ข่าว

วิดีโอ



ใยกัลยา

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า-ลึกลับ

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ภาวิต

กำกับการแสดงโดย: นนทนันท์ ธัญญาสิริทรัพย์

ผลิตโดย: บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: ภัทรเดช สงวนความดี,เมลดา สุศรี,นุสบา ปุณณกันต์

เพลินพิศใช้ไม้ค้ำยันไปหาวดีที่ห้องทำงาน วดีถามว่าเพิ่งออกจากโรงพยาบาลแล้วมาทำไมกลับไปพักผ่อนที่บ้านเสีย

“เห็นไหม น้องเอิงบอกแล้วไม่เชื่อ อยากจะมาให้ได้” เอิงค้อนปะหลับปะเหลือก

“ก็พี่เพลินไม่ได้เป็นอะไรนี่คะ อยากจะมากราบคุณวดีด้วยค่ะ” วดีบอกว่าไว้ให้หายดีก่อนก็ได้ ขายังใส่เฝือกอยู่ไม่ใช่หรือ “อีกประมาณเดือนนึงก็ถอดได้ค่ะ”

บรรยากาศเริ่มตึงเครียด เมื่อวดีบอกว่าไม่ทันละคร เพลินพิศยืนยันว่าตนหายทันแน่ เอิงแทรกขึ้นทันทีว่า

“ไม่ทันหรอกค่ะ ถึงเอาเฝือกออกแล้วยังต้องเดินกะโผลกกะเผลกอยู่ นางเอกเรื่องนี้เป็นนักวิ่งทีมชาตินะคะ”

วดีบอกเพลินพิศว่าไว้เล่นเรื่องหน้าก็แล้วกัน เอิงแทรกอีกตามเคยว่าเรื่องนี้น้องเอิงขอเสียบแทน เพลินพิศติงว่าไหนบอกว่ามีนางเอกประกบ วดีบอกว่าตนติดต่อลูกนัทเอาไว้แล้ว พอเห็นเพลินพิศน้ำตาคลอ วดีบอกว่า

“เพลินต้องเข้าใจพี่ สร้างละครเรื่องแรกนี่มันต้องอลัง ดาราต้องเป็นพวกที่มีติ่งเยอะๆ” เพลินพิศชักสีหน้า เสียงแข็งว่าทีแรกไม่เห็นพูดอย่างนี้ แต่ตนก็มีติ่งเหมือนกัน “ติ่งเธอมันติ่งผี พวกนั้นติดละครผี ไม่ใช่ติดเธอ”

พอเห็นเพลินพิศอารมณ์ขึ้นเสียงแข็งตากร้าว ลิซซี่บอกให้ใจเย็นๆ น้องกำลังพูดกับปูชนียบุคคลอยู่

“ปูชนียบุคคลบ้าบออะไร ปูชนียบุคคลเขาไม่ทำ อย่างนี้หรอก พอกันที เลิกนับถือแล้ว ฉันเบื่อวงการนี้เต็มที” เพลินพิศลุกพรวดเดินกะโผลกกะเผลกออกไป

“ลิซซี่...พาดหัวข่าวพรุ่งนี้เลย” วดีสั่ง

“เอาแบบนี้ดีไหม ‘ดารายอดอกตัญญูวีนแตก’ พาดหัวไปเลย” เอิงเสนออย่างสะใจ

“แรงได้อีก” วดีบอก แล้วทั้งสามก็สุมหัวกันคิดออกจากออฟฟิศของวดี เพลินพิศนั่งแท็กซี่ไปหาขวัญอนงค์ที่คอนโด เล่าเรื่องที่ตนปะทะกับวดีที่ปลดตนจากนางเอกละครแล้วให้เอิงเสียบแทนให้ฟัง

“เพลินไม่ควรไปพูดกับคุณวดีเขาอย่างนั้น” ขวัญอนงค์ติง เพลินพิศบอกว่าตนเจ็บใจ “เขาไม่ธรรมดาหรอก หนูท่าจะลำบาก”

เพลินพิศบอกว่าตนไม่แคร์ อยู่ในวงการไม่ได้ก็จะไปทำธุรกิจ ตนรู้ว่าวดีร้ายมาก เคยโกงค่าตัวพุธกันยา ถามขวัญอนงค์ว่าจริงไหม ขวัญอนงค์บอกว่าเรื่องมันนานมาแล้ว เพลินพิศยิ้มสะใจบอกว่า

“รู้แล้ว เพลินจะแก้แค้นเขายังไง!”

ooooooo

เขนกลับมาถึงออฟฟิศเจค บ่นเสียดายที่ไม่ได้เห็นหอมแต่งชุดสวย เจคเลยเอารูปที่ถ่ายไว้ในมือถือให้ดู

ระหว่างเดินลงบันไดมาด้วยกัน หอมพุธได้รับโทรศัพท์จากศวัส เขนจะเลี่ยงไป หอมพุธบอกไม่ต้องตนไม่มีความลับอะไร เขนบอกว่าคุณหมออาจจะมีแล้วเดินล่วงหน้าไป

ศวัสถามว่าลองชุดแล้วหรือยัง หอมพุธบอกว่าลองแล้ว สวยมาก

“ฉันมีเรื่องจะเตือนเธอ เมื่อคืนฉันคุยกับคุณพ่อ เรามีความเห็นคล้ายๆกันว่า คุณอาเจคอาจจะเป็นคนไปทำสร้อยพระปลอมให้คุณแม่” หอมพุธติงว่าคงไม่ใช่ “คุณพ่อ บอกว่า คุณอาเจคเคยชอบคุณแม่ เพราะฉะนั้นคุณแม่อาจจะขอร้องให้ช่วย เพื่อที่จะตบตาทุกๆคน ฉันถึงโทร.มาเตือนว่าเธอต้องระวังตัวให้ดี แล้วนี่เขนอยู่ด้วยหรือเปล่า”

“ตลอดเวลาเลยค่ะ แต่...เท่าที่สังเกต คุณเจคก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ” ศวัสบอกว่าเขาต้องทำให้เธอไว้ใจ หอมพุธเลยตัดบทว่า “คุณหมอคะ คืนนี้อย่าลืมดูคุณแม่ของคุณหมอเล่นนะคะ ออนแอร์วันแรกเลย”

“ฉันไม่อยากดู แค่นี้ก่อน” ศวัสเสียงขรึม แล้วเก็บโทรศัพท์เลย หอมพุธเม้มปากอย่างหนักใจ

ooooooo

แต่พอค่ำศวัสก็โทร.มาหา หอมพุธรับสาย เขาบอกว่ากำลังขับรถมาหาจะขอดูละครด้วย หอมพุธอุทานอ้าว! ศวัสบอกว่า คุณพ่อไม่อยู่ออกไปทานข้าวกับอาขวัญ ได้ยินประโยคนี้ หอมพุธไม่พอใจทันที ตอบห้วนๆว่า “ได้ค่ะ หอมจะรอ”

วดีดูละครที่หอมพุธเล่นได้อย่างไร้ที่ติ ดูครู่เดียวก็ปิดทีวี นั่งจมอยู่กับความนึกคิด พลันก็สะดุ้งเมื่อมีโทร.เข้ามา หยิบโทรศัพท์ดูเห็น “ไม่ปรากฏชื่อ” ก็นึกสงสัยแต่ก็รับสาย พอทักฮัลโหลก็ชะงักกับเสียงที่ถามมาว่า

“กำลังดูละครที่ฉันเล่นอยู่หรือเปล่า” วดีตกใจ อุทาน...กัลยา! ถามว่าเมื่อไหร่จะไปลงนรกเสียที “รอ แกไง ฉันรอแกอยู่ เราจะไปด้วยกัน”

“บ้า!” วดีปิดโทรศัพท์ทันที แต่แล้วก็สะดุ้งตกใจสุดขีด เมื่อมีเสียงหัวเราะหึๆจากโทรศัพท์ พูดเสียงยานเย็นเยียบว่า

“ขอ-ให้-ฝัน-ร้าย...”

ooooooo

หอมพุธลงไปซื้อผลไม้ไว้รอรับศวัส หลังจากดูละครแล้ว หอมพุธถามว่าละครสนุกไหม ศวัสบอกว่าพูดไม่ถูก หอมพุธเปลี่ยนเป็นถามว่าหอมเล่นเป็นยังไงบ้าง

ศวัสบอกว่านั่นไม่ใช่เธอ หอมพุธถามใหม่ว่า งั้นคุณแม่คุณหมอเล่นเป็นยังไงบ้าง

“ท่านก็เล่นเก่งนั่นแหละ แต่ผมไม่ชอบ ผมมีความรู้สึกไม่ค่อยดีกับวงการนี้”

“อย่าพูดอย่างนั้น ทุกวงการมีทั้งคนดีและคนไม่ดี เราต้องใช้วิจารญาณในการเลือกคบ”

ศวัสแปลกใจกับการพูดอย่างผู้ใหญ่ของหอมวันนี้

เช้าวันรุ่งขึ้น เขนรู้สึกแปลกที่หอมแต่งหน้าอย่างพิถีพิถันมาก พอทักก็บอกว่าละครเพิ่งออนแอร์คนเริ่มรู้จักจึงต้องทำตัวให้ดูดีเสมอเผื่อใครมาทักและมาขอถ่ายรูป

หอมพุธกับเขนไปที่บ้านศวัส เยาวภาถามอย่างไม่พอใจว่าละครก็ถ่ายจบแล้วจะมาทำไมอีก เขนชิงตอบว่า มาทำอาหารให้คุณลุงกับคุณหมอรับประทาน ทั้งยังอ้างว่า คุณลุงเป็นคนชวนพวกตนมา

“อวดดี!” เยาวภาด่าแล้วสะบัดหน้าไป

หอมพุธถามเขนว่าจะทำอาหารจริงๆหรือ เขนบอกว่าตนทำเป็นเสียที่ไหน ก็จะให้หอมนั่นแหละทำ หอมพุธจึงขอตัวไปห้องน้ำก่อน แต่ที่แท้ตรงดิ่งไปเคาะประตูห้องเยาวภา เยาวภาเปิดประตูโผล่มาตะคอกถามว่ามาเคาะประตูห้องตนทำไม!

“อยากเป็นฉันนักรึ!” หอมพุธเผยตัวเป็นพุธกันยาทันที “แกอิจฉาฉันตลอดมา ฉันทำอะไรแกก็ทำอย่างนั้น ฉันเป็นนักแสดงแกก็จะเป็นบ้าง แต่ก็เป็นได้แค่ตัวประกอบ”

“คุณกัล...คุณกลับมาอีกแล้ว!” เยาวภาผงะ พุธกันยาบอกว่าใช่ และคราวนี้จะอยู่ยาวเพราะเด็กคนนั้นยังแข็งแรง อายุยังน้อย แล้วชี้กราดไปที่ข้าวของที่เยาวภาใช้ปลอมเป็นพุธกันยา บอกว่า

“ไอ้ข้าวของพวกนั้นน่ะ ต่อให้พอกเข้าไปสักแค่ไหนก็ไม่มีวันทำให้แกเป็นฉันได้หรอก!” พูดแล้วออกไปทันที พลันก็หยุดหันมาพูดแต่เป็นการหันแค่หัว! “ฉันจะกลับมาเป็นคุณผู้หญิงอีกครั้ง” แล้วหันหัวกลับไปที่เดิม เดินออกไป

“ฝันร้าย...ฝันร้ายชัดๆ” เยาวภาทรุดกับพื้นอย่างหมดแรง...

ooooooo

หอมพุธกับเขนมาที่บ้านศวัสเจอขวัญอนงค์ที่ทำอาหารมาให้บุรีกับศวัส ขวัญอนงค์แบ่งให้หอมพุธกับเขนชิม เขนชิมอย่างอร่อยแต่หอมพุธบอกว่าตนอิ่มแล้ว

พอดีแจ่มมาบอกว่าบุรีลงมาแล้ว ขวัญอนงค์ชวนสองสาวไปหาบุรี หอมพุธนิ่งในขณะที่เขนกินอิ่มพอดี

ศวัสยืนคุยกับบุรีที่หน้าห้องอาหาร ศวัสเห็นขวัญอนงค์เดินมาจึงแสดงความยินดีด้วยที่จะแต่งงานกับคุณพ่อ หอมพุธได้ยินก็ร้องกรี๊ดออกมาจนทุกคนตกใจ

ความโกรธแค้นหึงหวง ทำให้พุธกันยาเผยตัวเองในร่างหอมน้ำออกมา ตบหน้าขวัญอนงค์จนล้มฟุบชี้หน้าด่าลั่น

“หน้าด้าน แกจ้องจะฉกพี่บุรีมานานแล้ว ฉันรู้ แต่อย่าหวังเลย ฉันกลับมาแล้ว และจะไม่ยอมให้แกมาแย่งพี่บุรีเด็ดขาด” เมื่อบุรีเข้าประคองขวัญอนงค์ก็ถูกพุธกันยาในร่างหอมกระชากออกมา “อย่านะพี่บุรี นี่มันต่อหน้าต่อตากัลแท้ๆ นังขวัญ แกหยุดสำออยผัวฉันเสียที”

เมื่อพุธกันยาเผยตัวตนออกมาเช่นนี้ ศวัสขอร้องแม่ให้ออกจากร่างหอมน้ำ และไปตามทางที่คุณแม่ควรจะไป พุธกันยาในร่างหอมร้องไห้โฮวิ่งขึ้นบันไดไป ศวัสรีบตามขอให้ฟังตนก่อน ขึ้นไปขอร้องที่หน้าห้องจนประตูค่อยๆแง้มออก

ศวัสเข้าไปกราบขอโทษถ้าตนทำอะไรให้คุณแม่เสียใจ พูดถึงความมหัศจรรย์ในชีวิตที่ได้พบคุณแม่อีก แต่ถึงตนจะรักและดีใจที่ได้พบคุณแม่มากเพียงใดแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า เวลาระหว่างคุณแม่กับตนและคุณพ่อหมดไปนานแล้ว หวังว่า

“คุณแม่คงไม่อยากให้คุณพ่อกับผมต้องจมอยู่ในอดีตจนไม่สามารถก้าวต่อไปในห้วงเวลาที่ยังเหลือของเราได้อีก”

พุธกันยาแย้งว่าตนไม่ใช่อดีต ตนจับต้องได้ ศวัส ติงว่าคนที่อยู่ตรงหน้าตนคือหอมน้ำต่างหาก ขอร้องว่า

“คุณแม่อาจอยู่ในร่างหอมน้ำได้ แต่คุณพ่อกับผมคงใช้ชีวิตร่วมกับคุณแม่ในฐานะพ่อแม่ลูกไม่ได้ เพราะไม่ว่าจะมองยังไง ก็จะเห็นแต่หอมน้ำ แล้วอีกอย่างพ่อแม่ของหอมน้ำก็คงอยากจะอยู่กับลูกของเขาเหมือนกัน คืนร่างให้หอมน้ำเถอะครับ”

พุธกันยาตัดพ้อว่าศวัสเลือกเด็กคนนั้นแทนที่จะเลือกแม่ และไม่อาจทนฟังคำชี้แจงอ้อนวอนของศวัสที่ให้คืนร่างแก่หอมน้ำได้อีก เธอบอกให้เขาออกไปก่อนตนต้องการอยู่คนเดียว แล้วเบือนหน้าไปนอกหน้าต่างจนศวัสออกจากห้องไป

ศวัสลงมาเจอเขนถามว่าคุณพ่อล่ะ เขนบอกว่าไปส่งอาขวัญ เขนถามถึงหอมน้ำ เขาบอกว่าอยู่ในห้อง ขอเวลาให้คุณแม่ตนบ้าง เขนติงว่าเวลาของหอมน้ำจะไม่มีแล้ว ศวัสเชื่อว่าคุณแม่จะไม่มีวันทำร้ายหอมน้ำ

“แต่ไอ้ที่เข้าสิงนี่ มันยิ่งกว่าทำร้ายอีกนะคะ” เขนติงเบาๆ ทั้งที่ร้อนใจเป็นห่วงหอมน้ำมาก

ส่วนพุธกันยาในร่างหอมนอนน้ำตาไหลพราก อยู่ที่เตียงอย่างเจ็บปวดเมื่อนึกถึงว่า ตนเป็นแค่อดีตของทุกคนไปแล้ว...

ooooooo

บุรีส่งขวัญอนงค์ที่คอนโด เธอขอให้เขารีบกลับเพราะเป็นห่วงหอมน้ำไม่แน่ใจว่าศวัสคนเดียวจะเอาอยู่

เมื่อบุรีกลับมาถึงบ้าน ถามแจ่มกับเขนที่คุยกันอยู่ว่า “หายไปไหนกันหมด”

“หอมน้ำยังไม่ลงมาค่ะ คุณหมอคงจะอยู่บนห้อง” เขนบอก บุรีพยักหน้าแล้วเดินขึ้นไปที่หน้าห้อง เรียก กัลยา...กัลยา...แต่เงียบจึงเปิดประตูเข้าไป ปรากฏว่า ในห้องไม่มีใครอยู่แล้ว!

พอรู้ว่าหอมพุธหายไป ทุกคนก็ช่วยกันหาแต่หาทั่วบ้านก็ไม่เจอ ศวัสฉุกคิดได้บอกว่าตนรู้แล้วว่าจะไปหาที่ไหน

ศวัสตรงไปหาเจคที่ห้องทำงานของเขา เจคบอกว่า หอมไม่ได้มาที่นี่ โทรศัพท์ก็ไม่มี ศวัสตัดสินใจเปิดหน้าชน บอกเจคว่าเราพูดกันตรงๆดีกว่า ถามว่าเจครู้เห็นเป็นใจกับคุณแม่ตนหรือเปล่า เพราะลำพังคุณแม่ตนจะเอาพระออกจากคอหอมน้ำไม่ได้ถ้าไม่มีใครช่วย แถมยังมีพระปลอมมาตบตาด้วย

“มันจะมากไปแล้ว!” เจคตวาด ท้าว่า “ถ้ามั่นใจอย่างนั้นก็ไปหาหลักฐานมา!”

ศวัสบอกว่าหอมน้ำไม่มีความผิด เจคแข็งกร้าวว่าแล้วจะให้ทำอย่างไร ตนไม่รู้เรื่องอะไรด้วย

“ผมมั่นใจว่าคุณอารู้! และผมจะคอยจับตาดูคุณอาทุกฝีก้าว” ศวัสเดินออกไปอย่างมุ่งมั่น ตรงไปนั่งในรถที่จอดอยู่ในที่ค่อนข้างลับตาคนคอยสังเกต ที่แท้เจคให้พุธกันยาในร่างหอมไปพักที่คอนโดของตน เจคโทร.ไปปลอบใจพุธกันยาว่าเดี๋ยวเย็นๆ

ตนจะกลับอยากได้อะไรไหม ถามว่ามีอะไรไหม ทำไมถึงร้องไห้มาหาตน พุธกันยาบอกว่าบุรีจะแต่งงานกับขวัญอนงค์ และตนก็ตบหน้าขวัญอนงค์ไปฉาดหนึ่ง ตนทนให้ใครมาแย่งบุรีไปไม่ได้ เจคบอกให้ใจเย็นๆกลับไปค่อยคุยกันและเราจะแก้ปัญหาไปด้วยกัน

แล้วเจคก็โทร.เรียกโค้กให้เอากุญแจรถมาให้ตนและให้เอารถตนไปใช้ ตัดบทไม่ให้ถามและห้ามบอกใคร ดังนั้น เมื่อโค้กขับรถของเจคออกไป ศวัสจึงขับตาม เจคดูอยู่ที่หน้าต่าง พึมพำยิ้มเยาะ

“บางครั้ง คนฉลาดก็อาจจะขาดความเฉลียวไป”

ศวัสขับรถตามไปจนโค้กถึงบ้านลงไปเปิดประตู เขาจึงรู้ว่าตามผิดคน ทุบพวงมาลัยสบถ “บ้าเอ๊ย!”

ooooooo

เจคพยายามใช้โอกาสที่พุธกันยากำลังเสียใจเรื่องบุรีและศวัส ให้เธอมาพักที่คอนโด ทั้งปลอบทั้ง หลอกล่อและกระทั่งยุแหย่ให้พุธกันยาโกรธแค้นบุรีและหันมาหาตน เจคยุว่า

“คุณต้องสู้ คุณต้องอยู่ในร่างหอมน้ำต่อไป เพื่อให้ทั้งลูกและสามีรู้ว่า คุณรักพวกเขามากแค่ไหน คุณต้องสู้เพื่อความมีตัวตนของคุณ อย่ายอมกลับไปอยู่อย่างเปล่าเปลี่ยวเดียวดายเหมือนที่ผ่านมา จำได้ไหมว่ามันเศร้า

เหงา และอ้างว้างแค่ไหน”

“กัลจำได้ จำได้ไม่มีวันลืม” พุธกันยาสะอื้นไห้

“ถ้าอย่างนั้น คุณต้องสู้ ผมจะไม่มีวันปล่อยให้คุณต้องเดียวดายอย่างนั้นอีก”

ศวัสกลับมาเล่าเรื่องตนตามเจคผิดคนให้บุรีฟัง บุรีเชื่อว่าเจคต้องรู้ว่าหอมน้ำอยู่ไหน ศวัสถามว่าเราจะตามหาหอมน้ำได้ที่ไหน บุรีบอกว่าเจคคงระวังตัวอย่างดี ศวัสพูดอย่างแน่วแน่ว่า “ผมไม่มีวันยอมแพ้หรอก!”

คืนเดียวกันก็เกิดเหตุร้ายกับขวัญอนงค์ เมื่อเธอถูกคนทำร้ายจนหมดสติที่ข้างรถในบริเวณคอนโด บุรีบอกศวัสว่าขวัญอนงค์อาการสาหัสอยู่โรงพยาบาล ให้เขาเป็นเพื่อนไปโรงพยาบาลหน่อย

ooooooo

รุ่งขึ้นหอมพุธเดินผ่านร้านขายหนังสือแถวคอนโดเจค เห็นข่าวขวัญอนงค์ในสภาพหมดสติ เลือดท่วมถูกหามส่งโรงพยาบาล หอมพุธหยุดดูแล้วเดินผ่านไป

หอมพุธขึ้นไปที่ห้องเจค เขาทำอาหารรอไว้แล้ว หอมพุธบอกให้เขากินก่อนตนจะไปบ้านเดี๋ยวมา

เจคใช้ไม้แข็งไม่ยอมให้เธอไป ทั้งยังบอกว่า “ผมรักคุณ รักมาตั้งแต่ได้เห็นครั้งแรก แต่ก็พยายามทำใจเพราะคุณมีสามีมีลูกแล้ว รู้ไหมว่าตอนที่คุณตาย ผมเสียใจที่สุด ผมกล้าพูดได้ว่าผมเสียใจไม่น้อยไปกว่าสามีคุณ”

“ขอบคุณค่ะเจค กัลซาบซึ้งในความจริงใจที่คุณมีให้กัลเสมอมา แต่กัลให้คุณได้แค่ความเป็นเพื่อน”

เจครับไม่ได้ เมื่อหว่านล้อมไม่ได้ผล เจคใช้กำลังผลักพุธกันยาลงบนเตียง แต่พอเธอหันมอง เจคผงะ ช็อกเมื่อเห็นเป็นหน้าของพุธกันยาที่นัยน์ตาเป็นสีขาวขุ่น เจคร้องลั่น “ผี...ผีหลอก! ไป...ไปให้พ้น ผมกลัวแล้ว...กลัวแล้ว...”

“ไหนว่ารักฉันมากไงล่ะ ผู้ชายเหมือนกันทั้งนั้น บอกว่าจะรักไปจนชั่วชีวิต ที่แท้ก็ชั่วชีวิตของผู้หญิง เท่านั้นเอง!”

เจคยังคงร้องโวยวายอย่างหวาดกลัวเหมือนคนบ้า

ooooooo

วันนี้ ขณะเอิงกับวดีกำลังคุยกันถึงเรื่องขวัญอนงค์ถูกทำร้าย วดีก็ช็อกเมื่อลิซซี่โทร.มาบอกว่าไฟไหม้บริษัท

พอหายช็อก วดีก็ร้องไห้คร่ำครวญ “บริษัทไหม้หมดเลย...ฉันหมดตัวแล้ว...หมดตัวแล้ว...”

พุธกันยาในร่างหอมตรงดิ่งไปที่บ้านศวัส แจ่มมาเปิดประตูให้ถามว่าน้องหอมจะไปไหน หอมพุธตอบห้วนๆ ว่าไปหาบุรี! พอดีบุรีลงมา หอมพุธถามว่าจะไปไหนแต่เช้า เขาบอกว่าไปเยี่ยมขวัญ มองหน้าถามว่า

“เธอทำร้ายเขาหรือเปล่า...มันแปลกที่ขวัญถูกทำร้ายหลังคุณมีเรื่องกับเขา” พุธกันยาบอกว่าตนไม่เกี่ยว “ถ้าคุณโกรธที่ผมจะแต่งงานกับขวัญ คุณก็ควรทำร้ายผม... หมดธุระของคุณแล้วใช่ไหม ผมจะต้องรีบไปเยี่ยมขวัญ” บุรียังพูดก่อนไปว่า “ผมพยายามคิดบวกว่า ที่ไฟไหม้บริษัทของวดีน่ะเป็นฝีมือคนอื่น ไม่ใช่คุณ”

“นี่ฉันกลับมาทำไม...กลับมาทำไม...” พุธกันยาทรุดร้องไห้เมื่อบุรีเดินผ่านเธอไปอย่างไร้เยื่อใย ระหว่างที่บุรีเดินทางไปนั้น เขาได้รับโทรศัพท์จากศวัสบอกว่าขวัญอนงค์ฟื้นแล้วและรู้ด้วยว่าใครทำร้ายตน

ooooooo

จู่ๆพิไลก็ทำแกงรัญจวนมาให้บุรีกับศวัส เมื่อขึ้นไปกราบโกศกระดูกของพุธกันยา พิไลร้องไห้บอก กล่าวว่า ตนทำหน้าที่แฟนคลับที่ดีของคุณแล้ว แล้วทั้งพิไลและหอมพุธเดินออกจากห้องไปด้วยกัน

ระหว่างนั้น บุรีที่กำลังขับรถกลับโทร.เข้ามือถือหอมพุธ ขณะหอมพุธหยุดรับสาย ถูกพิไลผลักตกบันได หอมพุธกลิ้งตกบันได พิไลก้าวตามมาหัวเราะเหมือนคนบ้า แจ่มกับเยาวภาวิ่งมาดูตกใจทำอะไรไม่ถูก วิญญาณพุธกันยากลิ้งออกจากร่างหอมอย่างเร็ว ในขณะที่พิไลยังหัวเราะพูดเหมือนคนเสียสติว่า วันนี้วันเกิดพุธกันยาไม่มีใครจำได้มีแต่ตนคนเดียว พล่ามว่า

“ฉันได้มอบของขวัญแสนพิเศษให้กับพุธกันยา โดยจัดการศัตรูทุกคนของเธอ นังขวัญอนงค์แย่งผัว นังเพลินพิศเกาะกระแสเธอดัง นังวดีทำลายชีวิตเธอ และนังเด็กนี่ชอบแอบอ้างมาเอาผลประโยชน์จากลูกและสามีของเธอ” แล้วพิไลก็หันไปทางเยาวภา วิญญาณพุธกันยาจับไว้ แต่คว้าได้แต่อากาศ

เยาวภาวิ่งหนี พิไลเอามีดที่ซ่อนไว้เงื้อไล่แต่สะดุดร่างหอมน้ำที่นอนหมดสติอยู่ล้มทับมีดที่กำอยู่แทงตัวเองจมกองเลือดทับอยู่บนร่างหอมน้ำบุรีเข้ามาพอดีเขาตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

ooooooo

ที่บริเวณกอพุดซ้อนนั่นเอง หอมอ่านจดหมายที่พุธกันยาเขียนให้กำลังใจและช่วยเหลือพิไลที่ประสบปัญหาเรื่องการเรียน เรื่องครอบครัว จนกระทั่งช่วยให้พิไลได้มีอาชีพทำอาหารขาย ชักนำมาทำอาหารในกองถ่ายเมื่อตนมาเป็นดารา

หอมจึงเห็นด้านที่เป็นคนมีจิตใจดีของพุธกันยา ศวัสติงว่าแต่ท่านก็ทำให้เธอเกือบตาย แต่หอมมองว่านั่นเป็นเพราะความรักที่พุธกันยามีต่อเขาและบุรีต่างหาก เป็นสายใยผูกพันมัดท่านไว้ไม่ยอมไปผุดไปเกิด ที่สำคัญท่านอยากบอกว่าท่านไม่ได้ฆ่าตัวตาย หอมเล่าถึงความฝันในอีกมิติหนึ่งของตนที่ได้เจอพุธกันยา และพุธกันยาได้พาตนกลับมา ส่วนพุธกันยาเองก็จากไปพร้อมคำอวยพรให้หอมได้พบกับความสุขสมหวังที่รออยู่ข้างหน้า

เมื่อหอมเรียนจบรับปริญญา ศวัสมอบสร้อยมุกที่เป็นของพุธกันยาให้ หอมเห็นมุกเม็ดหนึ่งหายไป เขาบอกว่านั่นคือเม็ดที่กระเด็นเข้าปากเธอด้วยเจตนา

ของคุณแม่ บอกว่าใส่ไปก่อนวันหลังจะหาเม็ดใหม่มาใส่ให้ครบ

ความรักของศวัสกับหอมน้ำอยู่ในสายตาและความชื่นชมของทุกคน วันทนาชมว่าน่ารักทั้งคู่พ่อและคู่ลูก พูดกับเยาวภาว่าน่าจะแต่งพร้อมกันเลย เยาวภาบอกว่าไม่ได้ พ่อเกิดก่อนก็ต้องแต่งก่อน วันทนาขอให้ทุกคนถ่ายรูปเพื่อส่งไปให้กนกที่อยู่เมืองนอกดูพิธีแต่งงานของบุรีกับขวัญอนงค์จัดอย่างกันเองในหมู่คนใกล้ชิดแต่ก็สมกับวันสำคัญของทั้งสอง

งานนี้ทุกคนมาร่วมงานด้วยความยินดี บรรดานักแสดงที่เคยอยู่กับเจคพากันย้ายไปอยู่กับดีด้าเพราะเจคเจ็บหนักจนทำงานไม่ได้ ต่างก็พากันมางานแต่งงานของบุรีกับขวัญอนงค์นักแสดงรุ่นพี่

โค้กมาแสดงความยินดีกับบุรีและขวัญอนงค์ และขอโทษหอมน้ำกับสิ่งที่ตนได้ทำลงไป พอโค้กแยกไป ศวัสเอ่ยว่า

“ท่าทางเขาจะอาลัยอาวรณ์หอมน้ำมากเหมือนกันนะ”

“คุณหมอคิดมาก หอมไม่เห็นว่าจะเป็นอย่างนั้นเลย”

“เธอไม่ได้สังเกตนี่ แต่ฉันไม่ว่าอะไรหรอก ตราบใดที่เขาไม่มาเกาะแกะกับเธอ” ศวัสมองหอมตาเชื่อม

“ฮื้อ...ไปหาพ่อกับแม่ดีกว่า” หอมน้ำชวนเขินๆ แล้วพากันเดินไปหาบุรีกับขวัญอนงค์ที่ยิ้มแย้มอยู่กับบรรดาแขกที่มาแสดงความยินดี...

ooooooo

–อวสาน–




ละครใยกัลยา ตอนที่ 15(ตอนจบ) อ่านใยกัลยา ติดตามใยกัลยา ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย ภัทรเดช สงวนความดี,เมลดา สุศรี,นุสบา ปุณณกันต์ 20 ม.ค. 2558 07:35 2015-01-22T01:43:28+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ