ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

อินทรีแดง

SHARE

“มีใครเห็นอะไรผิดปกติไหม...มีใครเห็นอะไรบ้างไหม”

เงียบไม่มีเสียงตอบ มีเพียงคนแถวนั้นรีบเข้ามามุงดูยุทธพงษ์ที่ตายสนิท...

มารุตจมูกไว รีบมาทำข่าวถึงสถานที่เกิดเหตุ เดินไปชี้จุดที่ยุทธพงษ์ล้มลงเสียชีวิต “นี่...ท่านล้มลงตรงนี้เลยครับ ย้ำอีกครั้งนะครับในสนามยิงปืนของสำนักงานตำรวจฯ ต่อหน้าต่อตาสารวัตรมนตรี นี่มันหยามกันสุดๆ ผมถามคำเดียว ตำรวจไทยจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”

สำราญดูข่าวนี้จากแท็บเล็ต กดหยุดภาพไว้แล้วหันไปเล่นงานมนตรีที่ปล่อยให้ผู้อยู่ในความคุ้มครองตายไปต่อหน้า แล้วถามว่าเขาจะรับผิดชอบอย่างไร มนตรีให้คำมั่นจะจับปีศาจดำให้ได้ จะไม่ให้ข้าราชการท่านนั้นและเหยื่อรายอื่นต้องตายเปล่าเด็ดขาด

“ทำตามที่พูดให้ได้นะสารวัตร อย่าทำให้ตำรวจต้องขายขี้หน้ามากกว่านี้ เข้าใจไหม”

ooooooo

สิงห์เอาคลิปข่าวของมารุตให้เทียมดูเป็นช่วงที่มีภาพข้าราชการที่เสียชีวิตพอดี ถามว่านี่ใช่คนเดียวกับที่เทียมให้เขาไปขโมยมือถือมาใช่ไหม เทียมยอมรับว่าใช่

“ผมอยากรู้ว่างานที่ซินแสให้ผมทำวันนั้นเกี่ยวข้องกับการตายของเขาหรือเปล่า”

เทียมพยักหน้ารับคำ สิงห์สงสัยเกี่ยวกันอย่างไร เทียมออกตัวนี่ถ้าไม่ใช่เขาตนคงไม่เล่าให้ฟัง ตนทำงานให้องค์กรไป่หลง องค์กรนี้มีระดับแกนนำอยู่ 5 คนเรียกว่าภูตมรณะทั้งห้า ตนคือภูตมรณะเบอร์ 5 หน้าที่ของตนคือคอยมองหาคนที่มีความสามารถตามที่หัวหน้าใหญ่ต้องการ แล้วชวนคนเหล่านั้นเข้าไป่หลง สิงห์ถึงบางอ้อ ถ้าพวกนั้นปฏิเสธเทียมก็จะส่งคนไปฆ่าใช่ไหม เทียมส่ายหน้า นั่นเป็นหน้าที่ของภูตมรณะคนอื่น

“ในการหาคนที่เหมาะสม บางทีฉันก็ต้องการข้อมูลว่าคนนั้นเหมาะสมจริงหรือไม่ ยกตัวอย่างข้าราชการคนนั้นฉันดูข้อมูลต่างๆในมือถือเขา ฉันก็รู้ว่าเขาเหมาะกับงานบางส่วนของไป่หลง พอแน่ใจฉันจึงชวนเขา น่าเสียดายที่เขาปฏิเสธ”

“แปลว่าทุกคนที่ซินแสให้ผมไปขโมยของมาก็เพื่อตรวจสอบคุณสมบัติของคนคนนั้น”

“ถูกต้อง ตอนนี้ฉันหาข้าราชการคนอื่นได้แล้วและกำลังหาแนวร่วมที่เป็นนักธุรกิจซึ่งเป็นงานใหม่ของแก”...

เมื่อกลับถึงรังอินทรี โรมเล่าเรื่องที่คุยกับเทียมให้เกรซฟัง รู้สึกผิดที่ตัวเองมีส่วนทำให้ข้าราชการท่านนั้นต้องตาย เธอปลอบว่าอย่าคิดมากถึงเขาไม่ทำงานนี้ เทียมก็มีคนอื่นทำแทนอยู่ดี สุดท้ายมันก็จบลงแบบเดิม

“ความหมายคือ...”

“ถ้าจะหยุดเรื่องนี้ คือต้องหยุดปีศาจดำ”

โรมมองแฟ้มเอกสารที่มีอยู่ครึ่งหนึ่ง แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้

โรมในคราบอินทรีแดงนัดวาสนามาเจอกันที่ร้านอาหารหรูบรรยากาศโรแมนติกเปิดเพียงไฟสลัวๆ บริกรพาเธอไปนั่งโต๊ะด้านในสุดมีเทียนไขจุดอยู่ บนโต๊ะ สักพักอินทรีแดงเข้ามานั่ง เธออึ้งไปเล็กน้อย

“ไม่คิดว่าคุณจะใส่หน้ากากเข้าร้านอาหารแบบนี้”

“จะที่ไหนก็ตามผมไม่ให้คุณเห็นใบหน้าผมง่ายๆหรอก”

วาสนาสงสัยทำไมต้องนัดเจอร้านนี้ อินทรีแดงไม่อยากหยาบคายถ้าจะนัดสุภาพสตรีไปแลกเปลี่ยนของกันในปั๊มน้ำมันหรือลานจอดรถ ที่สำคัญร้านนี้มืดดี เขาไม่อยากเป็นเป้าสายตาคนอื่นโดยไม่จำเป็น จังหวะนั้นบริกรนำอาหารมาเสิร์ฟ วาสนาทักท้วงว่ายังไม่ได้สั่ง อินทรีแดงตอบคำถามแทนบริกรว่าเขาเป็นคนสั่งให้เธอเอง 


นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"มุก" จับคู่ "ลุค" โปรยเสน่ห์เคมีจิ้น “นายคะ อย่ามาอ่อย” ซีรีส์โรแมนติกคอมเมดี้

"มุก" จับคู่ "ลุค" โปรยเสน่ห์เคมีจิ้น “นายคะ อย่ามาอ่อย” ซีรีส์โรแมนติกคอมเมดี้
15 พ.ค. 2564

01:15 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 15 พฤษภาคม 2564 เวลา 02:16 น.