คู่เดือด

บัวถูกแบ็งค์กับหมีดันเข้าไปในห้องลับ แล้วมันทั้งสองก็เดินออกไป บัวเห็นประตูยังเปิดอยู่ก็วิ่งพุ่งไป เจอแม่เลี้ยงอุ่มคำเดินเข้ามาพอดีเลยถูกแม่เลี้ยงตบผัวะ! ตะคอกถามว่าจะไปไหน

"อย่าหนักมือ เดี๋ยวของช้ำ" เสียงเสี่ยพิทักษ์แทรกขึ้น บัวตกใจหันมองไปตามเสียง จึงเห็นเสี่ย เคที่ และเจษ นั่งไขว่ห้างอยู่อีกมุมหนึ่งในห้อง แล้วเคที่ก็พูดขึ้นอย่างกระหยิ่มว่า

"ไม่ต้องกลัวไปหรอก วันนี้ยังไม่ถึงคิวเชือดแก แต่ที่พวกฉันพาแกมาที่นี่ฉันจะพาแกมาเจอเพื่อน"

พอเคที่พูดจบ เจษก็ชี้ไปที่อีกมุมหนึ่ง บัวแทบช็อกเมื่อเห็นว่าแก้วถูกมัดตรึงแขนขาไว้กับผนังมีผ้าผูกตาผูกปาก บัวโผเข้าไปหาพยายามจะช่วยปลดโซ่ตรวนแต่ทำอะไรไม่ได้เลย ร้องบอกพวกเสี่ยให้ปล่อยแก้ว พลางตัวเองก็แกะผ้าปิดปากปิดตาแก้วออกได้สำเร็จ ถามอย่างเป็นห่วงว่า

"พี่แก้วเป็นอะไรรึเปล่า"

"พี่ไม่เป็นไรหรอก แล้วบัวล่ะเป็นอะไรรึเปล่า"

แม้ทั้งแก้วและบัวจะตกอยู่ในภาวะเดียวกันแต่ก็อดห่วงใยกันไม่ได้ เคที่หมั่นไส้ตรงเข้าจิกผมบัวลากออกจากแก้วจนบัวร้องด้วยความเจ็บปวด

เสี่ยพิทักษ์มองภาพนั้นด้วยความสะใจ พูดกลั้วเสียงหัวเราะว่า

"ตลกไหมล่ะ มีสินค้าดีรอส่งขายอยู่คนหนึ่งแล้ว จู่ๆกลับมีอีกคนมาเป็นของแถม คนในเครื่องแบบด้วย"

"หลุดไปได้เมื่อไหร่ ฉันจะอัดพวกแกให้ยับ" แก้วอาฆาต แต่เหมือนทำให้เสี่ยยิ่งพอใจบอกว่าชอบคนสวยเผ็ดดุอย่างนี้ แล้วตรงเข้าไปตบหน้าแก้ว ใบหน้าที่ยิ้มแย้มเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยมทันที ไม่เพียงเท่านั้นหลังจากตบซ้ายขวาแล้ว เสี่ยยังชกท้องจนแก้วตัวงอ แล้วเชยคางขึ้นดูหน้ายิ้มอย่างสะใจ ทั้งที่แก้วหมดสติไปแล้ว...

จากนั้นเสี่ยเอาโทรศัพท์มือถือของแก้วมาถ่ายภาพแก้วขณะสลบอยู่ เสร็จแล้วส่งให้เจษสั่ง

"ฉันได้เบอร์ของนังแก้วตาแล้ว แกเอาโทรศัพท์นี่ไปจัดการส่งให้ถึงมือไอ้ปลัดดำ ฉันมีเรื่องสนุกๆให้แกทำ"

ooooooo

สายวันนี้ ขณะที่ดำจะออกไปตามหาบัวโดยจะแวะชวนแก้วไปด้วยนั้น เขาบอกหลวงพ่อว่าเมื่อคืนตนไม่น่าพลาดเลยดูขาวจะไม่พอใจมาก

ทันใดนั้นเอง แม่ตุ๊ก ผู้ใหญ่ และจีรายุสก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดบอกว่าแก้วหายไปตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่กลับ พวกตนตามหาจนทั่วแล้วยังไม่เจอเลยมาที่วัด

"นี่แปลว่าเมื่อวานแก้วไม่ได้กลับไปที่บ้านอย่างที่ผมบอก" ดำมองหน้าทุกคน ทันใดนั้นมีเสียงปืนดังขึ้นสี่ห้านัด ทุกคนหันมองไปทางเสียงปืน ดำบอกทุกคนให้รอตรงนี้ก่อนแล้ววิ่งออกไป จีรายุสบอกให้ดำรอด้วยแล้ววิ่งตามไป

ดำกับจีรายุสวิ่งไปจนถึงที่ที่คาดว่าเสียงปืนดังจากตรงนั้น ทั้งคู่เข้าไปอย่างระมัดระวัง แต่ก็ไม่เจออะไร จนกระทั่งจีรายุสมองไปที่โขดหินเห็นสิ่งหนึ่งวางอยู่บนนั้น ชี้ให้ดำดู มันคือโทรศัพท์มือถือนั่นเอง ดำจำได้ว่าเป็นโทรศัพท์ของแก้ว เขาวิ่งไปทันที จีรายุสร้องเตือนว่าระวังเป็นกับดัก

เมื่อไปถึงดำหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กวาดตามองหาและร้องเรียกแก้ว ปรากฏว่าที่โทรศัพท์ขึ้นข้อความว่าเบอร์ส่วนตัว ดำตัดสินใจกดรับสาย

"ปลัดคงได้มือถือแล้วใช่ไหม" เสียงคุ้นๆดังจากในโทรศัพท์ "คงรู้ชะตากรรมของเจ้าของโทรศัพท์แล้วใช่ไหมว่าจะเป็นยังไง ฮ่าๆๆๆ" สิ้นเสียงหัวเราะเสียงถูกตัดไปทันที

ดำบอกจีรายุสว่าเสียงคุ้นๆแต่โทร.กลับไม่ได้เพราะไม่โชว์เบอร์ จีรายุสถามว่ามันบอกว่ายังไงบ้าง ดำพูดด้วยสีหน้ากังวลว่า

"มันบอกว่าคงรู้ชะตากรรมของแก้วแล้วซินะ"

สองหนุ่มมองหน้ากันอย่างกังวลกับข้อความปริศนานั้น...

ระหว่างนั้น เสี่ยพิทักษ์อยู่ที่บ้านมองโทรศัพท์ในมือตัวเองแล้วหัวเราะร่าพูดอย่างสะใจว่า "อกแตกตายแน่ไอ้ปลัด" พอเห็นขาวเดินออกมาจากอีกด้านหนึ่ง เสี่ยก็หยุดหัวเราะกึก

ขาวขอเข้าไปดูห้องส่วนที่ยังปิดอยู่ แต่พอถูกเสี่ยชักสีหน้าถามอย่างไม่พอใจว่าตนเป็นลูกไล่ของขาวตั้งแต่เมื่อไร ขาวก็หน้าเจื่อนพยายามอธิบายว่าตนแค่เป็นห่วงบัว ถามว่าทำไมเสี่ยถึงหวงห้องนั้นนักหนาไม่ยอมให้ตนเข้าไป

ผลคือขาวถูกตบหน้าพร้อมตวาดว่า "ไอ้เนรคุณ แกไม่ เชื่อใจฉัน เสียแรงฉันหยิบแกจากข้างถนนมาปัดฝุ่นจนเป็นผู้ เป็นคนอย่างทุกวันนี้ พอปีกกล้าขาแข็งก็ลำพองใส่ฉัน แกคิดว่าฉันไม่ห่วงบัวหรือไง ทุกวันนี้ฉันส่งคนออกตามหาบัวแทบพลิก แผ่นดินเหมือนกัน ขอร้องล่ะขาว อย่าให้ฉันต้องรับศึกสองด้านเลย"

"ศึกสองด้าน อะไรครับเสี่ย" ขาวหน้าเครียดสงสัย เสี่ยมองหน้าขาวเหมือนจะบอกอะไรสักอย่าง

ooooooo

การได้โทรศัพท์ของแก้วคืนมาทำให้แม่ตุ๊กยิ่งเป็นห่วงแก้ว จนผู้ใหญ่กับครูทับทิมต้องคอยปลอบ

ส่วนจีรายุสคุยกับดำว่าน่าจะเป็นฝีมือของพวกเสี่ยพิทักษ์ ดำเสนอให้ลุยเลย หลวงพ่อเตือนสติว่าเย็นๆไว้ สติหายไปไหนหมด

"แต่เรารอไม่ได้นะครับหลวงพ่อ ตอนนี้แก้วจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ ไหนจะบัวอีก ผมมั่นใจว่าต้องเป็นฝีมือของพวกเสี่ยพิทักษ์แน่ๆ" ดำร้อนใจมาก

"เพราะอย่างนั้นเรายิ่งต้องใจเย็น ข้าเชื่อว่าสองคนนั่นยังไม่เป็นอะไร" หลวงพ่อมั่นใจ ดำถามว่าทำไมหลวงพ่อถึงมั่นใจอย่างนั้น "ก็เพราะมันส่งโทรศัพท์เจ้าแก้วมาเพื่อจะยั่วเอ็งน่ะสิ"

แล้วหลวงพ่อก็เตือนสติว่า ผลีผลามไปใครจะรู้ว่ามันทำกับดักอะไรไว้บ้าง แล้วเราก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแก้วกับบัวอยู่ ที่ไหน

ทุกคนจึงครุ่นคิดอย่างหนักกับเรื่องราวที่ผูกปมซ่อน เงื่อนอยู่

ooooooo

บึมตกใจเมื่อขาวบอกว่าข่าวจากลูกน้องเสี่ยรายงานว่าดำกับหลวงพ่อจะบุกมาที่นี่ ถามขาวว่าดำจะกล้าหรือเพราะตอนนี้ไม่มีอำนาจแล้ว

"ไอ้ดำน่ะต่อให้มันเหลือแต่มือเปล่าๆมันก็กล้า แต่หลวงพ่อสิงโตท่านไม่ใช่คนอย่างนั้น" บึมฟังแล้วถามขาวว่าเคยสงสัยในตัวเสี่ยพิทักษ์บ้างไหม ขาวมองหน้าบึมก่อนตอบ "ก็เคยสงสัยอยู่ แต่เสี่ยเขาก็มีบุญคุณกับฉัน"

"เอาเรื่องบุญคุณวางไว้ก่อนได้ไหมลูกพี่ มาคิดเรื่องเหตุผลล้วนๆก่อน"

"คิดไม่ออกว่ะ เป็นห่วงบัว" ขาวตัดบทเอาดื้อๆ บึมเลยเงียบไป

ส่วนแก้วเพิ่งรู้สึกตัวจากที่ถูกเสี่ยต่อยท้องจนสลบ พอรู้จากบัวว่าตอนนี้เราอยู่ด้านในของศูนย์หัตถกรรมพิทักษ์ไทย แก้วพูดอย่างแค้นใจว่า "คิดแล้วเชียว" แล้วพยายามจะหาทาง

ออกไป บัวบอกว่าอย่าพยายามเลย ถึงออกจากห้องนี้ไปได้ก็ต้องเจอกับลูกน้องของเสี่ยที่เฝ้าอยู่หน้าห้องเต็มไปหมด เราไม่มีทางหนีรอดไปได้หรอก

แก้วให้กำลังใจบัวว่าอย่าเพิ่งท้อ ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเรา เราต้องกลับบ้านเราให้ได้

ooooooo

เมื่อหลวงพ่อเตือนให้ต้องมีสติใช้ปัญญา ไม่เห็นด้วยที่ดำจะลุยเข้าไปที่ศูนย์หัตถกรรมของเสี่ยพิทักษ์ ดำจึงเอาโทรศัพท์มือถือของแก้วไปกดดูรูปที่แก้วถ่ายไว้ทั้งรูปตัวเองและรูปของดำ เห็นรูปหน้าทะเล้นของแก้วแล้วดำก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

ขณะนั้นเอง มีเอ็มเอ็มเอสเข้ามาที่มือถือของแก้ว ดำกดดู มันเป็นคลิปที่เสี่ยพิทักษ์ถ่ายแก้วตอนสลบหมดสติที่พื้น

สภาพของแก้วสะบักสะบอมมาก ดูแล้วดำอยู่ไม่ติด รีบเอาไปให้จีรายุสกับหลวงพ่อและผู้ใหญ่ดู

"สภาพของไอ้แก้วมันแย่มาก" ผู้ใหญ่ลำคอตีบตันอย่างสะเทือนใจ "นี่จะให้แม่ตุ๊กเห็นคลิปบ้านี่ไม่ได้เลยนะครับ หัวใจวายแน่"

จ่าดำเกิงนั่งอยู่ด้วย ยกมือตบบ่าผู้ใหญ่เบาๆบอกว่า "เดี๋ยวข้าจะช่วยเอ็งตามหาไอ้แก้วเอง" แต่จ่าพูดไม่ทันสิ้นเสียง เณรจ้อยก็วิ่งร้องโหวกเหวกมาว่า ไปแล้ว...ไปแล้ว

หลวงพ่อเอ็ดว่าให้สำรวมหน่อย ถามว่าเรื่องอะไร เณรจ้อยยังพูดไม่ออก หลวงพี่ฉิมจึงพูดแทนว่า "ดำครับหลวงพ่อ

คว้าไม้พลองออกจากวัดไปแล้ว"

ทุกคนชะงักอึ้ง มองหน้ากันอย่างตกใจ

ooooooo

ดำบุกเดี่ยวไปที่หน้าศูนย์หัตถกรรมพิทักษ์ไทย จัดการกับพวกยามที่เฝ้าหน้าศูนย์จนกลิ้งกันไปไม่เป็นท่าแล้ว ดำจะเข้าข้างใน ก็ได้ยินเสียงทักของเสี่ยพิทักษ์ พร้อมๆกับเสียงปืนยิงรัวมาหลายนัด

"บุกมาถึงนี่เลยนะปลัด ฮ่าๆๆ อ้อ...ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ปลัดแล้วต้องเรียกไอ้ดำถึงจะถูก"

พริบตานั้นเจษพร้อมด้วยลูกน้องอีกเกือบสิบคนก็ดาหน้ากันออกมายืนเป็นแผง แต่ดำไม่หวั่นไหวถามว่าแก้วอยู่ไหน เจษทำหน้าตายย้อนว่าดำมาตามผิดที่แล้วกระมัง

"ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้แก้วกลับไปด้วย ที่นี่ราบแน่" ดำประกาศกร้าว ถูกเสี่ยหัวเราะเยาะว่ามดอย่างเขาจะมาขยี้ถ้ำเสือได้ก็ให้มันรู้ไป แล้วเจษก็สั่งลูกน้องให้ไล่ดำออกไป พวกนั้นดาหน้าเข้ามามีอาวุธครบมือบ้างเป็นไม้บ้างเป็นโซ่บ้างท่อนเหล็กและบ้างเป็นมีดดาบ

แต่พอลูกน้องเสี่ยกรูกันเข้ามาก็ถูกดำตีกวาดจนแตกกระเจิงไป เสี่ยสบถอย่างหัวเสียว่าตั้งหลายคนเอาคนเดียวไม่อยู่ เจษอาสาอย่างผยองว่า "มืออย่างมันต้องผม" แล้วคว้าไม้เบสบอลจากมือลูกน้องคนหนึ่งลุยเข้าหาดำ จังหวะนั้นเองขาวปรี่เข้ามาหยิบท่อนเหล็กแถวนั้นตีสกัดเจษและดำให้แยกจากกัน

"นี่มันเรื่องอะไรกันครับเสี่ย" ขาวถามเสี่ยพิทักษ์ ถูกเสี่ยตะคอกว่าให้ถามดำเองว่านึกบ้าอะไรถึงกล้าบุกเข้ามาทำร้ายคนของตนอย่างนี้

พอขาวหันขวับไปจ้องดำอย่างไม่พอใจ ดำบอกขาวว่าแก้วหายไป ขาวตกใจ เป็นจังหวะเดียวกับที่รถของจีรายุส ขับลุยเข้ามา เสี่ยได้ทีถามขาวว่า

"เชื่อรึยังล่ะขาว ว่าพวกเขาจะบุกเราจริงๆ"

พอรถของจีรายุสจอด หลวงพ่อ ผู้ใหญ่ หลวงพี่ฉิม จ่าดำเกิง และเณรจ้อยก็กรูกันลงจากรถ ขาวถามหลวงพ่อว่านี่มันเรื่องอะไรกัน  ไม่ทันที่หลวงพ่อจะพูดเสี่ยก็ก้าวพรวดเข้าไปเผชิญหน้าหลวงพ่อทันที

"หลวงพ่อครับ ช่วยพาลูกศิษย์บ้าคลั่งของหลวงพ่อกลับวัดไปเถอะครับ อย่ามาใช้กำลังบุกรุกที่นี่แบบนี้เลยครับ"

"อาตมายังไม่กลับ จนกว่าจะได้พบลูกศิษย์ของอาตมา" หลวงพ่อยืนกราน ดำขอค้นที่นี่ ขาวกับเจษขยับไปอยู่ด้านหลังของเสี่ย ดำถามขาวว่าไม่ห่วงแก้วกับบัวบ้างรึไง ขาวหันมองหน้าเสี่ยถามด้วยสายตา เจษจะชักปืนถูกเสี่ยแตะมือห้ามไว้ แล้วบอกทุกคนอย่างใจเย็นว่า

"ถ้าอยากค้นก็ได้ นี่เห็นแก่หลวงพ่อนะ ไม่งั้นไม่มีทาง หมายค้นอะไรก็ไม่มีมา แต่ก็ดีเหมือนกัน ผมก็อยากให้ทุกคนเห็นความจริงว่าผมเป็นคนยังไง เชิญ..." เสี่ยเปิดทางให้เข้า

เจษมองหน้าเสี่ยอย่างกังวลกลัวความแตก

แต่เมื่อปล่อยให้หลวงพ่อกับดำนำคนเข้าค้นจนทั่วแล้ว ปรากฏว่าไม่พบแก้วกับบัว เสี่ยยิ้มหยันย้ำว่า "ผมบอกแล้วว่าไม่มีใครอยู่ ผมว่าไปดูที่บ้านผมได้แล้วมั้ง"

เสี่ยเดินนำไปอย่างไร้กังวล ทุกคนเดินตามไป ดำยังอดหันมองห้องที่แก้วกับบัวถูกคุมขังอยู่ไม่ได้แต่ค้นแล้วมันก็มีแต่ห้องที่ว่างเปล่าจริงๆ

ooooooo

ที่แท้บัวกับแก้วถูกพาตัวไปที่โกดังร้างริมแม่น้ำแล้ว ทั้งสองถูกมัดแน่นหนา แม้แก้วจะพยายามดิ้นแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหลุด แก้วแค้นแม่เลี้ยงอุ่มคำ เตือนว่าช่วงนี้เดินระวังหน่อยเดี๋ยวจะถูกธรณีสูบ พอแม่เลี้ยงอุ่มคำหันมอง แก้วกล่าวโทษอย่างแค้นใจว่า

"ทำนาบนหลังคนแล้วยังค้าเพศเดียวกันอีก ไม่ช้าหรอกกรรมจะตามมาบั่นคอแกแน่"

"ปากเสีย!" แม่เลี้ยงตบหน้าแก้วฉาดใหญ่ แต่แก้วไม่กลัวหันจ้องหน้าราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ จนบัวใจไม่ดีเรียกแก้วเตือนสติ

"เบาๆ แม่เลี้ยงมันช้ำจะแย่อยู่แล้ว เดี๋ยวราคาตก" เสียงเสี่ยแทรกเข้ามา

เสี่ยพิทักษ์กับเคที่และเจษตามมาที่นี่ บอกว่าพวกดำกับหลวงพ่อกลับไปหมดแล้ว แม่เลี้ยงพูดอย่างลำพองใจว่า

"แค่ย้ายคนย้ายของออกมาก็ไม่เหลือหลักฐานอะไรให้ไอ้ปลัดมันเห็นแล้วล่ะ"

คำพูดของแม่เลี้ยงกับเสี่ยทำให้บัวอุทาน "พี่ดำมาที่นี่!"

"ปั่นหัวพวกมันเล่นก่อนจะเด็ดหัวพวกมัน สนุกดีเหมือนกันนะฮ่าๆๆ" เสี่ยหัวเราะอย่างสะใจ

ตกเย็นนายอำเภอปราบและผู้กำกับสุจริตก็ได้รับโทรศัพท์จากเสี่ยสั่งว่า ให้ทั้งสองดูแลกำลังให้อยู่แต่ในที่ตั้ง นายอำเภอคิดว่าคงเหมือนเดิมที่เคยสั่ง แต่ผู้กำกับเฉลียวใจว่า

"ผมว่าครั้งนี้แปลกๆนะ ดูยังกับจะยึดเมืองนี้งั้นแหละ"

"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงชาวบ้านจะเป็นยังไง" นายอำเภอปราบถามอย่างวิตก แล้วทั้งสองก็มองหน้ากันอย่างอัดอั้นที่ต้องตกอยู่ใต้อำนาจของเสี่ยพิทักษ์

คืนเดียวกันนี้ สายใจแอบไปหาหลวงพ่อ บอกหลวงพ่อว่าแก้วกับบัวยังไม่ตาย และทั้งสองคนกำลังจะถูกส่งข้ามชายแดนไปฝั่งโน้น

สายใจบอกหลวงพ่อว่าอยากพาสองคนนั้นหนี ตนคงทำได้ดีที่สุดเท่านี้เอง

"เอ็งทำดีที่สุดแล้วสายใจ...ใครทำกรรมอะไรไว้ก็ได้ผลแห่งกรรมนั้นแหละ"

"ฉันยังไม่เห็นทางที่พวกเสี่ยพิทักษ์จะแพ้เลย มีแต่ ทางหลวงพ่อนี่แหละที่ยิ่งสู้ก็ยิ่งเสีย ฉันเป็นห่วงลูก" สายใจน้ำตาคลอด้วยความเป็นห่วงดำ หลวงพ่อปลอบใจแล้วบอกให้กลับไปดูแลแก้วกับบัวให้ดี ถ้าเห็นท่าไม่ดีก็ให้รีบมาบอก และสายใจเองก็ต้องระวังตัวให้ดีด้วย

สายใจรับคำแล้วกราบลา หลวงพ่อมองตามไปด้วยความเป็นห่วง

ooooooo

คืนนี้ ที่ศูนย์หัตถกรรมคึกคักเป็นพิเศษ ลูกน้องเสี่ยทุกคนต่างกระเหี้ยนกระหือรือรอเวลาที่เสี่ยจะสั่งการ แบ็งค์เองก็เอาปืนมาควงอย่างคะนองบอกสองคนนั้นว่าตนจะลองปืนกระบอกนี้ ของดีๆเสียด้วย

ขาวกับบึมเดินมา ขาวชะงักกึกจำได้ว่าปืนที่แบ็งค์ ถืออยู่นั้นเป็นกระบอกที่ตนซื้อให้แก้ว จากนี้ทำให้ขาวคาดเดาได้ว่าแบ็งค์เอาปืนกระบอกนี้มาจากไหน?

ส่วนจีรายุส แม้จะได้รับคำสั่งจากผู้กำกับสุจริตให้อยู่    แต่ในที่ตั้ง แต่เขาก็พาจ่าดำเกิงออกลาดตระเวน พอจ่าทักท้วง จีรายุสพูดอย่างไม่แยแสว่า

"คำสั่งไม่ชอบ ไม่เห็นต้องปฏิบัติตามเลย ยิ่งมีคำสั่งแปลกๆมาอย่างนี้ยิ่งต้องออกตรวจ ผมว่าคืนนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่"

แต่พอขับรถไปได้ไม่ไกลนัก จีรายุสก็เห็นอะไรบางอย่าง สั่งจ่าให้หยุดรถลงไปดู เป็นศพของชายหลายคนนอนตายอยู่ข้างถนนเลือดนอง จ่าจำได้ว่านั่นคือชุดป้องกันหมู่บ้านของผู้ใหญ่ทิม

จีรายุสเดินตรวจสภาพพบว่าทุกคนตายหมดแล้ว พลันเขาก็ตกใจเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ ร้อง

"แย่แล้วจ่า!"

ooooooo

คืนนี้ เสี่ยพิทักษ์วางแผนกำจัดฝ่ายตรงข้ามอย่างทั่วด้าน เป้าหมายสำคัญอีกที่หนึ่งคือวัดและหลวงพ่อคือเป้าหมายที่ต้องกำจัดให้ได้

พวกมันลอบวางเพลิงกุฏิหลวงพ่อในกลางดึก หลวงพ่อสำลักควันไฟ พยายามออกจากกุฏิ ก็ถูกทั้งควันและเปลวไฟ พุ่งเข้าใส่จนสำลักล้มลง พยายามตั้งสติมองเห็นหน้าต่างด้านหลังกุฏิท่านวิ่งไปกระโดดลงมา จังหวะนั้นเองถูกไม้ผนังที่ถูกไฟไหม้หล่นใส่จนหลวงพ่อลุกไม่ขึ้นนอนหมดสติอยู่ตรงนั้น

หลวงพี่ฉิมและเณรจ้อยตกใจตื่นก็เห็นไฟไหม้ไปทั่วแล้ว นึกถึงหลวงพ่อพากันวิ่งไปดับไฟที่กุฏิหลวงพ่อ ดำจะวิ่งเข้าไปช่วยหลวงพ่อ แต่พอวิ่งไปถึงประตูก็ถูกเปลวไฟพุ่งเข้าใส่จนต้องกระโดดหลบกลิ้งออกมา

จีรายุสกับจ่าดำเกิงกลับมาถึง ทุกคนช่วยกันใช้ถังตักน้ำดับไฟกันชุลมุน

ที่ชายป่าใกล้วัดนั่นเอง เสี่ยพิทักษ์กับเจษ รวมทั้งแบ็งค์และหมีกับลูกน้องอีกหลายคนซุ่มดูผลงานกันอยู่ เจษ พูดอย่างผยองว่า

"ให้พวกมันวิ่งวุ่นไปก่อน เดี๋ยวพอเช้าเราก็เข้าไปกวาดซาก จากนั้นทุกอย่างก็จะเป็นของเรา"

"จะดูสิว่า ไอ้หลวงพ่อสิงโตเจอไฟคลอกทั้งเป็นอย่างนี้ยังจะหนังเหนียวอยู่รึเปล่าฮ่าๆๆ" เสี่ยพิทักษ์หัวเราะชอบใจ

แสงไฟไหม้สว่างวาบแดงฉานไปทั้งท้องฟ้า เห็นไปถึงโกดังร้างที่บัวกับแก้วถูกขัง มีเคที่กับแม่เลี้ยงอุ่มคำคุมอยู่

ในขณะที่แก้วกับบัวตกใจกับแสงเพลิงที่แดงวาบๆบนท้องฟ้านั้น เคที่กลับหัวเราะชอบใจ หันไปถามบัวกับแก้วว่า

"ไง...สวยใช่ไหม โชว์แสงสีเสียงที่ป๊าฉันตั้งใจจัดให้พวกแกดูให้เต็มตา"

พอแก้วถามว่าหมายความว่ายังไง แม่เลี้ยงยิ้มเหี้ยมบอกว่า

"ก็ไม่มีอะไรมาก แค่กำลังเผาวัดรกๆแล้วก็แปรรูปให้เป็นรีสอร์ต"

แก้วด่า "ไอ้พวกชั่ว" ถลันจะวิ่งเข้าไปหาแม่เลี้ยง ถูกโซ่ที่ล่ามอยู่กระชากจนล้ม บัวถามแม่เลี้ยงอย่างรับไม่ได้ว่า

"แม่เลี้ยง ทำไมแม่เลี้ยงทำอย่างนี้ล่ะจ๊ะ หลวงพ่อสิงโตมีพระคุณกับพวกเรามากนะ"

แม่เลี้ยงอ้างว่าตนก็ทำบุญที่วัดไม่น้อยถือว่าหายกัน

แก้วด่าแม่เลี้ยงอย่างแค้นใจ ถูกแม่เลี้ยงตบหน้า ส่วนเคที่ก็พูดอย่างเลือดเย็นว่า

"ใจเย็น...ไม่ต้องรีบร้อนไปเห็นซากวัดหรอก เพราะฉันให้คนเก็บภาพพวกนั้นมาฝากแกแล้ว หนังบู๊ล้างผลาญ เจ็บจริงตายจริงฮ่าๆ"

แม่เลี้ยงอุ่มคำพูดอย่างเลือดเย็นว่าเสร็จงานนี้แล้วจะทำบุญกรวดน้ำชุดใหญ่ไปให้ไม่อั้น จากนั้นสั่งสายใจให้เฝ้าสองคนนี้ไว้ให้ดี แล้วพากันออกไป

ภายในห้องจึงเหลือเพียงสายใจ แก้ว และบัว แก้วกับบัวมองไปที่แสงไฟบนท้องฟ้าน้ำตานองหน้า...

ส่วนนายอำเภอและผู้กำกับอยู่ด้วยกันที่บ้านพัก ผู้กำกับ ได้รับรายงานจากลูกน้องเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็สั่งลูกน้องให้อยู่แต่ในที่ตั้งไม่ต้องไปยุ่ง

พอนายอำเภอรู้ว่าไฟไหม้วัดหลวงพ่อสิงโต ขณะนี้หลวงพ่อยังอยู่ในกุฏิ นายอำเภอก็ตกใจยกมือกุมหัวด้วยความ รู้สึกผิด แม้ว่าผู้กำกับสุจริตจะทำวางเฉยแต่ภายในจิตใจก็อดที่จะไม่สบายใจไม่ได้เหมือนกัน...

ooooooo

รุ่งเช้า ขาวกับบึมแปลกใจที่ในบ้านเสี่ยไม่มีใครอยู่เลยทั้งคืน

ที่บริเวณวัดถ้ำผาน้ำไหล ชาวบ้านพากันมาดูสภาพด้วยความแค้นใจ จีรายุสกับดำมาดูซากปรักหักพังอย่างหมดอาลัยตายอยาก แต่ยังไม่มีใครเข้าไปดูสภาพภายในกุฏิ ของหลวงพ่อ ทั้งที่ทุกคนเป็นห่วง

เณรจ้อยทรุดนั่งร้องไห้ ดำปลอบใจว่าอย่าเพิ่งร้องตราบใดที่เรายังไม่พบหลักฐานก็ยังมีความหวัง

"ฮ่าๆๆ ก็จะพบได้ยังไงในเมื่อหลวงพ่อของแกกลายเป็นขี้เถ้าอยู่ในกุฏิแล้วฮ่าๆๆ" เสียงเสี่ยสะใจ

จีรายุสจ้องหน้าเสี่ยร้องอย่างแค้นใจว่า "นึกแล้วว่าต้องเป็นฝีมือพวกแก" ดำกำหมัดด้วยความแค้น ทันใดนั้นชาวบ้านคนหนึ่งทนไม่ได้ลุกขึ้นคว้าท่อนไม้วิ่งเข้าไปจะฟาดเสี่ย แต่เขาก็ถูกเจษยกปืนยิงเข้าแสกหน้าตายคาที่

จากหลายเรื่องราวที่ผ่านมาและที่สำคัญจากคำเตือนสติของหลวงพ่อ วันนี้ขาวเริ่มสงสัยเสี่ย เขาขับรถพาบึมมุ่งหน้าไปที่วัดด้วยความร้อนใจ

ที่ชายป่าหลังวัดนั่นเอง ลูกน้องเสี่ยกำลังระดมยิงใส่ชาวบ้านและพวกดำกับผู้ใหญ่อย่างบ้าดีเดือด จีรายุสโทร.สั่งตำรวจให้ออกมาจากที่ตั้งเดี๋ยวนี้

จีรายุสกับดำกำลังวิ่งไปทางเสียงปืน เสี่ยพิทักษ์ยกปืนขึ้นเล็งจะยิงดำ แต่แล้วก็ตกใจตาเหลือกเมื่อเห็นหลวงพ่อสิงโตถือไม้ตะพดเดินอ้าวเข้ามา ยกไม้ตะพดชี้หน้าเสี่ย

เสี่ยพึมพำ "รอดได้ไงวะ..." แล้วก็โทษว่าเจษทำงานพลาดอีกจนได้ ส่วนจ่าดำเกิงรีบเข้าไปกราบหลวงพ่อถามว่ามีดีอะไรบอกกันบ้าง หลวงพ่อบอกว่าไม่มีของดีอะไรหรอก แค่แรงดีกระโดดหน้าต่างหนีออกมาได้เท่านั้น

ขาวมาถึงวัดมองเข้าไปไม่เห็นคนเลย ทั่วทั้งวัดเงียบมาก บึมชี้ว่าเสียงปืนน่าจะมาจากทางโน้น ขาวมองรอบๆเหมือนนึกอะไรได้ ร้องบอกบึม "ตามมา..." แล้วพากันวิ่งออกไป

หลวงพ่อพยายามเกลี้ยกล่อมหว่านล้อมให้เสี่ยกลับตัวกลับใจเสีย เจษได้ยินเสี่ยตอบหลวงพ่อว่าคงอีกนาน ก็ยกปืนเล็งใส่หลวงพ่อทันที เสี่ยยกมือห้ามบอกเจษว่า "อย่า...ฉันขอ" แล้วเสี่ยก็ยิงหลวงพ่อทันที ขาววิ่งมาตะโกนสุดเสียง "อย่า!" แต่สิ่งที่ขาวเห็นคือ หลวงพ่อสะดุ้งพร้อมกับเสียงปืนลั่น

ทุกคนตะลึงงันไม่คิดว่าเสี่ยพิทักษ์จะกล้ายิงหลวงพ่อ ดำถลาเข้าประคองหลวงพ่อที่เลือดทะลักชุ่มจีวร ขาวก็วิ่งเข้าไปหาหลวงพ่อ ได้ยินเสียงเจษพูดอย่างสะใจว่า "กูรอเวลานี้ มานานแล้วไอ้ขาว"   สิ้นเสียงเจษปืนก็คำรามขึ้นและขาวก็

ทรุดฮวบลงก่อนถึงร่างหลวงพ่อเพียงไม่กี่ก้าว

พอตำรวจที่จีรายุสโทร.เรียกมาถึง เจษเห็นท่าไม่ดีบอกเสี่ยให้ถอยไปตั้งหลักก่อน แล้วทั้งสองก็พากันวิ่งออกไป มีลูกน้องวิ่งตามคุ้มกันแต่ก็ถูกตำรวจยิงตายไปสองคน

ooooooo