ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ดอกไม้ใต้เมฆ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: "เป่าจินจง" ส่ง "ดอกไม้ใต้เมฆ" ลงจอ "เด่นคุณ งามเนตร" ประกบ "แยม มทิรา"


วันนี้ระมิงค์เมืองมาหาธาวินขณะเขากำลังซ้อมกับแทนที่ลานซ้อม เธอรอธาวินซ้อมจนเสร็จจึงเดินยิ้มไปหา แทนเช็ดเหงื่อไปมองทั้งคู่ไปอย่างสังเกต ธาวินเล่าตำนานสิงโตให้ระมิงค์เมืองฟัง เธอฟังไปลอบมองแทนไป พอธาวินเล่าจบเธอหัวเราะ บอกว่า

“หลายตำนานจังเลยนะคะ เลยไม่รู้ว่าอันไหนกันแน่ที่เป็นความจริง”

“หรืออาจจะไม่จริงทั้งหมดก็ได้นะครับ ผมก็จำจากเฮียโชคมาเล่าอีกที”

พอดีเหมยกับหมิงเดินมา เธอไหว้ระมิงค์เมือง ถามว่าคุยอะไรกันอยู่หรือเห็นหัวเราะกันใหญ่ ระมิงค์เมืองบอกว่าธาวินเล่าตำนานสิงโตให้ฟัง ธาวินถามว่าวันนี้เหมยไม่มีงานหรือ

“อืม ต้องเข้าไปคุยกับสไตลิสต์เรื่องเสื้อผ้าที่จะใช้กับเพลงใหม่ รีบไปเถอะหมิง”

พอเดินออกมา หมิงกระซิบเหมยว่าอย่างกับคู่จิ้นต่างวัยในนิยายข้างหลังภาพแน่ะ สาวสูงวัยกับหนุ่มหน้าใสเอ๊าะๆ แล้วหมิงก็หัวเราะไม่ได้คิดอะไร

แต่เหมยหันมองธาวินกับระมิงค์เมืองที่ยังคุยกันอยู่อย่างสนิทสนมสนุกสนาน ก็หันกลับมาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าในความรู้สึกของตัวเอง...

ooooooo

เอกเอื้องง เมื่อเสี่ยอ๊อดบอกว่าตกลงเขาเลือกลีโอเป็นนายแบบโฆษณากาแฟ คิมมี่แห่งค่ายเคมีก็งงและโมโหที่อยู่ดีๆนายแบบกลายเป็นลีโอ หาว่าถูกเอกเอื้อใช้มนต์ดำเล่นงานแน่ๆ แต่เพียงครู่เดียว คิมมี่ก็ได้รับโทรศัพท์ ฟังปลายสายแล้วเธอดีใจแทบกรี๊ด ถามว่า “จริงเหรอ ขอบคุณสวรรค์ที่เพิ่มบทให้เด็กหนุ่มของคิม...ว่างค่ะ ไปได้วันนี้เลยค่ะ”

ที่โปรดักชั่นเฮาส์ เหมยมาฟิตติ้งชุดที่จะใส่ถ่ายโฆษณา สไตลิสต์บอกว่า วันถ่ายจะหาคอนแท็กเลนส์สีน้ำตาลมาให้เมญ่าใส่ ตาจะได้ดูซอฟต์กว่านี้อีกนิดหนึ่งแล้วก็บ่นว่าจะเตรียมทันไหมเนี่ย เอกเอื้อจึงอาสาจะหาให้ พอเมญ่าลองชุดเสร็จจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า คิมมี่ก็พาหนุ่มหล่อเข้ามา เอกเอื้อถึงกับตะลึงในความหล่อ แต่พอมองไปเห็น คิมมี่ก็ทำหน้างงถามคิมมี่ว่า

“เขาเปลี่ยนตัวแล้วไม่ใช่หรือ ลีโอก็ฟิตติ้งไปตั้งแต่เช้าแล้ว หล่อนพาเด็กมาทำไม”

คิมมี่ลอยหน้าบอกว่าเขาเพิ่มบทย่ะ ส่วนสไตลิสต์ก็บอกว่าลูกค้าเสียดายความหล่อของน้องเลยอยากให้เติมบทให้นิดหนึ่ง คิมมี่หาว่าเอกเอื้อใช้มนต์ดำทำให้ลูกค้าเปลี่ยนใจ เอกเอื้อว่าตนไม่เกี่ยว แล้วถามเด็กหนุ่มว่าชื่ออะไร พอเด็กหนุ่มบอกว่าชื่อเหวิน เอกเอื้อก็ร้องลั่นว่าคิมมี่ใจร้าย ทำไมไม่เปลี่ยนชื่อให้น้องก่อน คิมมี่บอกว่ารอให้พระตั้งให้เหมยเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จมาหาเอกเอื้อ เห็นคิมมี่จึงสวัสดี เห็นทั้งคู่ยังฮึ่มฮั่มใส่กัน เหมยหัวเราะขำที่เอกเอื้อกับคิมมี่เจอกันทีไรก็ต้องมีเรื่องจิกกัดกันทุกที

เหวินเห็นเหมยหัวเราะ ก็ตกตะลึงในความน่ารัก มองอย่างหลงใหลในเสน่ห์ของเมญ่าทันที

เหมยรู้ตัวว่าถูกจ้องจึงหันไปมองและยิ้มให้ ทำเอาเหวินเขินจนทำอะไรไม่ถูก เอกเอื้อกับคิมมี่มองอาการของเหวินอึ้ง

ooooooo

เช้าวันใหม่ ที่บ้านถ่ายโฆษณา เหมยแต่งตัวเสร็จจะใส่คอนแทกเลนส์ให้หมิงหยิบให้ พอหยิบออกมากลายเป็นยาหยอดตา เหมยบอกหมิงว่า

“หยิบผิดอีกแล้วสิ กลับไปเอาเลย”

เอกเอื้อให้โทร.บอกคนที่บ้านเอามาให้ดีกว่าจะได้ไม่เสียเวลา เหมยกลัวจะหยิบผิดอีก หมิงเสนอให้เจ็กโชคไปหยิบแล้วให้ใครนั่งมอเตอร์ไซค์มาให้ วันนี้เฮียหยางก็ไม่อยู่เสียด้วย

เหมยโทร.ไปบอกป๊า เฮียโชคบอกว่าภาษาอังกฤษตนอ่านไม่ออกเสียด้วย จำปาก็ไม่อยู่แถวนี้ เลยต้องให้ธาวินช่วยไปหยิบและนั่งมอเตอร์ไซค์ไปส่งให้ ธาวินไปได้ทันเวลาพอดี หมิงเห็นธาวินเพิ่งมาถึงเหนื่อยๆเลยชวนอยู่ดูการถ่ายทำก่อน แต่พอหมิงพาธาวินเดินไป ลีโอเห็นพอดี เอกเอื้อจึงเรียกมาวินไปกันไม่ให้มีเรื่อง

เหมยต้องถ่ายคู่กับเหวิน ปรากฏว่าเหวินประหม่าเขินเหมยจนถ่ายทำไม่ได้ ผู้กำกับใจดีบอกว่าไม่เป็นไรถ่ายใหม่แล้วหันไปบอกคิมมี่ให้ช่วยตนด้วย ลีโอที่นั่งรออยู่ที่โซฟาเบ้ปากกับเด็กใหม่ โพล่งขึ้นอย่างไร้มารยาทว่า สงสัยจะยังอีกนานตนขอไปส้วมก่อน เหมยปลอบใจเหวินว่า

“ไม่เป็นไร อย่าเครียด เดี๋ยวหายตื่นเต้นก็เล่นได้เอง”

ธาวินมองเหมยด้วยความชื่นชม ครู่หนึ่งผู้กำกับถามว่าพร้อมหรือยัง ลีโอไม่พอใจบอกว่าตนพร้อมตั้งนานแล้วคนอื่นล่ะพร้อมรึยัง เหวินก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด

เหมยวางถ้วยกาแฟลงเข้าไปจับแขนสองข้างของเหวินให้กำลังใจว่า

“มัวแต่กลัวแบบนี้ วันนี้ก็ถ่ายไม่เสร็จ” จับแขนเหวินแน่นมองหน้าปลุกใจว่า “อย่ายอมให้ใครมาดูถูกเราได้ตลอดนะ เอาชนะให้ได้ ทำให้คนที่ด่าเรามันอายไปเลยรู้ไหม”

เหวินพยักหน้าอย่างมีกำลังใจ ลีโอเห็นเหมยจับแขนเหวินก็ทนไม่ได้ฮึดฮัดจะเอาเรื่อง เอกเอื้อรู้แกวรีบเข้าขัดขึ้นว่า

“พี่ก็ว่าแล้ว มือเมญ่าเปื้อนอะไรก็ไม่รู้ เห็นในมอนิเตอร์แว้บๆ เดี๋ยวขอให้เมญ่าไปล้างมือแป๊บนะคะทุกคน ลีโอด้วย มาทางนี้” แล้วจูงมือทั้งสองคนออกไป พอลับตายตาคนก็ดุ “อย่าหาเรื่องนะลีโอ พี่บอกไว้เลยนะ ถ้างานนี้มีปัญหาอีก พี่ไม่เอาเธอไว้แน่ พี่ไม่ได้ขู่นะพี่เบื่อที่จะคอยตามแก้ปัญหาให้เธอเต็มทีแล้ว”

“เรามาทำงานนะคะพี่ลีโอ สนใจทำงานในหน้าที่ให้ดีดีกว่า ก่อนจะไม่มีโอกาสอีกครั้ง” เหมยเตือนด้วยสีหน้าและน้ำเสียงขรึมจริงจังแล้วเดินกลับเข้าไป เอกเอื้อมองลีโอที่ยังทำหน้าดื้อรั้น

การถ่ายฉากโฆษณาต่อไป เป็นฉากที่เหมยถ่ายกับลีโอ ซึ่งเหมยจะต้องประคองแก้วกาแฟแล้วสองมือของลีโอประคองมือเหมยไว้อีกที กลิ่นหอมของกาแฟทำให้ทั้งคู่ยิ้มให้กันอย่างเบิกบาน

แต่พอถึงเวลาถ่ายทำจริงๆ เหมยกลับไม่สามารถทำสีหน้าให้แช่มชื่นเบิกบานได้จนผู้กำกับสั่งคัท เหมยขอโทษและขอเบรกครู่หนึ่ง ผู้กำกับให้พักสิบนาที

เหมยเดินแยกไป ธาวินถามหมิงว่าไม่ตามไปดูหน่อยหรือ หมิงบอกว่าไม่ต้องเวลาเครียดต้องการสมาธิเหมยไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้

ขณะพักนั่นเอง พลอยแพรวเดินเข้ามาในกอง ลีโอเห็นก็รีบเข้าไปพูดคุยโปรยเสน่ห์อย่างสนิทสนมจนทุกคนมองแปลกใจไป แต่คิมมี่ดูออก ส่ายหน้าสมเพชบอกเอกเอื้อว่า

“นี่สินะเหตุผลที่เปลี่ยนตัวกันง่ายๆ หล่อนเสี้ยมสอนกันมาแบบนี้หรือ” เอกเอื้อบอกว่าตนไม่เกี่ยว “มาทรงนี้ มันไม่น่าเชื่อหรอกว่าผู้จัดการอย่างหล่อนจะไม่เกี่ยว”

ooooooo

เหมยพยายามทำสมาธิบอกตัวเองต้องทำให้ได้ เตือนตัวเองว่านี่งานนะ ขณะนั้นเองธาวินถือถ้วยไอศกรีมเข้ามา ถามอ่อนโยนว่า

“เล่นอะไรไม่ได้ครับ”

“เหมยมองหน้าพี่ลีโอแล้วยิ้มเบิกบานไม่ได้ ความรู้สึกมันแย่ แบบแย่มากๆ”

ธาวินยื่นไอศกรีมให้บอกว่าเห็นเขาแจกเลยหยิบมา เผื่อเหมยจะอารมณ์ดีขึ้น เหมยรับไอศกรีมยิ้มให้ธาวินชมว่า

“เหมยยิ้มได้สวยมากเลยครับ” เหมยทำช้อนตักไอศกรีมหล่น ธาวินจะไปหยิบให้ใหม่ เหมยว่าไม่ต้องตนจะต้องเข้าไปถ่ายต่อแล้ว ธาวินให้กำลังใจว่า “เหมยทำได้ครับ ผมมั่นใจว่าเหมยยิ้มกับลีโอได้เพราะเหมยคือศิลปิน”

เหมยรู้สึกดีขึ้น ยิ้มขอบคุณที่ธาวินให้กำลังใจแล้วในการถ่ายครั้งนี้เหมยก็สามารถทำได้ดีจนผู้กำกับลุกขึ้นปรบมือชมว่า

“คัทครับ งดงามมากครับน้องเมญ่า เสน่ห์ในรอยยิ้มนี่มาเต็มมาก ขอบคุณทุกคนนะครับ งานวันนี้เสร็จเรียบร้อย สลายตัว”

ที่แท้ตลอดเวลาของการถ่ายทำ เหมยคิดเห็นหน้าลีโอเป็นธาวิน เธอจึงยิ้มได้อย่างอ่อนหวานนั่นเอง

จำปาอยู่ที่บ้าน ชะเง้อคอยาวคอยธาวินก็ยังไม่กลับมาสักที อาหยางจึงชวนมาหัดทำเกี๊ยวกัน พอธาวินกลับมาจำปารีบเอาเกี๊ยวให้ชิมอวดฝีมือ ธาวินชมว่าอร่อยมาก อาหยางถามเหมยว่าทำงานกับลีโอมีปัญหาไหม หมิงบอกว่าเยอะเลย ดีที่เอกเอื้อมาห้ามไว้ทัน จำปาฟังแล้วโมโหบอกว่าถ้าลีโอโผล่มาตอนนี้จะเอาเกี๊ยวร้อนๆนี่ขว้างหน้าเลย

“ไม่ได้นะ” เหมยห้าม หมิงถามว่ายังห่วงลีโอหรือ เหมยพูดหน้าตายว่า เสียดายเกี๊ยว ทำเอาทุกคนหัวเราะกันครืน

ooooooo

เหมยเดินวนเวียนที่ลานซ้อม ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมใจถึงคิดถึงแต่ธาวินพยายามหักห้ามใจตัวเอง พอดีธาวินเดินมาถามว่าเป็นอะไร ไม่สบายหรือ เหมย กลบเกลื่อนปฏิเสธเสียงสูงว่าเปล่า คิดถึงงานนิดหน่อย

ธาวินถามว่าต้องทำงานกับลีโออีกใช่ไหม เตือนว่าให้ระวังตัว ยังไงก็ให้หมิงกับเอกเอื้ออยู่ใกล้ๆ เหมยขอบใจบอกว่าที่จริงลีโอก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรแค่อารมณ์ร้อน เอาแต่ใจมากไปหน่อยเท่านั้น

“ก็คงมีแต่เหมยที่เข้าใจ ให้อภัยลีโอได้ เพราะความรัก...ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน เหมือนลิ้นกับฟัน ค่อยๆคุย เดี๋ยวก็ดีกันได้เอง”

เหมยพยายามจะอธิบาย ธาวินว่าไม่ต้องอธิบายหรอกตนเข้าใจ เหมยถามว่าเข้าใจอะไรหรือว่าเขากำลังมีความรัก

“ใช่ ผมมีคนที่ผมชอบอยู่แล้ว” เหมยถามว่าตนรู้จักไหม ธาวินนิ่งไม่ตอบ เหมยโมโหบอกว่าตามใจ คนมีความลับเยอะแล้วสะบัดไป ธาวินมองตามพูด

กับตัวเองว่า “ผมไม่บอกให้คุณสับสนตอนนี้หรอกเหมย รอให้คุณไม่มีลีโอในหัวใจจริงๆ แล้วผมจะบอกคุณว่าผมชอบใคร”

ธาวินเดินกลับมาทางบ้านเจอแทน แทนบอกว่าเห็นเหมยวิ่งมาจากลานซ้อมคิดว่าเจ้าชายคงอยู่ที่นั่น ธาวินบอกว่า เหมยเข้าใจตนผิด แล้วจะเดินไปทางห้องพักคนงาน เจอแทนเพิ่งกลับมา แทนบอกเป็นรหัสว่า

“พ่อโทร.มาเรื่องนกที่เลี้ยงไว้” แล้วเล่าเบาๆ ว่า กองกำลังลับจะส่งคนข้ามชายแดนเข้ามาประชุมเรื่องวางแผนชิงตัวเจ้าสัตยา ธาวินจะไปประชุมด้วย แทนบอกว่าพ่อสั่งห้ามเด็ดขาด เพราะเจ้าชายคือคนสำคัญที่สุด ถ้าพวกภูผาจับไปได้เราจะสูญเสีย

เวียงพะเนินไปอย่างไม่มีทางกอบกู้คืนมาได้ แทนบอกว่าตนลางานกับเฮียโชคแล้ว ตอนตนไม่อยู่ให้เจ้าชายระวังตัวด้วย

“ไม่ต้องห่วง เรามีวิชาต่อสู้พอตัว ผู้พันสอนไว้ดี”

“ยังไงเจ้าชายก็อย่าเห็นแก่เรื่องของเหมยจนลืมห่วงตัวเอง” ธาวินมองหน้า แทนรีบก้มหัว “ผมขอโทษ แต่ผมพูดเพราะเป็นห่วง”

ธาวินขอบใจความหวังดีของแทน และฝากเยี่ยมตาสุขกับยายพรด้วย บอกว่าไม่ต้องห่วงจำปา เธอคงอยู่ที่นี่อีกนาน แทนเตือนว่าอย่าประมาทเพราะผู้หญิงเป็นเพศที่อดทนที่สุดเพื่อความรัก ธาวินแซวว่าตั้งแต่มาอยู่เมืองไทยผู้พันรู้จักความรักมากขึ้น ธาวินแหงนมองฟ้า คิดถึงพ่อกับเวียงพะเนิน เอ่ยสั่งแทนว่า

“ประชุมแล้วรีบกลับมาบอกแผนทั้งหมด ท่านพ่อกับเวียงพะเนินกำลังรอเราอยู่”

ooooooo

บูรพาสมิงยืนมองดาบสั้นสลักลวดลายเป็นสัญลักษณ์เสือดำของตระกูลที่อยู่ในกรอบรูปกระจกติดผนัง ระมิงค์เมืองลงมาพอดีเขาบอกน้องสาวว่า

“พ่อโทร.มาบอกว่ามีการเคลื่อนไหวของพวกเจ้าสัตยาที่ซ่อนตัวอยู่แถวชายแดน น้องต้องจับตาดูเจ้าชายให้มากกว่านี้”

“ไม่ต้องห่วงค่ะ น้องจำขึ้นใจ ชีวิตเจ้าชายธนาวินดรนสำคัญมากแค่ไหนกับงานคืนศักดิ์ศรีของตระกูลเรา”

“จับเป็นน่าจะที่ดีกว่าจับตาย ชีวิตเจ้าชายยังเป็นหุ่นเชิดให้เราได้ ระมิงค์เมือง รีบหาทางพาเจ้าชายกลับไปเวียงพะเนิน” บูรพาสมิงมองน้องสาวด้วยสายตาเด็ดขาด

จากนั้นระมิงค์เมืองไปติดต่อคณะสิงโตให้ไปแสดงที่เวียงพะเนินในงานเชื่อมความสัมพันธ์หอการค้าไทยกับเวียงพะเนิน เรื่องค่าเดินทางและค่าใช้จ่าย คนจัดงานรับผิดชอบดูแลทั้งหมด เฮียโชคดีใจมากจะจัดชุดใหญ่ไป ระมิงค์เมืองบอกว่าไม่ต้องเอาไปทั้งคณะ ตนอยากให้คัดคนที่ดีที่สุด ทุ่มเทที่สุด

เฮียโชคตอบรับด้วยความดีใจ บอกในคณะว่าต้องฝึกซ้อมหนัก เรากำลังจะโกอินเตอร์ไปถึงเวียงพะเนิน ธาวินบอกเฮียโชคว่าตนอยากไปเชิดสิงโตที่เวียงพะเนิน

“ใครอยากไปก็ต้องขยัน อดทน สิงโตจะผงาดได้ ไม่มีคำว่าโชคช่วย มีแต่คำว่าซ้อม ซ้อม แล้วก็ซ้อม”

ธาวินมีความหวังว่าโอกาสที่จะได้กลับไปกอบกู้บ้านเมืองใกล้เข้ามาแล้ว ในการซ้อมถึงแม้ไม่มีแทนอยู่ แต่ธาวินก็เต้นได้แข็งแรง ท่วงท่าน่าเกรงขาม โดยมีระมิงค์เมืองมานั่งดูอย่างสังเกตใกล้ชิด ทำให้จำปาเขม่นเพราะความหึงหวงธาวิน เมื่อเหมยกับหมิงกลับมาเห็นระมิงค์เมืองมาดูธาวินซ้อม หมิงพูดขำๆว่า ช่วงนี้ธาวินเนื้อหอมเหลือเกิน ทำให้เหมยคิดถึงที่ว่าธาวินบอกว่า “ผมมีคนที่ผมชอบอยู่แล้ว” ก็ร้อนวูบวาบขึ้นมา เดินหนีออกไประหว่างธาวินพักซ้อม จำปาเอาน้ำมาให้ดื่มและมองระมิงค์เมืองอย่างเขม่น ระมิงค์เมืองเปรยๆว่าน้องสาวธาวินดูจะหวงพี่ชายน่าดู ธาวินขอเธออย่าได้ถือสาเลย

“ไม่หรอกค่ะ ฉันจะโกรธน้องสาววินได้ยังไง แค่สงสัยว่าเคยทำแบบนี้กับคุณเหมยลูกสาวเจ้าของคณะหรือเปล่า”

มาวินจึงบอกให้จำปาไปช่วยอาหยางทำกับข้าวเสีย ตกเย็น เหมยเอาเครื่องสำอางที่แฟนคลับซื้อให้มาแบ่งให้จำปาใช้ จำปามีอคติกับเหมยอยู่แล้วไม่เพียงไม่รับหากยังขวางทิ้งอีกด้วย ธาวินเห็นเข้าเดินไปหยิบถุงเครื่องสำอาง ดุจำปาว่า

“สิ่งที่จำปาทำลงไป คือการเสียมารยาทกับทั้งคุณระมิงค์เมือง และเหมย สองคนนั้นเขาคงไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไร แต่มันทำให้จำปาดูไม่ดีเลยนะ”

ธาวินวางถุงเครื่องสำอางให้จำปาแล้วเดินออกไป จำปาหน้าจ๋อย น้ำตาคลอน้อยใจที่ถูกธาวินดุ กลางคืน เมื่อไปพบกับเหมยที่ห้องเก็บหัวสิงโต ธาวินขอโทษแทนจำปา เพราะจำปายังเด็ก เหมยบอกว่าตนไม่ถือ ธาวินจึงบอกว่า ที่จริงจำปาไม่ใช่น้องสาวแต่เป็นคนข้างบ้านที่ตามมาเพราะอยากมาเที่ยวกรุงเทพฯด้วย แต่ที่ต้องบอกว่าเป็นน้องสาวเพราะไม่อยากให้คนอื่นดูจำปาไม่ดี

“มิน่า จำปาถึงหวงนายมาก”

“แต่ผมไม่ได้คิดเกินเลยกับจำปา ผมมีคนที่ชอบแล้ว” ธาวินมองเหมยเต็มตาบอกเป็นนัย แต่เหมยกลับบอกว่าตนรู้แล้วไม่ต้องย้ำ และดีใจด้วย แล้วเปิดเพลงซ้อมต่อ

ธาวินถามว่าเหมยเต้นท่าใหม่หรือ เหมยบอกว่าตนต้องร้องเพลง ถ่ายเอ็มวีกับลีโอแล้วก็จะปล่อยโปรโมต ประชดธาวินว่า เขาเองก็ซ้อมหนักแต่มีระมิงค์เมืองเอาใจช่วยทุกวัน ธาวินตอบเพียงสั้นๆว่าครับ แล้วนิ่ง เหมยงอนบอกว่าตนต้องไปซ้อมแล้ว แล้วเดินเร็วๆ ไปเลย

ธาวินพึมพำอย่างหึงไม่รู้ตัวว่า “ฉันนั้นมีร้องเพลง ถ่ายเอ็มวี โปรโมต...กับลีโอ...”

ooooooo

ระมิงค์เมืองบอกธาวินว่าถ้าเขาอยากไปเชิดสิงโตที่เวียงพะเนินเธอช่วยพูดกับเฮียโชคได้ ธาวินขอไปด้วยความสามารถของตนดีกว่า ระมิงค์เมืองยังเลียบเคียงถามว่าเขารู้จักเวียงพะเนินด้วยหรือ

ธาวินบอกว่าไม่รู้จักแล้วถามเธอบ้างว่าเคยไปเวียงพะเนินไหม ระมิงค์เมืองบอกว่าไม่เคย แต่ติดต่องานนี้ให้ผู้ใหญ่เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ ครั้นธาวินถามว่าทำไมผู้ใหญ่ท่านนี้ถึงสนใจเวียงพะเนิน เธอตอบปัดไปว่าคงเห็นว่าชื่อแปลกดีกระมัง

วันนี้จะมีการถ่ายเอ็มวีแล้ว เอกเอื้อเตรียมงานอย่างรอบคอบโดยเฉพาะกับเหมยและลีโอ ยกมือท่วมหัวภาวนาว่าวันนี้จะติดอะไรก็ไม่ว่าแต่ขอให้ถ่ายได้เรียบร้อยตลอดรอดฝั่งทีเถอะลูกช้างจะแก้ผ้ารำถวาย

เหมยชวนอาหยางไปดูถ่ายเอ็มวี อาหยางจึงชวนธาวินกับจำปาไปด้วยเพราะตนไปดูคนเดียวมันเขิน แต่ธาวินไปดูได้ครู่เดียวเห็นลีโอเต้นกับเหมยได้อย่างมืออาชีพ เห็นความใกล้ชิดของทั้งคู่แล้วก็ทนดูไม่ได้แอบเดินเลี่ยงออกไป

ธาวินไปเดินห้างแก้เซ็ง ผ่านร้านขายเครื่อง ประดับ เห็นสร้อยหัวสิงโตคู่จึงหยุดดู จู่ๆคิมมี่ที่ตามธาวินมาก็จู่โจมเข้าจับแขนเขา ธาวินระวังตัวอยู่แล้วหันจับคิมมี่จะทุ่มในท่ายูโด สมุนของบูรพาสมิงที่ตามมาเห็นธาวินไม่ได้อยู่คนเดียวจึงเดินผ่านไป คิมมี่ดิ้นกระแด่วจะถูกทุ่มก็เกาะธาวินแน่นร้องลั่น

“ใจเย็นๆค่า...เจ๊กลัวแล้ว”

ที่แท้คิมมี่แมวมองมืออาชีพจะชวนธาวินไปเป็นศิลปิน แต่ธาวินไม่สนใจเดินหนีไป เจ๊กัดปากมองตามพึมพำ

“หล่อล่ำ น่าค้นหา อย่างนี้ปล่อยหลุดมือไม่ได้” แล้วตามไปตื๊อธาวินอีก จนธาวินถามว่าอยากโดนจับทุ่มจริงใช่ไหม เจ๊จึงยอมถอย แต่ยังฝากไว้ว่า ถ้าเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็บอก เจ๊จะรอสุดหล่อที่ท่าน้ำทุกวัน

เมื่อรู้ว่าลูกน้องกลับมารายงาน บูรพาสมิงบอกว่าจับตัวเจ้าชายไม่ใช่เรื่องง่าย ครั้งนี้เพียงเพราะอยากรู้ว่าเจ้าชายระวังตัวแค่ไหนเท่านั้น ระมิงค์เมืองพูดอย่างมั่นใจว่า ถึงอย่างไรเราก็ต้องได้ตัวเจ้าชายไปเวียงพะเนินพร้อมคณะสิงโต ตอนนี้ปล่อยให้เจ้าชายใช้ชีวิตแบบสามัญชนไปก่อน เห็นเจ้าชายต้องอดทนทำงาน ล้างรถ ฝึกสิงโตจนเหงื่อชุ่ม ก็บันเทิงดี

“ไปถึงเวียงพะเนินเมื่อไหร่ ยังมีเรื่องให้บันเทิงอีกเยอะ” บูรพาสมิงยิ้มร้าย ระมิงค์เมืองมองพี่ชายแล้วก็กังวลถึงธาวิน

ooooooo

ลีโอกับเหมยเต้นรอบสุดท้าย ผู้กำกับเช็กเทปแล้วสั่งเลิกกอง ทุกคนเฮที่งานผ่าน

อาหยางชมว่าเหมยเก่ง เหมยถามว่ามากันสองคนหรือ อาหยางบอกว่าสามธาวินมาด้วย แต่พอมองหาไม่เห็น จำปาบอกว่าพี่วินออกไปตั้งนานแล้ว เหมยจึงชวนไปกินข้าวกันและกินไอติมด้วย จำปาดีใจที่จะได้เดินห้าง

พอทั้งสามออกไป เอกเอื้อก็เดินไปหาลีโอที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่ง ขอบใจที่วันนี้ทำงานได้เพอร์เฟกต์มาก ลีโอต่อว่าเอกเอื้อที่โกหกว่ามาวินไม่ได้มา เอกเอื้อบอกว่ามาแล้วกลับไปแล้วก็จบ ลีโอพึมพำว่า “เหมยรักไอ้คนเชิดสิงโตนั่นจริงๆ”

“ลีโอ รู้ไว้อย่างนะ ถึงหล่อ รวย แต่ไม่มีเสน่ห์ ไม่รู้จักคิดถึงคนอื่นมากกว่าตัวเอง ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนเขาก็ไม่เลิฟ”

พอเอกเอื้อเดินไป ลีโอทุบมือลงบนเสาคำราม “แล้วแกจะได้รู้ ไอ้วิน คนอย่างลีโอ สะกดคำว่าแพ้ไม่เป็น”

คืนนี้ ธาวินเจอเหมยที่ลานหน้าห้องนอน เขาถามเธอว่าถ่ายเอ็มวีวันนี้เหนื่อยไหม เหมยไม่ตอบแต่ถามว่าทำไมเขาถึงกลับมาก่อน ธาวินบอกว่ากลับมาซ้อมขึ้นเสา เหมยถามอีกว่าแทนไม่อยู่ทำไมเขาต้องซ้อมคนเดียว

“ถึงพี่แทนไม่อยู่ ผมก็ต้องซ้อม เรากำลังจะได้ไปเล่นที่เวียงพะเนิน”

เหมยถามว่าคราวก่อนก็เวียงพะเนิน เขามีอะไรกับเวียงพะเนินนักหนา ธาวินไม่ตอบ เหมยระแวงว่าเขามีความลับกับตนอีก ถามว่าไหนเคยบอกว่าชอบคุยกับตน หรือว่ามีคนที่คุยสนุกกว่าตนแล้ว เหมยเปิดประตูห้องเข้าไปเลย ธาวินคอตก ล้วงสร้อยสิงโตคู่ออกจากกระเป๋ากางเกงพึมพำ “ใจผมมีแต่คุณนะเหมย” แล้วเก็บสร้อยใส่กระเป๋าเดินไป

เหมยเข้าห้องแหวกม่านดู เห็นธาวินเดินออกก็ปิดม่านลงอย่างน้อยใจ

วันนี้ขณะเหมยคุยอยู่กับอาหยางนั้น หมิงวิ่งหน้าตั้งมาบอกว่าลีโอมา เหมยให้บอกว่าตนไม่อยู่ ตนไม่อยากเจอ หมิงว่าไม่ทันแล้ว อาหยางจึงอาสาว่าเฮียไปจัดการเอง แต่พอไปบอกลีโอว่าเหมยไม่อยู่ ลีโอไม่เชื่อเดินลุยเข้ามา

เหมยวิ่งไปที่ห้องเก็บหัวสิงโตเจอธาวินบอกว่าลีโอมาตนไม่อยากพบแล้ววิ่งไปดึงผ้าคลุมตัวเองจนมิด

ธาวินเดินไปคว้าไม้กวาดมาถือไว้ พอลีโอเข้ามาก็กวาดพื้นจนฝุ่นฟุ้ง ลีโอยิ่งเดินเข้ามาก็ยิ่งกวาด ซ้ำยังจามใส่ลีโอแล้วทำเป็นขอโทษ จนสุดท้ายลีโอทนไม่ได้ถอยกลับไป

แต่ลีโอไม่ยอมแพ้ ถือกล่องอาหารหลายกล่องไปที่คอนโดเหมยบอกพนักงานว่าให้แจ้งเมญ่าด้วยว่าพี่เอกเอื้อสั่งให้เอาอาหารมาส่ง พนักงานบอกว่าไม่ได้จริงๆ เพราะเมญ่าสั่งไว้ว่าไม่ให้ใครรบกวน ให้ลีโอติดต่อเมญ่าเองก่อน

ขณะลีโอออกไป ไข่มุกแอบถ่ายรูปไว้ให้เห็นหน้าลีโอชัดเจน พึมพำสะใจว่า

“เป็นไงเล่า คิดไว้ไม่มีผิด มีขึ้นคอนโดด้วย คราวนี้น้องแอ๊บแตกจะแก้ตัวยังไงฮ้า...”

แล้วไข่มุกก็ไปออกรายการแฉว่าลีโอขึ้นคอนโด เมญ่าโดยมีภาพประกอบหลายภาพ พอดีธาวิน อาหยางและจำปาดูอยู่ อาหยางด่าว่ารายการนี้มันมโนข่าวชัดๆ ไม่มีทางที่เหมยจะให้ลีโอขึ้นคอนโดและหมิงก็อยู่กับเหมยตลอด

“แบบนี้เหมยจะเดือดร้อน” ธาวินเป็นห่วง

ฝ่ายเกรียงเพชรหัวเราะสะใจเมื่อได้ดูข่าวนี้ บอกว่าอยากเห็นเสี่ยอ๊อดไมเกรนขึ้น ลันตาเลขาคู่ใจก็บอกว่า

“อุตส่าห์ปั้นภาพลักษณ์ศิลปินใสๆ ทีนี้จะแก้ปัญหายังไง กู๊ดเกิร์ลเจอแบดบอย”

เหมยบอกเอกเอื้อกับเสี่ยอ๊อดว่าลีโอไม่ได้มาหาตนที่คอนโด เอกเอื้อก็ถามพนักงานที่คอนโดแล้ว พนักงานบอกว่าลีโออ้างชื่อตนแต่เขาไม่ได้ปล่อยให้ขึ้นไป เสี่ยอ๊อดถามเอกเอื้อว่าทีนี้จะทำอย่างไรดี

“ข่าวเมญ่ากับลีโอมันมาถี่ขนาดนี้ จากที่ไม่เชื่อคนเขาก็เริ่มเชื่อบ้างแล้วล่ะหนู” เอกเอื้อกังวล

“แต่เหมยอยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำผิดอะไรนะคะ” เหมยหงุดหงิดจนน้ำตาคลอ

เฮียโชคโมโหมากบอกเหมยให้เรียกลีโอมาคุยกับตน ก็พอดีลีโอมา เฮียโชคบอกเหมยไม่ต้องออกไป ป๊าไปจัดการเอง แล้วเฮียโชคก็ไปบอกลีโอว่าอย่ามายุ่งกับเหมยอีกเด็ดขาด ไล่ให้กลับไปเสีย ลีโอยังตื๊อ เฮียโชคถามว่าจะออกไปดีๆ หรือไปแบบมีคนหามไป ลีโอจึงรีบถอยไป

ooooooo

ลีโอถูกสัมภาษณ์ในงานอีเวนต์ต่างๆ ถึงเรื่องขึ้นคอนโดเมญ่า ลีโอปฏิเสธไปตามแบบฉบับที่ดารานักแสดงตอบว่า เชื่อเถอะวันไหนตนกับเมญ่าพร้อมเปิดเผยความสัมพันธ์ ผู้ใหญ่ไฟเขียว รับรองตนไม่ปิดพี่ๆนักข่าวอยู่แล้ว

ส่วนเอกเอื้ออยากให้เหมยออกไปแก้ข่าวคู่กับลีโอในรายการโอ้วว้าวของไข่มุก บอกว่ายิ่งบ่ายเบี่ยงมันจะยิ่งไม่จบ เหมยบอกว่าตนไม่มีอารมณ์แอ๊บร่าเริงกับลีโอ เอกเอื้อกล่อมว่ามันเป็นอาชีพ เราต้องทำให้ได้ อีกทั้งหมิงกับอาหยางก็เห็นด้วยบอกว่านี่เป็นทางออกที่ดีที่สุด เหมยจำต้องรับชะตากรรม ซึ่งทุกคนก็มองอย่างเห็นใจ

คืนนี้ เหมยดูกระทู้ในไอแพดเกี่ยวกับเรื่องนี้ บ้างไม่เชื่อ บ้างแสดงความผิดหวัง เมญ่าก็ยิ่งเครียด ในภาวะนี้เอง ธาวินเอาดอกไม้สีขาวมาให้บอกว่า

“ที่บ้านผม เดือนสิบเป็นเดือนที่ดอกไม้หอมที่สุด เราจะเก็บดอกไม้มาให้กับคนที่เรา...ห่วงใย”

ธาวินมอบดอกไม้ให้ พอเหมยรับไป เขาก็หยิบสร้อยสิงโตคู่ออกมาบอกว่า

“ผมเห็นสร้อยเส้นนี้ ผมชอบมากเพราะสิงโตสองตัวอยู่คู่กัน เดินไปพร้อมกัน” แล้วเขาก็เดินอ้อมมาสวมสร้อยให้เหมย พลางพูด “ผมได้มาอยู่ในคณะสิงโตมีความหมายกับชีวิตผม เฮียโชคกับเหมยดีกับผมทั้งๆที่ไม่รู้ว่าผมเป็นใคร”

ธาวินขออนุญาตให้สร้อยเส้นนี้แทนคำขอบคุณ เหมยว่ามันแพงเกินไป

“ผมไม่เคยตีค่าทุกอย่างด้วยเงิน...สำหรับผม หัวใจเป็นสิ่งที่ต้องใช้หัวใจแลกมาเท่านั้น เหมยครับ ผมขอให้สิงโตคู่นี้อยู่ใกล้หัวใจที่เข้มแข็งของคุณ” เหมยขอบใจ แม้ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครแต่ทุกครั้งที่ผ่านมาเขามีน้ำใจและให้กำลังใจตนเสมอ ธาวินขอว่า “อย่าถอดสร้อยเส้นนี้ได้ไหมครับเหมย ใส่ไว้จนกว่าวันที่ผมจะไม่ได้อยู่ที่นี่”

เหมยตกใจถามว่าเขาจะไปไหน มาวินบอกว่า บอกไม่ได้จนกว่าเขาจะทำความฝันให้เป็นจริงก่อน

“เธอต้องได้ไปเชิดสิงโตที่เวียงพะเนิน” เหมยมั่นใจ

“ถ้าผมไปเวียงพะเนิน ผมขอให้เหมยไปกับผมด้วยได้ไหม” เหมยยิ้ม ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างให้ความหวัง

เหมยใส่สร้อยสิงโตคู่มองตัวเองอย่างมีความสุข หมิงถามใครให้ก็ไม่ยอมบอกแต่หมิงก็เดาจนถูกว่าวินให้มา หมิงกลัวเฮียโชครู้ เหมยยืนยันว่าเราเป็นเพื่อนกันเท่านั้นและธาวินก็คอยให้กำลังใจให้กล้าต่อสู้เพื่อสิ่งที่ตนรัก

“เค้ารู้จักตัว รู้จักเฮียโชค แต่เค้าไม่รู้จักวิน ระวังตัวระวังใจไว้บ้าง เค้าไม่อยากเห็นตัวเสียใจเพราะมองโลกในแง่ดีเกินไป” หมิงเตือน เหมยขอบใจที่หมิงเป็นห่วง

ooooooo

แทนกลับมาแล้ว พร้อมข่าวมาบอกว่าเจ้าสัตยาน่าจะถูกคุมขังอยู่ใต้วังเมฆ ธาวินว่าถ้าช่วยพ่อเราต้องฝ่าทหารเข้าไป

แทนบอกว่าถ้าสู้กันกำลังเราน้อยกว่า นายพลภูผาก็อาจถือเป็นข้ออ้างทำให้เกิดการจลาจล ธาวินถามว่านายพลกามินคิดจะใช้วิธีไหน

“ลอบส่งคนของเราแทรกซึมเข้าไป รู้ที่คุมเจ้าเหนือหัวสัตยาให้แน่ชัด แผนนี้ต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย แต่คนของเราปลอมตัว ปกปิดฐานะ หาทางเข้าไปในวังใต้เมฆให้แนบเนียนที่สุดแล้วครับ”

“บอกนายพลกาวินว่า เราจะใช้หัวสิงโตลอบเข้าเวียงพะเนินอีกทาง ถึงตอนนั้นเป็นโอกาสดีที่สุด เราจะบุกเข้าไปช่วยท่านพ่อด้วย”

แทนก้มหัวรับคำ ธาวินมองไปข้างหน้าอย่างมีความหวัง

ooooooo

ลีโอทำตัวเจ้าชู้ไก่แจ้เจอสาวที่ไหนเป็นป้อหาไม่เลือกหน้า จนมาเจอเหมยก็อ้อนว่าตนรักเหมยจริง เห็นสร้อยสิงโตคู่ก็ถามว่าธาวินซื้อให้ใช่ไหม เหมยไม่แคร์บอกว่าใครซื้อให้ก็เรื่องของตน

หมิงกระซิบว่าให้ถอดเสียเถอะ เหมยไม่ถอดถ้าไม่มีเหตุผลที่ดีกว่ากลัวคนอื่นเห็น ส่วนลีโอก็ยิ่งแค้นธาวินอาฆาตว่า

“ไอ้วิน แกกล้าฉกคนของฉัน แล้วยังมีสร้อยแทนใจกันอีก”

ฝ่ายไข่มุกได้รูปแล้วก็ไปออกรายการโจมตีเหมย

อย่างหนัก จนเอกเอื้อต้องให้ลีโอกับเมญ่าแถลงข่าวในรายการโอ้วว้าวของไข่มุก แต่ไข่มุกก็ไม่สามารถต้อนลีโอกับเมญ่าให้จนมุมได้ ในที่สุดไข่มุกก็ยิ่งแค้นที่ไม่สามารถคว่ำเมญ่าได้

ลีโอกัดธาวินไม่ปล่อย จ้างให้สุ่นขโมยของมีค่าของเฮียโชคแล้วป้ายสีให้ธาวิน สุ่นขโมยหยกล้อมเพชรแล้วเข้าไปในห้องธาวินเห็นกล่องที่ธาวินใส่ผ้าสองผืนไว้อย่างหวงแหนก็ถือโอกาสยิงกระสุนนัดเดียวได้นกสองตัว คือเอาแหวนใส่ไว้ในกล่องและเอาผ้าของรักของหวงของมาวินมาเผาเสีย

แต่มันทำพลาดไฟลุกลามไปถูกที่นอน ถูกไฟช็อตระเบิด เลยยิ่งลุกลาม สุ่นวิ่งไปร้องให้คนช่วยดับไฟ คนงานช่วยกันหิ้วน้ำดับไฟ ธาวินตัดสินใจวิ่งเข้าไปคว้าถังดับเพลิงมาดับไฟจึงดับไฟได้สำเร็จ เมื่อดับไฟได้แล้ว ธาวินหากล่องไม้ไม่เจอ แทนเชื่อว่าคงตกอยู่แถวนั้น

“อยู่กันยังไงให้ไฟไหม้” เฮียโชคมาโวยวาย

สุ่นสะดุ้งใส่ไฟทันทีว่าไฟไหม้ที่ที่นอนธาวิน อาหยางบอกว่าสุ่นเห็นเป็นคนแรก แล้วจู่ๆลีโอก็ถือ

ช่อดอกไม้เข้ามา เหมยถามว่ามาได้ยังไง ลีโอทำหน้าตายถามว่ามีอะไรกัน เฮียโชคที่เคยประกาศไม่ให้ลีโอมาที่นี่อีกไล่ตะเพิดทันที แต่ลีโอยังทำเฉย จนกระทั่งลูกน้องคนหนึ่งเอากล่องมาให้เฮียโชคบอกว่าเจอตรงที่ไฟไหม้

ธาวินดีใจมากลุกขึ้นทันทีที่เห็นหล่อง เฮียโชคถามว่ากล่องของเขาหรือ ธาวินบอกว่าใช่พลางขอคืน

เฮียโชคเปิดกล่องดูเห็นแหวนหยกล้อมเพชรของตนอยู่ในนั้น เหมยเห็นก็ตกใจ เฮียโชคตวาดลั่น

“หมายความว่าไง ไอ้แทน ไอ้วิน” แล้วก็สั่งเหมยให้โทร.เรียกตำรวจ

จำปาโวยวายว่าวินถูกใส่ร้าย วินกับแทนไม่ใช่ขโมย เหมยเองก็พยายามเตือนสติเฮียโชค ก็ถูกตวาดให้หยุด บอกว่าเรื่องนี้เหมยไม่เกี่ยว ธาวินบอกว่าตนไม่เคยขโมยของของใคร และขอดูกล่อง เฮียโชคโมโหปากล่องลงพื้น ธาวินกับแทนรีบหยิบกล่องขึ้นมา เห็นแต่กล่องเปล่าธาวินร้องเสียงแทบขาดใจ

“ของของผมหายไป”

ลีโอยืนดูอยู่ตลอดเวลาทำเป็นยืนนิ่งแต่แอบยิ้มสะใจ

เฮียโชคสั่งสุ่นให้เรียกตำรวจ เหมยออกรับแทน บอกว่าแหวนนั่นตนคงทำหล่น เพราะตนหยิบมาลองใส่เล่นตอนที่เอาของกินไปให้ธาวิน ถามนำธาวินกับแทนว่า ที่จริงมันอยู่ที่พื้นใช่ไหมแล้วเขาสองคนเอาใส่กล่อง

เฮียโชคกับลีโอตะลึงที่เหมยออกรับแทน เฮียโชคถามอย่างเจ็บปวดว่า “เหมยทำไมต้องช่วยมัน”

“เหมยเชื่อว่าวินไม่ใช่คนขี้ขโมย เหมยอยากให้ป๊าใจเย็นอย่าเพิ่งปรักปรำใคร ถ้าวินคิดจะขโมยของป๊าจริง ทำไมต้องมีเรื่องไฟไหม้ ให้คนไปเจอแหวนนี่ด้วย”

อาหยางให้เอาตำรวจมาหาคนผิด เหมยแย้งว่าเราจะลงโทษคนเพราะแค่สงสัยไม่ได้ เฮียโชคโกรธจนตัวสั่นไล่ทุกคนให้กลับห้อง เก็บของทำความสะอาด ห้ามใครออกนอกคณะ ใครหายไปจะถือว่าสมรู้ร่วมคิดกับโจร จะลากเข้าตะรางติดคุกหัวโตไปเลย หันปรามธาวินกับแทนว่า “ลื้อสองคนอย่าหนีเด็ดขาด”

“เราจะไม่หนี เพราะไม่ใช่ขโมย” แทนบอก

อาหยางบอกลีโอให้รีบกลับไปเสีย นี่เป็นเรื่องในคณะเรา ลีโอบอกว่าตนจะให้กำลังใจป๊าจับโจรให้ได้ แต่ก็ถูกกันไปจนได้

เมื่อทุกคนออกไปหมดแล้ว เฮียโชคหันไปพูดกับเหมยด้วยความผิดหวัง เจ็บปวดว่า

“เหม่ยเหมย ลูกทำอะไรลงไป รู้ตัวหรือเปล่า ทำไมต้องออกรับช่วยเด็กในคณะอย่างไอ้วิน”

ooooooo







นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“น้ำผึ้ง” ปลุกหลอนคืนชีพ “ปอบผีเจ้า”

“น้ำผึ้ง” ปลุกหลอนคืนชีพ “ปอบผีเจ้า”
29 ก.พ. 2563
06:45 น.