ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ตะกรุดโทน

SHARE

ไม่นานสารวัตรก็มาถึง แทนเช็กดูแล้วแน่ใจว่าไม่มีใครตามมาจึงเปิดผ้าคลุมลังทองออก หมวดประชามาซุ่มบนที่สูงใช้กล้องส่องทางไกลส่องลงมาใจระทึกเมื่อเห็นทองอร่ามเต็มลังพึมพำตื่นเต้น

“นั่นมันทองที่ถูกปล้นไปนี่”

สารวัตรดำเกิงถามว่าพวกเขาเอาทองมาให้ตนทำไมโดยไม่มอบตัว แทนบอกว่าเสือสักเป็นคนบอกให้เอามาให้สารวัตรเพราะสารวัตรไว้ใจได้

“เสือสักน่ะหรือไว้ใจฉัน...จริงหรือ”

กรบอกว่าอยากรู้ก็ไปถามกันเอง ชุนเซ้งตัดบทขอตัวเพราะหมดหน้าที่พวกเราแล้ว แต่สารวัตรยังติดใจสงสัยถามอีกว่าในเมื่อเอาของกลางมาแล้วทำไมพวกเขาไม่มอบตัว หมวยลี่โพล่งว่า

“ก็เพราะพวกเราไม่ได้ทำไง”

“สารวัตรเอาทองไปเก็บเถอะ แล้วอย่าเพิ่งไปบอกใคร สักพักคนปล้นตัวจริงก็จะออกมาเอง” แทนบอกทิ้งท้ายก่อนพากันไป สารวัตรดำเกิงอึ้ง แต่หมวดประชาที่ส่องกล้องดูอยู่ นิ่งคิด แววตาเจ้าเล่ห์...

ooooooo

นวลพรรณทำอาหารกลางวันทานกับเบญจรงค์ เบญจรงค์ปากหวานว่าอร่อยมาก ตั้งแต่กลับจากเมืองนอกตนยังไม่ได้ทานอาหารอิตาเลียนเลย นวลพรรณบอกว่าตอนอยู่เมืองนอกตนทำอาหารทานเอง อยู่กับเมทชาวอิตาเลียนเขาสอนให้ทำ

“สงสัยถ้าแต่งงานกันไป ผมคงอ้วนเป็นหมูแน่เลย มีแม่บ้านทำอาหารเก่งอย่างนี้”

เบญจรงค์หวานเลี่ยนๆ นวลพรรณเลยบอกแอ๋วที่คอยรับใช้อยู่ว่าไม่มีอะไรแล้วกลับไปก่อนก็ได้ ให้เอาตะกร้าของกลับไปด้วย แอ๋วรับคำอย่างรู้กัน หยิบตะกร้าคลี่ผ้าปิดกล่องฟิล์มไว้ นวลพรรณกำชับว่า

“ถึงบ้านแล้วเอาขึ้นไปเก็บที่ห้องฉันด้วย” แล้วนั่งคุยกับเบญจรงค์ต่ออย่างโล่งใจ

 ฝ่ายอาจารย์ไพรวัลย์ถามสำอางว่าจะบุกชุมเสือ พรุ่งนี้หรือ สำอางบอกว่าใช่ ตอนนี้เสือฝ้ายกับพวกมาอยู่กับพวกเราหมดแล้ว อาจารย์ไพรวัลย์ถามว่าไว้ใจมันได้หรือ สำอางตอบเต็มปากเต็มคำว่า “ไม่ครับ”

สำอางถามว่ามันหนังเหนียวเหมือนกัน ตนจะจัดการกับมันยังไง

“จับมันกดน้ำ หรือไม่ก็ทุบมันจนกว่าจะขาดใจ หรือไม่ก็ไม้ไผ่เสี้ยมให้แหลมสวนทวารมัน...ส่วนเจ้าชัยปล่อยมันไป มันก็แค่คนละโมบคนหนึ่งเท่านั้น”

สำอางรับคำมั่นใจ อาจารย์ไพรวัลย์มองอย่างพอใจ

ooooooo

หมวดประชารายงานผู้การประเสริฐเรื่องสารวัตรดำเกิง บอกว่าเรื่องนี้สารวัตรมีนอกมีในกับ ชุนเซ้งแน่ ผู้การถามว่ารู้ไหมว่าสารวัตรเอาทอง ไปซ่อนที่ไหน หมวดอ้ำอึ้งแล้วบอกว่าตนตามไม่ทันเลยไม่ทราบ

ผู้การส่ายหน้าอย่างผิดหวัง แต่บอกว่าไม่เป็นไรคราวหน้าอย่าให้พลาดก็แล้วกัน เห็นหมวดเหลือบมองที่บ่าตัวเอง ผู้การบอกอย่างรู้ทันว่า เสร็จเรื่องแล้วจะจัดการให้ กำชับว่า...

“จำไว้นะ เรื่องนี้เก็บไว้เป็นความลับก่อน ห้ามบอกใครทั้งนั้น แม้แต่นายตันก็ยังให้รู้ไม่ได้” หมวดถามว่าทำไมหรือ ผู้การตัดบทอย่างตำหนิว่า “คุณมีหน้าที่ทำ  ไม่ได้มีหน้าที่รู้  ไปทำงานได้แล้ว”

หมวดออกไปแล้ว ผู้การก็โทรศัพท์ถึงนายตันทันที

เมื่อสารวัตรดำเกิงได้ทองแล้วก็ไปเก็บไว้บ้านเช่าที่ริมแม่น้ำ บอกเจ๊เจ้าของบ้านว่าเป็นหนังสือและเสื้อผ้าเก่า จ่ายค่าเช่าแล้วกำชับเจ๊เจ้าของบ้านว่า ไม่ต้องบอกว่าตนเป็นคนเช่า

Powered by Froala Editor

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง
12 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 2564 เวลา 17:32 น.