นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ใต้ปีกปักษา

    SHARE

    ขณะที่ผีอัศนีพยายามวิธีสุดท้ายจะเข้าสิงร่างอคิน พอโน้มตัวลงไปจะทับร่างอคิน ริศาก็ผลักประตูเข้ามาเห็นพอดี ตกใจร้องลั่น “เย้ย...นั่นคุณจะทำอะไรพี่อคินน่ะ!”

    ริศาคิดว่าผีอัศนีจะทำมิดีมิร้ายอคิน เธอบอกว่าอย่าทำอะไร อคินเป็นคนดี รับปากว่าตนจะช่วยให้เขาได้ไปผุดไปเกิดให้ได้

    ริศาพูดเสียงดังกับผีอัศนีจนอคินตื่น เขางงว่าเธอพูดอะไรคนเดียว ริศาชะงักปดว่ายุงมารบกวน อคินซึ้งที่เธออุตส่าห์ตื่นมาไล่ยุงให้ ริศาเห็นอัศนียังพยายามจะสิงอคิน ห้ามก็ไม่ฟังจึงตบผีอัศนีบนหน้าอคินเพียะ!

    อคินงุนงงว่าตบหน้าตนทำไม ริศาอ้างว่าตบยุง อคินตกใจถามว่าน้องริศาไม่สบายหรือเปล่าทำไมพูดแปลกๆ ฝ่ายผีอัศนีก็พยายามจับมือริศาไว้ จึงเห็นรูปของสันติชัดๆถึงกับเซไป ริศาสงสัยว่าทำไมผีอัศนีเห็นรูปแล้วมีอาการแปลกๆ พลิกรูปสันติให้ดูบอกว่า

    “นี่รูปปู่ฉัน...สันติ เพื่อนคู่หูของคุณที่คุณให้ฉันเห็นในฝัน เหมือนคุณกับปู่สันติและผู้หญิงคนนั้น...”

    อคินงงแล้วงงอีก มองเลิ่กลั่กว่าริศาพูดกับใคร

    ฝ่ายผีอัศนีอารมณ์เปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราด

    หน้าหล่อๆกลายเป็นผีน่ากลัว ริศาถามผีอัศนีว่าปู่ตนไปแย่งแฟนเขาหรือ

    “สันติเป็นปู่ของเธอนี่เอง มิน่าล่ะ เพราะมันคือตัวต้นเหตุ ทำให้ฉันไม่ได้ไปผุดไปเกิด เพราะมันทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ ไอ้สันติ แกทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง...ทำไม...ทำไม!”

    ริศาตกใจกลัวมาก อคินที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ปลอบไปตามประสานักบินว่าอากาศแปรปรวนกะทันหันเท่านั้น แต่ผีอัศนีตะโกนอย่างโกรธแค้นขึ้น

    “ฉันไว้ใจมัน แต่มันทรยศฉัน...ไอ้เพื่อนชั่ว!!!”

    ริศากลัวตัวสั่น ในขณะที่อคินก็ยังปลอบว่าเป็นธรรมชาติ...ไม่มีอะไร ไม่ต้องกลัว ตนอยู่ตรงนี้...

    ริศากอดอคินขอร้องเขาอย่าทิ้งตนไปไหน อคินจึงประคองเธอเข้าห้องนอน ปลอบว่าไม่ต้องกลัวตนจะนอนเฝ้าอยู่หน้าห้อง ริศาขอร้องอย่าไป อยู่กับตนก่อนแล้วในคืนที่ฟ้าคำรามฝนกระหน่ำลมกระโชกนี่เอง อคินอยู่ปลอบริศาจนเผลอใจจูบเธอ ริศาอยู่ในความอบอุ่นรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ แต่พอได้สติก็บอกอคินว่าออกไปก่อนดีกว่าตนอยู่คนเดียวได้ พออคินออกไปริศาก็เอาหมอนมากอดปิดหน้าถามตัวเอง

    “โอ๊ย...ทำอะไรลงไปเนี่ย”

    ฝ่ายอคินเมื่อออกไปเห็นหน้าต่างบานหนึ่งเปิดก็เดินไปปิดบ่นงึมงำว่าลมฟ้าอากาศมันแปรปรวนจริงๆ... พิลึก แล้วตบปากตัวเองเบาๆ ด่าตัวเองว่าไปจูบน้องเขาได้ยังไง นิสัยไม่ดี เดินไปพูดกับรูปสารัตถ์อย่างรู้สึกผิด

    “พี่สารัตถ์ครับ ผมขอโทษครับที่ห้ามใจตัวเองไม่อยู่ไปจูบน้องริศาแบบนั้น ผมสัญญาครับว่าจะไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกเด็ดขาด... จนกว่า...จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสมครับ...”

    พูดแล้วอคินเขิน ทวนเบาๆ

    “จนกว่าจะถึงเวลา นี่แสดงว่าเรารอให้ถึงเวลานั้นอยู่ใช่ไหมล่ะ...ตาย ตาย ไอ้คิน”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 14:23 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์