กีฬา
100 year

นิยายไทยรัฐ

บัลลังก์หงส์

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

มุนินรีบออกตัวกับจอมขวัญในคราบมิสโจวว่าไม่ได้เป็นมือที่สามและไม่ได้ยุยงให้พิทักษ์พงศ์หนีแต่อย่างใด จอมขวัญรู้แล้วว่าเธอไม่ใช่มือที่สามแต่เป็นมือที่หนึ่งเพราะเป็นคนแรกและคนเดียวที่พิทักษ์พงศ์รัก

“ฉันเป็นห่วงคุณพิทักษ์พงศ์กลัวจะมีอันตรายเพราะฉะนั้นถ้าเธอบอกฉันได้ว่าเขาอยู่ไหนก็จะเป็นการดี”

“ดิฉันไม่รู้จริงๆค่ะ คุณซื่อบอกแต่ว่าจะส่งรูปมาให้ดิฉันทุกวันจะได้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่”

จอมขวัญซักทันทีว่าส่งรูปมาบ้างหรือยัง มุนินพยักหน้าแทนคำตอบแล้วเปิดภาพจากในมือถือของตัวเองให้ดู เป็นภาพพระอาทิตย์ขึ้นเหนือทุ่งหญ้ากว้าง จอมขวัญกำชับถ้าพิทักษ์พงศ์ส่งรูปมาอีกเมื่อไหร่ให้เธอส่งให้ตนดูทันที มุนินอดสงสัยไม่ได้จอมขวัญไม่ได้รักเขาหรือ

“รัก แต่คนละแบบกับเธอ” จอมขวัญว่าแล้วลุกออกไป ครู่ต่อมาเธอมาขึ้นรถที่ฮาน่ามารอรับกลับแทนที่ว่าน เป็นจังหวะเดียวกับบอดี้การ์ดหนุ่มโทร.มาแจ้งจอมขวัญว่าช่วยสิริวิมลลงมาจากดาดฟ้าได้แล้ว แต่ตอนนี้เธอหมดสติไปแล้ว น่าจะเป็นเพราะยาที่กินเข้าไป เขาต้องรีบพาไปล้างท้อง จอมขวัญสั่งให้เขาพาไปที่โรงพยาบาลแห่งเดียวกับที่หลี่ซวงรักษาตัว ตนจะติดต่อหมอกับพ่อและแม่ของเธอไว้ให้

จากนั้นไม่นาน ว่านพาสิริวิมลมาถึงโรงพยาบาล คงศักดิ์กับสุมลทาที่ตามมาสมทบได้แต่มองตามลูกสาวที่ถูกพาเข้าห้องฉุกเฉินด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะหันมาขอบใจว่านที่ช่วยชีวิตลูกของพวกตนเอาไว้ ถ้าไม่ได้เขาตระกูลลีลาวัฒนชัยคงต้องพบกับความสูญเสียมากกว่า ที่เป็นอยู่นี้

“ตอนที่นายไปเจอหมวยเล็ก เธอเมาหรือเปล่า”

ว่านรู้จากปากสิริวิมลเองว่ากินยาแก้แพ้เข้าไปกำใหญ่ คงเป็นเพราะเธอไม่อยากแพ้ อยากเป็นคนมีค่าในสายตาของคนรอบตัวโดยเฉพาะพ่อกับแม่ ถ้าคนเป็นลูกถูกพ่อแม่แสดงความไม่รักหรือเกลียดชังคงจะต้องช้ำใจมาก สุมลทาออกตัวว่าไม่เคยเกลียดชังลูก ถ้าไม่รักลูกตนจะทรมานอย่างนี้เพื่ออะไร

“ผมไม่ทราบครับเพราะไม่เคยมีลูกแต่ผมมั่นใจว่าการให้ความรักกับคนอื่นไม่ใช่การทรมานและยิ่งให้มากเท่าไหร่ก็จะยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น สุขจนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยโดยเฉพาะความรักที่ให้กับคนที่เกิดจากท้องของเรา”

ooooooo

นอกจากตำรวจจะเร่งสืบคดีทั้งของสิริวิภาและคดีลอบยิงสิริกานดาแล้ว จอมขวัญ เกาเฟยและว่านยังช่วยสืบในทางลับอีกด้วย ซึ่งได้ความคืบหน้าว่าทัศน์น่าจะเป็นตัวการในคดีสิริวิภาถูกล่อลวงไปข่มขืน แต่ตำรวจจะหาหลักฐานสาวไปถึงมันได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับผู้เสียหายจะให้ข้อมูลเป็นประโยชน์มากแค่ไหน

เกาเฟยยังสืบได้อีกว่าคนที่ยิงสิริกานดาเป็นมือปืนมาจากภาคตะวันออก ตำรวจน่าจะหาตัวผู้จ้างวานได้ไม่ยาก ถ้าไม่เจอตอเสียก่อน ส่วนโสภณตอนนี้ยังเก็บตัวเงียบ แต่คงจะหาทางย้ายไปอยู่ต่างประเทศ

“เรื่องคลิปของสิริวิมล ตอนนี้เจ้าหน้าที่ไล่ตามปิดเกือบหมดแล้ว วงในลือกันว่ามือดีที่ปล่อยคลิปคือไอ้หมอนี่” ว่านว่าแล้ววางรูปภาพของบรรพตลงบนโต๊ะ “นักข่าวที่ฉกฉวยผลประโยชน์จากข่าวคาวทุกประเภท”

“ถ้าเธอต้องการเห็นการล่มสลายของผู้ที่ผลักไสเธอ วันนี้เธอได้เห็นมันแล้ว ถือว่าบรรลุหนึ่งเป้าหมายของเธอแล้ว เหลือแต่เพียงการเข้าครอบครองลีลาวัฒน์ บอกฉันอีกครั้งสิว่าเธอยังต้องการมันอยู่ไหม” เกาเฟย มองจอมขวัญอย่างรอคำตอบ เธอต้องการแค่น้องชายกลับคืนมาเพื่อให้เขาได้รู้ความจริงที่เขาควรจะรู้ นั่นคือเป้าหมายเดียวที่เหลือของเธอ หลังจากนั้นอะไรจะเกิดขึ้น เธอไม่อาจรู้ได้...

ด้านดารารัตน์ไม่เข็ดหลาบ ยังใช้เหล้าเป็นเครื่องดับความกลัดกลุ้ม พอเมาได้ที่เริ่มโวยวายกับบรรพตว่าอุตส่าห์กำจัดนางมารร้ายอย่างสิริวิมลไปได้ตัวหนึ่งแล้ว ดันมีมิสโจวนางมารร้ายกว่าโผล่เข้ามาอีก เขางงใครคือมิสโจว ดารารัตน์ยกหน้าที่ให้เขาเป็นคนไปสืบมาว่ามันเป็นใครมาจากไหน บังอาจมาอ้างว่าเป็นคนรักคนใหม่ของปริวัตรและให้เขาหาทางทำลายมันให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม

“ถ้าจะเล่นกันถึงขั้นนี้ ค่าจ้างคงต้องหนักหน่อยนะครับ ทันทีที่ส่งงานงวดแรก ผมจะเริ่มขอรับค่าจ้างเดิมที่ค้างอยู่นะครับ แล้ววันนั้นผมจะบอกว่าผมต้องการอะไรจากคุณ”

“อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ปล้ำฉันในรถแบบคราวก่อนอย่างนั้นไม่เอา” ดารารัตน์อ้อแอ้ก่อนจะฟุบหลับไปจึงไม่ได้ยินประโยคสุดท้ายของบรรพตที่ว่า “รับรองครับ ครั้งนี้ผมต้องการการยินยอมจากคุณ”...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน หลังจากคงศักดิ์ส่งตำรวจที่มาขอข้อมูลของสิริวิภาและสิริกานดากลับไปแล้ว หันไปถามปริวัตรว่ายังต้องการหุ้นของบริษัทลีลาวัฒน์ไปเป็นของหมั้นอยู่หรือเปล่า เขายังต้องการอยู่แต่จะเป็นตอนไหนเมื่อไหร่จะบอกล่วงหน้า คงศักดิ์ไม่ขัดข้อง แต่มีเรื่องหนึ่งที่ต้องขอให้เขาช่วยเป็นการตอบแทน นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของตนที่ไม่มีใครรู้มาก่อนและจะให้ใครรู้ไม่ได้ ปริวัตรมองเจ้านายตัวเองสีหน้าฉงน

“เฮ้ย ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้น ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร เป็นเรื่องการตามหาคนสำคัญคนหนึ่งที่มีความหมายกับฉันมาก เธอหายสูญไปนานแสนนาน ฉันกำลังตามหาตัวเธออยู่ แล้วฉันจะบอกนายอีกที ถือว่าแลกกันกับเรื่องหุ้นของนาย”

ooooooo

สุมลทาทราบเรื่องสิริวิภาแท้งลูกรีบเข้าไปเยี่ยมในห้องผู้ป่วยวิกฤติ เธอเห็นหน้าแม่ก็ขอโทษทั้งน้ำตาที่ทำให้ผิดหวัง สุมลทาลูบหัวลูกปลอบใจว่าไม่มีใครกล่าวโทษเธอ อย่าคิดมาก เธอคร่ำครวญว่าไม่ได้อยากให้เด็กในท้องตาย อยากเก็บแกไว้ อยากเลี้ยงแกให้เป็นคนดี ให้ดีกว่าที่แม่ของแกเป็น

“หมวยรองล่ะ หมวยรองเป็นยังไงบ้าง อั๊วอยากเห็น”

“หมวยรองยังไม่รู้สึกตัวเลย” พูดได้แค่นั้นสุมลทาก็ร้องไห้ออกมา สิริวิภาใจคอไม่ดีขอร้องให้แม่พาไปหาน้อง เธอทนเสียงรบเร้าไม่ไหว เข็นรถเข็นพาลูกไปเยี่ยมสิริกานดาที่ห้องผู้ป่วยวิกฤติอีกด้านหนึ่ง

สิริวิภาเห็นสภาพของน้องแล้วถึงกับปล่อยโฮด้วยความสงสาร พยายามร้องเรียกให้ตื่นขึ้นมาคุยกัน สิริวิมลเข้าจับมือพี่สาวคนโตไว้อย่างให้กำลังใจ แล้วช่วยปลุกให้สิริกานดาตื่นขึ้นอีกแรงหนึ่ง แต่ไร้ผล ระหว่างนั้น พยาบาลเข้ามาบอกสุมลทาว่าไมเคิลโทร.มาขออนุญาตเข้าเยี่ยมหลี่ซวงวันพรุ่งนี้ เธอรีบออกไปรับสาย ถามเสียงเข้มว่าต้องการคุยอะไรกับท่านประธาน เขาได้ข่าวว่าท่านไม่สบายก็เลยจะมาเยี่ยม

“ฉันไม่เชื่อ ถ้าไม่มีผลประโยชน์อื่นแอบแฝงอยู่ คุณไม่ติดต่อเรามาอย่างนี้หรอก บอกฉันมาตรงๆอย่าเสียเวลา ต้องการอะไร”

“ผมต้องการเทกโอเวอร์บริษัทลีลาวัฒน์”...

ในเวลาต่อมา หลี่ซวงถึงกับร้องห้ามเสียงหลงเมื่อรู้จากคงศักดิ์กับสุมลทาว่าจะส่งปริวัตรไปคุยกับไมเคิลที่บังอาจมาขอเทกโอเวอร์บริษัทลีลาวัฒน์ เนื่องจากกลัวว่าปริวัตรคนเดียวตามเล่ห์เหลี่ยมมันไม่ทัน

“โทร.ติดต่อมิสโจว ขอให้เธอไปด้วยในฐานะตัวแทนของอั๊ว”

ไม่นานนัก จอมขวัญกับปริวัตรมาพบกับไมเคิลที่โรงแรมหรูตามนัด การพูดคุยเป็นไปด้วยความอึดอัดเนื่องจากมีคดีกันมาก่อน แม้ไมเคิลจะเคลียร์ตัวเองได้แล้วก็ตาม เขาพยายามกล่อมให้จอมขวัญย้ายข้างมาอยู่กับเขาซึ่งแยกตัวมาตั้งบริษัทของตัวเองแถมจะยกหุ้นให้เธอถือกึ่งหนึ่ง เธอได้แต่ฟังนิ่ง ไม่พูดอะไร...

หลังส่งรูปที่สองจากพิทักษ์พงศ์ซึ่งเป็นรูปพระอาทิตย์ตกไปให้เกาเฟยดูแล้ว ว่านขอไปทำธุระส่วนตัวก่อน เกาเฟยอดกระเซ้าไม่ได้ ผู้ชายมีความรักมักจะอ้างเรื่องส่วนตัวอย่างนี้เสมอ เขาไม่โต้ตอบ ตัดสายแล้วขับรถไปจอดในลานจอดรถของโรงพยาบาล คว้าดอกไม้ช่อสวยที่วางไว้เบาะหลังรถติดมือไปด้วย...

อีกมุมหนึ่งที่ห้องรับรองของโรงพยาบาล นางพยาบาลเข็นรถพาหลี่ซวงเข้ามาหาปริวัตรกับจอมขวัญที่รอท่าอยู่ก่อนแล้วโดยมีคงศักดิ์กับสุมลทาตามมาสมทบ ปริวัตรรายงานให้เจ้านายทั้งสามท่านฟังว่าไมเคิลยืนยันจะเทกโอเวอร์บริษัทลีลาวัฒน์ โดยอ้างว่าบริษัทอยู่ในภาวะระส่ำระสายจากเรื่องวุ่นๆที่เกิดขึ้นตอนนี้ ซึ่งอาจจะทำให้การดำเนินการของบริษัทถึงขั้นล้มเหลว ดังนั้นการเปลี่ยนผู้บริหารน่าจะเป็นผลดี

“เขาจะทุ่มเงินไม่จำกัดจำนวนซื้อหุ้นทั้งหมดของท่านประธานและเครือญาติเพื่อสิทธิในการบริหาร”

ทั้งคงศักดิ์และสุมลทารุมกันก่นด่าไมเคิลสาดเสียเทเสียที่คิดจะมาวุ่นวายกับบริษัทของพวกตน จอมขวัญเชื่อว่าเป้าหมายของเขาน่าจะมีอะไรแอบแฝง หลี่ซวงถึงบางอ้อทันที ที่แท้เขาก็ต้องการสัญญาแลกเปลี่ยนสินค้าระหว่างบริษัทของเรากับบริษัทต้าฟ่งซึ่งมีสัญญาผูกพันกันเป็นเวลาสามสิบปี ผลกำไรตลอดอายุสัญญามีมูลค่ามหาศาลกว่าแสนล้านบาท คงศักดิ์ไม่เห็นเคยรู้เรื่องนี้มาก่อน

“อั๊วใช้เวลานานมากกว่าจะได้สัญญาฉบับนี้มา มันต้องอาศัยสายสัมพันธ์ที่เชื่อใจกันมานานนับสิบปีและนี่คือสิ่งที่อั๊วทำไว้ให้พวกลื้อ อั๊วพร่ำบอกทุกคนว่าพวกลื้อต้องลุกขึ้นมาดูแลสิ่งที่อั๊วทำไว้ แต่วันนี้คงไม่มีความหมายอะไรแล้ว อั๊วไม่เหลือใครที่จะสืบทอดรักษาสิ่งเหล่านี้ได้อีกต่อไป ขายมันไปเถอะ ขายลีลาวัฒน์ให้มันไปซะ ตั้งราคาให้สูงพอที่จะมีกำไรเลี้ยงตัวพวกเราไปจนสิ้นอายุขัย อั๊วพอแล้ว อั๊วไม่ไหวแล้ว”

จอมขวัญไม่เห็นด้วย เราไม่ควรยอมแพ้กับเรื่องแค่นี้ สิ่งที่หลี่ซวงทำมามีคุณค่าและยิ่งใหญ่เกินกว่าจะปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือของคนเลวๆอย่างไมเคิล เธอจะขอเป็นตัวแทนท่านต่อสู้กับเขาเอง บริษัทลีลาวัฒน์จะต้องเป็นของคนในตระกูลลีลาวัฒนชัยเท่านั้น ระหว่างนั้นพยาบาลโทร.มาแจ้งสุมลทาว่าสิริกานดาอาการทรุดหนักมีเลือดออกในสมอง ขออนุญาตผ่าตัดด่วน

ooooooo

ในเวลาต่อมา สิริวิมลซึ่งในมือถือดอกไม้ช่อสวยและว่านปรี่เข้าไปหาคงศักดิ์ สุมลทากับปริวัตรและจอมขวัญที่ยืนรออย่างกระวนกระวายใจอยู่หน้าห้องผ่าตัดถามว่าสิริกานดาเป็นอย่างไรบ้าง ได้ความว่ายังอยู่ในห้องผ่าตัด มีเลือดออกหลายจุด แต่ผ่าตัดได้เฉพาะจุดใหญ่ๆไม่อย่างนั้นสมองจะช้ำเกินไป

“ผ่าแล้วจะหายไหมป๊า”

คงศักดิ์เองก็ไม่รู้เหมือนกัน หมอไม่รับปาก ว่านลอบพยักพเยิดกับจอมขวัญอย่างรู้กัน เธอจึงหันไปบอกกับทุกคนว่าขอตัวกลับก่อน สิริวิมลรอจนทั้งคู่ลับสายตาถึงได้ขยับเข้าไปใกล้ๆปริวัตร

“ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะตามจีบคุณอีกนะ ฉันพบคนที่ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือไปอีกแล้ว”

“เจ้าของดอกไม้ช่อนั้นใช่ไหมครับ” ปริวัตรมองช่อดอกไม้ในมือสิริวิมล

“เขาคือคนที่จะดูแลฉันได้จนตลอดชีวิต หล่อกว่าและแข็งแรงกว่าคุณ” สิริวิมลพูดไปยิ้มไป ปริวัตรดีใจด้วยที่เห็นเธอยิ้มได้ ฝ่ายคงศักดิ์หยิบมือถือเดินเลี่ยงออกมาโทร.หาสาวเพื่อจะให้พาไปตามหาจินดา แต่

ครั้งนี้เขาไม่ได้ไปเองเพราะช่วงนี้ยุ่งหลายเรื่อง จะส่งผู้ช่วยของเขาไปแทน สาวท้วงแล้วจะไว้ใจได้หรือ

“ได้สิ เธอบอกเขาได้ทุกเรื่องแล้วเขาจะกลับมารายงานฉันเอง หาให้ทั่ว หาให้เจอเร็วที่สุดนะ”...

เมื่อเข้ามานั่งในรถ ว่านนำรูปภาพรูปที่สองจากพิทักษ์พงศ์มาให้จอมขวัญดู และตั้งข้อสังเกตว่ารูป พระอาทิตย์ตกรูปนี้ยังไม่มีจุดอะไรจะให้เราตามได้ แต่รูปที่สามที่เพิ่งส่งมาในมือถือของเขาเมื่อสักครู่นี้เองเป็นภาพลำธารในป่า มีเงาสะท้อนของพระสงฆ์เดินไปตามลำธารสายนั้น และนี่คือเบาะแสเดียวของเรา

“แกรีบไปที่นั่นเลยนะ ฉันจะไปหามุนิน” พูดจบจอมขวัญทำจมูกฟิดๆ “เฮ้ย ทำไมในรถมีกลิ่นดอกไม้”

“อ๋อ เด็กมาขายพวงมาลัยตรงสี่แยกน่ะ”

จอมขวัญอมยิ้มไม่เชื่อคำแก้ตัวของว่านสักนิด แล้วเปิดประตูรถลงไป เขามองตามก่อนจะนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง ตอนนั้นเขาหอบดอกไม้ช่อสวยไปที่แผนกประชาสัมพันธ์เพื่อจะฝากไปให้สิริวิมล แต่เธอโทร.มาแหย่เสียก่อนไม่ยักรู้ว่าเขามีอาชีพเสริมเป็นคนส่งดอกไม้ ว่านหันไปดูรอบๆ เห็นสิริวิมยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่มุมหนึ่งไม่ห่างกันนัก เขาเพิ่งจะทำวันนี้เป็นวันแรก ไม่แน่ใจจะส่งถึงมือเจ้าของหรือเปล่า สิริวิมลอาสาจะช่วยตามหาเจ้าของให้เขาอีกแรงหนึ่ง ว่านว่าการตามเธอคนนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

“ผมต้องใช้เวลาทั้งชีวิตกว่าจะตามหาเธอเจอเพราะฉะนั้นผมต้องส่งให้เธอด้วยมือของผมเองเท่านั้น”

“เธอสำคัญสำหรับคุณมากเหรอคะ” สิริวิมลส่งตาหวานไปให้ว่านที่กำลังเดินคุยโทรศัพท์เข้ามาหา

“ครับ เธอคือผู้หญิงมีค่าที่สุดสำหรับผม...ผมกลัวว่าเธอจะจำไม่ได้ว่าผมพูดอะไรกับเธอเมื่อวานนี้”

สิริวิมลขอให้เขาช่วยพูดให้ฟังอีกครั้ง ว่านยินดีจะพูดให้ฟังทุกวันว่ารักเธอมากแค่ไหน สิริวิมลขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่เขาทำให้ เธอไม่มีวันลืมและจะไม่มีวันปล่อยให้เขาไปเป็นบอดี้การ์ดของใครอีกเป็นอันขาด

ooooooo

เย็นวันนั้นปริวัตรไปพบสาวที่ร้านอาหารตามนัด เธอเห็นใบหน้าหล่อเหลาของเขาถึงกับอ้าปากค้างถามว่ามีแฟนหรือยัง เขาตัดบทเราไม่นัดกันมาคุยเรื่องนี้ สาวชวนเขากินอะไรกันก่อน เขาบอกปัดว่าไม่หิว

“ดื่มน้ำก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันสั่งให้นะ เดี๋ยวมา...แป๊บหนึ่ง” สาวทำทีเดินไปสั่งน้ำ แต่กลับหลบไปโทร.แจ้งประไพเรื่องที่คงศักดิ์ส่งตัวแทนให้มาตามหาจินดา จะให้เธอทำอย่างไรดี ประไพเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

“ตอนนี้มิสโจวยังไม่อยู่ เอางี้เธอถ่ายรูปนายคนนั้นส่งมาให้ฉันแล้วรอก่อน คิดออกแล้วจะโทร.ไปบอก”

สาวทำตามที่ประไพสั่ง ค่อยๆย่องไปใกล้ๆปริวัตรยังไม่ทันจะกดชัตเตอร์ เขาหันมาเห็นเสียก่อน โวยลั่นคิดจะทำอะไร เธอโกหกว่าทนความหล่อของเขาไม่ไหวขอถ่ายรูปหนึ่งรูปจะเอาไปอวดป้าแล้วกดชัตเตอร์ทันที

ครู่ต่อมา ประไพส่งภาพของปริวัตรที่ได้จากสาวไปให้จอมขวัญซึ่งเพิ่งขับรถมาจอดหน้าบ้านของมุนิน อีกทอดหนึ่ง แล้วโทร.มาถามหลานเลิฟว่าผู้ชายคนนี้ใช่คนที่ขี่ม้าแข่งกับเธอหรือเปล่า เธอตอบเสียงเครียดว่าใช่ แล้วขอคุยสายกับแม่ของตัวเองหน่อย ประไพยื่นมือถือให้จินดาคุย

“แม่...จ๋อมขอถามแม่อีกครั้ง แม่ตอบจ๋อมตรงๆนะว่าแม่ยังต้องการเจอพ่ออีกสักครั้งหนึ่งไหม”

จินดาตอบไม่ได้เหมือนกันว่าต้องการหรือเปล่า จอมขวัญคาดคั้นให้ตอบเพราะมันมีผลกับการตัดสินใจบางอย่างของเธอ จินดาขอร้องอย่าเอาตนไปเป็นเงื่อนไขอะไรอีกเลย ถ้าตนจะมีโอกาสได้เจอกับคงศักดิ์ก็ขอให้เกิดจากบุญกรรมของตัวเอง

“แม่ไม่อยากตั้งความหวังอะไรและไม่อยากให้จ๋อมต้องทำอะไรเกินกว่าที่ชะตากรรมของแม่ควรจะเป็น”

“ค่ะ อะไรที่เกินจากความหวังของแม่มันคือบุญกรรมของจ๋อมเอง แม่ไม่ต้องห่วงหรือกังวลนะ ขอจ๋อมทำอะไรให้แม่บ้างเถอะ” จอมขวัญวางสายสีหน้าครุ่นคิดหนัก...

ทางด้านปริวัตรเริ่มรำคาญที่สาวเอาแต่จ้องหน้า เตือนว่ามัวแต่ทำแบบนี้แล้วธุระที่เจ้าของเขาฝากมาจะได้เรื่องได้ราวหรือ เธอขอร้องให้เขาใจเย็นๆ รอโทรศัพท์จากพรรคพวกของเธอก่อน ปริวัตรดักคอมีพรรคพวกแบบนี้ คงไม่ใช่พวกสิบแปดมงกุฎมาหลอกเจ้านายของตน สาวยืนยันไม่ได้หลอกลวงใคร คงศักดิ์เป็นฝ่ายมาหาเธอเอง จังหวะนั้นมีเสียงมือถือของสาวดังขึ้น เธอเห็นเป็นเบอร์ของจอมขวัญรีบลุกออกไปรับสาย

“ฮัลโหลว่าไงเพื่อน เจอไหม” สาวแกล้งพูดเสียงดังให้ปริวัตรได้ยิน

“ปิดเกมได้แล้ว ทุกอย่างถือว่าจบ ปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นกลับไปโดยไม่ต้องบอกอะไรเขาทั้งนั้น แล้วฉันจะนัดเธอมารับเงินวันหลัง” จอมขวัญวางสายแล้วเดินเข้าไปในบ้านของมุนิน

ooooooo

สาวเดินกลับมาบอกปริวัตรว่าพรรคพวกของเธอส่งข่าวมาแล้ว ไม่มีใครเจอผู้หญิงคนนี้อีกเลย ฝากเขาไปบอกคงศักดิ์ด้วยว่า ความหวังที่จะเจอผู้หญิงคนนี้ถือว่าเป็นศูนย์

“งั้นเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่าผู้หญิงคนที่คุณคงศักดิ์ตามหาคนนี้น่ะเป็นใคร”

“ไม่รู้ คุณลุงไม่ได้บอกรายละเอียด บอกแค่ว่าอยากเจอเพราะเป็นคนสำคัญมาก สงสัยแฟนเก่ามั้ง”

ปริวัตรคาดคั้นให้สาวบอกความจริงว่าไปเจอผู้หญิงคนนี้ที่ไหน เจอได้อย่างไรและรู้ไปถึงหูคงศักดิ์ได้อย่างไร สาวเริ่มอึกอักอย่างเห็นได้ชัด ชวนให้แยกย้ายกันกลับแล้วขยับจะไป ปริวัตรคว้ามือไว้ ขู่ถ้าไม่ตอบคำถามจะเรียกตำรวจมาจับฐานหลอกลวง สาวเล่าให้ฟังแค่ว่าตัวเองใส่สร้อยเส้นนี้แล้วคงศักดิ์มาทัก ก็เลยเล่าให้ฟังว่าได้มาจากผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งร้อนเงินเอาสร้อยมาขายให้ ท่านก็เลยให้เธอตามหาผู้หญิงคนนั้นให้

“แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร คนที่ขายสร้อยให้เธอน่ะ” ปริวัตรซักไม่เลิก

ทีแรกสาวไม่ยอมบอก ปริวัตรจับหักข้อมือ เธอก็เลยต้องบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแม่ค้าส่งน้ำสลัด เมื่อก่อนเคยเข็นรถขายอาหาร เธอรู้มาแค่นี้จริงๆ เขาคลายมือออกทำให้สาวสบช่อง รีบวิ่งหนีไปทันที...

ฝ่ายจอมขวัญสอบถามมุนินว่าพิทักษ์พงศ์เคยพูดอะไรให้ฟังถึงสถานที่สวยๆแถวต่างจังหวัดบ้างไหม หรือมีที่ไหนที่เขาอยากจะพาเธอไปเที่ยวบ้าง มุนินส่ายหน้า เขาแค่บอกว่าอยากไปในสถานที่ที่ไกลผู้ไกลคน

“จากรูปล่าสุดที่เขาส่งมา เราเห็นอะไรบางอย่างในรูป” จอมขวัญชี้ให้มุนินดูเงาของพระสงฆ์ในลำธาร เธอพาลคิดไปว่าพิทักษ์พงศ์หนีไปบวชอยู่ในป่า จอมขวัญไม่คิดอย่างนั้น หากเขาจะตัดทางโลกด้วยการบวช คงไม่ส่งรูปมาให้ เขายังมีมุนินเป็นความหวัง เป็นความสุขทางใจและตนเชื่อว่าเขาจะต้องคิดถึงเธอมาก เพราะฉะนั้นตนอาจจะต้องพึ่งเธอซึ่งเป็นคนเดียวที่จะดึงเขากลับมาได้ จอมขวัญยังมีอีกหลายอย่างเกี่ยวกับตัวเขาที่เขายังไม่รู้และตนจำเป็นต้องบอกให้เขารู้ ระหว่างนั้นว่านโทร.เข้ามือถือของจอมขวัญเพื่อแจ้งว่า

“เรามาถูกที่แล้ว คนแถวนี้บอกว่ามีลูกเศรษฐีจากกรุงเทพฯมาขอทำงานที่วัดแลกกับอาหารและที่นอน แต่ตอนนี้เขาไม่อยู่ ตามพระธุดงค์เข้าไปในป่า อีกสามวันถึงจะออกมา เอาไงดี”

“ก็คงต้องรออีกสามวัน ฉันว่าแกก็คงไม่อยากจะเข้าป่าตอนนี้ด้วยล่ะมั้ง”...

ขณะที่จอมขวัญใกล้เจอตัวพิทักษ์พงศ์เข้าไปทุกขณะ ไมเคิลจ้างวานบรรพตขุดคุ้ยเรื่องราวด้านลบทั้งหมดของลีลาวัฒน์ อะไรก็ได้ที่ทำให้หมดความเชื่อถือในสายตาของคู่ค้า ไม่ว่าจะเรื่องทุจริตคดโกงหรือเรื่องฉาวคาวโลกีย์ ขอให้เขาขุดขึ้นมาให้หมด บรรพตเดาออกทันที นี่เขาคิดจะล้มบริษัทลีลาวัฒน์ใช่ไหม

“คุณจะปฏิเสธงานนี้หรือเปล่า”

บรรพตไม่เกี่ยงหากเงินถึงงานก็เดิน ถ้าผลงานไม่ดีเขาไม่คิดเงิน ไมเคิลยิ้มพอใจ...

ด้านคงศักดิ์ถึงกับหน้าเครียดเมื่อสุมลทาโทร.มาแจ้งทั้งน้ำตาว่าสิริกานดามีเลือดออกในสมองเพิ่มขึ้น หมอต้องการให้เขามาโรงพยาบาลด่วน อาจต้องตัดสินใจผ่าตัดอีกครั้ง พูดได้แค่นั้นสุมลทาก็ปล่อยโฮ เขาต้องปลอบให้หยุดร้องไห้ เดี๋ยวเขาจะรีบตามไป แต่ถ้าต้องผ่าก็ผ่าได้เลยไม่ต้องรอแล้ววางสาย เป็นจังหวะเดียวกับปริวัตรเข้ามาแจ้งว่าสาวฝากให้มาบอกว่าไม่มีโอกาสเจอผู้หญิงคนนั้นแล้ว ตามหาก็เสียเวลาเปล่า

“เท่าที่ผมสังเกตดู เหมือนกับสาวปกปิดข้อมูลบางอย่าง บอกเราไม่หมดหรือไม่ก็หลอกลวงเราทั้งหมด”

“ช่างมันเถอะ ขอบใจนะ” คงศักดิ์ถอนใจเหนื่อยใจ

“ถ้าผู้หญิงคนนี้สำคัญกับคุณคงศักดิ์จริงๆผมยินดีจะตามเรื่องนี้ต่อ แต่ต้องให้ข้อมูลผมมากกว่านี้”

คงศักดิ์นิ่งคิดอยู่อึดใจ ก่อนจะบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนรักเก่าของเขา เป็นผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่เขารัก ปริวัตรก็น่าจะเดาออกว่าทำไมเราสองคนไม่ได้แต่งงานกัน ผู้ช่วยหนุ่มอยากรู้ว่าเธอชื่ออะไร

“จินดา”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“จั๊กจั่น” ใจหายตกใจกอด “กอล์ฟ” แน่น “อั๋น-ไอซ์” เห็นภาพบาดตา

“จั๊กจั่น” ใจหายตกใจกอด “กอล์ฟ” แน่น “อั๋น-ไอซ์” เห็นภาพบาดตา
10 ธ.ค. 2562
08:10 น.