ข่าว

วิดีโอ



ดอกไม้ใต้เมฆ

อ่านเรื่องย่อ

แนว: แอคชั่น-โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ณ รัก สราญอารมณ์

กำกับการแสดงโดย: ราชิต กุศลคูณสิ, นพพล โกมารชุน

ผลิตโดย: บริษัท เป่า จิน จง จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: เด่นคุณ งามเนตร,มทิรา ตันติประสุต

อัลบั้ม: "เป่าจินจง" ส่ง "ดอกไม้ใต้เมฆ" ลงจอ "เด่นคุณ งามเนตร" ประกบ "แยม มทิรา"

ขณะที่เฮียโชคกำลังฝึกเดินเพื่อให้ทันงานแต่งงานของเหมยนั้น ก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินเสียงเจ๊ง้อร้องอย่างดีใจสุดๆ

“อาเหมย”

เฮียโชคหยุดเดินหันมามอง เห็นเหมย อาหยาง หมิงและจำปาเดินเข้ามา เหมยถลาไปหาเฮียโชคทักว่าป๊าเดินได้แล้ว เฮียโชคกอดเหมยไว้แนบแน่นพูด คล่องและชัดขึ้นว่า

“ป๊าจะเดินได้ให้ทันไปงานแต่งงานเหม่ยเหมย”

เหมยชะงักพยายามกลั้นน้ำตา แต่ในที่สุดน้ำตาก็ไหลพรากกอดป๊าไว้แน่น เฮียโชคแปลกใจ หันมองอาหยาง หมิงและจำปาเชิงถาม แต่ทั้งสามก็ได้แต่มองเหมยด้วยความสงสารจับใจ

เฮียโชคไม่ถามให้สะเทือนใจเหมย รอจนกลางคืนเหมยร้องไห้จนหลับไปแล้ว เฮียโชคจึงถามหมิง อาหยาง กับจำปา เมื่อรู้ความจริงจากทั้งสามแล้ว เจ๊ง้อถอนใจรำพึงเศร้า

“เฮ้อ... สงสารอาเหมย เมื่อไหร่จะหมดเรื่องทุกข์ เรื่องเศร้าเสียที”

วันต่อมา ที่ห้องประชุมค่ายเพลงเคพี เกรียงเพชรถามลันตาว่าเรื่องวินจะเอาอย่างไรดี ตนไม่อยากโหดอย่างเสี่ยอ๊อด แต่วินเหลวไหลเกินไป ลันตาเสนอให้ฟังจากจำปาก่อนดีไหม อย่างน้อยจำปาก็รู้แล้วว่าวินหายไปไหน

ครู่เดียวจำปาก็เคาะประตูเข้ามา คิมมี่วางท่าถามทันทีว่าพี่ชายที่แสนดีของเธอหายไปไหน เมื่อไหร่จะกลับมาทำงาน

“พี่วินคงกลับมาทำงานให้ค่ายเคพีไม่ได้แล้วล่ะค่ะ”

สิ้นเสียงจำปาทั้งเกรียงเพชร ลันตาและคิมมี่ก็รุมกันซักว่าทำไม วินอยู่ที่ไหนทำไมถึงกลับมาไม่ได้ จำปาบอกว่าอยู่เวียงพะเนิน คิมมี่ถามว่าแล้วไอ้เวียง–พะเนินน่ะมันอยู่ที่ไหน

“เวียงพะเนินก็ประเทศเพื่อนบ้านเรานี่แหละคิมมี่ คนไม่ค่อยรู้จักเพราะเขายังไม่เปิดประเทศ” เกรียงเพชรบอกแล้วถามจำปา “ว่าแต่วินไปทำอะไรที่นั่นล่ะ”

“พี่วินที่เรารู้จัก จริงๆแล้วคือเจ้าชายธาวินดรณ เจ้าชายรัชทายาทของเวียงพะเนินค่ะ” พลางจำปากดมือถือให้ดูรูปของเจ้าสัตยาและเจ้าชายธาวินดรณในชุดเต็มยศให้ลันตาดู ทุกคนชะโงกเข้ามาดู แล้วต่างก็เกิดอาการอึ้ง ทึ่ง มึน วิงเวียน ตากลับ กระทั่งล้มตึงลงไป

ooooooo

ที่ค่ายเอโอดี เสี่ยอ๊อดเข้ามาก็ได้ข่าวจากพนักงานว่าลีโอกลับมาแล้ว มาถึงก็ปิดห้องซ้อมเอาเป็นเอาตาย เสี่ยอ๊อดถามอย่างไม่เชื่อ พนักงานบอกให้ลองเข้าไปดูเอง

พอเปิดห้องเข้าไป เสี่ยอ๊อดก็ตรงไปตบหัวลีโอผัวะ ด่าไปตบไปว่าหายหัวไปไหนมาบริษัทตนจะเจ๊งเพราะหลานอย่างเขาแหละ ตนอดทนมานานแล้ว ลีโอยกแขนปัดป้องมือเสี่ยอ๊อดพลางร้องขอว่า

“ใจเย็นก่อนครับคุณอา กลับมาคราวนี้ผมจะเลิกทำตัวเหลวไหล จะตั้งใจทำงาน ออกซิงเกิลใหม่เมื่อไหร่ ผมจะทำงานเต็มที่เลย”

ขณะเสี่ยอ๊อดกำลังทั้งด่าทั้งตบลีโอชุลมุนอยู่นั้น เอกเอื้อก็วิ่งพรวดเข้ามาถามลีโอว่ารู้เรื่องวินหรือเปล่า ว่าวินเป็นใครมาจากไหน เสี่ยอ๊อดรำคาญตวาดถามว่าแล้วมันเป็นใคร มาจากไหนล่ะ

“วินเป็นเจ้าชายจากเวียงพะเนินครับ” ลีโอตอบนิ่งๆ แต่เสี่ยอ๊อดถึงกับตกตะลึงอ้าปากค้าง

ไม่เพียงสองค่ายเพลงคู่แข่งจะตื่นเต้นกับข่าวนี้ ไข่มุกแห่งรายการโอ้วว้าวก็ตื่นเต้นแต่พูดเยาะว่ารออีก

ไม่นานก็โดนแฉ พูดไม่ทันขาดคำนักข่าวคนหนึ่งก็หน้าตื่นเข้ามาบอกว่าเฮียสอเช็กแล้วเป็นเรื่องจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ ไข่มุกตาโตอย่างไม่อยากเชื่อ ทุกคนหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ที่ค่ายเพลงเคพีคึกคักขึ้นมาทันที ลันตารับโทรศัพท์ตอบข้อซักถามและติดต่อขอสัมภาษณ์เจ้าชายธาวินจนสายแทบไหม้ เกรียงเพชรก็คุยโทรศัพท์หน้าบานว่า

“เรากำลังจะรีแพ็กเกจซีดีซิงเกิ้ลเป็นเวอร์ชั่นพิเศษ เพิ่มรูป แถมโปสเตอร์อย่างเท่เลยครับ”

ส่วนคิมมี่ก็ดีดดิ้น คุยโทรศัพท์ เรียกวินเป็นท่านขึ้นมาทันที คุยโวว่าตนมีเซ้นส์อยู่แล้วว่าคนคนนี้ไม่ธรรมดา แล้วก็เป็นจริงด้วย ใส่จริตคราง “อูยยยย...ตกใจไม่อยากเชื่อเหมือนกันค่ะ”

ทั้งสามคนในค่ายเคพีรับโทรศัพท์ไม่ได้หยุด หัวเราะร่าหน้าบานกันอย่างมีความสุข

เอกเอื้อหมายมาเจาะข่าววินจากเหมย แต่ถูกปฏิเสธว่าเรื่องของตนกับวินจบไปแล้ว ชีวิตตนต่อไปมีแต่ตัวเองกับป๊า ตนจะดูแลป๊าให้ดีที่สุด เฮียโชคขยี้หัวเหมยบอกว่า “เหม่ยเหมยมีป๊า ใครไม่รักก็ช่างมันนะ”

เหมยกอดป๊าน้ำตาคลอ เอกเอื้อมองอึ้ง พลอยซาบซึ้งสะเทือนใจไปด้วย

ooooooo

ที่ท้องพระโรงเวียงพะเนิน แทนรายงานสถานการณ์ในไทยให้เจ้าสัตยาและธาวินฟังว่า ทางเมืองไทยกำลังตื่นเต้นเรื่องเจ้าชายมาก ค่ายเพลงต้นสังกัดก็รอให้เจ้าชายกลับไปแถลงข่าวกับสื่อมวลชน

ธาวินบอกท่านพ่อว่าตนต้องกลับไปเคลียร์เรื่องสัญญาที่ทำไว้กับค่ายเพลง และตนก็อยากตอบแทนบุญคุณทุกคนที่เคยช่วยเหลือตน เจ้าสัตยาไม่ขัดข้องแต่ต้องพาโสธาราไปด้วย ปรามว่าอย่าคิดนอกลู่นอกทางเพราะครั้งนี้ไปในฐานะเจ้าชาย มีเกียรติยศศักดิ์ศรีของเวียงพะเนินผูกมัดอยู่

ดาราเลิศดีใจที่พรีนจะได้ไปเมืองไทยกับธาวิน บอกว่าจะจัดการให้พรีนออกจากมหาวิทยาลัยจะได้เลิกหมกมุ่นกับการไปเรียนเสียที หมายมาดว่าเมื่อตนไม่ได้เป็นเมียผู้นำเวียงพะเนินแล้วก็ต้องได้เป็นน้าของเจ้าหญิงแห่งเวียงพะเนินให้ได้

ในวันที่ธาวินกับพรีนออกเดินทางไปเมืองไทย ดาราเลิศมาส่งอวยพรหลานสาวหน้าตาเบิกบานว่า

“เที่ยวให้สนุกนะคะเจ้าชาย เจ้าหญิง”

ฝ่ายลีโอสำนึกผิด ไปหาเหมยเพื่อขอขมาเฮียโชคที่ตนเคยล่วงเกิน ลีโอก้มกราบเท้าเฮียโชค แต่เฮียชักเท้าหนีแล้วบอกสุ่นให้พาไปข้างนอก ลีโอผิดหวังแต่บอกหมิงว่าตนอยากแก้ตัว และจะทำให้ทุกคนยอมรับตนให้ได้

สุ่นเข็นรถพาเฮียโชคไปที่ริมน้ำพูดอย่างไม่หายแค้นว่า

“คนอย่างมันไม่สมควรให้อภัยหรอกครับเฮีย...มันต้องได้รับโทษอย่างสาสม”

ไข่มุกกำลังจนแต้มหาข่าวมาเล่นไม่ได้ พอดีสุ่นโทร.มาหาบอกว่า มีเรื่องเลวๆของลีโอค่ายเสี่ยอ๊อดจะเล่าให้ฟัง ไข่มุกดีใจเหมือนแร้งได้เหยื่ออันโอชะ

เพียงวันรุ่งขึ้น เมื่อลีโอกับเอกเอื้อนั่งรถตู้ไปถึงหน้าเอโอดี พอลีโอก้าวลงจากรถก็ถูกระดมขว้างปาด้วยไข่ ขวดน้ำกระทั่งถุงปลาร้าพร้อมทั้งคำด่าว่าสาปแช่งความเลวที่ทำลายผู้หญิง, ขี้อิจฉา, เกาะผู้หญิงดัง, ใส่ร้ายคนอื่น, ชั่วไม่มีที่ติ จนลีโอกับเอกเอื้อรีบหนีเข้าบริษัทแทบไม่ทัน

ซ้ำเมื่อเข้าไปพบเสี่ยอ๊อดยังถูกด่า ถามว่ารายการโอ้วว้าว ไปเอาข่าวลีโอมาจากไหน ทำไมถึงรู้ลึกรู้จริงไปหมด

เอกเอื้อบอกว่าตอนนี้ลีโอเละไม่มีชิ้นดี กำลังดับอนาถเน่าเต็มพิกัด ลีโอบอกว่าตนจะพิสูจน์ตัวเองว่ากลับตัวแล้ว เสี่ยอ๊อดตัดบทว่าตนยอมขาดทุนต่อไปไม่ไหวแล้ว สั่งเอกเอื้อให้เตรียมแถลงข่าวเอโอดียกเลิกสัญญากับลีโอ แล้วเดินออกไป

ลีโอช็อกกับที่ ส่วนเอกเอื้อนึกสมเพชว่า แล้ววันนี้ก็มาถึงจนได้

ฝ่ายไข่มุกบอกทีมงานว่าเรตติ้งรายการเราพุ่งปรี๊ดเพราะข่าวลีโอนี่มันเริ่ดมาก งานนี้เจ๊ตุ๋มแฮปปี้มากเลย และอนุมัติงบมาแล้ว คืนนี้เตรียมตัวเตรียมใจให้ดีเราจะเหมาห้องคาราโอเกะฉลองกันให้เต็มที่

ไข่มุกเปรมปรีดิ์บนความหายนะของลีโอด้วยฝีปากโสโครกของตนเอง

ooooooo

ที่มุมหนึ่งในวังใต้เมฆ หลักชัยมารับระมิงค์เมืองไปฐานลับของบูรพาสมิง เธอจึงรู้ว่าทั้งพี่ชายและพ่อยังไม่ตาย บูรพาสมิงบอกว่าอินทรีหักหลังพ่อ มันต้องได้รับการตอบแทนอย่างสาสม ตนจะฆ่ามันให้หมดแล้วตั้งราชวงศ์ของเราขึ้นมาแทนเจ้าสัตยากับธาวินดรณ ระมิงค์เมืองแค้นดาราเลิศที่ผลักดันพรีนให้แย่งธาวินกับตน บอกพี่ชายว่าตนจะจัดการดาราเลิศกับหลาน สาวมันเอง ช่วงนี้โอกาสเหมาะเพราะผู้พันทยุตไม่อยู่

“เราจะรอจนกว่ามันจะกลับมาพร้อมหน้า พี่จะไม่ปล่อยให้มันมีชีวิตรอดแม้แต่คนเดียว”

ระมิงค์เมืองเห็นท่าทีขึงขังของพี่ชายก็แอบลังเลใจ เพราะไม่อยากฆ่าธาวิน

ธาวินกับพรีนไปถึงกรุงเทพฯ ธาวินให้แทนไปส่งพรีนถึงหน้าคณะในมหาวิทยาลัย จำปาถามประชดว่าทำไมไม่พาเจ้าหญิงไปแถลงข่าวด้วยล่ะ ธาวินบอกว่าตนกับน้องพรีนกำลังปรึกษากันเรื่องจะหนีการแต่งงาน ชี้แจงกับจำปาว่า

“พี่จะทำให้น้องพรีนได้เรียนต่อตามที่ตั้งใจ แล้วจะพาเหมยกลับไปเป็นเจ้าหญิงที่เวียงพะเนิน”

“งั้นมีอะไรที่จำปาช่วยได้ บอกเลยนะคะ จำปาเต็มใจมาก” จำปากระตือรือร้นขึ้นมาทันที

ooooooo

เมื่อธาวินไปถึงค่ายเคพี ทุกคนต้อนรับอย่างพินอบพิเทา ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปเมื่อรู้ว่าเขาเป็นเจ้าชายแห่งเวียงพะเนิน จนธาวินต้องบอกว่าคุยกันธรรมดาดีกว่า เชิญนั่งตามสบาย

ธาวินขอโทษที่ตนทิ้งงานไป ตนยินดีชดใช้ค่าเสียหายให้บริษัท และยินดีที่จะทำซิงเกิลปกใหม่ตามที่เกรียงเพชรเสนอถ้าสามารถชดเชยรายได้ที่ค่ายต้องเสียไปเพราะตน

ขณะกำลังคุยกันนั้น จำปาเข้ามาบอกว่ามีข่าวด่วน เอกเอื้อโทร.มาบอกว่าลีโอกำลังจะโดดตึกตาย

ธาวินลุกพรวดคว้ามือจำปาบอก “จำปา...ไปกับพี่”

ที่หน้าตึกเอโอดี บรรดาไทยมุงกำลังจับกลุ่มวิพากษ์ วิจารณ์กันเป็นกลุ่มๆ ไข่มุกไปถึงก็ถือไมค์เตรียมถ่ายทอดสด สั่งตากล้องให้จับหน้าตนกับลีโอให้อยู่ในเฟรมเดียวกัน พูดเกริ่นเหตุการณ์แล้วกำชับตากล้องให้จับภาพตอนลีโอโดดลงมาให้ได้ ส่วนตนจะเข้าไปหาข่าวข้างใน

เอกเอื้อเดินนำธาวินกับจำปาขึ้นทางบันไดหนีไฟ พลางเล่าสาเหตุที่ทำให้ลีโอคิดสั้นให้ธาวินฟัง

ที่ดาดฟ้าบนตึก เสี่ยอ๊อดหว่านล้อมลีโอให้มาคุยกันดีๆ ลีโอบอกว่าไม่มีใครให้โอกาสตน แม้แต่คุณอายังเขี่ยตนทิ้ง

พอดีธาวิน จำปา แทนและเอกเอื้อมาถึง จำปาถามลีโอว่าทำแบบนี้ต้องการอะไรจากสังคม ฆ่าตัวตายหนีปัญหาหรือ ธาวินกล่อมว่าทำไมใจเสาะ ตอนที่โดนยิงต้องไปรักษาตัวในป่ายังรอดมาได้โดนคนด่าแค่นี้ไม่ถึงตายหรอก

แทนยืนอยู่ข้างหลังเห็นไข่มุกกำลังทำตัวลีบแทรกเข้ามายื่นโทรศัพท์มือถือถ่ายวีดิโออย่างเอาเป็นเอาตาย แทนตัดสินใจเข้าไปจับไข่มุกพาดบ่าแบกออกไป ไข่มุกโวยวายให้ปล่อย เมื่อแทนไม่ปล่อยก็ขู่ว่านี่เป็นการคุกคามสื่อ แต่แทนไม่สนใจเดินแบกไข่มุกลงบันไดหนีไฟไปสบายๆ

ขณะทุกคนกำลังพยายามหว่านล้อมลีโอให้ลงมานั้น เหมยก็พาเฮียโชคถือไม้เท้าเข้ามา เฮียโชคพูดด้วยลีลาของตนว่า

“ไอ้กระจอก แค่นี้ก็ถอดใจ ลูกอั๊วเป็นผู้หญิง อียัง ใจสู้กว่าลื้อ...หมาแมวพิการมันยังอยากมีชีวิต ลื้อมีมือมีตีนแข็งแรง แต่จะฆ่าตัวตาย...เสียชาติเกิด!”

ทุกคนอึ้งกับคำพูดของเฮียโชค ลีโอนิ่งคิด เฮียโชคพูดเสียงอ่อนลงว่า

“อั๊วไม่อยากคิดแค้น อโหสิให้ลื้อ ทำชีวิตให้ดีกว่าเดิมแล้วกัน”

ลีโอลงมาในที่ปลอดภัย เดินมาคุกเข่าก้มกราบเท้าเฮียโชคด้วยความซาบซึ้ง ทุกคนโล่งใจ ธาวินแอบมองเหมยบังเอิญสบตากัน เหมยเมินไปอย่างไม่สนใจ

ooooooo

เกรียงเพชรเปิดแถลงข่าวเรื่องธาวิน ไข่มุกเตรียมไปเจาะข่าวฉาวที่ตัวเองปั่นกระแสขึ้นเพื่อสร้างสถานการณ์อีก แต่ถูกธาวินสาวไส้กลางงานแถลงข่าว ย้อนถามว่า

“ผมขอถามบ้างดีกว่า ข่าวไหนบ้างที่คุณยืนยันได้ว่าจริงก่อนจะออกเป็นข่าว เอาที่เกี่ยวกับผมนี่แหละ ช่วยยกตัวอย่างได้ไหม...คุณรู้ไหมว่าข่าวที่ไม่จริงพวกนั้นทำลายชีวิตใครไปบ้าง?”

ไข่มุกอึ้ง นักข่าวคนอื่นพากันมองไข่มุกอย่างระอาใจ ลันตาสะใจผสมโรงด่าว่าปลาเน่าตัวเดียวเหม็นทั้งวงการ ไข่มุกทนสายตาของทุกคนไม่ได้ นั่งก้มหน้าตัวลีบอย่างโดดเดี่ยว

ธาวินฝากคิมมี่ให้ดูแลพรีนด้วยเพราะเธอกำลังมีปัญหากับญาติผู้ใหญ่ที่เวียงพะเนินแต่เธอต้องเรียนหนังสือ ตนเป็นห่วงที่ไม่มีใครดูแล

“ไม่มีปัญหาค่ะเจ้าชาย น้องพรีนน่ารัก เผลอๆ เจ๊จะเต๊าะให้มาเป็นดารา” คิมมี่ดี๊ด๊า ธาวินยิ้มอย่างไว้ใจ

เมื่อความจริงปรากฏแก่สังคม ไข่มุกก็หมดทางทำมาหากิน ค่ายเพลงเสี่ยอ๊อดก็เงียบเหงาเพราะไม่มีใครอยากเข้าสังกัด เอกเอื้อที่เบื่อหน่ายกับการทำงานของเสี่ยอ๊อดที่มีแต่คำสั่งและวางอำนาจก็ลาออกมาร่วมกับคิมมี่เปิดโมเดลลิ่งด้วยกัน

ธาวินให้แทนสืบเจ้าหนี้ของเฮียโชคและเคลียร์หนี้ให้หมด บอกเฮียโชคว่าตนจะไม่ยอมแต่งงานกับใครถ้าเจ้าสาวไม่ใช่เหมย พร้อมทั้งขออนุญาตพาเหมยไปเวียงพะเนินอีกครั้ง เฮียโชคบอกว่าตนไม่บังคับลูก ถ้าลูกมีความสุขตนก็ยินดี

เมื่อเหมยรู้ว่าธาวินเคลียร์หนี้ให้หมดแล้ว เหมยบอกป๊าว่าตนจะทำโคมและซาลาเปาขายเอาเงินไปคืนเจ้าชาย ส่วนเรื่องไปเวียงพะเนินนั้น เหมยไม่ไป เชื่อว่าพรหมไม่ได้ลิขิตให้เราเกิดมาคู่กัน

เหมยโหมงานหนักจนอ่อนเพลีย หมิงและอาหยางช่วยทำจนดึก หมิงเอานมอุ่นๆมาให้เหมยดื่ม คะยั้นคะยอจนเหมยดื่มหมดทั้งสองจึงไปพัก เหมยทำโคมจีนต่อจนดึกดื่นไม่นานก็หลับไปคางาน

ooooooo

เหมยตื่นขึ้น พบตัวเองนอนอยู่ในห้องของเจ้าชายธาวินที่วังใต้เมฆแล้ว! เหมยโกรธมากลุกขึ้นจะกลับ ถูกธาวินขวางไว้บอกว่าเธอไม่ได้กลับเมืองไทยอีกแล้ว

ดาราเลิศเดือดร้อนมากบอกพรีนว่าตนจะไม่มีวันยอมให้ตำแหน่งเจ้าหญิงแห่งเวียงพะเนินหลุดจากพรีนไปเด็ดขาด แต่พรีนดีใจที่พี่เมญ่ากลับมา วิ่งไปหาเหมยขณะเดินอ้าวออกไปเพื่อบอกว่าตนไม่ได้รักเจ้าชาย

ระมิงค์เมืองเห็นเหมยก็จะเข้าทำร้าย พรีนเข้าขวาง ระมิงค์เมืองจะหันมาเล่นงานพรีน ดาราเลิศสะอึกเข้าขวางว่ากล้าดีก็ลองดู

ธาวินพยายามแก้ปัญหาของตนเสนอท่านพ่อว่าในเมื่อเรากำลังเปลี่ยแปลงกฎต่างๆ ก็ควรเปลี่ยนแปลงประเพณีการแต่งงานของตนด้วย เจ้าสัตยาบอกให้ธาวินลืมเรื่องเหมยเสีย และควรรู้ด้วยว่าตัวเองควรเสียสละเพื่อแผ่นดินเกิดอย่างไร

ฝ่ายบูรพาสมิงก็เตรียมที่จะถล่มวังใต้เมฆให้เป็นจุณทั้งวังและคนในวันแต่งงานของธาวิน และจะไม่ปล่อยให้เหลือใครไว้เป็นเสี้ยนหนามอีกต่อไป

ooooooo

เจ้าสัตยาบอกธาวินว่าได้กำหนดวันแต่งงานของเขากับโสธาราไว้แล้ว ธาวินบอกว่าตนยังไม่พร้อม แล้วเดินหนีไป แทนเสนอว่าเหมยคนเดียวที่จะหว่านล้อมให้เจ้าชายแต่งงานได้

ธาวินไปหาเหมยขอให้เหมยอยู่ที่นี่ เหมยเตือนว่าทุกคนกำลังเดือดร้อนเพราะความรักของเรา ธาวินขอให้เหมยอดทนอีกนิดทุกคนจะต้องยอมรับเรื่องของเรา แล้วดึงเหมยเข้าไปกอด ครู่หนึ่งค่อยๆถอยห่างออกไปจากห้อง เหมยมองตามสับสนที่ตนตัดใจจากธาวินไม่ได้จริงๆ

ธาวินออกมาเจอแทนยืนรออยู่ เขาสั่งเข้มว่า “ใครปล่อยให้คุณเหมยหนีออกไปฉันจะลงโทษไม่ยกเว้นใครทั้งนั้น”

แทนรายงานว่าคนที่ส่งไปสืบข่าวรายงานว่ามีการเคลื่อนไหวแถวป่าลึกในเขตติดต่อ แต่เราจับตาดูทุกกลุ่มที่อาจจะก่อเรื่องในงานแต่งงานของเจ้าชายแล้วธาวินโพล่งทันทีว่า

“จะไม่มีงานแต่งงานของเรากับโสธารา” แทนติงว่าเจ้าชายขัดคำสั่งเจ้าสัตยาไม่ใช่เรื่องดีแน่ “เรื่องอื่นเราเห็นด้วยกับท่านพ่อ แต่เรื่องนี้ เรายอมไม่ได้ เพราะมันเท่ากับเราทำร้ายผู้หญิงดีๆสองคน ด้วยคำว่าหน้าที่” ธาวินยืนยันหนักแน่น

ระมิงค์เมืองรายงานภูผากับบูรพาสมิงว่าธาวินพาเหมยกลับมาแสดงว่าจะไม่มีงานแต่งงานแน่ บูรพาสมิงสั่งให้หาแผนใหม่เรารอช้ากว่านี้ไม่ได้ ถ้าพวกนั้นเจอที่นี่ก่อนเราจะลงมือยากขึ้น ระมิงค์เมืองบอกว่าในวังมีการคุ้มกันเข้มแข็งมาก

“เป็นหน้าที่ของลูก ระมิงค์เมือง รีบจัดการให้พวกเราเข้าไปในวังใต้เมฆ” ภูผาสั่ง ระมิงค์เมืองฟังแล้วหนักใจ

แม้ธาวินจะพูดเรื่องเหมยกับเจ้าสัตยาอีกครั้ง ก็ถูกปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงว่า ตนได้เอ่ยปากเรื่องแต่งงานไปแล้วเราไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะเปลี่ยนคำพูดได้ตามอารมณ์และเขาควรได้พูดคุยกับเหมยเสียก่อนที่จะส่งเธอกลับไปใช้ชีวิตของตัวเอง

เมื่อธาวินไปหาเหมยเขาบอกว่าอยากให้เธออยู่ข้างๆ มองความสวยงามของเวียงพะเนินด้วยกัน เหมยเตือนสติว่า เขาต้องนึกถึงประชาชนของเขาก่อนทุกสิ่งทุกอย่าง ตนจะคอยฟังข่าว เจ้าชายที่อุทิศตัวเอง เสียสละ ทำงานหนักเพื่อความสุขของประชาชน ธาวินขอเธออย่าจากไปไหน

“ฉันอยู่ในนี้” เหมยวางมือที่หน้าอกเขา “ไม่ว่านานแค่ไหน เหมยก็รักวินคนเดียว”

ทั้งสองกอดกันด้วยความรักและอาลัย เมื่อรู้ว่าเวลาของการจากกันใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว...

ooooooo

พวกบูรพาสมิงลงมือปฏิบัติการแล้ว แม้ในวังจะมีการป้องกันเข้มแข็ง แต่ก็เพลี่ยงพล้ำทหารถูกฆ่าตายแล้วพวกบูรพาสมิงก็บุกเข้าวังใต้เมฆอย่างรวดเร็ว

กามินที่มีหน้าที่พิทักษ์เจ้าสัตยาถูกมือสังหารยิงตาย และเจ้าสัตยาก็ถูกจับตัวไป เหมยถูกระมิงค์เมืองไปเคาะประตูห้องพักแล้วจับตัวไป แทนได้ยินเสียงปืนและระเบิดบอกให้เจ้าชายกลับเข้าห้องทางนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตน

“หยุดห้ามเราสักทีเถอะ ผู้พัน...เราจะปกป้องวังใต้เมฆด้วยตัวของเราเอง”

เจ้าสัตยากับเหมยถูกพาตัวไปที่ฐานลับของบูรพาสมิงจึงรู้ว่าภูผายังไม่ตาย ถูกภูผาเย้ยว่า จะฝังเจ้าสัตยา ธาวินดรณและผู้หญิงของเขาให้นอนตายเป็นผีเฝ้าป่าที่นี่ หัวเราะเยาะว่ามันต้องเป็นภาพที่สวยงามจริงๆ สามศพนอนตายเรียงกัน

นายพลอินทรีและขุนพลนำกำลังออกต่อสู้กับพวกบูรพาสมิง ไปเจอภูผานำกำลังบุกเข้ามา จึงปะทะกันกลายเป็นผู้เคยร่วมก่อกบฏด้วยกันทั้งสามต่อสู้กันเอาเป็นเอาตาย ในที่สุดขุนพลถูกภูผาแทงตายและนายพลอินทรีก็ถูกภูผายิงแต่ภูผาก็ถูกนายพลแทงต่างจ้องกันอย่างอาฆาตจนสิ้นไปทั้งคู่

บูรพาสมิงวิ่งไล่ยิงแทนกับธาวิน เสียงปืนกึกก้องไปทั้งวัง แทนวิ่งแยกไปเป็นเป้าล่อแล้วอ้อมมายิงบูรพาสมิง แทนพุ่งเข้าตะลุมบอน ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกันเสียงปืนดังขึ้นอีกหลายนัด บูรพาสมิงถูกยิงตาย แทนก็เลือดท่วมร่างทรุดลงสิ้นใจในอ้อมกอดของธาวิน

ระหว่างที่ถูกคุมขังเหมยเอามือที่ถูกมัดถูเชือกกับเหล็กพยายามให้เชือกคลาย เมื่อสบโอกาสเหมยกับเจ้าสัตยาสบตาเป็นสัญญาณกัน เหมยแกล้งตะโกน “เจ้าชาย ช่วยด้วย” ทหารที่เฝ้าหันมอง เจ้าสัตยาจึงยกมือที่ถูกมัดอยู่รัดคอมันตายแล้วพากันวิ่งหนี ถูกระมิงค์เมืองดักยิงเฉี่ยวหัวเหมยไปแล้วจะยิงเจ้าสัตยา เหมยตัดสินใจพุ่งเข้าแย่งปืนระมิงค์เมืองแต่ถูกตบล้มกลิ้ง เจ้าสัตยาพยายามช่วยเหมย ระมิงค์เมืองหันมาเห็นยิงเฉี่ยวเจ้าสัตยา เหมยคว้าไม้กระหน่ำตีไม่ยั้งจนระมิงค์เมืองล้มลง เหมยรีบไปพาเจ้าสัตยาหนีก็ถูกระมิงค์เมืองยิงที่หน้าอกทะลุสองนัดซ้อน เหมยล้มลงหายใจรวยริน

ระมิงค์เมืองหันไปจะยิงเจ้าสัตยา ก็ถูกธาวินยิงทะลุท้องล้มลงแล้วยิงซ้ำอีกสองนัด ระมิงค์เมืองมองธาวินอย่างเจ็บปวดก่อนสิ้นใจ เจ้าสัตยาและธาวินรีบไปหาเหมย ธาวินประคองเหมยขึ้นมา เหมยเรียก “วิน...” ได้คำเดียว แล้วคอพับไป

“เหมย อย่าทิ้งผมไป” ธาวินน้ำตาไหล ตะโกนก้อง

ooooooo

เมื่อเหตุการณ์สงบ ฝ่ายนายพลภูผาตายหมดทั้งสามคน ส่วนศพของนายพบอินทรี ขุนพล กามิน และแทน ได้รับการประกอบพิธีอย่างสมเกียรติที่ท้องพระโรงวังใต้เมฆ

ด้วยความกล้าหาญเสียสละตนเองเพื่อปกป้องเจ้าสัตยาขณะถูกคุมขัง ยังความซาบซึ้งสะเทือนใจเจ้าสัตยาจนบอกกับธาวินว่า

“เหมยเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญมาก เขาช่วยพ่อทั้งๆ ที่มีโอกาสหนีเอาตัวรอด ธาวินดรณ ลูกรักผู้หญิงที่จิตใจกล้าหาญดีงามมาก”

เหมยยังไม่ได้สติถูกนำตัวมารักษาที่ห้องนอนเจ้าชาย เจ้าชายนั่งเฝ้าอยู่ด้วยความเป็นห่วง ขณะเดียวกันก็ให้คนไปรับเฮียโชค เจ๊ง้อ หมอ อาหยาง จำปาและลีโอ มาที่เวียงพะเนิน เมื่อเหมยฟื้นลืมตาขึ้น เห็นทั้งเฮียโชค เจ๊ง้อ และทุกคนห้อมล้อมอยู่ก็ยิ้มดีใจ นาทีนี้ เฮียโชคจับมือเหมยวางไว้ในมือเจ้าชายธาวินดรณ เอ่ยอย่างเต็มใจว่า

“ฝากหัวใจอั๊วด้วย ดูแลให้เหมือนหัวใจของเจ้าชาย”

“ผมจะไม่มีวันทอดทิ้งเหมย จะร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันตลอดไป” เจ้าชายกุมมือเหมยไว้อย่างอบอุ่น

ต่อมาเจ้าสัตยาก็ประกาศที่ท้องพระโรงต่อหน้าเฮียโชคและทุกคนที่มาจากเมืองไทยว่า

“ด้วยความดีและความกล้าหาญอันน่ายกย่อง เราขอประกาศให้นางสาวม่านฟ้า สุรสีห์เดชา และครอบครัวเป็นพลเมืองกิตติมศักดิ์ มีสิทธิ์ทุกอย่างเช่นชาวเวียงพะเนินนับตั้งแต่นี้ไป”

เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ พรีนบอกดาราเลิศว่าให้รีบเก็บกระเป๋าไปจากที่นี่เสีย ถ้าเกิดเจ้าชายเปลี่ยนใจไม่ให้เอาอะไรไปเลยคุณน้าจะลำบาก ขอร้องให้เชื่อตนสักครั้งก่อนที่จะไม่มีโอกาส

ลีโอแสดงความยินดีกับเหมยและเจ้าชาย ขอบคุณที่ทั้งสองเป็นตัวอย่างให้ตนกลับตัวเป็นคนดี

เจ๊ง้อชมเฮียโชคว่าเหมยได้เป็นเจ้าหญิงส่วนหนึ่งเพราะเฮียโชคเลี้ยงลูกมาดี พูดอย่างมีความสุขว่า

“ดอกเหมยของลื้อ อดทน เบ่งบาน สวยงาม ไม่ว่าจะเจอลมฝนหรือพายุ” เฮียโชคบอกว่าส่งลูกถึงฝั่งตนก็นอนตายตาหลับแล้ว “ไม่ได้ ลื้อต้องกลับมาเดินให้ได้ ไม่งั้นใครจะช่วยวิ่งไล่จับลูกเล็กๆของอาเหมยกับเจ้าชาย” เจ๊ง้อลุ้นต่อ

ธาวินบอกเหมยขณะเดินเล่นด้วยกันว่า “วันนี้วังใต้เมฆมีดอกไม้ที่สวยที่สุดแล้ว” เหมยบอกว่าตนยังไม่ได้บอกเลยว่าจะอยู่ที่นี่ “เหมยจะไปไหนได้ ในเมื่อหัวใจเหมยอยู่กับผมแล้ว ขอบคุณนะครับ ไม่ว่าผมจะเป็นใคร เหมยก็รักที่ตัวผมจริงๆ”

“เหมยต้องรักวิน เพราะหัวใจของวินทะนุถนอมเหมยที่สุด” ทั้งสองกอดกันด้วยความรักจากหัวใจ

ooooooo

–อวสาน–


ละครดอกไม้ใต้เมฆ ตอนที่ 16(ตอนจบ) อ่านดอกไม้ใต้เมฆ ติดตามดอกไม้ใต้เมฆ ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย เด่นคุณ งามเนตร,มทิรา ตันติประสุต 24 ม.ค. 2559 08:04 2016-01-26T01:31:43+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ