ข่าว

วิดีโอ



ตุ๊กตาผี

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า-ลึกลับ-สยองขวัญ

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ภาคย์รพี

กำกับการแสดงโดย: บรรจง สินธนมงคลกุล

ผลิตโดย: บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: จรณ โสรัตน์,สุชาร์ มานะยิ่ง,อคัมย์สิริ สุวรรณศุข

พิชิตเครียดจัดกับคำขู่ของเริงวุฒิจะให้คนอื่นจัดการเรื่องตุ๊กตาหยก และเล่นงานพุดพ่อแท้ๆของเขา ไม่ต่างกับธนิดาที่ไม่สบายใจเรื่องอาการผิดปกติของแป้งร่ำลูกพี่ลูกน้องตัวเล็ก

“แป้งร่ำพูดคนเดียวกับตุ๊กตาวาวา ถ้าใครอยากให้แป้งร่ำทำอะไรจะต้องพูดผ่านตุ๊กตาวาวาเท่านั้นคนในบ้านได้ยินเสียงของตุ๊กตาวาวาด้วยนะ ทุกคนในบ้านสงสัยว่าเป็นเสียงที่แป้งร่ำทำขึ้นมาเองหรือว่าเป็นเสียงของ...”

ธนิดาไม่ทันพูดว่าตุ๊กตาวาวาเป็นตุ๊กตาผี อติรุจซึ่งมากินข้าวกับเธอและระวิวรรณก็โพล่งแทรก

“ผีใช่ไหมครับ...ก็อดคิดไม่ได้ ไม่งั้นคุณนิดจะกังวลหรือ เรื่องแบบนี้ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่”

ระวิวรรณแนะให้พาแป้งร่ำไปหาจิตแพทย์เด็ก อติรุจสบช่องเสนอตัวพาเด็กหญิงไปหาหมอต้น เพื่อนสมัยมัธยมซึ่งเป็นจิตแพทย์เฉพาะทางเกี่ยวกับเด็ก ธนิดาเห็นดีเห็นงาม เกลี้ยกล่อมนวลทิพย์จนอีกฝ่ายยอมเปิดใจและพาแป้งร่ำมาหาจิตแพทย์หนุ่มด้วยตัวเอง โดยมีธนิดากับอติรุจมาช่วยสังเกตการณ์ด้วย

แป้งร่ำไปคุยกับหมอต้นตามลำพัง นวลทิพย์กระวนกระวายใจมาก ทั้งห่วงทั้งหวงเพราะไม่เคยปล่อยลูกสาวคนเดียวไว้กับคนแปลกหน้า ธนิดากับอติรุจนั่งเป็นเพื่อน คอยปลอบประโลมว่าแป้งร่ำไม่เป็นอะไรมากนอกจากกระทบกระเทือนจิตใจจากการตายกะทันหันของธาดา

ผลการวินิจฉัยไม่ได้เกินความคาดหมายของธนิดากับอติรุจ หมอต้นยืนยันว่าแป้งร่ำไม่ได้ผิดปกติ แต่เลือกไม่สื่อสารเพราะต้องการประท้วงบางอย่าง นวลทิพย์สะเทือนใจมาก พร่ำโทษตัวเองกับธนิดาว่าทุกอย่างเป็นเพราะเธอตัดสินใจแต่งงานใหม่กับพิชิต

“คุณน้าคะ...เรื่องนี้นิดก็อยากรู้อยู่เหมือนกัน ทำไมคุณน้าถึงได้เลือกแต่งงานกับเขา”

“มันคงเป็นกรรมของน้าที่ตัดสินใจอย่างนี้...น้า...”

นวลทิพย์อึกๆอักๆ ลำบากใจจะเล่าถึงอดีตไม่น่าจดจำ ธนิดาอ่านท่าทีนั้นออกจึงไม่เซ้าซี้

“ถ้าคุณน้ายังไม่สบายใจก็ไม่ต้องเล่า...มันผ่านไปแล้วค่ะ เราต้องช่วยยัยแป้งร่ำให้กลับมาร่าเริงเหมือนเดิม”

ธนิดาให้กำลังใจนวลทิพย์เรื่องแป้งร่ำ ไม่รู้เลยว่าพิชิตแอบฟังพวกเธอคุยกันจากหน้าห้องนอน สีหน้าไม่พอใจมากที่ภรรยาพูดเหมือนการแต่งงานกับตนเป็นเรื่องผิดพลาด ความรักที่เคยมีบ้างจึงแปรเปลี่ยนเป็นความแค้น

“ฮึ! กรรมเหรอ...แล้วเธอจะเจอกรรมหนักยิ่งกว่านี้อีกนวลทิพย์!”

ooooooo

แรงกดดันเรื่องพ่อกับคำพูดของนวลทิพย์เรื่องแต่งงานกับเขาคือความผิดพลาดทำให้พิชิตตัดสินใจจัดการเรื่องตุ๊กตาหยกอย่างเด็ดขาด เขาเข้าไปรื้อห้องทำงานของภรรยาแต่ถูกตุ๊กตาผีเจ้าสาวบังตาเลยหาไม่เจอ!

พิชิตหัวเสียมากที่หาตุ๊กตาหยกไม่พบแต่ไม่กล้าออกอาการกับนวลทิพย์นอกจากแกล้งถามถึงด้วยความเป็นห่วง โดยอ้างถึงสถานการณ์ในบ้านกับในบริษัทว่าไม่ค่อยดี กลัวมีขโมยหรือผู้ไม่หวังดีลักตุ๊กตาหยกไปขาย นวลทิพย์เอะใจท่าทางแปลกๆของสามีแต่ไม่อยากจับผิด ย้ำจุดยืนกับเขาเสียงเข้ม

“คุณไม่ต้องห่วงหรอก มันเป็นของประจำตระกูลของฉัน ยังไงมันก็ต้องเป็นของฉัน!”

นวลทิพย์คาใจท่าทางของพิชิต เธอรู้ดีว่าเขาอยากให้ขายตุ๊กตาหยกเพื่อพยุงสถานการณ์ของบริษัท แต่เธอไม่เคยคิดทำแบบนั้นเพราะตุ๊กตาหยกเป็นสมบัติเก่าของตระกูลที่ต้องตกทอดถึงแป้งร่ำเท่านั้น

พิชิตไม่หยุดตามหาตุ๊กตาหยก อ้างโน่นอ้างนี่จนนวลทิพย์เหนื่อยใจและอดคิดถึงเรื่องเก่าๆไม่ได้ เพราะเขาไม่ใช่คนแรกที่รู้ถึงมูลค่าของตุ๊กตาหยกอายุกว่าห้าร้อยปีตัวนี้...เริงวุฒิเจ้าของบริษัทคู่แข่งก็รู้ ถึงขั้นเคยตามจีบเธอเพื่อหาทางฮุบตุ๊กตาหยกเป็นของตัวเอง โชคดีที่นวลทิพย์ไหวตัวทันปฏิเสธจะแต่งงานกับเขา

กระนั้น...เริงวุฒิก็ไม่ละความพยายาม เมื่อธาดาตายกะทันหันเขาก็มาดักเจอเธอ

“ดีใจมากเลยนะที่เจอทิพย์...คิดถึงรู้ไหม”

“ฉันแต่งงานแล้ว อย่าพูดจาแบบนี้กับฉัน”

นวลทิพย์ตัดสินใจแต่งงานกับพิชิต ซึ่งเวลานั้นเป็นแค่ทนายความประจำบริษัทเพื่อหลีกเลี่ยงเริงวุฒิ แต่ชายหนุ่มเจ้าของบริษัทคู่แข่งก็ไม่ยี่หระตามตื๊อเธอไม่เลิก

“ผมรักคุณตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยแต่คุณก็ปฏิเสธผม คุณเลือกแต่งงานกับธาดา...แม้มันตายไปแล้วคุณก็ยังไม่ให้โอกาสผม...คุณเลือกแต่งงานกับไอ้ทนายพิชิต”

“รู้แล้วคุณก็น่าจะเลิกยุ่งกับฉัน”

“เมื่อผมไม่ได้แต่งงานกับคุณก็อย่าหวังว่าคุณจะมีความสุข!”

เริงวุฒิอาฆาตทิ้งท้ายก่อนจากกันวันนั้น นวลทิพย์ยังจำได้ดี เธอดึงตัวเองจากอดีต มองพิชิตซึ่งนอนหันหลังให้ แล้วพึมพำกับตัวเองเบาๆ “เพราะฉันหนีคุณไงเริงวุฒิ ฉันรู้คุณไม่ได้รักฉัน แต่คุณรักตุ๊กตาหยกของฉัน ฉันถึงได้รีบแต่งงานกับพิชิต...แต่กรรมอะไรดลใจให้ฉันต้องตัดสินใจผิดแบบนี้นะ...”

ooooooo

พิชิตวางแผนร้ายจะแย่งตุ๊กตาหยกจากนวลทิพย์โดยร่วมมือกับม่านฟ้าจ้างคนไปขโมยในบ้าน เขากุเรื่องหลอกนวลทิพย์ว่าจะไปดูงานต่างประเทศเพื่อเปิดโอกาสให้คนของม่านฟ้าทำงาน

ม่านฟ้าซึ่งเป็นเมียเก็บของเริงวุฒิแต่ยอมเป็นเมียเก็บของพิชิตด้วยเพื่อแทรกซึมบริษัททิพย์พิมานของนวลทิพย์ เธอประสานงานกับธงลูกน้องคนสนิทของเริงวุฒิอย่างลับๆ

โดยไม่บอกพิชิตว่าทั้งหมดเป็นแผนของเริงวุฒิตั้งแต่ต้น...

ทั้งส่งเธอไปป่วนทิพย์พิมาน ล่อลวงเขาและหาทางขโมยตุ๊กตาหยกไปให้เริงวุฒิอีกที

พิชิตย่ามใจว่าทุกอย่างจะเป็นตามแผน วาดฝันสวยหรูถึงเงินก้อนโตจากการขายตุ๊กตาหยกให้เริงวุฒิ โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองก็ถูกม่านฟ้าหลอก แถมโดนเริงวุฒิกดดันอีกทางให้ร่วมมือเรื่องขโมยตุ๊กตาหยกแลกกับการช่วยพุดพ่อแท้ๆซึ่งเป็นหนี้บ่อนพนันของเริงวุฒิงอมแงม

แผนขโมยตุ๊กตาหยกถูกวางไว้อย่างดี พิชิตไม่อยากให้พลาดจึงจ้างอาจารย์สมิงไปปราบเหล่าตุ๊กตาผีในบ้านนวลทิพย์ โดยไม่รู้ว่านวลทิพย์ระแวงเขาเสียแล้ว ยิ่งเคยได้ยินว่าเขากับพ่อมีปัญหาเรื่องเงิน ยิ่งทำให้เธอตัดสินใจทำพินัยกรรมฉบับใหม่โดยเรียกประสาน ทนายความคนใหม่มาจัดการและให้เทพกับอติรุจเป็นพยาน

หลังจัดการเรื่องพินัยกรรมฉบับใหม่ นวลทิพย์ก็เอาตุ๊กตาหยกที่มีรอยบิ่นไปให้แป้งร่ำ

“ตุ๊กตาหยกตัวนี้เป็นมรดกตกทอดจากคุณทวด วันนี้แม่จะยกให้หนู”

แป้งร่ำยืนนิ่งไม่ตอบโต้เหมือนเคย นวลทิพย์ถอนใจเบาๆก่อนพูดกับตุ๊กตาวาวา

“วาวาจ๋า...บอกแป้งร่ำให้แม่ทีสิลูกว่าแม่จะยกตุ๊กตาหยกตัวนี้ให้แป้งร่ำ ตุ๊กตาหยกจะคอยดูแลปกป้องแป้งร่ำให้ปลอดภัย...ลูกต้องซ่อนตุ๊กตาหยกไว้ในที่ปลอดภัยและเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ”

จบคำนวลทิพย์ แป้งร่ำก็ค่อยๆยื่นมือไปรับตุ๊กตาหยก

“พี่วาวาจ๋า...แป้งร่ำจะเก็บเป็นความลับ แป้งร่ำจะไม่บอกใคร”

เด็กหญิงพูดพลางจับตุ๊กตาหยกยัดในตัวตุ๊กตาวาวา

“แป้งร่ำฝากพี่วาวาไว้ก่อน...พี่วาวาห้ามบอกใครเด็ดขาดเลยนะคะ”

นวลทิพย์ยิ้มทั้งน้ำตา ทั้งรักทั้งห่วงลูกสาวคนเดียวจับใจ พร่ำฝากฝังกับตุ๊กตาวาวา

“วาวา...บอกแป้งร่ำนะลูก...แม่รักแป้งร่ำมาก

ขอให้แป้งร่ำเก็บตุ๊กตานี้ไว้...ห้ามบอกใครเด็ดขาด!”

ooooooo

อาจารย์สมิงบริกรรมคาถาในคืนเดียวกันเพื่อปราบเหล่าตุ๊กตาผีในบ้านนวลทิพย์ สร้างความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานให้แก่พวกตุ๊กตาจนไม่มีตนไหนกล้าแผลงฤทธิ์ นวลทิพย์กับแป้งร่ำนอนหลับไม่รู้เรื่องไม่รู้ตัวกันสักนิดว่าจะมีภัยคืบคลานเข้ามาในบ้าน!

ธนิดายังไม่กลับบ้านเพราะติดพันคุยงานกับอติรุจ สองหนุ่มสาวถกเรื่องงานออกแบบเฟอร์นิเจอร์รวมทั้งแนวทางพลิกวิกฤติของบริษัทให้กลับมาประสบความสำเร็จ อติรุจมีความสุขที่มีโอกาสใกล้ชิดธนิดารุ่นน้องสาวที่ตนเคยตามจีบ และยิ่งกว่าปลื้มใจเมื่อเธอยอมให้เขาขับรถไปส่งบ้าน

พิชิตรอฟังผลการขโมยตุ๊กตาหยกที่โรงแรมหรูในต่างประเทศ โดยมีม่านฟ้าซึ่งตามไปด้วยคอยพะเน้าพะนอ ทั้งเพื่อลวงให้ตายใจและล้วงความลับจากเขา สีหน้าครุ่นคิดของเขาทำให้เธอสงสัย แกล้งโถมตัวกอดอย่างเอาใจ

“คิดอะไรอยู่เหรอคะที่รัก”

“กำลังคิดว่าจะซื้อคอนโดแถวไหนให้ฟ้าดี”

“เอาแถวสุขุมวิทดีไหมคะ...ฟ้าช้อบชอบ...แถวนั้นมีแต่คนรวยๆ”

“แต่ผมมีงบให้แค่ยี่สิบล้านนะ”

ม่านฟ้าตาโต ช็อกกับตัวเลข “คุณ...ไม่ได้ล้อฟ้าเล่นใช่ไหมคะ”

“ผมพูดจริง...พรุ่งนี้พอกลับไปเมืองไทยผมก็จะรวยแล้ว”

พิชิตโอ่อย่างย่ามใจ ม่านฟ้าลอบเบ้หน้าก่อนยิ้มกว้างเมื่อเห็นสายเรียกเข้าจากเริงวุฒิ ธงนั่นเองที่ใช้มือถือเจ้านายโทร.ถามพิชิตเรื่องการเตรียมการที่บ้านนวลทิพย์ โดยธงสวมบทเป็นขโมยรับจ้างไม่ใช่คนสนิทของเริงวุฒิ

“ผมตัดไฟกล้องวงจรปิดในบ้านหมดแล้ว ตุ๊กตาหยกอยู่ในห้องทำงานชั้นสอง ขึ้นบันได...ห้องอยู่ทางซ้ายมือ”

ธงในคราบขโมยรับจ้างวางสายหลังฟังข้อมูลในบ้านนวลทิพย์จากพิชิต เริงวุฒิยืนแสยะยิ้มไม่ไกล กำชับลูกน้องคนสนิทเสียงเข้ม “แกจัดการส่งมือดีไปจัดการเลย แล้วอย่าให้พลาดล่ะ...ถ้าเห็นท่าไม่ดีก็เผ่นออกมา

อย่าให้เสียแผน แล้วอย่าให้สาวมาถึงฉันได้!”

ooooooo

ลูกน้องมือดีสองคนของธงถูกส่งไปขโมยตุ๊กตาหยกที่บ้านนวลทิพย์ บรรยากาศรอบตัวนิ่งสงัดเพราะเหล่าตุ๊กตาผีโดนอาจารย์สมิงสะกด ส่วนสมาชิกในบ้านยกเว้นธนิดาก็แยกย้ายกันเข้านอนแล้ว สองโจรย่ามใจปรี่ไปรื้อห้องทำงานของนวลทิพย์ตามคำบอกเล่าของพิชิตเพื่อหาตุ๊กตาหยกแต่หาไม่พบ

นวลทิพย์สังหรณ์ใจไม่ดี นอนไม่หลับกระสับกระส่ายต้องออกไปที่ห้องทำงานเหมือนเคย เธอตกใจมากเพราะจู่ๆไฟฟ้าในบ้านก็ดับพึ่บ พร้อมการเผชิญหน้าระหว่างเธอกับสองโจร!

สองคนร้ายกระโจนพรวดไปจับตัวนวลทิพย์คาดคั้นให้บอกที่ซ่อนตุ๊กตาหยก

“ตุ๊กตาหยกอยู่ที่ไหน เอาตุ๊กตาหยกมาให้กู”

นวลทิพย์ส่ายหน้าไม่รู้เรื่อง กลัวจับจิตแต่ไม่ปริปากบอกที่ซ่อนตุ๊กตาหยก สองโจรโมโหควักปืนจ่อ นวลทิพย์หน้าซีดตัวสั่นแต่ยังฮึดฉวยจังหวะสองโจรเผลอคว้าแจกันใกล้มือฟาดเต็มแรง!

แป้งร่ำสะดุ้งตื่นเพราะพลังงานบางอย่าง เด็กหญิงกอดตุ๊กตาวาวาเดินไปดูทันเห็นฉากสุดสยอง...นวลทิพย์ถูกสองโจรซึ่งโกรธแค้นเพราะถูกแจกันฟาดยิง!

เสียงปืนทำให้สองโจรตัดสินใจหนี อติรุจมาส่งธนิดาพอดีเลยพากันไปดู เห็นร่างนวลทิพย์นอนจมกองเลือดในห้องทำงานโดยมีแป้งร่ำกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งอยู่ไม่ไกล ธนิดาคว้าตัวลูกพี่ลูกน้องตัวเล็กไปกอด ส่วนอติรุจโทร.ตามโรงพยาบาลแต่ไม่ทันการณ์  นวลทิพย์ขาดใจตายเสียก่อน

นวลทิพย์ฝากฝังแป้งร่ำกับบริษัทให้ธนิดาดูแลในช่วงลมหายใจเฮือกสุดท้าย ก่อนพุ่งทะยานร่างวิญญาณไปไล่จับคนร้ายโดยยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองตายแล้ว!

แป้งร่ำอาละวาดไม่หยุดหลังเห็นเหตุการณ์สะเทือนใจนวลทิพย์ถูกยิงตายต่อหน้าต่อตา ธนิดากับสายต้องช่วยกันปลอบแต่เด็กหญิงก็ไม่คลายความเศร้า ผีนวลทิพย์หัวใจแทบสลายเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของลูกสาว พลัน...ร่างโปร่งแสงของเธอก็ถูกพลังลึกลับดูดเข้าไปในตุ๊กตาวาวา!

ตุ๊กตาหยกซึ่งแป้งร่ำยัดไว้ในตุ๊กตาวาวานั่นเองที่เปล่งพลังดูดผีนวลทิพย์เข้ามา แถมช่วยคลายมนตร์สะกดของอาจารย์สมิงให้เหล่าตุ๊กตาผีตนอื่นเป็นอิสระ เหล่าตุ๊กตาผีเชื่อว่าตุ๊กตาหยกเป็นเจ้าของพลังงานพิเศษช่วยให้พวกตนพ้นจากอาคมของอาจารย์สมิงเลยตัดสินใจร่วมกันจะอยู่เป็นผีบ้านผีเรือนช่วยปกป้องแป้งร่ำกับผีนวลทิพย์

ooooooo

ธงมีสีหน้าหนักใจเมื่อรับสายรายงานผลการขโมยตุ๊กตาหยกที่บ้านนวลทิพย์ เริงวุฒิจับตาดูอยู่แล้วคาดคั้นเสียงเข้ม เมื่อรู้ว่าแผนไม่สำเร็จแถมหาตุ๊กตาหยกไม่พบก็หัวเสียมาก

“อย่าให้กูจับได้ว่ามึงวางแผนให้คนของมึงเก็บตุ๊กตาหยกไว้เองนะไอ้ธง”

“ผมไม่มีวันทรยศนายหรอกครับ...ไอ้สองคนนั่นก็ตกใจ มันไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น”

เริงวุฒิหันขวับ ถามเสียงเข้ม “เรื่องร้ายอะไรวะ”

“มันโทร.มาบอกว่าคุณนวลทิพย์ถูกยิงตายแล้วครับ”

ข่าวจากลูกน้องคนสนิททำให้เริงวุฒิช็อก ตะคอกถามย้ำ

“มึงว่าอะไรนะ! นวลทิพย์ตายแล้วเหรอ”

ธงไม่ตอบแต่สีหน้าอึกอักเป็นคำยืนยันอย่างดี เริงวุฒิสติแตก ทั้งตบทั้งถีบร่างลูกน้องคนสนิทจนต้องลนลานหนีตาย เริงวุฒิโกรธมากตะโกนไล่หลัง

“ไป! ถ้ากูไม่เรียกมึงกลับมามึงอย่ามาให้กูเห็นหน้าไอ้ธง”

ลับร่างลูกน้องคนสนิทเริงวุฒิก็ถึงกับทรุด สะเทือนใจมากกับข่าวการตายกะทันหันของนวลทิพย์...หญิงสาวคนเดียวที่เขาเคยคิดจริงจังด้วย แม้จะอยากครอบครองตุ๊กตาหยกของเธอมากแต่ไม่เคยคิดอยากให้เธอตาย

เริงวุฒิเสียศูนย์กับข่าวการตายของนวลทิพย์ส่วนม่านฟ้าเจ็บใจที่แผนขโมยตุ๊กตาหยกไม่สำเร็จ

“พลาดไปหมด...ไม่น่าเลย...ลูกน้องไอ้คนที่รับงานไปจากฟ้าดันพลั้งมือยิงคุณทิพย์...คุณทิพย์ตายแล้วค่ะ”

พิชิตซึ่งรอฟังข่าวอยู่ด้วยอึ้ง สักพักก็หัวเราะจนเธองง “นี่คุณไม่โกรธฟ้าเหรอ”

“โกรธทำไม...ผมจดทะเบียนกับทิพย์นะ คราวนี้บริษัทและโรงงานของทิพย์พิมานจะไปไหนล่ะ...บ้าน ที่ดิน เครื่องเพชร ตุ๊กตาหยก...มันต้องกลายเป็นของเราหมด”

“แต่พวกนั้นไม่ใช่สินสมรสนะคะ มันสร้างมาก่อนที่มันจะอยู่กินกับคุณไม่ใช่เหรอคะพิชิต”

“ของง่ายๆ...คอยดูฝีมือผมบ้างก็แล้วกัน”

ม่านฟ้าแสยะยิ้มร้าย เชื่อมือพิชิตขึ้นบ้างเพราะอีกฝ่ายเคยเป็นทนายคงหาทางซอกแซกแย่งสมบัติของนวลทิพย์มาได้ไม่มากก็น้อย...งานนี้คงไม่เสียเปล่าซะทีเดียว!

ooooooo

พิชิตแสร้งฟูมฟายกับการจากไปของนวลทิพย์ ตบตาสมาชิกในบ้านว่าตนรักภรรยาและเสียใจกับการจากไปของเธอ ธนิดาไม่ค่อยเชื่อนัก เช่นเดียวกับคมสัน ตำรวจหนุ่มเพื่อนสมัยมัธยมของอติรุจซึ่งรับหน้าที่ดูแลคดีของนวลทิพย์

คมสันนำกำลังตำรวจสำรวจพื้นที่ภายในบ้านพร้อมซักถามอติรุจถึงเหตุจูงใจ

“นายพอรู้ไหมว่าผู้ตายมีศัตรูที่ไหนบ้าง”

อติรุจส่ายหน้า “ฉันนึกไม่ออกจริงๆว่ะ คนดีๆอย่างคุณนวลทิพย์จะมีศัตรูได้ยังไง”

“ถ้าไม่ใช่เรื่องส่วนตัวก็ขัดผลประโยชน์ในเชิงธุรกิจ...ไม่ก็เรื่องชู้สาว”

“ชู้สาวงั้นหรือ...คงไม่ใช่ว่ะ เธอเพิ่งแต่งงานใหม่ได้ไม่นาน แต่ว่า...”

อาการหน้านิ่วคิ้วขมวดของเพื่อนทำให้คมสันสงสัย อติรุจจึงเล่าคร่าวๆถึงความเชื่อมโยงที่เป็นไปได้เพราะธาดาอดีตสามีของนวลทิพย์ก็ถูกยิงตายเช่นกัน

คมสันคาใจเรื่องการตายของนวลทิพย์เพราะจากการตรวจสอบที่เกิดเหตุไม่มีร่องรอยการงัดแงะเหมือนคนร้ายจะเป็นคนในหรือคนรู้จัก แถมกล้องวงจรปิดก็ถูกตัด ไหนจะพิชิตสามีผู้ตายที่บินไปดูงานต่างประเทศกะทันหัน ทั้งหมดทำให้ตำรวจหนุ่มสันนิษฐานว่าผู้ต้องสงสัยอาจเป็นคนใกล้ตัวนวลทิพย์...

ผีนวลทิพย์มัวตกใจกับความตายของตนเองจนหาทางออกจากตุ๊กตาหยกไม่ได้ ยิ่งคิดถึงเรื่องราวเก่าๆ ภาพความทรงจำที่เคยมีกับแป้งร่ำและพิชิตยิ่งประสาทเสีย ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนคนบ้าก่อนเอ่ยอาฆาต

“ใครที่ทำร้ายฉัน...มันต้องชดใช้!”

พิชิตต้องบินกลับจากต่างประเทศก่อนกำหนดเพราะการตายของนวลทิพย์ กระนั้นก็กระหยิ่มยิ้มมีความสุขเพราะวาดฝันกับมรดกก้อนโต ม่านฟ้ามองมาด้วยความสงสัย พิชิตเลยเอ่ยยิ้มๆ

“เสร็จงานเผาแล้วผมจะเปิดพินัยกรรมทันทีจะได้ซื้อคอนโดให้คุณไง”

“ฟ้ารักคุณที่สุดเลยค่ะ แต่ฟ้าอดสงสัยไม่ได้นะคะว่าตุ๊กตาหยกนั่นหายไปได้ยังไง”

การเอ่ยถึงตุ๊กตาหยกทำให้สีหน้าพิชิตตึงขึ้น “ผมเคยไปหาในห้องทำงานของนวลทิพย์แต่ก็ไม่เห็น ยังคิดว่าคนของคุณจะรีดเอาจากทิพย์ได้...หวังว่าคนของคุณไม่หักหลังผมนะ”

ม่านฟ้าส่ายหน้าแก้ต่างแทนสองโจร “ฟ้าเค้น มันแล้ว มันว่าคุณทิพย์เก็บไว้อีกที่ แต่ตอนนั้นมันฉุกละหุกดันพลาดเสียก่อน แต่มันยืนยันว่ามันไม่เจอตุ๊กตาหยกจริงๆค่ะ...”

ooooooo

งานศพของนวลทิพย์ถูกจัดขึ้นอย่างเงียบเหงา สมาชิกในบ้านและเหล่าพนักงานบริษัททิพย์พิมานมากันพร้อมหน้า ไม่เว้นแม้แต่แป้งร่ำซึ่งนั่งกอดตุ๊กตาวาวาแน่นราวจะยึดเป็นที่พึ่งสุดท้าย รวมถึงแขกไม่คาดฝันอย่างเริงวุฒิที่อยากมาเคารพศพนวลทิพย์...เพื่อนเก่าที่เขายังรักและคิดถึง

พิชิตควงม่านฟ้ามางานแบบไม่แคร์สายตาใคร กระนั้นก็ไม่มีใครใส่ใจเขานักเพราะมัวโศกเศร้ากับการจากไปของนวลทิพย์ เริงวุฒิแสร้งทำไม่รู้จักทั้งพิชิตและม่านฟ้า เขาเดินไปจุดธูปภาวนาถึงนวลทิพย์

“ถ้าเพียงเธอรักฉันคงไม่มีเหตุอย่างนี้เกิดขึ้น ฉันมาขออโหสิกรรม หวังว่าเธอจะรับรู้นะทิพย์”

ผีนวลทิพย์ซึ่งถูกขังในตุ๊กตาหยกได้ยินทุกอย่างเพราะมากับแป้งร่ำ ร่ำไห้โวยวายแต่ไม่มีใครได้ยิน

“ไม่! ฉันไม่มีวันให้อภัยคุณ ฉันไม่ได้รักคุณ ฉันไม่ได้รักคุณ...กลับไปซะเริงวุฒิ!”

เริงวุฒิไม่ได้ยินเสียงนวลทิพย์ ไหว้ศพเสร็จก็จะกลับ ธนิดาปรี่ไปขวาง

“เชิญนั่งก่อนสิคะ ฟังพระสวดพระอภิธรรมร่วมกันก่อน คุณน้านวลทิพย์คงดีใจที่คุณ...เอ่อ”

ธนิดาไม่รู้จักเริงวุฒิ เข้าใจเองว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนนวลทิพย์ เริงวุฒิปฏิเสธจะอยู่ฟังสวดแต่รับสมอ้างหน้าตายว่าตัวเองเป็นเพื่อนเก่าอยากมาเคารพศพนวลทิพย์เป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น

เริงวุฒิอาลัยอาวรณ์นวลทิพย์มากแต่ไม่กล้าแสดงออกเพราะภายในงานศพมีคมสันกับอติรุจคอยจับตาตลอด ต่างจากพิชิตที่ประกาศกร้าวหลังงานสวดจบจะให้ทำพิธีฌาปนกิจศพนวลทิพย์ทันทีเพื่อตัดปัญหา โดยอ้างชื่อเสียงของบริษัททิพย์พิมาน และอยากให้ดวงวิญญาณของภรรยาไปสู่สุคติโดยเร็ว

ธนิดากับสายไม่เห็นด้วยเพราะอยากเก็บศพนวลทิพย์ ให้ตำรวจชันสูตรศพเพื่อสรุปคดีให้ถูกต้องและเป็นธรรมกับทุกฝ่ายโดยเฉพาะแป้งร่ำลูกสาวหรือทายาทคนเดียวของนวลทิพย์

พิชิตหงุดหงิดแต่เก็บอาการ แกล้งตีหน้าเศร้าเคล้าน้ำตาไม่อยากให้ดวงวิญญาณของนวลทิพย์ทุกข์ทรมานอีก ธนิดาเลยเสนอให้สายซึ่งเป็นญาติผู้ใหญ่ของนวลทิพย์ตัดสินใจ สายจึงบอกให้ตำรวจเก็บศพนวลทิพย์ไว้อีกหนึ่งร้อยวันเพื่อผ่าพิสูจน์ค้นหาความจริงทั้งหมด

การตัดสินใจของสายจะเก็บศพของนวลทิพย์ไว้ทำให้พิชิตร้อนใจ แต่ต้องข่มอารมณ์กลัวถูกสงสัยโดยเฉพาะจากคมสันกับอติรุจที่จับสังเกตเขาตลอด ธนิดาไม่ไว้ใจพิชิตแต่ทนอยู่บ้านเดียวกันเพราะห่วงแป้งร่ำลูกพี่ลูกน้องตัวเล็กที่ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ แม้แต่เธอก็ต้องคุยผ่านตุ๊กตาวาวาเด็กหญิงจึงยอมสื่อสารด้วย

ooooooo

หลังการตายของนวลทิพย์ พิชิตก็เร่งรัดการเปิดพินัยกรรมเพราะอยากได้ส่วนแบ่งมรดกในฐานะสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ที่เขาคาดไม่ถึงคือประสานทนายความคนใหม่จะมาพร้อมพินัยกรรมฉบับใหม่ซึ่งนวลทิพย์ทำขึ้นไม่กี่วันก่อนตายโดยมีเทพกับอติรุจเป็นพยาน

“คุณพูดอะไร...ผม...เป็นทนายดูแลเรื่องกฎหมายทุกอย่างในทิพย์พิมานรวมทั้งพินัยกรรมของคุณทิพย์ด้วย”

พิชิตโวยเสียงเข้ม อติรุจในฐานะพยานพินัยกรรมฉบับใหม่ถือวิสาสะตอบแทนประสานว่าเป็นความประสงค์ของนวลทิพย์ ทั้งเรื่องพินัยกรรมฉบับใหม่และเรื่องที่เขากับลุงเป็นพยาน

“ไม่จริง! พวกแกรวมหัวกันโกงสมบัติคุณทิพย์”

ธนิดาหมั่นไส้แกล้งพูดยั่วพิชิต

“เรายังไม่ได้เปิดพินัยกรรมของน้าทิพย์เลยนะคะ...จะรู้ได้ยังไงว่าใครโกงใครไม่โกง”

“พวกแกกลัวคุณทิพย์จะยกทุกอย่างให้ฉันเลยรวมหัวกันทำพินัยกรรมปลอมขึ้นมา ฉันไม่หลงกลพวกแกหรอก”

พิชิตเถียงไม่ลดละ ประสานเห็นท่าไม่ดีรีบเอ่ยถึงหลักฐานอีกอย่างที่เตรียมไว้

“คุณทิพย์รอบคอบมากครับ เกรงว่าคุณจะไม่ยอมรับพินัยกรรมฉบับนี้เธอจึงได้บันทึกเทปไว้...เชิญรับชมครับ”

อติรุจเปิดคลิปนวลทิพย์ให้ทุกคนดู พิชิตมีสีหน้าวิตก ยิ่งเห็นหน้านวลทิพย์ในคลิปยิ่งเครียด

“ดิฉันทำพินัยกรรมฉบับใหม่ในขณะที่มีสติสัมปชัญญะครบถ้วนสมบูรณ์ โดยมีรายละเอียดดังนี้...หนึ่ง...ดิฉันขอยกเลิกพินัยกรรมทุกฉบับที่เคยทำทั้งหมด ให้อ้างอิงจากพินัยกรรมฉบับนี้ฉบับเดียวเท่านั้น”

พิชิตหน้าตึงและโมโหมากเมื่อได้ยินคำสั่งที่สองของภรรยา

“สอง...ดิฉันขอยกหุ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์ในบริษัททิพย์พิมานให้ธนิดา พร้อมเงินสดอีกห้าล้านบาท”

ทุกคนมองธนิดาที่ยังมีสีหน้าสงบ ต่างจากพิชิตที่ขบกรามแน่นเมื่อได้ยินคำสั่งต่อมาของนวลทิพย์เรื่องการจัดสรรหุ้นที่เหลือของบริษัททิพย์พิมาน

“สาม...หุ้นที่เหลือในบริษัททิพย์พิมานแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ดิฉันขอยกให้คุณพิชิตและแป้งร่ำคนละครึ่ง ขอมอบอำนาจการบริหารทิพย์พิมานให้แก่คุณพิชิต”

แต่ที่ทำให้พิชิตแทบคลั่งก็คือคำสั่งของนวลทิพย์เรื่องทรัพย์สินอื่นๆ “สี่...ทรัพย์สินอื่นที่เหลือดิฉันขอยกให้แป้งร่ำลูกสาวคนเดียวของดิฉันทั้งหมด และขอมอบสิทธิ์การดูแลแป้งร่ำและทรัพย์สมบัติทั้งหมดของแป้งร่ำให้ธนิดาแต่เพียงผู้เดียว หากแป้งร่ำเสียชีวิตก่อนบรรลุนิติภาวะสมบัติทั้งหมดจะถูกยกให้องค์กรการกุศล”

อติรุจปิดคลิปทันทีที่นวลทิพย์จบคำสั่งสุดท้าย พิชิตกำหมัดแน่น ประสานเห็นดังนั้นก็รีบบอก

“ผมมีเอกสารที่คุณนวลทิพย์ลงชื่อไว้ มีเนื้อหาเหมือนในคลิป หากใครสงสัยเชิญพิสูจน์ได้เลยครับ”

ประสานยื่นเอกสารให้ทุกคนดู พิชิตปัดทิ้งก่อนโวยอย่างเหลืออด

“คุณทิพย์คิดบ้าอะไรถึงยกสมบัติให้เด็กสติไม่ดี อีกหน่อยคงถูกโกงไม่เหลือสักบาท”

สายทนไม่ไหวขัดเสียงเรียบ “คุณพิชิตคะ...เด็กที่ว่านั่นเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของคุณทิพย์นะคะ แล้วอีกอย่างคุณพิชิตก็ทราบตั้งแต่ก่อนแต่งงานกับคุณทิพย์แล้วว่าคุณหนูเป็นแบบนี้...หรือว่าคุณพิชิตคิดอะไรที่คุณทิพย์ไม่ทราบคะ”

“ป้า...พูดให้มันดีๆนะ พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”

“ป้าก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละค่ะ...เป็นบุญของคุณหนูแล้วที่คุณทิพย์เปลี่ยนพินัยกรรมใหม่ก่อนตาย!”

พิชิตเดือดจัดผลุนผลันออกไป สายมองตามเซ็งๆ แล้วเปรยกับทุกคนที่เหลือเสียงอ่อน

“เรื่องนี้จบแล้ว ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของหมวดล่ะนะคะ”

คมสันที่มาฟังการเปิดพินัยกรรมด้วยรับคำ“ครับ...ผมจะทำคดีนี้ให้กระจ่างโดยเร็วขอให้ทุกคนวางใจ”

คำสัญญาของคมสันทำให้ทุกคนในบ้านสบายใจขึ้น รวมทั้งธนิดาที่คิดว่าตำรวจจะคุ้มครองเธอกับลูกพี่ลูกน้องตัวเล็กได้ ต่างจากอติรุจที่คิดว่าพิชิตคงไม่จบเรื่องแค่นี้จึงอยากเตือนสติเธอ

“พินัยกรรมเป็นแบบนี้เขาต้องตั้งตัวเป็นศัตรูกับคุณ”

“เป็นธรรมดาของคนเสียผลประโยชน์”

“ระวังตัวไว้ด้วยนะ...อย่าทำเป็นเก่งนัก”

ooooooo

พิชิตทนอยู่บ้านไม่ไหวหนีไปสงบสติอารมณ์ที่คอนโดของม่านฟ้า สีหน้าแค้นมากจนม่านฟ้าพลอยวิตก เครียดจัดว่าเทพกับอติรุจจะช่วยธนิดารักษาผลประโยชน์ให้แป้งร่ำ

“ฟ้าว่าไอ้สองลุงหลานนั่นแหละตัวดี ยุยงให้คุณทิพย์เปลี่ยนพินัยกรรม ไอ้ผู้จัดการโรงงานนั่นมันเป็นคนเก่าคนแก่ไม่ใช่หรือคะ”

“ใช่...คุณทิพย์ถึงเชื่อมันนัก”

“แล้วแบบนี้ตุ๊กตาหยกที่หายไปอาจจะอยู่ที่มันก็ได้”

ข้อสันนิษฐานของม่านฟ้าทำให้พิชิตเลิกคิ้ว ไม่คิดเรื่องนี้มาก่อน

“จริงสิ...ผมลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง...ยัยนิดอาจจะเอาตุ๊กตาหยกไปฝากไอ้ลุงเทพไว้ก็ได้”

“เราต้องรีบชิงตุ๊กตาหยกมาให้ได้ก่อนที่พวกมันจะย้ายที่ซ่อน”

“ใช่...เราพลาดอีกไม่ได้!”

พิชิตให้ม่านฟ้าส่งคนไปค้นบ้านเทพเพราะคิดว่าอีกฝ่ายจะซ่อนตุ๊กตาหยกไว้ เทพกับอติรุจยังไม่รู้ตัว นั่งถกกันอย่างเคร่งเครียดถึงเรื่องสถานการณ์ในบ้านนวลทิพย์

“ลุงคิดยังไงกับคุณพิชิตครับ บอกตามตรงผมว่ามันบังเอิญแปลกๆเรื่องคุณพิชิตไปต่างประเทศวันนั้นพอดี”

“หมวดคมสันตรวจสอบแล้วนี่ว่าเขาก็เดินทางไปจริงๆ”

“ถึงงั้นก็เถอะครับลุง เพราะผมเช็กแล้วเขาไม่มีประชุมกับใครที่โน่น ไม่มีงานแสดงสินค้าแต่ก็ยังไม่มีหลักฐานว่าคุณพิชิตไปพบใครที่นั่นจริงหรือเปล่า”

“ไม่รู้เวรกรรมอะไร...ทิพย์พิมานเมื่อสิ้นคุณทิพย์แล้วจะเป็นยังไงก็ไม่รู้”

อติรุจแยกตัวไปนอนหลังจากนั้น เทพถือโอกาสสำรวจรอบบ้านเลยเจอผู้บุกรุกแบบไม่ทันตั้งตัว!

สองลูกน้องของม่านฟ้านั่นเองผู้บุกรุกยามวิกาลบ้านเทพ ทั้งคู่เข้ามาค้นหาตุ๊กตาหยกตามคำสั่งแต่ไม่ทันลงมือเทพก็โผล่มาเห็น อติรุจได้ยินเสียงเอะอะก็รีบมาดู เกิดการต่อสู้ชุลมุน โชคดีที่คมสันกับลูกน้องตำรวจหลายนายแวะมา  อติรุจกับเทพเลยรอดไม่ถูกฆ่าปิดปาก

คมสันเปิดฉากถามเทพด้วยความเป็นห่วง “ลุงพอจะรู้ไหมครับว่าเป็นพวกไหน”

“ต้องเป็นพวกที่ฆ่าคุณนวลทิพย์แน่”

อติรุจนิ่วหน้า “ทำไมลุงคิดแบบนั้นล่ะครับ”

“มันต้องการตุ๊กตาหยกของคุณทิพย์”

คมสันคิดตามแล้วลองสันนิษฐาน “งั้นก็แสดงว่าตุ๊กตาหยกเป็นเหตุจูงใจที่พวกมันฆ่าคุณทิพย์!”

ooooooo

ข้อสันนิษฐานของคมสันตำรวจหนุ่มผู้ดูแลคดีนวลทิพย์ทำให้อติรุจนั่งไม่ติด โทร.หาธนิดากลางดึกเตือนให้ระวังตัวเพราะเชื่อว่าคนร้ายที่ฆ่านวลทิพย์คงไม่หยุดแค่นี้

“ผมไม่รู้หรอกนะว่าตุ๊กตาหยกนั่นมีความสำคัญยังไง แต่ที่แน่ๆถ้าพวกมันยังหาตุ๊กตาหยกไม่เจอ คุณกับ แป้งร่ำและทุกคนในบ้านก็จะตกอยู่ในอันตราย”

“ฉันเป็นห่วงแป้งร่ำค่ะ ขาดพ่อขาดแม่แล้วนี่ยังจะมีเรื่องตุ๊กตาหยกอะไรนั่นเข้ามาเกี่ยวข้องอีก”

“คุณเคยเห็นตุ๊กตาหยกนั่นไหม”

ธนิดาถอนใจยาว คิดถึงวันที่นวลทิพย์เรียกตนไปดูตุ๊กตาหยก “เคยค่ะ...แต่ไม่ได้สนใจมากเพราะน้าทิพย์ก็วางไว้บนโต๊ะไม่ได้ใส่ตู้เซฟให้ฉันรู้สึกว่าเป็นของมีค่ามหาศาลจนถึงขนาดต้องฆ่าแกงกัน”

“เรื่องนั้นผมไม่รู้ ผมรู้แต่ว่าเพื่อความปลอดภัยต่อแต่นี้ผมจะไปรับส่งคุณเอง”

อติรุจหาเหตุใกล้ชิดเธอดื้อๆ ธนิดาทั้งฉุนทั้งเขินแหวเสียงเขียว

“ไม่ต้อง! ฉันดูแลตัวเองได้...พวกฉวยโอกาส!”

กลางดึกคืนเดียวกันในห้องแป้งร่ำ...ผีนวลทิพย์พยายามออกจากตุ๊กตาหยกซึ่งซ่อนอยู่ในตุ๊กตาวาวาของลูกสาว แป้งร่ำได้ยินเสียงกุกกักก็มองหาต้นเสียงแต่ไม่พบอะไรผิดปกติ ผีนวลทิพย์คร่ำครวญถึงลูกสาว

“หนูอย่าบอกใครนะว่าตุ๊กตาหยกอยู่ที่ไหน แม่ต้องหาทางออกไปจากตุ๊กตาหยกนี่ให้ได้ แม่จะปกป้องลูกเอง”

แรงอธิษฐานของผีนวลทิพย์ทำให้ตุ๊กตาวาวาขยับได้ แป้งร่ำเห็นตุ๊กตาวาวาชูแขนจะให้อุ้มก็คว้าตัวมากอด

ผีนวลทิพย์เห็นดังนั้นก็ดีใจ ยิ้มทั้งน้ำตา

“แม่บังคับตุ๊กตาวาวาได้แล้ว อีกไม่นานแม่จะออกจากตุ๊กตาได้ แม่จะปกป้องลูก จะแก้แค้นคนที่ทำกับแม่!”

ธนิดานัดคุยเรื่องคดีนวลทิพย์กับอติรุจและคมสันเช้าวันต่อมา ระวิวรรณแวะมาหาเพื่อนสาวพอดีเพราะอยากมาเยี่ยมและอยากขอโทษที่ไม่เคยไปงานสวดศพนวลทิพย์สักครั้ง

แววตาพนักงานสาวจอมสอดรู้สอดเห็นของบริษัทแอบไปด้อมๆมองๆเพราะอยากหาข่าวให้พิชิต เลยถูกธนิดาดุ กระนั้นแววตาก็ไม่สะทกสะท้านรีบไปฟ้องพิชิตกับม่านฟ้าว่าธนิดามีตำรวจมาหา

ระวิวรรณไม่สังเกตสายตาจับผิดของแววตา มัวคิดมากเรื่องไม่เคยไปงานศพของนวลทิพย์ แม้ธนิดาจะไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่แต่เธออดรู้สึกผิดไม่ได้ เพราะคำขอร้องของเริงวุฒิผู้เป็นอาแท้ๆทำให้เธอลำบากใจแบบนี้...

เริงวุฒิเสียใจกับการตายของนวลทิพย์แต่ภารกิจตามล่าตุ๊กตาหยกทำให้เขาต้องตัดใจ และเพื่อไม่ให้เกิดข้อสงสัยสาวถึงตัวเขาจึงต้องพยายามหว่านล้อมระวิวรรณหลานสาวคนเดียวไม่ให้ไปร่วมงานศพของนวลทิพย์

“อาไม่เคยขัดใจวิแต่งานนี้อาขอ”

“นิดเป็นเพื่อนรักของวิคุณอาก็ทราบ”

ระวิวรรณพูดเสียงเรียบ เริงวุฒิเข้าใจแต่ยังให้เหตุผลตามที่ตัวเองต้องการ

“นวลทิพย์ตาย คดียังมีเงื่อนงำอยู่ อาไม่อยากให้วิเข้าไปเกี่ยวข้อง”

“เกี่ยวข้อง...วิจะไปเกี่ยวข้องด้วยได้ยังไง วิเป็นแค่เพื่อน”

เริงวุฒิอึกอัก รู้ตัวว่าพลาดแต่ยังแถ “อย่าลืมว่าบริษัทของอาเป็นคู่แข่งกับทิพย์พิมาน แค่ตำรวจสันนิษฐานว่าอาจเป็นการขัดผลประโยชน์ทางธุรกิจ แค่นี้เราก็เกี่ยวข้องกับเขาแล้ว...เชื่ออานะวิ”

ระวิวรรณดึงตัวเองจากภวังค์ความคิด บทสนทนาและเหตุผลแปลกๆของเริงวุฒิยังวนเวียนในหัว ไม่ทันที่เธอจะสะระตะทุกอย่าง ธนิดาก็แนะนำเธอให้รู้จักคมสันตำรวจหนุ่มที่ดูแลคดีของนวลทิพย์

คมสันประทับใจความสวยน่ารักของระวิวรรณ แอบส่งยิ้มให้จนอติรุจที่ตามมาคุยเรื่องคดีกับธนิดาอดส่งสายตาปรามไม่ได้ คมสันจึงรู้ตัวและเริ่มต้นพูดถึงประเด็นสำคัญของคดีนั่นคือเหตุจูงใจจะฆ่านวลทิพย์!

ooooooo

ธนิดาไว้ใจระวิวรรณยอมให้อยู่ฟังการหารือเรื่องคดีกับคมสันและอติรุจ ระวิวรรณแอบเก็บข้อมูลเงียบๆ แม้ไม่ได้คิดอะไรเลวร้ายแต่อดตะลึงไม่ได้เมื่อธนิดาบอกว่าตุ๊กตาหยกมีอายุกว่าห้าร้อยปี แถมมีมูลค่าหลักร้อยล้านจากการตีราคาคร่าวๆของอติรุจ

คมสันค่อนข้างมั่นใจว่าตุ๊กตาหยกเป็นแรงจูงใจหลักในการฆาตกรรมนวลทิพย์ ที่สำคัญคนร้ายน่าจะเป็นคนใกล้ชิดเพราะคนนอกคงไม่รู้ประวัติและมูลค่าของตุ๊กตาหยก ธนิดาปะติดปะต่อเรื่องราวก่อนนวลทิพย์ตายแล้วสันนิษฐานว่าน้าสะใภ้อาจรู้ตัวเลยนำตุ๊กตาหยกไปซ่อน

ข้อสันนิษฐานของธนิดาทำให้ทิศทางคดีเปลี่ยนไป จากที่คิดว่าเป็นเหตุปล้นบ้านอาจกลายเป็นเหตุฆาตกรรมแบบไตร่ตรองไว้แล้ว ธนิดาอาสาไปคุยกับพิชิตเพราะเชื่อว่าเขาน่าจะรู้เรื่องนวลทิพย์ดีที่สุดแต่ก็เปลี่ยนใจกะทันหันเมื่อเธอแอบเห็นม่านฟ้าในห้องพิชิต ทั้งสองกำลังง่วนกับกองเอกสารที่เธอมั่นใจว่าคงไม่ใช่เรื่องดี!

ความเคลื่อนไหวของธนิดาและอติรุจอยู่ในสายตาพิชิตตลอด เมื่อเห็นว่าคมสันเริ่มสืบคดีอย่างจริงจังพิชิตจึงร่วมมือกับม่านฟ้าปลอมแปลงเอกสารโอนหุ้นของนวลทิพย์ให้ตัวเอง

เริงวุฒิไม่ได้สนใจทรัพย์สมบัติของนวลทิพย์นอกจากตุ๊กตาหยก เขาพยายามหาข้อมูลเรื่องนี้จนกระทั่งรู้เรื่องสำคัญโดยบังเอิญเมื่อระวิวรรณหลานสาวเล่าสิ่งที่ได้ยินจากธนิดาว่านวลทิพย์อาจรู้ตัวเรื่องตุ๊กตาหยกจึงแอบเอาไปซ่อนในที่ที่แม้แต่คนในบ้านก็ยังไม่รู้

ข้อมูลจากระวิวรรณทำให้เริงวุฒิจะส่งม่านฟ้าเข้าไปในบ้านนวลทิพย์เพื่อควานหาตุ๊กตาหยก ม่านฟ้ารับคำเหนื่อยหน่ายแต่ไม่มีทางปฏิเสธเพราะเห็นด้วยกับเริงวุฒิว่าพิชิตคงทำงานนี้คนเดียวไม่สำเร็จ

ธนิดาไม่ได้ระแวดระวังว่าพิชิตจะชักศึกเข้าบ้าน มัวครุ่นคิดถึงความผิดปกติระหว่างพิชิตกับม่านฟ้าผู้จัดการฝ่ายขายคนใหม่ ภาพทั้งสองวุ่นวายกับกองเอกสารที่บริษัทยังรบกวนจนเธอนอนไม่หลับ สุดท้ายก็ตัดใจดื้อๆ เพราะเชื่อว่าพินัยกรรมฉบับใหม่ของนวลทิพย์จะทำให้เธอกับแป้งร่ำไม่ลำบาก

ooooooo

สายชวนธนิดาไปทำบุญให้นวลทิพย์เช้าวันต่อมา ธนิดาอยากพาแป้งร่ำไปด้วยแต่ผีนวลทิพย์ในตุ๊กตาหยกไม่ยอมเพราะตัวเองเป็นผีคงเข้าวัดหรือเจอพระไม่ได้

แป้งร่ำไม่ได้ปฏิเสธใครเหมือนเคย ผีนวลทิพย์เลยส่งกระแสจิตผ่านตุ๊กตาวาวา “แป้งร่ำ...อย่าไปนะลูก อย่าไป...ถ้าหนูเข้าไปในวัดแม่ต้องแย่แน่ๆ อย่าไปนะลูก...วาวา...บอกให้แป้งร่ำกลับขึ้นห้องเร็วลูก”

ผีนวลทิพย์เปลี่ยนใจแป้งร่ำสำเร็จ เด็กหญิงกรีดร้องโวยวายวิ่งหนีเข้าห้อง ธนิดากับสายจนใจต้องเปลี่ยนจากทำบุญที่วัดเป็นตักบาตรหน้าบ้านแทน

พิชิตได้ยินเสียงกรีดร้องของแป้งร่ำก็โผล่จากห้องตัวเองมาโวยวาย ผีนวลทิพย์ได้ยินก็ช้ำใจมาก

“คุณไม่เคยรักแป้งร่ำเลย คุณใจร้ายกับลูกฉันมาก ฮือๆ...แป้งร่ำ...แม่ขอโทษ...แม่ผิดเอง”

แรงโกรธแค้นของผีนวลทิพย์ทำให้เหล่าตุ๊กตาผีซึ่งห่วงใยเธอกับแป้งร่ำแผลงฤทธิ์ใส่พิชิต ผีนวลทิพย์เห็นดังนั้นก็ย่ามใจว่าตนไม่ใช่แค่บังคับตุ๊กตาวาวาได้แต่ยังควบคุมเหล่าตุ๊กตาผีได้ด้วย

เวลาเดียวกัน...พระสงฆ์ซึ่งรับบาตรจากธนิดากับสายสัมผัสถึงแรงอาฆาตของผีนวลทิพย์จึงเอ่ยด้วยจิตเมตตา

“จิตผูกพันกับสิ่งใดวิญญาณก็จะวนเวียนอยู่กับสิ่งนั้น...โยมรักและเป็นห่วงลูกวิญญาณก็จะวนเวียนอยู่ใกล้ๆลูกจนกลายเป็นกรงที่กักขังตัวเอง ปล่อยวาง...ทำจิตให้ว่างแล้วโยมจะเป็นอิสระ”

ธนิดากับสายมองหน้ากันงงๆ ไม่เข้าใจว่าพระสงฆ์รูปนั้นพูดกับใคร แต่ผีนวลทิพย์ได้ยินและรู้ว่าพระรูปนั้นหมายถึงตน เธอหลับตาทำตามจนออกจากตุ๊กตาหยกได้สำเร็จ

ผีนวลทิพย์ดีใจมาก เหล่าผีเร่ร่อนในตุ๊กตาผีก็ยินดีพากันมาแนะนำตัว ผีนวลทิพย์ส่งยิ้มให้ผีเร่ร่อนทุกตนที่อาสาช่วยปกป้องแป้งร่ำลูกสาวคนเดียวของเธอ

“คงไม่มีเด็กคนไหนน่าสงสารเท่าแป้งร่ำอีกแล้ว ตัวแค่นี้เห็นพ่อแม่ถูกฆ่าต่อหน้าต่อตา...ฉันฝากลูกด้วยนะ”

ผีตำรวจเป็นตัวแทนตอบรับแทนผีตนอื่น ก่อนบอกเรื่องสำคัญกับผีนวลทิพย์

“คุณนวลทิพย์เป็นอิสระแล้ว ปล่อยจิตให้ว่างจากสิ่งพันธนาการแล้วจะกำหนดได้ว่าจะไปที่ใด...”

ooooooo

คนแรกที่ผีนวลทิพย์คิดถึงคือพิชิต เธอหลับตาอธิษฐานแล้วไปปรากฏตัวในห้องนอนตัวเอง เห็นพิชิตยืนจ้องภาพถ่ายที่มีเธออยู่ด้วย ผีนวลทิพย์คิดเอาเองว่าเขายังอาลัยอาวรณ์การจากไปของเธอจึงพร่ำพูดกับเขาทั้งน้ำตา

“ฉันขอโทษค่ะที่ทิ้งให้คุณต้องว้าเหว่อยู่คนเดียว ถ้าฉันไม่ตายฉันคงได้ดูแลคุณ”

ผีนวลทิพย์ตามพิชิตไปถึงห้องทำงานในบริษัท ตาลุกเมื่อเห็นสามีที่เคยบอกว่ารักตนหนักหนานัวเนียม่านฟ้า แถมที่ทำให้ช้ำแทบกระอักก็เมื่อพบว่าสามีกับชู้รักวางแผนฮุบสมบัติของเธอ

“เลว...เลวที่สุด...ฉันไม่นึกเลยว่าคุณจะทำกับฉันยังงี้!”

พิชิตวางแผนปลอมแปลงเอกสารโอนหุ้นบริษัทของนวลทิพย์ให้ตนมีกรรมสิทธิ์ในหุ้นส่วนของแป้งร่ำและธนิดา โดยเขาต้องหัดปลอมลายเซ็นของภรรยาก่อนประกาศให้ทุกคนรับรู้

ธนิดายังไม่รู้ตัวจะถูกพิชิตโกง เชื่อมั่นว่าคำสั่งเสียของนวลทิพย์ในพินัยกรรมฉบับใหม่จะช่วยปกป้องเธอกับแป้งร่ำได้ ส่วนผีนวลทิพย์เป็นห่วงลูกสาวและหลานสาวมาก ยิ่งรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพิชิตกับม่านฟ้ายิ่งกังวล

“คุณเกี่ยวข้องกับการตายของฉันหรือเปล่าคะคุณพิชิต...ใครก็ตามที่ฆ่าฉันมันต้องได้รับกรรมอย่างสาสม!”

ผีนวลทิพย์เสียใจและรู้สึกผิดต่อแป้งร่ำที่ไว้ใจคนผิด ปล่อยให้พิชิตวางแผนกอบโกยผลประโยชน์ที่ควรจะเป็นของลูกสาว เธอพยายามหาทางบอกธนิดาแต่ยังหาทางไม่ได้ ได้แต่สื่อสารผ่านตุ๊กตาวาวาบอกแป้งร่ำให้ตามธนิดาไปทำงานที่บริษัทเพราะไม่อยากให้ลูกสาวอยู่บ้านตามลำพัง

ธนิดาอยากพาแป้งร่ำมาบริษัทอยู่แล้ว ทั้งเพราะห่วงและเพราะอยากใกล้ชิดลูกพี่ลูกน้องตัวเล็กมากกว่าเดิม พิชิตไม่ชอบใจนักแต่ถือเป็นโอกาสเหมาะจะประกาศสถานะใหม่ของตัวเอง

พิชิตไม่รอช้าเรียกประชุมทุกฝ่ายเพื่อแสดงใบโอนหุ้นใหม่ที่ตนปลอมขึ้นสดๆร้อนๆ ซึ่งหลักฐานใบโอนหุ้นนี้จะทำให้เขามีหุ้นบริษัททิพย์พิมานเพิ่มขึ้นจนกลายเป็นหุ้นส่วนใหญ่แทนธนิดาซึ่งตามคำสั่งในพินัยกรรมของนวลทิพย์เป็นผู้จัดการมรดกของแป้งร่ำจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ

ธนิดาพยายามคัดค้าน เช่นเดียวกับอติรุจที่ไม่เชื่อง่ายๆ พิชิตเลยยื่นเอกสารโอนหุ้นให้ดู

“นวลทิพย์โอนหุ้นให้ผมก่อนตายแล้วสี่สิบเปอร์เซ็นต์ เมื่อรวมกับหุ้นตามที่ระบุในพินัยกรรมอีกสี่สิบเท่ากับผมมีแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ที่เหลือเป็นของแป้งร่ำยี่สิบเปอร์เซ็นต์...แจ่มแจ้งหรือยังล่ะคราวนี้...เธอต่างหากล่ะนิดที่ไม่เหลืออะไรเลย...แต่ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอจะเกาะเด็กกินไปจนถึงยัยแป้งร่ำบรรลุนิติภาวะหรือเปล่า”

เทพทนไม่ไหวโพล่งแทรก “เราจะเชื่อได้ไงว่าใบโอนหุ้นนี้เป็นของจริง...ขอโทษนะผมต้องพูดในฐานะเป็นพยานในพินัยกรรม ผมต้องรักษาสิทธิ์ของทุกคน”

ทุกคนในห้องประชุมพยักหน้าเห็นด้วยแต่มีหรือคนอย่างพิชิตจะสะทกสะท้าน ตอกไม่ไว้หน้า

“ก็ลายเซ็นทิพย์ไง ไม่งั้นก็ไปขุดศพทิพย์มาถามเลย เอาสิ...เอาเลย...จะหาหลักฐานมาพิสูจน์ยังไงก็ได้ แต่ว่าเวลานี้ตามกฎหมายผมมีหุ้นใหญ่ที่สุดในบริษัทนี้ มีถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เพราะฉะนั้นทุกคนต้องฟังคำสั่งของผม!”

คำประกาศวางอำนาจของพิชิตทำให้หลายฝ่ายไม่พอใจ โดยเฉพาะผีนวลทิพย์ที่โกรธจัด ตะโกนด่าเขาแต่ไม่มีใครได้ยิน ธนิดาก็ไม่พอใจอ้าปากจะค้านแต่ถูกพิชิตตัดบท

“เลิกประชุม...ถ้าใครไม่พอใจก็ยื่นใบลาออก ได้เลย!”

ooooooo

ม่านฟ้าแทบสะกดความยินดีไม่ไหว ทันทีที่อยู่ตามลำพังกับพิชิตก็โถมตัวกอดเขา

“ในที่สุดคุณก็ทำสำเร็จ...ฟ้าภูมิใจในตัวคุณที่สุดเลยค่ะ”

“ผมไม่หยุดแค่นี้แน่ สมบัติทั้งหมดของทิพย์ต้องเป็นของผมไม่ใช่ยัยเด็กเสียสตินั่น!”

ผีนวลทิพย์ที่ตามมาเอาเรื่องสามีได้ยินก็ของขึ้น แหวเสียงกราดเกรี้ยวแต่ไม่มีใครได้ยิน

“คุณพิชิต...คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ คุณโกงฉัน คุณโกงลูกฉัน ฉันจะไม่ให้อภัยคุณเด็ดขาด...จำไว้!”

ขณะที่ผีนวลทิพย์อาละวาดฟาดหัวฟาดหาง ธนิดาต้องปลอบขวัญแป้งร่ำที่ถูกพิชิตโกงโดยไม่รู้ตัว อติรุจเฝ้ามองสองสาวต่างวัยด้วยความสงสาร ประกาศกร้าวกับเทพจะช่วยทั้งคู่ทวงสิทธิ์อันชอบธรรมคืนจากพิชิต

แป้งร่ำเบื่ออยู่ในห้องตามลำพังกับธนิดาเลยแอบไปเดินรอบบริษัท อติรุจเห็นเด็กหญิงจากห้องเทพเลยออกไปหาและเล่นดนตรีให้ฟัง ธนิดาซึ่งร้อนรนเพราะลูกพี่ลูกน้องสาวตัวเล็กหายตัวไปเดินตามเสียงเพลงจนเจอ พลันภาพเก่าๆสมัยเธอเจออติรุจที่มหาวิทยาลัยก็ผุดขึ้น...

ธนิดาจำได้ว่าอติรุจเป็นชายหนุ่มที่โด่งดังแค่ไหนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ครั้งแรกที่เธอเจอเขาก็เล่นดนตรีแบบนี้ และเวลานี้เขาก็กำลังทำให้แป้งร่ำเคลิ้มเหมือนที่เธอเคยเป็น

อติรุจหันมาเห็นธนิดาก็หยุดเล่น แป้งร่ำหน้าเสียจนธนิดารู้สึกผิดแต่ไม่ยอมรับพาลพาโลอติรุจที่ถือวิสาสะพาลูกพี่ลูกน้องตัวเล็กไปไหนมาไหนโดยไม่บอกเธอ

อติรุจไม่ถือสาแต่แป้งร่ำไม่รู้เรื่อง ได้ยินเสียงคนเถียงกันก็กรีดร้องเสียงดังจนม่านฟ้าที่อยู่ในห้องพิชิตประสาทเสีย

“นังเด็กบ้านั่นแหกปากอยู่ได้ คุณไม่คิดจะทำอะไรบ้างเลยหรือคะ”

พิชิตถอนใจ ปลอบแบบขอไปที “ทนหน่อยเถอะ”

“จะให้ฟ้าทนเพื่ออะไรคะ จริงๆคุณน่าจะโกงหุ้นมันมาให้หมด นังเด็กประสาทจะได้ไม่ต้องมาที่นี่อีก...อีนังธนิดามันจะได้อ้างสิทธิ์อะไรไม่ได้ ฟ้าบอกตรงๆ ฟ้าเกลี๊ยดเกลียดขี้หน้ามันค่ะ”

“เรื่องนั้นผมทำแน่แต่ต้องให้ได้บ้านมันซะก่อน บ้านต้องเป็นของผม ไม่ใช่ของนังเด็กสติฟั่นเฟือนนั่น!”

ม่านฟ้าสะใจมาก ก่อนแสยะยิ้มเมื่อคิดถึงคำสั่งเริงวุฒิให้เธอหาทางเข้าไปอยู่บ้านนวลทิพย์เพื่อหาตุ๊กตาหยก

“รำคาญเสียงนังเด็กประสาทนี่มากเลย คุณรีบหาวิธีไล่มันออกไปจากบ้านเสียทีนะคะ บ้านนั้นจะได้ตกเป็นของเรา ถ้าฟ้าได้อยู่บ้านนั้นนะคุณก็ไม่ต้องซื้อคอนโดให้ฟ้าด้วย”

“ความคิดเข้าทีม่านฟ้า ไว้พรุ่งนี้ก่อน...ผมจะทำให้พวกมันประสาทจนไม่มีที่อยู่เลย!”

กว่าแป้งร่ำจะหยุดร้องไห้ธนิดาก็แทบหมดแรง โชคดีที่อติรุจช่วยปลอบเด็กหญิงเลยสงบในที่สุด ธนิดารู้สึกผิดที่เหวี่ยงใส่เขาก่อนหน้านี้ อติรุจยิ้มบางๆบอกไม่ให้เธอคิดมาก เขาสัญญาจะช่วยให้แป้งร่ำกลับมาร่าเริงอีกให้ได้

พิชิตคิดบีบเอาบ้านจากธนิดากับแป้งร่ำด้วยการหาคนป่วนและก่อความวุ่นวาย และกลุ่มคนที่เขาคิดถึงเป็นคือครอบครัวของเขา ได้แก่พุดกับจัน พ่อแม่จอมโลภและพิชัย น้องชายจอมกักขฬะ

พุดกับจันตื่นตาตื่นใจกับความหรูหราในบ้านนวลทิพย์มาก ส่วนพิชัยสำรวจรอบบ้านแบบไม่แคร์สายตาใคร พิชิตชอบใจมากและใช้อำนาจสามีของนวลทิพย์สั่งสายกับปลาให้เตรียมห้องพักให้พ่อแม่และน้องชาย

สายจะไม่ยอมเพราะห้องที่พิชิตอยากได้คือห้องของธนิดากับแป้งร่ำ ธนิดาก็หัวเสียแต่เบื่อมีปัญหาเลยยอมย้ายไปอยู่ห้องข้างล่าง แต่พิชิตยังไม่พอใจจะย้ายแป้งร่ำลงมาด้วย ธนิดาไม่ยอมเพราะแป้งร่ำถือเป็นเจ้าของบ้านคนหนึ่ง พิชิตเลยขู่ให้เลือกว่าจะยอมดีๆหรือจะย้ายไปเรือนคนใช้ทั้งคู่!



ละครตุ๊กตาผี ตอนที่ 2 อ่านตุ๊กตาผีติดตามละครตุ๊กตาผี ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย จรณ โสรัตน์,สุชาร์ มานะยิ่ง,อคัมย์สิริ สุวรรณศุข 28 ธ.ค. 2561 09:23 2019-01-09T03:44:53+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ