นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ดวงตาสวรรค์

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    เทินยังคงแวะเวียนมาที่บ้านโภคา เอียดปรารภว่าเทินรู้จักแพนดีน่าจะช่วยพูดให้แพนเปลี่ยนใจได้ เพราะขืนทำอย่างนี้คนที่มีแต่เสียก็คือตัวเอง แต่เทินรู้นิสัยแพนดีว่าชอบเอาชนะเกรงว่ายิ่งพูดไปก็จะยิ่งดึงดัน แนะว่า

    "ทางเดียวก็คือ แพนยอมไปจากชีวิตของคุณเล็ก" พูดแล้วแย้งเองว่าคงยากเพราะแพนเลือกที่จะก้าวออกมาจากชีวิตชายใหญ่เขาไม่ ยอมถอยแน่ๆ บ่นว่า "น่าเสียดายนะครับ ถ้าแพนกล้าทำในสิ่งที่ถูกต้อง ชีวิตของเขาคงไม่กระท่อนกระแท่นอย่างนี้"

    เอียดหมั่นไส้ขึ้นมาพูดประชดว่าถ้าสงสารนักก็ไปดูแลเขาเสียเลยเพื่อนเก่าแก่ กันไม่ใช่หรือ เทินพูดอย่างสยองว่าตนทำผิดไปแล้วยังไงก็ไม่ยอมทำผิดซ้ำอีก

    "ว่าได้เหรอ ผู้ชาย...แพนเขาก็เป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ ใครอยู่ใกล้ก็อดรักไม่ได้"

    "ผู้หญิงบางคนอาจจะเหมาะที่จะควงเล่นๆสนุกๆ แต่ คนที่ผู้ชายเลือกที่จะจริงจังด้วย ต้องเป็นผู้หญิงที่อยู่ใกล้แล้วมีความสุข ไม่ร้อนเป็นไฟ" เทินพูดไปมองหน้าเอียดไปด้วยสายตาอ่อนโยนจนเอียดเขิน

    ก่อนที่ใครจะพูดอะไรอีก คำนึง ลูกชายรัฐมนตรีก็เดินยิ้มร่าเข้ามาพร้อมของฝากในมือ

    "คุณเอียดครับ ผมเพิ่งจะกลับมาจากเมืองนอกซื้อของมาฝากคุณเอียดเยอะแยะเลยครับ ผมเลือกด้วยมือของผมเอง แพงๆทั้งนั้นเลยครับ"

    เอียดพูดอย่างเกรงใจว่าไม่น่าลำบากเลย คำนึงปากหวาน ปานน้ำผึ้งตามเคยว่าตนเต็มใจถ้าเอียดไม่รับจะเสียใจ แล้วหันไปสั่งเทินให้เอาไปเก็บให้หน่อย ส่งของฝากให้เทินเอาไปเก็บแล้วคำนึงก็เดินเข้าประชิดเอียด เอียดถอยไปก้าวหนึ่งอย่างอึดอัดใจ หันมองเทินเห็นหน้าสลดขณะเดินไป

    พออยู่กันลำพัง คำนึงก็เอ่ยปากขอหมั้นกับเอียด อ้อนว่าถ้าเอียดรับปากตนก็จะบอกให้คุณพ่อมาสู่ขอ พลางก็กุมมือเอียดไว้แน่น เอียดอึดอัดพยายามดึงมือกลับแต่คำนึงยิ่งกุมไว้แน่น เอียดพูดอย่างหงุดหงิดไม่พอใจบอกให้ปล่อยมือตน

    "ไม่ปล่อยจนกว่าคุณจะตอบ โธ่...คุณเอียด นี่คุณจะไม่เมตตาผมเลยหรือครับ"

    เอียดดึงมือออกมาจนได้ เทินเดินออกมาเห็นเข้าพอดีรีบเอ่ยขอโทษแล้วจะเดินเลี่ยงไปทางอื่นเสียงคำนึงแก้ตัวมาว่า

    "ผมกำลังจะบอกเธอเรื่องการหมั้น ไม่มีอะไรหรอก คุณเอียดก็เลยตกใจ"

    "อ้อ...ถ้าอย่างนั้นผมก็แสดงความยินดีด้วย คุณเอียด เป็นคนดีใครได้เธอไปก็นับว่าเป็นบุญ"

    คำนึงยิ้มหน้าบาน ในขณะที่เทินรู้สึกหงุดหงิดเพราะเริ่มมีใจให้เอียดขึ้นมาแล้ว

    ooooooo

    วันนี้น่านไปหาแพนที่วังสวนทิพย์ พอรู้จากหญิงออนว่าแพนกลับไปอยู่บ้านโภคาแล้ว เขาแปลกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้นหรือ ตนไม่ทราบเลยโทร.มาหลายครั้งก็ไม่อยู่เลยทำให้ถ่ายหนังต่อไม่ได้จนต้องมาหา ด้วยตัวเองเพื่อนัดวันถ่ายจะได้ปิดกล้องได้ หญิงออน จึงแนะให้ไปหาที่บ้านโภคา

    น่านรู้สึกสีหน้าหญิงออนเรียบเฉยผิดปกติถามว่าท่าทางเหมือนมีเรื่องไม่ สบายใจ หญิงออนบอกว่ารู้สึกไม่ค่อยสบายเท่านั้น น่านถามอย่างเป็นห่วงว่าแล้วเล็กทราบหรือยัง

    "ไม่ทราบค่ะ" หญิงออนตอบสีหน้าซึมลงไปอีก ทำให้ น่านยิ่งแปลกใจ

    เมื่อรู้ว่าแพนไปอยู่บ้านโภคาแล้วน่านตรงไปที่นั่น เขาดีใจมากเมื่อแพนรับปากจะไปแสดงหนังต่อเพื่อเขาจะได้ ปิดกล้องเสียที แพนพูดหน้าเศร้าว่าตนไม่อยากให้ทุกคนรอแต่เพราะมีปัญหาส่วนตัวจริงๆ

    น่านหว่านล้อมเพื่อให้แพนเล่าจะได้สบายใจขึ้น แพนทำเป็นคนดีเรื่องภายในไม่เอาออกเรื่องภายนอกไม่เอาเข้า แต่ก็แอบแพลมๆให้รู้ว่าตอนนี้ตนไม่ได้เกี่ยวข้องกับชายใหญ่แล้วและอีกไม่นาน ก็คงได้หย่าขาดกัน น่านได้แต่แสดงความเสียใจด้วย

    แพนทำเป็นเช็ดน้ำตาบ่นตัวเองว่าเลยอ่อนแอให้น่านเห็น จงใจอ่อยต่อไปว่า

    "ความทุกข์ใจของดิฉันมันมากเสียจนเก็บเอาไว้ไม่ไหว คุณน่านไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ มาอยู่ที่นี่คุณเล็กก็ดูแลดิฉันอย่างดีเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะดูแลหญิงที่ เขา...เอ่อ...ต้องรับผิดชอบ"

    ล่อให้น่านแปลกใจแล้ว แพนตัดบทว่า

    "อีกไม่นานคุณน่านก็คงได้รู้ความจริง ช่วงนี้คุณน่านก็อย่าลืมดูแลคุณหญิงออนเธอบ้างนะคะ เธอน่าสงสารมากค่ะ"

    พูดอ่อยจนน่านอยากรู้มากแล้วแพนก็ยิ้มอย่างสมใจรู้สึกว่าตัวเองกำลังประสบผลสำเร็จไปทีละก้าว...ทีละก้าว ทั้งเรื่องความรักและการงาน

    ooooooo

    ความสัมพันธ์ของแพนกับประภายังไม่ดีเพราะประภายังเกลียดชังความประพฤติที่ เลวของแพน แต่ด้วยมารยาสาไถยของแพน ที่ออดอ้อนบีบน้ำตาขอความเมตตา จนประภาใจอ่อนยอมให้อภัยยกมือลูบผมแพนขณะทรุดลงกอดเท้าประภาว่า

    "แพนเอ๊ย เอาเถอะ ไหนๆเรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว เริ่มต้นชีวิตใหม่นะ แกยังสาวยังสวย ยังมีโอกาสที่จะพบคนที่เขารักแกอย่างจริงจัง อย่าให้จิตใจใฝ่ต่ำของแกชักพาไปทำผิดคิดชั่วอีกเลย"

    "แพนจะเชื่อคุณน้าค่ะ" แพนร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ ประภาเช็ดน้ำตาให้กอดแพนไว้ด้วยความรัก...เวทนา

    วันต่อมาแพนกลับไปแสดงหนังเรื่อง "ลมลวง" จนปิดกล้องได้อย่างสวยงาม แพนตีบทแตกแสดงได้สมจริงสมจังจนได้รับคำชมเชยจากทุกคนในกองถ่าย โดยเฉพาะน่านกับทนุถึงกับพูดว่า เมื่อหนังเรื่องนี้ออกฉาย เชื่อว่าคนทั้งประเทศต้องหันมาจับตามองนางเอกคนใหม่ที่ชื่อ พันพร เทพประทาน

    เมื่อน่านจะเดินเลี่ยงไป แพนเรียกไว้ดำเนินแผนการของตัวเองต่อทันที บอกน่านว่า

    "คุณน่านคะ วันก่อนดิฉันแวะไปหาคุณหญิงที่บ้าน คุณหญิงท่าทางเศร้ามาก ก็ตั้งแต่มีปัญหากับคุณเล็กน่ะค่ะ แพนว่าคุณน่านน่าจะถือโอกาสนี้พาเธอไปเปิดหูเปิดตาบ้างนะคะ ผู้หญิงชอบคนเอาใจค่ะ"

    คำพูดของแพนทำให้น่านฉุกคิด เพราะเขาเองก็แปลกใจ กับท่าทีของหญิงออนอยู่เหมือนกัน

    ooooooo

    เล็กได้เป็นทนายความในสำนักทนายความมีชื่อเสียง เทินแสดงความยินดีด้วย บ่นตัวเองว่ายังต้องเรียนอีกหนึ่งปีจึงจะจบ แล้วทั้งคู่ก็ชวนกันออกไปกินอาหาร ระหว่างนั้น เทินถามเล็กว่าไปเยี่ยมหญิงออน บ้างหรือเปล่า เล็กทำหน้าเศร้าบอกว่าไปให้เขาไล่กลับมาทำไม ทุกวันนี้ตนเหมือนไม่มีตัวตนในโลกใบนี้สำหรับหญิงออนแล้ว

    เทินบอกว่าถ้าเขาไม่ท้อเชื่อว่าวันหนึ่งหญิงออนต้อง ใจอ่อน แต่เล็กเชื่อว่าหญิงออนไม่มีวันเป็นอย่างนั้นแน่

    ทันใดนั้นเทินมองออกไปนอกร้านเห็นน่านเดินมากับหญิงออน เลยชวนเล็กกลับกันดีกว่า เพราะไม่อยากให้เล็กสะเทือนใจ แต่เล็กหันไปเห็นเข้าจนได้ สีหน้าเขาเปลี่ยนไปทันที จ้องมองหญิงออนกับน่านอย่างหึงหวง

    เจ้ากรรม! น่านชวนหญิงออนแวะเข้ากินอาหารร้านนี้ เลยเจอกันอย่างเลี่ยงไม่พ้น เล็กเชิญนั่งด้วยกันบอกว่าไหนๆ ก็มาเจอกันแล้ว หญิงออนจะขอตัวกลับ เล็กถามทันทีว่ารังเกียจตนจนไม่อยากร่วมโต๊ะเลยหรือ

    "ไม่ได้รังเกียจค่ะ   แต่ไม่อยากจะคุยกับคนพาล"

    หญิงออนสวนไปอย่างไม่ลดราวาศอกแล้วเดินหนีไป เล็กลุกตามไปต่อล้อต่อเถียงด้วย เล็กพาลแขวะไปถึงน่าน หญิงออน ปรามว่าอย่าดึงน่านมาเกี่ยวข้องด้วยมันไม่ยุติธรรมสำหรับเขา

    ทั้งคู่โต้เถียงกันด้วยอารมณ์ค้างที่มีต่อกัน จนสุดท้ายหญิงออนเดินกลับไปหาน่านชวนกลับกัน อ้างว่าตนต้องกลับเข้าทำงานอีก เล็กมองตามทั้งคู่ที่เดินเคียงกันออกไปด้วยความเจ็บปวดใจ

    ooooooo

    เมื่อน่านพาหญิงออนไปส่งที่ทำงาน ระหว่างนั้นเขาพยายามที่จะเป็นตัวช่วยในการสมานรอยร้าว ถ้าหญิงออนผิดใจกับเล็ก แต่หญิงออนก็ไม่แสดงความสนใจไม่แยแสบอกว่าถึงอย่างไรตนกับเล็กก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอยู่

    ส่งหญิงออนถึงที่ทำงานแล้วน่านลากลับ แสงโสมเพื่อนในที่ทำงานดูท่าทีของน่านแล้วแซวหญิงออนว่าท่าทางยังไงๆอยู่ ตอนลากันเห็นทำตาหวานซึ้งทีเดียว ทั้งยังพูดขำๆว่าถ้าเล็กมาเห็นเข้าคงหึงน่าดู พึมพำว่า

    "น่าอิจฉาเนอะ เล็กน่ะรักหญิงมาก ทำตัวติดกับหญิงเหมือนเงาเลย"

    "อย่าไว้ใจผู้ชายมาก บางทีเขาอาจจะแอบไปเป็นเงาของคนอื่นก็ได้"

    "ไม่จริง เป็นไปไม่ได้" แสงโสมเถียงเสียงแหลม "ถ้าคนอย่างเล็กเปลี่ยนใจไปจากหญิงละก็แสงไม่เชื่อผู้ชายคนไหนอีกแล้วในโลกนี้"

    พูดแล้วแสงโสมหัวเราะชอบใจ ส่วนหญิงออนต้องเบือนหน้าซ่อนความสะเทือนใจ

    ooooooo

    แพนยังมุ่งมั่นที่จะเอาชนะเล็กให้ได้ ทั้งอ่อย ทั้งเอาใจ กระทั่งแกล้งทำร้ายตัวเองเพื่อให้เล็กเห็นใจ แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะเล็กไม่แม้แต่จะมอง

    วันนี้ก็ยั่วจนเล็กโมโหผลักตกน้ำ แพนร้องโวยวายทำท่าจะจมน้ำตาย แต่พอเห็นเล็กไม่สนใจก็ตะกายขึ้นมาเอง จนรุ่งขึ้นประภาเห็นแพนยังไม่เปิดประตูจึงลองเคาะดู พอเปิดประตูเข้าไปก็พบว่านอนซมไข้สูง

    "ตายจริง...แพน...แพน"

    แพนค่อยๆปรือตาขึ้นพูดเสียงสะลึมสะลือเหมือนเพ้อ...

    "คุณเล็ก คุณเล็กล่ะคะน้าประภา...แพนจะไปหาคุณเล็ก..." พลางก็ซมซานลุกขึ้น

    ประภาเห็นแล้วทำหน้าอ่อนใจกับอาการของแพน...

    ooooooo

    เช้าวันรุ่งขึ้น แพนรุกเล็กอย่างบ้าบิ่น เมื่อเล็กเตรียมตัวจะไปทำงานแพนก็กระเซอะกระเซิงหน้าตาซีดเซียวลงมาขอให้อยู่กับตน เมื่อเล็กไม่ยอมอยู่ แพนก็โถมตัวออกไปขวางรถของเล็ก ทำให้เล็กเบรกรถแทบไม่ทัน ชนแพนเข้าเพียงเล็กน้อยแต่เพราะร่างกายที่อ่อนแอและมารยาทำให้แพนล้มฟุบไปกับถนน

    "อยากตายนักรึไง" เล็กก้าวลงจากรถมาดูอย่างหัวเสีย

    "แพนยอมตายด้วยน้ำมือของคุณเล็ก แพนรักคุณเล็ก รักคุณเล็ก..." พูดจบก็สลบไป

    เทินวิ่งมาประคองร่างแพน ประภากับป้าเอมตามมาอย่างตกใจ เทินบอกเล็กให้พาแพนไปหาหมอ เล็กพูดอย่างเลือดเย็นว่า

    "อย่าให้เล็กยุ่งด้วยเลย เขาทำตัวเองทั้งนั้น"

    "แต่ที่เขาทำทุกอย่างเพราะเขารักคุณเล็กนะครับ" เทินเตือนสติ

    "น้ารู้ว่าเล็กลำบากใจ แต่ที่มันทำเรื่องงี่เง่าลงไปทุกอย่างเพราะรักเล็กนะ ถึงไม่รักก็สมเพชเวทนามันบ้างเถอะ" ประภาเอ่ยขอ ทำให้เล็กใจอ่อนหันมาเปิดประตูรถให้เทินอุ้มแพนขึ้นไปวางแล้วขับออกไป

    ooooooo

    พอราศีรู้เรื่องเข้าก็บ่นอย่างหงุดหงิดว่ามันเป็นคนบ้าหรือคนดีกันแน่ ไม่มีคนสติดีๆที่ไหนเขาทำกันอย่างนี้ เอียดบอกแม่ว่า "แต่คนที่น่าเห็นใจไม่แพ้กันคือตาเล็กนะคะ ถูกหญิงออนบอกเลิกเล็กก็เสียใจมากพอแล้ว ยังต้องมาทนอยู่ร่วมบ้านกับคนบ้าบิ่นอย่างแพนอีก"

    "แม่ว่า มันบ้าคลั่งมากกว่า โธ่ตาเล็กนะตาเล็ก กรรมเวรอะไรก็ไม่รู้ถึงต้องมาเจอมัน" ราศีบ่นอย่างร้อนใจ หันไปถามโภคาว่า "เราจะช่วยลูกยังไงดีคะคุณ ตาเล็กต้องแย่แน่ๆถ้าแม่นั่นมันยังตามตอแยอยู่อย่างนี้"

    "ทำใจแล้วก็ปล่อยวาง..." โภคาพูดอย่างสงบ

    ราศีไม่อาจเอาทางพระเข้าข่มได้ คร่ำครวญว่าถ้าเล็กใจอ่อนกับแพนตนต้องอกแตกตายแน่ๆโภคาบอกว่าเล็กโตแล้วเขาต้องเรียนรู้จากความผิดพลาดด้วยตัวเอง ไม่ปล่อยให้ความใจอ่อนมาทำลายชีวิตตัวเองซ้ำอีก

    "ลูกฉัน ฉันก็ไว้ใจค่ะ แต่ไม่ไว้ใจคนอื่น" ราศีพึมพำอย่างหนักใจ เอียดฟังแล้วหันมองหน้าประภาด้วยความหนักใจเช่นกัน

    ooooooo

    เมื่อพาแพนไปโรงพยาบาลแล้ว หมอให้พักสักสองสามวันเพื่อดูอาการทางสมองก่อน เทินพูดกับเล็กว่า แพนคงรักเขามากถึงได้กล้าทำถึงขนาดนี้ แต่เล็กกลับเห็นว่าถ้าเธอรักตนจริงก็ไม่น่าทำให้ตนต้องเดือดร้อน พึมพำว่าตนคงบาปมากถ้าชนแพนตายไปจริงๆ

    เทินพูดให้เล็กสบายใจว่าเพราะแพนรู้ว่าเล็กไม่ใช่คนใจร้าย เล็กบอกเทินว่าแพนทำอย่างนี้ก็ยิ่งเป็นการผลักตนให้ห่างออกไปมากขึ้น เล็กพูดด้วยน้ำเสียงพร่าน้ำตาเริ่มคลอว่า

    "บอกตรงๆนะเทิน เล็กกลัว เล็กเองก็ไม่ได้อยากเป็นคนใจร้ายหรอกนะ แต่หัวใจของเล็กมอบให้หญิงออนไปหมดแล้ว จนไม่เหลือที่ว่างให้ใครอีก"

    แพนนอนนิ่งๆอยู่บนเตียงแต่เธอไม่ได้หลับ ได้ยินสิ่งที่เล็กพูดทุกคำ เสียใจจนน้ำตาไหลแต่พยายามนิ่งเงียบเพื่อฟังการสนทนาต่อไป

    คำพูดทุกคำของเล็กมีแต่ยืนยันมั่นคงในความรักที่มีต่อหญิงออนและจะไม่มีวันรักแพนอย่างเด็ดขาดเพราะเรื่องความรักเป็นเรื่องที่บังคับกันไม่ได้ เทินขอแค่ให้สงสารก็พอเพราะอย่างน้อยแพนก็เป็นคนบ้านเดียวกัน เห็นกันมาแต่เล็กแต่น้อย

    "เพราะคิดอย่างนั้นไง เล็กถึงได้มาดูแลอยู่อย่างนี้ ทั้งที่เขาเป็นฝ่ายทำร้ายเล็ก ทำลายความรักของเล็กกับหญิงออน เขาทำเพื่อตัวเองทั้งนั้น โดยไม่คิดเลยว่าคนอื่นเขาจะได้รับผลจากการกระทำของตัวเองยังไงบ้าง คนเห็นแก่ตัวอย่างนี้ เล็กเห็นจะรักไม่ลงหรอก"

    พูดแล้วเล็กเดินออกไป  เทินถามว่าจะไปไหน  เขาบอกว่าไปทำงาน เอ่ยปากฝากให้ดูแลแพนด้วย สงสารในฐานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกันแค่นี้มีให้เขาได้อยู่แล้ว ยังไงตนก็ไม่อยากให้ใครเป็นอะไรไปต่อหน้าต่อตา

    เทินเดินออกไปส่งเล็กที่ประตู แพนได้ยินทุกถ้อยคำของเล็กร้องไห้ด้วยความเสียใจ...

    ส่งเล็กแล้วเทินเดินกลับเข้ามา แพนร้องไห้อ้อนวอนเทินอย่าทิ้งตนไป ตนไม่มีใครอีกแล้ว เมื่อเทินใจอ่อนแพนรุกอีกก้าว บอกเทินว่า

    "ถ้าเทินยังคิดว่าแพนเป็นเพื่อน ทำเพื่อแพนอีกสักครั้งได้ไหม" เทินถามอย่างไม่แน่ใจว่ามีอะไรหรือ พอแพนบอกว่า "มีเรื่องอยากจะสารภาพกับหญิงออนเรื่องคุณเล็ก" เท่านั้น เทินก็อึ้งไป

    หลังจากอ้อนเทินจนใจอ่อนแล้ว แพนแอบยิ้มอย่างสมใจ ที่น้ำตาและมารยาของตนใช้ได้ผลอีกตามเคย...

    ooooooo

    หญิงออนยังคงไปทำงานตามปกติ แต่โทร.กลับมาถามอาการของท่านพ่อจากชายใหญ่เนืองๆ ชายใหญ่ บอกน้องไม่ต้องเป็นห่วงตนดูแลท่านพ่ออยู่ วางสายแล้วหันมองท่านชายที่หลับอยู่บนเตียง

    เมื่อท่านชายตื่นขึ้นมาถามถึงหญิงออน   พอรู้ว่าไป ทำงาน ท่านจับมือชายใหญ่บอกว่า

    "พ่อเป็นห่วงชายนะลูก พ่ออยากให้ชายเข้มแข็ง ไม่ใช่เพื่อคนอื่นแต่เพื่อตัวของชายเอง พ่อคงอยู่กับชายได้อีกไม่นาน" ทั้งยังย้ำกับชายใหญ่ว่า "ชายยังมีน้องต้องดูแล อย่าทิ้งน้องนะลูก..."

    "ท่านพ่อไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้วค่ะ พักผ่อนก่อนนะ ชายจะอยู่ตรงนี้ ท่านพ่อตื่นขึ้นมาจะได้เจอชายเป็นคนแรก" ชายใหญ่ห่มผ้าให้ท่านพ่อ ท่านชายค่อยๆหลับตาลงแล้วเบือนหน้าไปซ่อนน้ำตาที่กำลังไหลรินออกมา...

    ooooooo

    เล็กไปหาหญิงออนที่ทำงาน เดินเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าเงียบๆ หญิงออนนึกว่าเป็นน่าน พูดด้วยทั้งที่ตายังอยู่กับงาน บอกให้รอเดี๋ยวขอตนพิมพ์จดหมายให้เสร็จก่อน

    เล็กเจ็บจี๊ดที่ใจตัดพ้อต่อว่าทันทีว่า  เดี๋ยวนี้ลมหายใจของหญิงมีแต่คุณน่าน คงลืมคนชื่อราวิน จุลวัลลภไปหมดแล้ว

    พอรู้ว่าเป็นเล็ก ท่าทีหญิงออนเปลี่ยนไป กลายเป็นเย็นชา บึ้งตึง ฟังเล็กประชดมาอย่างไร ก็สวนกลับไปอย่างนั้น ไม่อยากให้คนในที่ทำงานเห็นบรรยากาศที่ไม่ดี หญิงออนจึงลุกเดินออกไป เล็กตามไปอย่างไม่ลดละ

    ทั้งสองยังคงตัดพ้อต่อว่า เชือดเฉือนกันอย่างเจ็บแสบสมกับความเจ็บปวดที่ต่างได้รับ จนกระทั่งเล็กระบายความอัดอั้นคับแค้นใจว่า



    "อย่าคิดนะว่าเล็กจะยอมให้คนอื่นมาแย่งคนที่เล็กรักไปได้ง่ายๆ เพราะคนเราลองได้แค้นก็ทำได้ทุกอย่าง จะใจร้ายให้ถึงที่สุด เห็นแก่ตัวให้ถึงที่สุดเลยทีเดียว"

    ระหว่างที่ทั้งคู่โต้เถียงกันนั้น เทินเดินมายืนฟังอยู่มุมหนึ่ง จนเมื่อเล็กรวบรัดตัดบทเองว่า

    "เย็นนี้ให้เล็กมารับนะ อย่าให้เล็กอยู่กับความเจ็บปวดอีกต่อไปเลย"

    "นั่นมันเรื่องของคุณ คุณจะมาหรือไม่มามันก็เป็นเรื่องของคุณ แต่ฉันจะไม่สัญญาหรอกว่าจะรอคุณ" หญิงออนเชิดหน้าไปทางอื่น

    "ถ้าอย่างนั้นเล็กกลับก่อนนะ ตอนเย็นๆเล็กจะมารับ รอเล็กนะหญิง" ว่าแล้วเดินไปเลย

    เทินหลบจนเล็กเดินไปแล้วจึงออกไปหาหญิงออนที่ยืนร้องไห้และกำลังจะกลับเข้าที่ทำงาน เทินบอกหญิงออนว่า ถ้ารู้สึกว่ายังรักเล็กอยู่ก็ควรยกโทษให้เขา เพราะตนเชื่อว่าเล็กไม่ได้ตั้งใจทรยศต่อความรักของหญิงออนเลย

    "เทินเป็นเพื่อนของเขา เทินก็ต้องเข้าข้างเพื่อนกันสิ ถ้าใครมาตกในสภาพเดียวกับหญิงแล้วจะรู้ว่ามันยากเหลือเกินที่จะทำใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น"

    "ถ้าคุณหญิงได้รู้ความจริงจากปากของแพน บางทีคุณหญิงอาจจะเข้าใจ ตอนนี้แพนนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล เขามีเรื่องอยากจะสารภาพกับคุณหญิง" เทินบอกตามที่รับปากกับแพนไว้

    หญิงออนไม่อยากไปคุยกับแพนอีก ไม่เชื่อว่าแพนจะหวังดีกับตน เทินบอกว่าตนแค่มาบอกให้หญิงออนรู้ แต่จะไปพบหรือไม่แล้วแต่หญิงออนจะเห็นสมควร คิดว่าแพนคงมีเรื่องสำคัญจะบอกจริงๆ

    ooooooo

    เล็กทำงานอยู่ที่สำนักงานจนบ่ายสอง เขามองนาฬิกาแล้วเก็บเอกสารบนโต๊ะเศร้าๆเมื่อนึกถึงปัญหาส่วนตัวที่กำลังเผชิญอยู่อย่างหนักหน่วง

    ส่วนที่บ้านโภคา คำนึงยังตามตื๊อเอียดด้วยการเข้าทางผู้ใหญ่ วันนี้ก็เอาน้ำหอมที่ซื้อจากเมืองนอกมาฝากราศี แล้วถามหาเอียด พอดีเอียดได้ยินรีบบอกประภาว่า ให้บอกว่าตนไม่อยู่  ประภาถามว่าจะไปไหน เอียดอ้างว่าจะไปเยี่ยมแพนที่โรงพยาบาล

    ประภามองตามเอียดไปอย่างรู้ทันว่าตั้งใจหลบคำนึง

    ooooooo

    ที่โรงพยาบาล แพนนอนครุ่นคิดถึงคำพูดที่เล็กคุยกับเทิน ยิ่งคิดก็ยิ่งเสียใจสิ้นหวัง ตัดสินใจดึงสายน้ำเกลือออกแล้วก้าวลงจากเตียงเดินออกจากห้อง

    เป็นเวลาที่หญิงออนมาหาแพนตามคำบอกเล่าของเทิน แต่พอเข้าห้องพบแต่เตียงที่ว่างเปล่ากับสายน้ำเกลือที่ถูกถอดทิ้งไว้ ฉุกคิดอะไรได้ก็วิ่งออกไปอย่างตกใจ

    หญิงออนตามไปเจอแพนที่ดาดฟ้า แพนกำลังเดินตรงไปที่ริมดาดฟ้าเหมือนจะฆ่าตัวตาย  หญิงออนร้องห้าม  แพนได้ยินแต่ยังคงเดินต่อไป บอกหญิงออนว่า

    "ไม่ต้องมาห้ามแพน ชีวิตของแพนไม่มีค่าพอที่คุณหญิงจะมาห้ามหรอก ปล่อยให้แพนตายไปเถอะค่ะ"

    "เธอทำแบบนี้ทำไมแพน"

    "แพนไม่อยากอยู่เป็นมารขัดขวางความสุขของคุณหญิงกับคุณเล็กที่แพนรักทั้งสองคน ถ้าไม่มีแพนเสียคน คุณหญิงกับคุณเล็กคงจะมีความสุขด้วยกัน"

    เมื่อแพนจะยอมแลกด้วยชีวิตเช่นนี้ หญิงออนบอกว่าตนกับเล็กขาดกันแล้วอย่าคิดอะไรสั้นๆเพราะถึงแพนตายไปตนก็ไม่เห็นว่าเรื่องจะดีขึ้นได้ แต่จะกลับทำให้เรื่องเลวร้ายลงไปอีกถามแพนอย่างเจ็บปวดว่า "เธออยากให้ฉันอยู่กับความรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตอย่างนั้นเหรอ"

    แพนยังคร่ำครวญถึงความรักที่มีต่อเล็ก บอกว่าถ้าตนเอาชนะใจเล็กไม่ได้ก็ขอตายดีกว่า พูดแล้วบีบน้ำตารำพึงรำพันชีวิตที่อาภัพความรักที่ไม่สมหวัง ทางเดียวที่จะทำให้หายจากความเจ็บปวดคือความตาย จนหญิงออนสะเทือนใจ บอกว่า

    "เธอตายไม่ได้นะแพน ถ้าเธอตายเล็กกับฉันจะต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต ฉันก็จะถูกประณามว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้เธอฆ่าตัวตาย เธอมันเห็นแก่ตัวคิดถึงแต่ตัวเอง รักแต่ตัวเอง ความรักของเธอไม่ใช่ความรักที่แท้จริงหรอก ถ้าเธอรักเล็กจริงๆ เธอจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อเขา"

    แพนถามว่าจะให้ตนอยู่ได้อย่างไร   ในเมื่อหญิงออน มีทุกอย่างแต่ตนไม่มีใครเลย

    "เธอมีเล็กไงแพน ถ้าเธอยอมเอาชีวิตของตัวเองเข้าแลกขนาดนี้ ฉันก็ขอยอมแพ้ ต่อไปนี้เล็กเป็นของเธอ เขาเป็นของเธอคนเดียว ฉันจะไม่ยุ่งกับเขาอีก นี่เป็นสิ่งที่เธอต้องการใช่ไหม เธอกำลังบีบให้ฉันไม่มีทางเลือกใช่ไหมแพน" พูดแล้วหญิงออนเดินจากไปทั้งน้ำตา ในขณะที่แพนยิ้มอย่างสมใจอีกครั้ง

    ooooooo

    หญิงออนเดินร้องไห้มาเจอเทิน เขาถามอย่างตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น  หญิงออนบอกให้ไปถามแพนดู ตอนนี้เขาอยู่บนดาดฟ้า อย่าให้แพนฆ่าตัวตาย บอกเทินทั้งน้ำตาว่า

    "หญิงยอมแพ้แล้ว ต่อไปนี้เขาจะทำอะไรกับเล็ก มันก็เป็นเรื่องระหว่างเขาสองคนหญิงไม่ขอเกี่ยวข้องด้วย เทินรีบไปช่วยเขาเถอะ บอกเขาว่า อย่าใช้ความตายมาเป็นเครื่องต่อรองอีก..."

    เทินมองหญิงออนอย่างลังเล แต่สุดท้ายตัดสินใจเดินไปหาแพน เดินมาครู่เดียวก็เจอแพนกำลังมาที่ห้อง พอแพนเห็นเทินก็ทำโซเซจะล้มลง เทินรีบเข้าประคองไว้ เป็นจังหวะที่เอียดมาเห็นพอดี

    เอียดสะบัดหน้าไปจากภาพนั้น เทินตกใจรีบบอกเอียดว่ามันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด

    "ฉันเชื่อในสิ่งที่ฉันเห็นด้วยตา แต่เอาเถอะ เธอจะเป็นอะไรกันมันก็เรื่องของเธอสองคน ส่วนฉันเป็นคนนอก ฉันก็แค่ไม่สบายใจที่คนที่ฉันรู้จักทั้งสองคนกำลังเล่นเกมอะไรกันอยู่" พูดแล้วเอียดเดินเลี่ยงไป เทินรีบตามไปอย่างร้อนใจ

    พอพ้นสายตาทั้งสองคน แพนก็ยิ้มสมใจที่ทำให้เอียดกับเทินผิดใจกัน พึมพำอย่างสะใจ

    "ในเมื่อฉันไม่มีความสุข ก็อย่าหวังเลยว่าคนอื่นจะมีความสุขบนความทุกข์ของฉัน"

    เทินตามไปชี้แจงกับเอียด บอกว่าตนมาเยี่ยมแพนในฐานะเพื่อนเท่านั้น ไม่มีอะไรมากกว่านั้น แต่เอียดไม่อาจเข้าใจอย่างนั้นได้ บอกเทินว่า ก็ดีแล้วถ้าแพนคิดจะจริงจังกับเทินขึ้นมาจริงๆ เล็กจะได้ไม่ต้องรับผิดชอบ เพราะมีคนมารับช่วงต่อแล้ว

    เทินน้อยใจขึ้นมาที่เอียดพูดยอกย้อนประชดประชันผิดกับเอียดคนเดิมที่มีแต่ความอ่อนหวาน เทินตรงเข้าดึงมือเอียดไว้ ถูกเอียดสั่งให้ปล่อยเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า เทินพาลทันทีหาว่าใครที่ว่าคือคำนึงใช่ไหม เอียดประชดว่าใช่ คำนึงชอบตนอีกไม่นานเขาก็จะส่งผู้ใหญ่มาสู่ขอแล้วไม่อยากให้ เขาเข้าใจผิด

    "แล้วคุณเอียดจะตอบตกลงเหรอครับ" เทินถามเสียงสะท้าน ปล่อยมือเอียดทันที "ก็ดีครับ นับว่าเป็นโชคดีของคุณเอียดนะครับ คุณคำนึงเป็นลูกคนใหญ่คนโต มีเงินมีทอง คงจะดูแลคุณเอียดได้เป็นอย่างดี ผมขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ"

    "อย่าลืมไปร่วมงานแต่งงานของฉันก็แล้วกัน" เอียดแข็งใจพูดทั้งที่ชอกช้ำใจนัก!

    ooooooo

    เมื่อกลับถึงบ้าน เอียดนั่งเครียดที่ระเบียง แล้วอดถามตัวเองไม่ได้ว่า

    "ทำไมเราต้องมาเป็นบ้าพะวงหลงรักผู้ชายคนนี้ด้วย"

    พอดีราศีเข้ามา เตือนลูกสาวว่าหมู่นี้เทินแวะมาหาบ่อยๆ ระวังคำนึงจะเข้าใจผิด เอียดพูดอย่างเหนื่อยใจว่า อย่าพยายามยัดเยียดตนให้ใครอีกเลย ถ้าตนไม่ได้แต่งงานกับคนที่ตัวเองรักก็จะไม่แต่ง จะอยู่เป็นโสดอย่างนี้ตลอดไป

    ราศีถามว่า "ถ้าคำนึงมาขอล่ะ เอียดน่าจะเปิดโอกาสให้กับตัวเองบ้าง แม่ไม่อยากให้ลูกได้คนที่ไม่เหมาะสมมาเป็นคู่ครอง เดี๋ยวจะเป็นทุกข์ไปตลอดชีวิต"

    "ถ้าคุณแม่หมายถึงเทินละก็ เอียดกับเขาไม่ได้มีอะไรกันค่ะ แล้วเขาก็คงไม่ได้คิดอะไรกับเอียดหรอกค่ะคุณแม่ ไม่ต้องห่วงนะคะ ระหว่างเราคงเป็นไปไม่ได้" พูดแล้วเอียดลุกไปอย่างไม่อยากคุยต่อ

    ooooooo

    เพราะเล็กไปหาหญิงออนที่ทำงานแล้วแต่หญิงออนออกไปก่อน คืนนี้เล็กจึงโทร.เข้ามาหาบอกว่าตอนเย็นไปรับที่กระทรวง แสงโสมบอกว่ากลับไปแล้ว ถามอ้อนๆว่าทำไมไม่รอ วันนี้ตนตั้งใจว่าจะพาไปที่ร้านที่เราชอบไปนั่งคุยกัน อยากให้หญิงสบายใจ อยากให้รู้ว่าตนเป็นห่วง

    แม้จะตื้นตันใจในความเป็นห่วงของเล็ก แต่ความจริงเรื่องแพนที่เกิดขึ้นก็ทำให้หญิงออนนิ่งงันอย่างอัดอั้นจนเล็กถามว่าฟังตนอยู่หรือเปล่า หญิงออนตอบสั้นๆว่ามีอะไรก็พูดมาเถอะ เล็กจึงพูดต่อ

    เล็กพรรณนาความรักที่ตนมีต่อหญิงออน สำนึกในความผิดที่ตัวเองทำ แต่ก็อยากให้หญิงออนมีเยื่อใยกับตนบ้างอย่ามึนตึงเย็นชาอย่างนี้เลย ตนเจ็บปวดและทรมานใจเหลือเกิน ยิ่งเห็นหญิงออนคุยกับน่านตนก็แทบจะบ้าตายแล้ว

    "ฉันมีอิสระที่จะคบกับใครก็ได้" หญิงออนตอบน้ำเสียงเย็นชา ห่างเหิน เล็กขอร้องอย่าใช้ท่าทีอย่างนี้ แค่ตนทำผิดครั้งเดียวก็อย่าถึงกับทำลายทุกสิ่งทุกอย่างระหว่างเราจนหมดสิ้นเลย หญิงออนฟังแล้วยิ่งเจ็บปวดร้องไห้อย่างสุดที่จะทน แข็งใจตัดบทว่า "ถ้าหมดธุระของคุณแล้วฉันขอตัวไปดูท่านพ่อก่อนนะคะ"

    "ก็ได้ ถ้าหญิงไม่ต้องการจะคุยกับเล็กแล้ว เล็กก็คงไม่กวนใจหญิงอีก" เล็กเสียงแข็งกระแทกหูโทรศัพท์ลงอย่างหงุดหงิด

    ooooooo

    ขณะหญิงออนนั่งซึมหลังจากวางหูจากเล็กนั่นเอง ทมก็วิ่งอย่างตระหนกเข้ามาบอกข่าวท่านชาย หญิงออนลุกเดินอ้าวไปที่ห้องท่านพ่อทันทีทั้งที่ยังฟังทมพูดไม่จบ

    พอเข้าไปในห้องเห็นชายใหญ่จับมือท่านพ่อร้องไห้ อยู่ข้างเตียง หญิงออนแทบหมดแรงเมื่อชายใหญ่บอกว่าท่านพ่อสิ้นแล้ว...

    หญิงออนถลาเข้าไปคุกเข่าที่หน้าเตียงร้องไห้ ยังไม่อยากเชื่อว่าท่านพ่อสิ้นไปแล้วจริงๆ เฝ้าคร่ำครวญ "ไม่จริง ...เป็นไปไม่ได้..."

    ป้าแก้วเข้ามาปลอบ หญิงออนซบหน้ากับอกป้าแก้ว ร้องไห้สะอึกสะอื้น

    ชายใหญ่สั่งสะอิ้งให้โทรศัพท์ไปทูลท่านป้ากับแจ้งบ้านโภคา มองหญิงออนที่ร้องไห้อย่างหนักด้วยความสงสารจับใจ...

    ooooooo

    ที่ห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาล เล็กไปเยี่ยมแพน ทำอย่างเป็นหน้าที่และมนุษยธรรม แต่พอแพนปรือตา เห็นเล็กเท่านั้น ก็ทำเป็นละเมอเพ้อเรียก "คุณเล็ก... คุณเล็กขา..."

    เล็กหลงกลรีบเอามือไปอังหน้าผาก ถูกแพนคว้าไปกอดหอมด้วยความรักน้ำตาพรู พร่ำรำพัน...

    "คุณเล็กขา...แพนรักคุณเล็กเหลือเกิน เมตตาแพนด้วยนะคะ แพนไม่เหลือใครแล้วนอกจากคุณเล็ก อย่าทิ้งแพนไปอีกคนนะคะ" พร่ำรำพันแล้วแอบมองเห็นเล็กสีหน้าเวทนาแววตาอ่อนโยน ก็ยิ่งละเมอทำเป็นโกรธ "อย่ามายุ่งกับฉันนะเทิน ฉันไม่ได้รักเธอ ไปจากชีวิตของฉัน ไปสิ! ฉันรักคุณเล็ก ได้ยินไหมเทิน ฉันรักคุณเล็ก...คุณเล็กขา..."

    เล็กรู้ทัน มองแพนอย่างเกลียดชังนิ่งอั้น จนแพนสงสัยค่อยๆลืมตามอง เรียกเหมือนเพิ่งเห็น "คุณเล็ก..."

    "ฉันกำลังจะกลับ ปล่อยมือฉันได้แล้ว" เล็กเสียงเย็นชา แพนไม่ยอมปล่อยอ้อนให้เขาอยู่กับตน เพ้อเจ้อว่าตนเกิดมาเพื่อเขา ตนขาดเขาไม่ได้ พลางร้องไห้อย่างหนัก แต่เล็กไม่อ่อนไหว เขาดึงมือออกมองแพนอย่างว่างเปล่า พูดอย่าง เย็นชาก่อนเดินออกไปว่า

    "ถ้ารักฉันมาก...รักษาตัวให้หายแล้วไปจากชีวิตฉัน... ทำได้ไหมแพน"

    แพนร้องไห้โฮออกมาปานหัวใจแตกสลาย...

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง

    พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ตอนจบ รวมพลังทำภารกิจช่วย "ตั้ม" คว้าชัยอีกครั้ง
    27 ต.ค. 2564

    06:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 27 ตุลาคม 2564 เวลา 09:37 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์