ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ตะกรุดโทน

SHARE

นวลพรรณเก็บฟิล์ม “เบญจรงค์” แล้วยังเจอฟิล์มที่เขียนว่า “ผู้การประเสริฐ” สงสัยว่าทำไมมีฟิล์มของพ่อด้วย

แอ๋วออกจากห้องน้ำรีบเดินกลับผ่านห้องเบญจรงค์ ใจหายวาบเมื่อมองเข้าไปไม่มีเบญจรงค์ที่เตียง จึงแหงนมองข้างบนเห็นเขาเปิดประตูเข้าไปในห้องฉายหนัง แอ๋วแทบช็อกพึมพำ “ขอโทษนะคะคุณหนู...”

“ขอโทษเรื่องอะไร” เสียงนวลพรรณถามจากข้างหลัง

ขณะแอ๋วกับนวลพรรณกำลังตกอกตกใจกันนั้น เบญจรงค์เปิดประตูห้องฉายหนังออกมามองลงมาข้างล่างแล้วยิ้มพูดอย่างโล่งใจ “อยู่นี่เอง ให้ผมเดินหาเสียทั่วเลย”

นวลพรรณรีบซ่อนฟิล์มไว้ข้างหลังไม่ให้เบญจรงค์เห็น

ooooooo

 สัปเหร่อหรุ่น หรือลุงหรุ่นในหมู่กันเองเห็นสยุมภูนั่งเหม่อเข้าไปถามว่ากำลังคิดถึงผู้หญิงล่ะสิ

สยุมภูแซวว่าเป็นสัปเหร่อรู้เรื่องพวกนี้ด้วยหรือ ลุงหรุ่นคุยโวว่าก่อนมาเป็นสัปเหร่อตนมีเมียมาแล้วเป็นโหล สยุมภูหยอกว่าสงสัยห้อยพระขุนแผน

“ไม่ต้องใช้หรอก อาศัยหน้าตาล้วนๆนี่แหละ” ลุงหรุ่นหัวเราะร่วน มองตะกรุดที่คอสยุมภู ถาม “เอ็งถอดไม่ออกใช่ไหม”

สยุมภูถามว่าลุงรู้ได้ยังไง ลุงหรุ่นเล่าให้ฟังว่า

“ข้าก็เป็นคนร่ำเรียนอาคมมาเหมือนกัน ศึกษาไปทั้งร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ ได้ยินเรื่องตะกรุดของเอ็งมา ก็มาก” สยุมภูถามว่าแล้วรู้หรือเปล่าว่าทำไมถึงถอดไม่ออก “เขาว่ากันว่าจิตผู้ครอบครองกับจิตของตะกรุดต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เมื่อนั้นจะทำอะไรได้ทั้งนั้น”

สยุมภูบอกว่าบางครั้งตนก็ถอดได้ บางครั้งก็ถอดไม่ได้ ลุงหรุ่นบอกว่าเขาต้องพยายามทำให้จิตเป็นหนึ่งเดียวกับตะกรุด สยุมภูถามว่าแล้วคนอื่นสามารถถอดจากคอตนได้ไหม

“ได้สิ ถ้าไอ้คนคนนั้นมันมีของบางอย่าง” ลุงหรุ่นพูดไว้แค่นั้น ทิ้งเป็นปริศนาให้สยุมภูคิด...

ooooooo

เสือสักกลับบ้านเห็นเนตรทรายนั่งดูชุดแต่งงาน หน้าเศร้า เดินเงียบๆเข้าข้างหลัง เอ่ยอ่อนโยน

“ลูกจะไม่แต่งก็ได้นะ”

“ไม่เป็นไรจ้ะ ลูกตัดสินใจแล้ว พ่อก็รับปากเขาไปแล้ว อีกอย่างลูกตั้งใจจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ฝั่งโน้น ที่นี่คงไม่เหลืออะไรแล้วล่ะ”

“ลูกลืมเจ้าภูมันแล้วจริงๆหรือ” เสือสักถามอย่างเข้าใจจิตใจของลูก เนตรทรายเหมือนมีก้อนอะไรแล่นขึ้นจุกที่คอ บอกว่าเราคงมีไม่มีอะไรพูดกันแล้ว ตัดบทขอตัวไปทำกับข้าว เสือสักมองตาม ...สงสารลูก

ขณะสารวัตรดำเกิงดูสำนวนของมะฮาแวกับเสือสักอย่างคร่ำเคร่งนั้น มีโทรศัพท์เข้ามา หมวดประชาไปรับสาย แล้วส่งต่อให้สารวัตร พอรับสายสารวัตรพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ผมจะไปเดี๋ยวนี้...แล้วเจอกันครับ” บอกหมวดว่าพอดีมีธุระด่วนขอตัวไปก่อน แล้วออกไปเลย

หมวดประชามองตามอย่างสงสัย สายตาแว่บไปที่ดาวบนบ่าตัวเอง แล้วรีบตามไป

ที่มุมสงบหนึ่งในเมือง กร แทน ชุนเซ้งกับหมวยลี่จับกลุ่มกันอยู่ กรบอกทุกคนว่าสารวัตรดำเกิงกำลังมา ชุนเซ้งถามว่ามาคนเดียวแน่นะ กรบอกว่าสารวัตรรับปากอย่างนั้น หมวยลี่ถามว่าถ้ายกมาทั้งโรงพักล่ะ แทนบอกว่าทุกอย่างก็เป็นโมฆะทันที กรเสริมว่าทองก็จะเป็นของเรา ทุกคนรอสารวัตรดำเกิงอย่างระวัง

Powered by Froala Editor

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ยุ้ย เครียด! ทุ่มสุดตัวปล่อยโฮ ถ่ายทอดบทชีวิตดราม่าใน “ตะวันตกดิน”

ยุ้ย เครียด! ทุ่มสุดตัวปล่อยโฮ ถ่ายทอดบทชีวิตดราม่าใน “ตะวันตกดิน”
12 มิ.ย 2564

12:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 2564 เวลา 13:50 น.