ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ไฟล้างไฟ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: "บอย ปกรณ์" ปะทะ "แมท ภีรนีย์" ใน "ไฟล้างไฟ"

ลีลาบอกวัลภาและฤดีว่าเมื่อเราเลือกเปิดร้านที่โรงแรมนั่นก็น่าจะจัดงานเปิดแบรนด์ที่นั่นด้วยจะดีกว่า แต่สองเพื่อนไม่เชื่อ ต้องการเหตุผลมากกว่านี้ ลีลาอ้ำอึ้งยังบอกไม่ได้ตอนนี้

“สิบกว่าปีที่ฉันกับภาคบแกมา ฉันไม่คิดว่าแกใช้อารมณ์กับการตัดสินใจครั้งนี้นะ แต่ฉันรอได้...รอวันที่แกยอมบอกว่าแกกำลังทำอะไรอยู่”

ลีลาเข้ากอดเพื่อนทั้งสอง “การมีเพื่อนช่างจับผิดอย่างแกสองคน ทำให้ฉันรู้สึกว่ามีตัวตนอยู่บนโลกนี้นะ”

สองเพื่อนสาวประกาศไม่ว่าลีลาจะทำอะไร พวกตนซัพพอร์ตเต็มที่ แต่เวลาการจัดงานเหลือน้อยลง คงต้องทำงานกันอย่างหนักอีก ลีลาสบตาเพื่อนอ้อนๆ สองสาวกอดคอยิ้มให้

ด้านณรัลมาสั่งวิทยาให้จัดเวทีตามแบบที่ลีลาต้องการให้เสร็จในคืนนี้โดยไม่รอทำสัญญาก่อน วิทยาจะแย้ง ณรัลใช้อำนาจตัวเองสั่งเพราะเกรงหาญกล้าได้หน้าไปก่อน แล้วเขาก็โทร.แจ้งลีลา เธอยิ้มที่เป็นไปตามแผน

วันต่อมา หาญกล้าแปลกใจที่เวทีถูกสร้างขึ้นโดยที่ตนไม่รู้เรื่องก่อน ลีลาเดินเข้ามาทำทีตื่นเต้นขอบคุณหาญกล้าที่ทำให้ เขาจึงสวมรอยไปดื้อๆ ลำไพรมองลีลาอย่างรู้ทันว่ากำลังควบผู้ชายสองคน...ทุกอย่างไม่พ้นสายตาธีรพัฒน์ เขาโทร.ไปรายงานนรุตม์ถึงเชียงใหม่ นรุตม์ถามอย่างรู้ทันว่ามีเรื่องผู้หญิงเข้ามาเกี่ยวข้องใช่ไหม เขารับว่าใช่ นรุตม์หนักใจ

ลำไพรเอาเอกสารสัญญามาให้ลีลาเซ็น แล้วทำทีเป็นชมว่าลีลาสวย เก่ง มีความสามารถจนตนคิดว่า

เธอเข้าถึงยาก แต่ที่ไหนได้ง่ายกว่าที่คิด ลีลาชะงักมองหน้าถามหมายถึงแง่ไหน

“มนุษยสัมพันธ์น่ะค่ะ ไม่ถือตัว ดูง่ายดีค่ะ” ลำไพรแถ

“ก็แล้วแต่คนนะคะ สำหรับบางคนฉันก็เลือกที่เหมาะสม เลือกปฏิบัติไม่เท่ากันทุกคน”

“คุณศิรินธาร ภรรยาคุณหาญกล้าค่อนข้างจะรักและหวงคุณหาญกล้ามาก ดิฉันเป็นห่วงความปลอดภัยของคุณน่ะค่ะ” ลำไพรแสร้งหวังดี

ลีลาขอบคุณแต่เห็นเป็นเรื่องไร้สาระ เพราะศิรินธารไม่เกี่ยวข้องอะไร ลำไพรเยาะว่าดูเธอจะกล้ากว่าที่คิด ตนคงบอกได้แค่นี้ แล้วเธอก็เก็บเอกสารออกไป ลีลารู้สึกว่าไม่ธรรมดาเลย

คืนนั้น ลีลา วัลภาและฤดีขนเสื้อผ้าและอุปกรณ์มาให้นางแบบซ้อมเดินบนเวที ทีมงานเซตเวทีกันแข็งขัน เบื้องหน้าเวทีมีน้ำพุจำลองจากกรุงโรมสวยงาม หาญกล้าเข้ามาดูแลเทกแคร์แถมมอบดอกกุหลาบขาวแก่ลีลา เธอไม่ได้ปลาบปลื้มแต่พอเห็นลำไพรมองมาจึงแกล้งจูบดอกไม้เบาๆทำท่าอี๋อ๋อ สายตาลำไพรแทบจะกินเลือดกินเนื้อ ไม่ทันไร ภาพหาญกล้าส่งดอกไม้ให้ลีลาก็ไปปรากฏในมือถือของศิรินธาร เธอเข่นเขี้ยว จะต้องสั่งสอนลีลาให้สำนึกให้ได้

ooooooo

เช้าวันใหม่ ขณะที่ลีลานั่งจิบกาแฟอยู่ ฤดีถือแท็บเล็ตหน้าตาตื่นเข้ามาให้ดูข่าว ภาพลีลาใกล้ชิดสนิทแนบกับนายแบบหลายๆคน เนื้อข่าวออกมาน่าเกลียด

“แกเป็นสาวนักกินตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่นะมันเขียนว่าแกกินนายแบบทุกคนที่ร่วมงาน ลามไปถึงนางแบบ ไอ้ลีแกเบี้ยนด้วยเหรอวะ!”

ลีลามองแบบไม่ตลกด้วย แปลกใจที่ตนเพิ่งจะกลับมา มีข่าวออกมาเพื่ออะไร ฤดีบอกว่ามันถูกแพร่ไปทั่วโซเชียล ทั้งที่ความจริงเป็นภาพถ่ายเล่นกับนายแบบนางแบบหลังเลิกงาน

“ฉันเช็กกับคอลัมนิสต์ที่ออฟฟิศแม่ฉันแล้ว ศิรินธารจ้างให้เขียนข่าวนี้” วัลภาแจ้ง

ฤดีหวั่นใจข่าวจะมีผลเสียกับงานเปิดตัวแบรนด์พรุ่งนี้ ลีลาไม่หวั่นเพราะตนขายเสื้อผ้า ไม่ใช่ดารารักษา ภาพลักษณ์ วัลภาให้กังวลไว้บ้างเพราะเมืองไทยไม่ใช่เมืองนอก ทัศนคติ อคติมีผลกับสินค้าทุกอย่าง ความสัมพันธ์แบบคนในครอบครัวมันลามไปถึงทุกอย่างของชีวิต ลีลารับฟังจะระวัง แล้วถามคนที่ถูกจ้างว่าถูกสั่งให้เขียนข่าวตั้งแต่เมื่อไหร่ วัลภาตอบว่าเมื่อคืน ลีลายิ้มมั่นใจว่าที่โรงแรมนั้นมีสุนัขเฝ้าบ้านของศิรินธารอยู่เป็นแน่

จริงอย่างที่ลีลาคิด...ลำไพรกำลังรับค่าจ้างจากศิรินธารอยู่ในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ลำไพรอดถามไม่ได้ทำไมผู้หญิงคนนี้ทำให้เธอเครียดมากกว่าคนที่ผ่านๆมา ศิรินธารเหยียด

“พวกผู้หญิงชั้นต่ำฉันไม่แคร์หรอกนะ พวกมันเทียบฉันไม่ได้สักนิด เอาเงินฟาดหัวไล่มันออกจากงานทุกอย่างก็จบ ส่วนรายล่าสุดมันกล้าเกินไป ฉันถึงต้องเชือดมัน แต่นังลีลา...”

ลำไพรจี๊ดเพราะมันรวมถึงตนด้วยที่เป็นผู้หญิงชั้นต่ำ จึงแอบจิกกัดบ้าง “เขามีชื่อเสียง มีเงิน มีการศึกษาเทียบกับคุณหยีได้สบาย...ไพรเห็นใจคุณหยีนะคะ คุณหยีเป็นคนดีช่วยเหลือไพรทุกอย่าง ผู้หญิงบ้านนอก ตัวคนเดียวอย่างไพร มีงานมีอาชีพได้เพราะคุณหยีเมตตา ไพรจะไม่ทำให้คุณหยีผิดหวังเลยค่ะ”

ศิรินธารเป็นคนที่เหยียบคนอย่างไม่เกรงใจ บอกลำไพรว่าถ้ารู้ตัวเป็นแค่ก้อนดินแล้วเจียมตัว ตนก็จะช่วยดูแล ลำไพรยิ้มขอบคุณแต่ในใจเกลียดสุดๆ จึงยุแยงอีกว่าตนเตือนลีลาไปแล้วว่าหาญกล้าเป็นใคร แต่เธอไม่สนแถมบอกว่าไร้สาระ ดูท่าจะไม่ยอมถอยจากเขาง่ายๆ ศิรินธารเข่นเขี้ยวจะต้องเขี่ยลีลาออกไปให้ได้ ลำไพรแอบยิ้มหยันที่ไม่ต้องลงมือเอง

ค่ำนั้น ลีลาเดินตรวจรอบงาน ณรัลเข้ามาถามความเรียบร้อยอย่างเอาใจ เธอทำทีปลาบปลื้มที่ช่วยทำให้งานราบรื่น ณรัลออกตัวว่าชอบดูแล ยิ่งเป็นคนข้างกายยิ่งต้องให้ความสำคัญ

ลีลาแทรกส่งสายตายั่วนิดๆ “ลีก็ชอบให้คนดูแลนะคะ แต่ไม่ใช่ใครก็ได้ เพราะสิ่งที่ลีมีวันนี้ไม่ใช่ง่ายๆ ลีเลือกทุกอย่างทั้งการเรียน อาชีพ เพื่อนและคนข้างกาย ถ้าจะมีใครสักคน เขาจะต้องคู่ควรกับลี ถึงตอนนี้ ลียังไม่เคยเจอคนที่ดีพอสำหรับลีเลยสักคน”

ณรัลยิ้มยืดอย่างเสนอตัว ลีลาเปลี่ยนเรื่องบอกว่าได้ส่งบัตรเชิญให้ไว้ที่เลขา หวังว่าพรุ่งนี้เขาคงมาร่วมงานพร้อมครอบครัว ณรัลรับคำว่าครอบครัวเดชาเลิศรัตน์จะไม่พลาดแน่นอน พอจะเอ่ยชวนเธอไปดื่มต่อ ลีลาตัดบทขอตัวไปทำงาน ณรัลยิ้มเก้อแต่ยิ่งทำให้เขาอยากเอาชนะ

ooooooo

เย็นวันงาน ศิรินธารบอกทุกคนว่าตนไม่ไปร่วมงานของลีลา ศตวรรษบ่นปกติเห็นชอบออกงานพวกนี้ กัลยาเสริมยิ่งเป็นงานของโรงแรมเราเองยิ่งน่าไป ศิรินธารเสียงกร้าวว่าตนเกลียดลีลา ศิริดักคอคงเป็นเพราะหาญกล้า หญิงสาวชะงักกลัวสามีร้อนหู ศิริปัดไม่ไปก็อย่าไป

กัลยาบอกให้รีบไปเพราะณรัลโทร.มาเร่งหลายรอบแล้ว ศิริถามถึงนรุตม์ ศตวรรษตอบว่าจะตามไปที่งานเลย ศิริพยักหน้าเดินออกไป ศิรินธารหน้างอหงุดหงิด

ด้านหลังเวที ลีลาแอบมองคนที่เข้ามาในงาน โดยเฉพาะครอบครัวเดชาเลิศรัตน์แล้วเข่นเขี้ยว “สร้างเรื่องกับฉันแล้วจะลอยตัว มันไม่ง่ายหรอกนะ...ศิรินธาร”

ลีลาทำเป็นโทร.ไปย้ำกับหาญกล้าให้มาร่วมงาน พอเขาเข้ามาก็ยิ้มทอดสะพานให้ทำเป็นบอกว่าอยากได้กำลังใจจากเขา ลำไพรแอบมองด้วยความหึง เอามือถือออกมาถ่ายรูปไว้ ลีลารู้ตัวแกล้งใกล้ชิดหาญกล้ามากขึ้น...

พอศิรินธารเห็นภาพก็ปรี๊ดแตกบอกลำไพรให้ส่งเบอร์ของลีลามาเข้าทางลีลาทุกอย่างเมื่อศิรินธารโทร.มาโวยวายไม่มีปัญญาแล้วหรือถึงมายุ่งกับสามีตน ลีลายั่วกลับว่าเธอน่าจะมาดูแลสามีไม่ให้ไล่ตามตนแบบนี้ แล้วทิ้งบอมบ์ให้มาดูเอาเองจะได้เห็นความจริง ศิรินธารแทบคลั่งลุกขึ้นแต่งตัวโดยเร็ว

ภายในงาน การเดินแบบบนเวทีมาถึงชุดสุดท้าย นรุตม์เข้ามานั่งข้างศตวรรษเงียบๆ นางแบบทั้งหมดออกมายืนบนเวทีและผายมือไปรับดีไซเนอร์ ลีลานั่งบนพระจันทร์เสี้ยวลอยลงมาช้าๆในชุดราตรีสวยสะพรั่ง สะกดทุกสายตาให้จ้องมอง นรุตม์ตะลึงเมื่อเห็นว่าเป็นลีลา ต่างคนต่างสบตากันในเสี้ยววินาที ณรัลลุกขึ้นนำช่อดอกไม้ไปมอบ นักข่าวถ่ายรูปพรึ่บพรั่บ ณรัลพยายามแสดงความเป็นเจ้าของลีลาเต็มที่ หลังจากนั้นเขาพาเธอมาแนะนำให้รู้จักครอบครัว ศิริรู้สึกถูกชะตาและเอ็นดูลีลาอย่างมาก แต่เธอมองเขาด้วยสายตาแฝงความเคียดแค้น

“ลีได้ยินชื่อเสียงคุณศิริในเรื่องการทำธุรกิจมานานแล้วค่ะ ลีเพิ่งทำธุรกิจเป็นครั้งแรก ยังไม่ค่อยมั่นใจหวังว่าจะได้รับคำแนะนำจากคุณศิริบ้างนะคะ”

“การทำธุรกิจต้องมีความซื่อสัตย์ต่อลูกค้า ความถูกต้องยุติธรรมกับเพื่อนร่วมงาน ความสำเร็จก็จะอยู่ในมือเรา”

ลีลายิ้มเหยียดเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่ทำทีขอบคุณและชวนกัลยาคุยว่ามีเสื้อผ้าถูกใจบ้างไหม กัลยาเปรยลูกสาวน่าจะมาเพราะชอบเสื้อผ้าเก๋ๆแบบนี้ ลีลาแอบยิ้มเดี๋ยวก็มา สนุกแน่ ศตวรรษแทรกเข้ามาแนะนำตัวและดึงนรุตม์เข้ามาด้วย ลีลาชะงักสบตานรุตม์อึ้งๆ ณรัลเห็นท่าทีเหมือนรู้จักกันมาก่อน ไม่ทันที่ลีลาจะตอบ เสียงมือถือขัดขึ้น ฤดีโทร.แจ้งว่าศิรินธารมาถึงแล้ว

ลีลารีบขอตัวแล้วเดินไป ณรัลจะตามแต่ถูกนักข่าวขอถ่ายรูปครอบครัว...ลีลาเดินไปหาหาญกล้าที่ยืนอยู่ตรงน้ำพุ ถามทำไมเขาไม่ไปอยู่รวมกับครอบครัว เขาไม่ตอบแต่ชวนเธอไปต่อหลังเลิกงาน ลีลารู้สึกรังเกียจผู้ชายคนนี้แต่เพื่อแผนการต้องฝืนใจ แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินที่เขาพูดชะโงกหน้าไปใกล้ ศิรินธารโผล่มาเรียกสามีเสียงเขียว หาญกล้าตกใจหาทางแก้ตัว วัลภาขยับจะไปช่วยแต่ฤดีรั้งไว้ให้ดูอย่างเดียว เสียงศิรินธารกราดเกรี้ยวด่าทอลีลา เธอมองเหยียดพูดเบาๆว่า

“สภาพแบรนด์เก่าคุณภาพต่ำของเธอ ฉันไม่สงสัยว่าทำไมสามีเธอถึงวิ่งไล่ตามฉัน”

ศิรินธารปรี๊ดเงื้อมือจะตบ ลีลาจับแขนไว้แต่ทำเป็นหวาดกลัวร้องขออย่าทำอะไรตน หาญกล้าพยายามห้ามภรรยา กลุ่มศิริได้ยินเสียงตกใจเมื่อหันมาเห็นว่าเป็นลูกสาว ลีลาได้จังหวะปล่อยมือให้โดนศิรินธารตบหนึ่งฉาด แล้วบีบน้ำตารำพัน

“คุณศิรินธาร คุณเข้าใจผิดนะคะ ฉันกับสามีคุณแค่ร่วมงานกัน คุณหึงหวงสร้างข่าวใส่ร้ายฉัน ฉันไม่ว่า แต่อย่าทำลายงานของฉัน” ศิรินธารหน้าเสียที่โดนแฉ ลีลาเล่นบทน่าสงสารต่อ “ฉันเห็นใจคุณนะคะ ฉันจะไม่ถือโทษคุณแต่ขออย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับงาน ฉันผิดหวังจริงๆ ที่ทางโรงแรมมีผู้บริหารที่ไม่โปรเฟสชั่นนอลแบบนี้”

ทุกสายมองตำหนิศิรินธาร เธอเห็นลีลาแอบยิ้มเยาะก็ยิ่งแค้นจะเข้าตบอีก แต่คราวนี้ลีลาหลบแบบเนียนๆทำให้เธอเสียหลักล้มหน้าทิ่มลงในน้ำพุจำลอง นักข่าวกดชัตเตอร์รัว หญิงสาวร้องกรี๊ดๆหัวหูเปียกปอนหมดสภาพ ศตวรรษกับนรุตม์ช่วยกันดึงน้องขึ้นมา แต่เธอยังจะโถมเข้าใส่ลีลาอีก หาญกล้าปรามทำให้เธอโกรธหาว่าเขาปกป้องลีลา ศิริอับอายขายหน้ามากบอกณรัลให้ช่วยหาญกล้าพา

ศิรินธารกลับพร้อมตน และให้นรุตม์กับศตวรรษดูแลงานทางนี้ ศิรินธารยังร้องกรี๊ดๆจนช็อกอาการหอบหืดกำเริบต้องนำส่งโรงพยาบาล กัลยาโทษเป็นเพราะหาญกล้า

ภายในงาน นักข่าวรุมสัมภาษณ์ลีลา ถามจะฟ้องเรียกค่าเสียหายไหม วัลภาตอบแทนว่าแน่นอน ลีลาบีบมือเพื่อนแล้วพูดต่อว่า แน่นอนตนไม่เรียกร้องอะไร เรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิดของศิรินธาร ตนขอให้ทุกอย่างจบลงแค่นี้ นรุตม์เข้ามาขอบคุณที่ไม่เอาเรื่อง เธอบอกยิ้มๆ

“ลียังต้องใช้พื้นที่ของคาสเทิล ไม่อยากมีเรื่องค่ะ ถ้าอยู่กันอย่างสงบได้ ลีจะยินดีกว่า”

ศตวรรษเข้ามากล่าวขอโทษอีกคน แล้วหันมาบอกนรุตม์ถึงอาการของน้องสาว...ฤดีแอบกระซิบกับลีลาว่า สองพี่น้องดูไม่หื่นเหมือนพี่กับเขย ลีลายิ้มๆชี้ให้ดูสายตาวัลภาว่าน่ากลัวกว่า

ooooooo

กลับถึงบ้าน ฤดีพยายามคุยถึงความสำเร็จของงาน วัลภาจะพูดถึงความเสียหายแต่ลีลาตัดบทขอตัวไปนอนอ้างว่าเพลียมาก วัลภาปรี๊ดสั่งเพื่อนทั้งสองห้ามขยับไปไหน

วัลภาซีเรียสเพราะหวังกับงานเปิดตัวแบรนด์นี้มาก ฤดีให้ใจเย็น บอกพรุ่งนี้จะต้องมีแต่คนพูดถึงแบรนด์เรา วัลภาไม่ต้องการให้พูดในทางลบ ลีลาโพล่งขึ้นขอโทษเพื่อนทั้งสอง ตนผิดที่อยากเอาคืนบ้างแต่ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ฤดีกอดเพื่อนทั้งสองสัญญาจะไม่ให้เป็นแบบนี้อีก แต่วัลภากลับบอกว่า ตนโกรธที่ทั้งสองสนุกกันอยู่สองคน ทำอะไรไม่ให้ตนร่วมด้วย ทั้งลีลาและฤดีหน้าเหวอก่อนจะยิ้มแล้วโผกอดกันด้วยความรักความผูกพันของเพื่อนตาย

ด้านศิรินธารเมื่อได้กลับบ้านก็ยังโวยวายจะไล่ลีลาออกจากโรงแรม ณรัลออกหน้าว่าลีลาเป็นลูกค้าจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร นรุตม์ขอเหตุผล เพราะถ้าทำอย่างนั้นเราจะโดนฟ้องเสียค่าปรับเป็นสิบล้าน ศิรินธารให้เหตุผลว่าลีลามาอ่อยหาญกล้า ณรัลเอือมตอกกลับแรงๆ

“หยี คุณลีลาเขามีเงิน มีชื่อเสียง ทำไมเขาต้องสนใจผู้ชายอย่างหาญกล้าที่มีแต่ตัว แล้วคุณลีก็ไม่ได้ไล่ตามสามีแก แต่มันต่างหากที่ไปวุ่นวายกับเขา”

หาญกล้าหน้าชา ศิรินธารปกป้องสามีอีกจนได้ว่าผู้หญิงมันเปิดทาง จงใจแกล้งตนคิดแย่งเพื่อเอาชนะ ศตวรรษสบถ ช่างหน้ามืดตามัว ใครจะไปอยากได้ ศิรินธารยิ่งโกรธไม่อยากให้ใครมาว่าหาญกล้า ศิริอ่อนใจตัดบท

“คุณลีลาเขาเป็นลูกค้าที่ทำธุรกิจกับเรา เขาจึงไม่ใช่ตัวปัญหา แต่ถ้าหยีแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวไม่ได้ ก็ให้หาญกล้าลาออกจากทุกตำแหน่งในโรงแรม...”

ศิรินธารอึ้ง ศิริยื่นคำขาดให้เลือกจะหยุดอาละวาดหรือจะให้หาญกล้าลาออก เธอหันไปหากัลยา ศิริชี้เรื่องงานแม่จะไม่ยุ่งไม่ต้องเสียเวลา กัลยาหน้าเสีย หาญกล้ารู้ตัวว่าแย่ เดินหนีขึ้นห้อง ศิรินธารรีบตามไปเอาใจ กลัวเขาทอดทิ้ง กัลยาอ่อนใจเป็นห่วงลูกสาวไม่น้อย

นรุตม์ตามศิริเข้ามาในห้องหนังสือเพื่อรายงาน ได้ขอโทษลีลาไปแล้วและเธอก็ไม่เอาเรื่อง ศิริเสียใจที่ไม่น่ายอมให้ศิรินธารแต่งงานกับหาญกล้า นรุตม์ปลอบใจไม่ใช่ความผิดเขาที่พ่อยอมเพราะสุขภาพของน้อง ถ้าขัดใจก็จะย่ำแย่ นรุตม์รับรองจะดูแลน้องให้ดีที่สุด

เมื่ออยู่ในห้องลำพัง หาญกล้าโวยวายใส่ศิรินธารที่ทำอะไรไม่มีหลักฐาน ขยันแต่สร้างเรื่องน่าอับอาย ประจานตนตลอดเวลา เธอจึงเอารูปที่ได้ให้เขาดู หาญกล้าชะงักใครกันที่ส่งมาแล้วแย่งมือถือศิรินธารมากดโทร.ออก ปรากฏว่าเป็นผู้ชายรับสาย แล้วร้องบอก

“นี่...ผัวเธอโทร.มาหรือเปล่า”

ลำไพรเดินออกมาจากห้องน้ำตกใจที่เห็นคู่นอนรับโทรศัพท์แทน รีบดึงมาตัดสายทิ้ง ตวาดทีหลังอย่ามายุ่ง ชายคู่นอนสวนว่ามันดังรบกวนการนอน ลำไพรโกรธคว้ากระเป๋าจะกลับ ชายคู่นอนถามหาค่าเช่าห้อง เธอโวยคิดจะฟรีทุกอย่างเลยหรือ เขายักไหล่ยอมรับกลายๆ มือถือดังขึ้นอีก ลำไพรสะดุ้งรีบปิดเครื่องถอดซิมโยนทิ้งชักโครก เกรงบ่อเงินบ่อทองจะหลุดมือ

หาญกล้าหงุดหงิดหันมาเอาเรื่องศิรินธาร เธอขอให้เขาเลิกยุ่งกับผู้หญิงอื่น เขาตวาดกลับว่าไม่เลิกถ้าทนไม่ได้ก็หย่าไปเลย หญิงสาวร้องไห้สะอึกสะอื้นที่สามีไม่แคร์กันบ้าง คิดหาวิธีง้อ

รุ่งเช้าศิรินธารเชียนเช็คให้หาญกล้าห้าแสนบาท เขาจึงยอมยิ้มและโอบกอดเธออย่างไม่รู้สึกเลยว่าตัวเองเหมือนแมลงบางชนิด ส่วนศิรินธารดีใจที่ง้อสามีสำเร็จนอนต่ออย่างสุขใจ...หาญกล้าลงมาที่โต๊ะอาหารเห็นทุกคนอยู่พร้อมก็จะเลี่ยงออกไป กัลยาทักรีบไปหรือ ณรัลเสริมมีประชุมกับพนักงานหรือเด็กในสังกัด หาญกล้ากำมือแน่นเก็บอารมณ์ ศิริปรามภรรยา นรุตม์ไม่อยากให้ทะเลาะกัน จึงบอกหาญกล้าให้ออกไปพร้อมกันจะได้คุยงาน

มาถึงหน้าบ้าน นรุตม์เตือนหาญกล้าให้ระวังความประพฤติเกี่ยวกับสัมพันธ์ที่มีกับพนักงานรวมถึงลูกค้า แต่เขากลับโต้ว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่สมยอม นรุตม์ติงที่ทำงานไม่ใช่ฮาเร็ม ถ้ามีปัญหาขึ้นมาอีกตนจะไล่เขาออก หาญกล้าโอ่ว่าศิรินธารไม่มีทางยอม

“ลูกหยีคุ้มครองคุณไม่ได้ทุกเรื่องหรอก เหตุผลเดียวที่ปกป้องคุณได้คืองาน ทุกวันนี้ที่คุณยังอยู่ในตำแหน่งได้ไม่ใช่เพราะลูกหยี แต่เพราะคุณทำงานได้งานในโรงแรมมีปัญหาที่ต้องแก้ไขทุกวัน คุณควรทำตัวเป็นคนที่แก้ปัญหาไม่ใช่คนก่อปัญหา”

หาญกล้ารู้สึกได้ว่านรุตม์คุยกันแบบเนื้องานจริงๆ จึงรับคำก่อนจะเดินไป นรุตม์ถอนใจ

ooooooo

เช้าวันใหม่ ลีลาบึ่งรถมาบ้านจันทบุรีด้วยมัสยาโทร.เรียกคิดว่าพ่ออาการทรุด แต่พอมาถึงกลับเห็นชลัมภ์นั่งดูภาพเน็ตที่ตัดต่อเป็นคลิปศิรินธารหัวทิ่มลงบ่อน้ำพุกลับไปกลับมา หัวเราะมีความสุข เธอถึงกับอึ้งที่พ่อไม่ได้ภูมิใจงานแฟชั่นของตนแต่กลับมีความสุขกับเรื่องที่เกิดในงาน

ชลัมภ์ชวนลูกสาวทานข้าวเช้าด้วยกัน มัสยาเปรยว่าไม่เห็นเขาหัวเราะแบบนี้มานาน เขายิ้มไม่คิดว่าลีลาจะทำได้ขนาดนี้ ลีลาบอกเพราะตนโดนกระทำก่อนเลยอยากสั่งสอน ชลัมภ์ด่าทอว่าครอบครัวเดชาเลิศรัตน์เลว เห็นแก่ตัว ขี้โกง ไร้น้ำใจ มีคนเดือดร้อนหรือว่าต้องตายเพราะมัน มันก็ไม่สน คนพวกนี้ทำลายชีวิตคนอื่นได้อย่างไม่รู้สึกละอาย ลีลาฟังการระบายของพ่ออย่างเก็บข้อมูล มัสยาตัดบทอย่าอารมณ์เสียเลย ให้ทานข้าวกันต่อ

พอลีลาจะกลับ ชลัมภ์เตือนให้ระวังตัวเกรงจะโดนเล่นงาน เธอรับปากจะระวังให้มาก ลีลารอฟังว่าพ่อจะชมผลงานตนบ้างไหม มัสยาเห็นสายตาหลานพอเข้าใจ จึงบอกอย่าทำงานหนักจนลืมดูแลตัวเอง และว่าเมื่อคืนพ่อเขายังชมว่าลูกสวยมาก ชลัมภ์รับมุกพยักหน้าใช่ๆ ลูกเป็นดีไซเนอร์ที่สวยที่สุดในประเทศไทย ตนภูมิใจในตัวลูกมาก เท่านี้หัวใจลีลาก็พองโต

คล้อยหลังรถลีลา ชลัมภ์ก็เปรยว่า ลีลาเป็นเด็กดีสมกับที่เราทุ่มเทเลี้ยงดู มัสยาเสริมตนบอกแล้วว่าลีลาจะไม่ทำให้เราผิดหวัง สองพี่น้องยิ้มให้กันเหมือนมีอะไรเป็นนัยๆ...

ก่อนที่ศิริจะออกไปทำงาน กัลยาเข้ามาถามว่าทำไมบัญชีของเธอจึงเบิกถอนไม่ได้ ศิริตอบว่าตนเป็นคนระงับเอง ขอเวลาสักอาทิตย์หนึ่งจะเคลียร์บางอย่าง กัลยาหลุดปากว่ามันไม่ทัน

“ถ้าคิดจะเอาเงินให้ณรัลไปคืนโรงแรมล่ะก็ผมไม่อนุญาต ณรัลจะต้องรับผิดชอบในความผิดพลาดของตัวเอง คุณจะช่วยเหลือลูกแบบผิดๆอย่างนี้ไม่ได้ ครั้งนี้ผมขอนะอย่าช่วยณรัล”

กัลยาไม่กล้าแย้งได้แต่ร้อนใจบ่นกับเพ็ญว่า ทำไมศิริถึงลำเอียงรักแต่ไอ้ลูกโจรไม่สนใจณรัล เพ็ญย้อนถามแล้วเธอเคยสนใจนรุตม์บ้างไหม กัลยาตวัดสายตามองตำหนิ เพ็ญขยายความไม่เคยสนใจกับสนใจมากเกินไปมันก็มีแต่ผลเสีย กัลยาออกตัวไม่ได้ใจร้ายใจดำกับนรุตม์แค่ไม่ยากตามใจให้เหลิง ทันใดมีเสียงกรีดร้องของศิรินธารดังมาจากข้างบนตามด้วยเสียงวิ่งลงมา พร้อมไอแพดในมือ โวยวายกับคลิปตัวเองตกบ่อน้ำพุแล้วถูกทำเป็นตัวตลก กัลยาเห็นแล้วพลอยตกใจไปด้วย ศิรินธารโทษเป็นฝีมือลีลา กัลยาคล้อยตามต้องไปจัดการเสียบ้าง

ด้านหาญกล้าตบโต๊ะเปรี้ยงสั่งลำไพรสืบหาว่าเป็นฝีมือใคร หญิงสาวถือโอกาสเตือน ถ้าลีลาทำให้มีปัญหามากขนาดนี้ก็ควรเลิกเพราะการควงเธอมันโดดเด่น คนจับตามอง หันมากินตัวเล็กตัวน้อยอย่างที่เคยจะเงียบกว่า แต่หาญกล้ากลับบอกว่า ของง่ายไม่เร้าใจยิ่งมีคู่แข่งยิ่งสนุก

“คุณณรัลน่ะเหรอ คุณจะสู้เขาได้ยังไง” หาญกล้าโกรธที่โดนเปรียบเทียบว่าแย่กว่า ลำไพรแก้ตัว “ฟังก่อนค่ะ คุณณรัลโสดแล้วก็เป็นลูกชายไม่ใช่ลูกเขยอย่างคุณ ยังไงคุณลีก็ต้องเลือกเขา”

“ถ้าผมได้สอนลีลาสักครั้ง ไอ้ณรัลมันเทียบผมไม่ได้แน่ หรือไม่...อย่างน้อยวันที่มันได้ลีลาไปมันก็จะได้แค่กากที่ผมคายทิ้งแล้วเท่านั้น”

ลำไพรมองหาญกล้าโอ้อวดอย่างไม่พอใจ ทำไมถึงคลั่งไคล้ลีลามากกว่าคนอื่นๆ ตนไม่อาจยอมได้ ตนยอมเพียงศิรินธารคนเดียวเท่านั้น

ในขณะที่ศิริมาหานรุตม์ที่ห้องทำงาน เขารู้ทันว่าคงเป็นเรื่องณรัล จึงบอกว่ากำลังรอให้เอาเงินมาคืนตามจำนวน ศิริถามเดดไลน์เมื่อไหร่ นรุตม์อึกอัก

“รุตม์ต้องอย่าลืมว่าเราทำธุรกิจ จะให้ความเป็นครอบครัวเข้ามาทำให้ธุรกิจเสียหายไม่ได้ ถ้ารุตม์ไม่จัดการ พ่อจะจัดการเอง”

นรุตม์สะดุ้งรีบขอร้องให้ตนจัดการเองดีกว่า ศิริดักคอกลัวพ่อกับแม่ทะเลาะกันใช่ไหม เขาบอกว่าครอบครัวที่ยิ้มให้กันมันดีกว่าไม่ใช่หรือ ศิริยิ้มเอ็นดูลูกนอกไส้คนนี้มาก จะคอยดูว่าตนจะฝากโรงแรมนี้ไว้ในมือเขาได้ไหม นรุตม์ฟังแล้วหนักใจ

ส่วนเจ้าตัวปัญหาก็เครียดสั่งวิทยาให้นัดผู้รับเหมาและสถาปนิกที่รับหน้าที่รีโนเวทโรงแรมไปพบตนที่คอนโดคืนนี้ วิทยาทำหน้างง ณรัลถามมีปัญหาอะไร เขารีบแก้ตัวว่ากำลังลำดับงานในหัวแล้วรับคำจะรีบจัดการให้

ooooooo

ช่วงพักกลางวัน นรุตม์ตั้งใจจะไปห้องฟิตเนส เดินออกมาเจอวิรัตน์เจ้าของรีสอร์ตที่เชียงใหม่ ที่เป็นรุ่นน้องศิริ จึงทักทายแล้วบอกจะไปตามพ่อให้ แต่พอมา บอกศิริ นรุตม์ก็เตือนว่าได้ข่าวรีสอร์ตของวิรัตน์กำลังปัญหา ศิริตัดบทตนรู้ว่าเขามาพบเรื่องอะไรและจะจัดการเอง

ศิริเดินมาที่สวนริมแม่น้ำของโรงแรม ซึ่งไม่มีคนพลุกพล่าน วิรัตน์ไม่รอช้าขอร้องให้ศิริช่วยเรื่องเงินอีกครั้ง ศิริรู้ว่าเขาติดการพนันมากและตนก็ช่วยเรื่องการเงินมาหลายครั้ง ครั้งนี้จึงยื่นข้อเสนอให้เขาเลิกเข้าบ่อน ส่วน รีสอร์ตจะให้ลูกเข้าไปช่วยดูแล ระหว่างนั้นลีลาเดินคุย

มือถือผ่านมา ได้ยินเสียงวิรัตน์ดังว่าไม่ยอมให้ใครมายุ่งกับกิจการของตน ก็รีบวางสายมองๆเห็นวิรัตน์คุกเข่าอ้อนวอนขอร้องศิริ แต่ศิริใจแข็งเดินหนี วิรัตน์ทรุดลงอย่างหมดแรง ด้วยความเสียใจ...ลีลามองตามหลังศิริอย่างเข้าใจว่าช่างเป็นคนเลือดเย็น คิดแต่จะฮุบกิจการคนอื่นอยู่เรื่อย

ลีลาเข้ามาในร้านลาลูน วัลภาและฤดีถามไถ่อาการพ่อ เธอตอบสั้นๆว่ามีความสุข เพื่อนๆต่างคิดว่าปลื้มในตัวลูก ลีลาถอนใจเปลี่ยนเรื่องถามทำไมลูกค้าเต็มร้าน ฤดีบอกเพราะคลิปศิรินธารว่อนเน็ต คงอยากมาเห็นหน้าหรือไม่ก็หวังมาเจอหนังสด ขาดคำ ศิรินธารเดินสีหน้าเอาเรื่องเข้ามา โวยว่าคลิปนั่นเป็นฝีมือและแผนการของพวกเธอใช่ไหม ลีลาโต้

“ก็คงเหมือนที่คุณจ้างนักข่าวเขียนข่าวใส่ร้ายฉันว่าชอบกินนายแบบนางแบบนั่นแหละค่ะ ชื่อเสียงแลกกับชื่อเสียง มันก็สมน้ำสมเนื้อกันแล้ว”

ศิรินธารโกรธสายตาเลือดเย็น ดึงเสื้อผ้าจากราวมาทิ้งลงพื้นหลายตัวและเหยียบขยี้บอกว่ามันเหมาะเป็นผ้าเช็ดเท้าที่บ้าน ลูกค้าในร้านตกใจ ลีลาตอบโต้นิ่งๆ ว่าเสื้อทุกตัวราคาไม่ต่ำกว่าเจ็ดพันบาท ค่าของมันอยู่กับรสนิยมของคนมอง แต่บอกได้เลยว่าคนที่ยอมเสียเงินซื้อไปทำผ้าขี้ริ้ว แค่มีเงินไม่ได้ต้องปัญญาอ่อนไม่รู้คิดพอสมควร ศิรินธารปรี๊ด ลีลารีบห้าม

“อย่ามาอาละวาดในพื้นที่ร้านของฉัน ไม่อย่างนั้น ฉันจะให้พนักงานโยนคุณออกไป”

ระหว่างนั้นมีคนไปรายงานนรุตม์ว่า มีคนโดดน้ำตายหลังโรงแรม เขาสั่งเรียกหน่วยกู้ภัยและรถพยาบาลทันที...ศิรินธารกำลังโวยวายใส่ลีลาไม่มีสิทธิ์ไล่เพราะที่นี่เป็นโรงแรมของตน

“ฉันว่าผู้บริหารที่มายืนตะโกนเสียงดังในพื้นที่ร้านค้ามันโชว์ให้เห็นถึงการเลี้ยงดูของครอบครัวว่าขาดการอบรมแค่ไหน แต่ความจริงฉันว่าอบรมกลยุทธ์ล้อมคอกสามีคงดีกว่า เพราะคงจะคุณภาพต่ำจนขาดประสิทธิภาพจริงๆ” ลีลามองเหยียดหัวจรดเท้า

ศิรินธารร้องกรี๊ดเงื้อมือจะตบแต่ลีลาจับแขนไว้แล้วบิดด้วยวิชาเทควันโด ผลักไปหน้าร้าน ประกาศไม่ต้อนรับลูกค้าอย่างนี้ กัลยาก้าวเข้ามาถามด้วยน้ำเสียงเข้ม นี่คือวิธีการปฏิบัติกับลูกค้าของเธอหรือ ลีลายกมือไหว้นอบน้อม ศิรินธารรีบมายืนข้างแม่ ลีลารู้ว่ากัลยาพร้อมปกป้องลูกเต็มที่ เธอด่าทออย่างผู้ดีว่าศิลปะไม่ได้ทำให้อ่อนโยนและมีมารยาทกับลูกค้าบ้างเลยหรือ หรือคิดว่าดังแล้วหยิ่ง ลีลาโต้นิ่มๆ

“สินค้าแต่ละชนิดก่อนเราคิดจะขายก็ตั้งกลุ่มเป้าหมายไว้ กลุ่มเป้าหมายของลาลูนเป็นคนมีรสนิยมและการศึกษา แต่สำหรับบางคนที่มีการศึกษาแต่แสดงให้เห็นว่าการศึกษาไม่ช่วยอะไร ฉันก็คงไม่นับว่าเขาเป็นลูกค้า...อีกอย่างที่พวกคุณควรรู้ไว้ ฉันเช่าพื้นที่ของโรงแรมฉันเป็นลูกค้าถ้าฉันโดนก่อกวนมากๆ ฉันจะร้องเรียนและเอาเรื่องให้ถึงที่สุด ชื่อเสียงแลกชื่อเสียง มันคงคุ้มทั้งคู่จริงไหมคะ”

กัลยาเกรงเป็นเรื่องอ้างว่าไม่ต้องการเอาทองไปลู่กระเบื้องให้เสื่อมเกียรติ แล้วจะดึงลูกสาวออกไป ลีลาเรียกไว้ให้จ่ายค่าเสื้อผ้าที่เสียหาย ศิรินธารไม่จ่ายแต่กัลยาตัดบทให้ส่งบิลไปเก็บที่เลขาณรัล ลีลายิ้มหยันบอกศิรินธารว่าแม่เธอฉลาดที่ไม่เอาชื่อเสียงแลกกับเงินไม่กี่หมื่น เธอน่าจะศึกษาจากแม่ไว้บ้าง เพื่อสมองจะพัฒนามากขึ้น ศิรินธารร้องกรี๊ด กัลยารีบดึงลูกออกไป

ลีลาหันมาขอโทษลูกค้าในร้านและเชิญเลือกสินค้าตามสบาย ฤดีส่ายหน้าที่แม่ลูกนิสัยเดียวกัน ถึงมีคำที่ว่า ดูนางให้ดูแม่...ช่วงที่บ่นอยู่ มีลูกค้าเข้ามาบอกเพื่อนว่าหลังโรงแรมมีคนโดดน้ำตาย ลีลาได้ยินฉุกคิดแล้วรีบวิ่งไปดู วัลภากับฤดีแปลกใจวิ่งตามมาถึงเห็นนรุตม์กับศิริกำลังยืนดูเหตุการณ์ รัตนาภรรยาผู้ตายร้องไห้วิ่งเข้ามาถามว่าวิรัตน์โดดน้ำตายจริงหรือ ศิริพูดไม่ออก พลันเจ้าหน้าที่หามศพขึ้นจากน้ำ เธอถลาเข้ากอดฟูมฟาย

“วิน ทำไมถึงทิ้งนาไป...เพราะพี่! วินเชื่อใจพี่แต่พี่กลับโกง คิดจะยึดรีสอร์ทเรา พี่มันเลว วินไม่น่าเชื่อพี่เลย” รัตนาร่ำไห้โทษเป็นเพราะศิริ

ศิรินิ่งมากบอกนรุตม์จัดการเรื่องนี้แล้วเดินไป ลีลานึกถึงคำพูดของพ่อที่ว่าศิริเลว ขี้โกง ไร้น้ำใจ คนเดือดร้อนต้องตายเพราะเขา เขาก็ไม่สนใจไม่รู้สึกละอาย...ฤดีโทรไปถามข่าวจากพนักงานในโรงแรมจนรู้ว่าผู้ตายเป็นเจ้าของรีสอร์ทที่เชียงใหม่ กำลังจะล้มละลาย ลีลาฟังแล้วเผลอจิกแขนตัวเอง จนเพื่อนๆ เห็นร้องห้ามถามเป็นอะไร ลีลาได้สติอ้างว่า

“ฉันสงสารเขา คนเราต้องทุกข์ขนาดไหนนะถึงจะกล้าทำร้ายตัวเองได้”

ลีลามีปมในตอนเด็ก เวลาร้องไห้เพราะโดนเพื่อนรังแกหรือแย่งของ แทนที่จะได้รับการปลอบจากพ่อกลับโดนจับขังห้องมืด ตวาดให้ไปแย่งของคืนมาให้ได้ จะเจ็บแค่ไหนก็ต้องสู้ อย่าเป็นคนอ่อนแอเอาแต่ร้องไห้ เธอจึงต้องต่อสู้เพื่อป้องกันตัวเองทุกทาง และเพื่อให้พ่อรัก...

ในขณะที่ชลัมน์เฝ้ารอให้ลีลากลับมาบอกว่าเอาชนะพวกเดชาเลิศรัตน์ได้แล้ว มัสยาต้องคอยเตือนให้ใจเย็นอย่ากระวนกระวาย การยอมรับความจริงจะทำให้เจ็บปวดน้อยลง ต้องอดทน

ooooooo

หลังเสร็จสรรพ นรุตม์ตามมาหาศิริ ที่นั่งเสียใจไม่คิดว่าเพื่อนรุ่นน้องจะทำร้ายตัวเอง นรุตม์ปลอบว่าตนรู้ว่าพ่อมีวิธีช่วย แต่วิรัตน์คงไม่เคยบอกครอบครัวว่าตัวเองเป็นหนี้การพนัน ศิริถอนใจอย่างไรเสียเราก็ต้องช่วยเหลือครอบครัววิรัตน์

ขณะเดียวกัน ศิรินธารออกมาพบลำไพร ฟังเธอเป่าหู ว่าณรัลก็หลงใหลในตัวลีลา ฉะนั้นทำอย่างไรก็ได้ให้มันจบเกมเร็วๆ ทำให้ผู้หญิงอย่างลีลาไม่น่าสนใจอีกต่อไป ศิรินธารฟังอย่างสนใจด้วยสายตามาดร้าย กลับมาบ้านโทรหาณรัลทันที เขาตกใจ

“หยีหมายความว่ายังไง จัดการกับคุณลีลา”

“ก็ทำยังไงก็ได้ให้พี่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของผู้หญิงคนนั้น จะด้วยข่าวหรืออะไรก็ตามที่จะประกาศให้คนทั้งสังคมรู้”

ณรัลถึงบางอ้อทันทีว่าน้องสาวต้องการกันหาญกล้าออกจากลีลา ศิรินธารสวนระดับพี่ชายคนเก่งคงไม่ทำให้ตนผิดหวัง ณรัลยิ้มยืดในเสน่ห์ตัวเอง พลันเขามองไปเห็นลีลาอยู่ในชุดว่ายน้ำเดินขึ้นจากสระ จึงบอกน้องสาวว่า ถึงผู้หญิงคนนี้จะยากแต่เพื่อน้องตนจะจัดการให้ ด้วยเพราะข้อเสนอที่ศิรินธารยื่นให้ จะช่วยคุยกับศิริทุกเรื่องที่เขาต้องการ

ไม่ทันไรหาญกล้าเดินมานั่งเก้าอี้ข้างลีลา เธอสวมเสื้อคลุมหันมองยิ้มๆ อย่างรู้ว่าไม่นานอีกคนต้องเข้ามา...ลีลาทำทีคุยใกล้ชิดกับหาญกล้าถามไม่กลัวภรรยารู้หรือ เขาตอบยิ้มๆ

“ผมไม่เคยกลัวภรรยานะครับ แต่ผมไม่อยากมีปัญหาเพราะผู้บริหารที่นี่แยกแยะระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวไม่ได้”

ลีลาทำทีจะขอคำปรึกษาจากเขาได้ไหมถ้าต้องการลงทุนทำธุรกิจที่นี่ ณรัลเข้ามาหักหน้า

“หาญกล้าคงให้คำตอบคุณได้ไม่ดีเท่าผมหรอกครับ ขนาดบริหารภรรยาตัวเองให้สงบยังทำไม่ได้เลย จะไปให้คำปรึกษากับใครได้”

หาญกล้าหน้าชาจ้องณรัลเขม็ง ลีลาพูดเอาใจว่าหาญกล้า ก็ต้องรู้มากกว่าตนที่เป็นมือใหม่ ณรัลเหยียบหาญกล้าจนมิดด้วยคำพูดที่ว่า “หาญกล้าไม่ค่อยถนัดเรื่องลงทุนหรือว่าบริหารหรอกครับ เขาถนัดเรื่องขายมากกว่า ขายเก่งมากนะครับ ขายได้ทุกอย่างแม้กระทั่ง...” หาญกล้าแทรก

“ความสามารถ...คือสิ่งที่ผมใช้ขายเพื่อแลกกับความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน มันเป็นความยากลำบากที่คนมีความสามารถน้อยนิดแต่อยู่ได้ด้วยบารมีพ่อแม่ ไม่มีวันเข้าใจ”

ลีลาเห็นบรรยากาศมาคุก็รีบขัดว่าอากาศร้อนเกินกว่าจะคุยงาน เอาไว้โอกาสหน้าค่อยคุยกันใหม่ หาญกล้ารู้ว่าถูกไล่ แต่ลีลาก็ให้ความหวังว่าวันหลังค่อยคุยกัน ณรัลลงนั่งแทนที่ถามลีลาอยากรู้ข้อมูลอะไร ลีลาปรายตายั่วถามเขาว่างพอจะให้คำปรึกษาตนหรือ เขารับว่ามี แต่เธอกลับบอกว่าเธอมีธุระแล้วขอตัวหยิบอุปกรณ์และผ้าขนหนูเดินแยกไป ณรัลมองตามหัวเสียนิดๆ

หาญกล้ามาหงุดหงิดใส่ลำไพร ยิ่งทำให้แค้นลีลามากขึ้น พอเห็นเธอเดินผ่านก็มองตามอย่างเคืองขุ่น... เผอิญนรุตม์จะเดินไปห้องฟิตเนส ผ่านห้องแต่งตัวเห็นลีลากำลังเดินเข้าไปจึงทักทาย เขามีท่าทีเขินๆ อยากคุยแต่ไม่รู้จะคุยอะไร ลีลายิ้มขำๆที่เขาถามวกไปวนมา จึงรวบให้

“ประโยคยาวๆทั้งหมดแปลได้ว่า คุณกำลังถามฉันสบายดีหรือเปล่าใช่ไหมคะ”

“ตรงประเด็นเลยครับ” นรุตม์ยิ้มแหยๆ

ลีลาตอบว่าตนสบายดีและดีใจที่เราเจอกันอีกครั้ง ลีลาจะชวนเขาไปหาที่คุยยาวๆ แต่เขากลับเข้าใจว่าเธอตัดบทจึงบอกให้ตามสบายแล้วเดินลิ่วออกไป ลีลางงตนพูดผิดตรงไหน...นรุตม์เดินยิ้มออกมาเจอธีรพัฒน์แซว ยิ่งเห็นใกล้ๆ ยิ่งสวยใช่ไหม เขาเผลอรับว่าใช่แล้วสะดุ้งถามกลับว่าชอบลีลาหรือ ธีรพัฒน์ตอบว่าใช่ นรุตม์หน้าเสีย เขาขยายความ

“ผมสนใจเพราะผมเพิ่งเคยเห็นคุณมองตามผู้หญิงด้วยรอยยิ้มเป็นครั้งแรก”

นรุตม์หุบยิ้มเปลี่ยนมาถามมีเรื่องด่วนอะไรใช่ไหม ธีรพัฒน์รับว่าใช่...ด้านลีลาเดินมาเจอสองเพื่อนยืนยิ้มล้ออยู่ จึงถามไหนว่าจะไปเข้าคลาสโยคะสองชั่วโมง สองสาวแซวถ้ามาช้าคงไม่ได้เห็นเธอมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งกับผู้ชาย ลีลาปัดเขินๆไม่มีอะไร ฤดีบ่นผู้ชายอะไรผู้หญิงเปิดทางให้กลับไม่รู้ใจ วัลภาบอกสองคน

ถ้าไม่ใช่คู่กรรมก็ต้องเป็นคู่รักกัน ลีลาเขินอายเอาคืนบ้างจะยกเลิกนัดวีไอพีบ่ายนี้ ฤดีโวยรายนี้ไม่ได้แล้วยกมืออ้อนวอนขอโทษ ลีลาจึงขอเวลาเซาน่าครึ่งชั่วโมง

ลีลาเดินเข้าห้องแต่งตัวซึ่งมีห้องเซาน่าอยู่ในนั้น เปลี่ยนเป็นผ้าขนหนูเข้านั่งในห้องเซาน่า ผ่านไปชั่วครู่เธอขยับจะออกก็รู้ว่าประตูถูกล็อกด้านนอก เธอตกใจอาการหวาดกลัวห้องมืดทำให้คุมสติไม่อยู่ ทุบประตูขอความช่วยเหลือจนทำให้อากาศน้อยลง เริ่มหายใจไม่ออก ภาพสมัยเด็กที่ถูกขังในห้องมืดผุดขึ้น ฝนตกฟ้าคะนองน่าสะพรึงกลัว เธอร้องขอให้พ่อเปิดประตูเท่าไหร่พ่อก็ไม่สนใจ เธอต้องซุกตัวอยู่ในมุมห้อง เป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายฝังใจ

ระหว่างนั้นนรุตม์ฟังธีรพัฒน์บอกเรื่องความไม่โปร่งใสของการประมูลรีโนเวทโรงแรมในเครือเกือบทั้งหมดอยู่ในมือคนชื่อชาญ นรุตม์จึงสั่งให้เอาเอกสารการเบิกเงินของโครงการทั้งหมดมาให้ ตนขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสักครู่ แต่พอเดินผ่านห้องแต่งตัวหญิง มีลูกค้าในชุดว่ายน้ำกำลังโวยวายที่เปิดประตูเข้าไปเอาของในล็อกเกอร์ไม่ได้ ห้องล็อกแถมมีป้ายติดหยุดบริการ

นรุตม์แปลกใจเรียกแม่บ้านมาจัดการไขประตู แล้วขอเข้าไปสำรวจข้างในก่อน เห็นห้องเซาน่ามีควันคละคลุ้งที่ประตูถูกล็อกจึงเปิดเข้าไป ต้องตกใจเมื่อเห็นลีลานอนหมดสติอยู่ เขาให้แม่บ้านเอาเสื้อคลุมมาคลุมร่างเธอแล้วรีบอุ้มออกไปห้องพยาบาล

วัลภากับฤดีกำลังเดินบ่นที่โทร.หาลีลาไม่ได้ แปลกใจว่าเพื่อนหายไปไหน พอเห็นนรุตม์อุ้มลีลาผ่านไปก็ตกใจวิ่งตาม พยาบาลกันไม่ให้นรุตม์ตามเข้าไปในห้องตรวจ วัลภากับฤดีมองด้วยความสงสัยพฤติกรรมของเขา ทำไมดูห่วงใยเพื่อนตนมากมายขนาดนี้

ooooooo

เวลาผ่านไป พยาบาลบอกว่าลีลาแค่เป็นลมหมดสติไม่เป็นอะไรมาก นรุตม์มีท่าทางสบายใจขึ้น พอเธอฟื้นเขาถลาเข้าไปข้างเตียงจนวัลภาและฤดีสบตากันยิ้มๆ นรุตม์ซักถามลีลายกใหญ่ว่าเจ็บตรงไหน ปวดตรงไหนบ้างหรือเปล่า จะพาไปเช็กที่โรงพยาบาลอีกรอบ

ลีลาถามยิ้มๆจะให้ตนตอบอันไหนก่อน นรุตม์อึกอักๆ ลีลาจึงบอกว่าตนไม่เจ็บตรงไหนแค่มึนหัวนิดหน่อย นอนสักพักก็หายไม่อยากรบกวน ฤดีบอกเพื่อนว่านรุตม์อุ้มเธอมาจากห้องเซาน่าและดูแลจนถึงตอนนี้ไม่อยากรบกวนคงไม่ทัน ลีลาสบตาเขาอย่างซาบซึ้ง

ฤดีกระซิบถามวัลภา รู้สึกแถวนี้มันมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้ง ไหม เธอพยักหน้าคิดว่ารู้สึกคนเดียว แล้ววัลภาก็ยกนาฬิกาชี้บอกว่าได้เวลาพบลูกค้าแล้ว ลีลาจึงขอลุกไปแต่งตัว นรุตม์ยังเป็นห่วงให้นามบัตรไว้เผื่อเธอเป็นอะไรจะได้ติดต่อกลับมา สองเพื่อนชมเปาะว่าเขาช่างดีผิดพี่ผิดน้องจริงๆ

ในโรงอาหารพนักงาน จี๊ด เหมียว ก้อง ฐา ยุทธและฤทธิ์ล้อมวงกินข้าวเม้าท์เรื่องที่นรุตม์อุ้มลีลาส่งห้องพยาบาล เกย์ก้องและสาวๆต่างอิจฉาอยากอยู่ในอ้อมแขนของนรุตม์บ้าง อารีย์เข้ามาเอ็ดให้หยุดเม้าท์ แต่ก็สงสัยว่าใครเป็นคนล็อกห้องเซาน่า ทุกคนหันมองฤทธิ์ซึ่งเป็นฝ่ายรักษาความปลอดภัย ลำไพรนั่งฟังสังเกตการณ์

ด้านธีรพัฒน์เอาภาพจากกล้องวงจรปิดมาเปิดให้นรุตม์ดู พบว่าคนที่เข้ามาล็อกห้องสวมแจ็กเกตคลุมฮู้ดปิดหน้า ใช้กระดาษดำปิดหน้ากล้อง แสดงว่าเป็นคนในถึงรู้ลู่ทาง นรุตม์หวั่นใจสั่งให้แจ้งไดเร็กเตอร์ทุกฝ่ายปิดเรื่องนี้ให้เงียบที่สุด

เมื่อวัลภากับฤดีรู้เรื่องจากปากลีลาว่าถูกแกล้งทำให้เดือดจะไปเอาเรื่องเพราะเชื่อว่าต้องเป็นฝีมือศิรินธาร แต่ลีลาปรามอ้างเรายังไม่มีหลักฐาน ตนต้องแน่ใจก่อนว่าเป็นฝีมือใครแล้วคนนั้นจะต้องเจ็บกว่าที่ตนเจ็บ สองเพื่อนฟังแล้วสยองแทนคนที่ทำร้ายลีลา

ลำไพรเอาแฟ้มเอกสารเข้ามาให้หาญกล้า เขาถามเธอเห็นอีเมลจากธีรพัฒน์หรือยัง เธอชะงักตอบอึกอักว่าเห็นแล้ว หาญกล้าตวาดทันทีทำไมถึงไม่แจ้งตน เธออ้างเห็นว่าไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของเขา หาญกล้าโกรธมาก เผอิญลีลามายืนหน้าห้องฟังการสนทนานี้ ลำไพรให้เหตุผลว่าที่ไม่บอกเพราะไม่อยากให้เขาเดือดร้อน ถ้าเขารู้ก็ต้องรีบไปหาลีลา แล้วศิรินธารก็จะไม่พอใจ คนที่ลำบากก็คือเขา หาญกล้าหยิบแฟ้มเขวี้ยงใส่ ลำไพรยืนอึ้งคิดไม่ถึงว่าจะทำขนาดนี้

“ผมจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย คุณเป็นเลขา มีหน้าที่รายงานทุกเรื่องที่ผมควรรู้ คุณเป็นแค่พนักงานระดับล่างที่มีหน้าที่ทำตามคำสั่งผม ถ้าทำไม่ได้ก็ลาออกไป”

“คุณไม่เคยพูดแบบนี้กับไพร”

“วันนี้ผมจะพูด แล้วจำใส่หัวไว้ด้วยว่าอย่าคิดแทนผมอีก”

ลีลาตัดสินใจเคาะประตูก่อนจะผลักเข้ามา หาญกล้าชะงัก เธอบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย แล้วมองไปทางลำไพรทำนองให้เธอออกไป เขาจึงหันไปไล่ ลำไพรเคืองแกล้งเก็บเอกสารช้าๆ หาญกล้าโมโหตะเพิดให้ออกไปโดยเร็ว เธอจึงรวบกระดาษลุกขึ้นจ้องหน้าลีลาก่อนจะเดินไป

คล้อยหลังลำไพร หาญกล้ารีบถามลีลาอย่างห่วงใยว่าเป็นอย่างไรบ้าง เธอแสร้งบอกว่าเพลียนิดหน่อยแล้วถามทำไมรุนแรงกับพนักงาน หวังว่าจะไม่แรงใส่ตนแบบนี้ เขารีบโอ้โลมว่าเธอจะลดตัวไปเทียบกับพนักงานได้อย่างไร เธอแย็บถ้ากับภรรยาเขาล่ะ หาญกล้าตอบทันที

“เทียบคุณไม่ได้แน่นอน”

ลีลายิ้มปรายตามองไปทางประตูเพราะเชื่อว่าลำไพรต้องแอบฟังอยู่เพื่อไปรายงานศิรินธารแน่...ไม่นานเกินรอ ศิรินธารเดินคุยโทรศัพท์เสียงดังกับสีหน้าเดือดดาลเข้ามาในโรงแรมแหวกกลุ่มทัวร์ที่กำลังชุลมุนเช็กอินอยู่

“มันกล้าแลนดิ้งเข้าไปถึงห้องผัวฉันเลยหรือ คันระริกระรี้นัก ฉันจะตบมันให้หายคันเอง”

เสียงศิรินธารทำให้คนในล็อบบี้หันมอง อารีย์กำลังดูแลแขกตกใจรีบโทร.แจ้งธีรพัฒน์...ลำไพรใส่ไฟยกใหญ่ว่าลีลานัดหาญกล้าไปที่สระว่ายน้ำ จงใจยั่วยวนอย่างไม่แคร์สายตาใคร

“คุณหยีปล่อยให้คุณกล้าสนตะพายซ้ำซ้อน ปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นตัดนอมาแปะที่หัวคุณหยี” ศิรินธารปรี๊ดที่หาว่าเป็นแรด ลำไพรหลอกด่า “เขาบนหัว คิดถึงควายได้อย่างเดียวเลยค่ะ”

“นังลำไพร!”

ลำไพรรู้สึกตัวพลิกลิ้นอ้างพูดตามคนที่เม้าท์ เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นที่หยามหน้าจนเธอโดนเม้าท์เสียๆหายๆ แถมยกตัวว่าดีกว่า เก่งกว่า สวยกว่า หาญกล้าก็เออออตาม ตนฟังแล้วโกรธแทน ศิรินธารเดือดพล่าน ลำไพรยิ้มสมใจ

ทางลีลาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้หาญกล้าวิเคราะห์ดูว่าน่าจะเป็นฝีมือใคร คนนั้นต้องเกลียดตนมากๆ เขาอึ้งจะเป็นใครได้อีก...

ในห้องทำงานนรุตม์ ศิริกำลังฟังเรื่องที่เขารายงานเกี่ยวกับขั้นตอนการประมูลผู้รับเหมา ขอให้ระงับการรีโนเวทโรงแรมไว้ก่อน ศิริรู้ทันต้องเกี่ยวข้องกับณรัลแน่ จึงดักคอให้เลิกช่วยพี่ในทางที่ผิดเสียที โกงครั้งแรกถือเป็นความผิดพลาด แต่ครั้งสองมันคือสันดานจะต้องแจ้งความ นรุตม์ตกใจขอลองจัดการเรื่องนี้ ศิริจึงให้โอกาสแต่ถ้าไม่สำเร็จ ตนจะจัดการเอง

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“มาวิน” ขึ้นแท่นพระเอก เป็นการทำงานที่มีความสุขได้หม่ำแต่เมนูอร่อยใน “รักล้นพุง”

“มาวิน” ขึ้นแท่นพระเอก เป็นการทำงานที่มีความสุขได้หม่ำแต่เมนูอร่อยใน “รักล้นพุง”
11 พ.ค. 2564

00:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 11 พฤษภาคม 2564 เวลา 01:55 น.