ตอนที่ 82 ใต้ชายคารัก (82)
บทที่ 82 กรรมตามสนอง (2)
คนเราต่างแสวงหาผลประโยชน์ใส่ตนด้วยกันทั้งนั้น และด้วยสถานการณ์ในปัจจุบันของซ่งชิงชุน สำหรับพวกเขา เธอหมดประโยชน์ไปแล้ว จึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะไม่มามัวเสียเวลาช่วยเหลือเธอ
ซ่งชิงชุนเข้าใจหลักการข้อนี้ดี แต่ลึกๆ ภายในใจ เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกท้อแท้ไปบ้างเล็กน้อย
อีกทั้งแต่ละคนที่เธอเพิ่งโทรไปหานั้น มีบางคนที่ครั้งหนึ่งเธอถือว่าเป็นเพื่อนสนิท...
ซ่งชิงชุนวางโทรศัพท์ลงไว้ข้างหมอน นอนขดตัวกอดผ้าห่มไว้ในอ้อมแขน เธอมองเหม่อไปทางหน้าต่าง และทันใดนั้นความทรงจำของพี่ชายพลันหลั่งไหลเข้ามา ดวงตาเธอเริ่มมีน้ำตาซึม ถ้าพี่ซ่งเฉิงยังมีชีวิตอยู่ เขาจะต้องดึงเธอขึ้นมาจากเตียง พร้อมกับตะโกนบอกให้เธอมาช่วยกันรับมือกับปัญหานี้ แต่แน่นอนว่า ลับหลังเธอ เขาคงแอบติดต่อไปหาคนเหล่านี้เพื่อขอให้ช่วยเหลือน้องสาวตัวน้อยของเขา...
ขณะที่ซ่งชิงชุนเช็ดน้ำตาที่ไหลคลอเบ้า เสียงเตือนว่ามีข้อความเข้าดังขึ้นมาจากมือถือ เธอหยิบมือถือขึ้นมา จึงตระหนักว่าเป็นหมายเลขที่เธอคุ้นเคยดี
ถึงเธอจะคุ้นเคยกับหมายเลขโทรศัพท์นี้ดี แต่เธอก็ไม่รู้หรอกว่าใครเป็นเจ้าของหมายเลขนี้
ในคราแรกที่เธอได้รับข้อความจากหมายเลขนี้ ตอนนั้นเป็นวันคริสต์มาสของเมื่อสี่ปีก่อน วันนั้นพี่ซ่งเฉิงต้องไปทำงานต่างประเทศ และฉินอี่หนานให้สัญญาว่าจะมาฉลองคริสต์มาสกับเธอแทนพี่ซ่งเฉิง แต่ก็เหมือนเหตุการณ์ในวันเกิดของเธอเมื่อสองสามวันก่อน เธอต้องรอเก้อเพราะถังหน่วนดึงตัวเขาไปในนาทีสุดท้าย
ตอนนั้นเธอรู้สึกย่ำแย่สุดๆ พอกลับถึงบ้าน อาบน้ำเสร็จ เธอก็ได้รับข้อความจากหมายเลขนี้ เป็นข้อความอวยพรแบบเรียบง่ายว่า “สุขสันต์วันคริสต์มาส”
เธอส่งข้อความกลับไปว่า “?” แต่ไม่มีข้อความตอบกลับมา
เวลานั้น เธอเพิ่งเริ่มเรียนในมหาวิทยาลัย และมีนักศึกษาชายหลายคนที่อยากจะเป็นเพื่อนกับเธอ เลยเดาว่าน่าจะเป็นคนที่อยากเข้ามาทำความรู้จักกับเธอ จึงไม่เก็บมาใส่ใจ
ครั้งที่สองที่เธอได้รับข้อความจากหมายเลขนี้ ตอนนั้นเวลาล่วงผ่านไปแล้วหนึ่งปีครึ่ง
ขณะนั้นเป็นฤดูร้อน เธอกำลังจะเข้าสอบวิชาภาษาอังกฤษเป็นครั้งที่สาม และก่อนจะเข้าห้องสอบ เธอพลันได้รับข้อความบอกว่า “ขอให้โชคดี”
ในคราวนั้น เธอยังใช้โทรศัพท์มือถือเครื่องเดิมที่ใช้มาแล้วหลายปี และเพราะมือถือของเธอเครื่องนั้นมีเนื้อที่เก็บข้อมูลมากพอ เธอจึงไม่จำเป็นต้องลบประวัติข้อความเหล่านั้นทิ้ง ฉะนั้นในทันทีที่เธอเปิดดูข้อความของหมายเลขนี้ ระบบจึงทำการดึงข้อความเก่าๆ ขึ้นมา พอเห็นดังนั้น ความรู้สึกสงสัยจึงผุดขึ้นในใจเธอ
ถ้าเป็นคนที่อยากจะจีบเธอ ทำไมถึงส่งข้อความมาให้แค่สองข้อความล่ะ แถมระยะเวลายังห่างกันถึงหนึ่งปีครึ่ง ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
ก่อนจะเข้าห้องสอบ ซ่งชิงชุนส่งข้อความตอบกลับไปยังหมายเลขนั้น “สวัสดีค่ะ คุณเป็นใครคะ”
หลังจากสอบเสร็จ สิ่งแรกที่เธอทำคือเปิดมือถือ แต่ต้องรู้สึกผิดหวังที่รู้ว่าไม่มีข้อความตอบกลับจากหมายเลขนั้นแต่อย่างใด ทว่านับแต่นั้นมา เธอจำหมายเลขโทรศัพท์สิบเอ็ดหลักนั้นได้จนขึ้นใจ
เธอได้รับข้อความครั้งที่สาม ขณะเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชั้นปีที่สี่ ตอนนั้นเธอกำลังจะเข้าสัมภาษณ์เพื่อสมัครงานสถานีโทรทัศน์ทีดับเบิลยู เธอประหม่าและตื่นเต้นอย่างที่สุด ยืนสูดหายใจเข้าลึกๆ อยู่บริเวณทางเข้าสถานี และขณะจะก้าวเข้าห้องโถงรับรองของสถานี เธอก็ได้รับข้อความจากหมายเลขนี้ เป็นข้อความเรียบง่ายเช่นเคย “เธอทำได้”
การสัมภาษณ์งานประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี สถานีโทรทัศน์ทีดับเบิลยูรับเธอเข้าทำงานทันทีในวันนั้น เมื่อเดินออกจากสถานี เธอก็ลองโทรศัพท์ไปยังหมายเลขนั้น แต่กลับไม่มีสัญญาณตอบรับใดๆ
หลังจากเริ่มงานที่สถานีโทรทัศน์ดังกล่าว เธอได้รับข้อความจากหมายเลขนี้ตามวาระโอกาสต่างๆ หลายต่อหลายครั้ง และช่างน่าบังเอิญมาก ที่ทุกครั้งเนื้อหาในข้อความมักจะเป็นการให้กำลังใจ ช่วยให้เธอก้าวข้ามเอาชนะอุปสรรคที่เผชิญอยู่ไปได้เสมอ
เธออยากรู้จริงๆ ว่าใครกันนะที่เป็นเจ้าของหมายเลขนี้ และถึงกับขอให้เพื่อนร่วมงานฝ่ายข้อมูลลองตรวจสอบดู แต่ก็ไม่พบเบาะแสอะไร
ซ่งชิงชุนปลุกตัวเองออกจากภวังค์ความคิด แล้วเปิดอ่านข้อความ เนื้อหาของข้อความนั้นเรียบง่ายมาก มีคำเพียงหกคำเท่านั้น แต่เป็นหกคำที่ทำให้ดวงตาเธอเป็นประกายขึ้นมาทันที
อัศวินขี่ม้าขาวของเธอมาแล้ว และนี่ละ จะช่วยทำให้สถานการณ์ของเธอดีขึ้น!
วันจันทร์หน้า ข้อความนี้จะทำให้รอยยิ้มเยาะของถังหน่วนเลือนหายไปอย่างแน่นอน!






