ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

อินทรีแดง

SHARE

อินทรีแดงได้รับการติดต่อจากกุหลาบให้ไปพบกันที่ห้องอาหารหรูแห่งหนึ่ง ทันทีที่เจอหน้าคนนัด เขาต่อว่าเป็นชุดว่าถึงกุหลาบจะรู้ความลับของเขาไม่ได้แปลว่าเขาจะตกเป็นทาสให้มาชี้นิ้วสั่งให้ทำโน่นทำนี่ได้

“ผมมีธุระจำเป็น” พูดจบวาสนาในคราบกุหลาบหยิบกล่องของขวัญยื่นให้อินทรีแดง พร้อมกับอวยพรวันเกิด เขาถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนถามรู้ได้อย่างไรว่าวันนี้เป็นวันเกิดเขา

“เอาเป็นว่ารู้ก็แล้วกัน แล้วจะไม่เอาของขวัญเหรอ...ไม่ใช่ระเบิดหรอก”

“ฉันก็ไม่คิดว่ามันเป็นระเบิด แต่มันแปลกใจที่แกให้ของขวัญวันเกิดฉันแถมกระดาษห่อก็หวานซะขนาดนี้ ไอ้ข้างในเนี่ยถ้าเป็นระเบิดจริงๆก็โอเค แต่กลัวจะเป็นกล่องดนตรีเพลงหวานๆนี่อะสิ ถามจริงๆ เถอะ  แกคิดอะไรกับฉันหรือเปล่า” คำพูดของอินทรีแดงทำเอากุหลาบขำกลิ้ง

“บ้า...ตะเองก็...เอาไปเถอะตั้งใจให้จริงๆ ถือเป็นคำขอบคุณที่คุณช่วยชีวิตคนที่ผมเคารพรักที่สุด”

“ผมช่วยมาตั้งหลายครั้ง ทั้งช่วยคน ช่วยหมาช่วยแมว หมายถึงครั้งไหนล่ะ”

“เดาดูสิครับ” วาสนากลัวคุยนานแล้วหลุดให้เขาจับได้ ก็เลยขอตัวกลับก่อนแล้วลุกออกไปเลย จากนั้นไม่นานโรมกลับถึงบ้าน ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้ามา เกรซกับจิ๊บที่รอท่าอยู่อวยพรวันเกิดให้ เกรซต่อว่าทำไมกลับดึกนัก ถ้าท่านกับจิ๊บง่วงหลับไปก่อนจะไม่มีใครอวยพรวันเกิดให้เขา

“ครับ มันเคยเป็นแบบนั้นครับ แต่ปีนี้มีคนอื่นอวยพรวันเกิดผมด้วย อวยพรก่อนน้ากับจิ๊บอีกนะครับ” โรมว่าแล้วเดินจากไปสีหน้ายิ้มแย้ม เกรซดักคอสงสัยจะเป็นสาวสวยถึงได้สดชื่นขนาดนี้ เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทั้งที่คนอวยพรเป็นผู้ชายแต่ทำไมเขาถึงได้ลั้นลานัก...

ครั้นอยู่ในห้องเพียงลำพัง โรมแกะของขวัญออกดูเป็นกล่องดนตรีอย่างที่เดาไว้จริงๆ เขาไขลานกล่องนั่น เสียงเพลงโรแมนติกหวานรื่นหูดังออกมา เสียงเพลงทำให้หัวใจเขาเต้นแรงจนต้องเอามือจับอกข้างซ้าย แล้วหันไปมองกระจกเงา เห็นตัวเองหน้าแดงๆก็อดขำไม่ได้

“ใจเต้น หน้าแดง ฉันปิ๊งไอ้กุหลาบเหรอเนี่ย”...

เช้าวันต่อมา หางหงส์ไปที่บริษัทซึ่งปรากฏในคลิปถามหาคนที่ชื่อพ่อมด อ้างว่าเป็นเพื่อนเคยทำงานที่นี่ แต่ไม่มีใครรู้จักคนชื่อพ่อมด เธอกลับออกไปด้วยความผิดหวังโดยไม่รู้เลยว่ากำลังหาเหาใส่หัว...

ชาติเค้นสอบวุธตั้งแต่เมื่อวานยันเย็นวันนี้

ก็ยังไม่ได้อะไรคืบหน้า ผู้ต้องหาปฏิเสธเสียงแข็งว่าไม่รู้เรื่อง แถมไม่พบพิรุธอะไรสักอย่าง มนตรีเห็นว่าถ้าให้ชาติเค้นสอบต่อไปก็คงไม่ได้อะไร ส่วนเขาเองก็ไม่เคยสอบสวนลูกน้องมาก่อน สงสัยต้องให้ผู้การสำราญสอบให้

“เราต้องจับหนอนให้ได้ก่อนที่จางเฟยหย่วนจะมาเมืองไทย”

ขณะที่ชาติกับมนตรีนั่งกินข้าวกันไปคุยเรื่องงานกันไป ตำรวจสองนายที่เฝ้าอยู่หน้าห้องสอบสวนไม่ทันเห็นใครบางคน ใช้รีโมตเล็งไปที่กล้องวงจรปิดที่ติดอยู่บริเวณนั้น กล้องวงจรปิดช็อตดับพรึ่บหยุดทำงานทันที ตำรวจได้ยินเสียงผิดปกติจากกล้องจึงหันไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น คนที่ซ่อนอยู่โผล่ออกมาเล่นงานทั้งคู่หมดสติ

วุธนั่งอ่อนแรงอยู่ที่เก้าอี้ มือข้างหนึ่งถูกล่ามด้วยกุญแจมือติดกับโต๊ะ ครีมพรวดพราดเข้ามายื่นลูกกุญแจให้บอกให้รีบหนี เขาแปลกใจมากเธอเข้ามาในนี้ได้อย่างไร เธอขอร้องอย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้ เขาถูกใส่ร้ายและกำลังจะถูกฆ่าปิดปากต้องรีบหนีไปจากที่นี่ ทีแรกเขาไม่ยอมไปเพราะถ้าหนีก็เท่ากับยอมรับว่าตัวเองเป็นหนอน ครีมเห็นเขาไม่หลงกลจึงใช้มารยาร้อยเล่มเกวียนโกหกว่าเธอรักเขาไม่อยากเห็นเขาตาย

เขาหลงเชื่อหยิบลูกกุญแจมาไข ครีมดีใจประคองเขาไว้และบอกให้เขากอดเธอ แล้วพากันออกจากห้อง

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

รู้จัก "วินนี่ ศิภัชรดา" มิสทีน 2017 นางเอกน้องใหม่ "ฟ้า หิน ดิน ทราย"

รู้จัก "วินนี่ ศิภัชรดา" มิสทีน 2017 นางเอกน้องใหม่ "ฟ้า หิน ดิน ทราย"
14 พ.ค. 2564

07:20 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 14 พฤษภาคม 2564 เวลา 12:45 น.