ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ดอกไม้ใต้เมฆ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: "เป่าจินจง" ส่ง "ดอกไม้ใต้เมฆ" ลงจอ "เด่นคุณ งามเนตร" ประกบ "แยม มทิรา"



วันนี้มีคนมาจ้างเจ๊ง้อให้ทำซาลาเปาไปงานศพ เจ๊ง้อจึงให้อาหยางกับหมิงเอาไปฝากเหมย ขณะรอซาลาเปา เหมยก็โทร.มาเร่งหมิงให้รีบกลับเพราะลีโอโทร.มาบอกว่ากำลังจะมา

หมิงบ่นว่ามีแฟนแล้วลำบากขนาดนี้ไม่ควรมีตั้งแต่แรก เหมยบอกว่าถ้ารู้ตั้งแต่แรกก็ไม่อยากมีหรอก แล้วเร่งให้หมิงรีบมา เจ๊ง้อถามว่าเหมยมีแฟนแล้วหรือ อาหยางบอกว่าเป็นนักร้องรุ่นพี่เหมยเคยชอบสมัยเรียนมัธยม พอหนุ่มในฝันมาขอเป็นแฟนก็เลยยอม แต่เป็นได้ไม่เท่าไรก็เริ่มจะไม่ไหว นิสัยไม่ค่อยดี มือยิ่งกว่าหนวดปลาหมึก

เจ๊ง้อถามว่าเหมยโทร.มาตามทำไม หมิงบอกว่าให้ไปกันท่าแฟนตัวเองไม่ให้เข้าใกล้ ชวนอาหยางไปด้วย เจ๊ง้อบอกให้ไปเถอะ ซาลาเปานี่เดี๋ยวม้าใส่กล่องเอง แต่ก็กำชับหมิงว่า

“หมิงดูให้ดีนะถ้าเขาชอบกันจริง ก็อย่าไปยุ่งกับเขามาก พอทะเลาะกันก็เรียกเราไปช่วย เดี๋ยวเขาดีกันเราจะกลายเป็นหมา”

“ไม่หรอกม้า นิสัยอย่างลีโอ เหมยไม่น่าทนได้นาน” แล้วหมิงกับอาหยางก็รีบไป ปรากฏว่าลีโอมาถึงแล้วรีบเดินจนชนกับจำปากลับด่าจำปาว่าซุ่มซ่ามแล้วถามว่าเหมยอยู่ไหน จำปาสะบัดเสียงว่าไม่รู้ ถูกลีโอด่าว่าเป็นลูกจ้างทำปากดีไม่มีใครสั่งสอนรึไง

“ฉันมีตากับยายสั่งสอน แต่คุณนี่สิ ใครสั่งสอนว่าเป็นนักร้องดังแล้วต้องดูถูกคน”

ลีโอผลักจำปาให้ไปห่างๆเลย จำปาถูกผลักจนเซ ธาวินมาเห็นพอดีรีบเข้าประคองไว้ จำปาฟ้องว่าตนถูกผลัก ลีโอด่าว่าปากหาเรื่อง คนงานก็อยู่ส่วนคนงาน

“คนงานก็คนเหมือนกันนั่นแหละ บางทีคนงานมีศักดิ์ศรีมากกว่านักร้อง เพราะคนงานไม่ทำร้ายผู้หญิง”

ลีโอด่าว่าแน่นักหรือไอ้ขี้ข้า แทนสะอึกเข้ามาบอกว่าที่นี่ไม่มีขี้ข้าแล้วจะเข้าไปเอาเรื่อง มาวินสั่งให้หยุด ก็พอดีเหมยเข้ามา ธาวินขอโทษแทนพี่ชายตน ลีโอ กร่างว่าจะให้คุณป๊าไล่พวกมันออกให้หมด เหมยขออย่ามีเรื่องกันเลย ลีโอจะเอาเรื่องจำปาบอกว่าตนก็จะเอาเรื่องเหมือนกันเอาให้ขึ้นโรงพักกันไปเลย

เหมยบอกให้ลีโอกลับไปก่อน ลีโออ้อนว่าตนยังไม่ได้คุยกับเหมยเลย เหมยบอกว่าตนไม่มีอารมณ์คุยแล้ว พอธาวินเดินแยกไป เหมยถามว่าขาเป็นอะไร แทนบอกว่าสุ่นแกล้ง ธาวินรีบตัดบทว่าช่างเถอะแล้วชวนกันรีบเดินไป

จำปาถามมาวินว่าเท้าเจ็บอย่างนี้เต้นสิงโตไหวหรือ คำเดียวที่ธาวินตอบเสมอมาก็คือได้สิ พี่ต้องทำได้ บอกจำปาว่าทีหลังเห็นลีโออย่าเข้าใกล้ บอกแทนว่าอย่าใจร้อน อย่ามีเรื่องกับใครที่นี่

ฝ่ายเหมยสงสัยว่าธาวินกับแทนดูแปลกๆตอนที่ธาวินสั่งให้แทนหยุด แทนก็หยุดทันทีดูเชื่อฟังดีเหลือเกิน หน้าตาธาวินก็เหมือนมีอำนาจ ตั้งข้อสังเกตว่า

“วินเขาดูใจดี แต่บางทีก็ดูมีความลับ พี่แทนก็ดูเห็นห่วงวินมาก มากกว่าพี่น้อง เหมือน...เจ้านายกับลูกน้อง”

อาหยางติงว่าเหมยมองโลกในแง่ร้ายเกินไป หมิง กลับคิดว่า

“แต่เราก็น่าห่วงนะ เกิดวินกับพี่แทนเป็นพวกไม่ดี ผิดฎหมาย คณะเราจะเดือดร้อน”

ooooooo

การเชิดสิงโตโชว์ครั้งสุดท้ายก่อนคัดเลือก แต่ละคู่ล้วนเต้นได้แข็งแรง สวยงาม ลีลาพลิ้วไหว

“ทุกคนทำได้ดี เย็นนี้ฉันจะเลือกอีกที ระหว่างนี้ จะกินจะนอนก็ระวังดีๆ อย่าให้เจ็บป่วยขึ้นมันจะเสียงาน” เฮียโชคสั่งก่อนให้แยกย้ายกันไป

ธาวินแยกไปนั่งที่มุมสงบ ถอดรองเท้าออกเห็นเลือดซึมจากผ้าพันเท้าที่โดนตะปูตำขา แกะผ้าเปื้อนเลือดออก

“นายไม่ควรปิดบังเรื่องเท้านายเป็นแผล นายก็ต้องบอกป๊า ถ้านายได้เลือกให้แสดงแล้วทำไม่ได้ มันจะเสียถึงส่วนรวม” เหมยเอ่ยขึ้น

ธาวินบอกว่าตนทำได้ แผลแค่นี้เองไม่เจ็บพลางลุกขึ้น แต่เท้าเจ็บจนเซ เหมยรีบเข้าประคองไว้หน้าใกล้กันเกือบจะชน ต่างรีบหลบ เหมยค่อยๆดันธาวินออกไป บ่นว่ากินหินเข้าไปรึไงตัวหนักชะมัด

ธาวินขอร้องเหมยอย่าบอกใครเรื่องเท้าของตนเพราะตนเต้นไหวจริงๆ เหมยขอร้องบ้างว่าถ้าเขาจะอยู่ที่นี่อย่ามีความลับ ชี้แจงให้ฟังว่า

“คณะสิงโตก็เหมือนบ้าน ป๊าฉันคือหัวหน้าครอบครัว ทุกคนในคณะเป็นพี่น้องกัน ถึงป๊าจะดุแต่ป๊าก็ฟังทุกคน นายมีปัญหาอะไรก็ต้องใช้ความจริงใจแก้ปัญหา”

“ครับเหมย ผมรู้สึกว่า ที่นี่เหมือนบ้านหลังใหม่ที่ให้ความอบอุ่นกับผม” ธาวินยิ้มจริงใจ

เหมยยิ้มตอบ บอกให้รีบๆกินยารักษาแผล แล้วก็ขอให้เย็นนี้โชคดี เหมยเดินไปแล้ว ธาวินมองตามยิ้มมีความสุข

เหมยกับหมิงไปประชุมที่ค่ายเพลงเอโอดี ระหว่างเดินไปด้วยกัน หมิงถามเหมยว่าสนใจธาวินหรือ เหมยยังคงยืนยันว่าธาวินเป็นเพื่อน หมิงจึงเตือนตรงๆว่า “อาเจ็กน่ะ หวงตัวมากนะ”

“เค้ารู้ แต่เค้ากับวินไม่มีอะไรอย่างที่ป๊ากลัว วินเค้าคุยสนุก เล่นดนตรีได้ เราก็เลยคุยกันรู้เรื่อง” หมิงดักคอว่าคุยกันแล้วคลิกว่างั้นเถอะ “ไม่ใช่คลิก เอาแค่สบายก็พอ ไปประชุมเถอะได้เวลาแล้วมัวแต่เพ้อเจ้อ”

ooooooo

ระมิงค์เมืองอยู่ในห้องสำนักงานคณะสิงโต มีหลักชัยกับตันหยงติดตามไปด้วยอย่างใกล้ชิด เธอมองที่กระดานดำเห็นเขียนไว้ว่า “ต้อนรับผู้นำเวียงพะเนิน” วันที่ 10 ก็พอดีเฮียโชคเข้ามา

เฮียโชคถามว่าสนใจติดต่องานหรือ ระมิงค์เมืองบอกว่าใช่ แต่เห็นวันที่ 10 มีงานแล้ว

“อ๋อ งานใหญ่เลยครับ แต่วันอื่นยังว่างนะครับ งานคุณมีวันไหนครับ งานอะไร ทำบุญขึ้นบ้านใหม่หรือว่าเปิดบริษัท” ระมิงค์เมืองบอกว่าทำบุญ เฮียโชคจึงชวนไปดูการซ้อมกันก่อน

ที่ลานซ้อม สุ่นเป็นคนขานชื่อคู่ที่จะเข้าแข่งขัน ระมิงค์เมืองสวมแว่นดำอำพรางยืนใกล้ๆหลักชัยและตันหยง เธอยืนห่างออกไปเพราะเห็นแทนอยู่ในนั้น

แทนกับธาวินเดินไปเลือกหยิบหัวสิงโตสีดำ ธาวินนิ่งอย่างมีสมาธิ ปลุกขวัญกำลังใจตัวเองด้วยการคิดถึงบ้านเกิด เมืองนอนและรอยยิ้มของเจ้าสัตยาวันสถาปนาตนเป็นรัชทายาท พอจังหวะกลองกระหึ่มขึ้น ธาวินก็เตรียมพร้อมระมิงค์เมืองจ้องมาวินกับแทนอย่างใช้ความคิดเห็นธาวินและแทนเต้นสิงโตอย่างแข็งแรง ประสานกันอย่างดี เฮียโชคหันมองระมิงค์เมืองปรากฏว่าหายไปแล้วเต้นเสร็จ ธาวินกัดฟันเพราะเจ็บแผล เสียงปรบมือกึกก้อง โดยเฉพาะจำปาปรบดังกว่าเพื่อนร้องตะโกนว่า

“พี่วิน เก่งที่สุด”

เฮียโชคประกาศผลการคัดเลือกคู่แรก คู่ที่สองไม่มีธาวินกับแทน แล้วประกาศให้สุ่นเป็นแป๊ะยิ้มเหมือนเดิม

“งานต้อนรับผู้นำเวียงพะเนินเป็นงานใหญ่ อั๊วจะเพิ่มอีกคู่เป็นคู่ปิดท้าย” ทุกคนเงียบกริบ ธาวินมีความหวังขึ้นมาทันที จ้องหน้าเฮียโชคตาเป๋ง แล้วเฮียโชคก็ประกาศว่า

“อั๊วเลือกไอ้วิน ไอ้แทน”

ธาวินหันมองแทนด้วยความดีใจ จำปาเฮกระโดดกอดธาวินด้วยความดีใจเช่นกันธาวินเดินกะเผลกเล็กน้อยไปที่หัวสิงโตสีดำเข้มที่ต้องใช้เล่น เอ่ยอย่างปีติ

“ขอบใจที่ช่วยให้เราได้เจอหน้าคนทรยศ”

เหมยเดินมาแสดงความยินดีด้วยและเอาสเปรย์ฉีดกล้ามเนื้อให้บอกว่าเวลาตนเป็นตะคริวมันก็พอช่วยได้

“เท้านายยังไม่หาย ฉันรู้ว่านายต้องเกร็งเท้า เจ็บมากกว่าจะเต้นจบ นายอดทนมากนะวิน ไม่กลัวเหรอว่าจะเจ็บตัวมากกว่าเดิม”

“อยู่กลางพายุ เรากลัวเปียกไม่ได้” ธาวินยิ้มขอบคุณเหมย พอเหมยทักว่าได้ยินเขาพูดเช่นนี้ทำให้รู้สึกว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา ธาวินบอกว่า “ผมชอบอ่านหนังสือครับ ก็จำๆเขามาทั้งนั้น”

ธาวินยิ้มจริงใจ เหมยยิ้มตอบ ทำให้ลืมข้อระแวงสงสัยไปหมดสิ้น

เช้าวันใหม่มีพิธีไหว้เจ้าเพื่อเป็นสิริมงคลสำหรับงานใหญ่ ทุกคนแต่งชุดพร้อมแสดงยืนเรียงแถวระลึก ถึงเทพเจ้ารวมถึงครูบาอาจารย์การแสดง ธาวินเคร่งขรึม สีหน้าสงบนิ่งจุดธูปไว้เทพเจ้าพร้อมคนอื่น โดยมีเหมยหมิง และจำปายืนดูอยู่ จำปาท่าทางตื่นเต้นเพราะไม่เคยเห็นเวลาเดียวกัน บูรพาสมิงก็โทรศัพท์รายงานไปยังนายพลภูผาว่า

“พ่อครับ เราเช็กเรื่องความปลอดภัยงานต้อนรับวันนี้แล้ว อาจจะมีพวกเจ้าสัตยาแฝงตัวอยู่ในงานด้วย”

สุ่นเสียหน้าและแค้นใจธาวิน ตั้งหน้าตั้งตาแกล้งจนวินาทีสุดท้าย ขณะขนอุปกรณ์การแสดงขึ้นรถก็แกล้งผลักธาวินตกรถได้รับบาดเจ็บ โดยมีลีโอที่เขม่นธาวินเพราะหึงหวงเหมยอยู่เบื้องหลัง

แทนสำรวจร่างกายธาวินแล้ว ไม่มีส่วนไหนหัก ธาวินบอกแทนว่าตอนลงพยายามเอาแขนลงข้างเดียวแต่เหมยเสนอให้ไปโรงพยาบาล หมิงเห็นด้วย แต่ธาวินยืนยันขันแข็งว่าตนเล่นได้

เหมยบอกเฮียโชคให้หาคนอื่นเล่นแทนธาวิน สั่ง ให้ธาวินไปโรงพยาบาล เฮียโชคเตือนเหมยว่าพาธาวินไปโรงพยาบาลให้ระวังเป็นข่าวดี หมิงจึงอาสาพาไปเอง

ธาวินไม่ยอมไปโรงพยาบาลต้องจับบังคับให้ไปเหมือนเด็ก และแทนเองก็บอก เขาต้องไปโรงพยาบาล

ลีโอสะใจมาก ยิ้มอย่างมีความสุขและให้รางวัลกับผลงานของสุ่น สุ่นสะใจที่ได้แกล้งมาวินแล้วยังได้เงินใช้ด้วย

ทุกคนที่คณะสิงโตเตรียมงานกันอย่างคึกคัก แต่แล้วเฮียโชคก็ได้รับโทรศัพท์แจ้งแคนเซิลงานต้อนรับคณะผู้นำเวียงพะเนิน ด้วยข้ออ้างว่ามีการเปลี่ยนกำหนดการ คณะจะรีบมารีบกลับ ส่วนเรื่องค่าจ้างจะยังคงจ่ายเต็ม เฮียโชคบอกว่าตนไม่ห่วงเรื่องเงินแต่อยากแสดง

ฝ่ายระมิงค์เมืองเห็นด้วยกับการที่พ่อส่งคนอื่นมาแทนและลดพิธีต้อนรับทั้งหมด บูรพาสมิงถามน้องสาวว่าทำไมไม่บอกพ่อว่าเจอเจ้าชายธาวินแล้ว ระมิงค์เมืองอ้างว่าเพราะธาวินไม่ใช่คนโง่คิดซ่อนตัวในหัวสิงโตเพื่อเล่นงานเราแถมยังมีองครักษ์ติดตัว ทำท่าสงสัยว่า

“น้องอยากรู้ว่าสองคนนั้นคิดทำอะไรต่อ” บูรพาสมิงสงสัยว่าหรือจะมีผู้ภักดีต่อเจ้าสัตยาคุ้มครองอยู่แต่เรามองไม่เห็น ระมิงค์เมืองรีบสนับสนุนว่าเป็นได้ บอกพี่ชายให้รออีกนิด ตนจะเข้าใกล้ให้รู้ว่าเจ้าชายธาวินดรนกำลังวางแผนอะไรอยู่ ระมิงค์เมืองมองหน้าพี่ชายอย่างให้ความเชื่อมั่น

ooooooo

ธาวินกลับมาพักรักษาตัวที่คณะแล้ว เขาเสียดายมากเมื่อรู้ว่างานต้อนรับผู้นำเวียงพะเนินถูกยกเลิก เฮียโชคบอกธาวินไปพักผ่อนเสีย และไล่ทุกคนออกไป

“อีกนิดเดียวเราเกือบได้เห็นหน้าพวกมัน” ธาวินบ่นๆ

แทนบอกว่าจะโทร.ถามพ่อดู บางทีแถวชายแดนอาจจะมีข่าวเรื่องวันนี้

ด้วยความสงสัยผ้าสวยสองผืนที่แขวนอยู่ในห้องธาวินที่หมิงไปเล่าให้ฟัง วันนี้เหมยเอาของไปเยี่ยมทำเป็นเพิ่งเห็นผ้าสองผืนนั้นถามว่าผ้าอะไรสวยจัง ธาวิน บอกว่าเป็นของแทนซื้อจากป้าแก่ๆที่ตลาดนัด พอเหมยจะเข้าไปดูใกล้ๆธาวินก็รีบไปขวางไว้จนเหมยเกือบชน ทั้งสองใกล้ชิดกันมาก

เพราะเชื่อว่าสุ่นเป็นคนแกล้งผลักธาวินตกรถแทนจึงดักเล่นงานสุ่น เอาถุงดำคลุมหัว ต่อยเสียน่วมแล้วทิ้งไว้ ต่อมาลูกน้องในคณะไปเจอหิ้วปีกสุ่นกลับมา ป้าเค็งถามว่าไปโดนอะไรมา สุ่นบอกว่าโดนโจรปล้น แต่สำรวจทรัพย์สินก็ไม่มีอะไรหาย สุ่นเลยโมเมว่าอาจเป็นการทำผิดตัว

ธาวินรู้ว่าแทนเป็นคนทำสุ่น ตำหนิว่าวิธีนี้ไม่ต่างจากที่สุ่นทำร้ายเราต่อไปห้ามทำอีก แล้วถามถึงข่าวคราวทางพ่อว่ามีอะไรคืบหน้าบ้าง แทนบอกว่าที่เวียงพะเนินยังสงบ ยังคงปิดข่าวเงียบ

“เมื่อไหร่กองกำลังจะพร้อม เราอยากกลับไปช่วยท่านพ่อ”

“พ่อจะส่งข่าวมาบอกครับ พ่ออยากให้เจ้าชายกลับไปอย่างปลอดภัยที่สุด”

ธาวินสีหน้าเศร้าด้วยความเป็นห่วงพ่อ

ooooooo

ค่ายเพลงสองค่ายยังคงหักเหลี่ยมเฉือนคมกันอย่างแหลมคม ค่ายเคพีมีไข่มุกเป็นตัวตั้งตัวตี หาโอกาสสัมภาษณ์ลีโอ แต่ลีโอรู้ทัน ตอบทุกคำถามแบบที่นักแสดงและดาราตอบกันเป็นสูตร ในที่สุดก็ หาเรื่องขุดคุ้ยลีโอไม่ได้

เหมยยังสงสัยว่าธาวินมีอะไรปิดบังอยู่จึงเข้าไปพูดคุยในที่พักคนงานอีก เฮียโชคเห็นรีบเรียกเหมยออกมาถามว่าไปทำอะไรในห้องพักคนงาน

“เหมยเอาของกินไปให้ แล้วก็ไปดูอาการวินค่ะ”

“ป๊าบอกแล้วไม่ให้ยุ่งกับไอ้วิน ทำไมเหม่ยเหมยไม่ฟังป๊าบ้าง”

เหมยบอกว่าตนก็แค่แสดงน้ำใจ เพราะเขาเจ็บตัวในเวลางานของเรา เฮียโชคหาว่าธาวินซุ่มซ่ามเอง เหมยถามว่า ทำไมป๊ามีอคติกับวิน ทั้งที่ป๊าก็ชมว่าเขาขยันฝึกหัวไว

“ก็เหม่ยเหมยไม่เคยดื้อ ไม่เคยเถียงป๋าแบบนี้”

เฮียพูดอย่างน้อยใจเหมยรีบขอโทษที่ทำให้ป๊าเสียใจ บอกว่าต่อไปจะระวังให้มากกว่านี้

แต่เฮียโชคก็ยังไม่ชอบหน้าธาวินอยู่ดี ทั้งๆที่แขนยังไม่ดีก็ใช้ให้ไปขัดห้องน้ำบอกว่าสกปรกมาก อาหยางเห็นดังนั้นจึงช่วยขัด จังหวะที่อาอยางไปเอาสายยาง

เฮียโชคมาแอบดูเห็นธาวินขัดห้องน้ำอยู่ก็ยิ้มพอใจ ความมีน้ำใจโอบอ้อมอารีของอาหยางยังความซาบซึ้งแก่ธาวินมาก เขายกมือไหว้ขอบคุณ อาหยางบอกไม่ต้องไหว้หรอกเพราะอายุเราใกล้เคียงกัน ที่จริงอายุตนก็ห่างจากเหมยไม่กี่ปีแต่ฐานะต่างกันมาก

“แม่ฉันทำขนม ทำกับข้าวขายแถวโรงเจ แต่เจ็กโชคแกขยัน มีทั้งคณะสิงโต เล่นหุ้น ทำธุรกิจกับเพื่อนไปเรื่อย แกจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทอง” ธาวินติงว่าแต่เหมยไม่ใช่คนอย่างนั้น “นายนี่พูดเหมือนรู้จักเหมยมานานเลยนะ เหมยเป็นเด็กดีอยากเป็นนักร้องมาตั้งแต่เด็ก”

ธาวินถามว่าเฮียหยางเคยไปดูเหมยเล่นคอนเสิร์ตไหม อาหยางบอกว่าไม่เคย ตนต้องช่วยแม่ทำงาน แต่ถ้าโชคดีได้ไปดูเหมยร้องเพลง คงไม่รู้จะทำหน้าอย่างไร อาหยางยิ้มเขินแล้วเดินไป ธาวินมองตามไปยิ้มๆ

ooooooo

ความกร่าง ไร้วินัยการทำงานของลีโอทำให้เกิดเรื่องจนได้ เมื่อถ่ายทำโฆษณาชิ้นหนึ่ง ลีโอจะต้องทำท่าจูบเมญ่า ผู้กำกับบอกว่าให้ลีโอทำท่าจูบแล้วจะใช้มุมกล้องช่วย แต่ลีโอฉวยโอกาสจูบจริงจนเมญ่าตกใจผลักออกไป

ผู้กำกับโมโหโยนสคริปต์ลงพื้นบ่นอย่างหัวเสียว่าภาพกำลังสวย เหมยขอโทษแล้ววิ่งออกไป ลีโอวิ่งตามถามว่าแค่จูบจริงทำไมต้องโกรธถึงขนาดนี้ด้วย เหมยว่าเขาฉวยโอกาส ลีโออ้างว่าเผลอ ตำหนิเหมยว่าทำแบบนี้ทีมงานจะว่าเราไม่โปร พาลหาว่าเมญ่าจะทิ้งตนไปคบธาวินใช่ไหม

เอกเอื้อตามมาเห็นทั้งคู่กำลังทะเลาะกัน สั่งให้หยุด หัดระงับอารมณ์เสียบ้าง งานเสียหายแค่ไหนรู้หรือเปล่า ดีที่ไม่มีนักข่าวอยู่แถวนี้ อยากดังแบบมีข่าวฉาวกันหรือไง!

ที่แท้ไข่มุกปลอมตัวเป็นแม่บ้านแอบฟังอยู่แล้ว เสี่ยอ๊อดโมโหมากถามว่าออกกองถ่ายทีเป็นเงินเท่าไร แล้วยกกองเพราะศิลปินงี่เง่าแบบนี้รู้ไหมว่าบริษัทเสียหาย

ลีโอโต้ว่าตนแค่จูบแฟนตัวเองมันไม่ได้ผิดอะไรมากมาย เสี่ยอ๊อดว่าให้ลีโอไปทบทวนตัวเองว่าทำผิดอะไรไหม ถ้าไม่พร้อมก็บอกจะได้ยกเลิกสัญญาแล้วหาเด็กใหม่ เสี่ยอ๊อดโมโหหุนหันออกไป

ลีโอโทษว่าเรื่องมันเกิดเพราะเหมยทำตัวมีปัญหา เหมยถามว่าต้องให้จูบจริงหรือถึงจะไม่มีปัญหา

“พี่ว่าเรื่องมันแย่ลงเรื่อยๆ เลิกกันไปเลยดีกว่า ถ้าคบต่อไปมันจะพากันลงเหว ถ้ามีแฟนแล้วมีแต่ทุกข์อย่าไปมีมันเลย ยกเลิกงานฟีเจอริ่งอะไรนี่ด้วย ถ้าทำงานไม่ได้ ไม่เป็นมืออาชีพก็เลิกให้หมด เลิกเป็นนักร้องเลย”

เอกเอื้อโมโหลุกออกไปอีกคน เหมยจะตามถูกลีโอคว้าแขนไว้ถามว่าเหมยจะคิดเล็กคิดน้อยทำไม พาลว่าทียิ้มกับธาวินล่ะ? เหมยปรามว่าอย่าพาลคนอื่น ธาวินเป็นเพื่อนตน

“เหมยนับไอ้คนงานกระจอกนั่นเป็นเพื่อนหรือ”

“ค่ะ เหมยไม่สนหรอกว่าวินจะรวยจะจน แต่เขาให้เกียรติเหมย เหมยก็นับว่าเขาเป็นเพื่อน”

เหมยผละไป ลีโอโมโหถีบเก้าอี้กระเด็น

พอเหมยเดินไปไม่เท่าไรก็ผิดสังเกตแม่บ้านท่าทางแปลกๆสั่งให้หยุดแล้วดึงผ้าคาดปากออก เห็นว่าเป็นไข่มุก หมิงมาเจอเข้าถามว่าไข่มุกมาเพ่นพ่านแถวนี้ทำไมจะเรียก รปภ.ให้มาจับโยนออกไปเลย

“เอาซิ ถ้าอยากดับก็ลองดู คิดว่าดังขึ้นมาเพราะใครถ้าไม่ใช่พวกฉันเขียนเชียร์ ลำพังร้องๆเต้นๆ ศิลปินอย่างเธอน่ะ คว้าๆไปยังเจอเลยย่ะ คิดว่าเป็นซุปตาร์แล้วจะลืมที่ต้องง้อให้พวกฉันเชียร์ใช่ไหม ฉันล่ะเกลียดนัก ทำแอ๊บใสแต่ที่จริงก็เที่ยวอ่อยไม่เลือก กระแสมันเงียบแล้วใช่ไหม ถึงต้องขุดเอานิสัยดั้งเดิมออกมาขาย” สิ้นเสียงไข่มุก หมิงก็ชกเปรี้ยงจนไข่มุกหน้าหงาย

ไข่มุกไปฟ้องเจ๊ตุ๋มจะให้เล่นเรื่องเหมยให้ดับดิ้นไปเลย เจ๊ตุ๋มถามว่ามีหลักฐานไหม ถ้าไม่มีรูป ไม่มีคลิป มีหวังตนโดนเสี่ยอ๊อดฟ้องกลับเหลือแต่งกางเกงแน่ ไข่มุกอ้างว่าตนไปคนเดียวใครจะถ่ายให้

“ก็นี่คือสิ่งที่หล่อนพลาดไงล่ะ บุกเข้าถ้ำเสือ แต่ดันไม่เอาตัวช่วยไปด้วย ไม่รู้ละ ไปหาคลิปเด็ดๆมา ฉัน ถึงจะยอมให้เล่นข่าวเมญ่าต่อ” เจ๊ตุ๋มเดินหัวเสียออกไป ไข่มุกมองทั้งเจ็บทั้งแค้น คำรามอาฆาต

“เมญ่าประกาศศึกกับฉันแบบนี้ ถ้าลบชื่อออกจากวงการไม่ได้ อย่ามาเรียกฉันว่าไข่มุก โอ้วว้าว”

ooooooo

กลับมาถึงบ้าน หมิงขอโทษเหมยที่ตนใจร้อน ไปหน่อย เชื่อว่าไข่มุกต้องจองเวรเหมยแน่ เหมยบอกว่าตนต้องขอบใจหมิงต่างหากที่ปกป้องตน หมิงให้กำลังใจว่าเหมยอย่ายอมแพ้ไข่มุก เรื่องแค่นี้เหมยคนเก่งต้องผ่านไปให้ได้

หมิงแยกไปแล้วแต่ลีโอยังตามมา เหมยหันไปบอกว่าไว้วันหลังค่อยคุยกัน ตนไม่อยากทะเลาะแล้ว ลีโอบอกว่าตนไม่ได้ตามมาทะเลาะแต่ตามมาขอโทษ เหมยเสนอว่าตอนนี้เราห่างกันไว้ก่อนดีไหม

ลีโอถามว่าห่างกันแปลว่าเลิกใช่ไหม ตนไม่ยอมเลิกเด็ดขาด เพราะเหมยอยากเป็นแฟนกับตนเอง ลีโอ จับแขนเหมยไว้ เหมยบอกให้ปล่อยก็ยิ่งรวบตัวไว้แน่น

ขณะนั้นเองธาวินที่ยังใส่เฝือกอ่อนที่แขนที่ถือตะกร้าจะมาเก็บผ้ามามือเดียว เห็นลีโอรวบตัวเหมยไว้ก็ทิ้งตะกร้าผ้าพุ่งเข้ากระชากถามว่าจะทำอะไร ลีโอหันมาจับมือธาวินบิด พอเหมยร้องบอกว่าธาวินเจ็บแขนอยู่

ลีโอก็ยิ่งโมโหผลักธาวินล้มลงแล้วเข้าเตะกลางลำตัวเตะซ้ำจนถูกธาวินเตะตัดขาล้มลง ปรามลีโอขณะลุกขึ้นว่า “อย่าให้ฉันเห็นแกรังแกผู้หญิงอีก”

“กลับไป ลีโอออกไปก่อนที่ป๊าเหมยจะมาเห็นเรื่องทุเรศๆที่พี่เพิ่งทำลงไป” เหมยบอก

“แล้วเหมยจะรู้ว่าวันนี้เหมยเลือกคนผิด” ลีโอ บอกเหมยและจ้องธาวินอย่างอาฆาตลีโอไปแล้ว ธาวินจะพูดอะไรกับเหมยแต่เหมยบอกว่าอย่าเพิ่งพูดอะไรเลย ตนขออยู่เงียบๆแล้วเดินปาดน้ำตาออกไป ธาวินมองตามด้วยความสงสาร

ลีโอไปฟ้องเสี่ยอ๊อดอ้างว่าตนเตือนเมญ่าว่าเราต้องแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกัน เสี่ยอ๊อดไม่เชื่อเพราะรู้นิสัยหลานตัวเองดี สั่งว่าอย่าใจร้อน อย่าไปทำรุ่มร่ามที่บ้านนั้นอีก ถ้าทำที่นี่ตนยังปกป้องได้แต่ถ้าทำข้างนอกเขาคือคนผิดเต็มประตู เตือนสติลีโอว่า

“จำไว้ด้วย เมญ่าทำรายได้ให้บริษัทเราฟื้น มีกำไรลืมตาอ้าปากขึ้นมาสู้กับค่ายอื่นๆได้” ลีโอหาว่าอาเห็นคนอื่นดีกว่าหลานแท้ๆ “เปล่า ฉันย้ำให้แกรูว่าเมญ่าสำคัญมากแค่ไหน เพราะฉะนั้นแกต้องจับเมญ่าไว้ให้แน่น

อย่าให้หลุดมือไปเด็ดขาด จนกว่าเราจะปั้นคนอื่นมาแทนเมญ่าได้”

“ได้ครับ ผมยินดีทำตามคำสั่งอาทุกอย่าง” ลีโอรับคำยิ้มร้ายเหมยถามธาวินขณะพบกันที่ลานซ้อมว่าแขนเป็นอย่างไรบ้าง ธาวินบอกว่าดีขึ้นแล้ว ธาวินพูดถึงลีโอว่าตอนนี้เหมยยังโกรธอยู่ เอาไว้ใจเย็นๆค่อยคุยกันใหม่อาจจะดีขึ้น เหมยบอกว่าตนผิดเองที่วาดฝันไปคนเดียว ลีโอไม่ใช่อย่างที่ตนคิด ตนยังต้องทำงานกับลีโออีก ไม่รู้จะมองหน้ากันอย่างไร

“เหมยอยากเป็นนักร้อง เหมยก็ต้องไม่ยอมแพ้นะครับ รักษาความฝันของตัวเองไว้ คิดว่าอุปสรรคจะทำให้ เราเข้มแข็ง” เหมยอมยิ้มแซวว่า จำหนังสือมาพูดอีกใช่ไหมแล้วเสี่ยอ๊อดก็ไปบอกเอกเอื้อให้เรียกเมญ่า

มาทำงานได้แล้ว เอกเอื้อถามว่าจะไหวหรือเพราะแฟนคลับเมญ่าไม่ปลื้มลีโอ เสี่ยสั่งตัดบทว่า

“ไม่รู้ล่ะ ยังไงฉันก็ไม่ล้มโปรเจกต์เมญ่า ลีโอหลานชายฉันควรจะดังไปตั้งนานแล้ว ทำยังไงก็ได้ ลากเมญ่ากลับมาถ่ายเอ็มวีกับลีโอให้ได้” เอกเอื้อบอกว่าโนค่ะ พอเสี่ยอ๊อดบอกว่าโบนัส 6 เดือน เธอก็ตอบโอเคทันที

ในที่สุดเอกเอื้อก็สามารถพูดให้เมญ่ากลับมาถ่ายเอ็มวีกับลีโอได้ หมิงแอบถามเหมยว่าไหวแน่หรือ

“ไหวสิ เราต้องรักษาความฝันของตัวเองไว้ แล้วคิดว่าอุปสรรคจะทำให้เราเข้มแข็งขึ้น” หมิงแซวว่าคมมาก คิดเองหรือเปล่า เหมยยิ้มบอกว่ามีคนบอกมา หมิงถามว่าใคร เหมยไม่ยอมบอก เลยไล่จี้กันสนุกสนาน

ooooooo

วันนี้ธาวินที่ถอดเฝือกอ่อนแล้วไปวิ่งออกกำลังกายที่ริมถนน ถูกหลักชัยมาดักทำร้าย โชคดีที่แทนมาช่วย ทัน หลักชัยถูกแทนเล่นงาน มันบอกว่าเป็นคนขับรถของระมิงค์เมือง ธาวินจำได้ถามว่ามาแถวนี้ทำไม

หลักชัยโกหกว่าระมิงค์เมืองใช้มาธุระแถวนี้

แต่ตนหลงทางเลยคิดจะถามทาง ทั้งสองหลงเชื่อถามว่าจะซื้ออะไรแล้วบอกทางให้หลักชัยกลับไปรายงานระมิงค์เมืองว่าเจ้าชายมีฝีมือการต่อสู้และมีคนติดตามด้วย ระมิงค์เมืองจึงคิดหาวิธีจัดการที่แนบเนียน เข้าไปที่คณะสิงโตบอกเฮียโชคว่าเป็นเพื่อนกับธาวิน และตนมีเพื่อนเป็นนักธุรกิจหลายคนจะแนะนำงานให้ แล้วถามหาธาวิน เฮียโชคจึงพาไปหาธาวินที่กำลังล้างรถอยู่

จำปาเห็นระมิงค์เมืองคุยกับธาวินอย่างสนิทสนมก็หึง พอเหมยกลับมาก็เล่าให้เหมยฟังว่าธาวินมีผู้หญิงมาหา เหมยชะเง้อมองเห็นทั้งคู่คุยกันสนิทสนม เหมยจำได้ว่าระมิงค์เมืองคือคนที่เคยวิ่งกับธาวินที่สวนสาธารณะนั่นเอง พอดีธาวินหันมาเห็นเหมยจึงแนะนำให้รู้จักกับระมิงค์เมือง บอกเหมยว่าระมิงค์เมืองจะแนะนำสปอนเซอร์ให้คณะเรา

“ขอบคุณคุณระมิงค์เมืองมากนะคะ ที่สนใจคณะพ่อเหมย”

“ทุกอย่างต้องขอบคุณวินค่ะ วินทำให้ฉันได้มาเจออะไรดีๆที่นี่” แล้วเธอก็หันไปยิ้มหวานกับธาวิน

เหมยยิ้มด้วยนิดๆ แล้วก็รู้สึกโหวงๆในใจเมื่อเห็นธาวินยิ้มกว้างให้ระมิงค์เมือง

ระมิงค์เมืองกลับไปเล่าให้บูรพาสมิงฟัง เขาบอกว่าดูไว้ให้ดี ถ้าโอกาสเหมาะก็จับตัวมาเลย แต่ระมิงค์เมืองบอกว่าไม่อยากทำอะไรให้โฉ่งฉ่าง ถูกพี่ชายดักคอว่าระวังอย่าไปหลงเสน่ห์เจ้าชายหนุ่มเข้าล่ะ

ระมิงค์เมืองชะงัก นึกถึงใบหน้าหล่อเข้มของธาวินก็อดหวั่นไหวไม่ได้ แต่ก็บอกพี่ชายว่า

“เจ้าชายธาวินดรนคือศัตรู น้องคงทำใจรักศัตรูของเราไม่ได้หรอกค่ะพี่บูรพาสมิง”

“ดีแล้วระมิงค์เมือง ความรักมันไม่มีค่าอะไรกับชีวิตหรอก นอกจากจะทำให้เราหลงทาง เสียเป้าหมาย แผนกอบกู้เกียรติของตระกูล จะต้องไม่พลาดเพราะเรา”

จำปาที่แอบชอบธาวินจนตามมากรุงเทพฯด้วย หึงธาวินกับเหมยแล้วยังมีระมิงค์เมืองสาวไฮโซเข้ามาพัวพันอีก อารมณ์เสียไปบ่นกับแทนจนแทนแซวธาวินว่าเป็นเจ้าชายเสน่ห์แรง เห็นว่ามีสาวไฮโซมาติด

ธาวินบอกว่าตนก็คุยไปตามมารยาทเท่านั้น แทนถามว่าแล้วเหมยล่ะ เตือนธาวินว่าเฮียโชคมองเขาแค่เป็นคนงานในคณะเท่านั้นไม่คู่ควรกับเหมย และเหมยเองก็มีแฟนแล้ว

“เราไม่ได้คิดว่าจะแย่งแฟนใครหรอก ผู้พัน...เรารู้ว่าเราทำอะไรได้แค่ไหน”

แทนมองธาวินอย่างหนักใจ เพราะดูเหมือนธาวินจะจริงจังกับเหมยมากกว่าที่คิด

ooooooo

อาทิตย์หน้าป้าเค็งจะไปเยี่ยมญาติที่เมืองจีนปรารภว่าจำปาจะทำอาหารให้คนงานกินกันได้ไหม หมวยจึงเสนอให้เอาอาหยางมาช่วย

เหมยงอนที่ธาวินสนิทสนมกับระมิงค์เมือง มึนตึงเย็นชาจนธาวินถามว่าโกรธอะไรตน เหมยบอกว่าเปล่า แล้วจะขึ้นบ้าน ธาวินเอาการ์ดรูปดอกเหมยสีขาวให้บอกเหมยว่า

“ผมวิ่งผ่านตลาด เห็นสวยดีเลยนึกถึงเหมย

ดอกเหมยเป็นดอกไม้บานท้าลมหนาว ผมว่าเป็นดอกไม้ที่สวยและอดทนมากนะครับ”

“จำมาจากหนังสืออีกใช่ไหม” เหมยแซว

“ครับ จำมาจากหนังสือ แล้วก็จดไว้ในใจ” ธาวิน มองเหมยด้วยสายตาอ่อนโยน จนเหมยเขินต้องหลบตา

เมื่อเข้าห้องนอน เหมยเอาโปสต์การ์ดดอกเหมยติดไว้ที่โต๊ะทำงาน ดูแล้วไม่ถูกใจ เปลี่ยนไปไว้ที่ไหนก็ไม่ถูกใจเลยถือไปนอนดู ที่มุมล่างของโปสต์การ์ดเขียนไว้ว่า

“สู้สู้นะครับ เหมย” อ่านแล้วเหมยวางโปสต์การ์ดไว้บนอก ยิ้มอย่างมีความสุข

ooooooo

ลีโอสร้างเรื่องฉาวอีกจนได้ เมื่อหมิงหยิบรองเท้าเก่าส้นหลุดไปให้เหมยใส่ซ้อมเต้น เหมยต้องโทร.ให้คนที่บ้านเอามาให้ใหม่ หมิงเองมีนัดกับอาจารย์จึงวานธาวินนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปให้ธาวินไปเจอลีโอเข้าพอดี ลีโอไม่ยอมให้เข้าบริษัทอาตน ให้ธาวินฝากตนไปให้ ธาวินไม่ยอมกลับถ้าไม่ได้เจอเหมย ทะเลาะกันเสียงดัง เอกเอื้อกับเหมยได้ยินจึงมาดู เอกเอื้อแยกทั้งคู่ออกจากกัน เรียกลีโอไปคุย ส่วนเหมยให้กลับไปซ้อมเต้น ไข่มุกติดตามเหตุการณ์อย่างสะใจ คิดพาดหัวข่าวพร้อมรูปไว้ว่า

“ลีโอต่อยหนุ่มนิรนาม ฉุนกิ๊กนักร้องแอ๊บใส”

หน้าเว็บพันทิป มีความเห็นกันมากมาย ต่างตำหนิ กระทั่งด่าลีโอที่เกาะกระแสเหมยดัง ส่วนไข่มุกก็ให้สัมภาษณ์ถล่มซ้ำ แต่เอกเอื้อก็แก้สถานการณ์ได้ว่ามันเป็นฉากหนึ่งในเอ็มวีเท่านั้น

เมื่อเหมยกลับบ้านขึ้นไปบนดาดฟ้า ถือถ้วยกาแฟไปดื่มอย่างได้อารมณ์ ธาวินจะมาเก็บผ้า ถามเธอว่าโดนดุมากไหม เหมยว่าช่างมันเถอะ สนใจเรื่องกาแฟ

ดีกว่าแล้วยกถ้วยกาแฟดื่มอย่างได้อารมณ์ ธาวินชมว่าเธอดื่มราวกับนางแบบโฆษณาขายกาแฟ แล้วคุยว่ากาแฟบ้านตนหอมอร่อยมาก เหมยสนใจถามว่าบ้านเขาอยู่ไหน

ธาวินบอกว่าบ้านตนอยู่เหนือสุดบนภูเขา เหมยจินตนาการว่าบ้านอยู่ใต้เมฆ ธาวินเตือนความจำว่าเธอเคยบอกว่าจะไปเที่ยวบ้านตน พอเหมยบอกว่าจะชวนเฮียหยางกับหมิงไปด้วย ธาวินบอกว่าไปตอนนี้ยังไม่ได้ แต่สัญญาว่าอีกไม่นาน จะพาทุกคนไปที่บ้านตน เหมยบอกว่าพร้อมเมื่อไหร่บอกก็แล้วกัน

ooooooo

เหมือนมีอาถรรพณ์ จู่ๆเมญ่าก็ได้รับการทาบทามจากพลอยพรรณ ซีอีโอของบริษัทขายกาแฟที่จะทำตลาดใหม่ จากความน่ารัก ถ่อมตัวของเมญ่า คุณพลอยพรรณตกลงรับเป็นนางแบบโฆษณากาแฟของเธอของทันที

ลีโอที่ติดตามแอบดูอยู่ ใช้ความหล่อหวานเสน่ห์พลอยพรรณจนได้เป็นนายแบบคู่กับเหมย ทั้งๆที่ได้เลือกนายแบบไว้แล้ว เป็นเด็กใหม่ของคิมมี่ที่บ้านเฮียโชค อาหยางได้ยินเสียงร้องไห้ เดินไปดูเจอจำปานั่งพิงกำแพงร้องไห้ฮือๆ ถามว่าเป็นอะไร พอจำปาเล่าให้ฟัง อาหยางบอกว่า

“เรื่องความรักมันบังคับกันไม่ได้หรอกนะจำปา เราชอบเขามันก็เรื่องของเรา แต่เขาจะชอบเราด้วยหรือเปล่ามันก็เรื่องของเขา” จำปาตัดพ้อว่าเฮียไม่ได้เป็นอย่างตนก็พูดได้สิ อาหยางถามเศร้าๆว่า “รู้ได้ยังไงว่าเฮียไม่ได้เป็นอย่างเรา เฮียเข้าใจเรื่องของเราดีมากเลยล่ะ แต่สำหรับเฮียนะ แค่เราชอบเขา มีโอกาสทำอะไรให้เขาบ้าง แค่นี้ก็โอเคแล้ว”

“พ่อพระ”

“ไม่ขนาดนั้นหรอก ถ้าวันนึง คนคนนั้นเขาชอบเฮียเหมือนที่เฮียชอบเขาก็คงดี แต่ถึงไม่มีวันนั้น เฮียก็ไม่เสียใจหรอกนะ เพราะถือว่าเราทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว”

จำปามองอาหยางที่ยิ้มให้ แต่ในใจคิดค้านว่า ตัวเองไม่มีทางทำใจได้อย่างเฮียหยางแน่

ooooooo






นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“น้ำผึ้ง” ปลุกหลอนคืนชีพ “ปอบผีเจ้า”

“น้ำผึ้ง” ปลุกหลอนคืนชีพ “ปอบผีเจ้า”
29 ก.พ. 2563
06:45 น.