ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

คู่เดือด

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

บึมทั้งรักทั้งกลัวขาว เมื่อเห็นขาวยังตกงานอยู่ก็พยายามลุ้นให้ขาวขึ้นชกอีก ขาวไม่สนใจ บึมก็หันมา ลุ้นให้ขาวหันมาจับเคที่เพราะเธอมุ่งมั่นกับเขาเหลือเกิน ขาวบอกว่าตนไม่ใช่แมงดา บึมบ่นว่าคิดเยอะอย่างนี้ ถึงได้ไม่รวยสักที

"ฉันต้องรวยเพราะต้องกลับไปช่วยคนที่บ้านเกิดฉันให้หลุดพ้นจากความอดอยากให้ได้ แต่ต้องไม่ใช่วิธีเกาะผู้หญิงกินแบบนี้"

บึมบ่นว่าโน่นก็ไม่เอานี่ก็ไม่เอา อารมณ์ผีเข้าผีออกอย่างกับพวกวัยทอง แต่ไม่กล้าให้ขาวได้ยิน

ooooooo

เมื่อแม่เลี้ยงอุ่มคำหว่านล้อมบัวไม่สำเร็จก็แกล้งบัวด้วยการเปิดโอกาสให้ลูกน้องชายฉกรรจ์ 3 คนที่เมาเหล้าเข้าปลุกปล้ำบัว โชคดีที่ดำกับแก้วไม่ไว้ใจจึงแวะเวียนมาดู เจอบัวกำลังจะเสียท่าพวกมันพอดี

ดำใช้วิชาไม้พลองที่เรียนจากหลวงพ่อ  คว้าไม้แถวนั้นควงเข้าตีลูกน้องของแม่เลี้ยงอุ่มคำที่ทั้งเมาทั้งหื่นจนสลบไปทั้งสามคนแล้วพาบัวไปแจ้งความที่โรงพัก

ลูกน้องแม่เลี้ยงทั้งสามคนอยู่ในสภาพสะบักสะบอม แม่เลี้ยงนั่งหน้าบอกบุญไม่รับ แก้วโวยวายว่างานนี้แม่เลี้ยงต้องรับผิดชอบ แม่เลี้ยงปัดว่าตนไม่ได้ทำและตนก็ไม่อยู่ด้วยโทษว่าบัวให้ท่าสามคนนั้นรึเปล่า

เภาแม่ของบัวโต้ว่าลูกสาวตนไม่ใช่คนแบบนั้น ก้อนช่วยยืนยันอีกคน แม่เลี้ยงเถียงว่าปกติที่บ้านตนไม่เคยมีเรื่องแบบนี้  แล้วกลับกล่าวหาว่าดำกับแก้วเข้าไปทำร้ายลูกน้องตนถึงในบ้าน  ตนจะเอาเรื่องเหมือนกัน

แม่เลี้ยงหัวหมอจะเล่นงานดำกับแก้ว ถูกทั้งสองโต้ว่า ถ้าพวกตนไปไม่ทันป่านนี้บัวจะเป็นอย่างไร แก้วบ่นว่าบัวไม่น่าไปทำงานในรังโจรเลย แม่เลี้ยงเลยจะเอาเรื่องหันไปฟ้องผู้ใหญ่ทิมว่าดูแก้วพูดเข้า

"เอาล่ะๆ  ยิ่งเถียงยิ่งมากความ  เฮ้ย...จ่า  เมื่อไหร่ผู้กำกับ จะมาวะ" ผู้ใหญ่ถามจ่าดำเกิง จ่าตอบเนือยๆว่าเดี๋ยวก็มาตอนนี้นายอำเภอพาไปเลี้ยงรับตำแหน่งอยู่ หันมองไปก็พอดีเห็นมากันแล้ว

ผู้กำกับคนใหม่นี้คือ ผู้กำกับสุจริต พอเดินมาถึงผู้กำกับในชุดไปรเวตหล่อเนี้ยบถามขึ้นอย่างไม่พอใจว่า

"ไหนจ่า มีเรื่องอะไรถึงได้โทร.ตามผมด่วนขนาดนี้"

จ่าดำเกิงอึกอักติดอ่างขึ้นทันที จังหวะนั้นนายอำเภอปราบหันมาเห็นแม่เลี้ยงอุ่มคำก็ทักทายยิ้มแย้มทั้งยังแนะนำผู้กำกับคนใหม่ให้รู้จักกันด้วย ทั้งนายอำเภอปราบ แม่เลี้ยงอุ่มคำ และผู้กำกับสุจริตต่างทักทายกันด้วยความยินดี ผู้กำกับ พูดอย่างจำได้ว่า

"แม่เลี้ยงอุ่มคำ...อ๋อ...คนดังอำเภอน้ำงามนี่เอง ยินดีที่ได้รู้จักครับแม่เลี้ยง"

ความยินดีที่ทั้งสามแสดงต่อกัน ทำให้ผู้ใหญ่ แก้ว ดำ บัว เภา และก้อนต่างรู้ทันทีว่าผลของเรื่องวันนี้จะเป็นยังไง

ooooooo

ในที่สุดผลก็ออกมาอย่างที่พวกดำคาดไว้ คือ จบลงด้วยการไกล่เกลี่ย เมื่อลงจากโรงพักแม่เลี้ยงปรามลูกน้องว่าวันหลังถ้าจะก่อเรื่องก็อย่าให้ตนต้องเดือดร้อนและบอกบัวอย่างไม่พอใจว่า

"แกไม่ต้องไปทำงานบ้านฉันแล้ว แต่รีบหาเงินมาใช้ฉันเลย ไม่อย่างนั้นฉันยึดที่แกแน่"

"คนจน...สู้ยังไงก็แพ้" ก้อนพึมพำอย่างเจ็บปวด

"เอาน่า อย่าเพิ่งท้อ สู้ต่อไป ดูสิว่ามันจะจนไปทั้งชาติก็ให้มันรู้ไป" ผู้ใหญ่ให้กำลังใจ แล้วก็เอะใจว่าดำหายไปไหน มองไปมองมาเห็นดำเลี่ยงไปทางพวกผู้กำกับที่ลงไปอีกทางหนึ่ง

ผู้กำกับปรามจ่าดำเกิงว่า "นอกเวลาราชการถ้าไม่มีเหตุจำเป“นจริงๆห้ามตามผมอีกเข้าใจไหมจ่า" จ่าดำเกิงรับคำอย่างนอบน้อม นายอำเภอจึงเชิญผู้กำกับไปหาอะไรกินต่อกัน ดีกว่า จ่าหันมาบอกดำให้หลีกทาง แต่ดำไม่หลีก ถามโพล่งไปว่า

"ทำไมท่านให้เรื่องจบง่ายนักล่ะครับ" ผู้กำกับถามว่าเรื่องอะไร "ก็เรื่องลูกน้องแม่เลี้ยงอุ่มคำ ทำไมผู้กำกับปล่อยไปง่ายๆอย่างนั้นครับ"

ผู้กำกับมองหน้านายอำเภอแวบหนึ่งแล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า

"โธ่...เรื่องเล็กๆแค่นี้ทำไมต้องทำให้เป“นเรื่องใหญ่"

"แต่เรื่องเล็กๆที่ถูกเจ้าหน้าที่บ้านเมืองละเลยก็กลายเป“นเรื่องใหญ่ๆมาเยอะแล้วนะครับ ที่สำคัญชีวิตของคนเล็กๆในประเทศนี้ ต้องได้รับความยุติธรรมเท่าเทียมกัน" ดำขึงขังจริงจังมาก

"เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว ฉันสองคนไม่มีเวลามายืนฟังแกหรอกนะ ไปเถอะครับผู้กำกับ เสียเวลาเปล่า หลีกไป" นายอำเภอสั่งดำแล้วพาผู้กำกับเดินเบียดดำไป

ดำไม่พอใจมากพูดตามหลังไปว่า "ข้าราชการคือขี้ข้าประชาชน ข้าราชการกินเงินเดือนจากภาษีก็เท่ากับประชาชนเป“นนายจ้างข้าราชการ เพราะฉะนั้นข้าราชการต้องทำหน้าที่ให้ คุ้มเงินทุกบาทที่ประชาชนจ้างมา ถูกไหมครับ" ดำถามยิ้มกวนๆ

"แต่ไอ้ข้าราชการที่ทำงานหัวทิ่มหัวตำทำตัวเป“นฮีโร่เนี่ยสุดท้ายได้อะไร เฮ้อ...ปูนบำเหน็จหลังโดนยิงตาย...ฉันไม่เอา" ผู้กำกับส่ายหน้ายิ้มหยัน ส่วนนายอำเภอเดินมาจ้องหน้าดำถามว่า

"แกรู้ใช่ไหมว่าแม่เลี้ยงอุ่มคำเป“นใคร ฉันน่ะพยายามไกล่เกลี่ยอย่างนี้ดีแล้ว ขืนทำอะไรให้แม่เลี้ยงโมโหขึ้นมาก็ไม่ต่างอะไรกับจุดไฟเผาเก้าอี้ตัวเองหรอก แกต้องเรียนรู้อีกเยอะไอ้หนุ่ม"

นายอำเภอยกมือตบหัวดำสองสามครั้งเชิงสั่งสอนก่อนเดินไป พอดีแก้วกับผู้ใหญ่ รวมทั้งบัวกับพ่อแม่เดินมาหาดำด้วยความเป“นห่วง ดำมองตามนายอำเภอกับผู้กำกับไปอย่างหัวเสีย พูดอย่างมุ่งมั่น

"แล้วผมจะทำให้ดู ว่าข้าราชการที่ดีเป“นยังไง!"

ดำเหลือการสอบครั้งสุดท้ายก็จะจบแล้ว แก้วให้กำลังใจเต็มที่ว่าเขาจะต้องสอบได้และเป“นข้าราชการที่ดีได้ ทำให้ดำยิ่งมีกำลังใจมุมานะเต็มที่ทั้งด้านการเรียนและการทำแปลงเกษตรสาธิต

ooooooo

ขาวยังตั้งหน้าตั้งตาพลิกหนังสือหางานทำ แต่ ในที่สุดบึมก็พาไปฝากเป“นผู้ช่วยพ่อครัวที่เป“นเพื่อนกัน ขาวถูกทดสอบการเป“นลูกมือ นับแต่การหั่นผัก หั่นเนื้อสัตว์ จนพ่อครัวที่ทางเจ้าของร้านให้ตัดสินใจเลือกผู้ช่วยเองรับขาวเข้าทำงาน

"ขอบใจมากนะบึม นี่เป“นครั้งแรกที่แกไม่นำความเดือดร้อนมาให้" ขาวชมแล้วนัดเจอกันคืนนี้ที่อพาร์ตเมนต์

พอบึมกลับไป ขาวก็ทำงานทันที เขาเป“นผู้ช่วยที่ขยัน ทะมัดทะแมง จนพ่อครัวสอนให้ทำอาหาร ขาวก็ทำอย่างตั้งอกตั้งใจจนพ่อครัวชื่นชมในความมุ่งมั่นของขาวมาก

แต่พอรุ่งขึ้นจะไปทำงาน ขาวตกใจมากที่รถหายไป กำลังจะไปแจ้งความ บึมก็มาบอกหน้าตาเฉยว่าตนเอาไปขายแล้ว ขาวฉุนขาดชกหน้าบึมทันที ถามว่าเอารถตนไปขายเอาเงินไปเล่นการพนันใช่ไหม

ลีลามากจนเจ็บตัวแล้วบึมจึงชูกุญแจรถให้ขาวดูบอกให้ใจเย็นๆ ละล่ำละลักบอกก่อนถูกชกครั้งที่สองว่า

"คันนั้นน่ะขายไป แต่คันใหม่นี่ของลูกพี่" แล้วบึมก็ดึงผ้าคลุมรถออก "แอ่นแอ๊น...ต้องคันนี้ถึงจะเหมาะสมกับลูกพี่" ขาวถามว่าเอาเงินที่ไหนไปซื้อรถขนาดนี้มาได้ "ก็เงินจากที่ขายคันเก่าบวกกับเงินที่ลูกพี่ชกมวยคืนนั้นไง ไม่แพงหรอกลูกพี่ คันนี้มือสอง ขายกันเองชิลด์ๆ"

ขาวอึ้ง นึกไม่ถึงว่าบึมจะทำให้ตนได้ถึงขนาดนี้ พูดได้แค่ "ขอบใจเพื่อน..."


"ฉันรู้นะว่าหนุ่มนักบู๊อย่างลูกพี่ต้องชอบมัน บึ้นๆ ลุยเลยลูกพี่ สำแดงเดชให้ดูหน่อย..."

ขาวยิ้มก่อนขึ้นไปขี่รถ สตาร์ตเสียงกระหึ่ม แววตาขาวเป“นประกายอย่างมีความสุข แล้วสวมหมวกกันน็อกออกรถไปอย่าง สุดเท่ บึมมองตามเห็นขาวมีความสุขก็ยิ้มอย่างมีความสุขไปด้วย...

ooooooo

เช้านี้ ผู้ใหญ่ทิมขับรถพาหลวงพ่อไปตรวจสุขภาพกลับมา ทุกคนดีใจที่หลวงพ่อมีสุขภาพดีมาก

ระหว่างทางนั่นเอง สวนกับรถบรรทุกขนไม้คันหนึ่ง ทุกคนมองอย่างจับสังเกต ดำเปรยๆว่า

"แถวนี้ป่าสงวนทั้งนั้นแล้วรถขนไม้คันนี้มาจากไหน"

"เฮ้ย...ไม้ไม่ได้ตีกานี่" ผู้ใหญ่ตาไวร้องขึ้น หลวงพ่อบอกว่า "ไม้เถื่อน"

ผู้ใหญ่เหยียบเบรก กลับรถตามรถบรรทุกไม้คันนั้นไปทันที บอกหลวงพ่อกับดำให้เกาะแน่นๆแล้วผู้ใหญ่ก็เร่งเครื่องแซงขึ้นไป จากนั้นปาดหน้าขวางรถบรรทุกทันที รถบรรทุกเบรกตัวโก่งจนเกือบชนรถผู้ใหญ่ คนขับรถด่า "ไอ้บ้าเอ๊ย ขับรถยังไงวะ"

ผู้ใหญ่ลงไปแสดงตัวแต่ก็ไม่ลืมหยิบปนติดมือไปด้วยในสภาพพร้อมใช้

"ข้าเป“นผู้ใหญ่บ้านที่นี่ พวกเอ็งลงมาจากรถให้หมด" ผู้ใหญ่สั่งแล้วบอกดำ "ดำ เอ็งเอามือถือข้าโทร.ตามตำรวจเร็ว"

ขณะที่ดำกำลังหยิบโทรศัพท์กดโทร.นั่นเอง คนร้ายก็วิ่งขึ้นรถขับออกไปอย่างเร็ว กว่าผู้ใหญ่จะขยับทำอะไรมันก็ไปไกลแล้ว หลวงพ่อหันหาดำแต่ไม่เจอ


"เฮ้ย...ไอ้ดำ หลวงพ่อดูนั่น" ผู้ใหญ่ชี้ให้หลวงพ่อดู ทั้งสองตกใจกับภาพที่เห็น

ดำเกาะที่ท้ายรถกำลังสาวโซ่ไต่ขึ้นไปบนกองไม้ซุงบนรถ พวกคนร้ายคิดว่าหนีรอดแล้วแต่พอมันมองกระจกหลังก็ตกใจเมื่อเห็นดำกำลังไต่โซ่ขึ้นมา คนขับยังตะบึงรถไป ส่วนอีกสองคน คนหนึ่งคว้าขวานมาจามลงหมายที่มือดำ

โชคดีที่ดำปล่อยมือทัน แต่ก็ถูกอีกคนเงื้อชะแลงจะฟาดลงมา ดำปล่อยมือทิ้งตัวลงด้านล่าง ทำเอาทั้งสองคนถามกันว่า "เฮ้ย...ร่วงไปไหนแล้ววะ" แล้วพวกมันก็ช่วยกันมองหา

ดำเหนี่ยวปลายโซ่โหนตัวเกร็งอยู่ใกล้ๆกับล้อรถอย่างน่าหวาดเสียว เขารวบรวมพลังเหวี่ยงตัวไปจับปลายโซ่อีกเส้นที่ห้อยอยู่เพื่อดึงตัวกลับขึ้นมาด้านบน

ooooooo

พวกคนร้ายยังกวาดตาค้นหาดำอยู่บนกองไม้

อีกคนคาดว่าคงติดบังโคลนรถไปแล้ว ขณะพวกมันถามกันว่าอยู่ไหนนั่นเอง ดำโผล่ขึ้นมาบอกว่า "อยู่นี่!" พริบตานั้นก็ชกหน้ามันจนล้มเกือบตกจากรถ

ดำคว้าไม้เหมาะมือที่อยู่บนนั้นแทนไม้พลองหวดพวกมันอย่างคล่องแคล่ว คนขับมองกระจกเห็นพวกมันกำลังเสียท่าก็เบรกรถกะทันหันจนทั้งสามคนบนรถกลิ้งกันไม่เป“นท่า

คนร้ายลุกพร้อมกันรุมกันเข้ามา ถูกดำกวาดไม้ตีขาจนมันทั้งสองเสียหลักล้มลง คราวนี้คนขับบ้าดีเดือดขึ้นมาคว้าป—นป•นขึ้นมาจะยิงดำ

รถผู้ใหญ่พาหลวงพ่อไล่กวดมาทันพอดี หลวงพ่อพุ่งไม้ตะพดใส่มือที่ถือป—นจนป—นร่วง อีกคนพุ่งไปหยิบป—นจะยิงหลวงพ่อ ถูกหลวงพ่อปรี่เข้าไปหยิบไม้ตะพดหวดใส่มันจนสลบ เหมือดคาตะพด อีกคนจะเข้ามาเล่นงานหลวงพ่อจากข้างหลัง ผู้ใหญ่หยิบป—นจะยิงแต่กลัวถูกหลวงพ่อ ดำไวกว่าพุ่งเข้าไปจัดการคนร้ายคนนั้นจนสลบไปอีกคน

ในที่สุดคนร้ายถูกกระหนาบจนสิ้นฤทธิ์ไปทั้งสามคน หลวงพ่อหันมาชมดำอย่างพอใจว่า

"เก่งมากเจ้าดำ"

"ลูกเสือก็ต้องมีลายเสือสิครับหลวงพ่อ" ดำคุยเขื่อง หลวงพ่อตบบ่าดำเบาๆอย่างชื่นชม

ooooooo

ขาวทำงานผู้ช่วยพ่อครัวอยู่จนคล่อง ก็ปรึกษาว่าตนอยากทำงานพิเศษหลังเลิกงานจากร้านพอมีงานอะไรแนะนำบ้างไหม

"งานที่นี่เริ่มตั้งแต่แปดโมงกว่าจะเลิกก็สี่ทุ่ม แกไม่รู้จัก เหน็ดเหนื่อยรึไง ถึงอยากหางานพิเศษทำอีก"

"เหนื่อยครับ แต่ผมอยากเรียนหนังสือเลยต้องยอมเหนื่อยมากกว่าเดิมน่ะครับ" ขาวยิ้มซื่อๆเมื่อพ่อครัวรับปากว่าแล้วจะถามเพื่อนๆดู ขาวรีบขอบคุณยิ้มอย่างมีความหวัง

ทันใดนั้นเอง บึมก็พรวดเข้ามาอย่างดีอกดีใจ ถูกพ่อครัวที่เป“นเพื่อนแซวว่าฝันอะไรถึงตื่นแต่เช้า

"ก็เพื่อนฉันน่ะสิโทร.มาปลุกบอกว่ามีงานพิเศษเงินดีให้ทำ แต่ฉันเห็นว่าเหมาะกับลูกพี่มากกว่าเลยรีบมาบอกน่ะ" บึมอารมณ์ดี แต่ขาวมองอย่างไม่ค่อยไว้ใจเพื่อนกะล่อนคนนี้นัก

ooooooo

แก้วได้ไปฝ–กงานกับหมวดจีรายุสสมปรารถนา แต่กลับกลายเป“นงานนั่งพิมพ์หนังสืออยู่หน้าจอคอม-พิวเตอร์ทั้งวัน พอเจอหน้าหมวดแก้วถามว่าเมื่อไหร่จะให้ออกไปจับโจรจริงๆเสียที หมวดบอกว่าให้มั่นใจก่อนว่าแก้วจะสู้กับโจรได้และจะไม่ได้รับอันตราย

"วันๆนั่งแต่หน้าคอมฯแล้วจะโชว์ฝ•มือให้พี่จีจี้มั่นใจได้ยังไงล่ะ"

"แก้ว!" หมวดเรียกปรามที่ถูกเรียกว่าจีจี้อีก แก้วรีบขัดขึ้นว่าต่อไปไม่เรียกอีกก็ได้ นึกได้ถามว่าแล้วที่มานี่จะให้ ทำอะไรหรือ หมวดหนุ่มบอกว่าจะมาชวนไปกินข้าวเย็นกัน แก้วยิ้มปากแทบฉีกรีบรับปากทันทีทั้งยังเตรียมจะล้างท้องไว้รออีกด้วย

ระหว่างนั้นตำรวจสามนายช่วยกันพาชายขี้เมาร่างใหญ่ยักษ์เข้ามา คนเมาอาละวาดไม่ยอมให้จับซ้ำดิ้นขัดขืน จะกลับบ้าน สะบัดอย่างแรงจนหลุดจากตำรวจวิ่งผ่านหน้าแก้ว

มานี่!" แก้วปรี่เข้าจับคนเมาทันที มันเห็นแก้วเป“นผู้หญิงก็ตะคอกบอกให้ปล่อยเงื้อหมัดจะชก แต่ช้าไปแล้ว แก้วซัดหมัดใส่หน้ามันโครมเดียว มันหงายลงไปนั่งจ้ำเบ้าตาลอยที่พื้นทันที

จีรายุสกับพวกตำรวจวิ่งเข้ามาจะช่วยแต่แก้วจัดการมันไปก่อนแล้ว หนึ่งในตำรวจชมแก้วว่าฝ•มือไม่เบา ส่วนจีรายุส ยกแม่โป้งให้แก้วอย่างชื่นชม

ooooooo

ที่สถานีตำรวจอำเภอน้ำงาม  ดำจับคนร้ายทั้งสาม ล่ามโซ่ร้อยเป็นพวงพาขึ้นโรงพัก  โดยมีผู้ใหญ่และหลวงพ่อตามมาด้วย  พบจ่าดำเกิงนั่งสัปหงกอยู่  ดำเข้าไปตะโกนเรียกข้างหู  จ่าสะดุ้งลุกพรวด  รีบรายงานตัวนึกว่าผู้กำกับมา  พอรู้ว่าเป็นคนกันเองทั้งนั้นก็นั่ง หมดสภาพตามเดิม

พอเห็นหลวงพ่อ จ่ายกมือไหว้ถามว่ามีอะไรจะให้รับใช้ มองไปเห็นคนร้ายสามคนถูกร้อยโซ่มาก็ถามว่า ไอ้สามตัวนี้ไปโดนอะไรมา ร้อยมาเป็นพวงอย่างกับปลาเลย

ข่าวคนร้ายทั้งสามโดนจับเข้าถึงหูเสี่ยพิทักษ์ เสี่ยโวยวายกับเจษว่าเครือข่ายเราโดนจับอีกแล้วหรือ บัดซบจริงๆ ทำงานกันยังไง

"เสี่ยไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว เรื่องสาวไม่ถึงเราแน่นอน" เจษรับรองเมื่อเสี่ยย้ำว่าไม่อยากให้เสียภาพพจน์ เจษพูดอย่างรู้ดีว่า "ภาพพจน์ที่ดี คือ เกราะกันภัยชั้นเยี่ยม ตอนนี้เกราะของเสี่ยแข็งแรงมากขึ้นทุกวันจริงๆนะครับ"

เสี่ยพอใจเพราะรอวันนี้มานานเพื่อรองรับโปรเจกต์ใหญ่ เจษยืนยันว่าขอแต่ให้เสี่ยสั่งคำเดียวกลไกทุกอย่างจะเริ่มทำงานทันที ทั้งสองต่างมองและยิ้มให้กันอย่างย่ามใจ

ooooooo

ครอบครัวของบัวตัดสินใจใช้ผืนดินที่มีไม่มากนักมาทำแปลงเกษตรอินทรีย์สาธิตเพื่อจูงใจชาวบ้านปรากฏว่าทั้งพืชผักก็งามดินก็ร่วนซุยอย่างมีคุณภาพ บัวให้กำลังใจกับพ่อและแม่ว่า

"พ่อกับแม่เชื่อเถอะจ้ะ นี่แหละผลของการทำการเกษตรอินทรีย์ที่พี่ดำสอนบัวมา" ทั้งก้อนและเภาต่างบ่นตัวเองที่หลงใช้เคมีดักดานจนเป็นหนี้ท่วมหัวซ้ำสุขภาพก็ย่ำแย่ บัวหว่านล้อมพ่อกับแม่ว่า "ที่ผ่านมาเราไม่รู้ ก็ให้มันผ่านไปเถอะจ้ะ ถ้าพ่อกับแม่อนุญาต บัวจะขยายแปลงเกษตรอินทรีย์ออกไปอีกนะจ๊ะ"

"ทำเถอะลูก  ที่ผืนนี้พ่อกับแม่ก็รักษาไว้ให้เอ็งนั่นแหละ" เภาอนุญาตด้วยความยินดี

จนเมื่อพืชผักโตได้ที่แล้ว ก้อนจะเก็บไปขายที่ตลาด บอกบัวว่าจะอวดชาวบ้านว่าไร่เราเป็นไร่ปลอดสารพิษ

"เกษตรอินทรีย์อาจให้ผลไม่ทันใจเหมือนใช้เคมี แต่ระยะยาวให้ผลดีกว่านะจ๊ะ  ดินไม่เสีย  ต้นทุนต่ำ  แถมสุขภาพ แม่ก็จะดีขึ้นด้วย"

บัวให้ความหวังกับพ่อและแม่ว่า เราปลูกให้พอกินพอใช้เพื่อครอบครัวของเราจะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา แค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว

ooooooo

ขาวขี่มอเตอร์ไซค์คันใหม่ขนาด 400 ซีซีไป กับบึม เห็นรถมอเตอร์ไซค์ขนาดเดียวกับเขา 3 คัน เร่งเครื่องด้วยความเร็วผ่านไปบนถนนที่สร้างเสร็จใหม่ แต่ยังไม่เปิดใช้

ขาวถามบึมว่านี่หรืองานใหม่ของตน บ่นว่าทั้งเป็นการพนันและทำผิดกฎหมาย แล้วทำท่าจะกลับ บึมขอให้อยู่ดูฝีมือเพื่อนตนก่อน แล้วชี้ให้ดูมอเตอร์ไซค์คันที่นำหน้ามาคุยโวว่า

"ที่นำมาน่ะ ไอ้ตี๋ซี้ผมเองลูกพี่ วู้...ใส่อย่าให้เหลือโว้ยเพื่อน"

แม้ว่าขาวจะไม่ชอบการพนันแต่สำหรับการทำอะไรที่ท้าทายนั้นชอบเป็นชีวิตจิตใจ ขาวจึงดูการแข่งขันอย่างตื่นเต้นไปด้วย

ที่อีกมุมหนึ่งของถนนตัดใหม่นี่เอง เคที่ก็มาดูการแข่งขันด้วย เห็นขาวดูอย่างสนใจก็เข้ามาถามว่าอยากได้หรือ ขาวหันมองแล้วทำหน้าเซ็งที่หนีกันไม่พ้นสักที

เพื่อนเคที่ที่มาด้วยกันถามว่าคนนี้หรือที่เธอคุยให้ฟัง เคที่ตอบอย่างภูมิใจว่า

"ใช่...หล่อล่ำต่ำต้อยแต่หยิ่งเหมือนพญาสิงห์"

เพื่อนชมว่าตาเคที่มองใครไม่เคยพลาด สองสาวมองขาวจนเขาอึดอัด เคที่ถามขาวอีกว่าอยากได้รถมอเตอร์ไซค์ ใช่ไหมตนซื้อให้เอาไหม ขาวตอบอย่างถือดีว่าตนก็แค่มอง

"ไม่ใช่...นายอยากได้ ตานายมันฟ้องนะ ฉันซื้อให้ แล้วนายมาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉันไปทุกที่...ที่ฉันไป โอเค้!"

พอดีบึมเดินนับเงินปึกใหญ่เข้ามา พอเห็นเคที่ก็ทักทายอย่างคุ้นเคย เคที่ขอเบอร์โทรศัพท์ของขาวจากบึม พลางส่งเงินให้สองสามพัน บึมตาโตขยับจะรับเงินปากก็พร้อมจะบอกเบอร์โทร.ของขาว

"ไอ้บึม! อยากปากแตกเหรอ" ขาวถามเสียงเย็นเยียบ บึมเลยชักมือกลับให้บอกกันเองก็แล้วกัน ขาวไม่บอกแต่สั่งบึมกลับบ้าน เคที่ไม่ยอมให้กลับขู่ว่าทำกับตนแบบนี้เดี๋ยวจะฟ้องป๊า

"ลูกพี่เขาไม่สนหรอกไม่ใช่ป๊าเขา" บึมย้อนแล้วบอกขาว "ลูกพี่ เดี๋ยวไอ้ตี๋มันอยากรู้จัก" ว่าแล้วรีบวิ่งตามขาวไป ไม่สนใจเคที่ที่มองตามไปอย่างหงุดหงิด

ooooooo

เมื่อไปพบตี๋ ตี๋บอกว่าบึมชมว่าขาวเก่งมาก ขาวเองก็ชมฝีมือซิ่งรถของตี๋ แต่ติงว่าน่าจะไปแข่งที่สนาม ตี๋ตีสำนวนตอบว่า "ม้าดีมันอยู่ในป่า ไม่ได้อยู่ในคอกว่ะ" แล้วชวนขาวแข่งกันสักรอบไหม

ทีแรกขาวก็ไม่แข่งแต่ถูกแรงเชียร์ที่สำคัญคือถูกเคที่ตามมาปรามาสว่าไม่กล้า ตี๋ก็ยุว่าแข่งกันขำๆเท่านั้นพูดแล้วเห็นท่าขาวยังเฉยๆเลยตบท้ายว่า "เอ...รึว่านายกลัว"

สุดท้ายคนอย่างขาวที่ไม่ยอมให้ใครมาหยามก็ลงสนามแข่งกับตี๋ โดยบึมเทให้ตี๋หมดหน้าตักเพราะเชื่อฝีมืออยู่แล้ว

แต่เมื่อแข่งกันจริงๆขาวเบียดแซงตี๋ขึ้นไปในโค้งสุดท้ายท่ามกลางเสียงเชียร์อย่างสนุกสนานของกองเชียร์

ปรากฏว่างานนี้บึมหมดตัว แต่ขาวได้รางวัลจากตี๋มาหนึ่งหมื่นบาท ตี๋ชื่นชอบความใจถึงของขาวชวนมาทำงานด้วยกัน ขาวทำท่าจะปฏิเสธถูกตี๋หว่านล้อมว่า

"แล้วอะไรไม่เดิมพันบ้างวะขาว ไม่ว่าแกทำงานอะไรมันก็มีเดิมพันทั้งนั้นแหละ ไม่เดิมพันด้วยเงินก็ด้วยตำแหน่งหน้าที่ ไม่ก็ด้วยชีวิต"
เงินรางวัลและคำหว่านล้อมของตี๋ ทำให้ขาวเริ่มสนใจ

ooooooo

ที่ศาลาวัดถ้ำผาน้ำไหล วันนี้แม่เลี้ยงอุ่มคำจัดอาหารชั้นดีมาถวายหลวงพ่อและพระที่วัด หลวงพ่อถามว่าฉลองอะไรหรือ แม่เลี้ยงพูดอย่างอารมณ์ดีว่า

"ยึดที่ได้ค่ะหลวงพ่อ ฮิๆ อีกอย่างเดือนที่แล้วร้านดิฉันทำกำไรได้สูงสุดตั้งแต่เปิดมา เลยมาฉลองศรัทธาหลวงพ่อซะหน่อย"

"ทำบาปแล้วเอาบุญล้างว่างั้น" ดำอดไม่ได้โพล่งขึ้น ถูกแม่เลี้ยงด่าว่าปากเสียจะไม่ให้กินของที่เอามา ดำทำท่าจะโต้แต่ถูกหลวงพ่อปรามไว้เลยเงียบ
ครู่หนึ่งบัว ก้อน และเภาก็ถือปิ่นโตมา แม่ตุ๊กถามว่าเอาอะไรมาถวายพระหรือ บัวบอกว่ากับข้าวผักปลอดสารพิษ หลวงพ่อชมว่าเข้าท่า ผู้ใหญ่ก็สนใจเพราะไม่ต้องมากินสารพิษตกค้าง แม่ตุ๊กเสนอผู้ใหญ่ว่าสงสัยเราต้องช่วยกันรณรงค์ให้ ลูกบ้านช่วยกันทำเกษตรอินทรีย์เสียแล้ว ดำรีบอาสาจะแนะนำให้แต่ไม่วายพูดกระแทกแม่เลี้ยงว่า

"มาเรียนรู้ที่แปลงสาธิตของฉันก็ได้จ้ะ ชาวบ้านจะได้ไม่ต้องเสียเงินซื้อปุ๋ยยาฆ่าแมลงเป็นทาสแม่ค้าหน้าเลือด"

แม่เลี้ยงฉุนขาดตบพื้นศาลาเปรี้ยงจนทุกคนตกใจ พูดเสียงดังว่า "เออ ให้มันรู้ไปว่าพวกเอ็งจะไม่พึ่งข้า แสบนักนะนังบัว แล้วข้าจะคอยดูว่าไอ้ฝันลมๆแล้งๆของเอ็งจะไปได้กี่น้ำ" แม่เลี้ยงโมโหเลยพานไม่ประเคนหลวงพ่อลากลับไปเลย

"แหม...แหย่รังแตนจนได้เรื่องนะดำ" หลวงพี่ฉิมเอ่ย

"ก็มันอดไม่ได้นี่หลวงพี่ คนอะไรทำนาบนหลังคน แถมยังคิดว่าการทำบุญจะช่วยล้างบาปได้ ฝันไปเถอะ" ดำยังไม่หายเคือง

ooooooo

ขณะที่ทุกคนยังอยู่บนศาลานั่นเอง เณรจ้อยก็ถือจดหมายวิ่งมาให้ดำ ทุกคนมองดำเป็นตาเดียวด้วยความอยากรู้เพราะเห็นเป็นจดหมายจากทางมหาวิทยาลัย ดำเปิดดูแล้วแกล้งทำหน้าเศร้าจนทุกคนใจไม่ดี แต่พอเห็นหลวงพ่อถอนใจ ดำก็รีบบอกอย่างตื่นเต้นว่า

"ผมจบแล้วครับทุกคน ผมเป็นบัณฑิตแล้ว ฮ่าๆๆ"

ทุกคนพากันดีใจ บัวแสดงความยินดีด้วย แต่ที่สำคัญที่สุดคือ หลวงพ่อบอกดำว่า "เอ็งเก่งมากดำ" ทำให้ดำปลื้มปีติ ก้มกราบหลวงพ่อด้วยความซาบซึ้งในพระคุณ

วันต่อมา เมื่อดำกับแก้วนั่งคุยกันโดยผ่านกล้องเว็บแคมในคอมพิวเตอร์ แก้วแสดงความดีใจเร่งให้รีบสอบปลัด ดำตอบอย่างร่าเริงว่าเปิดเมื่อไหร่จะไปสมัครเป็นคนแรกเลย

"เยี่ยมมาก อย่างนี้ต้องตกรางวัลด้วยของขวัญชิ้นโตซะแล้ว"

"แค่แก้วรีบเรียนให้จบแล้วกลับมาช่วยพัฒนาที่นี่ด้วยกัน นั่นแหละของขวัญที่มีค่าที่สุดของฉันแล้ว"

แก้วสัญญาว่าฝึกงานเสร็จเมื่อไรก็จบจากนั้นจะกลับไปพัฒนาอำเภอน้ำงามด้วยกัน ทั้งสองยิ้มให้กันต่างชูนิ้วก้อยไปที่กล้องเชิงสัญญากันอย่างอารมณ์ดี

ooooooo

นับวันเสี่ยพิทักษ์ก็เหิมเกริม สั่งเจษให้กว้านซื้อที่ดินจากชาวบ้าน โดยเฉพาะบริเวณเลียบแม่น้ำรวมทั้งแก่งเอื้อมดาวด้วย  หากใครไม่ยอมขายให้ จัดการได้เลย พูดอย่างผยองว่า "อำเภอน้ำงามทำเลงามของฉัน"

"คืนนี้ ดำกับบัวไปนอนดูดาวที่แก่งเอื้อมดาว ต่างคิดถึงคนที่ขาดไปไม่ว่าแก้วหรือขาว บัวบอกดำว่า วันนี้ขาวก็ส่งเงินมาให้อีก

"มันยังไม่ลืมที่นี่ วันหนึ่งมันต้องกลับมาพี่มั่นใจ พี่ห่วงก็แต่แก่งเอื้อมดาวจะรอมันกลับรึเปล่า"

บัวถามว่าหมายความว่ายังไง ดำถามว่าบัวไม่ได้ยินหรือข่าวเรื่องชาวบ้านบางส่วนทยอยขายที่ไปแล้ว ดูๆแล้วการขายที่ของชาวบ้านไม่ชอบมาพากลนัก ดำบอกว่า

"เพราะที่ดินส่วนใหญ่ที่ถูกขายไป ล้วนแต่เป็นแปลงติดแม่น้ำยาวไปถึงคุ้งโน่น" บัวถามว่าแล้วเกี่ยวอะไรกับแก่งเอื้อมดาวด้วย "เกี่ยวซิ เพราะแก่งเอื้อมดาวเป็นของคนไทยทุกคน แต่ตอนนี้มีใครบางคนอยากได้ที่นี่เป็นของเขาคนเดียว"

ดูดาวกันจนอิ่มใจแล้ว ดำกลับไปที่วัดเจอหลวงพ่อเดินตรวจวัดอยู่ ดำบอกหลวงพ่อว่าให้เตรียมตัวเข้ากรุงเทพฯไปงานรับปริญญาของตนด้วย

"เฮ้ย...ข้าไม่ไปหรอก" หลวงพ่อบอก ทำเอาดำหยุดกึกถามว่าทำไมหรือ "ข้ารอรับบัณฑิตใหม่ที่นี่น่ะดีแล้ว จำไว้ นะเจ้าดำ ชุดครุยที่เอ็งใส่ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดที่ข้าอยากเห็น สิ่งที่ข้าอยากเห็น...คือความรู้ที่เอ็งจะเอามันออกมาใช้ให้งอกเงยเป็นประโยชน์กับแผ่นดิน นั่นล่ะ...คือสิ่งที่ข้าจะปลื้มใจที่สุดที่ชุบเลี้ยงเอ็งมา"

"ผมจะไม่ทำให้หลวงพ่อผิดหวังครับ...ผมสัญญา" ดำก้มกราบเท้าหลวงพ่ออย่างนอบน้อม หลวงพ่อก้มลงเอื้อมมือลูบหัวดำอย่างอ่อนโยน สีหน้าเต็มไปด้วยความหวัง...มีความสุข...

ooooooo

เพราะชอบในความท้าทายและเงินที่ได้เป็นกอบเป็นกำ ทำให้ขาวหลงทางชีวิต ความมุ่งมั่นที่จะเรียนเพื่อกลับไปให้ทัดเทียมกับดำถูกลืมไปชั่วขณะ เขาตระเวนแข่งรถกับตี๋อย่างเพลิดเพลิน ดีที่ขาวยังมีสติไม่หลงลืมตัวกับคำป้อยอและหญิงสาวที่มาห้อมล้อม

แต่พฤติกรรมของพวกขาวและตี๋สร้างปัญหาให้ชาวบ้าน และเป็นที่เพ่งเล็งของตำรวจ ดังนั้น ผู้กองจีรายุสจึงวางแผนจะหยุดการก่อกวนนี้ สั่งตำรวจเตรียมพร้อมทลายแก๊งมอเตอร์ไซค์ นี้ให้ได้

แก้วแอบได้ยินนึกฉุนที่จีรายุสมองข้ามตนไป ซ้ำยัง ย้ำกับตำรวจในทีมว่าอย่าบอกเรื่องนี้ให้แก้วรู้ เหตุผลคือ "ฝึกงานยังไม่คล่องเลย ขืนไปแล้วทำผิดแผน มันอันตราย"

"หน็อย...ไอ้พี่จีจี้ สกัดดาวรุ่งกันนี่หว่า" แก้วฉุนขึ้นมา

ขาวร่วมทีมกับตี๋และบึมในการแข่งรถเท่านั้น ส่วนการกินดื่มเที่ยวเขาไม่ร่วมด้วย เมื่อขาวเห็นทั้งคู่ดื่มและเที่ยวหนักก็เตือน แล้วขาวก็โกรธจนเกือบตัดเพื่อนกัน เมื่อจับได้ว่าบึมกับตี๋เสพยาด้วย

บึมบอกว่าแค่สนุกๆเท่านั้น ขาวไม่สนุกด้วยเพราะอนาคตของมันคือติดคุกหรือตาย แต่แล้วขาวก็เปลี่ยนใจ เมื่อตี๋เอาบัญชีเงินฝากของขาวมาให้ดู บอกเขาว่า

"ไอ้บึมมันเอาเงินเข้าบัญชีให้แกตลอดเวลานะโว้ย"

"ถึงฉันจะชั่ว แต่ฉันไม่เคยคิดเอาเปรียบหรือลากลูกพี่มาชั่วแบบฉันนะ" บึมพูดซึมๆ

ขาวเห็นถึงความจริงใจของเพื่อนทั้งสองจึงเอ่ยขอโทษและกลับมาคบกันเหมือนเดิม

แต่ในการแข่งรถคืนนี้ พวกตี๋ ขาว และบึม ไม่รู้ว่ากำลัง ถูกตำรวจดักทลายแก๊งนี้อยู่ ยังคงไปแข่งกันตามปกติด้วยความย่ามใจ

แก้วแอบไปกับทีมตำรวจของจีรายุส พอถูกจับได้ แก้วเถียงว่าตนเป็นตำรวจต้องมาจับผู้ร้าย ไม่ใช่ให้นั่งพิมพ์หนังสืออยู่กับคอมพิวเตอร์ทั้งวัน ในที่สุดจีรายุสก็ปล่อยเลยตามเลย แต่กำชับแก้วไม่ให้เคลื่อนไหวไปที่อื่น ให้ซุ่มอยู่แต่ในที่ตั้งเท่านั้น

ooooooo

จู่ๆ คืนนี้บัวก็ไปที่วัดผาน้ำไหล หลวงพ่อถามว่าทำไมมาค่ำๆมืดๆ มีอะไรหรือเปล่า บัวเล่าว่า มีคนมาขอความช่วยเหลือแต่เจ้าตัวไม่กล้ามาเอง

เมื่อหลวงพ่ออนุญาต บัวจึงพาครูทับทิมเข้านมัสการหลวงพ่อ จากนั้นบัวจึงเล่าว่า ครูทับทิมได้ข่าวว่าที่นี่มีแปลงสาธิตผักปลอดสารพิษ ดำคิดว่าครูจะพาเด็กๆมาเรียนรู้เกษตรทฤษฎีใหม่

บัวจึงชี้แจงว่าครูทับทิมอยากมาขอความช่วยเหลือให้ช่วยเรื่องอาหารกลางวันของเด็ก เพราะความยากจนทำให้เด็กขาดเรียนบ่อยและมีจำนวนมาก ดำยินดีช่วยเพราะเราเป็นคนบ้านเดียวกัน บัวเองก็เสนอว่าถ้าผักที่แปลงของดำไม่พอ ตนยินดีให้ไปเอาที่แปลงของตน

พอครูทับทิมกราบลาไปแล้ว หลวงพ่อแหย่ดำว่าแทนที่จะมีเด็กมาดูงานกลับต้องปลูกผักให้เด็กกิน ดำมองในแง่ดีว่าถือว่าเป็นการเผยแพร่เกษตรทฤษฎีใหม่ โดยเอาเด็กนักเรียนเป็นพรีเซนเตอร์ ทั้งยังวางแผนว่าระหว่างรอรับปริญญาและสอบปลัด ตนจะเลี้ยงไก่ขุดบ่อปลาเลี้ยงปลาเพิ่มด้วย เอาให้ครบวงจรไปเลย คนจะได้เข้าใจง่าย และชาวบ้านจะได้ไปทำเองได้

หลวงพ่อสนับสนุนเต็มที่  ดำยังมีความคิดบรรเจิดกว่านั้น เสนอว่าตนจะไปสอนเด็กๆที่โรงเรียนทำเกษตรทฤษฎีใหม่เพื่ออาหารกลางวันด้วยดีไหม หลวงพ่อสนับสนุนอีกตามเคย แต่ถามดำว่า

"คิดทำโน่นทำนี่แล้วเอ็งไม่เหนื่อยเหรอไงไอ้ดำ"

"ก็หลวงพ่อสอนไว้ไม่ใช่เหรอครับว่า" ดำหยุดดัดเสียงแก่งั่กก่อนพูดต่อ "จำไว้นะเจ้าดำ เหนื่อยเดี๋ยวก็หาย แต่เหนื่อยเพราะทำดี ดีจะติดตัวไปจนตาย"

"ทะลึ่งแล้วเอ็ง ข้ายังไม่แก่ขนาดนั้นโว้ย" หลวงพ่อ ยกตะพดเคาะหัวดำหยอกเบาๆ ทั้งหลวงพ่อและดำต่างหัวเราะกันอย่างอารมณ์ดี...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“หนุ่ม สันติสุข” นำทีมเสิร์ฟความสนุกแทรกสาระ ชุลมุนวุ่นทั้งตลาด ใน “รักล้นแผง”

“หนุ่ม สันติสุข” นำทีมเสิร์ฟความสนุกแทรกสาระ ชุลมุนวุ่นทั้งตลาด ใน “รักล้นแผง”
24 มิ.ย 2564

01:40 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 24 มิถุนายน 2564 เวลา 08:58 น.