นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    วัยแสบสาแหรกขาด โครงการ 2

    SHARE

    กองพลพยายามหว่านล้อมว่ามือยังเจ็บจะไปเล่นได้ยังไง ใบพัดยืนยันว่าตนนัดกับเพื่อนไว้แล้วยังไงก็ต้องไปซ้อม ใบพัดเริ่มนอยด์ เริ่มตีตัวเอง จนกองพลต้องรีบจับไว้บอกให้พอๆ

    กองพลโทร.ถามอันยา อันยายืนยันว่าวันนี้มีนัดกันที่ห้องซ้อมดนตรีโรงเรียน ถามกองพลว่าจะพาใบพัดมาซ้อมหรือ ใบพัดจะไหวหรือ กองพลบอกว่าไม่ไหว แต่ต้องพาไปเพราะพูดยังไงใบพัดก็ไม่ยอม นัดเดี๋ยวเจอกัน

    ออมที่ยืนอยู่กับอันยาถามว่าใบพัดเป็นยังไงบ้าง อันยาบอกว่าน่าจะแย่ จะให้ลุงพามาซ้อมเพราะรับปากเพื่อนๆไว้แล้ว ถึงมาก็เล่นไม่ได้เพราะมือบวมมาก น่าสงสาร...อันยาบอกออมว่า

    “แต่ฉันเข้าใจใบพัดนะ ถ้ารับปากไว้แล้วยังไงก็ต้องทำ ยังไงก็ต้องมา น้องฉันก็เป็น ถ้าบอกว่าไปก็ต้องไป คำไหนคำนั้น”

    “น่าสงสารว่ะแก ถ้ามาแล้วเล่นไม่ได้ ใบพัดมันจะเป็นยังไงอ่ะแก??”

    ฆ้องวงศ์นั่งอยู่แถวนั้น ได้ยินอันยากับออมคุยกัน ความรู้สึกว่าตัวเองผิดค่อยๆเพิ่มมากขึ้น ยิ่งคิดถึงตอนที่ตัวเองแกล้งใบพัดในห้องน้ำก็ยิ่งคิดหนัก

    อันยากับโอมมาถึงหน้าห้องซ้อมดนตรีเห็นพวกโป๊ปออกมายืนข้างนอก อันยาถามว่าทำไมไม่เข้าไปซ้อม โป๊ปบอกว่าสงสารใบพัด อันยางง โจบอกให้อันยาเข้าไปดูเอง

    อันยาเดินเข้าไปในห้องซ้อมแล้วชะงักหน้าเสีย เมื่อเห็นใบพัดนั่งอยู่ที่เปียโนพยายามจะเล่น แต่พอกดแล้วเจ็บ ใบพัดก็ตีตัวเองเจ็บหนักขึ้นไปอีก ใบพัดเอาหัวโขกเปียโนและร้องไห้ ร้องจนอันยารีบเข้าไปหาบอกใบพัดว่าพอได้แล้วไม่ต้องซ้อมแล้ว ใบพัดพูดทั้งที่น้ำตาไหลพรากว่า

    “ไม่ครับ ใบพัดจะซ้อม ใบพัดนัดเพื่อนไว้แล้วครับ ใบพัดต้องซ้อมนะครับ...ใบพัดต้องซ้อมครับ แต่ใบพัดเจ็บครับ”

    ใบพัดร้องไห้สับสนไปหมดกับสิ่งที่ต้องทำแต่ทำไม่ได้ ใบพัดรู้สึกผิดหวัง เจ็บปวด เอาแต่ร้องไห้อยู่ตรงนั้นไม่ยอมไปไหน อันยากับออมปลอบใบพัดอย่าร้องไห้...อย่าร้อง แต่ตัวเองก็ร้องไห้ไปกับใบพัดด้วย...

    ที่หน้าประตูฆ้องวงศ์ยืนดูอยู่ เป็นครั้งแรกที่ฆ้องวงศ์มองใบพัดด้วยความสงสาร นาทีนี้ความคึกคะนองความสนุกที่ได้แกล้งใบพัดหายไปหมดแล้ว

    ขณะนั้นเองกองพลกับครูป้องก็มาถึง กองพลเดินผ่านฆ้องวงศ์พาครูป้องเข้าไปในห้องซ้อม บอกอันยากับออมว่าลุงกับครูป้องขอคุยกับใบพัดเป็นการส่วนตัว ทั้งสองจึงออกไป อันยาถามฆ้องวงศ์ขณะเดินผ่านว่า

    “ถามจริงเหอะไอ้ฆ้อง แกมีความสุขเหรอวะที่เห็นใบพัดเป็นแบบนี้”

    ฆ้องวงศ์สะเทือนใจอยากจะบอกว่าไม่ แต่ก็ไม่ได้พูด พออันยากับออมออกไป กองพลก็เดินมาพูดกับฆ้องวงศ์ด้วยน้ำเสียงมีเมตตาว่า

    “ฆ้องวงศ์ ลุงขอร้องล่ะ ช่วยออกไปก่อนนะ ลุงไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงชอบแกล้งใบพัด แต่ครั้งนี้...ใบพัดเจ็บจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องตลกแล้วนะ”

    “ครับ...” ฆ้องวงศ์หน้าจ๋อยแล้วเดินออกไป หันมองใบพัดอีกที เห็นยังนั่งร้องไห้อยู่ที่เปียโน

    กองพลปิดประตูเดินกลับมา ครูป้องลากเก้าอี้ไปนั่งข้างใบพัด

    ฆ้องวงศ์เดินออกไปจ๋อยๆ พอเงยหน้าก็เห็นเพื่อนๆมองอย่างไม่เข้าใจ ส่วนอันยากับออมมองอย่างไม่พอใจ แล้วทุกคนก็เดินหนีไป

    ฆ้องวงศ์รู้สึกผิด เริ่มรู้สึกว่าตัวเองทำเกินไปจริงๆ เดินเลี่ยงออกไปหน้าจ๋อยๆอย่างโดดเดี่ยว

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”
    7 ธ.ค 2564

    03:03 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 7 ธันวาคม 2564 เวลา 06:28 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์