สองนรี
ตอนที่ 3
“ถึงขั้นแจ้งความเลยเหรอคะ น้อยไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย”
“ผมล้อเล่นครับ ผมอยากเป็นผู้เสียหายบ้าง” วิชัยหัวเราะขำ สองเห็นความน่ารักของทั้งคู่เผลอยิ้มออกมา
“น้อยทำกาแฟหกใส่คุณวิชัยค่ะ”
“คุณน้อยพาคุณวิชัยไปเช็ดคราบกาแฟก่อนเถอะ”
วิชัยไม่เห็นอาตม์อยู่แถวนั้นก็ถามหา สองคิดว่าน่าจะคุยกับศานต์อยู่ด้านใน เขาส่งถาดใส่เครื่องดื่มให้เธอ เป็นเครื่องดื่มของเธอ ของศานต์และฝากให้อาตม์ด้วย เธอรับถาดใส่เครื่องดื่มตรงไปหาศานต์กับอาตม์ ขณะที่คุณน้อยพาวิชัยไปล้างคราบกาแฟ
ooooooo
อาตม์กำลังเดินชมแกลเลอรี โดยมีศานต์ตามมาถามว่าวันก่อนเห็นอาตม์อยากคุยกับเขามีเรื่องอะไรหรือ
“ไม่มีอะไรแล้วแค่อยากคุยกันตามประสาพี่น้อง ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกนะ”
เข้าทางศานต์ทันที พอดีสัปดาห์หน้าเขาต้องไปช่วยคุณพ่อที่แคนาดา อยากรบกวนอาตม์ช่วยสองจัดแกลเลอรีได้ไหม อาตม์ไม่ค่อยมีงานช่วงนี้ น่าจะแวะมาช่วยเธอได้ เขาขอบคุณอาตม์มากคิดว่าน่าจะกลับมาทันเปิดแกลเลอรี และจะมีเซอร์ไพรส์ให้สองด้วย
“ในวันเปิดแกลเลอรี ผมจะขอสองแต่งงาน”
สองถือถาดใส่เครื่องดื่มมาทันได้ยินก็ตกใจ รีบหลบมุมแอบฟัง...
นายตำรวจหนุ่มไม่เห็นด้วยเตือนศานต์ไม่เร็วไปหน่อยหรือ เขาส่ายหน้าไม่เร็วไป เขากับสองรู้จักกันมาหลายปีแล้ว เธอมาทำงานที่นี่เดี๋ยวมีลูกค้าเข้ามาจีบกลัวจะโดนแย่ง อาตม์เองก็น่ากลัว อาตม์งงน่ากลัวอะไร
“กลัวพี่จะชิงแต่งงานก่อนผมน่ะสิ ผมมั่นใจว่าคุณใหญ่ชอบพี่”
คุณใหญ่มาทันได้ยินพอดียิ้มพอใจ หันทักสองที่ยืนอยู่ก่อนหน้าทำไมไม่เอาเครื่องดื่มไปให้แฟน อาตม์กับศานต์หันมองตามเสียงเห็นสองสาวยืนอยู่ ไม่แน่ใจว่าทั้งคู่ได้ยินการสนทนาเมื่อครู่นี้หรือเปล่า โดยเฉพาะศานต์กลัวสองจะรู้เรื่องเซอร์ไพรส์ รีบเข้าไปรับถาดใส่เครื่องดื่มจากเธอแล้วเปลี่ยนเรื่องคุย
“ขอบใจสองมากจ้ะ คุณน้อยมาถึงนานแล้วเหรอ” ศานต์พยายามเช็กว่าสองยืนฟังนานแล้วหรือยัง
“คุณน้อยเพิ่งเอามาให้ พาคุณวิชัยไปเช็ดเนื้อเช็ดตัว”
อาตม์สงสัยว่าลูกน้องตัวเองไปโดนอะไรทำไมต้องเช็ดตัว วิชัยเข้ามากับคุณน้อยพอดีบอกว่าไม่ต้องสอบสวนอะไรอีกคดีปิดแล้ว คุณน้อยพอใจที่วิชัยไม่เล่าเรื่องของเธอ คุณใหญ่ไม่อยากอยู่ที่นี่นานๆ ชวนอาตม์ไปซื้อของเป็นเพื่อน เขาหันไปชวนศานต์ อีกทอดหนึ่งเผื่อสองจะซื้ออะไรเข้าร้าน คุณใหญ่รีบกันท่า
“ศานต์ไปได้ไงคะ ศานต์ต้องอยู่ช่วยแฟน สองก็มีเรื่องทำอีกเยอะ...สอง พี่ไปก่อนนะเจอกันที่บ้าน” คุณใหญ่พูดจบเกาะแขนอาตม์ออกไป สองเห็นท่าทีของเธอก็ยิ่งกังวลใจ ทุกคนมองออกว่าคุณใหญ่มีใจให้อาตม์แต่ไม่มีใครพูดอะไร วิชัยเห็นทุกคนเงียบไปเสนอตัวมีอะไรให้ช่วยยินดีทำให้ทุกอย่าง
