ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

คีตโลกา

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: ละครเรื่อง "คีตโลกา"

วันรุ่งขึ้น ผู้การประพจน์เรียกทีมงานประชุมในฐานลับ ภควัตยังไม่หายดีแต่ก็มาบอกให้ทุกคนทราบว่าสายของเขาไม่ได้ทำงานให้เราแล้ว ประพจน์ อยากรู้ว่ามีปัญหาอะไรกัน

“ผมเป็นคนบอกให้เขาเลิก ถอนตัวไปซะ เพราะห่วงเรื่องความปลอดภัยของเขา”

“แน่ใจได้แค่ไหนว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่ปริปากเรื่องพวกเรา”

“แน่ใจครับ อัญมาไว้ใจได้”

“ถ้าไว้ใจได้จริง นายคงไม่เจ็บเพราะถูกอัญมายิง”

ภควัตหันขวับไปมองกฤษณ์ทันที ประพจน์เห็นสายตาภควัตก็รีบแทรกขึ้นเพราะไม่อยากให้มีเรื่องกัน

“ผมกับผู้กำกับสิทธิชัยคุยกันว่าเราต้องก้าวไปข้างหน้าพวกมัน แทนที่จะคอยตามไล่หลังมันแบบนี้ เราจะล่อซื้อของจากพวกมัน ผมให้สารวัตรกฤษณ์ดูแลแผนล่อซื้อคราวนี้ ผู้กองภควัต คุณเป็นฝ่ายสนับสนุนเพราะคุณเข้าไปคลุกคลีกับพวกมันแล้ว”

กฤษณ์ส่งสายตาเย้ยเยาะไปยังภควัตที่พยายามอดทนอย่างที่สุด แล้วเข้าไปรับฟังการวางแผนงานของกฤษณ์พร้อมตำรวจอื่นอีกจำนวนหนึ่ง

“ผมต้องการแผนผังอย่างละเอียด ทางหนีเข้าออก ของพวกมันทุกทาง โดยเฉพาะเส้นทางลับที่พวกมันรู้กัน ไม่กี่คนไว้สำหรับหนีตำรวจ”

“พวกมันมีศูนย์บัญชาการอยู่ที่บ้านนายวินิจคุ้มกันหลายชั้น” ภควัตเสริมขึ้นมาอย่างรู้จริง ทุกคนหันมอง เป็นตาเดียว “ค่ายมวยเป็นด่านแรกที่คอยสังเกตทุกคนที่จะผ่านเข้าไป คนในชุมชนหลายคนเป็นหูเป็นตาให้นายวินิจ พวกนี้ถูกเลี้ยงด้วยยาเป็นค่าตอบแทน หลายบ้านพร้อมเปิดทางให้พวกมันเข้าไปซ่อนตัว”

“มันเอาของไว้ที่ไหน” ประพจน์ถาม

“โกดังนอกเมืองครับ เอามาพักไว้ไม่เกินครึ่งวัน แล้วก็รีบกระจายของทั้งหมด ของที่บ้านวินิจมีแค่ไว้ให้พวกมันเล่น ไม่มากพอที่จะลากพวกมันรับโทษหนัก”

“แต่เราต้องการจับวินิจกับลูกชายมัน เราจะล่อซื้อ พวกมันที่นั่น” กฤษณ์เน้นย้ำ แต่ภควัตสวนทันควันว่า

“ไม่มีทาง ชุมชนนั้นมีทางเข้าออกหลายทาง เชื่อมต่อไปอีกหลายชุมชน ทันทีที่เราจับกุมมันจะเหมือนผึ้งแตกรัง แล้วสุดท้ายเราก็จะตกอยู่ในวงล้อมของพวกมัน เราต้องไม่ล่อซื้อในที่ที่มันจะได้เปรียบ”

“แต่วินิจไม่ค่อยจะออกไปนอกพื้นที่ ยังไงเราต้องจับมันให้ได้”

“อัญมาเคยเล่าว่าพวกมันผลิตยาสูตรใหม่ที่ตึกร้าง บางครั้งวินิจกับอธิคมต้องไปที่นั่น”

“รอให้มันไปแล้วเราเอากำลังเข้าจับกุม”

“น่าจะเป็นอย่างที่ท่านผู้กำกับสิทธิชัยพูด เราจะได้ทั้งคนทั้งของ ดิ้นไม่หลุดแน่” ภควัตเชื่อมั่นอย่างที่กล่าว ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย ยกเว้นกฤษณ์ที่เหมือนถูกหักหน้า ถามว่าเมื่อไหร่พวกมันจะเคลื่อนไหว เราต้องรู้เวลาที่แน่นอน

“สายของคุณเท่านั้นที่จะช่วยเราได้” ประพจน์สำทับ ภควัตบอกตามตรงว่าไม่อยากให้เธอเข้ามาเกี่ยวข้องอีก

“นี่มันครั้งสุดท้าย ครั้งสำคัญมาก คุณจะเห็นแก่สายหรือเห็นแก่งานมากกว่ากัน...ผู้กองภควัต ถ้าคุณต้องการให้งานที่พวกเราทุ่มเทสำเร็จ ใช้สายของคุณให้บอกเราทันทีที่วินิจเคลื่อนไหวไปโรงงานผลิต”

ภควัตรับฟังความต้องการของกฤษณ์ด้วยสีหน้ากดดัน

ooooooo

อัญมาช่วยอุบลจัดร้านขายส้มตำไก่ย่างเหมือนทุกวัน แต่วันนี้ไม่ทันได้ขายลูกค้า เจ๊ว่านกับแอนนี่ก็ ลอยหน้ามาหาเรื่อง พูดถึงการแต่งงานระหว่างอัญมา กับอธิคมที่พวกเธอเชื่อว่าอัญมาจงใจจับอธิคม โดยปล่อยให้ท้องก่อนแต่ง

แต่พออธิคมปรากฏตัวด้วยสีหน้าถมึงทึง สองสาว ต่างวัยก็กลับคำทันใด ปากหวานเอาใจอธิคมเพราะกลัวจะโดนเล่นงาน ส่วนอัญมาก็เคลียร์ตัวเองทันทีเหมือนกันว่า

“ฉันไม่ได้ท้อง ไม่เคยมีอะไรกับพี่ อย่าพูดให้ฉันเสียหาย” พูดจบเธอเดินลิ่วจากไป อธิคมก้าวตามแทบไม่ทัน...

อัญมากลับไปที่บ้าน ไม่คิดว่าจะเจอภควัตมารออยู่ อธิคมเห็นสองคนเผชิญหน้ากันก็หยุดชะงัก ไม่เข้ามาแทรกกลางเพราะได้ยินภควัตพูดถึงพ่อของตน

“ฉันมีเรื่องมาขอร้อง เกี่ยวกับนายวินิจ”

อธิคมรีบหลบหลังพุ่มไม้แอบฟังด้วยความสนใจ

“ฉันมาขอร้องเธอ แต่ถ้าเธอลำบากใจไม่ต้องช่วยก็ได้”

“ผู้กองจะให้ฉันทำอะไร”

จังหวะนั้น จ่าเดช นวยและจิ๊บเดินมาเห็นอธิคม ยืนมองอัญมากับภควัต จ่าเดชเห็นท่าไม่ดีแกล้งหันไปโวยวายอีกด้านหนึ่งเพื่อให้ภควัตรู้ตัว

“เฮ้ย อะไรวะ ขับรถในซอยยังแว้นเร็วขนาดนี้ ไม่ใช่สนามแข่งรถนะเว้ย ระวังลูกเด็กเล็กแดงมั่งสิวะ”

อธิคมหันมองจ่าเดชตาขวาง ภควัตกับอัญมารับรู้ ยุติการสนทนาเพราะกลัวอธิคมจะได้ยิน ส่วนนวยบ่นอย่างงุนงงว่าจ่าเดชเป็นอะไร มโนไปเองหรือเปล่าว่ามีเด็กแว้นทั้งที่ไม่เห็นรถสักคัน

“จ่าแกช่วยไอ้อัญกับพี่วัตไง เห็นอธิคมแอบจ้องอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า” จิ๊บหัวไวกระซิบบอกน้องชาย

อัญมาผละจากภควัตเดินไปหาอธิคม ถามว่าตามตนมาทำไม อธิคมไม่ตอบแต่มองเลยไปที่ภควัต ถามเสียงแข็งว่า

“แกมาหาแฟนฉันทำไม”

ภควัตพยายามเลี่ยงเพื่อไม่ให้อธิคมสงสัยด้วยการแต่งเรื่องว่าอัญมาลืมหนังสือไว้ที่ห้องเช่าของตน ก็เลยมาถามว่าจะให้โยนทิ้งหรือเอามาคืน

“ไม่ต้องเอามาคืน แล้วแกก็ไม่ต้องมายุ่งมาแอบเจอแฟนฉันอีก ฉันกับอัญกำลังจะแต่งงานกัน”

“ไม่ต้องอวดหรอก เขารู้กันทั่วแล้ว ลงเฟซลงไอจีหรือยังล่ะ” ภควัตพูดกวนๆ อธิคมจ้องหน้าเอาเรื่อง จิ๊บกับนวยสังเกตเห็นรีบสะกิดจ่าเดชให้ช่วยห้ามทัพ

“เออ...ไอ้วัตมาก็ดีแล้ว ไม่เจอเอ็งตั้งนาน หายหัวไปไหนมา”

“ฉันก็ตระเวนดูพระไปเรื่อยแหละจ่า ฉันมันจน ต้องทำมาหากิน จะให้นั่งกินนอนกินสบายๆ มีผู้หญิงตามเอาอกเอาใจคงยาก”

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ออกไป ที่นี่ไม่มีใครอยากฟังคำพูดกากๆ”

อัญมายอกย้อนภควัตอย่างไม่พอใจ จ่าเดชได้ทีลากเขาออกไป อ้างจะให้ดูพระที่เพิ่งได้มาองค์หนึ่ง ส่วนจิ๊บกับนวยก็ช่วยกันขวางอธิคมที่ทำท่าจะคาดคั้นอัญมาเพราะหึงหวง สุดท้ายอธิคมเลยต้องกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์

ด้านวินิจที่มั่นใจว่าอัญมาคือสายตำรวจและไม่ต้องการให้เธอมายุ่งเกี่ยวกับลูกชายของตนอีก จึงวางแผนกำจัดเธอด้วยการแยกอธิคมออกห่าง มอบหมายให้เขาไปเร่งคนงานผลิตยาตัวใหม่ ก่อนจะสั่งการไอ้เก้าส่งคนไปฆ่าอัญมาคืนนี้ให้ได้

เก้ารับคำสั่งแต่ไม่ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด เพราะความจริงเก้าเป็นแฟนของจิ๊บเพื่อนสนิทอัญมา เขาจัดฉากด้วยการส่งวัยรุ่นสองคนไปดักทำร้ายอัญมาแต่ไม่สำเร็จ

พอกลับไปรายงานผล แน่นอนว่าเก้าโดนวินิจกระทืบอย่างไม่ปรานี

อัญมาเปลี่ยนมุมมองที่เคยอคติกับเก้ามาตลอด เธออดสงสารเขาไม่ได้ที่โดนวินิจซ้อมจนร่างกายฟกช้ำ ดำเขียว แต่กับสัญชัยพ่อเลี้ยงจอมหื่น เธอไม่เคยสงสารและไว้ใจ แม้เขาทำตัวดีช่วยอุบลค้าขายแต่ยังไงเธอก็ไม่อยากอยู่ร่วมชายคา จึงชวนแม่ออกไปหาที่อยู่ใหม่ อุบลได้ทีบอกเล่าให้ลูกฟังว่าเมื่อวันก่อนไอ้วัตเซียนพระ

มาชวนตนไปค้าขายที่ตึกแถวหน้าตลาด อัญมาปฏิเสธทันที

“ไม่จ้ะ เราจะไม่พึ่งใคร โดยเฉพาะคนชื่อภควัต เราจะไม่รับอะไรจากเขา อัญจะเลี้ยงแม่เอง”

“ขอบใจมากนะอัญ เอ็งเลิกยา กลับตัวกลับใจได้ แม่ก็ถือว่าเป็นของขวัญดีที่สุดที่เอ็งให้แม่แล้ว นี่เอ็งยังกตัญญูอยากเลี้ยงแม่ให้สบาย แม่ดีใจเหลือเกิน”

“แม่เหนื่อยเพื่ออัญมาทุกอย่าง ถึงเวลาที่อัญต้องตอบแทนแม่ ดูแลแม่ให้สุขสบายที่สุดแล้วจ้ะ”

สองแม่ลูกสวมกอดกันด้วยความตื้นตัน สัญชัยแอบมองใกล้ๆ พึมพำกับตัวเองอย่างหมายมาด

“อย่าหวังเลยว่ามึงจะไปสบายกันสองแม่ลูก นี่คงกะแต่งงานแล้วปอกลอกเงินลูกชายพี่บังมาล่ะสิ ไอ้อธิคมมันโง่ที่ชอบผู้หญิงอย่างเอ็ง แต่ข้าไม่โง่ให้เอ็งใช้เงินกันแค่สองแม่ลูกหรอก”

เช้าขึ้น สัญชัยทำตัวดีมาก ช่วยอุบลเตรียมของออกไปขาย อัญมาเห็นแต่ทำเป็นไม่ใส่ใจ ไปบอกเล่าให้จิ๊บฟังอย่างไม่เชื่อถือ จิ๊บกับนวยเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าคนเลวอย่างนั้นคงไม่กลับตัวได้ง่ายๆ เตือนอัญมาต้องระวังตัวให้มาก ส่วนเรื่องเก้าที่บาดเจ็บเพราะโดนวินิจซ้อม จิ๊บบอกอัญมาว่าแฟนของตนกำลังหาทางเลิกขายยาเพราะไม่อยากถูกตำรวจวิสามัญตายเหมือนหมา แต่ตอนนี้ถ้าขยับตัวมากก็อาจจะตายเพราะกระสุนปืนของวินิจ ก็เลยต้องค่อยเป็นค่อยไป

สายหน่อย อัญมาเข้าไปที่ค่ายมวยวินิจ ถามหาอธิคมที่ไม่เห็นหน้าตั้งแต่เมื่อวาน ไล่บี้ว่าเขาไปส่งของใช่หรือไม่ พอดีอธิคมกลับเข้ามาได้ยิน เขามองเธอแปลกๆก่อนจะส่งเงินให้ปึกหนึ่งบอกให้ชวนจิ๊บไปช็อปปิ้ง แต่อัญมาไม่รับ เอาเงินที่เขายัดใส่มือปาหน้าแล้วตัดพ้ออย่างงอนๆ

อธิคมรักอัญมามาก ในที่สุดก็ยอมรับว่าพ่อใช้เขาไปทำงานแต่ไม่ยอมให้เธอไปด้วย ถ้าเสร็จงานแล้วเขาจะรีบโทร.หา อัญมาเปลี่ยนท่าทีเป็นยิ้มแย้ม แต่พอลับหลังเขาก็รีบส่งข้อความแจ้งจ่าเดช ไม่นานภควัตก็รู้จากจ่าเดชอีกทอดว่าอธิคมกำลังไปทำงาน

เมื่อภควัตรายงานหัวหน้าทีม ปรากฏว่าประพจน์มอบหมายให้กฤษณ์นำกำลังตามแกะรอยอธิคมไป ส่วนภควัตให้อยู่ที่ฐานลับ

ขณะที่อธิคมเตรียมตัวไปตึกร้าง จู่ๆวินิจเปลี่ยนใจสั่งให้เขาเอาอัญมาไปด้วย ถ้างานนี้ไม่มีตำรวจตนก็จะเชื่อใจเธอ แต่ถ้ามี...อธิคมก็จะได้รู้เห็นกับตาว่าการถูกหักหลังจากคนที่รักมันเจ็บปวดที่สุด

อัญมาประหลาดใจที่อธิคมคะยั้นคะยอให้เธอนั่งรถไปด้วยกัน พอกฤษณ์รายงานเข้ามาที่ฐานลับว่าเห็นอัญมามากับอธิคม ภควัตก็ตกใจและเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ

อัญมาใจคอไม่ดีเมื่ออธิคมถามว่าวันก่อนที่ไอ้วัตมาหาเธอทำไมมันถึงพูดชื่อพ่อของตน อัญมาทำไก๋ว่าเขาไม่ได้พูด แต่อธิคมยืนยันว่าได้ยิน...สองคนทุ่มเถียงกันไปมาก่อนที่อัญมาจะจนมุม รีบวิ่งหนีขึ้นไปบนดาดฟ้า ส่วนกฤษณ์จ้องจับตาและรายงานเข้าไปที่ฐานลับเป็นระยะว่าอธิคมกับอัญมาทะเลาะกัน แล้วในตึกก็ไม่มีการผลิตยา แต่ตนจะจับอธิคมให้ได้

ภควัตเป็นห่วงอัญมา ขอร้องประพจน์ช่วยยับยั้งกฤษณ์เพราะผู้หญิงคนนั้นเคยเป็นสายของตน เธออาจได้รับอันตรายถ้าเขาลงมือ ประพจน์รับฟังและสั่งกฤษณ์ให้ยกเลิก พร้อมกันนั้นก็สั่งภควัตเขียนใบลาออก โทษฐานห่วงผู้หญิงจนทำให้งานเราเสียหาย

“ผมต้องทำในสิ่งที่ถูกต้องนะครับ อัญมาทำงานเพื่อเรา”

“ถ้าเขาทำงานให้เรา เขาต้องรู้ว่าชีวิตของเขาจะตกอยู่ในอันตราย จะไม่มีใครคุ้มครองเขาได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ผมดูโหดร้ายใช่ไหม แต่นี่คืองานที่เสี่ยงชีวิต ทุกคนต้องพร้อมเสียสละ แล้วอัญมาก็เป็นคนส่งข่าวมาว่าอธิคมออกไปคนเดียว แต่ทำไมเขาไปอยู่ที่นั่นด้วย”

“อธิคมอาจจะเปลี่ยนใจพาอัญมาไป”

“ผมไม่รู้ว่าคุณกับอัญมาสายของคุณสนิทสนมกันในฐานะไหน แต่วันนี้ความสัมพันธ์ของคุณกับอัญมาทำให้งานของเราพลาดอีกครั้ง”

“ผมว่าอย่าเพิ่งให้ถึงกับลาออกเลยครับ ให้ผู้กองพักสงบสติอารมณ์ทบทวนว่าทำอะไรลงไปดีกว่า” สิทธิชัยเอ่ยติงอย่างนุ่มนวล

“ผมสั่งให้คุณพักงานไม่มีกำหนด อย่ายุ่งกับเรื่องนี้อีกจนกว่าผมจะเปลี่ยนแปลงคำสั่ง ออกไปได้แล้ว”

ภควัตรับคำสั่งนายแล้วออกไป ประพจน์หันมาอธิบายกับสิทธิชัยว่า

“ผมต้องทำนะ ภควัตกำลังปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล การตัดสินใจทุกอย่างเพราะผู้หญิงชื่ออัญมาคนเดียว”

จ่าเดชไม่ชอบใจที่ภควัตอุตส่าห์ทำดีแทบตายแต่โดนเจ้านายสั่งพักงาน เรื่องนี้อัญมาไม่รู้ จนกระทั่งเธอไปพบภรณีแล้วถูกชวนมาช็อปปิ้ง เธอเจอภควัตที่ภรณีจงใจพามาจับคู่ เมื่อมีโอกาสอยู่กันสองต่อสอง อัญมาคาดคั้นภควัตจนทราบเรื่อง การพูดจากันดีๆด้วยความเห็นใจจึงเกิดขึ้น...

ด้านกฤษณ์พอกลับเข้ามาในฐานลับก็โวยวายใส่ประพจน์อย่างไม่ระวังคำพูด เพราะโมโหที่ตัวเองอดสร้างผลงาน แทนที่จะจับอธิคมได้แต่กลายเป็นต้องยกเลิกเพราะคำขอของภควัต

“ผมเคยบอกท่านแล้ว ภควัตมันรู้เห็นเป็นใจกับพวกค้ายา มันปล่อยให้อธิคมหนีรอดไปได้ทุกครั้ง เพราะอะไรน่ะเหรอครับ อัญมาไงครับที่เป็นนางนกต่อ คอยปั่นหัวภควัตให้ติดต่อกับพวกวินิจ อธิคม คอยรับส่วยช่วยเปิดทางให้พวกมันขนของ”

“พอแล้ว สารวัตรกฤษณ์ คุณคิดว่าผมไม่รู้จักลูกน้องตัวเองรึไง”

“ท่านรู้จักลูกน้อง แต่ผมก็รู้จักไอ้วัตดีเหมือนกัน มันแค้นผมที่ผมเหนือกว่ามัน มันพยายามทำงานให้ดีกว่าผม แต่มันทำไม่ได้ ท่านคิดว่าเงินซื้อคนไม่ได้เหรอครับ ถ้าท่านไม่ตาบอด ท่านก็ต้องเห็นว่างานของเราล้มเหลวเพราะไอ้วัต”

“สารวัตรกฤษณ์มากไปแล้ว คุณกำลังดูถูกผู้บังคับบัญชา”

“ขอโทษท่านผู้การประพจน์เดี๋ยวนี้” สิทธิชัยเสียงเข้ม แต่กฤษณ์สวนทันควันว่าตนพูดเรื่องจริง ประพจน์ไม่พอใจอย่างแรงถึงกับสั่งพักงานสารวัตรกฤษณ์ด้วยเหตุผลที่ว่า

“ลูกน้องที่ก้าวร้าวไม่ฟังคำสั่งหัวหน้าจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ ผมต้องการความสามัคคี ต้องการทีมที่ดีที่สุด ไม่ใช่คนเก่งที่เข้ากับใครไม่ได้...เชิญ”

กฤษณ์หน้าถอดสี ผลุนผลันออกไปบ่นอย่างหัวเสียว่าในเมื่อตนทำดีไม่ได้ดี ต่อไปนี้ก็อย่ามีใครได้ดีกันอีกเลย...แล้วกฤษณ์ก็คิดคดในอาชีพของตนด้วยการขายความลับให้ตำรวจชั้นผู้ใหญ่ที่สนิทสนมกับวินิจ เพื่อที่วินิจจะได้รอดพ้นจากการจับกุม ซึ่งมีค่าตอบแทนก้อนใหญ่พอที่เขาจะซื้อเรือนหออย่างที่สุคนธรสอยากได้

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“วิว” สลัดภาพนางเอกสายหวาน สวมวิญญาณนางพญางูพันปี ใน “อสรพิษ”

“วิว” สลัดภาพนางเอกสายหวาน สวมวิญญาณนางพญางูพันปี ใน “อสรพิษ”
29 ม.ค. 2563
11:40 น.