ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    สวยซ่อนคม

    SHARE

    ส่งไห้ประคองเหลาไท่ออกจากบ้านโป้ยหลังจากนั้น สีหน้าหญิงชราผู้นำตระกูลปึงเครียดหนักด้วยความเป็นห่วงชื่อเสียงบริษัทและวงศ์ตระกูลที่รักษามานาน ส่งไห้อยากช่วยย่าแต่ไม่ทันเอ่ยปลอบมือถือเขาก็ส่งเสียง

    สุ้ยไถ่นั่นเองที่โทร.มาตามหาเหลาไท่และความคืบหน้าเรื่องบริษัทจากน้องชายฝาแฝด

    “นี่ฉันเอง...เหลาไท่เป็นยังไงบ้าง”

    “กำลังจะไปบ้านเพื่อนเหลาไท่...นายมีอะไรอีก”

    “ฉันถามว่าเหลาไท่เป็นไงบ้าง”

    “ฉันต้องรายงานนายทุกวี่วันที่มางั้นหรือ นายไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่ฉัน อีกอย่างฉันมากับเหลาไท่”

    ท่าทีวีนแหลกของส่งไห้ทำให้สุ้ยไถ่เหลืออด ประชดกลับ “ใช่...นายต้องส่งข่าวให้ฉันรับรู้ทุกฝีเก้า ลำพังนายฉันไม่สนใจเท่าไหร่นักหรอก แต่นั่นเหลาไท่ทั้งคน...นายจะคุ้มครองเหลาไท่ได้แค่ไหนกัน”

    “นายก็เป็นคนแบบนี้ไง มองโลกแง่ร้าย เป็นลบเสมอ ไม่เคยมีใครดีนอกจากตัวนาย”

    “ส่งไห้! ฉันแค่อยากโทร.มาเตือน แกทำอะไรต้องระวังตัว อย่าไว้ใจใครง่ายๆ”

    “ก็นั่นน่ะสิ! ขนาดพี่ชายแท้ๆฉันยังไว้ใจไม่ได้เลย”

    ส่งไห้วกมาเรื่องอ้ายผิงจนได้ สุ้ยไถ่ถอนใจเหนื่อยหน่าย “นี่ฉันกำลังพูดเรื่องงานอยู่นะ”

    น้ำเสียงดุๆของพี่ชายช่วยเรียกสติส่งไห้ สุ้ยไถ่ได้จังหวะสั่งเสียงเข้ม “ไม่ว่านายจะรู้ข้อมูลอะไรมาก็ตาม ตอนนี้ฉันอยากให้นายพาเหลาไท่กลับกรุงเทพฯก่อน กลับมาปรึกษากันที่นี่ว่าจะทำยังไงต่อเพราะที่นั่นนายไม่มีใคร”

    “ที่กรุงเทพฯ...ฉันก็ไม่เหลือใครแล้วรึเปล่า”

    “ฟังนะน้อย...ฉันห่วงความปลอดภัยของเหลาไท่มากที่สุด”

    “หึ! พี่ใหญ่ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว นึกว่าเก่งอยู่คนเดียวรึไง”

    จบคำก็วางสายดื้อๆ สุ้ยไถ่เซ็งมาก ทิ้งตัวพิงเก้าอี้พลางพึมพำถึงน้องชายฝาแฝด

    “แกมันอ่อนต่อโลกเกินไปส่งไห้!”

    ส่งไห้ไม่ยี่หระความห่วงใยของพี่ชายฝาแฝด หันหาเหลาไท่ที่ทำหน้าเครียดไม่หาย

    “เหลาไท่คิดจะทำอย่างไรกับอาโป้ยครับ”

    เหลาไท่ถอนใจยาว เหนื่อยใจเหลือเกินกับเรื่องทั้งหมด “อาโป้ยเป็นแค่เบี้ยตัวนึง ถ้าจะหาคนผิดก็เป็นตัวย่าเองที่ปล่อยปละละเลยบริษัทมานานเพียงเพราะความไว้ใจที่ให้ต่อตระกูลฟัง”

    “เหลาไท่คิดว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคนในตระกูลฟังหรือครับ”

    “ย่าเอะใจตั้งแต่สุ้ยไถ่เอารูปเรือที่ถูกดัดแปลงมาให้ดูแล้ว ย่าถึงตัดสินใจพาหลานมาที่นี่”

    “อ้อ...ถ้าพี่ใหญ่มากับเหลาไท่เขาคงช่วยได้มากกว่าผมแน่ๆ”

    “ให้ใหญ่อยู่ที่กรุงเทพฯดีแล้ว ทางโน้นจะได้ไม่สงสัย ย่าเริ่มรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ ย่าไม่อยากให้เขารู้ทันเรา”

    “เหลาไท่หมายถึงใคร...ไอ้เสียนหรือครับ”

    ooooooo

    จนแล้วจนรอดเหลาไท่ก็ไม่พูดเรื่องเสียน ส่งไห้ตกในภวังค์ความคิดของตนเงียบๆกระทั่งถึงทางโค้งเปลี่ยวก็ต้องหักหลบรถกะทันหัน พลันสายตาเขาก็เห็นปลายกระบอกปืนจากท้ายรถกระบะคู่กรณีเล็งมาที่เขากับย่า!

    ส่งไห้ไม่มีทางเลือกต้องหักหลบอีกรอบจนรถแฉลบข้างทางชนต้นไม้ เขาสลบไปพักใหญ่กว่าจะรู้สึกตัวและปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัวด้วยความยากลำบาก

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ฟิล์ม" โชว์จูจุ๊บ "บี" สวีตหวาน ไม่แคร์สื่อ ใน "ฉันชื่อบุษบา EP.3"

    "ฟิล์ม" โชว์จูจุ๊บ "บี" สวีตหวาน ไม่แคร์สื่อ ใน "ฉันชื่อบุษบา EP.3"
    8 ส.ค. 2563

    01:01 น.