กีฬา
100 year

นิยายไทยรัฐ

วัยแสบสาแหรกขาด โครงการ 2

SHARE

กรกับครูน้อยสำรวจละแวกโรงเรียนแล้วเข้าไปนั่งในร้านน้ำข้างทาง กรเอาชื่อร้านเกมที่จดออกมาดู

“ร้านเกมที่อยู่รอบๆโรงเรียนของเรามีเกือบ 20 ร้าน ตอนนี้เด็กๆมีมือถือ ผมยังนึกว่าเด็กจะเข้าร้านเกมลดลงเสียอีก”

ครูน้อยบอกว่าแต่ก่อนนี้ใช่ แต่ตอนนี้ร้านเกมเริ่มปรับตัวทำตัวเป็นอี-สปอร์ตเซ็นเตอร์ จัดแข่งขันเรียก เด็กๆเข้าร้าน เด็กๆเราก็เลยรวมทีมมาแข่งหลังเลิกเรียน บางส่วนที่ไม่ได้เข้ามานั่งในร้านก็ไปรวมตัวกันเล่นในสวนสาธารณะหรือตามห้างอีกมาก

“ผมรู้แล้วว่าทำไมเลิกเรียนปุ๊บเด็กๆถึงไม่อยู่ในโรงเรียน ออกมาจับกลุ่มเล่นเกมตามที่ต่างๆนี่เอง เราจะทำยังไงให้เด็กๆมีกิจกรรมอย่างอื่นบ้าง นอกจากการเล่นเกม”

กรปรารภเชิงปรึกษาหาทางออก แต่...ยังหาไม่เจอ

ขณะที่กรกำลังเครียดกับการแก้ปัญหาเด็กเล่นเกมจนลืมที่นัดทรายไว้ว่าจะไปกินข้าวที่บ้านด้วยนั้น พวกทรายก็กำลังอร่อยกับอาหารฝีมือแม่ ครูชิชากินไปชมไปว่า

“อาหารอร่อยมากค่ะ สมคำร่ำลือ เป็นบุญปากชาจริงๆ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ”

“วันหลังมาได้อีกนะหนูชิชา ถ้าทรายงานยุ่งก็ชวนป้องมากันสองคน” น้ำทิพย์ชวน

“อ้าววววว...แม่ขา นี่ลูกแม่นะ” ทรายตัดพ้อแม่จนทุกคนขำ

ทันใดนั้นโทรศัพท์ทรายดังขึ้น ทรายหยิบโทรศัพท์ดูปรากฏชื่อ “ไวทิน” ทรายรีบรับสาย พูดกันไม่กี่คำทรายบอกว่า “โอเคค่ะ ทรายจะรีบไปค่ะ”

ไวทินโทร.มาบอกทรายว่าวีหนึ่งเข้าโรงพยาบาล ทรายหันไปลาพ่อกับแม่ ครูชิชาคว้ากระเป๋า ครูป้องหยิบกุญแจรถกับโทรศัพท์ และพากันลาพ่อกับแม่ไปกับทราย

ทั้งสามรีบไปขึ้นรถอย่างร้อนใจ แม่พูดกับพ่อว่า

“ดีใจที่นักเรียนมีครูอย่างลูกเราเนอะ”

“แต่ก็แอบเห็นใจคุณกรที่มีเมียเป็นลูกเราเหมือนกันนะ ดูสิ ดึกดื่นยังต้องไปทำงาน ไม่รู้จะได้กลับบ้านกี่โมง” พ่อกับแม่มองหน้ากันอย่างหนักใจ

ขณะนั้นเองโทรศัพท์ของทรายที่วางอยู่บนโซฟามีสายเข้า หน้าจอปรากฏชื่อ “ผอ.สามี”

ooooooo

ครูน้อยดูรูปและอ่านข้อความที่ครูชิชาส่งมาแล้วชะงัก เผลอมองกรแว่บหนึ่งแล้วรีบเก็บโทรศัพท์ กรถามว่ามีอะไรไหม ครูน้อยปดว่าไม่มีอะไร กรเห็นพิรุธจึงขอดู ครูน้อยจำต้องส่งโทรศัพท์ให้ดู

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“จั๊กจั่น” ใจหายตกใจกอด “กอล์ฟ” แน่น “อั๋น-ไอซ์” เห็นภาพบาดตา

“จั๊กจั่น” ใจหายตกใจกอด “กอล์ฟ” แน่น “อั๋น-ไอซ์” เห็นภาพบาดตา
10 ธ.ค. 2562
08:10 น.