ตอนที่ 3
“ชอบใคร”
“ผมหมายถึงแกลเลอรี พี่คิดไปไหนเนี่ย หรือว่าชอบคุณใหญ่ ไปรับกินข้าวแล้วพามานี่ไม่บอกผมสักคำ”
“ฉันไม่ได้คิดอะไร คุณใหญ่เป็นฝ่ายโทร.ชวนฉันกินข้าว ฉันจำได้ว่านายมานี่ก็เลยพามาด้วยกัน”
“ผมว่าคุณใหญ่ชอบพี่”
“ไม่หรอก” อาตม์ตัดบทไม่อยากคุยเรื่องนี้ เดินเลี่ยงไปดูแกลเลอรีอีกมุม
ooooooo
เมื่ออยู่กันตามลำพังในห้องน้ำ คุณใหญ่ประกาศชัดเจนว่าชอบอาตม์ สองทักท้วงเพิ่งรู้จักกันไม่เร็วไปหน่อยหรือ เธอแหวทันทีว่าไม่ใช่เด็กแล้ว รู้ตัวดีว่าชอบอะไรไม่ชอบอะไร สองเคารพการตัดสินใจของเธอ แต่อยากให้เธอทำความรู้จักกับเขามากกว่านี้
“หน้าที่การงานดี ความคิดก็โอเค แมนด้วย เขามีดีกว่าศานต์หลายเท่า ฉันคิดถูกแล้วที่เลิกกับศานต์”
สองจะเตือนเรื่องอาตม์แต่คุณใหญ่ยกมือห้ามให้พอได้แล้ว ที่พูดไม่ได้ต้องการความเห็นจากเธอ แค่บอกให้รู้เท่านั้น แล้วเดินออกจากห้องน้ำ สองมองตามเป็นกังวลที่คุณใหญ่ออกตัวเรื่องอาตม์แรงเกินไป...
หลังจากอิ่มหนำสำราญ ยิ่งยวดยังไม่ไปไหนนั่งคุยกับปรียาและเสี่ยถาวรต่อ ชมว่าอาหารอร่อยมาก รสชาติขึ้นห้างได้เลย ปรียาถือโอกาสนี้เชิญชวนเขาถ้าถูกปากก็ให้มากินได้อีก ยินดีต้อนรับเขาเสมอ เสี่ยถาวรทำเป็นเออออไปด้วย นี่ถ้าไม่ติดว่าเขาต้องกลับลำปางจะชวนมากินข้าวด้วยกันทุกมื้อ
“ผมยังดีลกับลูกค้าที่กรุงเทพฯพักหนึ่ง เสี่ยออกปากขนาดนี้ผมไม่เกรงใจนะครับ”
เสี่ยถาวรกำลังดื่มน้ำแทบสำลัก หนึ่งรับรู้ได้ว่าพ่อเลี้ยงหวงก้างตัวเองก็แอบขำแต่ไม่พ้นสายตาปรียา ตำหนิลูกว่าขำอะไร วานหยิบกล่องกระดาษทิชชูให้ที ยิ่งยวดกระเซ้าหากมากินข้าวบ่อยๆหนึ่งเลี้ยงไหวหรือ
“หนึ่งเลี้ยงข้าว แล้วคุณยิ่งยวดจะตอบแทนอะไรคะ” หนึ่งเจตนายั่วพ่อเลี้ยง
“ผมจะดูแลคุณหนึ่งทั้งชีวิต”
“คุณยิ่งยวดขี้เล่นงี้แหละ ภรรยาคุณสบายดีนะ ว่างๆชวนภรรยามากินข้าวด้วยกัน มีลูกกี่คนแล้วล่ะ” เสี่ยถาวรเจตนาฉีกหน้ายิ่งยวดต่อหน้าหนึ่งซึ่งแปลกใจที่รู้ว่าเขาแต่งงานแล้ว
“ผมหย่าแล้วครับ”
“เอ่อ แสดงความเสียใจด้วยนะคะ”
“ไม่เป็นไรครับคุณปรียา เรารู้จักกันไม่ดีพอแล้วผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเข้ากันไม่ได้ก็เลยไปไม่รอดครับ แต่ถ้ารู้จักกันลึกๆแล้ว และครอบครัวก็ไว้ใจ ผมว่าไม่น่าจะมีปัญหา” ยิ่งยวดยิ้มให้หนึ่งเป็นทำนองว่าหมายถึงเธอ ปรียาเห็นทั้งคู่ชอบพอกันก็พอใจ ผิดกับเสี่ยถาวรเคืองสุดๆตบโต๊ะปัง ลุกพรวดขึ้น ปรียาตกใจร้องว้ายลั่น
“เสี่ยทำอะไรเสียมารยาท”










