ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ดอกไม้ใต้เมฆ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: "เป่าจินจง" ส่ง "ดอกไม้ใต้เมฆ" ลงจอ "เด่นคุณ งามเนตร" ประกบ "แยม มทิรา"

ต่อหน้าทุกคนในคณะ เหมยแสดงภาวะผู้นำอย่างเข้มแข็งเด็ดขาด แต่เมื่ออยู่กับตัวเองเหมยก็เหงา วันนี้ขณะเหมยนั่งเหงาๆอยู่ที่ท่าน้ำลานซ้อมนั้น ธาวินหิ้วกระเป๋าเงินเข้ามาวาง เหมยทั้งตกใจทั้งงง

“เปิดดูสิครับ” เหมยเปิดดูเห็นเงินเป็นปึกๆอัดแน่นในกระเป๋า “ไม่ต้องถามว่าเท่าไหร่ มันเป็นของคุณกับเฮียโชค เงินพวกนี้คุณไม่ต้องคืน”

เหมยยืนยันว่าตนกับป๊า เราจะพึ่งตัวเอง แก้ปัญหาด้วยตัวเอง ธาวินบอกว่าตนเป็นต้นเหตุเรื่องที่ยิงกันในงาน เหมยย้อนถามว่าเขาเลยจะชดใช้ทุกอย่างด้วยเงินหรือ เหมยพูดอย่างทะนงว่าป๊าไม่เคยสอนให้รับเงินใครง่ายๆ ต่อให้เป็นญาติเป็นเพื่อน เราจะไม่รบกวนใคร ปัญหาของเราเราต้องแก้ด้วยตัวเอง

“คุณไม่รับเงิน ผมก็จะหาทางอื่น จำไว้นะเหมย ไม่มีอะไรทำให้ผมหยุดช่วยคุณ...ไม่มีอะไรทำให้ผมเลิกรักคุณ”

“ไปจากคณะของฉันเสีย อย่าทำให้ฉันเกลียดคุณมากไปกว่านี้ เจ้าชายธาวินดรณ”

เหมยลุกวิ่งหนีไป ธาวินคว้าแต่แตะได้เพียงปลายนิ้ว มองอย่างผิดหวังที่เหมยไม่ยอมรับความช่วยเหลือ

เหมยวิ่งไปที่ห้องเก็บหัวสิงโต ร้องไห้ที่ตนจำต้องฝืนทำกับธาวินเช่นนี้ พึมพำกับตัวเอง

“ฉันไม่เคยเกลียดคุณเลย เจ้าชาย...ฉันต่างหากที่เป็น ต้นเหตุให้คุณโดนทุกคนดูถูก ฉันต่างหากที่ไม่ควรอยู่ใกล้คุณ”

ความขัดสนทำให้เหมยยอมขายทุกอย่าง แม้กระทั่งกำไลข้อเท้าที่แม่ทำให้ตอนเหมยเกิด เหมยขอโทษแม่ คิดว่าแม่คงเข้าใจ เงยหน้ามองฟ้าบอกแม่ว่า “ม้าไม่ต้องห่วงนะ เหมยจะดูแลป๊าให้ดีที่สุด”

เมื่อเหมยปฏิเสธที่จะรับเงิน ธาวินบอกกับกามินและแทนที่มุมสวนในบ้านเพราะไม่อยากให้จำปาได้ยินว่า ตนจะจ้างคณะสิงโตเฮียโชคไปแสดง กามินขอให้หยุดเถอะ เพราะพวกนั้นดูถูกเจ้าชายมาตลอด

“เขาดูถูก แต่เขาก็ให้ข้าวให้น้ำให้ที่อาศัย ให้วิชา ให้ความจริงใจกับเรา บุญคุณเฮียโชคมันมีค่า น่าจดจำมากกว่าคำดูถูก” แทนติงว่าจะให้สิงโตไปเล่นที่ไหนได้ ทุกวัน อีกหน่อยพวกนั้นก็ต้องรู้ว่าคนจ้างคือเจ้าชาย “นั่นมันปัญหาอนาคต ไม่ใช่ตอนนี้ พวกท่านไม่เห็นด้วย เราก็จะทำเรื่องนี้คนเดียว ไม่ขอร้องใครอีก”

ooooooo

แล้วก็มีเหตุการณ์รุนแรงขึ้นอีกเมื่อชายชุดซาฟารีสองคนขี่มอเตอร์ไซค์มายิงขู่เฮียโชคที่กำลังกวาดลานบ้าน เฮียโชคตกใจล้มลง เหมยได้ยินเสียงปืนวิ่งออกมาดู เฮียโชคบอกว่าพวกมันมาทวงหนี้บอกเหมยว่าเราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว

เฮียโชคสารภาพว่า ได้เอาบ้านนี้ไปจำนองกับเจ้าหนี้นอกระบบ เหมยถามว่าเราไม่เหลืออะไรแล้วใช่ไหม

“พวกเจ้าหนี้ ทั้งหมดมันคงรู้เรื่องคณะเรา มันคิดว่าป๊าหมดตัว ไม่มีเงินใช้หนี้ มันต้องไม่ยอมปล่อยให้ป๊าผัดผ่อนอีกแล้ว เหม่ยเหมย ป๊ากลัว ถ้าพวกทวงหนี้มันมาทำร้ายเหม่ยเหมย ป๊าจะอยู่ได้ยังไง...”

เหมยเข้าไปในห้องเก็บหัวสิงโต อดร้องไห้ไม่ได้ แต่ก็ปลุกปลอบตัวเองว่า

“อย่าร้องสิ เหมยเธอเป็นลูกสาวคณะสิงโต เธอต้องเข้มแข็ง...เป็นดอกเหมยต้องไม่อ่อนแอ...” แต่น้ำตาก็ยังไหลพราก

คืนนี้ ธาวินนั่งมอเตอรไซค์มาที่คณะสิงโต บ้านปิดเงียบ มืด ประตูปิดใส่กลอน เขาแหงนมองหน้าบ้าน ไม่มีป้ายคณะสิงโตแล้ว...ธาวินถอยออกมา ยืนเคว้งคว้างในความมืด พึมพำอย่างใจหาย...

“เฮียโชค...เหมย...คุณอยู่ที่ไหน...”

ooooooo

ภาวะคับขันและความยากแค้น เฮียโชคกับเหมยจึงไปอาศัยอยู่บ้านเจ๊ง้อซึ่งเป็นญาติกัน เฮียโชคยังทำใจไม่ได้ที่ต้องมารบกวนเจ๊ง้อที่หาเช้ากินค่ำและอยู่ในห้องแถวที่คับแคบอุดอู้

“ป๊าคะ ที่นี่อาจจะไม่ใหญ่เท่าบ้านเรา แต่เหมยอยู่ได้ ป๊าอย่าคิดมาก เรามาขออาศัยเขาชั่วคราว เหมยจะทำงานหาเงินใช้หนี้ให้หมด แล้วเราค่อยเริ่มตั้งต้นกันใหม่นะคะป๊า” เหมยกอดเอวป๊าให้กำลังใจ

ธาวินร้อนใจไม่รู้เหมยไปอยู่ไหน ให้จำปาลองโทร.หาอาหยางที่เป็นญาติกับเหมย อาหยางบอกไม่รู้ไม่เห็น หมิงถามเหมยว่าแน่ใจหรือว่าคนที่ไม่อยากให้รู้ที่สุดคือวิน เหมยนิ่งหน้าเศร้า

ธาวินไม่เชื่อว่าอาหยางไม่รู้ว่าเหมยอยู่ไหน ให้จำปาหลอกถามอาหยางอีกที จำปาถามธาวินตรงๆว่าเขารักเหมยใช่ไหม ธาวินตอบอย่างผ่าเผยว่า “ใช่ พี่รักเหมย”

“แล้วเหมยเขารู้สึกยังไงกับพี่ เขาบอกว่ารักพี่หรือเปล่า” ถามแล้วเห็นธาวินทำหน้าอึดอัด “ถ้ารักแล้วทำไมเขาถึงหนีพี่ไป ไม่บอกสักคำ” ธาวินได้แต่นิ่ง ตอบไม่ได้

เหมยเป็นห่วงว่าเฮียโชคจะเครียดเรื่องหนี้จนไม่สบายอีก อาหยางให้กำลังใจว่าเหมยเป็นคนมีความสามารถยังไงก็ต้องมีทางออก

เสี่ยอ๊อดผยองคิดว่าไม่มีเมญ่าตนก็สามารถปั้นลีโอให้ดังเป็นพลุได้ แต่ตัวเองไม่มีความสามารถจึงมาเคี่ยวเข็ญเอกเอื้อ ถูกเอกเอื้อโต้ว่า เรื่องโปรโมตต้องคุยกับครีเอทีฟไม่ใช่คุยกับผู้จัดการศิลปินอย่างตน

ในที่สุด เสี่ยอ๊อดผู้มีปัญญาเท่าหางอึ่งก็เรียกลีโอมาถอดเสื้อดึงกางเกงลงต่ำ ดูซิกซ์แพ็กของลีโอ แล้วสั่งว่า

“เตรียมถ่ายแบบแนวผู้ชายเซ็กซี่เลยนะ...เอก–เอื้อ!” เอกเอื้อสะดุ้ง ลีโอถามว่าเอาจริงหรือครับอา “เออดิ ทีพวกผู้หญิงยังถ่ายเซ็กซี่เรียกเรตติ้งได้ ทำไมแกจะทำมั่งไม่ได้”

“เฮอะ... ถ้าไม่ขายแบบนี้ก็ไม่รู้จะขายอะไรแล้ว” เอกเอื้อพึมพำเบาๆ แอบมองสองอาหลานอย่างสมเพช

ooooooo

ที่บ้านเจ๊ง้อ เหมยเห็นเจ๊ง้อทำโคมจีนได้สวยงามก็ไปนั่งดูอย่างสนใจ เจ๊ง้อบอกว่าทำแก้เบื่อแต่พอมีคนมาซื้อก็เลยทำมาเรื่อย เหมยขอให้สอนตนบ้าง จะทำไปขายตามตลาดนัด เฮียโชคได้ยินถามว่าวันๆ จะขายได้สักกี่อัน

“ได้มากได้น้อยเหมยก็อยากทำค่ะ ถ้าขายอย่างเดียวไม่พอ เหมยก็จะทำอย่างอื่นเพิ่มให้อาอึ้มสอนทำซาลาเปาก็ได้”

เฮียโชคไม่อยากให้เหมยไปขายซาลาเปา เจ๊ง้อว่างานสุจริตไม่เห็นเป็นไร เหมยก็บอกว่าดีกว่านั่งงอมืองอเท้าไปวันๆ

“ใช่สิ ป๊ามันดูแลลูกไม่ได้แล้วนี่” เฮียโชคพูดอย่างน้อยใจแล้วเดินงอนๆไป เหมยจะตาม เจ๊ง้อพูดขึ้นว่า

“ไม่ต้องไปง้อหรอกเหมย ป๊าลื้อต้องหัดทำใจ ยอมรับความจริงซะบ้าง ปัญหาน่ะมันไม่น่ากลัวหรอก ไอ้ที่น่ากลัวคือหัวใจที่ไม่ยอมสู้ต่างหาก”

“ขอบคุณมากค่ะ อาอึ้มไม่ต้องเป็นห่วงนะคะปัญหาหนักแค่ไหน เหมยก็จะไม่ถอย”

ฝ่ายธาวินไปหาเอกเอื้อถึงตึกเอโอดี เพื่อถามข่าวเหมย เอกเอื้อตกใจเมื่อรู้ว่าเหมยย้ายบ้าน มองธาวินอย่างพินิจพิจารณา ถามว่าสนใจจะเป็นดาราไหม ธาวินบอกว่าตอนนี้เขาสนใจแต่ว่าเหมยอยู่ไหน ถ้าเอกเอื้อรู้ให้ช่วยบอกตนด้วย

เอกเอื้อมองธาวินอย่างเสียดายว่า ถ้าตนหาเด็กใหม่ได้แจ่มๆละก็...จะไม่ง้อสองอาหลานเอโอดีนี่เลย

พลันก็มีโทรศัพท์เข้ามือถือ เอกเอื้อรับแล้วนิ่งฟังปลายสายตาวาวตื่นเต้น

“สวัสดีค่ะ...” แล้วกระซิบกับปลายสาย “จะติดต่อเมญ่าไปทำงานหรือคะ...”

แล้วเอกเอื้อก็ตรงไปที่บ้านเจ๊ง้อ บ่นเหมยว่าจะย้ายบ้านก็ไม่บอกทั้งที่โทรศัพท์ก็มี ไลน์ก็มี บอกเหมยว่าวันนี้วินมาถามหา เหมยขอร้องอย่าบอกว่าตนอยู่ไหน ตัดแล้วก็ตัดกันไปเลย

หลังจากเหมยเล่าถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับตนและป๊าจนต้องย้ายบ้านหนีแล้ว เอกเอื้อถามว่ามีงานเล็กๆ น้อยๆ เหมยจะรับไหม เหมยตอบทันทีว่ารับ ถามว่างานอะไรหรือ

“ไปร้องเพลงในงานวันเกิดเจ้าสัวคนหนึ่ง”

“ไปค่ะ ไม่ว่างานเล็กงานใหญ่งานลำบากแค่ไหนเหมยทำทั้งนั้น”

จำปาคุยกับธาวินที่สวนข้างบ้านเช่าของกามิน อาสาจะอยู่ช่วยธาวินตามหาเหมยเพราะเทอมนี้ตนต้องดร็อปเรียนอยู่แล้ว ธาวินขอบใจขณะเดินเข้าบ้านสวนกับแทน เขาเป็นห่วงว่านอกจากพวกเจ้าหนี้แล้วตนกลัวบูรพาสมิงจะตามไปทำร้ายเหมยด้วย แทนคาดว่าพวกมันเงียบมาก น่าจะกำลังหนีข่าวหนีตำรวจไปเมืองนอก แต่ธาวินก็ยังเป็นห่วงเหมยอยู่ดี

ooooooo

เกรียงเพชรได้เห็นรูปลีโอถ่ายเซ็กซี่แล้วพูดสมเพชว่าไม่อยากเชื่อว่าเสี่ยอ๊อดจะสร้างกระแสให้ลีโอด้วยวิธีนี้ ลันตาเสนอว่าเรื่องเพลงเราน่าจะสกัดทางโน้นให้สะดุดได้

แล้วจู่ๆ เชษฐ์คนทำเพลงให้ลีโอก็ลาออก เสี่ยอ๊อดบ่นอย่างหัวเสียว่าแล้วใครจะทำเพลงให้ลีโอ เห็นเอกเอื้อไม่สนใจก็พาลหาเรื่อง บอกว่าตนเห็นเมญ่าไปร้องเพลงงานวันเกิดเจ้าสัว สั่งทีมงานไปจัดการเก็บค่าลิขสิทธิ์ด้วย กำชับว่า

“ต่อไปนี้ห้ามใช้ชื่อ ห้ามร้องเพลงของบริษัทโดยไม่ขออนุญาต แล้วถ้าไม่ฟัง...ฟ้อง!”

“ทำไมต้องใจร้ายขนาดนั้นด้วยคะเสี่ย จะไม่เหลือที่ยืนให้เด็กมันบ้างรึไง”

“ไม่!! ใครมันเลี้ยงไม่เชื่อง กล้าทรยศเสี่ยอ๊อด มันจะต้องโดนตีจนขาหัก หมดสิทธิ์ยืนไปตลอดชีวิต” เสี่ยอ๊อดยิ้มโหด เอกเอื้อฟังแล้วสงสารเหมย

ฝ่ายเกรียงเพชรซื้อตัวเชษฐ์ไปตามแผนสกัดลีโอตามที่ลันตาเสนอแล้ว ขณะไปกินข้าวกันในร้านอาหารที่กั้นเป็นห้องส่วนตัว เชษฐ์บอกว่าพอเมญ่าถูกไล่ออกตนก็ไม่อยากทำงานกับเสี่ยอ๊อดเพราะทำงานกับลีโอไม่น่าสนใจเท่าเมญ่ามันห่างชั้นกันมาก พลันเสี่ยอ๊อดก็พรวดเข้าไปด่าว่าไอ้เด็กทรยศ ขู่ว่าจะฟ้องฐานเอาเรื่องศิลปินในค่ายมาบอกคู่แข่ง

“แค่เมญ่าเอาเพลงไปร้องงานวันเกิดยังอุตส่าห์ตามไปไถ บริษัทแกอัตคัดขัดสนยากจนไม่มีจะกินขนาดนั้นเลยเหรอวะเสี่ยอ๊อด” เกรียงเพชรถามอย่างสมเพช เสี่ยอ๊อดถูกถามแทงใจดำก็อึ้ง โมโหแต่เถียงไม่ออก

ooooooo

เอกเอื้อได้รับการติดต่อให้เมญ่าไปเดินแบบชุดว่ายน้ำทูพีซของไฮโซพีท เฮียโชคไม่ให้ไป เอกเอื้อชี้แจงว่ามันเป็นแนวสปอร์ตเกิร์ล หมิงถามว่าไฮโซพีทคนที่ชอบจีบดาราใช่ไหม

“ใช่ แต่เราทำงานเอาเงินอย่างเดียวเขาจีบเราก็อย่าเปิดโอกาส ถ้าเรารับงานก็ไปฟิตติ้งชุดก่อนเลย”

อาหยางมายืนแอบฟัง พอรู้ว่าเมญ่าจะไปไหน ก็โทรศัพท์บอกจำปาเบาๆว่า

“จำปา... เฮียบอกไม่ได้หรอกนะว่าเหมยอยู่ไหน แต่เฮียบอกว่าวินจะไปดักเจอเหมยได้ที่ไหน”

จำปากับวินตรงไปที่ร้านบริษัทเครื่องกีฬาตามที่เฮียหยางบอก เห็นเอกเอื้ออยู่ในร้านก็แน่ใจว่าเหมยต้องอยู่ที่นี่ ทั้งสองแอบเข้าไปในร้าน

ขณะเหมยเข้าไปลองชุดในห้องนั่นเอง จู่ๆลีโอก็ผลักประตูเข้าไปทั้งลวนลามและคุกคามเหมย เหมยต่อสู้และไล่ลีโอออกไป พอดีหมิงที่ไปเอาน้ำให้เหมยกลับมากับเอกเอื้อ เอกเอื้อจะไปฟ้องคุณพีท เหมยรีบห้ามไม่อยากให้ตัวเองเป็นตัวปัญหาลีโอเดินออกมาเจอธาวินก็ด่าว่ายังทำตัวเป็นเห็บเกาะผู้หญิงกินไม่เลิก ด่าว่าธาวินมีปัญญากินได้แต่ของเหลือเดนคนรวยเท่านั้น ธาวินโมโหชกจนลีโอล้ม คิมมี่เปิดประตูอีกห้องออกมาดูโวยวายว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วสั่งช่างแต่งหน้าให้ลากลีโอเข้าห้องไปซ่อมหน้า หัน มาเห็นธาวินก็ดี๊ด๊าว่าเจอกันอีกแล้วพ่อเทพบุตรของฉัน

เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้หมิงคาดว่าลีโอจะต้องไปฟ้องเสี่ยอ๊อดแล้วเอกเอื้อจะซวยไปด้วย เอกเอื้อเสนอเหมยให้แคนเซิลงานนี้เถอะตนจะหางานใหม่ให้ เหมยยิ้มเพราะไม่อยากให้เอกเอื้อพลอยเดือดร้อนไปด้วย

ฝ่ายคิมมี่พอเจอธาวินก็ตามตื๊อชวนไปเป็นศิลปินอีกครั้ง คราวนี้ธาวินสนใจ ถามว่า “คุณจะทำให้ผมดังกว่าลีโอได้ใช่ไหม”

เมื่อออกมาเจอกัน จำปาถามว่าธาวินจะเป็นนักร้องหรือ เขาพยักหน้า พูดอย่างมาดมั่นว่า “พี่อยากเอาชนะคนอย่างลีโอ พี่จะสั่งสอนให้มันรู้ว่า อย่าดูถูกคนที่ต่ำกว่า มันจะต้องชดใช้สิ่งที่มันทำกับเหมย”

“พี่วิน จำปาขอไปทำงานด้วยคนนะ ยังไงเทอมนี้ก็ไม่ได้กลับไปเรียนอยู่แล้ว หางานทำเก็บเงินดีกว่า” จำปาอ้อน

ooooooo

เมื่อแคนเซิลงานแล้ว เหมยกลับบ้าน เฮียโชคถามถึงงาน เหมยไม่อยากให้ป๊าไม่สบายใจ บอกว่าไม่มีปัญหา เรียบร้อยดี พอดีเจ๊ง้อจะออกไปส่งโคมที่ศาลเจ้า เหมยขอไปด้วยจะได้ช่วยถือ

เมื่อไปถึงศาลเจ้าเจ๊ง้อขอไปคุยกับเพื่อนให้เหมยนั่งรอก่อน เหมยจึงเข้าไปไหว้เจ้า ธาวินก้าวเข้ามายืนข้างหลังเงียบๆ พอเหมยไหว้เจ้าเสร็จหันมาเห็น เธออุทาน...

“เจ้าชาย” แล้วทำท่าจะลุกหนีธาวินขอร้องเหมยว่าอย่าหนีตนอีกเลย เหมยเป็นผู้หญิงที่ตนรักและเป็นห่วง ตอนนี้เธอกับเฮียโชคกำลังลำบาก ทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะตนพาเธอไปวังใต้เมฆ เหมยบอกว่าป๊ากำลังไม่สบายใจทั้งเรื่องหนี้และเรื่องย้ายบ้าน

“ผมจะไม่ให้เฮียโชคเห็นหน้าผมเลย แต่ผมขอมาหาให้ผมได้คุยกับเหมยบ้าง หัวใจของผมเป็นของคุณ เพราะฉะนั้นไม่ว่าคุณจะพาหัวใจดวงนี้ไปไกลแค่ไหน ผมก็จะตามหาคุณจนเจอ ผมสัญญาว่า ลีโอทำร้ายคุณไว้มากแค่ไหน มันจะต้องได้รับผลกรรมที่มันทำไว้ทั้งหมด”

เหมยตกใจถามว่าเขาจะฆ่าลีโอหรือ“ผมจะไม่ฆ่าใคร แต่ผมจะสั่งสอนทุกคนที่ทำร้ายเหมยกับเฮียโชค ให้พวกเขารู้ว่า ชีวิตคนไม่ได้มีไว้ให้เหยียบย่ำ”

เมื่อแทนรู้ว่าธาวินจะไปเป็นนักร้อง แทนเห็นว่าดีเพราะพวกนั้นจะได้คิดว่าธาวินยอมสละทุกอย่างเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่ตนคงไปดูแลยากเพราะไม่ใช่นักร้อง ธาวินบอกว่าไม่ต้องห่วงตนมีจำปากับคิมมี่อยู่ใกล้ และบูรพาสมิงจะได้เชื่อว่าเรากำลังตัดขาดจากเวียงพะเนินจริงๆ

คิมมี่พาธาวินไปให้เกรียงเพชรดูตัว เกรียงเพชรเคาะผ่าน ลันตาให้คิมมี่พาไปให้ครูกระจิบสอนร้องเพลงและให้ครูอะตอมสอนเต้น โดนมีจิณห์เด็กหนุ่มภูธรที่ฝันจะเป็นศิลปินและแก้มบุ๋มเด็กสาวจากครอบครัวไฮโซร่วมซ้อมด้วย

แต่ธาวินหัดร้องหัดเต้นไม่ผ่าน ร้องเพลงผิดจังหวะเต้นโดกเดกไม่ทันเพื่อนจนครูอะตอมเครียดเตือนว่า

“ตั้งใจซ้อมหน่อยนะวิน เธอน่ะอ่อนสุด อย่าทำให้คนอื่นเค้าช้า ที่นี่เราไม่ต้องการตัวถ่วง เราต้องการแต่คนที่พร้อมจะเป็นศิลปิน”

แต่จนแล้วจนรอดธาวินก็ยังทำไม่ได้ จนจิณห์ถามว่าเขาอยากเป็นนักร้องจริงๆหรือเปล่า

“ฉันไม่ได้อยากเป็นนักร้อง แต่ฉันต้องการเป็นฉันต้องทำให้ดี ให้เหนือกว่าลีโอ” ครูอะตอมได้ยินเตือนธาวินว่า

“ธาวิน อย่าร้องอย่าเต้นเพราะแค่อยากเอาชนะคนอื่น หน้าที่ของการเป็นศิลปินเพลงคือเธอต้องคิดถึงความสุขของคนฟังก่อน แล้วทุกอย่างที่เธอปล่อยออกมาถึงจะมีพลัง คนดูก็จะรับรู้ความสุขที่เธอส่งให้”

ธาวินฟังครูอะตอมพูดอย่างตั้งใจ แววตามุ่งมั่นที่จะทำให้ได้

ooooooo

เหมยทำโคมจีนได้อย่างสวยงาม ชวนอาหยางกับหมิงไปขายที่ตลาดนัด ทั้งร้องขายและลดราคาแล้วก็ยังขายไม่ได้แม้แต่โคมเดียว แต่เหมยก็ไม่ท้อ

วันต่อมาก็เตรียมจะไปขายอีกโดยมีอาหยางช่วยอย่างเอาการเอางาน ธาวินมาเห็นความใกล้ชิดของเหมยกับอาหยางก็หลบไปซ้อมเต้น แต่ไม่มีสมาธิจนถูกอะตอมตำหนิ

เมื่อโคมจีนขายไม่ได้ เหมยจึงทำซาลาเปาขายโดยแอบไปขายตอนเฮียโชคหลับ ธาวินขอให้เอกเอื้อช่วยไปเหมาซาลาเปาเอาไปแจกเด็กกำพร้าเหมยเลยไม่ต้องออกไปขาย

ลีโอยังจองเวรเหมยไม่เลิก วันนี้ไปแอบดูเห็นเจ๊ง้อถือตะกร้าไปตลาด จึงรู้ว่าเหมยไปอยู่บ้านเจ๊ง้อก็ยิ้มเหยียดพึมพำอย่างดูถูกว่า

“ใฝ่ต่ำดีนัก เมญ่า ตกอับขนาดนี้เลยเหรอ”

แล้วลีโอก็แอบเข้าไปในบ้านขณะเฮียโชคกำลังกินข้าวกับเกี่ยมฉ่ายและยำกุ้งแห้ง ถามเย้ยว่าลำบากดีไหม

เฮียโชควางตะเกียบตะคอกถามว่าลื้อมาทำไม ลีโอพูดเยาะเย้ยเหยียดหยามเหมยต่างๆนานาจนเฮียโชคทนไม่ได้ด่าว่า

“ลื้อมันก็แค่อยากได้เหม่ยเหมยลูกสาวอั๊วช่วยดันให้ตัวเองดังขึ้น พอไม่สำเร็จจนตรอกก็ต้องแก้ผ้าโชว์”

“ที่พูดมานี่คิดว่าลูกสาวสุดที่รักใสสะอาดบริสุทธิ์ขนาดไหนเหรอครับ นี่ตกต่ำถึงขนาดต้องไปเดินแบบใส่ชุดว่ายน้ำกลางห้างแล้วยังขายตัวยอมเป็นของเล่นไฮโซอีก”

เฮียโชคโมโหสุดขีดยกจานข้าวปาใส่แต่ลีโอหลบทันผลักเฮียโชคอย่างแรงจนล้มแน่นิ่ง ลีโอตกใจกลัว

เฮียโชคตายรีบหนีไป เจ๊ง้อที่จะไปตลาดลืมกระเป๋าสตางค์จึงกลับมาเอาเห็นเฮียโชคนอนหมดสติที่หน้าผากมีเลือดออก จึงโทร.เรียกรถพยาบาลกู้ชีพมาช่วยพาส่งโรงพยาบาล

เหมยกับอาหยางรู้ภายหลังรีบไปโรงพยาบาล ถามเจ๊ง้อว่าป๊าล้มได้ยังไง เจ๊ง้อก็ไม่รู้ หมิงสงสัยเป็นฝีมือของพวกทวงหนี้ แล้วหมิงก็ไลน์บอกจำปาว่าเฮียโชคล้ม จำปาจะบอกธาวินที่กำลังซ้อม ถูกคิมมี่ห้ามไว้บอกว่ายังไงก็ต้องรอให้ธาวินซ้อมเสร็จก่อน บอกจำปาว่า

“ถ้าอยากให้วินชนะลีโอ เธอก็ต้องช่วยพี่ อย่าให้เส้นทางของวินสะดุดเด็ดขาด”

จำปาที่ธาวินบอกคิมมี่ว่าเป็นน้องสาว จำต้องหยุดทั้งที่เป็นห่วงเฮียโชคอยากบอกให้ธาวินรู้ใจแทบขาดที่โรงพยาบาล นางพยาบาลออกจากห้องไอซียู เหมยจึงเข้าไปเยี่ยมเฮียโชคที่รอบตัวมีแต่สายช่วยชีวิตระโยงระยาง เหมยเข้าไปกุมมือเฮียโชคน้ำตานองหน้า ทราบจากหมอว่า เฮียโชคเส้นโลหิตในสมองแตก

ฝ่ายลีโอกลับไปซ้อมช้าถูกเอกเอื้อตำหนิว่าไม่มีวินัย ก็ตะคอกว่า

“มันเรื่องของฉัน แกมีหน้าที่ทำงานให้อาฉันก็ทำไป สงสัยมากๆ ระวังจะกระเด็นไปจากตึกนี้ไม่มีอนาคต ต้องดิ้นรนเหมือนเมญ่า อยากลองไหม”

แต่พออยู่คนเดียว ลีโอก็กลัวเมื่อนึกถึงภาพเฮียโชคนอนหมดสติ แต่ก็ปลอบใจตัวเองว่า ในห้องไม่มีกล้องวงจรปิด และคงไม่มีใครคิดว่าศิลปินอย่างตนจะไปเหยียบในที่กระจอกแบบนั้น

ลีโอหลอกตัวเองจนมั่นใจสบายใจว่าตนไม่ผิด ไม่มีใครรู้เรื่องแน่

ooooooo

ธาวินซ้อมเต้นจนถึงกลางคืน ครูนกกระจิบบอกให้พอก่อน ตนเหนื่อย ปวดหูไปหมดแล้ว ธาวิน อยากซ้อมต่อก็จำต้องหยุดหน้าจ๋อย

“ศิลปินเก่ง ไม่ได้เป็นเพราะจับสลากมา แล้วก็ไม่ใช่ว่าใครก็เป็นได้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการซ้อม ความขยัน ตั้งใจ มีสมาธิ อย่าให้คนดูผิดหวังกับเธอนะวิน” ครูนกกระจิบให้กำลังใจ

พอเลิกซ้อมธาวินบอกจำปาว่าตนอยากไปหาเหมย คิมมี่ได้ยินสั่งเข้มทันที

“โนนะคะ ห้ามวินออกนอกเส้นทาง ตรงกลับบ้านไปซ้อมเพลง ซ้อมเต้น เต้น เต้น ร้อง ร้อง ร้อง เอาให้เริ่ดที่สุด ไม่งั้นพรุ่งนี้เจอครูนกกระจิบกับครูอะตอมฆ่าตายแน่ แล้วพี่คิมมี่คนงามสามโลกก็จะตายตามไปด้วย”

ธาวินขอจำปาโทร.หาเหมย จำปาบอกว่าเหมย อยู่กับเฮียโชค คิมมี่ได้ยินถามทันทีว่าเหมยนี่ใครหรือ

“อ๋อ...เพื่อนค่ะ เพื่อนกัน” จำปาหัวไว ตอบทันทีจนคิมมี่ไม่สงสัย แล้วรีบเดินตามธาวินไปรุ่งขึ้นขณะธาวินกำลังวอร์มเสียงอยู่กับจิณห์นั้น

แก้มบุ๋มแอบไปเทผงขาวๆใส่กระบอกน้ำที่ติดชื่อธาวิน แล้วยิ้มร้ายสะใจ

เมื่อธาวินร้องเพลงให้เกรียงเพชร ลันตา และคิมมี่ฟัง ร้องได้ครู่เดียวก็ปวดท้อง เขาอดทนฝืนร้องจนเสียงสั่น เสียงเพี้ยนและในที่สุดปวดท้องจนตัวงอร้องต่อไปไม่ได้ ครูนกกระจิบจึงให้จิณห์ร้องต่อ จิณห์ร้องได้ดีไม่มีที่ติ

คนต่อไปคือแก้มบุ๋ม เธอสวยบาดตา ร้องและเต้นจนเกรียงเพชรชมว่าโคลนนิ่งมาจากลันตาในอดีตทีเดียว

ธาวินกินยาแล้วขอโอกาสร้องอีกครั้ง แต่เขาร้องไม่จบเพลงก็เข่าอ่อนทรุดลง

“ให้โอกาสน้องอีกทีนะคะ วันนี้น้องไม่ค่อยสบาย น้องปวดท้องเพราะเครียด น้องฝึกหนักมากจริงๆ” คิมมี่ขอร้อง ลันตาบ่นว่าแย่อยู่คนเดียว “วินมาทีหลังแก้มบุ๋มกับจิณห์ ขอโอกาสให้น้องอีกหน่อย คิมมี่รับรองว่าน้องต้องดีขึ้นแน่ๆ”

“เอาล่ะ ฉันเห็นแล้ว มีแวว ฝึกได้ แต่ฉันมีเวลาให้ไม่มาก ปล่อยเขาซ้อมไปก่อน พวกเราไปประชุม กันหน่อย วางเพลงให้สามคนนี้ยังไง” เกรียงเพชรเดินนำไป ลันตา ครูอะตอม ครูนกกระจิบเดินตาม คิมมี่หันส่งสายตาให้ธาวินบอกว่า
“ลุกขึ้นซ้อม ซ้อม แล้วก็ซ้อมนะวิน”

จำปาสังเกตเห็นแก้มบุ๋มมองธาวินอย่างสะใจ เอะใจตรงไปถามว่าเธอแกล้งอะไรธาวินหรือเปล่า จิณห์รีบดึงจำปาไว้เตือนว่าเราไม่มีหลักฐาน จำปาจึงต้องเงียบ แก้มบุ๋มหัวเราะสะใจแล้วเดินไป

ทั้งห้องเหลือแต่ธาวินคนเดียว เขาเรียกกำลังใจตัวเองด้วยการคิดถึงที่เคยซ้อมเชิดสิงโตกับเหมยแล้วลุกขึ้นเริ่มร้องและเต้นอย่างไม่ยอมแพ้

ooooooo

เหมยเฝ้าเฮียโชคทั้งวันทั้งคืน พร่ำบอกความรักความห่วงใยของตนหวังให้ป๊าได้ยิน จนเจ๊ง้อ อาหยางและหลินสงสาร พากันไปไหว้เทพเจ้าขอให้เฮียโชคกลับมาเหมือนปกติโดยเร็ว

เมื่อเฮียโชคฟื้นแล้ว ปรากฏว่าปากเบี้ยว พูดติด พูดไม่ชัดและร่างกายซีกขวาขยับได้ไม่เหมือนเดิม เหมยต้องปลอบใจว่าหมอบอกว่าป๊ามีโอกาสกลับมาเหมือนเดิมได้ทุกอย่าง เฮียโชคน้ำตาไหล เหมยกอดป๊าไว้แน่นให้กำลังใจว่า

“ป๊า...อย่ายอมแพ้นะคะ ป๊าคือผู้ชายเข้มแข็งที่สุด”

ธาวินตั้งใจซ้อมจนคิมมี่สะเทือนใจให้กำลังใจและให้มือถือไว้ติดต่อกับตนและบริษัท พอคิมมี่ออกไป ธาวินก็โทร.ถึงเหมยทันที พอเหมยรับสายเขาถามทันทีว่าเฮียโชคเป็นอะไร

แล้วธาวินก็รีบไปหาเหมยนัดพบกันที่สวนสาธารณะ เหมยบอกว่าป๊าเส้นเลือดสมองแตกแต่ไม่รุนแรงฟื้นขึ้นมายังพูดได้แต่เดินไม่ได้เพราะแขนขาไม่มีแรง

ธาวินจะช่วยค่ารักษา เหมยบอกว่าโรงพยาบาล รัฐบาลไม่แพง แต่ชีวิตจริงกับละครต่างกันมาก เวลา นึกถึงโรงพยาบาลใครๆก็นึกถึงแต่ห้องพิเศษหรูๆ แต่ชาวบ้านหาเช้ากินค่ำที่ไหนจะไปนอนแบบนั้นได้

“ผมเข้าใจเหมย เพราะผมเองก็กำลังมึนกับชีวิตตัวเองเหมือนกัน”

“จากเจ้าชายกลายเป็นคนงานคณะสิงโต ยังไม่พอ... กลายเป็นนักร้องอีก” เหมยเอ่ย ธาวินบอกว่าตนอยากร้องเพลง อยากสั่งสอนลีโอ “เจ้าชาย... คุณต้องร้องเพราะอยากทำให้คนอื่นมีความสุขอย่าร้องเพราะความเกลียด”

ธาวินหยอกว่าตนเชื่อรุ่นพี่ เหมยบอกเศร้าๆว่าตนกลายเป็นอดีตไปแล้ว

“สำหรับผม เหมย...คุณเป็นปัจจุบัน เป็นอนาคต มีอะไรที่ผมทำได้เพื่อคุณ คุณต้องบอกผมนะครับ ขอให้ผมได้ตอบแทนเฮียโชคเหมือนที่เฮียโชคเคยเมตตาผม” ธาวินกุมมือเหมยมองด้วยสายตาจริงจัง

เมื่อเหมยจะกลับธาวินขอมาหาเธออีก เหมยบอกให้เขาตั้งใจซ้อมให้ดีไม่ต้องห่วงอีกสองสามวันป๊าก็กลับบ้านได้แล้ว

ooooooo

ระมิงค์เมืองยังอยู่ที่คอนโด เธอถามตันหยงว่าตั้งแต่คณะสิงโตปิดไปเจ้าชายธาวินดรณมีการเคลื่อนไหวอะไรหรือเปล่า ตันหยงบอกว่าเจ้าชายไปเป็นนักร้อง

“นักร้อง?? เจ้าชายคิดจะทำอะไร” ระมิงค์เมืองสงสัย

วันต่อมา ที่โต๊ะยาวในค่ายเพลงเคพี ก็มีทั้งอาหารคาวหวานวางเต็มไปหมด คิมมี่เอ่ยปลื้มว่า

“นี่ขนาดยังไม่ได้เริ่มออกสื่อเลยนะ แฟนคลับวินทุ่มทุนขนาดนี้เชียว” ลันตาบอกว่าเห็นน้องที่รับของบอกว่าเป็นสาวสวย ไฮโซด้วย คิมมี่เดาออกทันทีว่า

“คงไม่ใช่ใคร นอกจากยายระมิงค์เมือง”

เกรียงเพชรถามว่าธาวินคงไม่ได้มีสาวแก่แม่ม่ายเลี้ยงดูใช่ไหม ธาวินบอกว่าตนไม่ใช่คนแบบนั้น

“ถ้างั้นวินมีแฟนคลับได้ไง เพลงยังไม่ทันได้ร้องเลย” จิณห์มองธาวินอย่างสงสัยลันตา คิมมี่และธาวิน ต้อนรับระมิงค์เมืองที่ห้องรับแขก เธอแนะนำตัวเองว่าเป็นเพื่อนกับธาวินก่อนที่เขาจะมาฝึกร้องเพลงอีก ทั้งลันตาและคิมมี่มองออกไปว่าระมิงค์เมืองหวังอะไรจากธาวินมากกว่าความเป็นเพื่อน ส่วนจำปาที่ดูออกมานานแล้ว แอบเบ้หน้าอย่างหมั่นไส้

วันนี้ คิมมี่พาธาวิน จิณห์ และแก้มบุ๋มไปเยี่ยมเยียนห้องเสื้อหรูของบ๊อบบี้เป็นการแนะนำตัวและฝากเนื้อฝากตัว บังเอิญเจอเอกเอื้อกับลีโอ คิมมี่คุยโวว่า ธาวินว่าที่ศิลปินของค่ายเคพี เซ็นสัญญาเตรียมออกซิงเกิล เอกเอื้อกับคิมมี่จิกกัดกันตามประสา แต่ลีโอมองธาวินพึมพำ“ไอ้วินว่าที่ศิลปิน”

ลีโอกลับไปฟ้องเสี่ยอ๊อด เสี่ยถามเอกเอื้อว่า “ดูแล้วมันแข่งกับลีโอได้ไหม”

“เนื้อเพลงยังไม่รู้หรอกฮ่ะ แต่รูปร่างหน้าตาจัดว่าไม่ธรรมดา ยิ่งทางโน้นได้ตัวคนแต่งเพลงให้เมญ่าไปด้วย อาจจะปังขึ้นมาก็ได้”

เสี่ยอ๊อดเพิ่งคิดได้ปรี๊ดขึ้นมาว่า “ถ้ามันเปรี้ยงขึ้นมา ไอ้เคพีมันก็ชนะเราสิวะ ไม่ได้ ไม่ยอมโว้ย!”

แม้ธาวินจะพยายามฝึก แต่ก็ยังร้องและเต้นไม่ได้ จนลันตาท้อบ่นว่าเข็นไม่ไหวแล้วมั้ง แต่เมื่อธาวินคิดถึงเรื่องราวของตนในอดีต คิดถึงตนถูกพวกบูรพาสมิงทำร้าย ก็ฮึดขึ้นมา จนสามารถร้องและเต้นได้อย่างมีอารมณ์ พอธาวินร้องจบ เงยหน้ามอง เห็นทุกคนฟังนิ่ง อึ้ง ทึ่ง ไปตามกัน

ooooooo

ฝ่ายเฮียโชคหมดอาลัยตายอยากในชีวิต ไม่กินข้าวไม่กินยาไม่ทำกายภาพ เหมยอ้อนวอนอย่างไรก็ไม่สำเร็จ เจ๊ง้อจึงให้เหมยออกไปแล้วทั้งขู่ทั้งปลอบจนเฮียโชคยอมกินยา ยอมทำกายภาพ

ธาวินดีใจมากที่ร้องเพลงได้ดีขึ้น มาคุยอวดเหมย อ้อนว่าถ้าได้เหมยเป็นคนสอนร้องและเต้นตนจะทำได้ดีกว่านี้ พูดจนเหมยใจอ่อนยอมสอนให้ เมื่อกลับบ้านเหมยอวดเฮียโชคว่าธาวินกำลังจะเป็นนักร้องแล้ว พอได้ยินเชื่อธาวิน เฮียโชคก็เครียดขึ้นมาอีก จนเหมยต้องหยุดพูด

แก้มบุ๋มกลัวธาวินจะร้องและเต้นได้ดีกว่า วางยาแล้วก็ยังหยุดธาวินไม่ได้ วันนี้จึงแกล้งใช้รองเท้าส้นเข็มเหยียบขยี้หมายให้ธาวินเจ็บจนซ้อมไม่ได้ แต่ธาวินก็อดทนซ้อมจนทนไม่ได้ล้มลง พวกเกรียงเพชรจึงรู้ว่าเท้าเขาเจ็บ

แม้การร้องการเต้นของธาวินจะยังไม่ดีพอ แต่เกรียงเพชรเห็นถึงความอึด ความอดทนของธาวิน บอกเขาว่า

“นายนี่อดทนดี ทนร้อนทนหนาวทนเจ็บให้ได้อย่างนี้ มันถึงจะยืนบนเวทีได้นานกว่าคนอื่น”

ส่วนแก้มบุ๋มถูกครูอะตอมและครูนกกระจิบ จับได้รู้ทัน ครูอะตอมถามว่า

“แก้มบุ๋ม เธอลืมอะไรไปหรือเปล่า ที่นี่มีวงจรปิด” ส่วนครูนกกระจิบก็ปรามว่า

“อยากชนะ ก็ต้องต่อสู้กันด้วยความสามารถครูไม่เคยสอนให้เธอชนะด้วยการทำร้ายคนอื่น”

ooooooo

เหมยไปขายซาลาเปาในตลาด นับวันขายดี อาหยางไปขายอีกตลาดหนึ่งเพื่อไม่แย่งลูกค้ากัน แต่วันนี้เหมยถูกวัยรุ่นสองคนเข้ามาก่อกวน พอเหมยไล่มันก็ปัดถาดซาลาเปาทิ้ง ขณะมันกำลังจะปัดอีกถาด ก็ถูกมือกำยำของธาวินจับแขนบิด แทนเข้าล็อกอีกคนไว้ วัยรุ่นจอมซ่ารังแกแต่คนอ่อนแอกว่า พอเจอของจริงเข้าก็เปิดแน่บทั้งสองคน

ธาวินกับแทนเลยช่วยเหมยขายซาลาปา บรรดาสาวๆและแม่ยกพากันมารุมซื้อจนซาลาเปาหมดในพริบตา เหมยนับเงินบอกทั้งสองว่าจะเอาไว้จ่ายค่าทำกายภาพของป๊า ธาวินบอกว่าอยากให้เฮียโชครักษาในโรงพยาบาลเอกชน

“ไม่เป็นไร ฉันยังทำงานได้ คุณเก็บเงินไว้เถอะเจ้าชาย คุณเองก็ต้องกลับไปช่วยพ่อที่วังใต้เมฆ”

“อดทนนะครับเหมย อดทนเอาชนะปัญหาทุกอย่างวันนี้ให้ได้ แล้วเราจะได้กลับไปที่วังใต้เมฆด้วยกัน”

ธาวินกับเหมยสบตากันด้วยความหวังเต็มเปี่ยม

และแล้วก็เหมือนสายฟ้าฟาดเปรี้ยงที่ค่ายเอโอดี เมื่อดีเจทางคลื่นวิทยุประกาศและเปิดเพลงซิงเกิลเพราะๆ ของนักร้องในค่ายเคพี เสี่ยอ๊อดได้ฟังถึงกับสบถ

“บ้าเอ๊ย...มันชิงออกมาก่อนเราได้ไงวะ” ส่วนลีโอแค้นแทบระเบิด เอกเอื้อก้มหน้างุด เสี่ยก็ทำได้แค่ระเบิดระบายอารมณ์ “โอ๊ย...เครียดโว้ย”

ส่วนที่ค่ายเคพี เกรียงเพชรหัวเราะร่าบอกลันตาว่ารู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไรต่อ

“ค่ะป๋า เปิดแถลงข่าวซิงเกิลใหม่ของธาวินให้บึ้มบั้ม เอาแบบให้เสี่ยอ๊อดกระอักเลือดพรวดๆ ตาค้างหามเข้าไอซียู”

ทุกคนหัวเราะกันครื้นเครงที่ได้เอาคืนคู่แข่งอย่างสะใจ

ในวันแถลงข่าว เหมยปลอมตัวเป็นผู้ชายเข้าไปชมการแสดง ตั้งใจเอาซาลาเปาใส่ถุงฟอยล์ไปฝากธาวินด้วยโดยแอบฝากจำปาไปให้ ระมิงค์เมืองแอบได้ยินจึงให้ตันหยงเอาไปทิ้งถังขยะเสีย

งานแถลงข่าวและโชว์ของธาวิน ได้รับการต้อนรับอย่างล้นหลาม ธาวินพยายามมองหาเหมยจนเจอ ต่างมองและยิ้มให้กันอย่างปลื้มปีติ ส่วนลีโอนั่งดูอยู่ที่ตึกเอโอดี คำรามแค้น

“ไอ้วิน แกจะจองเวรฉัน แกจะแย่งทุกอย่างของฉันไปใช่ไหม”

เมื่อโชว์เสร็จธาวินลงมาถ่ายรูปกับแฟนคลับ พรีน แฟนคลับน่ารักรูปร่างบอบบางพยายามเบียดเข้าไปมอบตุ๊กตาหมีให้ธาวิน ถูกเบียดจนเป็นลมตรงหน้าธาวิน เขาแหวกแฟนคลับไปอุ้มพรีนขึ้นมาท่ามกลางแสงแฟลชวูบวาบ ระมิงค์เมืองชักสีหน้าไม่พอใจเมื่อเห็นธาวินอุ้มพรีน เหมยเองก็ใจกระตุกกับภาพนั้นรู้สึกร้อนวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เปิดลุคแรก ทนายสาวเบลล่า ในละคร "ให้รักพิพากษา Dare To Love"

เปิดลุคแรก ทนายสาวเบลล่า ในละคร "ให้รักพิพากษา Dare To Love"
18 ก.พ. 2563
08:40 น.