ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

สองนรี

SHARE

“ไม่มีไอ้ยิ่งยวดหนึ่งคงเหงา ป๊าเข้าใจคนที่เคยมีครอบครัว ป๊าจะเติมเต็มไม่ให้หนึ่งเหงา”

“ป๊าท่าทางจะป่วยจริงๆ ถึงคิดพิเรนทร์ ป๊านอนพักเถอะจะได้หาย” พูดจบหนึ่งเดินออกจากห้อง เสี่ยตะโกนถามไล่หลังว่าจะไปไหน เธอไม่สนใจ ตั้งใจมั่นจะไม่ทำให้แม่เสียใจอีก รีบออกจากบ้านไปช่วยแม่ที่ร้าน

ooooooo

ครั้นมาถึงร้านของพ่อเลี้ยง หนึ่งกลับพบว่าแม่ไม่อยู่ ถามพนักงานในร้านว่าท่านไปไหน ได้ความว่าท่านเพิ่งออกไปเมื่อครู่นี้เอง เธอนิ่วหน้าสงสัยว่าแม่ไปไหน...

ปรียาทนคิดถึงสองไม่ไหว แวะไปที่แกลเลอรีตามนามบัตรที่เธอให้ไว้ เห็นคุณน้อยยืนหันหลังกำลังทำงานง่วนอยู่คิดว่าเป็นสองก็ร้องเรียก เธอหันมามองปรียาถึงได้รู้ว่าเป็นคนอื่น คุณน้อยถามว่ามีอะไรให้ช่วย

“หนูสองอยู่ไหมจ๊ะ ฉันมาหาหนูสอง”

คุณน้อยแจ้งว่าสองไปส่งของ ยังไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่ ปรียาสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด คุณน้อยสงสารก็เลยจะโทร.ถามพี่สองให้ ปรียาส่ายหน้าอย่าไปรบกวนเธอเลยให้เธอทำงานดีกว่า ไว้วันหลังตนค่อยมาใหม่ แล้วขยับจะไป คุณน้อยร้องถามจะให้บอกพี่สองว่าใครมาหา

“ฝากบอกเธอว่า น้าปรียาจ้ะ” ปรียาว่าแล้วเปิดประตูออกไป เจอสองที่เพิ่งกลับมาพอดี ต่างคนต่างดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้ง...

ขณะเดียวกัน อาตม์กับวิชัยมาถึงบ้านเสี่ยถาวรตามที่อยู่ที่ได้จากโรงพยาบาล อาตม์ลงจากรถมากดกริ่งหน้าบ้าน สักพักเสี่ยถาวรเปิดประตูรั้วออกมาไล่ตะเพิดเขาไปให้พ้นเพราะคิดว่าเป็นเซลส์ขายของ

“ผมไม่ได้มาขายของครับ ผมมาหาคุณหนึ่ง”

“มีธุระอะไร” เสี่ยถาวรมองไปในรถเห็นวิชัยนั่งยิ้มอยู่ อาตม์อ้างตัวเป็นเพื่อนหนึ่ง ขอเข้าไปหาเธอได้ไหม เสี่ยกำลังอารมณ์ค้างเสียงเข้มทันทีบอกว่าเธอไม่อยู่ออกไปข้างนอก

“ผมมีธุระสำคัญ ขอเข้าไปรอนะครับ”

“ไม่สะดวก แล้วต่อไปไม่ต้องมาอีก ฉันไม่ให้ลูกฉันออกไปเที่ยวกับพวกแก...ไป”

อาตม์ยังไม่ทันอ้าปากอธิบาย เสี่ยถาวรปิดประตูรั้วใส่หน้า วิชัยลงจากรถมาสมทบ ตั้งข้อสังเกตว่าหนึ่งคงสร้างวีรกรรมไว้เยอะ พ่อถึงหวงมาก อาตม์รู้มาว่าพ่อของสองประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตนานแล้ว ผู้ชายคนนี้ไม่น่าใช่พ่อ วิชัยสงสัยถ้าอย่างนั้นเป็นใคร เสนอให้กดกริ่งเรียกมาถาม

“ไม่ต้อง ฉันค้นข้อมูลคุณปรียา โยงไปที่ร้านค้า” ไม่นานนักอาตม์กับวิชัยมาถึงร้านขายวัสดุก่อสร้างของเสี่ยถาวร อาตม์เล่าให้วิชัยฟังว่าปรียามีชื่อร่วมทำธุรกิจที่นี่ด้วย วิชัยสงสัยว่าปรียาใช่แม่คุณสองไหม เขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน คุณใหญ่เคยบอกว่า

พ่อแม่คุณสองเสียชีวิตพร้อมกัน แล้วเข้าไปถามพนักงานหน้าร้านว่าหนึ่งอยู่ไหม

“คุณหนึ่งเข้ามาแล้วออกไปพักหนึ่งแล้วครับ”

“พอจะทราบไหมครับว่าออกไปไหน”

“ไม่ทราบครับ” คำตอบของพนักงานทำเอาอาตม์และวิชัยผิดหวังที่ไม่ได้เจอหนึ่ง...

คนที่อาตม์ตามหาขับรถมาจอดแถวแกลเลอรีของสอง ชะเง้อมองเข้าไปข้างใน ภาวนาอย่าให้เจอแม่ที่นี่

“หวังว่าแม่จะไม่ผิดคำสัญญากับหนึ่ง” พึมพำจบหนึ่งลงจากรถเดินตรงเข้าไปในแกลเลอรี

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ชิงชิง” ขวาง “เบน” เสียหลักล้มทับ ใจเต้นแรง...บีบคอแก้เขิน

“ชิงชิง” ขวาง “เบน” เสียหลักล้มทับ ใจเต้นแรง...บีบคอแก้เขิน
21 ก.พ. 2563
08:30 น.