เส้นตายสลายโสด
ตอนที่ 5
น้ำฟ้ากลับคอนโดฯที่พักเอาแต่นั่งเหม่อลอย ซึมเศร้า บีบีเห็นแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ เดินเข้ามานั่งข้างๆ
ถามว่าจะทำอย่างไรกันต่อ น้ำฟ้าจะหาแฟนใหม่ให้ได้ก่อนเส้นตายของแม่จะมาถึง บีบีบ่นเสียดาย อุตส่าห์เล่นละครตบตาแม่ของน้ำฟ้าได้ตั้งนาน อีกนิดเดียวน้ำฟ้ากับดินก็จะได้แต่งงานกันแล้ว
“เพราะเขาอยากกลับไปคืนดีกับยัยฮันนี่ใจจะขาด นิดเดียวก็เหมือนนานเป็นชาติ ใครจะรอไหว...เชอะ...น้ำพริกถ้วยเก่าคงจะแซบล่ะสิ...ทุเรศ”
บีบีฟังน้ำเสียงของเพื่อนรักเหมือนกำลังหึง น้ำฟ้ารีบปฏิเสธเป็นพัลวันว่าเปล่าหึง บีบีไม่เชื่อว่าคนดีและฉลาดอย่างดินจะกลับไปหาคนอย่างฮันนี่ ที่เขาทำไปเพราะไม่อยากให้น้ำฟ้าเสียเวลามานั่งโกหกแม่ สู้เอาเวลาไปหาคนที่คู่ควรกับเธอจะดีกว่า คนดีๆอย่างดินถึงไม่ได้คบเป็นแฟนคบเป็นเพื่อนก็ยังได้ น้ำฟ้าไม่คบ ถ้าบีบีอยากคบเชิญคบไปคนเดียว แล้วเดินหนีเข้าห้องนอนปิดประตูโครม บีบีงง ทำไมเพื่อนทำท่าเหมือนคนอกหักนัก
ooooooo
ดินรีบมาทำงานแต่เช้า หวังจะเคลียร์ปัญหากับน้ำฟ้าไม่อยากให้เข้าใจผิดเรื่องฮันนี่ พอรู้ว่าน้ำฟ้านั่งดื่มกาแฟอยู่ในห้องพักผ่อนพนักงาน รีบวิ่งไปหา แต่ต้องชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นฮันนี่อยู่ที่นั่นด้วย ฮันนี่กำลังเหน็บแนมน้ำฟ้าที่ไม่มีปัญญาหาสามี เลยใช้วิธีโกหกหลอกลวงแม้แต่กับแม่ตัวเอง
“ใช่...เพราะคนอย่างฉันทำได้ทุกอย่างเพื่อความสบายใจของคนที่ฉันรัก ส่วนเธอที่ไม่เคยรักใครนอกจากตัวเองไม่มีทางเข้าใจ...อ้อ...ลืมไป เธอรักนายดินและยังอาลัย อาวรณ์อยู่นี่ รสนิยมเธอนี่มันห่วยไม่เลิกจริงๆ...อยากได้คืน
ก็เอาไปสิ...จะได้เลิกวอแวฉันซะที ชีวิตฉันจะได้เจริญขึ้น” น้ำฟ้าว่าแล้วหันหลังจะออกไป
แต่ต้องชะงักเมื่อเจอดินยืนหน้าเสียอยู่กับกอหญ้า
น้ำฟ้ายังไม่ทันจะอ้าปากอธิบาย ดินชิงตัดพ้อก่อนว่าเขาแย่ขนาดนั้นเลยหรือ แล้วเดินคอตกจากไป กอหญ้ารีบเดินตาม น้ำฟ้าขยับจะตามแต่บอสซ่าส์เข้ามาเตือนทุกคนให้เตรียมเข้าประชุมได้แล้วมีงานใหญ่รออยู่ น้ำฟ้าไม่ได้สนใจ รับคำไปอย่างนั้นเอง เพราะมัวแต่มองตามดิน
ครู่ต่อมา ดินเดินมานั่งที่โต๊ะทำงานตัวเองอย่างเซ็งจัด กอหญ้าตามมาปลอบใจพี่ชายว่าอย่าคิดมาก น้ำฟ้าพูดไปอย่างนั้นเอง ดินยกมือห้ามไม่ให้พูดอะไรอีก กอหญ้าเห็นน้ำฟ้าเดินเข้ามา รีบปลีกตัวออกไป น้ำฟ้าตั้งใจจะมาปรับความเข้าใจกับดิน แต่ยิ่งพูดกลับย่ิงทำให้ทั้งคู่เข้าใจผิดกันมากขึ้น น้ำฟ้าโกรธจัดขอลดความสัมพันธ์ของเธอกับเขาลงเหลือเพียงหัวหน้ากับลูกน้อง ก่อนผละจากไปอย่างหัวเสีย...
ขณะดินหยิบแฟ้มงานเตรียมเข้าประชุม ฮันนี่ทำเป็นเอาใจชงกาแฟมาให้ ดินขอร้องฮันนี่ช่วยอยู่ห่างๆเขาหน่อย เขาไม่อยากให้ใครเข้าใจผิดเรื่องของเราสองคนอีก ฮันนี่ทำท่าเศร้าเหมือนไม่อยากเสียเขาไป
“ก็ได้ค่ะ เพื่อความสบายใจของดิน ฮันนี่ยอมยกธงขาวค่ะ ระหว่างเราเป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้นจริงๆ...ก็ดีค่ะเป็นเพื่อนอย่างน้อยมันก็ทำให้เราคบกันได้นานกว่าการเป็นอย่างอื่น ฮันนี่จะยอมรับค่ะ...เพื่อน” ฮันนี่แสร้งยิ้มน้ำตาคลอ ดินขอบใจเธอมาก แล้วคว้าแฟ้มออกไป พอชายหนุ่มคล้อยหลัง ฮันนี่เปลี่ยนเป็นยิ้มหยันทันที...
ที่อีกมุมหนึ่งของออฟฟิศ ระหว่างที่บีบีกำลังจะเดินไปห้องประชุม เห็นธีรเทพยืนลับๆล่อๆอยู่หน้าประตูทางเข้าออฟฟิศ ปราดเข้าไปถามว่ามาทำไม ธีรเทพอยากพบน้ำฟ้าอยู่หรือเปล่า
“อยู่ แต่กำลังจะเข้าประชุม นายกลับไปเลยไป เรื่องทั้งหมดพังก็เพราะนาย ยังจะมีหน้ามาที่นี่อีก”
ธีรเทพเถียงคอเป็นเอ็น บีบีเองก็มีส่วนทำพังครึ่งหนึ่งเหมือนกัน บีบีไม่อยากพูดด้วยเดินหนี ธีรเทพเรียกกลับมาเคลียร์ให้รู้เรื่องก่อน บีบีไม่สนใจเดินลิ่ว
“งั้นฉันจะนั่งรอเธอออกมาเคลียร์ตรงนี้แหละ ไม่มา ไม่กลับ” ธีรเทพว่าแล้วลงนั่งที่โซฟารับรองแขก แววแม่บ้านของบริษัท รีบเอาน้ำมาวางให้ตรงหน้าเขาหลายแก้ว ธีรเทพสงสัยจะเอามาให้ทำไมเยอะแยะนัก
“ประชุมคงจะอีกนานค่ะ จะให้สั่งข้าวมื้อกลางวันกับมื้อเย็นไว้เลยไหมคะ...ถ้าให้ดีสั่งข้าวต้มรอบดึกไว้ด้วยเลยก็ดี เพราะบางทีประชุมถึงเที่ยงคืน”แววสีหน้าจริงจัง จนธีรเทพชักใจไม่ดี...
มืดแล้วออฟฟิศปิดไฟเกือบหมด ตอนที่ดินเดินมาเจอธีรเทพนั่งหลับอยู่บนโซฟารับรองแขก เห็นแก้วน้ำกับจานข้าวที่กินแล้วสองจานวางอยู่ใกล้ๆ ดินยิ้มเข้าไปปลุกธีรเทพ พอรู้ว่าบีบีกับน้ำฟ้าหนีกลับไปแล้วเหลือดินอยู่คนเดียว ธีรเทพน้อยใจมากที่ไม่มีใครปลุกตนเองสักคน แล้วนี่ประชุมอะไรกันหนักหนาถึงเลิกเอาป่านนี้
“โปรเจกต์ใหญ่ ฉันต้องไปถ่ายรูปพรีเซนเตอร์ของลูกค้าพรุ่งนี้”
“เหรอ...คุณฟ้าไปด้วยใช่ไหม”
“เออ...เธอต้องไปสัมภาษณ์ คุณวี วัฒนกิจ เจ้าของธุรกิจพันล้าน”ดินถอนใจเฮือก เซ็งจัด
ooooooo
วันรุ่งขึ้น น้ำฟ้า ดิน และบีบีมาถึงคอกม้าอันกว้างขวางใหญ่โตของคุณวีตามนัด เห็นคุณวีกำลังขี่ม้าอยู่ในสนามฝึกม้า ดินเซ็งมากที่สองสาวเอาแต่จ้องคุณวีตาไม่กะพริบ เขาเข้าใจถูกเพียงครึ่งเดียว บีบีจ้องคุณวี ส่วนน้ำฟ้าจ้องม้าแข่ง บีบีเชียร์เพื่อนให้จีบคุณวีมาเป็นสามี เพราะคุณสมบัติเหมาะสม ทั้งหล่อ รวย การศึกษาดีมีชาติตระกูล น้ำฟ้าขี้เกียจฟังเดินหนีไม่ทันมองทางข้างหน้า มีม้าตัวหนึ่งวิ่งตรงมาทางเธอ ดินตะโกนลั่น
“ไม่เห็นหรือไงนั่นมันทางม้าวิ่ง”
น้ำฟ้ายังงอนดินไม่หาย หันมาทำหน้ายี้ใส่ แต่พอหันกลับไปอีกที ต้องตกใจแทบช็อกเมื่อเห็นม้าอยู่ห่างไม่กี่ก้าว ดินจะเข้าไปช่วย แต่คุณวีไวกว่าควบม้าตรงเข้ามาประกบม้าตัวที่กำลังวิ่งเข้าหาน้ำฟ้า คว้าสายบังเหียนกระตุกให้วิ่งหลบเธอได้อย่างเฉียดฉิว หญิงสาวถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ดินจะเข้าไปหาน้ำฟ้า แต่เปลี่ยนใจเพราะยังงอนเธออยู่เช่นกัน ปล่อยให้บีบีวิ่งเข้าไปดูคนเดียว
“โอย...ใจหายใจคว่ำหมด ดีนะได้เจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วย...ใช่...คนนี้ต้องใช่สามีในอนาคตของแกแน่ๆ”
“ฉันมาทำงานไม่ได้มาหาสามี”น้ำฟ้าว่าแล้วยันตัวลุกขึ้นยืน
“ก็ทำงานก่อนไงแล้วค่อยยื่นใบสมัครนอกรอบ อย่าให้เสียเที่ยว เวลาเหลือน้อย”
น้ำฟ้าขอบใจเพื่อนที่แนะนำ แต่เธอยังเข็ดขยาดกับคำแนะนำครั้งก่อนของบีบีไม่หาย ขอตัดสินใจเองดีกว่า คุณวีควบม้ากลับมาถามน้ำฟ้าว่าเป็นอย่างไรบ้าง น้ำฟ้าเงยหน้าขึ้นมองคุณวี เห็นความหล่อกระชากใจของเขาชัดๆถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นอีกครั้งหนึ่ง เพ้อว่าหล่อมาก คุณวีได้ยินไม่ถนัด ถามว่าพูดอะไร
“เอ้อ...คือ...ตกใจจนใจสั่นน่ะค่ะ อยากกินน้ำหล่อฮังก๊วยขึ้นมาเลยทีเดียวเชียว” น้ำฟ้าแก้ตัวน้ำขุ่นๆ...
ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ให้บังเอิญเหลือเกินที่คุณวีเป็นเจ้าของโรงงานผลิตน้ำหล่อฮังก๊วย เขาจึงสั่งให้คนงานยกน้ำหล่อฮังก๊วยมาเสิร์ฟ น้ำฟ้าเกลียดสมุนไพรจีนชนิดนี้เข้ากระดูก แต่จำต้องดื่มเพราะดันไปคุยไว้ว่าชอบ แค่แตะถูกปลายลิ้นน้ำฟ้าต้องรีบเบือนหน้าหนีแทบจะอาเจียน บีบีแอบกระซิบกับน้ำฟ้า
“ฉันจำได้ มันเป็นน้ำที่แกเกลียดมากที่สุดเลยนะ”
“เดือดร้อนเพราะพูดไม่คิดไงครับคุณบีบี” ดินกระซิบกับบีบี น้ำฟ้าโกรธทำท่าจะเอาเรื่องดิน
คุณวีเห็นทั้งสามคนกระซิบกระซาบกัน สงสัยมีอะไรหรือเปล่า หรือน้ำหล่อฮังก๊วยของเขาไม่อร่อย น้ำฟ้ารีบพูดเอาใจคุณวีว่าอร่อยมาก รสชาติเยี่ยม ดินได้ทีแกล้งยุส่ง ถ้าน้ำฟ้าชอบก็ต้องดื่มให้หมดแก้ว ไม่เช่นนั้นคุณวีจะเสียใจ น้ำฟ้ารีบตัดบท สั่งให้เขาไปหามุมสวยๆสำหรับถ่ายภาพ
“แต่เราต้องไปด้วยกันนะ สวยของผมอาจจะไม่สวยของคุณ” ดินเห็นน้ำฟ้าอ้าปากจะปฏิเสธ รีบชิงพูดขึ้นก่อนว่าอย่าชักช้า สายไปกว่านี้แสงจะไม่สวย คุณวีเห็นด้วย น้ำฟ้าจำต้องเออออไปกับเขา
“จริงของคุณวีค่ะ...อีกอย่างฟ้าลืมไปว่ารสนิยมของนายดินค่อนข้างไม่ดีน่ะค่ะ เพิ่งมาฝึกงานก็เงี้ยล่ะค่ะ ต้องสอนอีกเยอะ ว่าอะไรสวยหรือไม่สวย ฟ้าขออนุญาตแป๊บนึงนะคะเดี๋ยวเรามาคุยกันต่อ”
คุณวีเชิญน้ำฟ้ากับดินตามสบาย ส่วนบีบีขอตัวไปโทรศัพท์หานางแบบก่อน แล้วเดินไปหยิบแฟ้มเพื่อหาเบอร์โทรศัพท์ ขณะบีบีกำลังบอกทางมาคอกม้าให้นางแบบ เหลือบเห็นธีรเทพยืนชะเง้อคอยาวมองมาทางตน รีบเดินหนี ธีรเทพรีบวิ่งตามมาขอเคลียร์เรื่องเมื่อวาน บีบีเลยเคลียร์ให้ด้วยการเอาแฟ้มไล่ฟาดธีรเทพอุตลุด ปากร้องถามว่าเคลียร์ไหม ธีรเทพไม่เคลียร์ด้วย วิ่งหนีโดยมีบีบีวิ่งเอาแฟ้มงานไล่ฟาดไปตลอดทาง...
ขณะที่บีบีกำลังวิ่งไล่ธีรเทพไปทั่วคอกม้าของคุณวี น้ำฟ้ากับดินกำลังถกเถียงกันเรื่องหาโลเกชั่นสำหรับถ่ายภาพอยู่อีกมุมหนึ่งของคอกม้า น้ำฟ้าเลือกได้มุมสวยๆ ดินจะคอยค้านตลอด เธอชักทนไม่ไหวโวยลั่น
“จะขัดฉันไปถึงไหน ตรงโน้นก็ไม่ดีตรงนี้ก็ไม่เอา รสนิยมนายนี่มันห่วยจริงๆ โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง”
“หาเรื่องหรือไง ผมมาทำงานนะไม่ได้มาคุยเรื่องส่วนตัว”
คนอย่างน้ำฟ้าไม่ยอมโดนเหน็บฟรีๆ ทั้งคู่เปิดฉากเถียงกันไปมา น้ำฟ้าเสียงแว้ดๆดังลั่น ม้าที่ผูกอยู่แถวนั้นส่งเสียงฟืดฟาดท่าทางตื่นๆ เธอพยายามปลอบให้ม้าสงบด้วยการร้องเล่นเต้นระบำให้ดู ม้ายิ่งตกใจ ทำท่าพยศใส่ หญิงสาวตาเหลือกถอยกรูด สะดุดขาตัวเองล้มก้นจ้ำเบ้า ร้องขอความช่วยเหลือลั่น
คุณวีกับคนงานได้ยินเสียงเอะอะรีบวิ่งเข้ามากำราบม้าจนสงบในที่สุด ดินจะเข้าไปช่วยน้ำฟ้า แต่ไวสู้คุณวีไม่ได้ จึงได้แต่ยืนมองเขาเข้าไปโอบกอดปลอบน้ำฟ้าอย่างไม่พอใจ ฮันนี่ซึ่งอ่านประวัติคุณวีมาอย่างละเอียด หมายมั่นปั้นมือจะมาจับเขาให้ได้ พอเข้ามาเห็นเขากำลังโอบน้ำฟ้าอยู่หน้าหงิกทันที
ooooooo
หลังจากหามุมสวยๆสำหรับถ่ายภาพได้แล้ว ดินเริ่มเก็บภาพคุณวีโพสท่ากับม้าโดยมีน้ำฟ้ายืนประกบสั่งดินให้ถ่ายมุมต่างๆ ดินเหลือบมองหญิงสาวอย่างไม่ชอบใจ แต่เธอทำเป็นไม่สน ฮันนี่ยืนเฝ้าคุณวีไม่วางตาเกรงน้ำฟ้าจะแย่งเขาตัดหน้า น้ำฟ้ายังคงสั่งดินไม่หยุดปากจนเขาทนไม่ไหว
“รู้แล้ว เลิกสั่งสักทีเหอะน่า สั่งมากไม่มีสมาธิ เหมือนมีแมลงวันหึ่งๆที่หู รำคาญ”
“อี๊...นายดิน...ฉันไม่อยากเถียงกับนายต่อหน้าคนของลูกค้า มันเสียมารยาท”
“งั้นก็อยู่เงียบๆ” ดินว่าอย่างเหลืออด น้ำฟ้าฮึดฮัดมองเขาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน...
ด้านบีบีวิ่งไล่ตีธีรเทพจนเหนื่อยหอบด้วยกันทั้งคู่ต้องขอสงบศึกพากันนั่งพัก ธีรเทพเสนอให้บีบียอมรับผิดกึ่งหนึ่งที่เปิดเผยความลับของดินกับน้ำฟ้าให้สดใสรู้ แล้วเขาจะไม่วิ่งให้เธอไล่ตามอีกจะได้ไม่ต้องเหนื่อย บีบีเห็นดีด้วยตกลงตามที่ธีรเทพเสนอ ทั้งคู่พูดดีๆได้กันแค่สองคำ ธีรเทพ หาเรื่องแหย่จนบีบีทนไม่ไหวไล่ตีเขาอีกรอบ...
พอได้ภาพเซ็ตแรกเป็นที่พอใจ น้ำฟ้าบอกให้คุณวีไปนั่งพักก่อน อีกสักครู่ พรีเซนเตอร์คู่กับเขากำลังจะเดินทางมาถึง ฮันนี่ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอยรีบกุลีกุจอเข้ามาดูแลคุณวี คนงานของคุณวียกน้ำมาเสิร์ฟให้ทุกคน น้ำฟ้าหน้าเสียคิดว่าเป็นน้ำหล่อฮังก๊วยอีก
“น้ำเปล่าครับ ร้อนๆดื่มน้ำเปล่าดีกว่าน้ำหวาน ผมรู้ว่า คุณไม่ชอบน้ำหล่อฮังก๊วย” คุณวีกระซิบกับน้ำฟ้ายิ้มๆ ก่อน จะเดินออกไป น้ำฟ้ายิ้มเขินที่เขารู้ทัน ฮันนี่เห็นท่าไม่ดี ต้องจับคุณวีให้ได้ก่อนน้ำฟ้า รีบเดินตามเขาไป
“เก็บอาการหน่อยคุณ โจ่งแจ้งมากๆผู้ชายเขาไม่ชอบหรอกจะบอกให้” ดินเหน็บ น้ำฟ้าหุบยิ้มทันที
“ไม่ต้องมาเสนอแนะ อย่าลืม ฉันเป็นหัวหน้า นายเป็นลูกน้อง เรื่องส่วนตัวของฉันไม่ต้องยุ่ง”
ดินไม่พอใจมาก เดินหนีมาที่มอเตอร์ไซค์ตัวเอง ขึ้นนั่งคร่อมทำท่าจะกลับ แต่แล้วเปลี่ยนใจเกรงจะถูกครหาว่าไม่เป็นมืออาชีพ เขาหลับตาลงรวบรวมสมาธิ จังหวะนั้น มีเสียงหวานรื่นหูดังขึ้น
“ขอโทษนะคะ”
ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมอง เห็นสาวสวยยืนส่งยิ้มมาให้ “เฟซมีนัดสัมภาษณ์กับออร์กะไนเซอร์ที่นี่น่ะค่ะ ต้องไปทางไหนคะ” เฟซยิ้มสวยปานนางฟ้าอย่างเป็นมิตรให้ดินอีกครั้ง...
ทางฝ่ายฮันนี่ตามไปหว่านเสน่ห์ใส่คุณวีไม่มีเม้ม ลงทุนขนาดชวนเขากินข้าวเย็นด้วยอ้างเพื่อมิตรภาพที่ดีต่อกัน คุณวีรู้ทันมารยาและความต้องการของหญิงสาว ปฏิเสธอย่างสุภาพ
“แค่นี้ผมว่าก็ดีอยู่แล้วนะครับ ขอบคุณนะครับสำหรับน้ำใจ ผมขอตัวพาเจ้านี่ไปเดินเล่นก่อนนะครับ” คุณวีว่าแล้วจูงมาตัวโปรดออกไปจากคอก ทิ้งฮันนี่ให้ยืนหน้าแตกหมอไม่รับเย็บอยู่คนเดียว...
ในเวลาเดียวกัน บีบีวิ่งไล่ตีธีรเทพมาจนถึงจุดที่น้ำฟ้าอยู่ มิ้นท์ปากเสีย หันไปแขวะบีบีงานการไม่ยอมทำมาวิ่งไล่จับผู้ชายอยู่ได้ บีบีกำลังเหวี่ยงแฟ้มใส่ธีรเทพ ฉุนกึก เปลี่ยนใจฟาดแฟ้มใส่มิ้นท์แทน มิ้นท์โวยวายลั่นเรื่องอะไรบีบีมาตีเธอ บีบีอ้างแฟ้มหลุดมือเองไม่ได้ตั้งใจ มิ้นท์ทำท่าจะหือ แต่พอเห็นสายตาเอาเรื่องของบีบีไม่กล้ายุ่งด้วย ธีรเทพรีบเข้าไปประจ๋อประแจ๋น้ำฟ้า จะชวนไปกินข้าวเย็นด้วยกัน น้ำฟ้ารู้ทัน ตัดบททันที
“ไม่ว่างค่ะ ต้องเข้าไปทำงานต่อที่ออฟฟิศ ทำยันสว่างเลยล่ะค่ะ”
จังหวะนั้น ดินเดินนำเฟซเข้ามา ธีรเทพชมเฟซตัวจริงสวยกว่าในทีวีอีก บีบีรีบเข้าไปต้อนรับ ขณะที่ดินเลื่อนเก้าอี้ให้เฟซนั่งตามมารยาท น้ำฟ้ามองดินอย่างหมั่นไส้ พาลไม่สบอารมณ์เฟซไปด้วย เฟซหันไปถามบีบีวันนี้จะสัมภาษณ์เธออย่างเดียวหรือเปล่า บีบีจะขอให้เฟซเป็นแบบถ่ายรูปคู่กับคุณวีด้วย ถ้าเธอไม่รีบไปไหน
“ไม่ค่ะ ไม่รีบ จะให้เฟซทำอะไรก็บอกได้เลยนะคะ”
“ค่ะ...น่ารักที่สุดเลยค่ะ...ว่ามั้ยแก...เป็นถึงซุปเปอร์โมเดลโด่งดังไม่ถือตัวเลย” บีบีหันไปพูดกับน้ำฟ้า
“ก็งั้นๆ...งั้นอย่าเสียเวลา...มาคุยกันเลยดีกว่าค่ะ”
เฟซสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเจอคำพูดมึนตึงของน้ำฟ้า ขณะที่ดินมองอากัปกิริยาของน้ำฟ้าอย่างเอือมระอา
สักครู่ คุณวีตามเข้ามา การถ่ายภาพเซตที่สองเริ่มต้นขึ้น ระหว่างการถ่ายภาพ ลมพัดผมบางส่วนปลิวมาบังแก้มเฟซ ดินเข้าไปปัดปอยผมนั้นออกให้เธออย่างเบามือ น้ำฟ้าหึง ลุกพรวดเดินกระทืบเท้าปังๆออกไป โดยมิรู้ตัวว่าโดนเท้าของธีรเทพเต็มๆถึงกับร้องโอดโอย ทุกคนหันมองธีรเทพเป็นตาเดียวกัน บีบีเห็นน้ำฟ้าเดินหงุดหงิดหนีไป บอกให้ทุกคนพักครู่หนึ่งก่อน...
ทางด้านน้ำฟ้าหนีมายืนหลบมุมแถวหลังคอกม้า หมั่นไส้ดินมากที่คอยเอาอกเอาใจเฟซ ทั้งเลื่อนเก้าอี้ให้นั่ง ไหนจะปัดผมให้อีก ขณะน้ำฟ้ากำลังบ่นงึมงำ มีเสียงคนเดินใกล้เข้ามา เธอค่อยๆโผล่หน้าออกไปดู เห็นเฟซเดินมาหยุดชมวิวใกล้จุดที่เธออยู่ สักพักดินตามมาสมทบ น้ำฟ้ารีบหลบ
“หืม...ยังจะตามมาอื๋ออ๋ออีก มียัยฮันนี่อยู่ทั้งคนแท้ๆ...เลว” น้ำฟ้าชะโงกหน้าดูอีกครั้ง พยายามเงี่ยหูฟังสุดฤทธิ์ ได้ยินดินพูดให้กำลังใจเฟซยิ่งหมั่นไส้ มัวแต่แอบฟังเพลินไม่ทันเห็นคุณวีเดินมาทางด้านหลังตัวเอง
“คุณฟ้า...มาทำอะไรตรงนี้ครับ”
น้ำฟ้าสะดุ้งโหยง ผวาใส่กองอุปกรณ์เบื้องหน้าโครม ดินและเฟซหันมองขวับ น้ำฟ้าหน้าเจื่อน รีบแก้ตัว
“ทำตุ้มหูหล่นแถวนี้ค่ะ กำลังหาอยู่ เอ่อ...อุ๊ย...ก็ยังใส่อยู่นี่นา...ขี้ลืมจริงๆเลยเรา...ไปล่ะค่ะ” น้ำฟ้าพูดจบวิ่งปรู๊ด คุณวีมองตามน้ำฟ้ายิ้มๆรู้สึกชอบเธอโดยไม่รู้ตัว ดินมองสายตาคุณวีที่มองน้ำฟ้าแล้ว อดหวั่นใจไม่ได้
ooooooo
ที่บริษัท เพอร์เฟคดรีม ขณะกอหญ้ากำลังเกลี้ยกล่อมต้นให้เลิกจีบน้ำฟ้า สดใสกับน้ำฝนโผล่เข้ามาสอบถามความคืบหน้าจากทั้งคู่ว่าน้ำฟ้าหาแฟนได้หรือยัง ต้นรีบเสนอตัวเองให้สดใสพิจารณา สดใสสวนทันที
“ยัยฟ้าไม่ได้อยากได้รับบุตรบุญธรรมตอนนี้หรอกนะจ๊ะ”
ต้นจ๋อย ส่วนกอหญ้าหัวเราะชอบใจ น้ำฝนเตือนแม่รีบไปกันได้แล้ว เดี๋ยวพี่ฟ้ากลับมาเห็นเข้า สดใสขอร้องต้นกับกอหญ้าไม่ให้บอกน้ำฟ้าว่าเธอมาสืบเรื่องแฟนของน้ำฟ้า ทันใดนั้น มีเสียงน้ำฟ้าดังขึ้นด้านหลัง
“คงไม่ทันแล้วล่ะค่ะแม่”
สดใสกับน้ำฝนสะดุ้งเฮือก หันมองตามเสียงเห็นน้ำฟ้ายืนหน้าหงิกอยู่กับบีบี สดใสแสร้งป่วยหนัก ไอแค่กๆขอให้น้ำฝนพากลับบ้าน ดินเข้ามาเจอสดใส รีบยกมือไหว้แต่ต้องหน้าเจื่อนเมื่อสดใสทำท่ามึนตึงใส่ น้ำฟ้าอยากให้แม่พักผ่อนอยู่บ้าน ท่าทางแม่ไม่ค่อยดีจะมาที่นี่ทำไม สดใสเป็นกังวลที่น้ำฟ้ายังหาแฟนไม่ได้ เลยมาถามข่าวคราว บีบีรายงานว่าน้ำฟ้าเจอคนน่าสนใจมากคนหนึ่งแล้ว สดใสหูผึ่ง
“ใครลูก...ทุกอย่างดีเฟอร์เฟกต์ของแท้ ไม่ใช่ของเก๊ใช่ไหมลูก” สดใสว่าพลางปรายตามองดิน
“อ๋อ...คนนี้ของเขาดีจริงๆค่ะ ฟ้าคิดว่าเขาคือตัวเลือกใหม่ที่ดีที่สุดของฟ้าค่ะ”
ต้นถึงกับร้องเอะอะทำไมหาได้ไวขนาดนี้ สดใสยุส่งให้น้ำฟ้ารีบๆพิชิตใจผู้ชายคนนั้นมาให้ได้...
อีกมุมหนึ่งหน้าออฟฟิศ มิ้นท์จอดรถเสร็จรีบขนข้าวของจะเข้าบริษัท อารามรีบร้อนไม่ทันดูทาง ชนจอห์นซึ่งยืนรอน้ำฝน ข้าวของในมือตกกระจายเกลื่อนพื้น จอห์นช่วยมิ้นท์เก็บของ พอเงยหน้ามองกัน ต่างฝ่ายต่างจำกันได้ก็ร้องทักทาย ระหว่างเก็บของมือของทั้งคู่จับกันโดยไม่ได้ตั้งใจ จอห์นมองมิ้นท์นิ่งงัน
น้ำฝนเดินออกมากับสดใสเห็นพอดีโวยวายลั่น จอห์นได้สติรีบชักมือกลับเก็บแฟ้มยัดใส่มือมิ้นท์ส่งๆแล้วผละมาหาน้ำฝน ก่อนจะควงแขนกันออกไป มิ้นท์มองตามเจ็บใจ...
ขณะดินกำลังนั่งดื่มกาแฟสีหน้าไร้อารมณ์อยู่ในห้องพักผ่อนของพนักงาน มีเสียงมือถือของเขาดังขึ้น ดินมองเบอร์โชว์หน้าจอ แล้วรีบกดรับ พูดด้วยเสียงเบาๆกลัวใครจะได้ยิน
“ครับ...ราคาก็ตามที่เคยคุยกันครับ...เดี๋ยวผมติดต่อกลับนะครับ...พอดีติดประชุม สวัสดีครับ” ดินวางสายแล้วมองไปรอบๆไม่เห็นใครอยู่แถวนั้น ถอนใจโล่งอก วางมือถือลงบนโต๊ะ ดื่มกาแฟต่อ น้ำฟ้าจะเข้ามาชงกาแฟดื่ม เห็นดินนั่งอยู่ทำเป็นไม่สนใจ หยิบกาแฟมาชงเงียบๆแล้วนึกอะไรขึ้นมาได้ พูดกับดินโดยไม่มองหน้า
“เดี๋ยวเอารูปไปให้บอสดูด้วยนะ”
ดินรับคำแบบไม่มองหน้าเช่นกัน น้ำฟ้าหมั่นไส้ หาเรื่องว่ากระทบเขาต่างๆนานา ดินโต้ไม่ยอมแพ้ ไหนน้ำฟ้าเคยบอกไว้ว่าเราสองคนจะพูดคุยกันเฉพาะแต่เรื่องงานเท่านั้น แล้วทำไมมาพูดเรื่องส่วนตัวของเขา
“อย่าสำคัญผิด...นายไม่ได้สำคัญพอที่ฉันจะเอามาพูดให้เป็นประเด็น อย่าลืมที่ฉันสั่ง...เอารูปไปให้บอสดูด้วย” น้ำฟ้าแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ดินฉุนขาด ลุกออกไปลืมมือถือทิ้งไว้ น้ำฟ้าไม่ทันมอง เดินกระแทกเท้าแยกไปอีกทางหนึ่ง ฮันนี่เข้ามาเห็นมือถือวางอยู่บนโต๊ะ จำได้ว่าเป็นของดิน จังหวะนั้น เสียงมือถือของดินดังขึ้น ฮันนี่มองซ้ายมองขวา เห็นปลอดคนรีบกดรับ ปิดปากเงียบฟังอย่างเดียว
“ฮัลโหลคุณดิน...ตกลงเจ้านายผมเซ็นเช็คค่าจ้างถ่ายภาพมาประดับโรงแรมให้คุณแล้วนะครับ ตามที่ตกลงกัน 10 ล้านนะครับ...จะมารับเมื่อไหร่ โทร.บอกผมนะ อยากคุยโปรเจกต์ใหม่ที่สมุยด้วย”
ฮันนี่ตาลุกวาว รีบกดวางสาย วางมือถือไว้บนโต๊ะอย่างเดิม ดินก้าวฉับๆเข้ามาคว้ามือถือตัวเองออกไป ฮันนี่มองตามสงสัย นายดินผู้ชายต๊อกต๋อยที่เธอเคยคบหา ทำไมถึงได้มีเงินมากขนาดนั้น
ooooooo
เช้าวันรุ่งขึ้น ดินกำลังจะเดินเข้าออฟฟิศ ตอนที่คุณต๋อยลูกค้าของดินโผล่เข้ามาต่อว่าต่อขาน ทำไมอยู่ๆ ดินวางสายเขาไปเฉยๆ เขาใจร้อนเลยต้องมาหาดินด้วยตัวเอง ดินงง ตัวเองคุยโทรศัพท์กับคุณต๋อยตอนไหนคุณต๋อยรีบตัดบท ยื่นซองใส่เช็คค่ารูปถ่ายให้ดิน
“ช่างเถอะ...นี่เช็คของคุณ ผมอยากคุยโปรเจกต์ใหม่กับคุณ เท่าไหร่ผมก็จ่ายนะ 20 ล้านเลยเป็นไง”
ดินตกใจเห็นน้ำฟ้าตรงลิ่วมาทางตนเอง หันรีหันขวางไม่รู้จะทำอย่างไร น้ำฟ้าเข้ามาถามดินเสียงเขียวทำไมยังไม่เข้าทำงานอีก ดินรับจ๊อบข้างนอก ติดคุยกับลูกค้าอยู่ น้ำฟ้ามองนาฬิกาข้อมือตัวเอง
“เหลืออีกห้านาทีได้เวลาออฟฟิศ ถือว่านายโชคดีไม่งั้น ฉันเอาเรื่องนายแน่ที่คุยงานอื่นในเวลางานประจำ” น้ำฟ้าพูดจบเดินเชิดเข้าออฟฟิศ ดินรีบพาคุณต๋อยหลบไปคุยในที่ลับตาคน แต่ไม่พ้นสายตาเหยี่ยวของฮันนี่ ซึ่งแอบมองอยู่ข้างรถของตัวเอง มิ้นท์วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามารายงานเรื่องของดินที่ฮันนี่ให้เธอไปสืบหาข้อมูล
“มีบ้านหลังใหญ่มากที่กาญจนบุรี เป็นเจ้าของสวนดอกไม้มูลค่ากว่าร้อยล้าน เป็นเจ้าของรักนิรันดร์สตูดิโอตัวจริง นายธีรเทพแค่ช่วยบริหารและที่สำคัญเป็นช่างภาพฝีมือระดับแนวหน้า ใช้นามแฝงว่า มร.ดีเจ”
ฮันนี่ตาวาวโรจน์ สั่งห้ามมิ้นท์บอกเรื่องดินร่ำรวยมากกับใคร มิ้นท์ไม่เข้าใจทำไมต้องปิดเรื่องนี้ ฮันนี่ไม่ต้องการให้ดินกลายเป็นที่หมายปองของสาวอื่น เพราะเขาต้องเป็นของเธอคนเดียวเท่านั้น
“ไหนบอกว่าไม่มีทางกลับไปกินของเก่าไงคะ”
“ของเก่าแต่มีราคาขนาดนี้ ไม่กินก็โง่” ฮันนี่ยิ้มเจ้าเล่ห์...
ทันทีที่ดินลงนั่งที่โต๊ะทำงานตัวเอง ฮันนี่ไม่รอช้า เดินนวยนาดเข้าไปทำท่าเซ็กซี่ใส่โดยมีสายตาของน้ำฟ้าจับจ้องอยู่ตลอดเวลา ฮันนี่ชวนดินไปหยิบรูปตัวอย่างที่ลูกค้าส่งมาให้ที่รถของเธอ บีบีปราดเข้ามาขวาง
“แต่ฉันต้องสรุปงานกับคุณดินก่อน กรุณารอประมาณหนึ่งชั่วโมงเป็นอย่างน้อย โอเคป่ะ”
ฮันนี่ไม่โอเคด้วย จูงมือดินเดินออกไปหน้าตาเฉย ดินตั้งตัวไม่ทัน เดินไปกับฮันนี่งงๆ บีบีอารมณ์เสียที่ฮันนี่ฉกดินไปต่อหน้าต่อตา รู้ทันมารยาของยัยนั่นที่ต้องการรื้อฟื้นความสัมพันธ์กับดิน
“ฉันรู้ว่าแกไม่พอใจ แต่นี่เวลางาน อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกัน มันดูไม่ดี” น้ำฟ้าปราม บีบีตัดใจ ยอมเชื่อตามคำแนะนำของเพื่อน แต่ที่ไหนได้ น้ำฟ้ากลับเป็นฝ่ายทนไม่ได้ชวนบีบีตามไปแอบดูสองคนนั่นเสียเอง
ครู่ต่อมา สองสาวยืนหลบมุมแอบดูดินกับฮันนี่ เห็นฮันนี่ทำทีหาของในรถตัวเอง พลางส่งสายตาหวานซึ้งให้ดินเป็นระยะๆเท่านั้นยังไม่พอ ยัยตัวแสบหยอกเขาด้วยการบีบจมูก ดินคว้ามือเธอไว้ ขอร้องอย่าทำแบบนี้เธอก็รู้ว่าเขาไม่ชอบ น้ำฟ้าทนดูไม่ไหวยุบีบีออกไปจัดการ แต่เธอกลับรีๆรอๆน้ำฟ้าเลยผลักเธอออกจากที่ซ่อน บีบีตกใจร้องลั่น ดินสะดุ้งโหยง รีบปล่อยมือฮันนี่ บีบีก้าวฉับๆเข้าไปหาดิน ทำเสียงออดอ้อน
“ได้หนังสือหรือยังอ่ะคะ เร็วๆสิคะ บีบีรีบ”
“ยัง...รีบก็ต้องรอ ประมาณหนึ่งชั่วโมงเป็นอย่างน้อย” ฮันนี่ยอกย้อนบีบีคืน บีบีไม่สนใจยอกย้อนได้ยอกย้อนไป ลากดินกลับออฟฟิศ ดินชักไม่พอใจที่ถูกดึงไปดึงมา ระหว่างทางได้ยินเสียงน้ำฟ้าหัวเราะคิกคัก ดินเดินไปชะโงกหน้าถามน้ำฟ้าที่ซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ว่าขำอะไร
“ก็ที่นายดินถูกลากไปลากมาไง ฮ่าๆสะใจ แกสุดยอดเลยอ่ะบีบี ต้องยังงี้สิอย่าปล่อยให้ยัยนั่นมันคาบไป” น้ำฟ้า ยังไม่รู้ตัว คิดว่าเป็นบีบี หัวเราะเอิ๊กอ๊ากต่อ แต่ต้องหยุดขำ เมื่อเงยหน้าเห็นดินยืนหน้าหงิกจ้องอยู่ ดินฉุนขาดโวยลั่น เขาไม่ใช่ก้อนเนื้อให้ใครแย่งกันคาบไปมา ต่อไปนี้ น้ำฟ้ากรุณาอย่ามายุ่งกับเขาอีกถ้าไม่ใช่เรื่องงาน น้ำฟ้าวีนแตกทันที ด่าดินไม่ยั้ง บีบีขอร้องเพื่อนรักหยุดว่าดินได้แล้ว
“ทำไมจะว่าไม่ได้...บีบี แกไม่ต้องเสียใจเลย ผู้ชายในโลกนี้ยังมีอีกเยอะไม่ได้มีแต่นายนี่ คนอย่างแกยังมีค่ามีความหมายสำหรับคนอื่น ปล่อยให้ผีเน่ากับโลงผุเขาอยู่ด้วยกันน่ะดีแล้ว”
“ผมไม่สนผู้หญิงคนไหนทั้งนั้นจะคนเก่าคนใหม่และผมขอพูดอีกครั้งให้คุณได้ยินชัดๆอย่ามายุ่งกับผมอีก” ดินเดินจากไปอย่างโกรธจัด บีบีถึงกับอึ้งเดินคอตกเข้าออฟฟิศ
ooooooo
ดินเก็บความไม่พอใจน้ำฟ้าไว้ รอจนกระทั่งประชุมสรุปโปรเจกต์ “ตะลุย” เสร็จ เขาประกาศกลางที่ประชุมว่าเขาอาจจะทำงานชิ้นนี้เป็นชิ้นสุดท้าย ทุกคนต่างตกใจโดยเฉพาะน้ำฟ้า ฮันนี่แปลกใจทำไมจู่ๆดินจะลาออก
“ผมคงทำงานในที่ที่มีคนไม่ยอมรับผมไม่ได้”
“ก็ดี...เพราะเท่าที่ผ่านมา เราก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์จากนายเท่าไหร่ อยู่ไปก็เปลืองออฟฟิศ ใช่มั้ยคะบอส” น้ำฟ้าทำปากดีไล่ดินส่ง แต่ลึกๆกลับใจหาย ฮันนี่เถียงแทนดินฉอดๆ หาว่าน้ำฟ้ากลัวดินจะมาแย่งตำแหน่ง สองสาวปะทะคารม กันลั่นห้องประชุม บอสซ่าส์รำคาญ รีบตัดบท ขอให้งานนี้ผ่านไปก่อนแล้วค่อยมาว่าเรื่องดินกันอีกที แล้วนึกเอะใจบีบีหายไปไหน น้ำฟ้ามัวแต่เถียงกับฮันนี่เพิ่งสังเกตเห็นเช่นกัน...
ขณะที่ทุกคนกำลังแปลกใจที่บีบีหายไปจากห้องประชุม บีบีซึ่งยังช็อกกับคำพูดของดิน แอบมานั่งเหม่ออยู่อีกมุมหนึ่งของออฟฟิศ ธีรเทพเข้ามาทักทาย เธอก็ไม่สนใจ นั่งเหม่อต่อ ธีรเทพแปลกใจบีบีเป็นอะไรไป ไม่พูดไม่สบตาไม่กัดไม่แขวะเหมือนเคยๆ บีบีถูกดินหักอก ปิดประตูหัวใจใส่กลอนกระแทกหน้าเธอโครม ธีรเทพอึ้งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะก๊าก บีบีโกรธ ต่อว่าต่อขานคนอกหักน่าขำตรงไหน
“คนอื่นอกหักฉันคงไม่ขำหรอก แต่ถ้าเป็นเธอ ขำว่ะเพราะอะไรรู้ป่ะ ไอ้ดินทำถูกแล้ว เธอต้องรู้จักทำใจให้ชินเพราะชาตินี้เธอต้องอกหักไปทั้งชาติจะมีใครรักคนอย่างเธอ ประสาท งี่เง่าเอาแต่ใช้กำลัง งก บ้าเข้าใจป่ะ”
บีบีมองธีรเทพด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะเดินจากไปเงียบๆ ธีรเทพนึกเสียใจที่พูดจาแรงไป...
ต้นยังไม่เลิกความคิดจะจีบน้ำฟ้า ขอร้องกอหญ้าช่วยเขาจีบเธอด้วย ทีแรกกอหญ้าไม่ยอมช่วย แต่พอคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ รับปากจะช่วย ต้นส่งเสียงเฮด้วยความดีใจ
“ขั้นแรก...ผู้หญิงไม่ชอบอะไรที่มันธรรมดาเหมือนคนอื่น ยิ่งเป็นสิ่งที่ผู้ชายทำด้วยตัวเองยิ่งประทับใจ” กอหญ้าแนะนำเสร็จ แอบยิ้มเจ้าเล่ห์...
น้ำฟ้าเจ็บจี๊ดเมื่อรู้ว่าดินอาสาขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งฮันนี่ที่บ้านเพราะรถของเธอเกิดเสียกะทันหัน ยิ่งเห็นฮันนี่กอดเอวดินแน่น ยิ่งทำให้น้ำฟ้าหงุดหงิดโดยที่เธอเองก็ไม่เข้าใจทำไมต้องรู้สึกเช่นนั้น...
ไม่นานนัก ดินพาฮันนี่มาส่งบ้านแล้วทำท่าจะกลับ ฮันนี่ฉุดมือเขาไว้ขอให้อยู่ด้วยกันก่อน ดินดึงมือออกขอตัวกลับ ฮันนี่อยากรู้ดินจะลาออกทำไม ดินไม่ตอบ สตาร์ตเครื่องขับออกไป ฮันนี่วิ่งตาม แกล้งสะดุดหกล้มดินมองกระจกส่องหลังเห็นฮันนี่กองอยู่กับพื้นถนน รีบวกรถกลับมาดู พอรู้ว่าเธอข้อเท้าเจ็บ อาสาพาไปหาหมอฮันนี่แสร้งเดินไม่ไหว ทำให้ดินต้องเข้ามาประคอง ยัยตัวแสบทำมารยาแกล้งทรุดลงใน อ้อมอกเขา
“ดิน...ดินดีกับฮันนี่ขนาดนี้ จะให้ฮันนี่คิดว่าดินลืมเรื่องของเราหมดแล้วได้อย่างไรคะ”
“ถ้าคุณไม่เลิกพูดเรื่องนี้...คุณคงต้องไปหาหมอคนเดียว” ดินท่าทางเอาจริง
“ก็ได้ค่ะ...ฮันนี่จะไม่พูด แต่ไม่ได้หมายความว่า...
ฮันนี่จะเลิกคิดเรื่องนี้นะ” ฮันนี่ส่งสายตาหวานให้ดิน
“ผมห้ามความคิดใครไม่ได้” ดินว่าแล้วพยุงฮันนี่ขึ้นรถโดยไม่ทันสังเกตเห็นน้ำฟ้าแอบมองอย่างเจ็บใจ
“ไหนบอกว่าไม่สนใจทั้งคนเก่าทั้งคนใหม่ไง ไอ้ผู้ชายกลับกลอก” น้ำฟ้าเตะของแถวนั้นระบายแค้น
ooooooo
น้ำฟ้าและทีมงานต้องมาถ่ายรูปคุณวีและเฟซ ณ สถานที่ตั้งแคมป์ชายป่าโปร่งตามคอนเซปต์ของลูกค้า ระหว่างรอเฟซแต่งหน้าทำผม บีบีคอยพูดเชียร์น้ำฟ้าให้คุณวีตลอด ดินไม่ค่อยพอใจ สองสาวมัวแต่อ่อยเหยื่อ เร่งรัดให้รีบทำงานกันได้แล้ว แดดแรงกว่านี้รูปจะออกมาไม่สวย แล้วสั่งให้เด็กไปตามนางแบบมาเข้าฉาก
สักพัก เฟซเข้ามาในชุดเดินป่าทะมัดทะแมง ผมรวบตึงตามคำสั่งของน้ำฟ้า ดินต้องการให้นางแบบปล่อยผม เสน่ห์ของผู้หญิงคือความเป็นธรรมชาติ น้ำฟ้าไม่ยอม ดินไม่สนใจจูงมือเฟซไปหาช่างทำผม น้ำฟ้ามองตามทั้งเจ็บใจทั้งเสียหน้า พอคุณวีพูดเป็นทำนองเห็นด้วยกับดิน น้ำฟ้าหันไปแหวใส่เขา ก่อนจะผลุนผลันออกไป
ดินสั่งช่างทำผมให้ปล่อยผมเฟซให้ดูเป็นธรรมชาติ น้ำฟ้าตามเข้ามาห้ามเปลี่ยนทรงเด็ดขาด ทั้งคู่ตกลงกันไม่ได้ เฟซเลยแนะให้เจอกันครึ่งทาง ให้รวบเป็นหางม้า น้ำฟ้าตวาดเฟซ ใครขอความเห็นจากเธอ นางแบบสาวหน้าเสีย ดินตำหนิน้ำฟ้าที่เที่ยวระรานคนอื่น น้ำฟ้ายิ่งโกรธตั้งท่าจะอาละวาด
ตากล้องหนุ่มดึงมือน้ำฟ้าออกไปคุยกันลำพัง พยายามพูดให้เธอได้สติ น้ำฟ้ายังเคืองที่เห็นเขาอี๋อ๋อกับฮันนี่เมื่อวานเลยพาลอาละวาดหนักข้อ ดินเบื่อที่น้ำฟ้าเอาแต่อารมณ์ไม่ฟังเหตุผล
“เบื่อนายก็ต้องทน เพราะฉันเป็นหัวหน้า ส่วนนายเป็นลูกน้อง”
“งั้นก็กลับไปสั่งให้ทำผมแข็งโป๊กดูไม่มีชีวิตไม่มีวิญญาณไม่มีหัวใจเหมือนคุณ”
“ก็ยังดีกว่าผมที่ปล่อยอิสระ จนจับแก่นสารอะไรไม่ได้ เลื้อยไปเรื่อยโลเล” น้ำฟ้าโต้ไม่ยอมแพ้ ดินเหลืออดจับหญิงสาวดึงเข้ามาประชิดตัว หน้าใกล้กันไม่ถึงคืบ
“มันน่านักนะ...คนปากดีอย่างคุณ มันน่า...” ดินอยากจะขยี้ริมฝีปากสวยๆตรงหน้า แต่ทำได้แค่จ้องอยู่อย่างนั้นจนน้ำฟ้ารู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก ขณะสองคนสบตากันนิ่ง ยัยตัวแสบซึ่งใส่เฝือกปลอมที่ข้อเท้ากับลูกน้องไร้สมองโผล่เข้ามาขัดจังหวะ น้ำฟ้าได้สติผลักดินออก แขวะเขาว่าแฟนมาตามแล้ว ดินสวนทันที เขาเคยบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าอย่ามายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของเขา น้ำฟ้าสะบัดหน้ากระทืบเท้าปังๆออกไป
ดินหันมาเห็นฮันนี่ใส่เฝือกที่ข้อเท้าแปลกใจมาก
เมื่อวานเขาพาเธอไป รพ. หมอตรวจดูแล้วไม่ถึงขั้นต้องใส่เฝือกสักหน่อย ฮันนี่โกหกว่าตกบันไดตอนจะเข้านอน
ข้อเท้าเลยหัก ดินทักท้วงฮันนี่เจ็บขนาดนี้ไม่น่ามาที่นี่
“ก็ฮันนี่เป็นห่วงงานนี่คะ พาฮันนี่เข้าไปข้างในหน่อยสิคะ” ฮันนี่อ้อน ดินจำใจพยุงเธอไปที่กองถ่าย...
พอเฟซเห็นน้ำฟ้ากลับเข้ามา รีบขอโทษที่เมื่อครู่พูดแทรกตอนน้ำฟ้ากับดินคุยกันทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกัน น้ำฟ้าเห็นแววตาใสซื่อของเฟซแล้วรู้สึกผิด เธอต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษเฟซและที่เธอทะเลาะกับดินไม่เกี่ยวกับเฟซ เธอกับเขาเถียงเรื่องงานกัน เฟซสบายใจที่ไม่ได้เป็นต้นเหตุให้ทั้งคู่ผิดใจกัน
“แต่ว่า...อย่าทะเลาะกันเลยนะคะ บรรยากาศไม่ดี เครียดๆยังไงไม่รู้ค่ะ”
“ไม่มีอะไรแล้วค่ะ คุณเฟซทำผมเถอะ” น้ำฟ้าเริ่มถูกใจนางแบบสาว
ครู่ต่อมา เฟซในทรงผมใหม่ปล่อยสยายดูเป็นธรรมชาติ เดินเข้ามาถามดินว่าผมทรงนี้น้ำฟ้าสั่งให้ช่างทำผมทำใหม่ใช้ได้หรือเปล่า ดินมองอึ้งไม่คิดว่าน้ำฟ้าจะยอมทำตามคำแนะนำของเขา เฟซเข้าใจผิดคิดว่าดินมองจ้องตนเองก็ยิ้มเขิน ส่วนฮันนี่มองเฟซอย่างหมั่นไส้ เกรงจะมาแย่งดินไปจากเธอ...
เมื่อทุกอย่างพร้อม ทีมงานทั้งหมดเดินเท้าไปยังจุดนัดพบต้นกับกอหญ้า บีบีดึงน้ำฟ้ามาถามเมื่อครู่นี้คุยอะไรกับดิน น้ำฟ้าหน้าแดงขึ้นมาทันที รีบกลบเกลื่อนว่าไม่มีอะไร แค่เถียงกันเรื่องทรงผมนางแบบ บีบีหลงดีใจนึกว่าน้ำฟ้าพูดเชียร์เธอให้ดิน น้ำฟ้าขอทำงานให้เสร็จก่อน เรื่องส่วนตัวไว้ทีหลัง
“เรื่องส่วนตัวฉันไว้ก่อนก็ได้ แต่เรื่องส่วนตัวของแกเป็นเรื่องด่วน ไปปากเสียใส่คุณวีทำไม” บีบีติง
“ก็ฉันเป็นของฉันแบบนี้ ฉันเข็ดกับการเสแสร้งเป็นคนที่ฉันไม่ได้เป็น รับได้ก็รับ รับไม่ได้ก็ไม่ต้องรับ จะได้ไม่ต้องเสียเวลากัน”
“ก็ดี แต่...จะไหวเหรอ หวั่นใจจัง”
น้ำฟ้าก็คิดเหมือนกับบีบี คุณวีอาจจะไม่ดีพอที่จะเป็นสามีของเธอก็ได้ บีบีไม่อยากให้น้ำฟ้าเลือกมาก ใกล้ถึงเส้นตายเข้ามาทุกทีแล้ว ถ้าถึงเส้นตายแล้วยังหาผู้ชายดีๆทำสามีไม่ได้น้ำฟ้าจะทำอย่างไร น้ำฟ้าจะเป็นบ้าให้แม่ดูก่อนตาย พูดถึงตรงนี้เธอปล่อยโฮทันที บีบีปลอบใจเพื่อนไม่ให้คิดมาก คุณวีต้องใช่ผู้ชายคนนั้นแน่ๆ จังหวะนั้นธีรเทพตามมาที่กองถ่าย เห็นบีบีดีใจรีบเข้ามาทักทาย บีบีไม่พูดด้วย ดึงน้ำฟ้าเดินหนี...
ที่จุดนัดพบ ต้นกับกอหญ้าเตรียมกล้องวีดิโอไว้พร้อมแล้วสำหรับเก็บภาพการทำงานของดิน ขณะรอทีมงาน ต้นหยิบเสื้อยืดทำเองกับมือซึ่งม้วนผูกด้วยริบบิ้นไว้อย่างดีให้กอหญ้า ฝากไปให้น้ำฟ้าด้วย กอหญ้าเอาม้วนเสื้อใส่กระเป๋าสะพายของตัวเองไว้ ต้นโวยวายเอาไปเก็บทำไม เดี๋ยวน้ำฟ้าก็มาแล้ว
“ขืนให้ตอนนี้ เจ๊ได้ปาทิ้งนะสิ กำลังทำงาน...อย่า สะเหล่อ...เจ๊ไม่ชอบ” กอหญ้าแอบยิ้มเจ้าเล่ห์
ไม่นานนัก ทีมงานทั้งหมดตามมาสมทบต้นและกอหญ้า บีบีสรุปงานให้ฟังเป็นครั้งสุดท้าย
“เดี๋ยวเราจะถ่ายช็อตเดินป่ากันนะคะ ตามเส้นทางที่เรามาดูไว้ ฟ้าจะเป็นคนเช็กตามสตอรี่บอร์ด ส่วนต้นกับกอหญ้าจะทำหน้าที่บันทึกภาพการทำงานของเราให้ลูกค้าดู มีอะไรขาดเหลือ โทร.หาฉันได้เลยตลอดเวลา”
ต้นกับกอหญ้าเดินนำทีมงานไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้ บีบีโบกมือส่งทุกคนแล้วหันหลังจะเดินกลับ เห็นธีรเทพวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาขอเคลียร์เรื่องเมื่อวาน บีบีไม่เคลียร์ด้วยเดินหนี ธีรเทพตามง้อสุดฤทธิ์ ด้านฮันนี่กับมิ้นท์มาไม่ทัน ทีมงานไปกันหมดแล้ว ฮันนี่จะตาม มิ้นท์แนะนำให้รอตรงนี้ดีกว่าจะตามไปให้ลำบากทำไม ฮันนี่กลัวเฟซจะงาบดินไปเสียก่อน แต่พอเห็นเส้นทางที่จะไป ฮันนี่เปลี่ยนใจไม่ตาม
ooooooo
ดินเก็บภาพคุณวีและเฟซตลอดเส้นทางเดินป่า น้ำฟ้าคอยเช็กช็อตที่ดินถ่ายด้วยความพอใจ ส่วนต้นคอยถ่ายวีดิโอการทำงานของน้ำฟ้ากับดิน โดยมีกอหญ้าเป็นผู้ช่วย ต้นมันมือมากไปหน่อยเทปวีดิโอหมดอย่างรวดเร็ว สั่งกอหญ้าหยิบเทปสำรองมาเปลี่ยน กอหญ้าหน้าเสียลืมเอามา ต้นช่วยกู้สถานการณ์ ตะโกนบอกน้ำฟ้า
“เทปเกลี้ยงเลยเจ๊ ถ่ายมันน่าดู...หมดแล้วเนี่ย กลับไปเอาก่อนนะ”
น้ำฟ้าหันมาพยักหน้ารับรู้ ดินชวนเฟซข้ามลำธารไปอีกฝั่งหนึ่งเพื่อเก็บภาพเดี่ยว ปล่อยคุณวีให้นั่งพักที่เดิมไปก่อน น้ำฟ้าทนเห็นท่าทางสนิทสนมของดินกับเฟซไม่ได้ เดินหนีไปอีกทาง ทำเสียงล้อเลียนดิน
“ผมพาไปนะครับ...แหวะ เขาไม่ได้ขอให้จูงก็อยากจะจูง คิดจะแต๊ะอั๋งเขาละซี้” น้ำฟ้ามัวแต่กระแนะกระแหนดินไม่ทันมองทางก้าวพลาดลื่นตกน้ำ ร้องลั่น คุณวีตามมาด้านหลัง โดดลงไปช่วย ปรากฏว่าน้ำตรงนั้นลึกแค่เอว ทั้งสองคนต่างมองหน้ากันขำ น้ำฟ้าปลื้มที่คุณวีมาช่วย ดินชักสีหน้าไม่พอใจ โวยที่น้ำฟ้าซุ่มซ่ามทำให้ชุดของพรีเซ็นเตอร์เปียกหมดจะถ่ายต่อได้อย่างไร คุณวีช่วยแก้ตัวแทนน้ำฟ้าว่าเป็นความผิดของเขาเอง
“มาเดินป่ามันก็ต้องมีเปียกบ้าง ไม่งั้นมันจะสมจริงได้ไง...ถ่ายต่อสิ มัวแต่จัดท่ากันอยู่นั่นแหละ” น้ำฟ้าโวยกลับ เฟซตกใจ ลนลานโพสท่า ไม่ทันระวังลื่นล้มไปทางดิน ทั้งคู่เสียหลักตกน้ำไปด้วยกัน ครู่ต่อมา ทั้งสี่คนกลับถึงเต็นท์อำนวยการกองถ่าย ในสภาพเปียกมะลอกมะแลก...
หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเช็ดเนื้อเช็ดตัวเรียบร้อยแล้ว คุณวีกับเฟซมานั่งพักผ่อนที่เต็นท์อำนวยการ โดยมีน้ำฟ้ากับบีบีนั่งอยู่ไม่ห่าง ฮันนี่ทำทีมานั่งข้างๆเฟซ แล้วเรียกให้มิ้นท์นำเครื่องดื่มร้อนๆมาเสิร์ฟให้พรีเซ็นเตอร์ทั้งสองดื่มแก้หนาว จังหวะที่มิ้นท์เดินเข้ามายื่นถ้วยเครื่องดื่มให้เฟซ ฮันนี่แหย่ไม้เท้าขัดขามิ้นท์หน้าคะมำ เครื่องดื่มร้อนๆหกรดเฟซถึงกับร้องลั่น ดิน ต้นกับกอหญ้ากำลังดูรูปจากกล้องดิจิตอลได้ยินเสียงร้องรีบวิ่งเข้ามาดู
บีบีกับน้ำฟ้าเห็นตามเนื้อเฟซแดงเถือกจะพาไปหาหมอ คุณวีอาสาพาเฟซไปให้ น้ำฟ้าคุมงานเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ทันทีที่บีบีกับคุณวีพาเฟซออกไป มิ้นท์รีบแก้ตัวไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น อ้าปากจะบอกความจริงว่าเธอเดินสะดุดไม้เท้าของฮันนี่ แต่พอเห็นสายตาดุกร้าวของฮันนี่ มิ้นท์ปิดปากเงียบไม่พูดอะไรอีก
น้ำฟ้าเห็นเหตุการณ์โดยตลอด ฮันนี่จงใจเอาไม้เท้าขัดขามิ้นท์จนหน้าคะมำ เครื่องดื่มร้อนๆเลยหกรดเฟซ เธอไม่เข้าใจทำไมฮันนี่จ้องจะทำร้ายเฟซ เฟซไปทำอะไรให้
“อย่ามาใส่ความฉันนะ...ดินคะ...ฮันนี่ไม่รู้เรื่องเลยนะคะ” ฮันนี่ตีบทใสซื่อบริสุทธิ์แตกกระจุย
“ฉันรู้แล้ว หรือว่าคุณเฟซไปขวางทางรักระหว่างเธอกับนายดิน เธอถึงต้องใช้วิธีสกปรกแบบนี้”
“ดินคะ...ฟ้าว่าฮันนี่ ฮันนี่ไม่ผิดนะ คนอะไรสร้างเรื่องได้เป็นตุเป็นตะ”
“ใครเชื่อเธอก็โง่เต็มทน...อ้อ...มีคนที่พร้อมจะโง่อยู่นี่ทั้งคน” น้ำฟ้าว่าพลางปรายตามองดิน
ดินฉุนกึก เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่น้ำฟ้าไม่ควรว่าคนอื่นแบบนี้ เขาผิดหวังในตัวเธอมาก น้ำฟ้าไม่สนใจ ดินจะผิดหวังก็เรื่องของดิน ฮันนี่แขวะทันทีไม่แปลกใจเลยทำไมน้ำฟ้าถึงยังไม่มีแฟน
“เพราะฉันไม่สนใจมีเองต่างหาก ถ้าหากฉันอยากจะมี ก็มีได้...คุณวีไง”
“เอาจริงอ่ะ” ต้นกับธีรเทพพูดขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
“ใช่...ฉันเอาจริง ไม่แปลกอะไรนี่ และสำหรับเธอกับนายดิน รีบๆเปิดตัวกันซะทีเหอะ จะได้ไม่มีใครเดือดร้อนเพราะถูกหมากัดอีก...ทุกคนเก็บของ...วันนี้พอแค่นี้” น้ำฟ้าว่าแล้วเดินเชิดออกไป ดินมองตามน้ำฟ้าพยายามข่มความร้าวรานไว้ในใจ
ooooooo
