ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ตะกรุดโทน

SHARE

ชุนเซ้งมีลูกสาวชื่อหมวยลี่ในวัย 24 หมวยลี่ดูภายนอกทั้งแก่นและห้าว เก่งทางการต่อสู้แบบมวยจีน วันนี้ขณะมุดเข้าใต้ท้องรถกุดังที่จอดเสียอยู่ ก็ถูกชุนเซ้งมาตามให้ไปคุยกันที่ห้องทำงาน

ชุนเซ้งเอาหนังสือพิมพ์ที่พาดหัวข่าว “จอมโจรมะฮาแวแหกคุกกลางป่า ฆ่าผู้คุมโหดเหี้ยม หนีไปไม่ทิ้งร่องรอย” ให้หมวยลี่ดู เธอถามว่าแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเราด้วย

ชุนเซ้งบอกว่า ทางการบอกว่ามันยังคงฝังตัวอยู่ในดงพญาไฟ กำลังล่าตัวมันอยู่ อีกไม่กี่วันเราต้องขนเงินเดือนผ่านแถวนั้น บอกแค่นั้นแล้วถามว่า “เข้าใจหรือยัง” หมวยลี่พยักหน้าอย่างเข้าใจ

นวลผ่องพานวลพรรณกลับถึงบ้านก็เจอเบญจรงค์มาคอยอยู่แต่เช้าแล้ว ซ้ำพอเจอกันเบญจรงค์ยังชวนคืนนี้ไปดินเนอร์และเต้นรำกันด้วย เธอบอกว่ากลับมาก็เพลียแย่อยู่แล้ว แล้วขอตัวไปพักผ่อนเลย ทำเอาเบญจรงค์ยืนหน้าชาทำอะไรไม่ถูก ผู้การประเสริฐกับนวลผ่องยืนสังเกตอยู่ ผู้การพึมพำว่าท่าทางลูกจะไม่ชอบเบญจรงค์จริงๆ นวลผ่องพูดอย่างรู้ใจลูกสาวว่า ไม่ชอบก็ต้องชอบ ผู้การถามว่านั่นมันบังคับลูกนะ นวลผ่องย้อนถามว่า แล้วคุณมีวิธีอื่นไหมล่ะ ผู้การเลยเงียบไปอย่างจำยอม

ตันไปหาอาจารย์ไพรวัลย์ถึงบ้านเพื่อคุยเรื่องการจับกุมมะฮาแว อาจารย์ไพรวัลย์บอกว่าได้ แต่ตนคงต้องหาคนมาเพิ่ม ตันไม่มีปัญหาจะเอาเท่าไรให้บอกมา ข้อสำคัญคือต้องได้ตัวมันมาเป็นๆ สำอางถามว่าเอาเป็นศพไม่ง่ายกว่าหรือ

“ศพพูดไม่ได้ ฉันต้องการสิ่งที่มันพูดออกมา เอาล่ะ...เอาตามนี้ ไม่ต้องส่งหรอก” ตันลุกออกไป

สำอางกับอาจารย์ไพรวัลย์มองหน้ากันงงๆ สำอางถามว่ามะฮาแวมันจะพูดอะไร

“เราอาจจะไม่รู้ว่ามันจะพูดอะไร แต่ฉันแน่ใจว่ามันต้องสำคัญมาก” ไพรวัลย์ตอบแล้วถามสำอาง “ได้ข่าวว่า ชัย กริชเงิน ออกจากคุกแล้วไม่ใช่หรือ คงต้องเรียกบริการหน่อยแล้ว”

 “ครับ...อาจารย์”

ooooooo

สยุมภูอยู่ที่ชุมเสือสัก เนตรทรายพาเดินดูบรรยากาศในชุมเสือ เห็นทุกคนใช้ชีวิตอย่างสงบมีความสุข ยิ้มแย้มแจ่มใสเอื้ออาทรกันและกัน จนสยุมภูเอ่ยทึ่งว่าไม่อยากเชื่อเลยว่านี่คือชุมเสือ

เนตรทรายบอกว่าทั้งหมดนี้พ่อเป็นคนสร้างขึ้นมา สยุมภูติงว่าเสือก็คือเสือปล้นฆ่าทำให้คนเดือดร้อนมีแต่เลือดและน้ำตา

“ตั้งแต่ฉันจำความได้ พ่อปล้นแต่คนไม่ดี โดยเฉพาะข้าราชการที่โกงบ้านกินเมืองรีดไถและโหดเหี้ยมกับพวกชาวบ้าน แต่กับคนดีๆพ่อไม่เคยปล้นเขาเลย”

สยุมภูถามว่าเธอมาอยู่ที่นี่นานหรือยัง เนตรทรายบอกว่าตั้งแต่สามขวบ พ่อพาพวกตนมาอยู่ที่นี่ แต่อยู่ได้ไม่ถึงปีแม่ก็เป็นไข้ป่าตาย สยุมภูดักคอว่า “คงหนีคดีมาสิ”

“ใครๆก็คิดแบบนั้น แต่พ่อเคยบอกฉันว่า พ่อไม่ได้หนีคดีแต่พ่อหนีคน”

สยุมภูทำหน้าไม่เข้าใจ เนตรทรายเลยเปลี่ยนเรื่องให้เขาเล่าเรื่องในกรุงเทพฯให้ฟังบ้างตนไม่เคยไปเลย สยุมภูถามว่าอยากรู้เรื่องอะไร เนตรทรายบอกว่าทุกเรื่อง แล้วเกาะแขนเขาชวนไปคุยทางโน้นกันดีกว่า

บุญรอดมองตามเนตรทรายที่เกาะแขนสยุมภูเดินไปด้วยสายตาไม่พอใจ

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"คิมเบอร์ลี่" เก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ออกแรงปะทะ "น้ำหนึ่ง" ใน "สองเสน่หา"

"คิมเบอร์ลี่" เก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ออกแรงปะทะ "น้ำหนึ่ง" ใน "สองเสน่หา"
6 พ.ค. 2564

06:31 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 7 พฤษภาคม 2564 เวลา 00:06 น.