ข่าว

วิดีโอ



ตุ๊กตาผี

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า-ลึกลับ-สยองขวัญ

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ภาคย์รพี

กำกับการแสดงโดย: บรรจง สินธนมงคลกุล

ผลิตโดย: บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: จรณ โสรัตน์,สุชาร์ มานะยิ่ง,อคัมย์สิริ สุวรรณศุข

ธนิดาโกรธจัดที่โดนทำร้ายอย่างอุกอาจ ประกาศกร้าวจะเอาเรื่องพิชัยถึงที่สุด พิชิตไม่ยอมร่วมมือกับม่านฟ้าทำลายภาพจากกล้องวงจรปิดในบ้านทั้งหมดทำให้คมสันกับลูกน้องไม่มีหลักฐานเอาผิดพิชัย

อติรุจเจ็บใจมาก เช่นเดียวกับคมสันที่มั่นใจว่าพวกพิชิตต้องเป็นตัวการทำลายหลักฐานในกล้องวงจรปิดแต่ยังจับไม่ได้คาหนังคาเขา ระวิวรรณรู้เรื่องธนิดาก็บึ่งรถมาหาตอนเช้ามืด แต่ไม่ทันซักไซ้ให้หายห่วงแป้งร่ำก็อาละวาดบ้านแทบแตกเพราะไม่พอใจที่ธนิดาโดนทำร้าย ธนิดาต้องรีบกอดปลอบ

“พี่นิดไม่เป็นอะไรแล้ว พี่นิดปลอดภัย แป้งร่ำไม่ต้องร้องนะคะ”

แป้งร่ำกอดตุ๊กตาวาวาแน่น ยกมือลูบหน้าธนิดาเบาๆให้แน่ใจว่าปลอดภัย ม่านฟ้าเห็นแล้วหมั่นไส้

“แหกปากให้มันได้อะไรขึ้นมา ระวังข้างบ้านเขาจะเรียกตำรวจมาจับเข้าคุก...เอาไปดัดสันดาน!”

ผีนวลทิพย์ที่สิงตุ๊กตาวาวาโมโหมาก แผลงฤทธิ์สะกดจิตธนิดาให้ตวาดใส่ม่านฟ้า

“แป้งร่ำเป็นเจ้าของบ้านนี้ตามพินัยกรรม แกมีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้”

ม่านฟ้าไม่ยี่หระ เช่นเดียวกับพิชิตที่ตอกเสียงห้วน

“ไม่ต้องเอาพินัยกรรมมาขู่กันเลย แหกปากยังงี้เด็กปกติเขาไม่ทำกัน ว่าไงหมวด...เจอหลักฐานอะไรไหมล่ะ”

พูดพลางหันไปทางคมสัน ตำรวจหนุ่มส่ายหน้าเซ็งๆ พิชิตกับม่านฟ้าหัวเราะด้วยความสะใจ

“ไม่มีหลักฐานหมวดก็ให้ความยุติธรรมน้องผมด้วย ไม่งั้นระวังหมวดจะเดือดร้อนย้ายจากพื้นที่ในยี่สิบสี่ชั่วโมง”

ม่านฟ้าสาแก่ใจมาก อดไม่ได้จะท้าทายธนิดากับพวกตำรวจ

“ถ้าแน่จริงก็ต้องจับตัวคนผิดมาลงโทษให้ได้”

“รวมถึงจับตัวคนที่ลบภาพในกล้องวงจรปิดด้วยหรือเปล่า”

อติรุจทนไม่ไหวโต้แทน พิชิตถึงกับหัวเสียเอ็ดลั่น

“ไอ้รุจ! ไม่ใช่เรื่องอะไรของมึง”

พิชิตท่าทางเอาเรื่อง ธนิดาถลาไปขวางหน้าอติรุจ

“นิด...หลีกไป นิดไม่เห็นเหรอว่ามันกำลังดูถูกน้า มันรวมหัวกันกะจะให้น้องชายน้าเป็นแพะรับบาป”

ธนิดาไม่ขยับ ตอกพิชิตไม่ไว้หน้า “แพะหรือไม่ ควรถามนิดค่ะ นิดคือคนเคราะห์ร้าย คือคนเสียหาย เกือบเป็นเหยื่อไอ้บ้ากาม นิดจำไอ้ชาติชั่วทุกตัวได้...งานนี้ไม่มีแพะแน่!”

พิชิตผงะเล็กน้อยแต่ยังสวนอย่างไม่ยอมแพ้

“กฎหมายเขาไม่เชื่อความรู้สึกหรอก พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ถ้าไม่มีหลักฐาน”

ม่านฟ้าพลอยผสมโรงเยาะเย้ยพวกธนิดาเพราะมั่นใจว่าภาพในกล้องวงจรปิดถูกทำลายแล้ว แต่แป้งร่ำซึ่งโดนผีนวลทิพย์บงการก็โพล่งต่อหน้าทุกคนว่าภาพในกล้องวงจรปิดยังอยู่!

ooooooo

คำประกาศของแป้งร่ำทำให้พวกพิชิตนั่งไม่ติด พยายามบ่ายเบี่ยงและแกล้งฉุนเฉียวกลบเกลื่อน

“เสียเวลา...สนใจอะไรกับนังเด็กบ้านี่ รีบไปโรงพักกันเถอะ”

ม่านฟ้าก็ร้อนรนไม่แพ้กัน แต่ไม่วายข่มขู่แป้งร่ำ

“ระวังนะนังแป้งร่ำ พูดจาโกหกบ่อยๆแกจะเป็นเด็กเลี้ยงแกะ พี่นิดผู้แสนดีเคยเล่าให้ฟังบ้างหรือเปล่า”

คมสันเห็นท่าทางพิรุธของพวกพิชิตจึงสั่งให้ตำรวจลูกน้องไปตรวจสอบภาพในกล้องวงจรปิดอีกครั้ง และครั้งนี้...ด้วยอำนาจของผีนวลทิพย์ก็ปรากฏหลักฐานเอาผิดพิชัย!

จันกับพุดตกใจมากเมื่อเห็นว่ามีภาพหลักฐานจากกล้องวงจรปิดเอาผิดพิชัยลูกชายคนเล็ก หลุดปากบอกพวกตำรวจว่าพิชิตเป็นคนทำลายหลักฐานก่อนหน้านี้ เมื่อม่านฟ้ารู้เรื่องก็โวยวาย

“ไม่จริง! ฟ้าไม่เชื่อ อีเด็กบ้านั่นมันต้องเป็นเด็กผีบันดาลให้ภาพในกล้องกลับมาเหมือนเดิม”

พิชิตซึ่งมาให้ปากคำที่โรงพักพร้อมพิชัย

หน้าเสีย ตัดสินใจเจรจากับธนิดา

“น้ารู้ว่าน้องชายน้าทำผิด แต่มันก็ผ่านไปแล้ว... ใช่ไหมล่ะนิด”

“พูดง่ายนะ...แต่ฟังยาก จะให้คนทำผิดลอยนวลเหรอ นิดบอกเลยนะว่างานนี้นิดไม่ยอมความเด็ดขาด!”

ธนิดาเสียงแข็ง พิชิตหวั่นใจมากแต่ยังใช้ เล่ห์เหลี่ยมตะล่อม “นิด...เอ่อ...น้ายอมให้ไอ้พิชัยมันติดคุกได้ ยังไงกฎหมายก็ต้องศักดิ์สิทธิ์แต่ชื่อเสียงของนิดล่ะ มันจะลบได้ไหม ใครจะเชื่อว่านิดยังไม่ถูกข่มขืน”

สีหน้าซีดเผือดของธนิดาทำให้พิชิตย่ามใจว่าเป็นต่อ “น้าเป็นทนาย...น้าเห็นคนถูกข่มขืนมาเยอะแล้ว อย่างดีก็ได้แค่ความสะใจแต่กฎหมายไม่ช่วยให้คนถูกข่มขืนพ้นจากขี้ปากคนได้ แต่ไอ้ที่น้าห่วงยิ่งกว่าชื่อเสียงของนิดก็คือทิพย์พิมาน...บริษัทกำลังย่ำแย่ ข่าวร้ายๆแบบนี้คงทำให้ทิพย์พิมานยิ่งทรุดหนัก”

พิชิตรู้ดีว่าธนิดารักทิพย์พิมานแค่ไหนเลยใช้เป็นข้อต่อรองและกดดัน


“บริษัทเจ๊งพนักงานเป็นพันต้องเดือดร้อน นิดคิดดูดีๆก็แล้วกัน วิญญาณน้าทิพย์คงไม่เป็นสุขถ้ารู้ว่าทิพย์พิมานที่น้าทิพย์กับน้าธาดาสร้างกันขึ้นมาต้องพังพินาศเพราะข่าวร้ายๆของนิด”

ธนิดาคิดหนัก แม้จะมีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาแต่ชื่อเสียงของทิพย์พิมานเธอก็ต้องการปกป้อง เมื่อคมสันถามเพื่อยืนยันการเอาความอีกครั้งเธอเลยตัดสินใจไม่แจ้งความ กระนั้นก็ถือโอกาสยื่นคำขาดกับพวกพิชิต

“นายพิชัยไม่มีสิทธิ์เข้าไปในบ้าน เขาต้องออกไปอยู่ที่อื่น!”

ม่านฟ้าจะไม่ยอมแต่พิชิตตอบตกลง

“น้าจะไล่มันไปอยู่ที่อื่น นิดจะไม่มีวันเห็นหน้ามันอีกตลอดชีวิต”

“รักษาสัญญาด้วยก็แล้วกัน!”

พูดจบก็ผละไปโดยมีอติรุจตามติด ระวิวรรณจะตามไปด้วยแต่คมสันรั้งตัวไว้

“จะตามเขาไปทำไม...ให้เขาได้อยู่ด้วยกันบ้างสิ”

“เอ๊ะ! คุณนี่...ฉันจะไปหรือไม่ไปที่ไหนมันก็เรื่องของฉัน”

“เขาหวานกันออกยังงั้น ไปกับเขามันไม่ดีมั้ง”

“แต่ฉันจอดรถไว้ที่บ้านยัยนิด”

“เดี๋ยวผมไปส่ง ขอกินกาแฟแก้ว สนใจไหมล่ะ... ไม่อร่อยเท่าร้านคุณหรอกนะแต่ก็ทำให้สดชื่นได้”

คมสันพูดยิ้มๆแล้วนำไปก่อน ระวิวรรณมองตามฮึดฮัดแต่สุดท้ายก็เดินตามเขาแบบเสียไม่ได้...

ooooooo

ข้อเสนอของธนิดาให้พิชัยออกจากบ้านนวลทิพย์ทำให้ม่านฟ้าหัวเสียมาก

“แกนี่นะ...ทำงานแค่นี้ก็ไม่สำเร็จ ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว”

“คนเดียวที่ไหน มันมีผีคอยช่วยอีกเป็นโขยง ดีแล้วล่ะที่ผมไม่ได้อยู่บ้านนั้นไม่อยากโดนผีหลอก”

พิชัยขนลุกซู่เมื่อคิดถึงอิทธิฤทธิ์ของผีนวลทิพย์กับเหล่าตุ๊กตาผี พิชิตคร้านจะฟังตัดบทดื้อๆ

“ฉันจะหาที่อยู่ให้แก แล้วสัญญานะว่าจะไม่ก่อเรื่องวุ่นวายอะไรอีกไป”

ม่านฟ้าหมั่นไส้ชู้รักอดแขวะไม่ได้

“ตกลงฝีมือผีเมียคุณอีกใช่ไหม...ทั้งกล้องวงจรปิดแล้วก็ที่ทำให้น้องคุณทำงานไม่สำเร็จ”

พิชิตถอนใจเหนื่อยหน่าย ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงเรื่องนี้อีกเลยแกล้งขู่

“อยากให้มันเป็นศพเหมือนเพื่อนๆมันเหรอ ไม่ได้ยินตำรวจคุยกันบนโรงพักเหรอ”

คำบอกเล่าของพวกตำรวจยังหลอน แน่นอนว่าม่านฟ้าไม่อยากเป็นศพเฝ้าข้างทางเหมือนพวกเพื่อนของพิชัยที่ร่วมกันทำร้ายธนิดา พิชิตไม่ยี่หระท่าทางกลัวตัวสั่นของชู้รักปึงปังขึ้นรถ หงุดหงิดไม่หายที่พิชัยก่อเรื่องจนเกือบติดคุกแถมธนิดายังมองมาด้วยความรังเกียจ...นี่เขาต้องทำยังไงเรื่องบ้าๆถึงจบสักที

ธนิดาสะเทือนใจมากกับเหตุการณ์เมื่อคืน กระนั้นก็ไม่วายเป็นห่วงผีนวลทิพย์ซึ่งเธอเชื่อว่าเป็นตัวการฆ่าพวกเพื่อนของพิชัย อติรุจพยายามปลอบประโลมแต่เธอยังนิ่งเงียบ กระทั่งถึงบ้านก็รีบไปหาผีน้าสาวในห้องทำงาน

“คุณน้า...คุณน้าคะ คุณน้าฆ่าพวกมันเหรอคะ นิดขอบใจที่น้าทิพย์ช่วยนิดไว้แต่นิดไม่...ไม่อยากให้คุณน้าทำบาป วิญญาณคุณน้าจะไม่เป็นสุข”

เสียงสะอื้นไห้ของธนิดาทำให้อติรุจที่ตามเข้ามาใจไม่ดี ดึงตัวเธอมากอดปลอบ

“คุณนิด...มันผ่านไปแล้ว...อย่าร้องไห้นะครับ แป้งร่ำจะยิ่งเสียใจ”

ธนิดาคิดถึงแป้งร่ำแล้วพยายามฮึดสู้ อติรุจเห็นดังนั้นจึงพาไปพัก ผีนวลทิพย์ได้ยินทุกอย่างแต่ไม่ยอมปรากฏตัว กระทั่งสองหนุ่มสาวออกจากห้องแล้วจึงเปรยไล่หลัง

“น้าจะไม่มีวันยอมให้พวกมันรังแกนิดหรือแป้งร่ำ น้าจะไม่ยอมอีกแล้ว...พวกมันใจบาปเกินกว่าจะให้อภัย!”

ooooooo

แม้พิชัยจะถูกธนิดาไล่ออกจากบ้านแต่ก็ถือเป็นชัยชนะของพวกพิชิตที่ทำให้ธนิดาไม่เอาเรื่องได้ ม่านฟ้าลำพองใจกว่าทุกคน จัดงานปาร์ตี้ฉลองในบ้านกับจันและพุดอย่างเอิกเกริก

ผีนวลทิพย์เฝ้ามองด้วยความแค้นใจ ยิ่งได้ยินจัน ม่านฟ้าและละม่อมเม้าท์กันอย่างสนุกปากเรื่องธนิดายิ่งโมโห แผลงฤทธิ์ใส่จนสมาชิกปาร์ตี้แตกกระเจิง!

ระวิวรรณก็เจ็บใจแทนธนิดาเพื่อนรักจนต้องไประบายกับเริงวุฒิในคืนเดียวกัน

“คุณอาจะเชื่อหรือเปล่า นิดบอกวิว่าวิญญาณคุณน้าทิพย์มาช่วยไว้”

“บอกนิดด้วยนะว่าอาเป็นห่วง”

“ยัยนิดต้องดีใจค่ะที่รู้ว่าคุณอาเป็นห่วง”

“ไปนอนได้แล้ว”

“คุณอาก็อย่านอนดึกนะ วิเป็นห่วงค่ะ”

เริงวุฒิกำหมัดแน่น อดทนรอจนระวิวรรณหลานสาวไปนอนจึงเรียกตัวธงมาพบ

“นายจะให้ผมทำอะไรหรือครับ”

“หาทีว่าไอ้พิชิตมันเอาไอ้น้องชาติชั่วไปไว้ที่ไหน”

“เรื่องนี้คุณม่านฟ้าน่าจะรู้”

“ฉันสั่งแกแค่ไหนแกก็ทำแค่นั้น...ไม่ต้องอวดรู้!”

ธงก้มหน้ารับคำสั่งแล้วผละไป ทิ้งเริงวุฒิให้นั่งฮึดฮัดคนเดียว โกรธจัดที่ธนิดาโดนทำร้าย...

อติรุจเป็นห่วงธนิดามาก ตามดูแลไม่ห่าง อาสาพาไปทำบุญสะเดาะเคราะห์และพามาส่งบ้าน

“ไปทำบุญมาแล้วนิดคงสบายใจขึ้นนะ ผมเป็นห่วงคุณมากไม่อยากให้อยู่ที่นี่เลย”

“นิดเป็นห่วงยัยแป้งร่ำนี่คะ”

ท่าทีเป็นกันเองมากขึ้นของธนิดาทำให้อติรุจตัดสินใจพูดบางอย่าง “เอ่อ...ผมขออะไรอย่างสิ...คือ...ไม่รู้สิ...ผมว่าที่เราพูดๆกันอยู่มันห่างเหินแปลกๆ อีกอย่างผมเป็นรุ่นพี่คุณ ถ้าคุณจะเรียกผมว่าพี่รุจก็โอเคนะ...ไม่ขอมากไปใช่ไหม”

ธนิดาอึ้งไปอึดใจก่อนหน้าแดงด้วยความเขิน เธอรับปากด้วยความเต็มใจจนหัวใจอติรุจพองโตอย่างบอกไม่ถูก อย่างน้อยในเรื่องร้ายๆก็ยังมีเรื่องดีๆ...ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอพัฒนาอีกขั้นแล้ว

ooooooo

ความห่วงใยใส่ใจของอติรุจทำให้ธนิดายอมเปิดใจให้เขา เมื่อระวิวรรณรู้เรื่องก็เจ็บแปลบในอกเพราะเธอก็แอบชอบอติรุจอยู่ไม่น้อย กระนั้นก็ยังแสดงความยินดีกับธนิดาเพราะเชื่อว่าเพื่อนรักจะมีความสุขเมื่อมีอติรุจดูแล

พิชิตหึงธนิดามากและตัดสินใจจะลอบเข้าห้องเธอกลางดึกคืนหนึ่ง เหล่าตุ๊กตาผีขัดขวางเต็มที่แต่ก็ทำไม่ได้มากเพราะม่านฟ้าโผล่มาจับผิดพิชิตเสียก่อนพร้อมตะกรุดของอาจารย์สมิง

“นี่คุณคิดจะทำอะไร...อยากเข้าหานังนิดจนลืมเอาตะกรุดติดตัวมา ระวังผีเมียคุณหึงขึ้นมาจะบีบคอคุณตาย!”

ม่านฟ้าส่งสายตาคาดคั้น พิชิตทำเฉไฉกลบเกลื่อน

“อย่าบ้าน่า นี่ผมเพิ่งรู้สึกตัว ผมคงละเมอลงมาน่ะ”

“ละเมอเหรอ...อีนังนิดมันคงมีเสน่ห์จนทำให้คุณละเมอลงมาได้”

เสียงเอะอะหน้าห้องทำให้ธนิดาต้องงัวเงียมาเปิดประตู ม่านฟ้าเห็นหน้าศัตรูหัวใจก็แหวว่าอีกฝ่ายยั่วยวนให้พิชิตมาพบ ธนิดาโกรธจัดตบหน้าม่านฟ้าเต็มแรง

“ว้าย! นังนิด...แกอย่าอยู่เลยวันนี้”

ม่านฟ้าจะตบกลับแต่ผีนวลทิพย์ถลาเอาตัวปกป้องธนิดาจนถูกฤทธิ์ตะกรุดใบหน้าไหม้เป็นแถบ เสียงกรีดร้องโหยหวนของผีสาวทำให้พิชิตกับม่านฟ้าผงะและวิ่งหนีเข้าห้องทันที

ผีนวลทิพย์บาดเจ็บมากจากฤทธิ์ตะกรุดต้องหลบไปรักษาตัวที่วัด โดยฝากฝังให้เหล่าตุ๊กตาผีช่วยดูแลและปกป้องธนิดากับแป้งร่ำแทนตน ส่วนม่านฟ้าไม่ได้คิดถึงผีนวลทิพย์อีก มัวอาละวาดทุบตีพิชิตที่คิดเข้าหาธนิดา

“ฟ้าไม่ยอม ฟ้าเกลียดคุณ คุณไม่น่าทำอย่างนี้ กับฟ้า!”

พิชิตยังไม่ยอมรับและไม่สำนึก แถแบบขอไปที “ผมก็แค่อยากแก้แค้นแทนน้องผมเท่านั้น อย่าบ้าน่า...ผมไม่เอานังผู้หญิงที่มันทำตัวเป็นศัตรูของผมมาเป็นเมียหรอก...อย่างดีก็แค่สะใจ”

ม่านฟ้ามองมาอย่างรู้ทัน “แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคุณ ถ้าคุณคิดจะแก้แค้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฟ้าดีกว่า”

“คุณจะทำอะไร”

แววตาแข็งกร้าวของม่านฟ้าทำให้พิชิตใจไม่ดี กลัวใจเธอ

“เอ่อ...จะทำอะไรก็อย่าให้มันรุนแรงล่ะ ไหนจะผี ไหนจะตำรวจ”


“คุณก็รู้...คนอย่างฟ้าไม่เคยกลัวอะไร!”

ooooooo

ผีนวลทิพย์หอบใบหน้ามีรอยไหม้เพราะฤทธิ์ตะกรุดไปพึ่งใบบุญหลวงพ่อที่วัด หลวงพ่อสัมผัสได้ด้วยญาณวิเศษ ถอดจิตมาเทศนาผีสาวที่หน้าวัด

“พุทธคุณจะช่วยโยมได้...โยมมีส่วนในกรรมปาณาติบาต ทำให้คนตายถึงสามคน บารมีโยมจึงลดลงไม่สามารถช่วยเหลือใครได้แม้แต่ตัวโยมเอง”

จบคำก็สวดคาถาบรรเทาอาการเจ็บแสบที่ใบหน้าให้ ผีนวลทิพย์ก้มกราบทั้งน้ำตา

“แล้วโยมต้องทำยังไง พระคุณเจ้าช่วยโยมด้วย”

“กลับไปแล้วปลีกวิเวกในที่ที่โยมเคยอยู่ อย่าออกมาจนกว่าเจ็ดวันล่วงไปแล้ว”

ผีนวลทิพย์ต้องบำเพ็ญภาวนาในตุ๊กตาหยกเจ็ดวันเพื่อรักษาแผลบนใบหน้า โดยมีธนิดากับอติรุจช่วยทำบุญด้วยหวังว่าบุญกุศลจะช่วยให้ผีสาวไม่เจ็บปวดทุรนทุรายและไปสู่ภพภูมิที่ดี

ธนิดาสนิทใจกับอติรุจมากขึ้นยอมเล่าเรื่องพิชิตเกือบบุกเข้าห้องเธอเมื่อคืนให้ฟัง รวมทั้งเรื่องเธอตบม่านฟ้าฉาดใหญ่เพื่อสั่งสอน อติรุจโกรธมากแต่ไม่อยากให้เธอเครียดเลยแกล้งแหย่

“อยากรู้จังว่านิดจะทำหน้ายังไงตอนประชุมกับฝ่ายขายวันนี้”

“พี่รุจหมายความว่าไง ทำหน้า...หน้าอะไร”

“โห...เพิ่งตบหน้าเขาไปเมื่อคืน วันนี้จะยิ้มระรื่นร่วมประชุมกับเขาก็...ยังไงดีล่ะ เป็นพี่นะพี่ทำใจไม่ได้หรอก”

“เพื่อทิพย์พิมานนิดทำได้หมดค่ะพี่รุจ”

ธงสืบจนรู้ที่อยู่ของพิชัย รีบโทร.รายงานเริงวุฒิ

“สะกดรอยตามมันไว้...ถ้ามันยังคิดทำอะไรธนิดาอีกพวกมันจะอยู่อย่างไม่มีความสุข!”

“แล้วถ้ามีคุณม่านฟ้ามาเกี่ยวข้องกับงานนี้ด้วยล่ะครับ”

“นกต่อยังไงมันก็แค่นกต่อ ฉันไม่โง่เหมือนไอ้พิชิตหรอกที่ยกนังม่านฟ้ามาเชิดชู”

เริงวุฒิไม่เคยคิดจริงจังกับม่านฟ้า แค่หลอกใช้เพราะอยากได้ตุ๊กตาหยก ธงอึดอัดใจมากอยากทักท้วงแต่ไม่ทันอ้าปากก็ต้องผละไปเพราะระวิวรรณแวะมาหาเริงวุฒิ ท่าทางของธงน่าสงสัยจนระวิวรรณอดถามอาหนุ่มไม่ได้

“วิมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าคะ”

“ไม่มีอะไร...ก็แค่ออเดอร์ที่มันผิดพลาดนิดหน่อย”

“ก็คุณอาเคยบอกว่าไม่ให้วิทำงานกับคุณอานี่คะ วิเลยไม่มีโอกาสช่วยงาน ไม่งั้นคุณอาก็คงไม่ปวดหัวอย่างนี้”

“ขออาคิดดูก่อนนะ บางทีอาอาจจะวางมือแล้วยกบริษัทให้วิบริหาร”

“วิยังไม่มีประสบการณ์ขนาดนั้นหรอกค่ะ”

“ไม่ลองก็ไม่รู้นะ...”

เริงวุฒิหยอกเย้าหลานสาวคนเดียวด้วยท่าทางยิ้มแย้มมีความสุข ธงลอบมองจากด้านนอกแล้วอดสะท้อนใจถึงม่านฟ้าไม่ได้ที่ถูกหลอกใช้โดยไม่รู้ตัว

“นางนกต่อ...ฮึ...คุณฟ้า...คุณจะรู้ไหมว่าเขาให้เกียรติคุณแค่นี้”

ooooooo

ระวิวรรณอยากช่วยธนิดาเพื่อนรักขอร้องเริงวุฒิให้สั่งออเดอร์สินค้าเพิ่ม เริงวุฒิไม่ขัดเพราะอยากเอาใจธนิดาอยู่แล้ว ระวิวรรณดีใจมากรีบไปบอกข่าวดีกับเพื่อนรัก

ธงไม่มีทางเลือกต้องทำตามคำสั่งเริงวุฒิ จับตามองพิชัยไม่ให้เข้าใกล้หรือทำร้ายธนิดาอีก แต่ม่านฟ้าก็หาเรื่องไม่หยุดหย่อน นัดพบพิชัยเพื่อจ้างไปเล่นงานธนิดาเพราะเคืองที่พิชิตหาทางเข้าหาอีกฝ่ายตลอด

พิชัยแบ่งรับแบ่งสู้เพราะยังเกรงฤทธิ์เดชของผีนวลทิพย์กับเหล่าตุ๊กตาผี ม่านฟ้าเลยเสนอเงินก้อนใหญ่ให้ พิชัยตาวาวด้วยความงก ตั้งท่าจะคว้าเงินแต่ม่านฟ้าดึงไว้

“บอกมาก่อนสิว่าทำได้ไหม”

“เงินถึงแบบนี้ผมไม่พลาดหรอกคุณฟ้า...แต่อย่าหวังมากนะ คุณฟ้าก็รู้ว่านังนิดน่ะมันห่างจากไอ้รุจซะที่ไหน...ยังจะไอ้หมวดคมสันอีก”

“เรื่องนั้นแกไม่ต้องห่วงฉันมีวิธี...คืนนี้แกลงมือได้เลย!”

ม่านฟ้าคิดแผนจะลวงให้ธนิดามาติดกับ แต่เพื่อกันอติรุจเธอจึงจ้างอาจารย์สมิงให้จัดการเทพญาติคนเดียวของอติรุจล่อให้เขาออกห่างจากธนิดา พิชิตมัวหึงหวงธนิดาที่ตัวติดกับอติรุจเลยไม่ทันสังเกตท่าทางผิดปกติของม่านฟ้า แถมถูกเริงวุฒิโทร.ข่มขู่ให้หาเงินมาใช้หนี้พนันของพุดภายในสามวัน

พิชิตประสาทเสียมากเพราะไม่ได้ดั่งใจสักอย่างทั้งเรื่องธนิดาและเงินใช้หนี้ เริงวุฒิรู้อยู่แล้วเพราะมีม่านฟ้าเป็นนางนกต่อ แต่ที่เขายังไม่รู้คือม่านฟ้าจ้างพิชัยไปทำอะไร ธงก็ไม่รู้รายละเอียดแต่มั่นใจว่าต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับธนิดา

เริงวุฒิโมโหมากประกาศกร้าวให้ธงสั่งสอนม่านฟ้าได้หากเธอคิดทำร้ายธนิดาอีก ธงมีท่าทางลำบากใจแต่ขัดคำสั่งเจ้านายหนุ่มไม่ได้ต้องตามไปขัดขวางพิชัยไม่ให้ทำได้ตามแผน

ม่านฟ้ายังไม่รู้ตัวว่าเริงวุฒิจะตลบหลัง เข้าประชุมในบริษัทพร้อมพิชิต อติรุจ ธนิดาและเทพด้วยสีหน้าระรื่น ย่ามใจว่าทุกอย่างจะเป็นตามแผน ธนิดาแปลกใจเล็กน้อยเพราะม่านฟ้าไม่ออกอาการขัดขาตนเหมือนทุกวัน

“พี่รุจว่าไหม...วันนี้คุณฟ้ามาแบบแปลกๆ

ไม่เหน็บแนม ไม่ด่าว่า ไม่วางอำนาจ...”

อติรุจก็สังเกตถึงพิรุธของม่านฟ้าจึงเตือนให้

ธนิดาระวังตัว

“ไอ้แปลกๆนี่แหละมันผิดปกติ นิดอย่าวางใจนะ ...ยังไงก็อย่าอยู่ห่างพี่”

“แน่ใจเหรอว่าปกป้องนิดได้”

“เว้นแต่เวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยเท่านั้นแหละที่ปกป้องนิดไม่ได้”

ooooooo

แผนร้ายของม่านฟ้าเริ่มต้นบ่ายวันเดียวกันหลังประชุมบริษัท อาจารย์สมิงส่งของอาคมมาทำร้ายเทพจนอาการไม่ดี คลุ้มคลั่งจนถูกหามส่งโรงพยาบาล

อติรุจตกใจจะรีบไปดูอาการเทพแต่ยังละล้าละลังเพราะห่วงธนิดา

“พี่รุจรีบไปช่วยลุงเทพเถอะค่ะ นิดจะโทร.ตามรถพยาบาลมาให้ค่ะ”

“งั้นนิดไปรับแป้งร่ำคนเดียวนะครับ”

“ค่ะ...เสร็จแล้วนิดจะตามไปที่โรงพยาบาลนะคะ”

จบคำธนิดา อติรุจก็รีบไปโรงพยาบาล ธนิดาได้แต่มองตามเครียดๆก่อนสายตาจะเหลือบเห็นม่านฟ้ายืนกระหยิ่มยิ้มตรงมุมตึก เธอสังหรณ์ใจประหลาด...หรือม่านฟ้าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

พิชิตยังไม่รู้เรื่องเทพโดนของ แต่เห็นความวุ่นวายหน้าบริษัทก็โพล่งถาม

“เกิดอะไรขึ้น เสียงดังเอะอะ”

ม่านฟ้าตีบทแตก ทำมึนไม่รู้เรื่อง “ไอ้ลุงเทพค่ะ คุณอาจต้องเป็นเจ้าภาพงานศพละมั้ง”

“อะไรนะ...เกิดขึ้นได้ไง คุณทำอะไรเขา”

พิชิตสวนอย่างรู้ทัน ม่านฟ้าเหยียดยิ้มก่อนเฉลยถึงแผนการ

“ฟ้าไม่ได้ทำ แต่มนตร์ดำของอาจารย์สมิงต่างหากล่ะที่ทำ เราไม่น่าโง่เลยนะ...กำจัดคนด้วยวิธีนี้ตำรวจก็ไม่จับ”

“ทำไม...อย่าลืมนะว่ามันเป็นกำลังสำคัญของทิพย์พิมาน”


ม่านฟ้าเบ้หน้า โต้เสียงห้วน “มันเป็นกำลังสำคัญของนังนิดต่างหาก...ความสามารถแบบมันน่ะหาที่ไหนก็ได้ หรือว่าคุณกลัวนังนิดมันเสียใจ ฮึ! แล้วคุณจะเสียใจยิ่งกว่านี้”

พิชิตไม่ยี่หระความเป็นไปของเทพเลยไม่คิดห้ามปรามม่านฟ้า โดยไม่รู้ว่าชู้รักสาวมีแผนร้ายกาจกว่านั้นคือส่งพิชัยไปจัดการธนิดา ม่านฟ้าสะใจมากที่ทุกอย่างเป็นตามแผน โทร.ย้ำพิชัยอีกรอบในคืนเดียวกัน

“ไม่กลัวผีแน่นะ”

“ไม่! ผมจะหาสร้อยพระคล้องคอ เฮี้ยนแค่ไหนก็สู้พระไม่ได้หรอกครับคุณพี่สะใภ้”

ผีนวลทิพย์ยังบำเพ็ญภาวนาในตุ๊กตาหยกแต่

รับรู้ถึงอันตรายจากม่านฟ้าและอาจารย์สมิง ผีสาวกระวน กระวายใจมากแต่ไม่สามารถออกจากตุ๊กตาหยกไปช่วยใครได้ เหล่าตุ๊กตาผีจึงรับอาสาปกป้องธนิดาแทน

ooooooo

ธนิดาเป็นห่วงเทพมากโทร.เช็กอติรุจจนรู้ว่าเทพอาการไม่ดี เธอตัดสินใจไปเยี่ยมด้วยตัวเอง แต่ผีนวลทิพย์รู้ว่าเป็นแผนลวงของม่านฟ้าให้หลานสาวออกไปตามลำพังให้พิชัยดักทำร้ายจึงร้องห้ามแต่ธนิดาไม่ได้ยิน ผีสาวจึงต้องขอให้เหล่าตุ๊กตาผีช่วยเหลือ

“นิด...อย่าไป...โธ่...ช่วยที ช่วยหลานสาวฉันที... ฉันออกไปไม่ได้...”

เทพอาการไม่ค่อยดี อาละวาดจนแทบคุมไม่อยู่ อติรุจเห็นอาการก้าวร้าวแปลกๆของลุงตัดสินใจสวมสร้อยพระให้ อาคมของอาจารย์สมิงจึงถูกทำลาย เทพสงบลงและหลับไปเพราะฤทธิ์ยา

ธนิดาโทร.หาอติรุจเพื่อเช็กอาการเทพอีกครั้ง

อติรุจบอกว่าดีขึ้นแล้วแต่ไม่ได้บอกเรื่องข้อสงสัยของตนว่าเทพอาจโดนของ ธนิดาโล่งใจมากก่อนหวีดร้องเมื่อเห็นรถมอเตอร์ไซค์ล้มคว่ำหน้ารถ!

เสียงร้องของธนิดาทำให้อติรุจใจไม่ดีโทร.ตามคมสันไปดูเส้นทางลัดที่เธอบอกเขาก่อนหน้าว่าจะใช้เส้นทางนี้ และก็เพราะความรอบคอบของอติรุจนี่เองทำให้ธนิดารอดพ้นจากเงื้อมมือของพิชัยกับเพื่อนอีกครั้ง

พิชัยกับเพื่อนอีกสองคนไปดักรอธนิดาบนเส้นทางลัดไปโรงพยาบาล เมื่อเห็นรถของเป้าหมายจึงแกล้งรถคว่ำล่อให้ธนิดาลงจากรถและหาทางเข้าประชิด!

ธนิดาดิ้นรนขัดขืน ตกใจมากเมื่อเห็นหน้าพิชัย เหล่าตุ๊กตาผีพยายามจะช่วยแต่พิชัยชูสร้อยพระขึ้นขู่ทำให้ทำอะไรไม่ถนัด โชคดีที่พวกคมสันมาถึงทันเวลา ธนิดาเลยรอดตัวไม่ถูกคนชั่วอย่างพวกพิชัยทำร้าย กระนั้นเหล่าตุ๊กตาผีก็ไม่ยกโทษให้ แผลงฤทธิ์ใส่จนเพื่อนสองคนของพิชัยตายคาที่!


พิชัยเห็นเพื่อนสองคนกลายเป็นศพอย่างสยดสยองคาตา ลนลานหนีไปในป่าข้างทางเพราะกลัวตาย พวกคมสันจัดการเคลียร์พื้นที่ ส่วนธนิดาไม่สนใจใครรีบไปหาอติรุจที่โรงพยาบาล

อติรุจโอบกอดปลอบขวัญธนิดาที่ยังผวาจากเหตุการณ์เกือบถูกพิชัยข่มขืน

“จับมันเข้าคุกซะให้เข็ด ไอ้หมวดมันส่งสายตรวจไปช่วยนิด นิดไม่เจอกับพวกตำรวจเหรอ”

ธนิดาส่ายหน้า ภาพการตายของเพื่อนพิชัยทั้งสองคนยังลอยวนเวียนในหัว พึมพำเสียงสั่น

“คุณน้าส่ง...ผีไปช่วยนิดค่ะ”

อติรุจพยักหน้ารับรู้ เชื่อว่าผีนวลทิพย์ต้องไม่ปล่อยให้หลานสาวอย่างธนิดาเป็นอันตราย ธนิดาคลายความตกใจลงบ้าง เดินตามอติรุจไปเยี่ยมเทพเห็นยังนอนหลับแต่มีเชือกมัดไว้รอบเตียงก็หน้าเสีย

“ทำไม...ต้องทำกับลุงเทพยังงี้ด้วยล่ะคะ”

“มันก็ส่งผีมาสิงลุงเทพ ผมต้องเอาพระคล้องคอให้ถึงสงบ”

ธนิดาหน้าเครียด ฉุกคิดถึงท่าทางแปลกๆของม่านฟ้าเมื่อกลางวัน

“พี่รุจ...นี่เรากำลังต่อสู้อยู่กับอะไรคะ ไม่ใช่แค่คนใจร้ายอย่างนายพิชิตกับพวกของมันเท่านั้นหรือคะ”

“มันรู้ว่าคุณน้ายังช่วยเราอยู่ มันก็คงต้องใช้หมอผีน่ะแหละ”

อติรุจถอนใจหนักหน่วง ธนิดาใจเสียมากแต่ไม่ทันถามอะไรคมสันก็โทร.ตามทั้งคู่ไปโรงพักเพราะเวลานี้ผู้เสียหายไม่ใช่แค่ธนิดาแต่มีคนตายอีกสองศพ!

ooooooo

คนตายทั้งสองศพคือเพื่อนของพิชัย ธนิดาเห็นสภาพศพแล้วถึงกับเบ้หน้าไม่กล้าบอกว่าเป็นฝีมือพวกตุ๊กตาผีและผีนวลทิพย์ อติรุจเข้าใจความรู้สึกเธอดี ช่วยกลบเกลื่อนความจริงแต่ก็ยับยั้งความสงสัยของคมสันไม่ได้

ธนิดาขอตัวกลับบ้านดื้อๆเพราะห่วงแป้งร่ำ

อติรุจตามไปส่งและถือโอกาสถามเหตุผลจากเธอ

“ทำไมไม่บอกเรื่องไอ้พิชัยล่ะ”

“จะให้ทิพย์พิมานฉาวโฉ่อีกเหรอคะพี่รุจ”

“แต่มันเป็นความปลอดภัยของนิดนะ...พี่เป็นห่วง ...ต่อไปนี้พี่จะไม่ยอมให้นิดไปไหนมาไหนคนเดียว

อีกแล้ว...ไป พี่จะขับไปส่งแล้วพี่จะกลับแท็กซี่เอง”

อติรุจยืนกรานเสียงแข็งจะไม่ยอมให้ธนิดา

อยู่ตามลำพังนอกจากอยู่บ้าน ธนิดาไม่มีทางเลือก ยอมรับปากโดยดี กระนั้นก็มีเรื่องให้เธอกังวลกว่าคือแรงอาฆาตของผีนวลทิพย์จึงรีบกลับบ้านไปหาที่ห้องทำงานเก่าของอีกฝ่าย


“คุณน้า...คุณน้าอยู่ในนี้หรือเปล่าคะ คุณน้า...นิดไม่อยากให้คุณน้าทำบาปทำกรรมอีก...คุณน้าขา”

ผีนวลทิพย์ได้ยินทุกอย่างแต่ไม่ได้ปรากฏตัวให้เห็น พึมพำกับหลานสาวเสียงแข็ง

“น้าขอโทษ...น้าจะไม่ยอมให้นิดต้องมารับเคราะห์แทนน้า...น้าไม่ยอม น้าไม่ยอม!”

พิชิตเห็นอาการหวาดระแวงของธนิดารวมถึงแววตาเกลียดชังของเธอที่มีมากกว่าเมื่อก่อน จึงไปเค้นความจริงจากม่านฟ้าที่เขามั่นใจว่าต้องเป็นตัวการเรื่องทั้งหมดในคืนนี้

“ไอ้พิชัยมันก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก”

“อยากรู้ก็ถามเขาดูเองสิ”


“คุณใช่ไหมฟ้า คุณให้มันทำใช่ไหม!”

อาการเกรี้ยวกราดของพิชิตทำให้ม่านฟ้าหึงแหวลั่น “ที่น้องชายคุณต้องออกไปจากบ้านนี้เพราะใคร...ไม่ใช่เพราะมันรึ คุณไม่คิดแค้นแทนน้องชายคุณบ้างรึ คุณพิชิต...หรือว่าคุณรักมันถึงได้เข้าข้างมัน”

พิชิตอึกๆอักๆ เฉไฉว่าเธอคิดมากเกินไป ม่านฟ้าไม่เชื่อสักนิด คาดโทษชู้รักเสียงเข้ม

“อย่าให้ฟ้าจับได้ละกัน...ฟ้าไม่ไว้ชีวิตมันแน่!”

พูดจบก็ผละหนี ในใจพลุ่งพล่านด้วยความเซ็งจัดเพราะแผนร้ายไม่สำเร็จสักอย่าง “ไอ้ลุงเทพก็ไม่เป็นอะไร นังนิดก็รอดแถมลูกน้องพิชัยตายอีกสองคน...ไอ้หมอสมิงมันไม่ทำอะไรเลยเหรอ...ดูดแต่เงิน...เฮ้อ...”

ooooooo

ธงรายงานเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดกับธนิดาให้เริงวุฒิทราบในวันต่อมา เริงวุฒิหัวเสียมากสั่งขาดให้ลูกน้องคนสนิทส่งคนไปสั่งสอนพิชัยและม่านฟ้าที่คิดร้ายกับธนิดา

ระวิวรรณยังไม่รู้เรื่องธนิดาเพื่อนรักโดนดักทำร้าย ปรี่มาอ้อนเริงวุฒิแต่เช้าเรื่องเพิ่มออเดอร์สินค้า

“ถ้าเพื่อนวิคนนั้นชื่อธนิดาก็ไม่ต้องห่วงนะ อามีให้ตลอด”

“วิรักคุณอาที่สุดในโลกเลย...งั้นเอางี้...วิจะนัดให้นิดมาทานข้าวกับคุณอานะคะ”

เริงวุฒิตาเป็นประกายแต่ยังพยายามเก็บอาการ “รบกวนเขาหรือเปล่า”

“ไม่หรอกค่ะ...เพื่อเป็นการขอบคุณคุณอาไงคะ วิไปก่อนนะคะ”

“จะไปไหนเหรอวันนี้”

“มีข่าวดีอย่างนี้วิก็ต้องไปบอกเพื่อนรักสิคะ”

พูดจบก็ผละไป ทิ้งเริงวุฒิให้มองตามหลานสาวยิ้มๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืน

“นิดต้องเป็นของกูไม่ใช่เศษสวะอย่างน้องไอ้พิชิต!”

ธงส่งสมุนไปซ้อมพิชัยตามคำสั่งเริงวุฒิ พิชัยอาการสาหัสโทร.ตามพ่อแม่ให้พาไปหาหมอ

“ว้าย! อันธพาลที่ไหนมันทำร้ายลูกแม่...แล้วนี่เป็นอะไรมากไหมลูก”

จันโวยวายตามประสาแต่พุดยังไม่เชื่อเพราะรู้จักนิสัยเกกมะเหรกเกเรของลูกชายคนเล็กดี

“มันไปก่อเรื่องเขาก่อนหรือเปล่า”

“นี่คุณ! อย่ามองลูกในแง่ร้ายสิ ลูกฉัน...ฉันอบรมมาดี ไม่เคยทำร้ายใครก่อนหรอก”

แหวผัวจบก็หันไปพูดกับพิชัย

“แล้วนี่แจ้งความหรือยัง เดี๋ยวแม่ไปหาจะพาไปแจ้งความนะ เศษสวะพวกนี้ต้องให้มันติดตะรางเสียให้เข็ด!”

พุดส่ายหน้าอ่อนใจกับอาการโอ๋ลูกชายคนเล็กเกินเหตุของเมีย กระนั้นก็อดเตือนไม่ได้

“เบาๆสิ เดี๋ยวตาพิชิตก็ได้ยินแล้วงานจะเข้า นังม่อมก็อย่าพูดไปนะว่าเจ้าพิชัยมันโดนกระทืบ”

ละม่อมรับปากดิบดี พุดกับจันพอใจมาก ก่อนอ้าปากค้างเมื่อธนิดาโผล่มาบอกว่าได้ยินทั้งหมด

“เรื่องชั่วแบบนี้ยังช่วยกันปิดบังอีกเหรอ เลี้ยงลูกแบบนี้ไงมันถึงไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี”

จันกับพุดมองหน้ากันเลิ่กลั่กแต่ยังไม่สำนึกแก้ตัวแทนพิชัย ธนิดาอยากจะเป็นบ้าตอกไม่ไว้หน้า

“ถ้าฟังรู้เรื่องก็ช่วยสอนลูกคุณบ้าง เมื่อคืนมันพาพวกไปดักทำร้ายฉัน ที่ฉันไม่เอาเรื่องก็เพราะห่วงชื่อเสียงทิพย์พิมาน แต่ถ้าฉันทนไม่ไหวขึ้นมาฉันแจ้งตำรวจจับมันเข้าคุกแน่ ตำรวจมีหลักฐานหมดแล้ว”

คำประกาศกร้าวของธนิดาทำให้จันโกรธจัดจะตบสั่งสอน พิชิตถลาห้ามเพราะไม่อยากให้มีเรื่อง ธนิดาฉุนขาด หมดความอดทนตั้งแต่ได้ยินจันกับพุดพูดจาเข้าข้างลูกชายอย่างพิชัยแบบไม่มีสามัญสำนึก เกือบมีเรื่องตบตีกับจันและม่านฟ้า โชคดีที่อติรุจแวะมารับเธอไปข้างนอกเสียก่อน

อติรุจดึงตัวธนิดามากอดปกป้องเต็มที่ ม่านฟ้าหมั่นไส้โวยใส่

“ที่นี่ไม่ใช่บ้านคุณ อย่ามากร่างที่นี่”

“ผมไม่สน! แต่ผมจะไม่ยอมให้พวกคุณหยามเกียรตินิดอีก”

สายกับปลาก็ช่วยกันปกป้องศักดิ์ศรีของธนิดาด้วย พิชิตปวดหัวมากคาดคั้นจันกับพุดจนรู้เรื่องพิชัยถูกซ้อมปางตาย ม่านฟ้าทำเฉไฉไม่รู้เรื่องโบ้ยให้เป็นความผิดของธนิดาว่าคงแค้นที่โดนดักทำร้าย พิชิตไม่ปักใจเพราะรู้นิสัยธนิดา แต่ยังไม่มีเวลาจัดการแก้ปัญหาต้องหาเงินมาใช้หนี้เริงวุฒิก่อน

ooooooo

อติรุจพาธนิดากับแป้งร่ำไปเที่ยวนอกบ้านเพื่อพักสมอง แป้งร่ำปกติดีแต่ธนิดาดูเคร่งเครียด

“คิดอะไรอยู่หรือนิด”

“วันหยุดคิดว่าจะได้พักผ่อนดันมาเจอเรื่องบ้าๆ เมื่อตะกี้นี้อีก เมื่อไหร่นะพวกมันจะเลิกจองเวรกับนิดซะที”

“ใจเย็นๆสินิด ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ แต่ถ้ายังหาทางแก้ไม่ได้เราก็ต้องป้องกันตัวเองให้พ้นจากพวกมัน”

ธนิดาสังหรณ์ใจว่าพวกพิชิตคงไม่จบเรื่องง่ายๆและตนกับแป้งร่ำอาจไม่ปลอดภัย แต่ที่เธอคิดไม่ถึงคือพิชิตไม่ได้ยี่หระเรื่องแป้งร่ำ แต่คิดหาทางยักยอกเงินบริษัทไปใช้หนี้เริงวุฒิ

ม่านฟ้าก็ช่วยพิชิตหาเงินด้วย ทั้งคู่แอบเข้าบริษัทในวันหยุดและรื้อเอกสารการเงินกันวุ่นวาย

“พอมีทางไหมฟ้า ไม่งั้นไอ้เริงวุฒิมันมากระทืบผมตายแน่ พ่อนะพ่อ...ไม่น่าไปติดเงินมันเลย”

“ระบบบัญชีมันรัดกุมจนเราดึงเงินมาใช้ไม่ได้เลย เฮ้อ...”

พูดพลางกวาดสายตาดูเอกสารมากมาย พลันก็ตาวาวเมื่อเห็นเอกสารขออนุมัติเงินค่าพลอยประดับสินค้าตกแต่งบ้านของธนิดา พิชิตมองมาอย่างรู้กันก่อนหาทางยักยอกเงินส่วนนี้ด้วยการสั่งพลอยปลอมมาแทน นำเงินส่วนต่างไปใช้หนี้และใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย

ขณะที่พิชิตกับม่านฟ้าเอาเงินส่วนต่างค่าพลอยไปเสวยสุข ธนิดาต้องปั้นหน้านั่งกินข้าวกับเริงวุฒิซึ่งมาดักรอเธอที่ร้านอาหารพร้อมระวิวรรณ อติรุจอุ้มแป้งร่ำมองมาที่เริงวุฒิด้วยสายตาไม่ไว้ใจ แต่เริงวุฒิทำมึนไม่รู้ไม่ชี้

“เชิญครับ...อาช่างโชคดีจริงๆที่ได้พบนิดวันนี้ เราจะได้คุยกันเรื่องงานด้วย”

ธนิดาแบ่งรับแบ่งสู้ “กวนใจคุณอาเปล่าๆ นิดแค่ทานข้าวเสร็จก็จะรีบพายัยแป้งร่ำกลับบ้าน”

“นั่นสิ...คงไม่เหมาะมั้งครับที่จะเจรจาธุรกิจกันในร้านอาหาร”

อติรุจสนับสนุนเต็มที่ เริงวุฒิขัดใจมากส่งสายตาขวางๆให้อติรุจ

“ผมคิดว่าเรื่องนี้ให้คุณนิดตัดสินใจดีกว่า”

ธนิดาลำบากใจแต่ปฏิเสธเริงวุฒิไม่ออกเพราะอีกฝ่ายเป็นผู้มีพระคุณและลูกค้ารายใหญ่ของทิพย์พิมานเวลานี้ อติรุจจำใจทานข้าวเป็นเพื่อนธนิดาแต่ไม่วายส่งสายตากันท่าเริงวุฒิตลอดเวลา

ooooooo

ผีนวลทิพย์เก็บตัวบำเพ็ญภาวนาในตุ๊กตาหยกครบเจ็ดวัน แผลบนใบหน้าหายดี  ไม่ทุรนทุรายเหมือนเมื่อหลายวันก่อน ผีสาวจึงออกจากตุ๊กตาหยกไปกราบหลวงพ่อที่วัด

“จงหมั่นปฏิบัติเพิ่มบารมีให้แก่ตนเองนะ อย่าลืมว่าโยมกับพวกเขาอยู่กันคนละภพภูมิแล้ว”

“แต่พวกเขาคือคนที่โยมรักนะเจ้าคะ”

“กรรมเป็นตัวกำหนดทุกสิ่ง กรรมของใครก็เป็นของคนนั้น โยมหรือใครก็ก้าวล่วงกรรมของผู้อื่นไม่ได้ทั้งนั้น”

หลวงพ่อผละไปแล้ว ผีนวลทิพย์มองตามแล้วพึมพำไล่หลัง

“โยมไม่ยอมให้พวกมันทำร้ายคนที่โยมรักได้หรอกเจ้าค่ะ โยมยอมบาป โยมยอมรับกรรมเจ้าค่ะ!”

คนแรกที่ผีนวลทิพย์หมายหัวหลังออกจากตุ๊กตาหยกคือเริงวุฒิ ผีสาวรู้จักนิสัยเขาดีว่าไม่มีทางช่วยเหลือธนิดากับทิพย์พิมานโดยไม่หวังผล ธนิดาเสียอีกที่มองโลกในแง่ดีคิดว่าเริงวุฒิช่วยเหลือด้วยความเต็มใจ

“เรื่องออเดอร์...นิดไม่ต้องห่วงนะ ตอนนี้อามีเท่าไหร่อายกให้นิดเป็นคนผลิตหมด”

“ขอบคุณคุณอามากค่ะ ถ้าทิพย์พิมานฟื้นตัวนิดถือว่าเป็นเพราะความกรุณาของคุณอา”

“อย่าคิดมากสิ นิดก็เหมือนหลานสาวของอาคนหนึ่ง”

เริงวุฒิส่งสายตากรุ้มกริ่มให้ธนิดา ผีนวลทิพย์เห็นแล้วของขึ้นแหวลั่นแต่ไม่มีใครได้ยิน

“ไอ้เริงวุฒิ...คิดทำอะไรหลานฉัน...อย่าหวังเลย!”

ผีนวลทิพย์แผลงฤทธิ์ผ่านแป้งร่ำ เด็กหญิงตัวเล็กกรีดร้องเสียงหลงจนทุกคนตกใจ ธนิดาถลาไปกอดลูกพี่ลูกน้องตัวเล็ก อติรุจเห็นดังนั้นก็เปรยลอยๆเพื่อแดกดันเริงวุฒิ

“บอกแล้วไงว่ายัยแป้งร่ำอยากกลับบ้านแล้ว... หรือไม่ก็คงไม่พอใจอะไรหรือใครบางคน”

เริงวุฒิประสานสายตากับอติรุจอย่างดุดัน ธนิดาไม่ได้สนใจมัวพะวงกับแป้งร่ำ กระทั่งอยู่ด้วยกันตามลำพังในรถเขาจึงบ่นกับเธอเรื่องสายตาไม่น่าไว้ใจของเริงวุฒิ

น้ำเสียงติดจะห้วนรวมถึงสรรพนามหยาบคายที่อติรุจใช้กับเริงวุฒิทำให้ธนิดานิ่วหน้าไม่ชอบใจ 

อติรุจหน้าเสีย เพิ่งรู้ตัวว่าใส่อารมณ์มากเกินไป

“ก็ไอ้เริงวุฒิ...พี่ไม่อยากให้นิดรอออเดอร์จากมัน ต่อไปหากมันไม่ส่งให้เรานิดจะลำบาก”

“พี่รุจพูดเหมือนจะบอกอะไรนิด”

“เท่าที่พี่รู้มา...เบื้องหลังนายเริงวุฒิไม่ธรรมดา พี่เกรงว่าทิพย์พิมานจะติดร่างแหไปด้วย...นิดอย่าประมาทนะ”

“เดือนนี้เราไม่มีเงินจ่ายค่าจ้างพนักงานค่ะพี่รุจ นิดต้องทำทุกอย่างเพื่อรักษาชื่อเสียงของทิพย์พิมานไว้ให้ได้”

ธนิดาเอ่ยทั้งน้ำตาคลอ อติรุจเห็นใจมากแต่ช่วยอะไรไม่ได้นอกจากกุมมือให้กำลังใจ...

ooooooo

พิชิตสะใจมากที่ยักยอกเงินส่วนต่างค่าพลอยได้ แต่เพื่อให้สมบทบาทเลยแกล้งไปตรวจงานใน โกดัง เทพซึ่งกำกับคนงานให้ตรวจเช็กสินค้าที่ต้องนำพลอยมาประดับมองการมาถึงของพิชิตงงๆ

“รวมหัวกันอู้งานแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน ลุงเทพก็เป็นถึงระดับหัวหน้างานแล้วนะ ไม่น่าทำตัวเป็นหัวหน้าเด็กเลย ว่างๆก็พิจารณาตัวเองบ้าง”

เหล่าคนงานหัวหดกลัวโดนไล่ออก เทพถอนใจยาวก่อนแก้ต่างแทนพวกคนงาน “งานขึ้นแบบหมดแล้วครับคุณพิชิต ไม่มีอะไรล่าช้า ขั้นตอนต่อไปก็ประดับพลอย ตอนนี้รอพลอยอยู่ครับ ถ้ามาก็ผลิตได้ทันที”

พิชิตลอบยิ้มร้ายก่อนแกล้งสั่งด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ถ้าพลอยมาก็ทำให้ทันกับที่รับปากลูกค้าไว้ก็แล้วกัน”

พูดจบก็ผละไป ทิ้งเทพกับเหล่าคนงานให้มองตามเครียดๆ อติรุจที่แวะมาดูงานก็นิ่วหน้า

“พูดแปลกๆ...เหมือนพลอยที่เพิ่งขอไปเมื่อวันศุกร์อนุมัติแล้วงั้นแหละ”

เทพสงสัยไม่ต่างจากอติรุจ ตัดสินใจสอบถามเหล่าพนักงานโดยเฉพาะเตี้ย รปภ.ประจำบริษัทจึงรู้ว่าพิชิตกับม่านฟ้าแอบเข้ามาที่บริษัทในวันเสาร์ที่ผ่านมา เทพปะติดปะต่อเรื่องราวและข้อมูลเท่าที่สืบได้จนมั่นใจว่าพิชิตกับม่านฟ้าต้องร่วมมือกันทำอะไรบางอย่างไม่ดีกับบริษัท

ผีนวลทิพย์ยังไม่รู้เรื่องเงินค่าพลอยถูกพวกพิชิตยักยอก แวะไปเยี่ยมภาพถ่ายของธาดาที่บริษัทเพื่อปรับทุกข์

“คุณอยู่ที่ไหน...ไปเกิดแล้วเหรอ ฉันถึงไม่พบคุณเลย ทำไมคุณหนีฉันไป ปล่อยให้ฉันต้องผจญกับไอ้พวกคนชั่ว หรือว่าคุณโกรธฉันที่ฉันเลือกแต่งงานกับคนอย่างมัน...ฉันผิดไปแล้ว...ยกโทษให้ฉันด้วยเถอะ”

ผีสาวคงคร่ำครวญอีกนานหากเทพจะไม่โผล่หน้ามาเยี่ยมภาพถ่ายของธาดาในเวลาเดียวกัน สภาพ โต๊ะที่วางภาพถ่ายของธาดา แท่นวางของเซ่นและแจกันดอกไม้เหมือนขาดการดูแลมานานจนเทพสะเทือนใจมาก

“นี่เขาไม่ได้กราบไหว้บูชาคุณเลยเหรอคุณธาดา...ยกโทษให้ไอ้ลุงเทพด้วยเถอะ นี่ถ้าพวกเขาอยู่ผมก็คงเข้ามาในห้องนี้ไม่ได้...เขาสะกดคุณไว้ที่ไหน...คุณบอกผมสิ”

เทพโพล่งออกไปเพราะปักใจว่าผีธาดาโดนพวกพิชิตสะกดไว้ที่ไหนสักแห่ง ผีนวลทิพย์ถึงกับผงะแต่เทพก็ไม่ได้รับรู้ มัวระบายความอึดอัดใจถึงสถานการณ์วิกฤติในทิพย์พิมาน

“วันนี้...คุณนิดจะผลิตของออเดอร์ใหญ่แต่ผมไม่สบายใจเลย ผมรู้สึกว่ามันมีอะไรไม่ชอบมา พากล ถ้าคุณรับรู้ คุณต้องช่วยทิพย์พิมานนะครับ”

ลางสังหรณ์ของเทพบอกว่ามีความไม่ชอบมาพากลในออเดอร์ใหญ่ของเริงวุฒิ ไหนจะท่าทางแปลกๆของพิชิตที่แวะมาตรวจโกดังแต่เช้าแถมกำชับเรื่องพลอยจนผิดสังเกต ผีนวลทิพย์รับฟังทุกอย่างด้วยท่าทางเคร่งเครียด ทั้งเรื่องสถานการณ์ของบริษัทและเรื่องธาดาอดีตสามี

“เขาสะกดคุณเหรอ...ธาดา...คุณบอกฉันสิ...ฉันจะช่วยคุณให้ได้ คุณอยู่ที่ไหนธาดา...คุณอยู่ที่ไหน...”

ooooooo

ธนิดายังไม่รู้เรื่องเงินค่าพลอยถูกยักยอก มัวชื่นชมผลงานออกแบบของตัวเอง อติรุจปลื้มใจไปด้วย

“เราประดับพลอยเข้าไป...ของที่ดูไม่มีค่าก็จะมีค่าขึ้นมา”

“ดูแพง...อย่างที่เขาพูดกันใช่ไหม”

“ไม่ใช่ดูแพงอย่างเดียวนะคะ ขายก็แพงด้วยค่ะ”

“ฝีมือออกแบบของใครน้อ...เก่งจัง”

อติรุจเอ่ยชมยิ้มๆ ธนิดาหน้าแดงด้วยความเขิน เสเปลี่ยนเรื่อง “ได้ออเดอร์ลอตใหญ่คราวนี้นิดว่าทิพย์พิมานฟื้นตัวแน่ ต่อไปเราก็ทำงานกันอย่างสบายใจไม่ต้องกังวลว่าสิ้นเดือนจะมีเงินเดือนจ่ายพนักงานหรือเปล่า”

“พี่ไม่อยากให้เราพึ่งพาออเดอร์จากคุณเริงวุฒิมากนัก ถ้าเราผูกติดกับเขาวันหนึ่งเขาไม่ส่งงานให้เราจะลำบาก”

“นิดก็คิดอยู่ค่ะ...แต่ขอผ่านงานนี้ไปก่อน อย่างน้อยให้บริษัทมีเงินเดือนจ่ายพนักงานทุกเดือนนิดก็พอใจแล้ว”


ธนิดาหมายมั่นปั้นมือจะกู้สถานการณ์ของทิพย์–พิมานด้วยสินค้าออเดอร์ใหญ่ของเริงวุฒิ แต่พลันต้องฝันสลายเมื่อถึงกำหนดพลอยมาส่งแล้วพบว่าพลอยทั้งหมดเป็นของปลอม!

เทพปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งจากคำบอกเล่าของเตี้ยและท่าทางพิรุธของพิชิตจนมั่นใจว่าทั้งหมดเป็นแผนยักยอกเงินของพิชิตกับม่านฟ้า ธนิดารับฟังหน้าเครียด เจ็บใจตัวเองเหลือเกินที่เสียรู้คนขี้โกง

“นิดทำหนังสือขออนุมัติเงินวันศุกร์ วันเสาร์พวกเขามาเซ็น สั่งของปลอมให้เราแต่เบิกเงินจำนวนของจริง”

ธนิดาจะไปเอาเรื่องพิชิตกับม่านฟ้า อติรุจรีบตามไปห้าม เทพได้แต่ยกมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์รอบตัวโดยเฉพาะผีนวลทิพย์ที่แผลงฤทธิ์อย่างโกรธจัดเมื่อได้ยินว่าพิชิตกับม่านฟ้ายักยอกเงินของบริษัท

“คุณทิพย์ครับ...อย่าโกรธแค้นไปเลย วิญญาณคุณทิพย์จะไม่มีความสุข เรื่องพวกนี้ปล่อยให้คนที่ยังอยู่จัดการกันเถอะครับ...”

ooooooo


ละครตุ๊กตาผี ตอนที่ 6 อ่านตุ๊กตาผีติดตามละครตุ๊กตาผี ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย จรณ โสรัตน์,สุชาร์ มานะยิ่ง,อคัมย์สิริ สุวรรณศุข 14 ม.ค. 2562 09:37 2019-01-18T02:32:55+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ