นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ข้ามากับพระ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    แท้จริงแล้วตาชูยังไม่ตาย แต่ต้องแกล้งตายเพราะเกรงว่าเรื่องทองคำจะทำให้ลุกลามบานปลายจนมีหลายคนเดือดร้อน

    ตาชูรู้กันกับหลวงพ่อเสือ จนเมื่อทำพิธีเผาศพผ่านไปแล้วทุกคนเข้าใจอย่างนั้น แต่ตัวแกยังปักหลักอยู่ในสำนักสงฆ์ ใครมาใครไปก็คอยแอบมอง...วันที่เสือไพรมาเยือน ตาชูุตัดสินใจปรากฏตัว สองฝ่ายรู้จักกันเป็นอย่างดีเพราะตาชูเคยออกปล้นกับเสือไพรในอดีต

    หลังจากเล่าเรื่องทองคำโบราณที่มีคนร้ายบุกมาปล้นถึงบ้าน ตาชูก็บอกเสือไพรว่าเหตุนี้ตนถึงต้องแกล้งตาย ไม่อย่างนั้นเรื่องคงไม่จบ

    “นี่มันจะยี่สิบปีแล้วหรือ”

    “ใช่ มันกำลังจะหมดอายุความ เสือไพรก็รู้นี่ว่าจะต้องทำยังไง”

    “เจอเขาแล้วหรือ”

    “คิดว่าเจอแล้ว” ตาชูสีหน้ามั่นใจ สบตาเสือไพรอย่างรู้กันว่าหมายถึงใคร?

    ooooooo

    เสี่ยกิจเลียบเคียงแก้วตาเรื่องเกริกว่ารู้สึกนึกคิดยังไงกับเขา แก้วตาไม่รู้จุดประสงค์ของพ่อ ตอบตามตรงว่าเธอเคารพเกริกในฐานะผู้ใหญ่คนหนึ่ง...คำตอบของลูกสาวทำให้เสี่ยกิจไม่กล้าถามต่อ

    ฝ่ายพงษ์กับมะนาวที่เข้ามาอยู่ร่วมชายคาเดียวกันที่บ้านจ่าโชคก็มีความสนิทสนมกันมากขึ้น แต่ไม่ว่าจะสนิทกันมากแค่ไหน จ่าโชคก็ยังต้องมีความลับกับมะนาวในบางเรื่อง

    จ่าโชคแยกผู้กองพงษ์ออกมาจากมะนาวแล้วเล่าเรื่องไปพบทนายเหนียวจนรู้ว่าเสือไพรปล้นทองของพวกญี่ปุ่นเมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่สอง

    “ยี่สิบปีที่แล้ว...กำลังจะหมดอายุความ แสดงว่าตาชูก็น่าจะร่วมปล้นในครั้งนั้นด้วย”

    “ไม่น่าจะหรอก ร่วมปล้นเลยล่ะ ผมถึงยังไม่อยากให้มะนาวรู้เรื่องนี้ไง”

    “แสดงว่ายังมีทองอีก”

    “พวกมันถึงคาดคั้นเอากับตาชูจนตายไง”

    “จ่าเคยเห็นสำนวนคดีไหม”

    “ยัง แต่ผมวานทนายเหนียวให้จัดการให้แล้ว”

    ผู้กองพงษ์สีหน้าพอใจ แต่แล้วเพียงเช้าวันใหม่ พวกเขาก็ได้ยินข่าวว่าทนายเหนียวสิ้นใจตายอยู่ที่บ้าน ผู้กองกับจ่าเดินทางไปในฐานะไทยมุง ก็ยังถูกสารวัตรพนากีดกันไม่ให้เข้าใกล้ศพ แต่กระนั้นผู้กองพงษ์ก็ยังตาดีเห็นรอยเขียวช้ำรอบคอศพ คาดว่าไม่ใช่เป็นลมตายอย่างที่สารวัตรพนาพยายามสรุป

    ที่แท้ทนายเหนียวถูกฆาตกรรมด้วยฝีมือเพชรลูกน้องของเสี่ยกิจ โดยรับงานจากกริชลูกน้องคนสนิทของเกริกมาอีกที แต่มันยังเป็นความลับมืดดำที่ผู้กองพงษ์กับจ่าโชคสงสัยและต้องหาคำตอบให้เร็วที่สุด

    ooooooo

    เสี่ยกิจให้ลูกน้องหลอกศักดิ์ไปฆ่าทิ้งกลางป่าแต่ไม่สำเร็จเพราะหลวงพ่อเสือมาช่วยแล้วพากันหนีรอดไปอาศัยวัดแห่งหนึ่งเป็นการชั่วคราว เมื่อรู้ว่าแผนล้มเหลวเสี่ยกิจโกรธมาก ให้ลูกน้องแจ้งความกับสารวัตรพนาว่าศักดิ์กับพวกปล้นรถขนไม้ของตน

    ส่วนผู้กองพงษ์กับจ่าโชคที่สงสัยการตายของทนายเหนียว ไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะได้หลักฐานสำคัญที่ก่อนตายทนายฝากไว้กับลูกน้องให้เอามาให้จ่าโชค ในสำนวนคดีปล้นทองระบุชื่อรองชาติเสือว่ามีส่วนยักยอกทองของกลางแต่ไม่แจ้งจำนวนของกลาง จ่าโชคคาดว่าคนที่ยักยอกคงไม่มีแค่รองชาติเสือ หรืออาจจะไม่ใช่รองชาติเสือก็ได้ ซึ่งจ่ากับผู้กองต้องสืบต่อไป

    แก้วตาไปเบิกเงินที่ธนาคารกับมะขิ่นแล้วบังเอิญเห็นแพรพรรณกับเกริกนั่งรถอี๋อ๋อกันออกไป เธอรีบขับรถตามเพื่อจะจับนังกากีให้ได้คาหนังคาเขา แต่พลาดท่าถูกกริชลูกน้องเกริกจับตัวไปพร้อมมะขิ่น พอแพรพรรณรู้เรื่องก็ถามเกริกว่าจะทำยังไงกับแก้วตา

    “เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ผมคงต้องรวบรัด”

    “ไม่ได้นะ”

    “ทำไมล่ะ เสี่ยกิจคงไม่ว่าอะไรหรอก ผมจะลี้ยงดูหนูแก้วตาอย่างดี อีกอย่างมันก็ดีกับคุณไม่ใช่เหรอ ที่ผมช่วยจัดการมารสมบัติของคุณให้พ้นทางไปตลอดกาล”

    “มันก็ดี แต่ทำแบบนี้มันเท่ากับใช้กำลังกับแก้วตา ฉันคิดว่าท่านซื้อใจเธอไม่ดีกว่าหรือ”

    “ซื้อใจยังไง”

    “เราก็บอกว่าแก้วตากับมะขิ่นโดนปล้น แล้วถูกจับตัวไปเรียกค่าไถ่ ถึงตอนนั้นท่านก็เข้าไปช่วย แบบนี้ดูพระเอกกว่าที่จะเป็นผู้ร้ายขืนใจ”

    “อืม...ไม่เลว คุณนี่เก่งจริงๆ รอบคอบมาก แต่ถ้าแก้วตาไม่ชอบผมล่ะ”

    “ถึงตอนนั้นฉันจะบอกเสี่ยกิจให้รวบรัดแก้วตาแต่งงานกับท่านเลย”

    “แล้วถ้าแก้วตาปากโป้งเรื่องของเราล่ะ”

    “ไม่ต้องกลัว เรื่องนั้นฉันจัดการเอง” แพรพรรณรวบรัดตัดความ เกริกยิ้มพอใจ

    ooooooo

    ไม่ทันข้ามวัน เสี่ยกิจก็ได้รับจดหมายเรียกค่าไถ่แก้วตาหนึ่งล้านบาท เกริกโยนความผิดให้เสือไพรแต่สารวัตรพนาบอกไม่น่าใช่ เท่าที่ตนทำคดีมาไม่เคยเห็นเสือไพรจับใครไปเรียกค่าไถ่ แพรพรรณเห็นท่าไม่ดีช่วยเกริกโน้มน้าว

    “มันก็ไม่แน่นะสารวัตร ขึ้นชื่อว่าโจรมันทำได้ทุกอย่างนั่นแหละ”

    “ใครจะจับก็ช่างมันก่อนเถอะ ช่วยลูกผมก่อน ผมจะเตรียมเงินไว้ให้”

    “ได้ครับ ในจดหมายมันบอกว่ามันจะติดต่อกลับมาอีกครั้ง”

    “ผมไปด้วย ผมเป็นห่วงหนูแก้วตาเท่าชีวิตของผมเหมือนกัน” เกริกเร่งทำคะแนน ขณะที่แพรพรรณลอบมองเสี่ยกิจตาวาว มั่นใจงานนี้เขาต้องเปิดเซฟแน่ๆ

    แก้วตากับมะขิ่นถูกจับมัดขังไว้ที่โกดังเก็บสินค้าด้วยฝีมือลูกน้องกริชหลายคน พวกมันแจ้งข่าวกับเธอว่าเสี่ยกิจรู้เรื่องแล้ว กำลังจะเอาเงินล้านมาไถ่ตัว แก้วตามีแผนการในใจต่อรองทันทีว่า

    “ฉันให้นายสองล้าน แล้วปล่อยฉันไปพร้อมกับบอกว่าใครจ้างพวกนายมา”

    “ไม่ต้องมาต่อรอง ไม่มีใครจ้างฉันมาด้วย”

    “ฉันเชื่อว่าพวกนายคงไม่ได้เงินล้านกันหรอก อย่างเก่งก็คนละสองหมื่น เสี่ยงแทบตาย”

    “หุบปากได้แล้ว คุมไว้ให้ดี” หัวหน้าทีมตัดบทแล้วเดินออกไปพร้อมลูกน้องคนหนึ่ง

    “พี่...ฉันว่านังลูกสาวเสี่ยกิจคนนี้มันพูดมีเหตุผลนะ เราได้ค่าจ้างแค่คนละหมื่นเอง ทำไมเราไม่เอาเงินล้าน เลยล่ะ”

    “ข้ารู้ ข้ากำลังคิดเหมือนกัน แต่เรื่องใหญ่แบบนี้ข้าต้องให้ลูกพี่ช่วย”

    ลูกพี่ที่มันว่าก็คือเพลิงลูกเลี้ยงเสือไพร พอมันมาติดต่อ เพลิงสนใจทันที เพราะพึงพอใจแก้วตาอยู่แล้ว ไหนจะเงินล้านอีกที่ไม่น่าปล่อยให้หลุดมือ

    ooooooo

    มะนาวกับมะขวิดเข้ามาซื้อของในตลาดแล้วบังเอิญได้ยินชาวบ้านพูดกันเรื่องศักดิ์ปล้นรถขนไม้ของเสี่ยกิจ สองพี่น้องตกใจและไม่เชื่อว่าเป็นไปได้...

    เวลานั้นศักดิ์ยังอยู่กับหลวงพ่อที่วัด เขายังไม่รู้ว่าตัวเองกลายเป็นผู้ต้องหาไปแล้ว แค่เรื่องที่เกือบถูกลูกน้องเสี่ยกิจฆ่าทิ้งก็ทำให้เขากลัวจนไม่รู้จะทำยังไงต่อไป

    “เอ็งกลับไป...แล้วไปหาผู้กองพงษ์ เล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง”

    “แล้วเขาจะเชื่อหรือครับ ผมไม่มีหลักฐาน เขาจะหาว่าผมปรักปรำนะครับ”

    “นั่นแน่...เดี๋ยวนี้ชักมีหัวคิด แต่เอ็งต้องหัดมองคนบ้าง คนอย่างผู้กองพงษ์น่ะเป็นตำรวจที่พึ่งพาได้”

    “หลวงพ่อรู้ได้ยังไง เคยเป็นตำรวจเหรอ”

    “จะบ้าหรือไง ใครเคยเป็นตำรวจ เอ็งก็ซี้ซั้วเดา”

    “แค่พูดเล่น หลวงพ่อทำจริงจังไปได้ เอ้า...ไปก็ไป ไหนๆเราก็เป็นคู่หูกันแล้วนี่”

    “ใครเป็นคู่หูกับเอ็ง เลอะเทอะใหญ่แล้ว”

    “หรือว่าไม่จริง ตอนนี้หลวงพ่อกำลังให้ผมไปสืบโน่นสืบนี่อย่างกับในหนังฝรั่งแน่ะ”

    “เออๆ แล้วแต่เอ็งจะคิด ไปได้แล้ว” หลวงพ่อตัดรำคาญ ศักดิ์ยิ้มทะเล้นเดินออกไป

    ด้านมะนาวกับมะขวิดที่นำเรื่องของศักดิ์ที่ได้ยินมาบอกผู้กองพงษ์กับจ่าโชค ทุกคนลงความเห็นว่าไม่น่าเชื่อ ศักดิ์จะปล้นไม้ไปทำไม จ่าโชคบอกว่าเราต้องตามหาศักดิ์ให้เจอก่อนพวกสารวัตรพนา โดยวางตัวมะนาวกับมะขวิดให้ตามหาเพราะชำนาญป่าอยู่แล้ว

    หลังจากสองพี่น้องออกเดินทาง ผู้กองกับจ่าก็ได้พบศักดิ์ที่แอบเข้ามาในบ้านอย่างเงียบเชียบ ศักดิ์เห็นสำนวนคดีปล้นทองของเสือไพรและเรื่องของรองชาติเสือ เขาแอบหยิบกระดาษสองสามแผ่นใส่กระเป๋าก่อนที่ผู้กองกับจ่าจะมาเจอแล้วรวบตัวไว้สอบสวน

    “นายเข้าไปในห้องฉันทำไม”

    “ก็ไม่ได้อยากเข้าหรอก ผมตามหาผู้กองกับจ่านี่”

    “แล้วทำไมมาเงียบๆ เรามันก็ไม่ใช่คนอื่น”

    “ก็ตอนนี้ผมเป็นสายสืบแล้วนี่ ทำอะไรมันต้องระวังหน่อย”

    จ่าโชคหมั่นไส้ บอกให้ศักดิ์รู้ว่ายังมีอีกตำแหน่งคือโจรขโมยไม้เสี่ยกิจ ศักดิ์ได้ฟังถึงกับร้องลั่นว่าไม่จริง ตนไม่ได้ทำ ผู้กองพงษ์ส่ายหน้า บอกว่านายคงต้องไปแก้คดีเอาในศาลแล้วล่ะ

    ศักดิ์หน้าเสีย เล่าความจริงทั้งหมดให้ฟังว่าทำไมเขาถึงถูกเอาตัวไปฆ่า จ่าโชคฟันธงเลยว่าสาเหตุจากรักต่างวัย แล้วก็รักสามเส้าด้วย

    “โธ่จ่า ผู้กอง...เอาตรงๆสิ ผมกลุ้มจะตายอยู่แล้ว”

    “ก็ฉันคิดว่านายเกริกคงชอบคุณแก้วตาไง แล้วนายดันเข้ามาขวาง”

    “เสี่ยกิจคงอยากเอาลูกสาวไปแลกกับผลประโยชน์ทั้งหลายแหล่ เลยต้องจัดให้นายไปพักร้อนในนรกไง”

    “ไอ้ตัณหากลับเอ๊ย”

    “ตกลงนายมีหลักฐานแน่แล้วใช่ไหม ที่จะเอาผิดกับเสี่ยกิจข้อหาทำลายป่าได้”

    “ก็พอมี แต่รูปถ่ายที่คุณแก้วตาถ่ายเอาไว้หายไป”

    “ช่างเถอะ ฉันเชื่อว่ามันต้องขนไม้ออกมาเร็วๆนี้ จับตาดูให้ดีก็แล้วกัน” จ่าโชคสรุป

    ศักดิ์เป็นห่วงแก้วตาจะไปเตือนเธอเรื่องนายเกริก ผู้กองท้วงว่าตัวเองยังเอาตัวไม่รอด แต่ศักดิ์ไม่สน ยืนยันว่ายังไงก็ต้องไป

    ooooooo

    เสือทองอยากได้ทองคำและต้องการรู้เรื่องปล้นทองของเสือไพร ซึ่งเขาคิดว่าผู้กองพงษ์ต้องรู้เรื่องนี้ดี จึงใช้วิชาอาคมทำยาสั่งให้เด่นเอาไปให้ผู้กองกินแล้วมันจะคายความลับที่เขาอยากรู้ออกมา เสร็จแล้วก็ฆ่าหมกมันซะ ส่วนจ่าโชคถ้ามันสอดนักก็ยิงมันทิ้งได้เลย

    ฝ่ายมะนาวกับมะขวิดที่ออกตามหาศักดิ์ไปในป่า ไม่นึกว่าจะต้องมาเสี่ยงตายกับจอมินและพ่อที่ถูกพวกผู้พันเชตามฆ่า มะนาวยิงผู้พันเชเข้าที่อกขวาอย่างแม่นยำ ก่อนที่ลูกน้องจะมาพาเขาหนีไป จอมินกับพ่อจึงปลอดภัย ขอบใจสองพี่น้องที่มีน้ำใจ...

    หลังจากเสี่ยกิจออกไปไนต์คลับในคืนนี้แล้ว

    แพรพรรณมาเปิดเซฟที่จำรหัสได้แม่น แต่ไม่พบเอกสารที่เกริกต้องการ จังหวะนี้ศักดิ์แอบเข้ามาในบ้านเพื่อพบแก้วตา เลยถูกแพรพรรณควบคุมตัวด้วยปืน ก่อนที่เธอจะตัดสินใจบอกความจริงกับศักดิ์ว่าแก้วตาถูกจับไปเรียกค่าไถ่

    ศักดิ์ตกใจจะซักถาม แต่แพรพรรณห้ามไม่ให้ถาม ถ้าเขาอยากช่วยแก้วตาแค่ทำตามที่เธอบอก

    “ทำไม...เห็นว่าไม่ค่อยจะกินเส้นกันไม่ใช่หรือครับ”

    “มีวิธีอื่นมากมายที่จะชนะเด็กคนนี้ ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีนี้”

    “แสดงว่าคุณรู้ว่าใครเป็นคนทำ”

    “ถ้าขืนยังถามอีก ฉันจะส่งนายเข้าคุก อ้อ...มีอีกเรื่อง นายต้องพาแก้วตาหนีไปสักพัก ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เพราะตอนนี้นายก็กลายเป็นคนปล้นรถไม้ไปแล้วไม่ใช่หรือ”

    “ผมไม่อยากถามนะ แต่มันคาใจจริงๆ ทำไมต้องพาหนีไปด้วย”

    “แค่นี้ยังไม่รู้อีกหรือว่าแก้วตามีอันตราย และคนที่จะทำให้แก้วตาปลอดภัยก็มีแต่นายเท่านั้น...เอ้านี่ เอาไป” เธอโยนกุญแจรถให้เขา ย้ำว่าเสร็จงานแล้วค่อยเอามาคืน และเพื่อไม่ให้ลูกน้องเสี่ยกิจที่อยู่หน้าบ้านสงสัย แพรพรรณทำทีว่าถูกโจรขโมยรถ แค่นี้แผนของเธอก็สำเร็จ

    ooooooo

    เพลิงปรากฏตัวต่อหน้าแก้วตากับมะขิ่นที่ถูกควบคุมตัวไว้เรียกค่าไถ่ มันต้องการเพิ่มค่าตัวแก้วตาอีกสองล้าน อ้างว่าเป็นคำสั่งเสือไพร ลูกน้องรับเรื่องไว้แล้วจะให้คนไปส่งข่าวเสี่ยกิจในวันพรุ่งนี้

    คืนเดียวกัน ผู้กองพงษ์กับจ่าโชคไปเที่ยวที่ไนต์คลับแพรพรรณแล้วเจอเกริกกับเสี่ยกิจนั่งอยู่ก่อน สองฝ่ายทำท่าจะมีเรื่อง เนื่องจากเกริกไม่พอใจผู้กองที่ไม่ลงให้ เด่นลูกน้องเสือทองที่เฝ้ามองฉวยโอกาสนี้ให้บริกรเอายาสั่งผสมในแก้วเหล้าของผู้กองพงษ์

    เพียงไม่นาน ผู้กองพงษ์ก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ ลนลานออกจากไนต์คลับไปหาเสือทองถึงที่พัก จ่าโชคขับรถตามไปแต่โดนเด่นดักยิงจนต้องทิ้งรถวิ่งหนี แต่เด่นก็ยังตามไม่ลดละ ที่สุดเขาพลาดวิ่งข้ามถนนไปชนรถที่ศักดิ์ขับมา

    ศักดิ์ตกใจมาก บอกจ่าโชคปากคอสั่นว่าตนไม่ได้ชน เขาวิ่งมาชนรถเอง จ่าเข้าใจและยอมให้ศักดิ์พาเด่นไปส่งโรงพยาบาล พร้อมกันนั้นก็คาดคั้นเด่นที่ยังรู้ตัวให้บอกมาว่าทำอะไรกับผู้กอง แล้วผู้กองไปไหน

    เด่นหมดทางเลือก ยอมจำนน...พอถึงโรงพยาบาลจ่าโชคก็ถีบมันลงจากรถแล้วไปต่อ ส่วนพยาบาลวิ่งหน้าตื่นมาช่วยคนเจ็บที่นอนร้องครวญคราง

    ขณะนั่งรถมาด้วยกัน จ่าโชคบ่นศักดิ์ทำไมไม่ปล่อยให้หมอนั่นตายไปเลย

    “ผมก็โดนข้อหาฆ่าคนตายอีกน่ะสิ”

    จ่าโชคร้อนใจไม่มีเวลาพูดเรื่องอื่น เร่งให้รีบไปช่วยผู้กองพงษ์ แต่ศักดิ์จะไปช่วยแก้วตาก่อน สองคนเถียงกันไปมาไม่จบ ศักดิ์เลยจอดรถแล้วมองหน้าจ่าโชค

    “จ่านี่ลำดับความสำคัญไม่เป็นจริงๆ คุณแก้วตาเป็นผู้หญิง...ผู้กองเอาตัวรอดได้”

    “แต่ผู้กองมีอาการแปลกๆเหมือนถูกของ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ช่วยตัวเองไม่ได้แน่”

    “งั้นต่างคนต่างไป”

    จ่าโชคเห็นด้วย ให้ศักดิ์เอากุญแจรถมา แต่ศักดิ์ไม่ยอมเพราะต้องใช้รถเหมือนกัน จ่าเลยต้องชักปืนออกมาขู่ ศักดิ์ถึงยอมจำนน

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 10:47 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์