยาสะกดจิต ขุดคุ้ยจิตสำนึกออกมา จะได้รู้ต้นตอของปัญหาน่ะ”

“หมายความว่าถ้าฉันถูกสะกดจิต ฉันก็จะจำเรื่องทุกอย่างได้อย่างนั้นเหรอคะ”

“สำหรับคุณ...ต้องใช้มากกว่าสะกดจิต คุณต้องฝึกจนสามารถควบคุมจิตตัวเองให้ได้”

ขณะที่ณัฐเดชช่วยแอร์พอร์ทตามหาความจริงเกี่ยวกับตัวเธอ ดนัยหรือดำมะกอกก็เรียกลูกชายมาดูเหล็กไหล ของขลังที่ตนพกติดตัวตลอด

“นี่คือพญาเหล็กไหล ธาตุศักดิ์สิทธิ์ที่มีอยู่เพียงสามองค์บนโลก องค์หนึ่งอยู่ที่หลวงตาเอี่ยม พระอาจารย์ที่ให้เหล็กไหลนี้กับพ่อ และอีกองค์อยู่กับไอ้แคล้ว พ่อของแอร์พอร์ท”

แดงมะกล่ำทำหน้างงๆ ดำมะกอกเลยต้องเผยประวัติ ของตนมากขึ้น “พ่อกับไอ้แคล้วเป็นศิษย์เอกของหลวงตาเอี่ยมมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ที่จริง...พ่อไม่ได้อยากทำร้ายไอ้แคล้วหรอก ถ้ามันส่งเหล็กไหลให้พ่อดีๆตั้งแต่แรก”

“พ่ออย่าบอกนะว่าแค่มันลอยได้แค่นี้ ถึงกับต้องฆ่าต้องแกงกัน”

“อย่าปากพล่อยลบหลู่สิ่งที่แกไม่รู้เป็นอันขาด ที่ฉันมีชีวิตรอด ร่ำรวยจนเลี้ยงแกให้เสพสุขบนกองเงินกองทองก็เพราะสิ่งนี้ แกคิดบ้างไหมว่างานที่ฉันทำต้องผ่านคมมีดกระสุนปืนมากี่ร้อยกี่พันครั้ง แล้วไม่ใช่มีแค่ฉันคนเดียวที่ต้องการครอบครองเหล็กไหลทั้งหมด มันรวมถึงไอ้พวกที่ทำร้ายแกและฉันนั่นด้วย”

ความจริงจากปากพ่อทำให้แดงมะกล่ำมึนไปหมด แต่กระนั้น...เขาก็ไม่อยากทำร้ายแอร์พอร์ทอย่างที่พ่อต้องการ ดำมะกอกโมโหมาก เลยขู่จะยกทรัพย์สมบัติทุกอย่างให้พี่ชายของเขา

“ใช่...แกฟังไม่ผิดหรอก ฉันมีลูกชายอีกคนก่อนจะมีแกเสียอีก แล้วถ้าฉันหาพี่แกพบเมื่อไหร่ ฉันจะตัดหางปล่อยวัดไอ้ลูกไม่เอาถ่านอย่างแก จำไว้!”

พูดจบก็ทำท่าจะผละไป แดงมะกล่ำร้อนรนมาก กลัวพ่อไม่รัก เลยละล่ำละลักรับปาก

“โอเค...ผมยอมพ่อแล้ว ผมจะไม่อ่อนแอ ไม่เพ้อเจ้อ เรื่องแอร์อีก ผมจะทำทุกอย่างแบบที่พ่อต้องการ โดยไม่สนใจใครหน้าไหนอีก พ่อหยุดตามหาไอ้ลูกชายบ้าบออะไรนั่นของพ่อได้แล้ว ผมนี่แหละ...ลูกชายคนเดียวของพ่อ”

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ปังปอนด์” รับงานต่างช่องครั้งแรก กดดันบทนักข่าวอาชญากรรม

“ปังปอนด์” รับงานต่างช่องครั้งแรก กดดันบทนักข่าวอาชญากรรม
12 พ.ย. 2562
09:01 น.