ข่าว

วิดีโอ



คีตโลกา

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า-แอ็กชั่น

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: แกมบรรจง

กำกับการแสดงโดย: ปัญญา ชุ่มฤทธิ์

ผลิตโดย: บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: วงศกร ปรมัตถากร, อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล

อัลบั้ม: ละครเรื่อง "คีตโลกา"


สุคนธรสร้ายกาจไม่ยอมแพ้อัญมาง่ายๆ เช้าวันถัดมาเธอฉวยโอกาสตอนภควัตไม่อยู่บ้านเข้ามาหาเรื่องด่าทอดูถูกอัญมา แถมขุดคุ้ยว่าตัวเองเคยเป็นผู้หญิงที่ภควัตรักมาก แต่ก็โดนอัญมายอกย้อนหน้าหงาย จนกลายเป็นโกรธแค้นถึงกับตบตีจะฆ่าแกง

สาวใช้ตกใจรีบวิ่งไปบอกวรจันทร์กับขวัญอนงค์ที่เพิ่งกลับถึงบ้าน สองแม่ลูกมาห้ามสองสาวและเห็นเต็มตาว่าสุคนธรสกำลังบีบคออัญมาแทบหายใจไม่ออก แต่หล่อนกลับจีบปากใส่ร้ายอัญมาหน้าตาเฉย วรจันทร์เลยต้องกำราบด้วยท่าทีขึงขังเพราะรู้นิสัยเธอดี แต่สุคนธรสไม่วายพูดจาใส่ร้ายอัญมาว่าเคยเป็นเมียอธิคม ทำให้วรจันทร์อยากรู้ว่าจริงเท็จอย่างไร

ภควัตกลับมารู้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงพาอัญมาไปพบคุณป้าและยอมให้ท่านซักถามเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างอัญมากับอธิคมลูกชายพ่อค้ายาเสพติด

“แม่อัญถูกจับตัวเรียกค่าไถ่เพื่อบีบให้อัญกลับไปหาอธิคม จริงค่ะ อัญเคยอยู่กับเขาในฐานะเมีย แต่มัน เป็นงานที่อัญช่วยตำรวจอยู่ อีกอย่างอัญอยู่ในบ้านอธิคม เหมือนตัวประกันแลกกับข้อเสนอไม่ให้เขาทำร้ายผู้กอง”

“ผมถูกอธิคมทรมานตอนที่ผมหายไปนั่นแหละครับ”

“ตายจริง” วรจันทร์อุทาน

“ถึงอธิคมจะค้ายาแต่เขาก็มีความเป็นสุภาพบุรุษไม่ล่วงเกินอัญตามที่อัญขอ ถึงแม้อัญจะเคยเสนอตัวให้เขาเพื่อแลกกับชีวิตของผู้กองแต่เขาก็ไม่ทำถ้าเขาไม่ได้หัวใจของอัญ จนกระทั่งอัญหนีมากับผู้กอง เขาพยายามเอาตัวอัญกลับไป และพาหนีออกนอกประเทศพร้อมกับพ่อของเขา แต่ผู้กองก็ไปช่วยอัญไว้ได้ ตอนนี้อธิคมนอนเป็นเจ้าชายนิทราอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ อย่าโกรธผู้กองเลยนะคะ อัญเองก็ตั้งใจอยู่แล้วว่าจะไม่มารบกวนอีก”

“ฉันรู้ว่าเธอคือลูกสาวของพลเมืองดีที่ช่วยตาวัตไว้ ตั้งแต่ตอนที่วัตต้องเสียครอบครัวไป ฉันคิดว่าเธอสองคนคงเกิดมาช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ฉันชื่นชมความกล้าหาญ ของเธอนะอัญมา เธอเข้มแข็งและกล้าเผชิญความจริง ไม่โกหกเพื่อเอาตัวรอด ข้อนี้ฉันชื่นชมเธอ แต่ฉันขอได้ไหม ขอให้เธอกับตาวัตเป็นแค่เพื่อนช่วยเหลือเกื้อกูลกัน”

“คุณป้า...” ภควัตจะค้าน

“ฟังป้าก่อนตาวัต ป้าไม่ได้หวงหลานชายอย่างไร้สติไร้เหตุผล เมื่อก่อนอัญมาแค่เคยติดยา แต่ถ้าถึงขั้นที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียลูกชายพ่อค้ายา ถึงจะเพื่องาน แต่ถ้าเรื่องนี้ใครรู้เข้าวัตจะเสียหาย”

“ผมรู้ว่าความจริงคืออะไร”

“พอเถอะค่ะผู้กอง คุณควรเชื่อคุณป้า...อัญสัญญาค่ะ อัญกับผู้กองเราจะเป็นแค่เพื่อนกัน”

“ไม่! ผมไม่สัญญา”

“ผู้กองภควัต คุณอย่าเอาแต่ใจตัวเอง คุณป้าท่านเป็นห่วงคุณมากนะ อัญจะไม่มารบกวนให้คุณหญิงเดือดร้อนใจ เสร็จงานอัญกับผู้กองก็จะแยกย้ายกันไปต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง ไม่ต้องเกี่ยวข้องกันอีก อัญถือโอกาสนี้กราบลาคุณหญิงด้วยค่ะ”

อัญมาก้มลงกราบวรจันทร์แล้วลุกขึ้นถอยออกไป ภควัตลุกจะตามแต่โดนป้าเรียกไว้ บอกว่าเรายังมีเรื่อง ต้องคุยกัน

อัญมาเดินตาแดงๆออกมาเจอขวัญอนงค์ที่จงใจดักรอเพื่อถามสิ่งที่ค้างคาใจ

“เธอรักพี่วัตบ้างหรือเปล่า เธอรู้ใช่ไหมว่าพี่วัตรักเธอมาก พี่วัตไม่เคยรัก ไม่เคยปกป้องผู้หญิงคนไหนขนาดนี้ ตอนสุคนธรสก็ยังไม่เท่ากับเธอ”

“ฉันให้สัญญากับคุณหญิงไปแล้วค่ะว่าฉันกับผู้กองเราจะเป็นแค่เพื่อนกัน”

“เธอไม่เสียดายเหรออัญมา ในเมื่อพี่วัตรักเธอมาก”

“ถ้าฉันยึดถือความรักความพอใจของตัวเองแล้วทำให้ครอบครัวคนที่รักเดือดร้อน ฉันคงไม่สบายใจที่จะมีความสุขอยู่ฝ่ายเดียว”

“ฉันก็เกือบจะยอมรับเธอได้นะ ถ้าเธอไม่ใช่คนที่เคยติดยามาก่อน”

“คุณอาจจะทำใจเรื่องฉันลำบาก ถ้าฉันต้องมาร่วมครอบครัวกับคุณ แต่ฉันอยากให้คุณเปิดใจให้โอกาสคนที่พลาดพลั้งในอดีต สายตาเข้าใจ ให้กำลังใจ แม้สักนิดเดียวมันมีค่ายิ่งกว่าเงินทองหลายเท่าค่ะ”

พูดแล้วอัญมาเดินจากไปเงียบๆ ขวัญอนงค์มองตามอย่างเห็นใจ ส่วนในบ้านภควัตยังเผชิญหน้ากับวรจันทร์ ที่พยายามโน้มน้าวเขาด้วยเหตุผลของญาติผู้ใหญ่ที่หวังดี

“วัตเข้าใจป้านะ ป้ารู้อัญมาเป็นคนดี”

“แต่คุณป้าก็ยอมรับเขาไม่ได้”

“อดีตเคยติดยามันยังพอทำใจได้ว่าคนเราเคยผิดพลาดกันได้ แต่ถึงกับได้ชื่อว่าเป็นเมียพ่อค้ายา ถ้าอธิคมฟื้นแล้วพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ต่อไปข้างหน้าวัตคิดว่าจะทนไหวหรือเปล่า อัญมาเขารู้ เขารักวัต เขาถึงปกป้องศักดิ์ศรีของวัตจากคำดูถูกของคนอื่น”

“ผมก็รักอัญมา”

“ป้ารู้” วรจันทร์ดึงหลานชายมากอดด้วยความสงสาร

“ถ้าผมจับวินิจได้ ปิดคดีนี้เสร็จ ผมจะลาออกผมจะแต่งงานกับอัญมา”

“วัตรักอาชีพตำรวจมากนะ”

“แต่อัญมาเป็นหัวใจของผม ร่างกายที่ไม่มีหัวใจอยู่ไปก็ไม่มีความหมายครับ”

วรจันทร์ฟังแล้วถึงกับถอนใจหนักๆ ผ่านไปสักพักสุคนธรสมายืนยิ้มหวานอยู่ต่อหน้าวรจันทร์และขวัญอนงค์ มั่นใจว่าอัญมาต้องโดนสองแม่ลูกไล่ส่งไปแล้ว อย่างแน่นอน

“ฉันไม่ได้ไล่ อัญมาเต็มใจไปเอง” วรจันทร์เอ่ยเสียงเรียบ

“มันคงรู้ตัวว่าไม่เหมาะกับวัต” สุคนธรสเหยียดยิ้มสะใจ ไม่เห็นขวัญอนงค์แอบเบะปากใส่อย่างหมั่นไส้

“อัญมารู้ตัว แล้วเธอล่ะสุคนธรส รู้ตัวหรือยังว่าตาวัตไม่มีวันกลับมารักเธออีกแล้ว ตาวัตน่ะเขารักอัญมาจนไม่มีหัวใจให้ผู้หญิงคนไหน”

“ไม่จริงหรอกค่ะ”

“ก็แล้วแต่เธอนะว่าจะยอมรับความจริงหรือฝันเฟื่องหลอกตัวเองไปวันๆ แล้วอย่าหาว่าฉันไล่หรือไม่เห็นใจเธอเลยนะ แต่ฉันไม่รู้จะอธิบายกับคนอื่นว่ายังไง โดยเฉพาะครอบครัวเธอก็มีชื่อเสียง ได้ชื่อว่ามีหน้ามีตาในสังคม”

“แต่ลูกสาวกลับมาอยู่ในบ้านแฟนเก่า ทั้งๆที่กำลังจะแต่งงานกับแฟนใหม่”

“รสเลิกกับสารวัตรกฤษณ์แล้วค่ะคุณน้อง เขาเป็นผู้ชายที่แย่มาก”

“อ๋อ...เลยรีบกลับมาเขี่ยถ่านไฟเก่ากับพี่วัต”

“ยายน้อง” วรจันทร์ปรามลูกสาวแล้วเน้นย้ำกับสุคนธรสว่าหลานของตนเป็นสุภาพบุรุษ เขาไม่ไล่เธอเพราะรักษาสัญญาว่าจะต้องคุ้มครองดูแลเธอ แล้วตนก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ เธอเดือดร้อนมาก็อยากช่วย ตนมีบ้านพักอยู่เชียงใหม่ ให้เธอไปอยู่ได้เลย ตั๋วเครื่องบินเตรียมไว้ให้แล้ว

ขวัญอนงค์สะใจ ยื่นตั๋วเครื่องบินไปตรงหน้าสุคนธรสที่ยังตั้งตัวไม่ติด

“เดินทางซะเย็นนี้เลย คนของฉันจะรอรับเธออยู่ที่นั่น รับรองว่าเธอจะปลอดภัยเหมือนกับอยู่ที่นี่”

“แต่รสอยากอยู่ใกล้วัต”

“พี่วัตบอกแล้วว่าจะไม่กลับบ้านหนึ่งเดือน เพราะจะจับพ่อค้ายาให้ได้ หรืออาจจะไม่กลับมาอีกเลย ถ้าเธอยังดื้อจะอยู่ตื๊อพี่วัตอีก...”

สุคนธรสไม่พอใจลุกพรวดส่งเสียงแหลม “พวกคุณเข้าข้างอัญมา อยากได้หลานสะใภ้เป็นอดีตผู้หญิงติดยาเหรอคะ”

“บางทีคนติดยาเขาทำผิดก็แค่เขาติดยา ทำร้ายตัวเอง ไม่เหมือนคนที่มีโทสจริตมีความริษยาอยู่ในใจตลอดเวลา เพราะคนแบบนี้ก็เหมือนกองไฟ อยู่กับใครที่ไหนก็เอาแต่ความมอดไหม้ไปทำลายชีวิตคนรอบข้าง หนูเข้าใจใช่ไหมสุคนธรสว่าฉันหมายถึงใคร”

สุคนธรสทนไม่ไหวกับสายตาคมกริบเยือกเย็นของวรจันทร์ สะบัดหน้าเดินตึงๆ ออกไป โดยมีเสียงสาปส่งของขวัญอนงค์ดังแว่ว

“ขอให้ไปแล้วไปเลย อย่าหวนกลับมาหาพี่วัตอีกเลย เจ้าประคู้ณ”

“ทีนี้ก็เหลือตาวัตว่าจะตัดใจจากอัญมาได้เมื่อไหร่” วรจันทร์พึมพำอย่างหนักใจ

ooooooo

ภรณีคิดถึงอัญมาที่ไม่ได้เจอกันหลายวันจึงชวนอรรณพกับอุบลไปหาเธอถึงโรงพยาบาล ภรณีคุยกับสามีก่อนหน้านี้แล้วว่าอยากได้อัญมาเป็นบุตรบุญธรรม จะส่งเสียให้เรียนสูงๆ ส่วนอุบลพวกตนก็จะเปิดร้านอาหารให้ทำมาหากิน

อุบลกับอัญมาซึ้งใจในความเมตตาของสองสามีภรรยา โดยเฉพาะอัญมาที่ดีใจจนน้ำตาคลอ โผกอดทั้งภรณีและอุบล ผู้หญิงที่มีพระคุณต่อเธออย่างหาที่สุดมิได้

ภควัตตรวจสอบบัญชีของกฤษณ์แล้วพบว่ามีเงินจำนวนมากถูกโอนเข้ามาอย่างที่สุคนธรสให้หลักฐานไว้ แต่ตอนนี้เงินถูกถอนหมดบัญชี คงกลัวตำรวจรู้เรื่องแล้วจะอายัดบัญชีนั่นเอง

วินิจร้อนใจที่กฤษณ์คิดแผนชิงตัวอธิคมไม่ได้สักที เขาตัดสินใจส่งลูกน้องไปจับขวัญอนงค์จากบ้านมาคุมขังไว้เพื่อเป็นตัวประกันแลกเปลี่ยนกับอธิคม เวลาเดียวกันอธิคมซึ่งนอนเป็นเจ้าชายนิทรามาหลายวันก็ฟื้นคืนสติและมีเรี่ยวแรงทำร้ายอัญมาจนสลบก่อนพาเธอออกจากโรงพยาบาลด้วยแท็กซี่ที่โดนจี้บังคับ

นอกจากจะพาอัญมาออกไปได้แล้ว อธิคมยังฆ่าตำรวจตายอีกด้วย ภควัตทราบเรื่องจากหัวหน้าก็จะเร่งรีบติดตาม แต่พอดีวรจันทร์ส่งข่าวเรื่องขวัญอนงค์ถูกจับตัวไป เขาเลยต้องรีบกลับมาที่บ้านเพื่อซักถามรายละเอียด

ผู้การประพจน์สั่งลูกน้องทุกหน่วยจับตายวินิจกับอธิคมได้เลยหากเจอตัว และขอให้ปิดข่าวเรื่องอธิคมฟื้นแล้วไว้ก่อน เพราะถ้าวินิจรู้เข้าขวัญอนงค์กับอัญมาจะเป็นอันตราย

ภควัตเช็กกล้องวงจรปิดหน้าโรงพยาบาลเห็นอธิคมจี้แท็กซี่จึงกระจายข่าวให้ตำรวจช่วยสกัด เวลานั้นอธิคมฆ่าคนขับรถแท็กซี่ตายแล้วลากอัญมาหลบไปที่โรงไม้ข้างทาง ส่วนกฤษณ์ถูกวินิจบังคับให้โทร.เข้ามาที่ฐานลับเพื่อเจรจาแลกตัวขวัญอนงค์กับอธิคม โดยนัดพรุ่งนี้ตอนเช้ามืด ระบุสถานที่แล้วกำชับให้ภควัตพาอธิคมมาคนเดียว

อธิคมหลบอยู่ในโรงไม้จนมืดค่ำก่อนจะข่มขู่อัญมาให้บอกเบอร์โทร.ของภควัต แล้วนัดหมายให้มาเจอพรุ่งนี้เช้า ความแค้นของเราจะได้จบลงต่อหน้าอัญมา

ภควัตวางสายด้วยสีหน้าเครียดจัด ตอบคำถามผู้การประพจน์ว่าอธิคมให้ตนไปพบแล้วจะปล่อยอัญมา

“แต่วินิจก็ต้องการตัวผู้กอง” สิทธิชัยพูดโพล่ง

“คุณขวัญอนงค์กับอัญมา...ผู้กองภควัต คุณต้องเลือกว่าจะช่วยใครก่อน”

ฟังผู้การประพจน์แล้วภควัตถึงกับอึ้งไปอย่างคิดไม่ตก เขาต้องเลือกระหว่างชีวิตขวัญอนงค์กับอัญมาคนใดคนหนึ่งเพียงคนเดียว...

ด้านอัญมาก็พยายามเกลี้ยกล่อมและเตือนสติอธิคมตลอดเวลาด้วยความหวังดีจากใจจริง

“พี่คิดว่าพี่กับพ่อจะหนีกฎหมายไปได้นานแค่ไหน”

“ฉันรู้ว่าฉันต้องถูกจับตาย ความผิดของฉันมันลบล้างไม่ได้ง่ายๆ ฉันค้ายา ฉันฆ่าคน ฆ่าตำรวจ”

“รู้อย่างนี้แล้วทำไมพี่ถึงไม่มอบตัว พี่จะสู้ไปเพื่ออะไร”

“ไอ้วัตมันต้องมาช่วยเธอ แล้วมันก็ต้องตายอยู่ที่นี่ พ่อฉันถึงจะหนีไปได้”

“พี่จะยอมตายแทนพ่อ?”

“ฉันมีพ่อคนเดียวที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง ถึงพ่อจะเลี้ยงให้ฉันเป็นโจร ฉันก็ยังรักพ่อที่สุด” เหตุผลของอธิคมทำให้อัญมาอึ้งไปเหมือนกัน

ส่วนกฤษณ์ที่ยังปักหลักอยู่ในเซฟเฮ้าส์ของวินิจ การกระทำของวินิจที่กล้าจับตัวลูกสาวรัฐมนตรีอภิกานต์ทำให้เขาหัวเสียเป็นอย่างมาก

กฤษณ์มีปากเสียงกับวินิจเพราะแน่ใจภควัตต้องพาตำรวจบุกมาช่วยขวัญอนงค์ เขาแนะนำให้ทิ้งเธอไว้ที่เซฟเฮ้าส์แล้วหนีไปด้วยกัน แต่วินิจไม่ยอมทำตาม ยืนกรานว่าตราบใดที่ตนยังไม่ได้ตัวลูกชายก็ห้ามใคร หน้าไหนหนีไปทั้งนั้น...

ภควัตทราบดีว่าอธิคมรักอัญมาและเชื่อว่าเขาไม่กล้าฆ่าเธอ จึงเลือกไปช่วยขวัญอนงค์ก่อนและสามารถช่วยเธอออกมาได้อย่างปลอดภัย แต่กฤษณ์ถูกวินิจยิงตายทั้งที่กำลังจะมอบตัวหลังจากภควัตเกลี้ยกล่อมสำเร็จ

วินิจกับภควัตเผชิญหน้ากันพร้อมปืนในมือที่ต่างฝ่ายต่างเล็งใส่กัน แต่ที่สุดภควัตไวกว่าลั่นไกเข้าท้องวินิจด้วยความแค้นใจหลังจากฟังเขายืนยันว่าเขาเป็นคนส่งลูกน้องไปฆ่าพ่อแม่ และพี่สาว

ภควัตยังจำติดตาที่ครอบครัวของตนถูกคนร้ายยิงตายในร้านอาหาร เขายิงวินิจไปอีกหลายนัด กระสุนเข้าจุดสำคัญจนเลือดกระฉูด อาการสาหัสเป็นตายเท่ากัน

ด้านอธิคมที่จับตัวอัญมาไว้ เมื่อเห็นว่าเลยเวลานัดแล้วภควัตไม่มาจึงจะพาอัญมาหนีไปอีก แต่เธอดิ้นรนขัดขืนและพยายามกล่อมเขาสารพัดด้วยความหวังดีแต่ไม่สำเร็จ อธิคมดึงดันจะไปสมทบกับพ่อแล้วหาทางฆ่าภควัตให้ได้ โดยไม่รู้ว่าเวลานี้วินิจบาดเจ็บสาหัสถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลให้หมอยื้อชีวิต

เสร็จภารกิจแรกแล้วภควัตรีบไปยังจุดนัดพบกับอธิคม โดยมีตำรวจอีกกลุ่มกำลังติดตามมาสมทบ อธิคมโกรธมากเมื่อรู้ว่าภควัตยิงพ่อของตนปางตาย พยายามจะฆ่าภควัตให้ได้แต่ตัวเองกลับโดนตำรวจยิงตกลงมาจากที่สูงจนแน่นิ่ง

อัญมาร้องไห้เสียใจที่ไม่สามารถเปลี่ยนใจอธิคมได้ แถมเขายังมากลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้ เป็นอัมพาตไปครึ่งตัว ส่วนวินิจก็อาการหนักยังรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลเหมือนกัน ใครต่อใครที่รู้จักสองพ่อลูกต่างพากันบอกว่ากรรมติดจรวดตามสนองพวกเขาแล้ว

ภควัตกับอัญมาปลอบใจอธิคมให้ต่อสู้กับชะตากรรม ขอให้เชื่อมั่นว่าสักวันเขาจะลุกขึ้นเดินได้ตามปกติ โดยมีอัญมาเป็นเพื่อนตลอดไป แต่อธิคมทำใจยอมรับสภาพตัวเองไม่ได้ ผลักไสทั้งคู่ออกไปด้วยความเสียใจ ส่วนภควัตก็ไม่ยอมให้อภัยวินิจที่บงการฆ่าครอบครัวของเขา จนกระทั่งวรจันทร์และหลวงพ่อที่เขานับถือเตือนสติถึงยอมปล่อยวางอโหสิกรรมในที่สุด

วินิจอาการหนักและจากไปอย่างสงบหลังนอนทุกข์ทรมานอยู่หลายวัน ทิ้งอธิคมให้อยู่ในสภาพหมดสิ้นทุกอย่างไม่อยากมีชีวิตอีกต่อไป

ooooooo

เมื่อพ่อค้ายาเสพติดรายใหญ่ล้มหายตายจากชดใช้กรรมที่ทำไว้ ชุมชนจึงกลับมาขาวสะอาดและสงบสุข โดยได้รับความอนุเคราะห์หลายด้านจากอรรณพและภรณีที่ยินดีฟื้นฟูทั้งสถานที่และคนที่หลงผิดติดยา

อัญมาร่วมด้วยช่วยกันกับชาวบ้านทำความสะอาดชุมชนก่อนจะเตรียมตัวพาอุบลย้ายจากบ้านเช่าไปอยู่บ้านหลังใหญ่ของอรรณพกับภรณีเป็นการถาวรในฐานะลูกบุญธรรม

ทุกคนยินดีกับอัญมาและต่างพากันสรรเสริญในความกตัญญูรู้คุณทำดีเพื่อแม่และสังคม แต่กระนั้นวรจันทร์ก็ยังไม่ยอมรับอัญมาในฐานะหลานสะใภ้ พยายามจะโน้มน้าวภควัตให้คิดกับเธอแค่เพื่อนท่ีดีต่อกัน

ภควัตไม่ยินยอม วันนี้เขาตั้งใจพาอัญมามาพบคุณป้า แต่จังหวะไม่ดีมาเจอสุคนธรสที่บีบน้ำตาบอกเล่าว่าตนกำลังเดือดร้อน อัญมาจึงถอยห่างออกไป ปล่อยให้ทั้งคู่คุยกันตามลำพัง

“ตำรวจเรียกรสไปถามแล้วถามอีกเรื่องกฤษณ์ รสก็ตอบไปหมดแล้ว วัตคะ รสจะติดคุกหรือเปล่าคะ กฤษณ์ทำอะไรไม่เคยปรึกษารสนะคะ แล้วนี่เขาก็ตายไปแล้ว ยังมาทิ้งปัญหาให้รสด้วย แย่จริงๆ”

“ยังไงกฤษณ์ก็เคยเป็นคนรักของรส ให้เกียรติเขาหน่อยเถอะครับ”

“คนชั่วคนเลวแบบนั้นทำไมต้องให้เกียรติคะ ตายซะได้แผ่นดินก็เบาขึ้น เขาได้เงินมาก็เอาไปใช้สุรุ่ยสุร่าย พอหึงคุณ เขาก็ทำร้ายรส”

“แต่กฤษณ์ก็เป็นผู้ชายที่รสเลือกจะแต่งงานด้วย”

“รสหลงผิดเพราะกฤษณ์หลอกรสนี่คะ”

“ไม่มีใครหลอกใครได้หรอกครับ ถ้าเราไม่เต็มใจ รสไม่ใช่เด็กๆแล้ว ผมอยากให้รสคิดทบทวนดีๆ ผมเป็นเพื่อนรสได้ แต่เราจะกลับไปเป็นคนรักกันไม่ได้อีกแล้ว” ภควัตตอบสุคนธรสไปอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่เห็นวรจันทร์กับขวัญอนงค์ที่ยืนฟังอยู่หน้าประตู

สุคนธรสเริ่มเก็บอารมณ์ไม่อยู่ ถามเสียงแข็งว่าเพราะอัญมาใช่ไหมที่ทำให้เขาลืมเธอ

“ไม่เกี่ยวกับอัญมา ผมลืมคุณตั้งนานแล้ว”

“ไม่จริง คุณรักรส”

“เคยรัก...ตอนนี้มันหมดไปแล้ว ผมจะแต่งงานกับอัญมา เรื่องสอบสวนผมจะช่วยรสเท่าที่ช่วยได้ ถ้ารสไม่ผิด ไม่รู้เรื่องทั้งหมดที่กฤษณ์ทำจริงๆ ผมขอร้องนะรส ต่อไปนี้ผมอยากให้คุณเกรงใจอัญมาคนรักของผมด้วย ผมรักเธอมาก ยังไงเธอก็จะเป็นเจ้าสาวของผม”

สุคนธรสหน้าเสีย หันไปเห็นวรจันทร์กับขวัญอนงค์เดินเข้ามาเลยพูดประชด “ดีใจด้วยนะคะ หลานชายเป็นตำรวจปราบยาเสพติด คุณหญิงก็เลยจะได้สะใภ้เป็นอดีตคนติดยา”

“ไม่ต้องมาเสียเวลาดีใจกับฉันหรอกสุคนธรส เธอควรจะเอาเวลาไปคิดเรื่องที่เธอต้องเจอในอนาคตดีกว่า เคยร่วมมือทำอะไรไว้กับคนรักของเธอก็ต้องรู้จักรับผลของการกระทำด้วยนะ”

“รสจะหาทนายที่เก่งที่สุด ยังไงรสก็ไม่ยอมเสียชื่อเพราะเคยคบคนเลวๆ โชคดีนะคะวัต ขอให้มีความสุขกับเจ้าสาวที่ไม่มีราคาของคุณ”

สุคนธรสทิ้งท้ายแล้วเดินคอแข็งออกไป ทุกคนมองตามอ่อนใจ ขวัญอนงค์บ่นไม่รู้เมื่อไหร่หล่อนจะยอมรับว่าตัวเองผิด

“ปล่อยเขาเถอะครับคุณน้อง เขาก็คงรู้แล้วว่าพี่ช่วยอะไรเกินฐานะเพื่อนไม่ได้...ส่วนเรื่องอัญมา คุณป้าครับ ผมพูดจริงๆ ผมอยากแต่งงานกับเธอ”

“ป้าก็พูดจริงๆนะวัต ป้าทำใจยอมรับอัญมาเป็นหลานสะใภ้ไม่ได้เหมือนกัน”

แล้ววรจันทร์ก็ใจแข็งจริงๆ เธอทำให้ภควัตกินไม่ได้นอนไม่หลับ ขณะเดียวกันอัญมาก็พยายามตัดใจจากภควัตทั้งที่รักเขาที่สุด เธอไม่ต้องให้เขาลำบากใจต้องเลือกระหว่างคนรักกับผู้มีพระคุณ

แต่แล้วความดีของอัญมาก็ทำให้วรจันทร์ใจอ่อนในที่สุด วรจันทร์วางแผนกับพวกภรณีให้อัญมาหนีหายไปจากชีวิตภควัตนานนับปีแล้วกลับมาอีกทีในมาดใหม่ ส่วนอธิคมก็เลิกคิดฆ่าตัวตายหลังจากพยายามอยู่ครั้งหนึ่งขณะถูกคุมขังในคุกด้วยสภาพคนพิการเดินไม่ได้

อัญมาเป็นกำลังใจให้อธิคมเสมอ เธอทำให้เขาเปลี่ยนความคิดอยากมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง เขามุ่งมั่นอ่านตำราเรียนที่อัญมาส่งเข้าไปให้จนสอบผ่านหลายวิชา คาดหวังว่าอีกไม่นานเกินรอคงได้ปริญญาให้กับตัวเอง ส่วนขาที่พิการเดินไม่ได้ก็หมั่นทำกายภาพบำบัดทุกวัน

นอกจากเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีแล้ว อธิคมยังทำใจยอมรับความเป็นเพื่อนกับอัญมา เขารู้ซึ้งแล้วว่าความรักที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากการครอบครอง แต่เกิดจากการให้อิสระกันและกัน

เมื่อได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ความรักของภควัตกับอัญมาก็ยังหนักแน่นมั่นคงต่อกัน ช่วงเวลาที่เธอหายไป ภควัตกลัวเหลือเกินว่าเธอจะทิ้งเขาไปยังโลกคู่ขนาน ไม่อยากกลับมาเป็นไอ้อัญของเขาอีก

“ฉันจะไม่ไปไหน เพราะฉันมีความสุขที่จะเป็นไอ้อัญของคุณคนเดียว”

ผู้กองภควัตสุดปลื้ม สบตาอัญมาหวานฉ่ำก่อนดึงตัวมาจูบอย่างดูดดื่ม...

ฝ่ายผู้หลักผู้ใหญ่ที่จับกลุ่มอยู่ในบ้านรัฐมนตรีอภิกานต์ก็แย้มยิ้มมีความสุขกันถ้วนหน้า อุบลยืนยันแข็งขันว่าอัญมาไม่ใช่เด็กติดยาเหมือนแต่ก่อน วรจันทร์เห็นด้วย เอ่ยกับทุกคนอย่างปลาบปลื้มชื่นชมว่า

“อัญมาพิสูจน์ตัวเองแล้ว ไม่ใช่แต่เฉพาะกับฉัน... แต่กับทุกคน คนเราจะดีได้ก็ด้วยเนื้อแท้ของตัวเอง ไม่ว่าอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบไหน ชาติกำเนิดเป็นยังไง ขอให้ทำตัวเป็นบัวพ้นน้ำ ใฝ่หา หมั่นทำความดี อย่าจมลงไปในปลักโคลนกิเลส ความทะเยอทะยาน ความเห็น แก่ตัว เท่านี้ทั้งตัวเอง คนรอบข้าง สังคมก็จะไม่เดือดร้อน เป็นคนดีอยู่ที่ไหนความดีก็จะตอบแทนให้ชีวิตมีแต่ความสุข”

ทุกคนรับฟังและคิดตาม เห็นด้วยอย่างยิ่งกับทุกถ้อยคำของวรจันทร์

ooooooo

–อวสาน–


ละครคีตโลกา ตอนที่ 19(ตอนจบ) อ่านคีตโลกา ติดตามคีตโลกา ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย วงศกร ปรมัตถากร, อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล 1 ต.ค. 2557 08:01 2014-10-10T07:28:58+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ