ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มุกเหลี่ยมเพชร

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เพชรอาการดีขึ้นมาก ย้ายตัวเองกลับมาอยู่บ้านโดยได้รับการดูแลจากทั้งพ่อและแม่เป็นอย่างดี เจนจบตามมาส่ง ส่วนมุกแยกตัวไปหาพี่ชาย แต่บอกเจนจบว่าจะกลับไปที่บ้าน...

ฝ่าย ศักดา หลังจากรู้เรื่องเครื่องดักฟังเมื่อคืน เช้านี้เขากับพ่อจึงวางแผนเอาเครื่องดักฟังไว้ที่เดิมแล้วพูดคุยกันไปมา เพื่อตบตาไอ้คนที่มันอยากรู้อยากเห็น

“เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เราจะทำยังไงต่อล่ะพ่อ”

“ทุกคนต้องพุ่งมาที่เรา”

“เพชรคงคิดว่าผมเป็นคนสั่ง เพราะเราแย่งลูกค้ากันอยู่ แต่ผมชอบการแข่งขันแบบแฟร์ๆ บริสุทธิ์ยุติธรรม ไม่มีเล่นลอบกัดลับหลัง”

“น่าสงสารเพชรจริงๆ อยากเป็นที่หนึ่งแต่ทำงานไม่ตรงไปตรงมา ไปสร้างศัตรูไว้ที่ไหนบ้างก็ไม่รู้”

มุก ฟังการสนทนานี้อยู่กับคมกฤชที่คอนโดฯ ทั้งคู่สีหน้าผิดหวัง คมกฤชมั่นใจว่าศักดารู้ตัวแล้วว่ามีเครื่องดักฟัง...ไม่ทันที่สองพี่น้องจะ ปรึกษาหารืออะไรกันต่อ เสียงกริ่งหน้าห้องดัง คมกฤชเดินไปเปิด ปรากฏว่าเป็นรุจายืนหน้าตาบ้องแบ๊วใสแจ๋ว

มุกเห็นพี่ชายเงียบไป จึงเดินตามมาดู พอเห็นรุจาก็ทักทายกันเล็กน้อย ก่อนรุจาจะพาตัวเองเข้ามาในห้อง โดยที่คมกฤชไม่เต็มใจ ยืนเท้าเอวมองเธอเบื่อๆ

“เธอนี่มันเห็บเหาฉลามจริงๆรุจา ตามติดไม่ยอมหลุด”

“พอดีจะไปทำสังฆทานล้างซวยน่ะค่ะ เลยมาดูว่าพี่ชายคุณมุกยังอยู่ดีหรือเปล่า จะได้ทำบุญให้ทีเดียว”

“พี่กฤชไม่ตายง่ายๆหรอกค่ะ รุ่นนี้อึด หนังหนา”

“รุจาก็ว่าอย่างงั้นแหละค่ะ คนแบบนี้ลงไปนรกก็ป่วนนรกแตก”

มุกชะงัก แปลกใจที่รุจากล้าพูดแรงขนาดนี้ “หนูมุกไม่นึกว่าจะมีใครกล้ากับพี่กฤชแล้วนะเนี่ย”

“รุจาไม่เคยกลัวนะคะคุณหนูมุก ที่ยอมๆให้ก็จำเป็นทั้งนั้น”

“จำเป็น...อืม...ฟังแล้วอยากดีดออกไปทางหน้าต่าง” คมกฤชฮึ่มฮั่ม รุจาทำลอยหน้าไม่กลัว เปรยเบาๆ

“ฉันกลับบ้านแล้วนะ”

“ไม่ไล่...ก็ไม่ไป”

“นายไม่ไล่ ฉันก็ตั้งใจกลับอยู่แล้ว ช้าไปอีกวันเดียวแต่ได้ช่วยราชการตำรวจ”

“งั้นเลย?” คมกฤชหมั่นไส้

“เป็นนักข่าวนี่คงสนุกนะคะคุณรุจา”

“ก็ งั้นๆค่ะ ถ้าเจอแหล่งข่าวแย่ๆ ก็เหนื่อยหน่อย เป็นเลขาฯอย่างคุณหนูมุกน่าจะสนุกกว่า ได้ทำงานกับของสวยๆงามๆ กับเจ้านายหล่อๆเก่งๆ ไม่ปากจัด ปากขึ้นรา ปากหมา หน้าซีดๆ”

รุจาค้อนประชดคมกฤช...มุกจับสังเกตแล้วยิ้มบางๆ มั่นใจกับความสัมพันธ์ของคนคู่นี้ว่าไม่ธรรมดาแน่

ooooooo

เย็นนั้น ชนินทรมาเยี่ยมเพชรที่บ้าน...เพชรนั่งพิงหมอนบนเตียงนอน สายตามองตรงไปที่ชนินทร อย่างยากจะคาดเดาความรู้สึก

“เสียดาย...ถ้าฉันไป นายคงไม่เจ็บขนาดนี้”

“เพราะโจรจะไม่กล้าทำอะไรฉัน ถ้าเห็นนาย”

“หมายความว่ายังไง เพชร...ทำไมนายพูดแบบนั้น”

“ฉันนึกว่าโจรมันจะเกรงใจนาย”

“ที่ฉันคิด...คือฉันจะไม่นั่งใจเย็นรอนายที่รีสอร์ตเหมือนเจนจบ ฉันจะตามนายไปที่เหมือง แล้วก็อาจจะช่วยนายจากโจรพวกนั้นทันเวลา”
“นายก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันคนนึง”

“นายเจ็บแบบนี้ เรื่องทำชุดหมั้นให้ลูกสาวนายกฯคงต้องเลื่อนไป”

“ไม่เลื่อน...”

“แต่นายเจ็บ”

“ฉันแค่เจ็บ ยังไม่ตาย แล้วก็ไม่ให้ใครหน้าไหนมาขวางงานที่ฉันกำลังทำ...ไม่ว่าใครหน้าไหนทั้งนั้น”

เพชรย้ำหนักแน่น จ้องเขม็ง ทำเอาชนินทรหนาวๆ ร้อนๆกับสายตานิ่งเย็นของเพื่อน...

ด้าน นายภูผา หัวหน้าแก๊งโจรปล้นอะดอเรลลา บัดนี้เขากับลูกน้องต้องหลบซ่อนสายตาตำรวจ เมื่อชายลึกลับติดต่อมาครั้งนี้แล้วต่อว่าเรื่องภูผาทำร้ายเพชร ภูผาจึงย้อนอย่างมีอารมณ์ว่า

“ผมทำตามคำสั่งศักดา ใครจ่าย ผมก็ทำ...ผมก็เดือดร้อนเหมือนกัน ตำรวจตามล่าถึงที่คอนโดฯ คุณก็ช่วยอะไรผมไม่ได้ มันล่าผม ผมก็จะล่ามันบ้าง นี่มันเกินเรื่องอะดอเรลลาไปแล้ว คุณก็อยู่ในที่ของคุณ ส่วนผมจะสะสางความแค้นส่วนตัว”

ภูผาตัดสาย หันกลับมามองแก๊งของตนที่อยู่กันครบ ทุกคนแววตากระด้าง สีหน้าพร้อมจะลงมือ

ooooooo

เช้า วันนี้ สตาร์ไดมอนด์มีโอกาสต้อนรับแพรวากับเมษาที่เดินทางมาดูแหวนหมั้นที่บริษัท ออกแบบให้ นักข่าวหูตาไวตามติดคนดังระดับประเทศมาทำข่าว สาลินีเองก็อยากดังอยากออกสื่อ จึงพยายามกระแซะนักข่าวเพื่อให้สัมภาษณ์แทนเจ้านาย แต่ดูเหมือนนักข่าวจะไม่ค่อยให้ความสนใจสาลินี แต่พุ่งเป้าไปที่เพชรเสียมากกว่า

“สตาร์ไดมอนด์เป็นเกียรติมากครับที่ได้รับความเชื่อถือ ไว้วางใจให้ออกบบงานที่มีความหมายพิเศษขนาดนี้”

“แล้วเรื่องเพชร 500 ล้านที่หายละค่ะ ไปถึงไหนแล้ว” นักข่าวรายหนึ่งซัก เพชรยิ้มน้อยๆ ตอบอย่างใจเย็นว่า

“ทุกฝ่ายที่ติดตามกำลังทำงานประสานกันอยู่ ยังไงเราก็ต้องได้อะดอเรลลาคืนมาครับ”

นักข่าวรุมถ่ายรูปเพชร มุกยืนอยู่ด้านหลังห้องประชุมมองมาอย่างชื่นชม ส่วนรุจาที่อยู่ในกลุ่มนักข่าวค่อยๆขยับออกจากกลุ่มตรงมาหามุก
“เจ้านายคุณหนูมุกเท่บาดใจสุดๆเลยค่ะ”

มุกไม่ทันจะพูดอะไรกับรุจา สาลินีก็สาระแนเข้ามาเจ๊าะแจ๊ะรุจา มีอะไรจะถามไหม พี่ตอบแทนคุณเพชรได้ทุกอย่าง เพราะพี่เป็นเลขาฯ

“ไม่ เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร ตอนนี้ยังไม่อยากได้รายละเอียด” รุจาตัดบทแล้วถอยห่างออกไป แต่สาลินียังกระเหี้ยนกระหือรืออยากดังก้าวตามรุจาไปอีก มุกมองตามขำๆ แล้วหันไปทางเพชร เป็นจังหวะที่เพชรหันมาพอดี สองคนสบตากันยิ้มๆ มุกชูสองนิ้วแบบว่าสู้ๆ เพชรยิ้มตอบอารมณ์ดี โดยไม่รู้ว่าเจนจบมองท่าทีของเขาและเธออยู่ตลอด

ขณะที่สตาร์ไดมอนด์ ต้อนรับแขกวีไอพี แต่ที่เอสเคไดมอนด์ของสงครามบรรยากาศกำลังตึงเครียด สงครามเล่นงานลูกชายด้วยความโมโห ผลักศักดาไปกระแทกผนัง

“สมองน่ะมีไว้คิดเรื่องงาน ไม่ใช่เอาแต่บ้าผู้หญิง ทั้งชื่อทั้งเงินที่กำลังจะเป็นของเรา กลับไปเป็นของไอ้เพชรจนได้”

“แล้วจะให้ผมทำยังไง เราปาดหน้ามัน มันก็ปาดเรากลับ”

“แกก็ถามคนของแกสิ ว่าใครมันช่วยไอ้เพชรอยู่ แล้วก็จัดการตัดมือตัดเท้ามันซะ”

ศักดารับฟังด้วยความอึดอัดหนักใจ แต่เขาก็ไม่กล้าขัดใจพ่ออยู่ดี

ooooooo

รุจา กำลังจะกลับออกจากสตาร์ไดมอนด์ มุกตามออกมาส่งเธอ แล้วเหลือบเห็นนิจนันท์กำลังเดินตรงเข้ามา มุกจึงรีบบอกลารุจาแล้วหนีกลับเข้าไปอย่างรีบร้อน

สาลินีเดินเลี้ยวมาเห็นรุจาเข้าก็แถไปหา กรีดเสียงราวกับสนิทชิดเชื้อกันมาแต่ชาติปางก่อน

“ตาย แล้ว น้องนักข่าวขา...นึกว่ากลับไปแล้ว นี่นะคะนามบัตรพี่สาลี่ มีอะไรโทร.มาได้ 24 ชั่วโมง นัดคิวสัมภาษณ์ โชว์ตัว อีเวนต์อะไร รับได้หมดค่ะ”

รุจารับมาอย่างเสียไม่ได้ แล้วรีบเดินออกไป สวนกับนิจนันท์ที่ก้าวเข้ามา สาลินีเห็นนิจนันท์ก็ทักทายเสียงใส

“คุณนิจนันท์มาพบคุณชนินทรเหรอคะ พอดีกำลังอยู่ในงานแถลงข่าว”

“ฉันมาหาเพชร”

คำตอบนั้นทำให้สาลินีเสียงขุ่นขึ้นมาทันที ขณะที่มุกซึ่งแอบฟังอยู่ไม่ไกลก็ชะงักไปเหมือนกัน

“คุณเพชร? พอดีคุณเพชรก็ไม่ว่างน่ะค่ะ”

“พาฉันไปรอที่ห้องเพชร” นิจนันท์เสียงเข้ม

“ห้องคุณชนินทรดีกว่ามั้ยคะ”

“เธอเป็นเลขาฯเพชรมาตั้งนาน ยังไม่รู้อีกเหรอว่าฉันสำคัญยังไง”

“ทราบค่ะว่าสำคัญ ว่าเป็นเพื่อนเก่า ไม่ใช่ภรรยา สาลี่ก็เลยให้คุณไปรอที่ห้องสามี”

“เธอนี่ทำหน้าที่เลขาฯดีนะ รอบคอบไปซะทุกเรื่อง เดี๋ยวฉันจะรายงานเพชรให้ว่าควรจะจัดการกับเลขาฯ อย่างเธอยังไง”

นิ จนันท์มองสู้ตาสาลินี...สาลินีเชิดมองกลับนิจนันท์อย่างไม่เป็นมิตร อีกครู่ต่อมาเมื่อนิจนันท์ได้เข้าพบเพชรในห้องทำงาน สาลินีตามมาจับตา โดยชนินทรกับเจนจบก็อยู่ด้วย

“เพชร เป็นอะไรมากหรือเปล่า ใครทำร้ายเพชร จับตัวได้หรือยัง”

“ไม่เป็นไรหรอกนิจ ผมโอเค”

เจนจบมองชนินทรที่ยืนเฉย แต่จริงๆในใจพยายามระงับอารมณ์ แถมนิจนันท์ก็หันมาตำหนิเขาเข้าให้อีก

“ดูแลเพชรยังไง ถ้าเกิดเพชรเป็นอะไรขึ้นมา...”

ชนินทรรีบเดินมาโอบไหล่ภรรยาทั้งที่เธอยังพูดไม่จบ ทำให้เธอชะงักเงียบไป

“เพชรก็บอกแล้วไง...ไม่เป็นอะไร ผมรู้ว่าคุณห่วงเพื่อน”

“ใช่ ฉันห่วงเพชรมาก”

ชนินทรบีบมือลงที่ไหล่นิจนันท์แต่แววตายังยิ้ม นิจนันท์ เจ็บจนทนไม่ไหว บิดตัวออกทำเป็นเบี่ยงมานั่งที่เก้าอี้

“แล้วไหน แฟนเพชรล่ะคะ นิจมาตั้งนานแล้ว ยังไม่เห็นเลย”

เพชร มองสาลินีทันที แต่เจ้าหล่อนกลับหยิบโทรศัพท์มือถือมากดช้าๆอย่างจงใจกวน สาลินีติดต่อไปยังมือถือมุก ถามว่าแวบหายไปไหนอีก มุกกำลังออกไปหน้าตึก ตอบกลับมาว่า

“หนูมุกไปหาหมอค่ะ วันนี้หมดนัดตรวจลำไส้ มันยาวกว่าปกติ อาจจะต้องตัดทิ้ง”

ตอบ แค่นั้นก็ตัดสาย มุกเดินไปขึ้นรถขับออกไป โดยไม่รู้ว่าบลูใส่แว่นดำนั่งอยู่ในรถภูผาแอบขับตาม...ฝ่ายสาลินี พอได้คำตอบจากมุกก็รายงานเพชรอย่างไม่ไว้วางใจว่า หนูมุกไปหาหมอ คงเป็นโรคลับๆล่อๆเหมือนเดิมมั้ง

“คุณสาลี่” เพชรขึ้นเสียงปราม

“เห็นบอกว่าลำไส้ค่ะ สงสัยจะหลายขด จนสาวไส้ออกมาไม่หมด”

“เลขาฯ เพชรตลกดีนะคะ” นิจนันท์ออกปาก “เมื่อกี๊นิจบอกจะมาหาพวกคุณ เธอก็ไม่ยอมให้เข้า ต้องย้ำอยู่ตั้งนานว่านิจเป็นเพื่อน...เพื่อนในกลุ่มที่สนิทมาก”

“เผอิญ คุณนิจนันท์เจาะจงมาห้องคุณเพชรน่ะค่ะ สาลี่ก็เลยสงสัยว่าเอ๊ะ...ทำไมไม่ไปรอที่ห้องสามี หรือคุณนิจจะจำผิดว่าสามีตัวเองคือคุณเพชร”

นิจนันท์ลุกพรวดด้วยความโกรธ ชนินทรเดินมาโอบภรรยา ก่อนพาเธอออกไป อ้างไม่อยากรบกวนเวลาทำงานของเพชร

“สาลินี เดี๋ยวคุณออกไปโทร.เช็กกับนักข่าวที่เราเชิญมาวันนี้หน่อยนะ ว่าการต้อนรับของเราโอเคมั้ย”

“ได้เลยค่ะคุณเพชร คุยกับนักข่าว สาลี่ถนัดมากค่ะ”

หลัง จากสาลินีออกไปแล้ว เจนจบถามเพชรอย่างรู้ใจว่าเขามีเรื่องจะคุยกับตนใช่ไหม ฟากชนินทรที่พานิจนันท์ออกไปที่ห้องทำงานของเขา พออยู่กันตามลำพัง ชนินทรก็แทบจะขย้ำคอนิจนันท์ด้วยความหึงหวงไม่พอใจ เขาดันเธอไปติดผนัง โต้เถียงกันไปมา

“ห่วงจนต้องวิ่งมาหามันถึงนี่”

“ฉันห่วงเพื่อนมันผิดตรงไหน”

“ไม่ผิดหรอก ถ้าผัวไม่ยืนอยู่ทั้งคน”

“ฆ่าฉันซะเลยสิ”

“แกอย่าท้าฉัน...”

“ให้ฉันตายที่นี่แหละ เพชรจะได้รู้ได้เห็นความชั่วของแก”

ชนินทรปล่อยมือจากนิจนันท์ทันที แต่สีหน้ายังเข้มดุพร้อมเอาเรื่อง

“ทำไม...กลัวเพื่อนไม่อุ้มชูให้น้ำให้ข้าวให้งาน เพราะรู้ว่ารังแกผู้หญิงเหรอ”

ขาดคำ เขาจิกผมเธอจนหน้าหงาย ถามว่าอยากเจ็บตัวนักใช่ไหม นิจนันท์กลับท้าทายให้ตบเลย ตบให้หนัก ตบให้คว่ำเหมือนอยู่ที่บ้าน

ชนินทรชะงัก คิดได้ว่าไม่ควรหลงทำตามที่นิจนันท์ท้า เลยเหวี่ยงเธอล้มไปกลางห้อง

“ทำไมไม่ตบ” เธอกระชากเสียงใส่

“ถ้าฉันตบ แกก็จะเอาไปฟ้องเพชร สู้ฉันไปหักซี่โครงแกที่บ้าน แล้วขังแกไว้ไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันดีกว่า”

นิ จนันท์นิ่งไป นึกกลัวแววตาดุร้ายของชนินทร...ส่วนอีกห้องเพชรกำลังคุยกับเจนจบ จู่ๆเพชรก็อยากดูสรุปบัญชีของบริษัทย้อนหลัง 5 ปี ทำให้เจนจบแปลกใจไม่น้อย

“ชนินทรก็เสนอให้นายดูทุกปีแล้วไม่ใช่เหรอ”

“ฉันอยากให้ตั้งคนตรวจสอบขึ้นมาต่างหาก”

“เพชร...นายจะทำอะไร”

“ฉัน แค่อยากรอบคอบในงานให้มากขึ้น นายหาคนมาดูบัญชีให้ฉันหน่อย ด่วนเลย เสร็จแล้วมารายงานฉันคนเดียว” เพชรสีหน้าเอาจริง จนเจนจบแอบหวั่นใจ

ooooooo

มุก มีนัดกับศักดาที่ร้านอาหาร เธอพยายามจะสืบเรื่องใครทำร้ายเพชรที่เหมืองบุษราคัม ในขณะที่ ศักดาก็อยากรู้ว่าเพชรสงสัยใครบ้าง แต่ผลปรากฏว่าศักดาทำเนียนปฏิเสธไม่รู้ไม่เห็น ส่วนมุกยังไม่ทันจะตอบว่าเพชรสงสัยใคร ก็พอดีเจ้าตัวโทร.มาตามมุกให้กลับไปออฟฟิศโดยด่วน

ศักดาอาสาขับรถไป ส่งมุกถึงหน้าออฟฟิศ แล้วถือโอกาสจับมือวิงวอนเธอว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก เพชรเดินออกมา เห็นภาพนั้น ยืนจ้องด้วยความไม่พอใจ แต่ศักดาก็ไม่ยอมปล่อยมือมุก แถมยิ้มกวนใส่เพชรอีกด้วย

“หายดีหรือยังเพชร เสียใจด้วยนะเรื่องถูกทำร้าย”

“ฉันควรจะพูดคำว่าเสียใจมากกว่า ที่นายพลาดงานสำคัญ”

เห็นสองหนุ่มขึงขังใส่กัน มุกรีบสะบัดมือจากศักดา ทำตลกขอร้องพวกเขาอย่าชกกันเพื่อแย่งตนเลย แต่สองหนุ่มโต้ตอบกันอย่างไม่สนใจเธอ

“ไม่เป็นไรหรอก ถึงไม่ได้งานนี้ เอสเคก็ยังอยู่ได้”

“ก็ ขอให้อยู่ไปนานๆ ตราบใดที่ยังทำงานอย่างสุจริต ไม่โกง ไม่เอาเปรียบ ไม่แทงข้างหลัง แกจะได้ไม่ต้องไปใช้เงินที่พ่ออุตส่าห์หามาให้...ในคุก”

เพชร จ้องเอาจริง ศักดาไม่กล้า เลี่ยงมาเป็นส่งจูบให้มุก นัดให้โทร.หากัน มุกไม่ตอบแต่ยกมือโบกบ๊ายบาย เพชรหมั่นไส้รีบกระชากแขนมุกออกมา แล้วพาไปสะสางกันที่บ้านของเขา โดยไม่รู้ว่าพ่อแม่และสาวใช้แอบดูด้วยความสนใจ จนกระทั่งคุณปักเผลอพลาดทำแก้วเครื่องดื่มตกเสียงดัง เพชรจึงลากมุกออกไปทางสระน้ำ

เพชรคาดคั้นต่อว่ามุกไปคุยกับศักดาอีก ทำไม มุกบอกว่าไม่มีอะไร แค่คุยกันธรรมดา เพชรสวนทันทีว่า ธรรมดาตรงไหน คราวนี้มันให้อะไรมาอีก แหวน ต่างหู หรือกำไล

“พี่เพชรก็ต้องคิดก่อน ว่าหนูมุกจะเอาอะไรไปแลก”

“นี่...อย่า มากวนประสาท เธอคิดจะทำอะไรอีก ถึงไปนัดเจอศักดา รู้มั้ยถ้าคนเห็นเป็นชนินทรหรือสาลี่ เธอจะเป็นยังไง ทำตัวมีพิรุธบ่อยๆ ต่อไปฉันก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้”

“ไม่ต้องมาช่วยอะไรหนูมุกหรอกค่ะ ช่วยตัวเองก่อนดีกว่า จับมือคนดมได้หรือยังว่าใครน้า...ส่งผู้ร้ายไปยิงถล่ม แล้วก็จัดงานเผาให้เสร็จสรรพ”

“ไม่ต้องมาเยาะเย้ยฉัน” เขาคว้าข้อมือเธอหมับ แววตาเข้มดุ “ฉันจับคนทรยศได้แน่ อาจจะเป็นเธอคนแรกด้วย”

“ก็ เอาสิคะ จับแล้วก็ลงมือทำอะไรสักที หนูมุกก็อยากเห็นเหมือนกันว่าพี่เพชรจะเด็ดขาดแค่ไหน หรือว่าจะรอให้โดนไล่ยิง ฟัน แทง ระเบิดอีกสักสี่ห้าครั้ง ถึงจะเลิกปิดหูปิดตาตัวเอง”

มุกสะบัดมือออกแล้วฟาดไปโดนท้องเขาอย่าง ไม่ตั้งใจ เพชรร้องโอ๊ยเจ็บแผลถูกยิงที่ยังไม่หายดี มุกเห็นเลือดซึมก็ตกใจเข้ามาประคองพาเข้าไปทำแผลในห้อง โดยมีพวกมรกตมาดูด้วยความเป็นห่วง แต่พอเห็นมุกดูแลใกล้ชิดเพชร ทุกคนก็พากันกลับออกจากห้องไป แถมคุณปักยังจัดการล็อกห้องให้อีกด้วย

มุกมองประตูห้องที่ถูกล็อกแล้วหันกลับมามองเพชรเหมือนไม่ไว้ใจ เพชรรู้ทันเอ่ยว่า ตนไม่มีแรงทำอะไรเธอหรอก

“ดีค่ะ ถ้าไม่อยากไส้แตก” มุกขยับออกห่าง แต่เพชรรีบดึงมือเธอกุมไว้

“ถึง เพชรจะเป็นอัญมณีที่แข็งที่สุด แต่คนชื่อเพชร...ไม่ได้แข็งอย่างเพชรทุกคน ฉันกำลังหาคนที่ทรยศความไว้ใจของฉัน เพราะฉันไม่อยากเสียใจทีหลังที่โดนคนรักหลอก”

“จะให้หนูมุกช่วยอะไรมั้ยล่ะ”

“เรื่องงานไม่ต้อง ขอแค่นั่งตรงนี้”

“ให้นั่งเฝ้าคนหลับเหรอ”

“อย่าเพิ่งไปนะหนูมุก ให้ฉันหลับก่อน”

มุก ใจอ่อนยอมนั่งลงตามที่เขาบอก แต่ครู่เดียวเขากลับเป็นฝ่ายไล่เธอออกไปได้แล้ว เพียงเพราะนึกถึงตอนที่เจนจบจูบปากผายปอดให้มุกที่ตกสระน้ำ ซึ่งเขาบอกไม่ถูก เหมือนกันว่าน้อยใจ หรือว่าหึงหวง

มุกงุนงงกับความ แปรปรวนของเพชร แอบบ่นงึมงำด้วยความหมั่นไส้ “นึกว่าเอาแต่ใจแค่ไหน ก็ยังหล่ออยู่ล่ะสิ ผู้ชายโรคจิตเอาแต่ใจ วันหลังจะปล่อยให้เป็นผีเฝ้าเหมืองซะเลย”

ขณะเดียวกันนั้น บลูกำลังรายงานแก๊งของตนหลังแอบสะกดรอยตามมุกตั้งแต่เธอออกจากออฟฟิศเพชรไป พบศักดา จนมุกกลับมาหาเพชรอีกครั้งที่ออฟฟิศ แมงมุมฟังแล้วสับสนว่านังนี่มันเป็นฝ่ายไหนกันแน่ ขุนพลเดา...หรือมันจะเป็นคนของบริษัทประกันฯ ที่เอาตำรวจมาล่าเราจนต้องหลบมาอยู่ที่นี่

“ไม่ต้องสนใจว่าฝ่ายไหน ฆ่ามันทั้งคู่” ภูผาสั่งเฉียบ...

ด้าน คมกฤช ยามนี้รุจามานั่งเฝ้าหน้าโต๊ะทำงานเพื่อรอข่าวความคืบหน้าเรื่องโจร เขาอึดอัดรำคาญ ไล่ให้เธอไปถามสารวัตรธีรพัฒน์ เธอกลับยอกย้อนว่า

“ถ้าสารวัตรเขาบอก ฉันคงไม่มาเสนอหน้าให้นายแดกดันอย่างงี้”

“พ่อยอมให้กลับมาเป็นนักข่าวแล้วเหรอ”

“ยอมเฉพาะกิจ เพราะฉันบอกว่าฉันรู้จักคนในสตาร์ไดมอนด์”

“เธอเอาน้องสาวฉันไปอ้าง”

“ก็...เรื่องจริง คุณหนูมุกเขาน่ารักจะตาย  ไม่เหมือนกันเล้ย...พี่น้อง ถามจริง นายนี่ถูกเก็บมาจากถังขยะหรือเปล่า”

คม กฤชไม่พอใจเอากระเป๋าฟาดหลังรุจา แล้วเดินออกจากห้อง รุจายังก้าวตามตอแยไม่ลดละ...ฟากมุก เมื่อกลับไปที่พัก เธอแชตคุยกับเจอรี่เจ้านายที่เมืองนอกเรื่องคดีอะดอเรลลา เจอรี่หนักใจที่คดีไม่คืบหน้า แต่มุกบอกว่าตนเข้าใกล้พวกมันแล้ว ทั้งคนบงการทั้งแก๊งที่ปล้น พวกมันเลย หาทางปิดปากตนและทุกคนที่เกี่ยวข้อง...เจอรี่เป็นห่วงจึงจะจัดส่งผู้ช่วยมา ให้มุก

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น เจนจบรายงานผลการตรวจสอบบัญชีบริษัทย้อนหลังตามที่เพชรสั่งการไว้ว่าไม่มี อะไรผิดปกติ เพชรกลับย้อนถามว่าแน่ใจนะ ทำให้เจนจบชะงักแล้วตัดสินใจถามเพชรตรงๆว่า
“นายสงสัยชนินทรเหรอ ชนินทรอาจจะมนุษยสัมพันธ์ไม่ค่อยดี พูดขวานผ่าซาก ก็เพราะว่าเขาเป็นคนจริงใจ”

“วันนั้นที่ฉันถูกตามฆ่า ชนินทรรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน”

“งั้นแกต้องสงสัยฉันด้วย เพราะฉันก็รู้ คุณสาลี่ก็รู้”

เพชรมองเจนจบที่แววตาฉายชัดว่าอึดอัด

“ฉัน เข้าใจ ทุกเรื่องมันรุมเร้าให้นายคิดได้ทั้งนั้น ตั้งแต่อะดอเรลลาหาย ทุกอย่างมันมีแต่แย่ลงๆ แต่ถึงยังไง นายต้องนึกถึงความเป็นเพื่อนของเราก่อนนะเพชร...ความเป็นเพื่อนของพวกเรา”

เจนจบ เน้นย้ำคำว่าเพื่อน จนเพชรต้องนิ่งไป...หลังจากนั้น ในตอนกลางวันที่เพชรไม่อยู่ห้อง ชนินทรแอบเข้ามาเปิดตู้เซฟ ขโมยเครื่องประดับมีค่าไปหลายรายการ พอเขากลับออกมา เจอมุกตรงหน้าห้อง ก็ชะงักไปนิดก่อนปรับสีหน้าเรียบเฉย มองมุกอย่างเหยียดๆ

“พี่เพชรไม่อยู่ คุณชนินทรมาหาอะไรเหรอคะ”

“ทำไมฉันต้องรายงานแก”

“เพราะหนูมุกเป็นเลขาพี่เพชร ถ้ามีอะไรหรือใครน่าสงสัย หนูมุกก็ต้องรายงาน”

“แก จะรายงานว่าฉันทำหน้าที่ผู้จัดการอย่างตรงไปตรงมา ดูแลทุกอย่างในนี้แทนเพื่อนทุกเรื่องอย่างดีที่สุด ก็เอาสิมุกดา...รีบรายงานพี่เพชรของแก แล้วฉันจะได้เล่าให้เพื่อนรักของฉันฟังว่าตอนที่เพชรไม่อยู่ สายตาแกสอดส่ายหาอะไรที่นี่บ้าง” ชนินทรยอกย้อน จ้องมองมุกด้วยสายตาอาฆาต

จาก นั้นไม่นาน จู่ๆสาลินีเอานามบัตรร้านดอกไม้มาให้มุก บอกให้ไปรับช่อดอกไม้จากร้านนี้ ตอนเย็นคุณเพชร ต้องใช้ พอมุกถามทำไมเขาไม่มาส่งเอง สาลินีก็แหวแว้ดใส่มุกว่า ถ้าเขามาตนจะให้เธอไปเหรอ เธอมีปัญหาอะไรหรือ?

มุกไม่อยากต่อความยาว เดินบ่นจากมา โดยมีสายตาร้ายกาจของสาลินีจ้องตาม พร้อมพึมพำภาวนาให้มุกไปแล้วไปลับไม่ต้องกลับมาอีก

ที่แท้ คำสั่งนี้ผู้อยู่เบื้องหลังก็คือชนินทร...มุกไปถึงหน้าร้านดอกไม้แล้วเกือบ เอาชีวิตไม่รอด เมื่อภูผายกแก๊งมาจับตัวเธอไป โดยที่หนุ่มแอนนี้ที่เจอรี่ส่งมาช่วยก็เอาไม่อยู่ เขาถูกพวกมันทำร้ายเกือบสลบ

มุกถูกแก๊งภูผาพาตัวไปที่ตึกร้างนอกเมือง ส่วนเพชรไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมุก แต่พยายามโทร.หาเท่าไหร่ก็ติดต่อเธอไม่ได้เลย...

มุกตกอยู่ในอันตรายถูกจับมัดมือไพล่หลังแทบหมดทางต่อสู้บลูกับแมงมุมที่ทั้งตบทั้งต่อยอย่างมันมือ ส่วน

ขุนพล เห็นมุกสวยก็จ้องจะโลมเลียล่วงเกิน แต่แล้วทุกคนต้องหยุดชะงักเมื่อภูผาออกโรงเอง ภูผาดุดันคาดคั้นมุกว่าเป็นใคร เป็นตำรวจใช่ไหม...มุกเห็นทางรอดน้อยมาก หากไม่ตอบต้องตายแน่ จึงบอกไปว่าตนเป็นเลขาพี่เพชร

“แกเป็นตำรวจ!” ภูผาตวาด

“ไม่ใช่ หนูมุกไม่ใช่ตำรวจ หนูมุกเป็นเลขาพี่เพชร พวกแกเป็นใคร มาตามฆ่าหนูมุกกับพี่เพชรทำไม”

“รำคาญอีหนูมุกจริงโว้ย โยนมันลงไปเลย...ภูผา” ขุนพลตะโกนขึ้นมา มุกหูผึ่งกับชื่อภูผา...

ด้าน แอนดี้ที่ถูกพวกภูผาทำร้ายจนหัวแตก เขารีบโทร.ไปหาคมกฤช ไม่นานนักคมกฤชก็ขับรถมารับแอนดี้เพื่อออกติดตามตัวมุก ในขณะเดียวกัน เพชรร้อนใจอย่างมากที่ติดต่อมุกไม่ได้เลย ถามคนใกล้ชิดก็ไม่มีใครรู้เห็น แม้แต่สาลินีกับชนินทรที่เป็นคนสั่งให้มุกไปรับช่อดอกไม้ก็ไม่ยอมบอกข้อมูล นี้แก่เพชร

เมื่อมุกหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เพชรร้อนรนถามคนโน้นคนนี้วุ่นวายไปหมด พาทีเข้ามาบอกเพชรว่าตนให้สารวัตรตามหาแล้ว สายสืบกำลังออกหาข่าว

“หาทำไมกัน...ข่าว หาคนซีวะ” เพชรโวย...แล้วเลยมาลงที่สาลินีอีกคน “มายืนบื้อทำไมล่ะ จะทำอะไรได้ก็รีบไปทำ”

“ไม่ได้บื้อคะ สาลี่จะทำอะไรได้ หรือว่าคุณมุกเธอถูกอุ้มไปฆ่าเผานั่งยาง เลาะกระดูกใส่ถัง 200 ลิตรถ่วงทะเล”

“ผีเจาะปากหรือไง สาลินี” พาทีว่าให้

“ก็...สาลี่สันนิษฐาน”

“พอแล้ว ตอนนี้ไม่มีใครอยากฟังความเห็นคุณ เอาไงดีเพชร” เจนจบหันมา สีหน้าร้อนใจไม่ต่างจากเพชร...สาลินีทำเบือนหน้าไปทางอื่น แต่แอบยิ้มสะใจกับชนินทร...

ที่ตึกร้างนอกเมือง พวกภูผายังข่มขู่คาดคั้นมุกเพื่อให้ได้ความจริง มุกกลัวเต็มที่แต่พยายามยื้อเวลาหาทางรอด แต่พอโดนภูผาบีบคอ มุกก็จำต้องพูด

“บอกแล้ว...หนูมุกยอมบอกแล้ว หนูมุกเป็นน้องสาวพี่คมกฤช”

“ไอ้เจ้าของบริษัทประกัน ที่เอาตำรวจมาบุกคอนโดฯ” บูลฟันธง

ทันใด ภูผาตบผัวะที่หน้ามุก บอกว่ายังไม่น่าใช่คำตอบ ที่ถูกต้อง แต่มุกยืนยันตนพูดจริง จริงกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ภูผา ไม่เชื่อจิกผมมุกจนหน้าหงาย ใช้สองนิ้วบีบไปที่หลอดลม

“มันจะจริงที่สุด ตอนแกไม่หายใจ”

“ฆ่าให้ตาย หนูมุกก็เป็นคนอื่นไม่ได้ นอกจากน้องสาวพี่กฤช เลขาพี่เพชร”
ภูผาเหวี่ยงมุกอัดเข้าผนัง มุกทำเป็นซบหน้ากับพื้นลุกไม่ขึ้น แต่ที่จริงก้มต่ำเพื่อมองสำรวจไปรอบๆ

“มัน สมควรตาย” แมงมุมพูดโพล่งพร้อมกระชากมุกขึ้นมาจะชกซ้ำ แต่มุกตัดสินใจกระแทกแมงมุมอย่างแรง แล้วพุ่งตัวไปทางบันได ภูผายิงทันที แต่มุกโดดหลบหลัง

เสาปูนได้อย่างฉิวเฉียด แล้วพลิกตัวหนีลงไปเรื่อยๆ โดยมีพวกภูผาไล่ตามไม่ลดละ

ยามที่มุกเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายอยู่นั้น เพชรกำลังกระวนกระวายเดินไปเดินมาในออฟฟิศต่อหน้าเจนจบ ชนินทร พาที สาลินี

“ต่อไปนี้ ใครปล่อยหนูมุกให้คลาดสายตา ฉันจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด” เพชรประกาศ

“เอาโซ่ล่ามไว้ดีไหมคะ หรือไม่ก็สายสิญจน์ เพราะคุณหนูมุกเธอชอบแวบไปแวบมาเหมือนสัมภเวสี”

“เอาตะกร้อครอบปากหน่อยมั้ยคุณสาลี่” พาทีประชด ทำให้สาลินีหน้าตูม แดกดันด้วยความน้อยใจว่า

“ค่ะ...เป็นสาลี่ หายใจก็ผิด”

“รู้ว่าผิด ก็ควรจะรักษาระยะให้ห่าง อะไรที่ไม่ควรพูด ก็สงบปากเก็บคำซะบ้าง” เจนจบติงนิ่งๆ

แต่ชนินทรท้วงอย่างไม่พอใจเพชรว่า “รู้สึกว่านายจะห่วงมุกดาเกินตำแหน่งเลขา”

“ฉันห่วงหนูมุก...ไม่ใช่เพราะตำแหน่งเลขา แต่เพราะหนูมุกกำลังจะเป็นคู่หมั้นของฉัน”

สาลินีกับชนินทรชะงัก นึกไม่ถึงกับคำตอบยืนยันหนักแน่นของเพชร ในขณะที่เจนจบมองเพชรนิ่ง...ยากจะคาดเดาความรู้สึก

เมื่อกลับไปที่ห้องทำงานของตนพร้อมเจนจบ ชนินทรจึงระบายอารมณ์อย่างฉุนเฉียวว่า

“เห็น หรือยังว่าผู้หญิงบ้าๆบอๆอย่างมุกดามันปั่นหัวเพชรได้แค่ไหน ฉันบอกได้เลยนะ ถ้าเพชรยังหลงมัน อีกหน่อยสตาร์ไดมอนด์ต้องเป็นของมุกดา”

“แกพูดเหมือนไม่รู้จักเพื่อน”

“ฉันรู้ รู้จักมันดีกว่าตัวเองเสียอีก ถึงกล้าพูดว่ามันหลงผู้หญิง”

เจนจบสีหน้ากังวล ต่างจากชนินทรที่ใส่อารมณ์เกลียดชังชัดเจน

“ทุก สิ่งทุกอย่างที่เราร่วมสร้างมากับเพชรจะพังพินาศลงในมือผู้หญิงบ้าคนเดียว แกยอมมีนายสองคนคือเพชรกับมุกดา แต่สำหรับฉันไม่...ฉันทนไม่ได้ ฉันมีหน้าที่ปกป้องเพื่อนจากผู้หญิงสิ้นคิด”

ชนินทรเสียงเข้ม แววตาเกลียดชังหันหลังเดินออกไป เจนจบมองตามอย่างกังวล ครู่ต่อมาเขาย้อนไปหาเพชร ก็เลยต้องนั่งฟังเพชรพล่ามเรื่องหนูมุกอีก

“เจนจบ นายเคยสงสัยหนูมุกบ้างมั้ย”

“สงสัย? สงสัยเรื่องอะไร”

“เขา อาจจะมีคนอื่นอยู่แล้ว แต่พอถูกบังคับให้แต่งงานกับฉัน เขาก็ต้องทำเพื่อช่วยพี่ ช่วยครอบครัว ที่หนูมุกหายไปบ่อยๆ ก็เพราะแอบไปเจอคนที่เขารัก”

“ถ้าคิดได้ขนาดนี้ แสดงว่านายหึงคุณหนูมุก”

“เฮ้ย ไม่ได้หึง หึงแปลว่าต้องรัก...แต่ฉันไม่รัก ไม่หึงยายหนูมุก”

เจนจบยิ้มบางๆ ลุกมาบีบไหล่เพชรเบาๆ “เอ้า ไม่รัก ก็ไม่รัก เชื่อฉันนะเพชร ผู้หญิงที่นายเป็นห่วงจะต้องไม่เป็นอะไร”

ooooooo

ขณะ ถูกพวกภูผาตามล่า มุกสามารถแก้เชือกที่มือให้ตัวเองได้ แล้วใช้ช่วงเวลาต่อสู้กับพวกนั้นฉกโทรศัพท์มือถือจากเอวแมงมุมมาโทร.ขอความ ช่วยเหลือจากพี่ชาย แต่กว่าคมกฤชกับแอนดี้จะมาถึง มุกเกือบโดนฆ่าข่มขืน

เสียงปืนดังสนั่น สองฝ่ายยิงโต้กันดุเดือด สุดท้ายแก๊ง ภูผาหลบลงบึงน้ำและซ่อนตัวจนหนีรอดไปได้ คมกฤชเจ็บใจเป็นบ้า พาน้องสาวกลับไปเยียวยาและบ่นอย่างเจ็บใจว่า

“ไม่น่าปล่อยให้พวกมันล่องหนไปได้อีก”

“ฝีมือขนาดนี้ มิน่าเจอรี่ถึงต้องส่งผมมาช่วยคุณ” แอนดี้เอ่ย

“ดีแล้วที่พวกมันลงมือ เราถึงรู้ว่าหัวหน้าพวกมันชื่อภูผา แล้วก็แน่ใจได้เลยว่าชนินทรเป็นคนสั่งการพวกมัน”

“คนใกล้ตัวเป็นพิษแท้ๆ คุณเพชร...แกต้องช่วยเขาแล้ว”

“ถ้ามุกจะช่วย มุกก็ช่วยเพราะอยากได้อะดอเรลลาไปคืนเจ้าของที่แท้จริง ไม่ใช่ช่วยนายเพชร”

“ให้มันแน่เถอะ ว่าใจไม่อยากช่วยเขา”

“พี่กฤช” มุกกำหมัดเหมือนจะชก แต่เจ็บแปลบจนต้องลดแขน แอนดี้เข้ามาประคองมุกไปนั่งที่โซฟา

“สภาพแบบนี้จะชกใครได้ ยกแขนยังแทบไม่ไหว”

แอนดี้จับขามุกเหยียดแล้วมาขยับตัวให้พิงโซฟาสบายๆ พลางบอกมุกให้ถนอมตัวเองไว้บ้าง เราต้องเจอกับพวกมันอีกแน่

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“เคน ธีรเดช” คืนจอหล่อเป๊ะ พิสูจน์ความรักเหนือกาลเวลา ใน “รัก นิรันดร์ จันทรา”

“เคน ธีรเดช” คืนจอหล่อเป๊ะ พิสูจน์ความรักเหนือกาลเวลา ใน “รัก นิรันดร์ จันทรา”
17 มิ.ย 2564

07:20 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 17 มิถุนายน 2564 เวลา 07:32 น.