ข่าว

วิดีโอ



นางร้ายสายลับ

อ่านเรื่องย่อ

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์ช่องอื่นๆ

นักแสดงนำ:

หลังจากนฤเบศไปพบท่านรองฯกลับมาแล้ว สุรีกานต์ถามว่าท่านว่าอย่างไรบ้าง

“ท่านรองอนุมัติให้เรียกกำลังเสริมจากหน่วยต่างๆ มาร่วมปฏิบัติภารกิจครั้งนี้ได้อย่างเต็มที่” สุรีกานต์ดีใจ ว่าริชาร์ดจะได้ถูกจับเสียที แสดงความยินดีล่วงหน้ากับเขาด้วย “ผมก็ยินดีกับคุณด้วย ต่อไปนี้ภารกิจสายลับของคุณจบแล้ว คุณเป็นไท”

สุรีกานต์อึ้งที่ตัวเองถูกปลดง่ายๆ เอาตอนภารกิจสุดท้าย นฤเบศบอกให้เธออยู่เฉยๆ จนกว่าพวกตนจะจับตัวริชาร์ดได้ จากนั้นเธอก็เป็นอิสระกลับไปใช้ชีวิตดาราได้ต่อไป สุรีกานต์โวยวายว่า บทจะให้ทำงานก็บังคับ ขู่เข็นให้ทำ พอหมดประโยชน์ก็ทิ้งขว้างกันดื้อๆถามอย่างรับไม่ได้ว่า “ชีวิตคุณ คุณเคยแคร์อะไรบ้างไหม?”

“ก็คุณเคยขอให้ผมคืนชีวิตปกติให้คุณ ผมก็คืนให้แล้วไง คุณจะมาอะไรกับผมอีก”

“คุณน่ะเหรอจะคืนชีวิตปกติให้ฉัน คุณทำไม่ได้หรอก เพราะชีวิตฉันมันผิดปกติตั้งแต่วันแรกที่เจอคุณแล้ว และก็ไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมด้วย”

นฤเบศยักไหล่กวนๆ เอ่ยขอโทษที่ตนทำให้ชีวิตเธอวุ่นวาย ตอกย้ำว่า ถ้าตนจับริชาร์ดได้เมื่อไหร่ เราก็จบกัน พูดเหมือนเบื่อหน่ายว่า “ดีเหมือนกัน ผมจะได้ไม่ต้องเสี่ยงตาย เพราะความอวดดีของคุณอีก”

สุรีกานต์ตบหน้าเขาฉาดหนึ่ง นฤเบศยิ้มกวนๆ บอกว่า จะไม่จับเธอฐานทำร้ายเจ้าพนักงาน ถือเป็นโบนัสที่เธอปฏิบัติภารกิจใกล้สำเร็จก็แล้วกัน

คำพูดและการจัดการที่เหมือนไม่แคร์ความรู้สึกกันเลย เธอเสียใจ น้อยใจ จนน้ำตาไหล พอเขาเห็นน้ำตาของเธอท่าทีก็อ่อนลง สุรีกานต์พูดน้ำตาคลอว่า

“ฉันรู้...ว่าที่คุณพูดเพราะห่วงฉัน คุณไม่อยากให้ฉันไปเสี่ยง ก็เลยยั่วให้ฉันโกรธ ฉันจะได้ไม่ตามคุณไป แต่คุณรู้อะไรไหม...ฉันเสียใจ...” เสียงสุดท้ายสั่นเครือแล้วเธอก็หันหลังเดินหนีไป

นฤเบศทนไม่ได้ดึงเธอเข้าไปกอดแน่นราวกับกลัวเธอจะหนีไปจากตน พูดอย่างรู้สึกผิดว่า

“ผมขอโทษคุณดารา ผมจะไม่ทำอีก แล้วคุณรู้อะไรไหม ไม่ใช่ชีวิตคุณคนเดียวที่เปลี่ยนไป ชีวิตผมก็เปลี่ยนไป นับตั้งแต่วันแรกที่เจอคุณด้วย แล้วมันก็คงไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิมอีกแล้ว...”

สุรีกานต์ยิ้มทั้งน้ำตา หันมากอดนฤเบศไว้ด้วยความรู้สึกที่ไม่ต่างกัน...

ooooooo

สารวัตรมังกรหนีตายไปหาพ่อเลี้ยงกำธรที่บ้าน ขอให้ช่วยตนด้วย ไม่รู้พวกไหนส่งคนไปตามเก็บ ตนถึงบ้าน

พ่อเลี้ยงยืนนิ่งจนมังกรผิดสังเกต อึดใจเดียวริชาร์ดกับมงคลและบอดี้การ์ดที่ริชาร์ดส่งไปเก็บมังกรก็เดินตามกันออกมา มังกรหน้าซีด อ่านสถานการณ์ออกทันทีว่าริชาร์ดส่งกำลังมาควบคุมทุกคนในบ้านพ่อเลี้ยงไว้หมดแล้ว

“ถ้ายังไม่อยากตาย ก็บอกมาว่าเอาสินค้าที่ยักยอกไป ไปซ่อนไว้ที่ไหน” ริชาร์ดเผชิญหน้าเหี้ยมเกรียม

มังกรถามว่าสินค้าอะไรตนไม่รู้เรื่อง ริชาร์ดพยักหน้าให้บอดี้การ์ดซ้อมทั้งสองทันที พ่อเลี้ยงอ้อนวอนอย่าทำอะไรตนเลย ตนไม่ได้เอาของไปจริงๆ ริชาร์ดไม่สนใจ สั่งบอดี้การ์ดให้ซ้อมให้สมน้ำสมเนื้อกับที่ทรยศตน

พ่อเลี้ยงบอกว่าเรื่องนี้นอกจากตนแล้วยังมีมงคลร่วมจัดการด้วย บอกริชาร์ดว่าเขากำลังถูกมงคลหลอก มงคลตาลุกหาว่าพ่อเลี้ยงโบ้ยความผิดให้ตน

“ไอ้มงคล มันนั่นแหละที่หักหลังคุณ คุณต้องเชื่อผม” พ่อเลี้ยงแฉเพื่อเอาตัวรอด

มงคลยุริชาร์ดว่าอย่าเสียเวลาเลยจัดการเลยดีกว่า ย้ำคำพูดของริชาร์ดเองว่า

“ไหนๆคุณก็ตั้งใจจะกำจัดไอ้พวกรู้มากเกินไปตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่ ส่วนเรื่องสินค้าที่หายไป ยังไงมันคงเอาติดตัวไปลงนรกด้วยไม่ได้หรอก”

“ต่อให้ฆ่าพวกกูตาย พวกมึงก็ไม่มีทางได้ของคืน หรอก เพราะคนที่เอาไปมันไม่ใช่พวกกู!” มังกรตะโกนก้อง

แม้ริชาร์ดจะชะงักกับคำพูดของมังกร แต่สุดท้ายแค่เขาพยักหน้าชีวิตของพ่อเลี้ยงและมังกรก็ถูกสั่งตาย มังกรสู้เฮือกสุดท้าย แย่งปืนบอดี้การ์ดยิงกราดใส่ริชาร์ดและมงคลแล้ววิ่งหนีไป ส่วนพ่อเลี้ยงถูกริชาร์ดยิงตายด้วยมือตัวเอง

สารวัตรมังกรหนีการไล่ล่าของบอดี้การ์ดริชาร์ด เป็นจังหวะที่นฤเบศขับรถมากับจ่ายม จ่าบอกว่ามีรายงานว่ามีคนเห็นสารวัตรมังกรแถวนี้ นฤเบศบอกว่านี่เป็นทางไปบ้านพ่อเลี้ยงกำธร ก็พอดีได้ยินเสียงปืนที่บอดี้การ์ดไล่ยิงมังกรแต่ไม่ถูก นฤเบศเลี้ยวรถไปทางเสียงปืนทันที

มังกรหนีตายไปถึงสะพาน ถูกบอดี้การ์ดริชาร์ดยิงตกสะพาน เขาพยายามตะเกียกตะกายว่ายน้ำไปจนถึงฝั่ง แต่พอตะกายขึ้นฝั่งก็ถูกยิงซ้ำจนทรุดลงไปนอนแน่นิ่ง บอดี้การ์ดริชาร์ดนึกว่าเขาตายแล้ว พากันเดินหนีไป

ครู่ต่อมานฤเบศกับจ่าขับรถมาถึงเห็นร่างที่นอนฟุบอยู่ริมตลิ่งจึงรีบพากันไปดู พลิกหน้าขึ้นมากลายเป็นสารวัตรมังกร นฤเบศหน้าเครียด บอกจ่าว่า “ยังไงมังกรก็เป็นเพื่อนร่วมงาน จ่าตามรถพยาบาลเร็ว” เห็นมังกรค่อยๆ ลืมตาขึ้นหายใจรวยริน นฤเบศบอกให้ทำใจดีๆไว้รถพยาบาลกำลังมา มังกรพยายามพูดแต่เสียงแผ่วเบามากจนนฤเบศต้องเอียงหูฟัง

“ไอ้...ริชาร์ด...จะขนยาออกจากโกดังสนามกอล์ฟเดอะเค ซิตี้...รหัส K02F3 คืนนี้...”

สองสารวัตรเพื่อนร่วมรุ่น...สบตากันนิ่ง สารวัตรมังกรกลับใจได้ในเฮือกสุดท้ายของลมหายใจ เขายิ้มให้นฤเบศก่อนสิ้นลม...

ooooooo

นฤเบศจะไปปฏิบัติภารกิจสุดท้าย สุรีกานต์ขอไปด้วย เขาไม่ยอมให้ไปเพราะเป็นภารกิจที่อันตรายมาก เมื่อเธอตื๊อเขาจึงจับใส่กุญแจมือล็อกไว้กับเสาแล้วเอากุญแจไขใส่ไว้ในลิ้นชัก สัญญาว่าจะเสร็จภารกิจแล้วจะมาคืนอิสรภาพให้เธอ

“คุณสัญญาแล้วว่าต้องกลับมา อย่าลืมนะ” สุรีกานต์มองตามเขาไปด้วยความห่วงใย

คืนนี้...นฤเบศนำกำลังตำรวจ หน่วยแม่นปืนและหน่วยปฏิบัติการพิเศษ กระจายกำลังรายล้อมพร้อมปฏิบัติการที่โกดังเก็บสินค้าที่สนามกอล์ฟ

เวลาเดียวกัน ริชาร์ดกับมงคลกำลังเดินตรวจสินค้าในโกดัง ริชาร์ดพูดหยั่งเชิงอย่างเจ็บแค้นว่า ตนให้ลูกน้องค้นหาสินค้าที่หายจนแทบพลิกแผ่นดินก็ไม่เจอ สงสัยว่าบางทีอาจจะมีใครอีกคนที่อยู่เบื้องหลังและช่วยหนุนหลังสองคนนั้นอยู่ก็ได้ทำเอามงคลเสียวสันหลังวาบ แต่ทำทีติติงไม่พอใจว่า พูดแบบนี้เหมือนไม่ไว้ใจตน

“ไม่เอาน่า ผมแค่สันนิษฐานน่ะ...ผมเชื่อว่ามิตรแท้อย่างคุณไม่มีทางหักหลังผมหรอก เพราะคุณรู้อยู่แล้วว่าโทษของคนที่ทรยศผมมันเป็นยังไง” ริชาร์ดยิ้มร้าย ส่วนมงคลแอบถอนใจโล่งอก...

แต่เมื่อเวลางวดเข้า มงคลเตือนริชาร์ดว่าเรื่องที่เราตกลงกันไว้คงไม่ลืมใช่ไหม ริชาร์ดจึงหันไปรับกระเป๋าเงินสีดำจากบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ด้านหลัง บอกมงคลว่า

“หลังจากที่ขนย้ายสินค้าทั้งหมดของเราออกไปจากโกดังหมดแล้ว ส่วนแบ่งก้อนแรกในกระเป๋าใบนี้ก็จะตกเป็นของคุณทันที”

ทันใดนั้น เสียงปืนกึกก้องขึ้นจากทุกทิศ บอดี้การ์ดของริชาร์ดวิ่งมารายงานว่าตำรวจแห่กันมาเต็มไปหมดแล้วพริบตานั้น มงคลพุ่งเข้าคว้ากระเป๋าเงินจากริชาร์ดตะโกน “เงินนี้ต้องเป็นของฉัน!!” แล้วต่างวิ่งหนีไปคนละทาง

ด้วยความเป็นห่วงนฤเบศ สุรีกานต์หาทางไขกุญแจมือออกจนได้แล้วรีบออกจากที่พักไปช่วยนฤเบศทันที

ที่โกดังสนามกอล์ฟเสียงปืนก้องไปทั่ว มงคลกอดกระเป๋าเงินวิ่งหนีไป แต่พอเปิดออกดูปรากฏว่าเป็น เงินปลอมพร้อมข้อความที่เขียนไว้ว่า “ของขวัญสำหรับคนทรยศ” พลันก็ได้ยินเสียงนาฬิกานับถอยหลังพอรื้อเงินปลอมออกมาหมดก็เจอระเบิดซุกอยู่ก้นกระเป๋า ไม่ทันที่จะทำอะไรก็เกิดตูม มงคลได้รับบาดเจ็บและถูกตำรวจจับไป

ส่วนนฤเบศที่ไล่ตามริชาร์ดไป ต่างมีชั้นเชิงไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน ขณะที่นฤเบศเพลี่ยงพล้ำ สุรีกานต์ก็ตามมาช่วยพอดีแต่ด้วยความเจ้าเล่ห์ของริชาร์ด เธอถูกริชาร์ดจับเป็นตัวประกัน ยื่นคำขาดกับนฤเบศว่า

“คืนอิสรภาพมาให้ฉัน แล้วฉันจะคืนชีวิตผู้หญิงคนนี้ให้ทันที” นฤเบศถามว่าเขาต้องการอะไร “รถกันกระสุนกับเครื่องบินส่วนตัว”

สุรีกานต์ถูกริชาร์ดพาตัวไปที่รถ นฤเบศจะตามแต่ถูกริชาร์ดยิงที่ขาล้มลง ได้แต่มองริชาร์ดเอาตัวสุรีกานต์ไปต่อหน้าต่อตาอย่างเจ็บใจ แต่ไม่นานรถริชาร์ดก็ถูกรถตำรวจพุ่งมาขวางแล้วตำรวจก็กรูกันลงมาล้อมรถริชาร์ด พริบตานั้นริชาร์ดใช้รีโมทคอนโทรลกดระเบิดโกดังพังพินาศเพื่อทำลายหลักฐานไม่ให้ตำรวจเอาผิดตนได้

ริชาร์ดถูกตำรวจจับตัวไป ส่วนสุรีกานต์หมดสติอยู่ในรถ นฤเบศถลาเข้าประคองพร่ำบอก

“โซ่...คุณได้ยินผมไหม...คุณอย่าเป็นอะไรไปนะโซ่...”

ooooooo

กวินรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ได้รับโทรศัพท์แจ้งเรื่องที่เกิดในสนามกอล์ฟ เขารีบไปดู ตะลึงกับสภาพโกดังที่ถูกระเบิด และตัวเขาก็ถูกเชิญไปให้ปากคำกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

แต่ในที่สุดก็ได้รับการปล่อยตัวเพราะไม่มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวข้องกับยาเสพติด กวินผิดหวังในตัวมงคลมากแต่ก็ให้อภัย

พลอยนิลที่หลงรักเนธานหัวปักหัวปํา เมื่อเห็นภาพเนธานนอนอยู่กับแก้วดาราที่อุษณะแอบเอามือถือของเนธานส่งคลิปเข้ามือถือตัวเองแล้วส่งต่อไปให้หนังสือพิมพ์ทำให้เธอแค้นใจมาก เมื่อเนธานมาหาอีกครั้งเธอประกาศตัดความสัมพันธ์เด็ดขาด นึกถึงคำเตือนของสุรีกานต์เรื่องเนธาน รู้สึกผิดที่ไม่เคยสนใจคำเตือนของเพื่อนเลย

เกี๊ยวกุ้งเล่าให้แก้วดาราฟังว่า มีข่าวว่าก่อนริชาร์ดจะเข้าคุกพ่อค้ายาเสพติดคนนี้กำลังควงดาราสาวคนหนึ่งแต่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร แก้วดารารู้ว่าคือตัวเอง คิดเอาตัวรอดจึงส่งรูปที่ตนแอบถ่ายริชาร์ดกับสุรีกานต์ไปให้สื่อ เรื่องจึงกลายเป็นสุรีกานต์คือผู้หญิงของนักค้ายาเสพติดจนอื้อฉาว นักข่าวไปดักรอสุรีกานต์ที่หน้าคอนโดฯเพื่อสัมภาษณ์

กวินเห็นภาพในหน้าหนังสือพิมพ์ จึงโทร.เข้ามือถือ เล่าสภาพที่หน้าคอนโดฯให้เธอฟังและนัดพาเธอขึ้นรถหนีไปได้ เขาพาเธอไปส่งที่บ้านพักของครอบครัวเธอที่หัวหิน อยู่กับครอบครัวอย่างปลอดภัย ทุกคนในครอบครัวเข้าใจและให้กำลังใจเธอต่อสู้กับข่าวร้ายนี้เต็มที่ แต่สายทิพย์ผู้เป็นแม่ก็ยังสังเกตเห็นว่าลูกสาวไม่สดชื่นแจ่มใส ถามว่ายังมีเรื่องอื่นในใจใช่ไหม

“แม่คะ...ถ้าเรารักใครสักคน เราจะรู้ได้ยังไงเหรอคะแม่” เธอตัดสินใจถามแม่ที่คุยกันได้ทุกเรื่อง

“ความรักก็เหมือนกับการเลือกรองเท้านั่นแหละลูก บางคู่สวยมากเห็นแล้วอยากใส่ชะมัด แต่พอได้ใส่มันจริงๆ

กลับคับ แถมมันยังกัดเสียจนเท้าระบม ผิดกับรองเท้าบางคู่ ที่แม้ว่ามันจะไม่สวยหรูดูดีอะไรมากมาย แต่พอเราใส่แล้วกลับทำให้สามารถไปไหนมาไหนได้ในทุกๆที่ที่อยากไป รองเท้าคู่นั้นก็จะเป็นคู่ที่วิเศษสุดสำหรับเรา”

ฟังแม่แล้วเธอนึกถึงรองเท้าที่กวินซื้อให้และรองเท้าแตะหนีบที่นฤเบศซื้อให้ ช่างตรงกับที่แม่พูดเสียจริงๆ

“ความรักกับชีวิตคู่ก็เป็นแบบเดียวกัน เราจะ เลือกใครมาเดินเคียงข้างก็ให้คิดเหมือนตอนที่เลือกรองเท้ามาใส่จะได้เดินไปด้วยกันจนปลายทาง” สายทิพย์พูดทิ้งไว้ให้ลูกคิด

ooooooo

กวินกลับไปที่กองถ่าย อายอดขอบคุณที่เขาเพิ่งเจอเรื่องร้ายๆ แต่ยังมีสปิริตมาช่วยงานจนจบ

แก้วดารายังหาเรื่องทับถมทำลายสุรีกานต์เพื่อเอาตัวรอด โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวพันกับนักค้ายาเสพติด พอกวินตอบโต้ปกป้องสุรีกานต์ก็ยังตะแบงอ้างรูปที่ตัวเองปล่อยออกไป จนเกี๊ยวกุ้งวิ่งหน้าตื่นเอารูปเนธานนอนอยู่กับเธอบนเตียงมาให้ดู พร้อมกับขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการส่วนตัวเพราะสุดทนกับพฤติกรรมของเธอไม่ได้อีกต่อไป

ส่วนวุ้นกรอบกับพายไก่ก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้หวังดีบอกที่อยู่ของสุรีกานต์ที่ชายทะเลจึงรีบไปหา ยังไม่ทันได้คุยอะไรกันต่างก็หันมองทีวีที่มีการแถลงข่าวของสารวัตรนฤเบศถึงผลงานระยะสามเดือนที่ผ่านมา

หลังการแถลงผลงาน สารวัตรนฤเบศกล่าวว่า “การปฏิบัติภารกิจในครั้งนี้จะสำเร็จลุล่วงไปด้วยดีไม่ได้ถ้าหากทางตำรวจไม่ได้รับความช่วยเหลือจากคนสำคัญคนหนึ่ง นั่นก็คือ คุณสุรีกานต์ อภิเดชดำรง สายลับสาวคนเก่งของเราครับ”

การแถลงข่าวของสารวัตรนฤเบศเป็นการกู้ภาพลักษณ์และสร้างเกียรติภูมิแก่สุรีกานต์ในสังคม เธอได้รับการยอมรับจากพลอยนิลที่เคยมีอคติจนตัดเพื่อนกัน อีกทั้งในวงการบันเทิงที่เธอได้ชื่อว่านางร้ายเบอร์หนึ่ง อายอดก็ให้วุ้นกรอบกับพายไก่มาตามตัวกลับไปเล่นละครในบทนางร้ายในจอ ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังได้รับ รางวัล “ดาราต้นแบบความดี” ด้วย

สุรีกานต์กล่าวขณะขึ้นไปรับรางวัลบนเวทีว่าตนได้รับรางวัลนี้จากการเป็นสายลับไม่ใช่ฐานะนักแสดง เธอพูดตบท้ายสร้างความประทับใจแก่ทุกคนอย่างมากว่า...

“สุดท้ายนี้ อยากบอกว่า โซ่ขอมอบรางวัลนี้ให้กับทุกคน ทุกอาชีพที่กำลังทำงานเพื่อประเทศชาติของเราอยู่ คุณคือฮีโร่ของทุกคนค่ะ”

นฤเบศปะปนอยู่ในกลุ่มผู้มาร่วมงาน เขามองเธออย่างชื่นชม นักข่าวถามสุรีกานต์ว่า เธอกำลังคบหาดูใจอยู่กับกวินใช่หรือไม่ และงานนี้ถือเป็นการเปิดตัวในฐานะคู่รักคู่ใหม่เลยใช่ไหม กวินตอบแทนเธอว่า

“ผมขอเคลียร์ตรงนี้เลยก็แล้วกันว่าเราสองคนเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้นครับ”

“ใช่แล้วค่ะ โซ่กับคุณกวินเราเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ รับรองว่า โซ่ สุรีกานต์ พูดจริง ตอบจริง ไม่มีแอ๊บค่ะ”

กวินถามเธอขณะเดินคุยกันว่าทำไมเธอไม่บอกนักข่าวไปเลยว่ามีตัวจริงอยู่แล้วจะได้เลิกจับคู่ให้เราเสียที เธอย้อนถามว่าตนมีที่ไหน กวินตอบยิ้มๆ อำๆ ว่า “ก็สารวัตรนฤเบศไงครับ” เธอบอกว่าเข้าใจผิด เราไม่มีอะไรกันสักหน่อย

“แต่ผมคิดว่าผมเข้าใจไม่ผิดนะ...ถ้าคุณโซ่กำลังมีความรัก ผมว่าคุณโซ่ลองดูกับมันสักตั้งสิครับ”

“แล้วถ้าคนที่เรา...เอ่อ...รัก เขามีคนที่เขารักอยู่แล้วล่ะคะ” ย้อนถามเพราะยังปักใจเชื่อว่านฤเบศกับแพรไหมรักกัน

“เขาบอกคุณโซ่แบบนั้นเหรอครับ” กวินถามล้อๆ อย่างรู้แก่ใจดีว่าไม่ใช่ เพราะนับวันเขากับแพรไหมก็ยิ่งเข้าใจกันมากขึ้น...มากขึ้น

ฝ่ายแพรไหมก็ช่วยลุ้นอีกทางหนึ่ง เธอได้ข่าวจากคุณพ่อเธอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของนฤเบศว่าเขาจะไปดูงานต่างประเทศเป็นเวลาถึงสองปี เธอถามว่าไม่เป็นห่วงคนที่นี่หรือ เขาบอกว่าไม่มีใครให้ห่วง พอแพรไหมเอ่ยชื่อสุรีกานต์ นฤเบศพูดอย่างน้อยใจในทันทีว่า

“เขามีคุณกวินอยู่แล้วนี่ อย่าดึงพี่เข้าไปเกี่ยวเลย”

แพรไหมบอกว่าสุรีกานต์ไม่ได้ชอบกวินและกวินก็ไม่ได้คิดอะไรกับสุรีกานต์นอกจากคำว่าเพื่อน

ooooooo

สุรีกานต์เองก็เชื่อว่านฤเบศรักกับแพรไหม จนวันนี้เธอไปที่บ้านเขา เห็นกระเป๋าเดินทางจึงรู้ว่าเขาจะเดินทางไปต่างประเทศเป็นเวลาสองปี เธอน้อยใจมากที่เขาไม่บอกกันสักคำ พอเขาจะชี้แจง เธอตัดบทว่า

“หยุด...พอ ไม่ต้องพูดอะไรอีก ในเมื่อคุณไม่เห็นว่าฉันสำคัญกับคุณเลย ฉันก็จะไม่สนใจคุณแล้วเหมือนกัน ฉันจะไม่ขอเห็นหน้าคุณอีก!” พูดแล้วรีบหันเดินออกไปไม่ให้เขาเห็นน้ำตาที่ท้นปรี่ขึ้นมา

นฤเบศวิ่งตามแต่สะดุดแจกันล้มแตกเศษกระเบื้องบาดเทา ทรุดกุมเท้าโอดครวญ

“โอ๊ย...อะไรเนี่ย ไม่คิดจะหยุดฟังกันก่อนรึไง”

ooooooo

เมื่อไม่มีโอกาสพูดกันดีๆ สารวัตรนักวางแผนปราบยาเสพติด จึงวางแผนง้อสาวอย่างแยบยล...

วันนี้ สุรีกานต์อยู่ในชุดแต่งงานกำลังถ่ายแบบกับนายแบบหนุ่ม พอถ่ายเสร็จมีสายโทร.เข้ามือถือ เธอรับสายแล้วตกใจ

“ฮัลโหล...อะไรนะจ่า!!” แล้วเธอก็วิ่งออกไปทั้งชุดแต่งงาน จนวุ้นกรอบกับพายไก่มองเหวอ ทีมงานก็พากันงง

ระหว่างเธอขับรถไปอย่างร้อนใจ ก็คร่ำครวญเสียงสะอื้น...

“สารวัตรบ้า!! ห้ามเป็นอะไรไปนะ ฉันไม่ยอมให้คุณทิ้งไปแบบนี้หรอก” แล้วจู่ๆก็มีรถคันหนึ่งขับมาปาดหน้าจนเธอต้องเบรกลั่น “โอ๊ย...ทำไมถึงได้ซวยแบบนี้เนี่ย คนยิ่งรีบๆอยู่ด้วย”

ชายคนขับลงจากรถมาเคาะกระจกฝั่งคนขับท่าทางเอาเรื่อง

“นี่คุณ ลงมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้เลย ทำผิดแล้วคิดจะชิ่งรึไง!”

สุรีกานต์อึ้ง...งัน เมื่อเห็นนฤเบศตัวเป็นๆ มายืนเคาะกระจก แล้วกลายเป็นโมโหที่ถูกหลอก ลงจากรถมาเผชิญหน้า

“ไหนจ่ายมบอกว่าคุณรถคว่ำ อาการสาหัสอยู่โรงพยาบาล แล้วนี่หมายความว่าไง คุณร่วมมือกับลูกน้องคุณมาหลอกฉันงั้นเหรอ เอาเรื่องความเป็นความตายมาล้อเล่นแบบนี้ ฉันไม่สนุกด้วยหรอกนะ”

นฤเบศขอโทษที่ต้องใช้วิธีนี้เพราะต้องการพิสูจน์ว่าถ้าตนกำลังจะตาย แล้วเธอจะรู้สึกอย่างไร

“ตอนนี้คุณก็เห็นแล้วนี่ว่าฉันรู้สึกยังไง งั้นฉันคงไปได้แล้วสินะ” พูดแล้วจะเดินหนี นฤเบศคว้ามือไว้อ้อนว่าเลิกงอนได้แล้ว ตนกำลังจะไปอยู่แล้วอยากให้ทุกอย่างจบแบบนี้หรือ “ยังไงคุณก็กำลังจะไปอยู่แล้ว ถ้ามันจะจบแบบนี้ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่”

นฤเบศขอร้องให้เธอช่วยภารกิจสุดท้ายของทีมเดอะซันอีกสักครั้งได้ไหม เพราะภารกิจนี้ไม่มีเธอก็ไม่มีทางสำเร็จ

“เอาเป็นว่าฉันช่วยคุณก็ได้ ถือเป็นของขวัญสุดท้ายก่อนที่เราจะไม่ได้เจอกันอีก” พูดแล้วเดินเชิดไปที่รถ เหลือบมองนฤเบศแล้วบ่นอย่างผิดหวัง ...น้อยใจ... “อีตาบ้า แค่จะนัดออกมาขอให้ช่วยงานแค่นี้เนี่ยนะ ฮึ่ย!”

ฝ่ายสารวัตรหนุ่มมองสุรีกานต์แล้วยิ้มอย่างมีแผน

หลังจากนั้น เขาก็นำเธอเข้าสู่บรรยากาศการทำภารกิจครั้งสุดท้ายในงานปาร์ตี้แห่งหนึ่ง ทั้งสองสวมบทบาทนักสืบอย่างเต็มรูปแบบอีกครั้ง มีการสื่อสารกันทางหูฟังสายลับ โดยนฤเบศเป็นคนชี้เป้าหมายชายใส่ชุดดำให้เธอสะกดรอยตาม

สุรีกานต์ถูกหลอกให้ตามชายใส่ชุดดำไปจนเกือบประชิดตัว เธอเริ่มหวั่นไหวกลัวถูกจับได้ นฤเบศบอกว่าไม่ต้องกลัวเพราะทุกอย่างอยู่ในสายตาตน สุรีกานต์จึงค่อยๆ หันกลับมา ปรากฏว่าชายชุดดำมายืนอยู่จนเกือบประชิดตัว

“กลายเป็นนฤเบศ!”

“ทำบ้าอะไรเนี่ย นี่หรือภารกิจสุดท้ายของคุณ!” สุรีกานต์ทั้งโกรธทั้งงอน

นฤเบศอ้อนถามว่าเธอจะไปกับตนไหม ตนสามารถพาภรรยาหรือสายลับคู่หูไปได้หนึ่งคนและตนก็อยากให้เธอไปด้วยกัน เธอถามว่าแล้วจะให้ไปในฐานะอะไร

“สายลับคู่หู ที่เป็นภรรยาด้วยไง ถ้าคุณจะเมตตา” แล้วพาเธอไปดูต้นแอบรักในกระถางที่วางเต็มท้ายรถกระบะ “พวกมันเป็นของคุณทั้งหมด แล้วก็เป็นของคุณคนเดียว...ตกลงว่าไง คุณจะไปกับผมไหม”

สุรีกานต์พยักหน้ายิ้มดีใจ นฤเบศจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเธอถามอย่างมีความหมายว่า

“แล้วต้นแอบรักพวกนี้ล่ะ คุณจะดูแลมันได้ หรือเปล่า”

“ได้สิ ก็มันเป็นของฉันแล้วนี่...รวมทั้งตัวคุณด้วย”

นฤเบศดีใจสุดๆ ดึงร่างเธอเข้าไปกอดไว้แนบแน่นอย่างมีความสุข...

ooooooo

–อวสาน–


ละครนางร้ายสายลับ ตอนที่ 13(ตอนจบ) อ่านนางร้ายสายลับ ติดตามนางร้ายสายลับ ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย 25 ส.ค. 2556 09:03 2013-08-27T01:48:07+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ