ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

สุภาพบุรุษชาวดิน

SHARE

วศินทำ CPR ให้วาดทั้งที่น้ำตานองหน้า ปากก็ร้องเรียกแม่ให้กลับมา...อย่าทิ้งตนไป...

แตนวิ่งเข้าไปเห็นรู้ว่าน้าวาดเสียแล้ว บอกวศินให้หยุด พอแล้ว น้าวาดไม่อยู่แล้วอย่าให้น้าวาดต้องเจ็บปวดอีกเลย วศินร้องไห้โฮถาม เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น...

“ทำไม...ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทั้งๆที่แม่กำลังจะได้ผ่าตัดอยู่แล้ว ทำไม!??”

แตนเข้าไปกอดปลอบวศินร้องไห้ไปด้วยกันอยู่กับร่างของวาด...และไม่มีใครเห็น...มีน้ำตาไหลช้าๆ

ออกจากหางตาของวาดที่ปิดสนิท...

รุ่งขึ้นสรวิชญ์ไปหาวาดที่ร้านอีก เห็นร้านปิด ถามแม่ค้าในตลาดที่ใส่ชุดดำว่าทำไมร้านปิด เจ้าของร้านล่ะ แม่ค้าบอกว่า “เขาพาไปวัดแล้วล่ะคุณ” ซักถามจึงรู้ว่าวาดตายแล้ว สรวิชญ์ช็อก จะล้มทั้งยืน ดีแต่แม่ค้าช่วยรับไว้ทัน เขาถามเสียงแผ่วแหบแห้งว่า “แล้ววาดอยู่ที่วัดไหนครับ...”

วาดอยู่ที่วัดเล็กๆแห่งหนึ่ง บรรดาพ่อค้าแม่ค้าในตลาดไปงานรดน้ำศพวาดมากมาย ทุกคนปลอบให้กำลังใจวศินที่นั่งหน้าเศร้าน้ำตาไหลอยู่ข้างโลง ครู่หนึ่งแตนมาบอกว่าลุงวรกิจมา วศินลุกไปไหว้ต้อนรับ

“ความตายเป็นเรื่องธรรมดาที่เราทุกคนต้องพบเจอ ทำใจรับมันให้ได้วศิน” วรกิจเอ่ย วศินพูดน้ำตาคลอว่าตนช่วยแม่ไม่ทัน...“ไม่เป็นไรนะวศิน เธอทำดีที่สุดแล้ว ลุงเชื่อว่าแม่ต้องเข้าใจ”

“เสียใจด้วยนะนาย เข้มแข็งไว้นะ” หนูดีเอ่ยหน้าเศร้า วศินขอบคุณ

ทันใดเสียงสรวิชญ์ก็ดังขึ้น “วาด!!”

วศินหันมอง เห็นสรวิชญ์วิ่งเข้ามาในศาลาตรงไปที่โลงศพวาด ก็พุ่งเข้าขวาง เสียงแข็งใส่

“อย่ามายุ่งกับแม่ผม!!”

สรวิชญ์ไม่เคยเห็นวศินถามว่าเขาเป็นใคร วรกิจบอกว่าคือวศินลูกของวาด สรวิชญ์มองวศินอึ้ง วศินบอกให้เขากลับไปเสียแม่คงไม่อยากให้เขามาที่นี่ สรวิชญ์พยายามจะอธิบาย วศินย้ำเสียงแข็ง...

“ผมบอกให้คุณกลับไปไง”

“วศิน...ให้โอกาสเขาได้ลากันครั้งสุดท้ายเถอะ อย่างน้อยเขาก็คือคนที่แม่เธอรัก” วรกิจหว่านล้อม

“ผมจะให้โอกาสคุณได้ขออโหสิกรรมกับสิ่งที่คุณทำกับแม่” วศินเสียงอ่อนลงและเปิดทางให้

สรวิชญ์เข้าไป สรวิชญ์เข้าไปคุกเข่ามองโลงศพวาดน้ำตาไหลด้วยความเสียใจและรู้สึกผิดมาก...

สุดาวรรณยืนมองอยู่นอกศาลา เหยียดยิ้ม พึมพำสะใจ

“ตายๆไปซะก็ดีนังวาด จะได้จบเรื่องสักที!!”

ooooooo

แตนมองหน้าสรวิชญ์รู้สึกคุ้นๆ แล้วนึกได้ว่าเป็นคนที่ตนเอาน้ำไปเสิร์ฟเมื่อวานนั่นเอง เดินไปถามวศินว่าผู้ชายคนนี้พ่อพี่เหรอ? วศินพยักหน้าแกนๆ แตนบอกว่า “เขามาหาน้าวาดเมื่อวานนี้”

วศินตกใจ แตนเล่าว่าก่อนที่ตนจะไปตลาด เขามาหาน้าวาดคุยกันอยู่พักหนึ่งก็กลับ ตนไปตลาดกลับมาก็เจอน้าวาด...พร้อมพี่นั่นแหละ

วศินพรวดไปกระชากสรวิชญ์ถามเกือบเป็นตะคอกว่า “คุณพูดอะไรกับแม่ แม่ถึงตาย!!”

สรวิชญ์ชะงักอึ้ง วศินถามซ้ำเขาจึงพยักหน้า วศินถามว่าเขาพูดอะไรกับแม่! วรกิจเห็นเหตุการณ์จึงเข้าไปบอกวศินให้ใจเย็นๆ สรวิชญ์บอกว่า

ตนไม่ได้พูดอะไร

“ไม่จริง คุณต้องพูดอะไรทำให้แม่เสียใจแน่ๆ คุณรู้ไหมว่าแม่เป็นโรคหัวใจอยู่”

“ฉัน...” สรวิชญ์ส่ายหน้าถามว่า “วาดเป็นโรคหัวใจหรือ”

วศินโกรธพุ่งเข้าจับตัวเขาเขย่า ร้องไห้ถามว่าคุณมายุ่งกับพวกเราทำไม เสียงสะท้านว่า “คุณทำให้แม่ต้องตาย!!” เงื้อหมัดจะต่อย ทุกคนที่ดูอยู่ต่างตกใจร้องกรี๊ด

“นายวศิน!!” หนูดีร้องเสียงดังเหมือนเตือนสติวศิน เขายั้งมือไว้ทันแต่โกรธจนสั่นไปทั้งตัว ต่างจ้องหน้ากัน หนูดีทนไม่ได้วิ่งเข้าไปต่อว่า “นายจะบ้าเหรอนายวศิน นี่พ่อนายนะ”

“วศินอย่า!!” วรกิจเรียกเตือนสติอีกคน วศินจึงลดมือลง

“เธอจะเชื่อฉันหรือไม่ก็ตาม แต่ฉันไม่ได้พูดอะไรให้วาดเสียใจ ฉันแค่...”

“แค่คุณมาให้เห็นหน้าก็ทำร้ายจิตใจแม่มากพอแล้ว กลับไปซะ”

สรวิชญ์พยายามจะพูดอะไรอีก ถูกวศินไล่ให้กลับไป วรกิจจึงเข้าไปบอกสรวิชญ์ให้กลับไปก่อนแล้วพาวศินออกไป

หนูดีเห็นแววตาที่เจ็บปวดของวศินก็เห็นใจ ฝ่ายสรวิชญ์หันมองรูปหน้าศพวาดน้ำตาคลอ...

แต่คนที่มีความสุขที่สุดกับเหตุการณ์ทั้งหมดนี้คือสุดาวรรณ...เธอยิ้มอย่างมีความสุขคนเดียวอยู่ที่บ้าน

ooooooo

สรวิชญ์เพิ่งรู้ว่าวาดเป็นโรคหัวใจ เขาเดินซึมเข้ามาในบ้าน คิดถึงตอนกลางวันที่ไปหาวาดที่ร้านและอยากเห็นหน้าลูกแต่ถูกวาดปฏิเสธ ทั้งขออย่ามายุ่งกับตนและลูกอีกเลย

“เธอยังใจแข็งกับฉันเหมือนเดิมเลยนะวาด บางครั้งฉันก็สงสัยนะว่าเธอรักฉันบ้างไหม” วาดเงียบ “ถ้างั้น ฉันขออะไรเธออย่างนึง เป็นครั้งสุดท้ายจะได้ไหมวาด”

วาดหันมองหน้าเขานิ่งสงสัยว่าจะขออะไร...

ขณะสรวิชญ์กำลังนั่งเศร้าอยู่นั้น สุดาวรรณรู้ว่าเขากำลังเสียใจที่วาดตายแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้เดินเข้าไปถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่าสีหน้าดูไม่ดีเลย สรวิชญ์พาซื่อบอกว่า “คุณสุ...วาดตายแล้ว”

“ตายจริง!!! ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ แล้วเขาเป็นอะไรตาย”

สรวิชญ์บอกว่าหัวใจวายหลังจากที่ตนไปหาที่ร้านไม่นาน สุดาวรรณทำเป็นตกใจมากถามว่าทะเลาะกันหรือเปล่า

“เปล่า...เราแค่คิดไม่ตรงกันนิดหน่อย ผมไม่คิดว่าจะทำให้วาด...” สรวิชญ์ก้มหน้าน้ำตาซึมพูดไม่ออก

Powered by Froala Editor

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“แจนจัง” ไอดอลวัยใส พลิกรับบทแม่ตั้งท้อง

“แจนจัง” ไอดอลวัยใส พลิกรับบทแม่ตั้งท้อง
29 มี.ค. 2563
07:30 น