ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

สองนรี

SHARE

ป้อนน้ำดูแลปรียาอย่างดีทั้งที่ไม่รู้ว่าผู้หญิงตรงหน้าคือแม่แท้ๆของตัวเองที่พลัดพรากจากกันมานาน ปรียาได้สองคอยดูแลใกล้ชิดกินข้าวหมดจานอย่างมีความสุข...

คุณใหญ่วิ่งมาจากลานจอดรถเห็นหนึ่งเดินถือถุงใส่อาหารร้องเรียกเอาไว้เพราะคิดว่าเป็นสอง

“ยัยสอง เธอจะรีบไปไหน”

“สองอะไรอีกเนี่ย” หนึ่งบ่นพึมพำหันมองตามเสียง คุณใหญ่เข้ามาต่อว่าว่าบีบแตรเรียกไม่ได้ยินหรือ เห็นคุณอาตม์บอกว่ามีสอบปากคำเหยื่อเพิ่มเติม ตนนัดเขาจะพาไปกินข้าว ตอนนี้เขาอยู่ไหน หนึ่งงงอาตม์ไหน คุณใหญ่ด่าเสียงลั่นยังจะทำหน้าบื้ออีก ถึงตนจะห้ามไม่ให้เธออยู่ใกล้เขาก็ไม่ต้องแกล้งโง่ไม่รู้จัก

มีเสียงร้องเรียกคุณใหญ่ดังขึ้นจากด้านหลัง คนถูกเรียกหันมองตามเสียงเห็นอาตม์ยืนอยู่รีบเดินไปหา หนึ่งจำเขาได้เดินหนี เขาคิดว่าเธอคือสองเช่นกัน มองตามสงสัยทำไมเธอต้องเดินหนี

“คงรีบไปช่วยงานพี่แอนนั่นแหละค่ะ คุณอาตม์รีบไปทำธุระเถอะค่ะ ใหญ่จะพาไปกินร้านเปิดใหม่”

“ครับ” อาตม์รับคำเสร็จเดินนำคุณใหญ่ไปยังห้องพักฟื้นของเหยื่อ...

หนึ่งที่เดินเลี่ยงมาอีกทางบ่นพึมพำกับตัวเองผู้หญิงคนนั้นรู้จักตำรวจนั่นด้วยแล้วทำไมต้องเรียกเธอว่าสอง นี่ไม่ใช่คนแรกที่เรียกเธอแบบนี้ เมื่อวานยังมีผู้หญิงอีกคนทักเธอว่าเป็นคนชื่อสองเช่นกัน แถมแม่ก็ยังเรียกชื่อนี้ หนึ่งเริ่มสงสัยเรื่องผู้หญิงชื่อสอง รีบตรงไปหาแม่ที่ห้องพักฟื้น...

อาตม์กับคุณใหญ่มาถึงห้องพักฟื้นของเหยื่อแต่ไม่เห็นสองอยู่ด้วยก็รีบโทร.ตามให้มาช่วยสอบสวนคดี สองกำลังเอายาให้ปรียากิน เห็นอาตม์โทร.หาก็ไม่อยากรับ กดปิดเสียง ปรียาทักทำไมถึงไม่รับสาย เธอยังไม่อยากรับตอนนี้ไว้ค่อยโทร.กลับทีหลัง ปรียาสงสัยเธอมีธุระอะไรที่นี่หรือเปล่า สองมาช่วยงานมูลนิธิ

“น้ารบกวนเวลาหนูมากแล้ว  หนูไปทำงานเถอะ”

“คุณน้าพักผ่อนมากๆนะคะจะได้หายไวๆ”

ปรียาขอบใจสองมาก ขอให้เธอแวะมาเยี่ยมอีกได้ไหม สองรับปากจะมาเยี่ยมท่านจนกว่าจะหายดี ปรียามองตามสองที่เดินออกจากห้องอย่างตื้นตันใจ สองไปพ้นแล้ว หนึ่งถึงได้เดินเลี้ยวมาจากอีกทาง สองพี่น้องคลาดกันอีกครั้ง

เมื่อเปิดประตูห้องพักฟื้นเข้ามา หนึ่งเห็นแม่กินข้าวกินยาเรียบร้อย ถามว่าจะกินโจ๊กอีกไหม เธอซื้อโจ๊กเจ้าอร่อยมาให้ ปรียาส่ายหน้าอิ่มแล้ว อยากนอน ปรับเตียงลงแล้วเอนตัวนอน หนึ่งเห็นรอยยิ้มเปื้อนหน้าแม่ ผิดจากเมื่อเช้าลิบลับ อดสงสัยไม่ได้...

ที่เคาน์เตอร์พยาบาลหน้าวอร์ด หนึ่งเข้ามาถามเพ็ญนางพยาบาลที่กำลังทำงานว่าเมื่อครู่นี้เข้าไปดูแม่ของเธอหรือเปล่า เพ็ญจะเข้าไปดูว่าคนไข้กินยาหรือยังเห็นเธอกำลังดูแลท่านอยู่ก็เลยไม่ได้เข้าไปรบกวน หนึ่งงงถามย้ำว่าเห็นเธออย่างนั้นหรือ เพ็ญพยักหน้า คนไข้อยากให้ลูกหลานคอยดูแล เธอดูแลใกล้ชิดท่านก็ยิ่งหายเร็วขึ้น หนึ่งยังไม่ทันจะถามเพิ่มเติมพยาบาลอีกคนมาตามเพ็ญไปพบหมอเสียก่อน

“ดิฉันขอตัวนะคะ” เพ็ญว่าแล้วเดินออกไปกับเพื่อนพยาบาล หนึ่งมองตามยังงงไม่หาย ใครกันที่ป้อนข้าวป้อนยาให้แม่ของตัวเอง

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"ช่องวัน31" เปิดละครช่วงเวลาใหม่ ประเดิมละครอบอุ่นหัวใจ "เหมือนเราเคยรักกัน"

"ช่องวัน31" เปิดละครช่วงเวลาใหม่ ประเดิมละครอบอุ่นหัวใจ "เหมือนเราเคยรักกัน"
17 ก.พ. 2563
11:45 น.