ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

อินทรีแดง

SHARE

สายวันเดียวกัน ระหว่างที่เอาหนังสือลาออกไปยื่นให้ชาลีเนื่องจากไม่สามารถไปแอฟริกาตามที่เขาสั่งได้ วาสนาต้องแปลกใจปนดีใจเมื่อรู้จากเขาว่าไม่ต้องลาออกและไม่ต้องไปแอฟริกาแล้ว คุณโรมสปอนเซอร์ของเราบอกว่าไม่ต้องทำแล้ว วาสนาสงสัย ทำไมโรมถึงเปลี่ยนใจ

“เขาไม่ได้บอก ไอ้พวกคนรวยก็งี้แหละชอบทำอะไรตามใจตัวเอง ไม่ได้ด่านะ แต่พ่อแม่มันเลี้ยงมาอย่างนี้ ถ้าเธออยากรู้เหตุผลก็ไปถามเขาเอาเองแล้วกัน” พูดจบชาลีขยำจดหมายลาออกปาใส่หน้า “เอาใบลาออกกลับไปด้วย”...

เที่ยงนี้ วาสนานัดลุงจันกับฮ็อตมากินข้าวด้วยกัน ระหว่างกินอาหารเธอเล่าเรื่องที่ตัวเองกับฮ็อตถูกพวกไป่หลงลักพาตัวกับเรื่องที่กำลังสืบคดีไป่หลงให้ลุงจันฟัง แทนที่เขาจะโกรธที่เธอพาลูกชายของเขาไปเสี่ยงกลับหัวเราะชอบใจที่ลูกได้ทำอะไรเสี่ยงบ้างจะได้มีภูมิคุ้มกัน

“ว่าแต่หลานเถอะวาสนา ฟังจากที่หลานเล่าหลานต้องเจอกับทั้งไป่หลงทั้งอินทรีแดง ลุงว่าลุงต้องสอนอะไรหลานเพิ่มซักหน่อยแล้วล่ะ”...

หลังกินข้าวเสร็จ ลุงจันชวนวาสนากลับบ้านเทียนประดับเพื่อเรียนการต่อสู้ด้วยมีดโค้งสไตล์เปอร์เซีย เธอฝึกฝนอย่างตั้งใจ ไม่นานนักก็เริ่มใช้ได้คล่อง...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน สำราญเรียกมนตรีมาพบที่ห้องทำงานเพื่อมอบหมายงานใหม่ให้ ท่านเพิ่งได้รับรายงานว่ามีข้าราชการผู้ใหญ่ท่านหนึ่งไม่สนใจคำชวนของไป่หลง ตอนนี้ได้รับรูปปีศาจดำทางมือถือ ท่านเองยังไม่ทราบรายละเอียดอะไรมากนักว่าได้มาเมื่อไหร่ตอนไหนเพราะตัวข้าราชการคนนี้ไม่ใช่เป็นคนแจ้งความ เขาไม่ใส่ใจและไม่กลัวด้วย เราทราบเรื่องนี้จากภรรยาของเขา

“ผมจะรีบไปหาเขาเดี๋ยวนี้เลยครับ”

ooooooo

ไม่นานนัก มนตรีกับลูกทีมไปพบกับยุทธพงษ์ ข้าราชการผู้ใหญ่ท่านนั้นที่สนามยิงปืนของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ท่านเป็นข้าราชการรายเดียวกับที่สิงห์หลอกล่อขโมยมือถือของท่านมาจากร้านอาหารนั่นเอง

หลังจากแนะนำตัวกันเสร็จสรรพ มนตรีสอบถามถึงเรื่องคดี ทราบว่าท่านได้รับรูปปีศาจดำ ท่านหยิบมือถือที่มีรูปปีศาจดำให้ดู ทั้งมนตรีและชาติต่างตกใจเมื่อเห็นวันเวลาที่ระบุไว้ในรูป เพราะเหลืออีกไม่กี่นาทีจะถึงเวลานั้น รีบชักปืนขึ้นมาเตรียมพร้อม

“ผมว่าท่านไปกับผมดีกว่าครับ”

“คุณคิดว่าผมประมาทเหรอ เปล่าเลย ผมเลือกมาที่นี่เองเพราะอะไรคุณน่าจะรู้ ในค่ายนี้มีเวรยาม ตลอด 24 ชั่วโมง คนร้ายลอบเข้ามาไม่ได้หรอก รอบตัวโล่งแจ้งไม่มีที่ให้พลแม่นปืนซุ่มยิง แล้วผมก็มีไอ้นี่” ยุทธพงษ์หยิบปืนลูกซองขึ้นมาโชว์ มนตรี

เห็นด้วยกับท่านทุกอย่าง แต่เพื่อความไม่ประมาท เนื่องจากเราไม่รู้ว่าปีศาจดำใช้วิธีไหนจัดการเป้าหมาย อาจจะไม่ใช่การซุ่มยิงก็ได้ ท่านดูนาฬิกาข้อมือตัวเอง

“งั้นอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้ามันก็คงลงมือแล้ว ถ้าผมตายคุณช่วยดูให้ด้วยแล้วกันว่าผมตายยังไง” ยุทธพงษ์หยิบปืนออกไปที่ช่องยิงสวมที่ป้องกัน

เสียงดังที่หู บรรจุกระสุนในรังเพลิงแล้วยิงไปที่เป้า มนตรีกับลูกทีมกวาดตามองไปรอบๆอย่างละเอียดยิบกลัวจะถูกซุ่มยิง ทันใดนั้นยุทธพงษ์ล้มตึง มนตรีรีบวิ่งไปเช็กสัญญาณชีพ พบว่าท่านเสียชีวิตแล้ว ลุกพรวดขึ้นมองหาปีศาจดำแต่ไม่พบพิรุธ ตะโกนไปรอบๆ


นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"มุก" จับคู่ "ลุค" โปรยเสน่ห์เคมีจิ้น “นายคะ อย่ามาอ่อย” ซีรีส์โรแมนติกคอมเมดี้

"มุก" จับคู่ "ลุค" โปรยเสน่ห์เคมีจิ้น “นายคะ อย่ามาอ่อย” ซีรีส์โรแมนติกคอมเมดี้
15 พ.ค. 2564

01:15 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 15 พฤษภาคม 2564 เวลา 03:01 น.