สองนรี
ตอนที่ 3
“ผมขอโทษด้วย ผมไม่ได้ตั้งใจมารบกวน ผมจะมาช่วยขนของ”
“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ” สองพูดจบเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตา ไม่อยากให้อาตม์เห็นความอ่อนแอ เขามองตุ๊กตาที่วางอยู่สงสัยว่าเรื่องราวเป็นอย่างไรกันแน่เธอถึงเสียใจขนาดนั้น...
วิชัยกับคุณน้อยเพิ่งติดตั้งชิ้นงานเสร็จ ตอนที่อาตม์เดินเข้ามาพูดกับคุณน้อยว่าเห็นตุ๊กตาเซรามิกผู้หญิงตัวหนึ่งที่ส่งมาจากโรงงาน ราคาเท่าไหร่ อยากจะซื้อไปตกแต่งบ้าน
“อ๋อ ตุ๊กตาตัวนั้นพี่สองไม่ขายหรอกค่ะ คงเอามาแสดงโชว์”
“มันคงมีความหมายสำคัญกับคุณสองมากนะครับ”
“ใช่ค่ะ พี่สองรักและหวงมาก”
“คุณน้อยพอจะบอกได้ไหมครับว่าตุ๊กตาตัวนั้นพิเศษอย่างไร...ถ้าไม่สะดวกใจก็ไม่เป็นไรครับ”
“ไม่ใช่ความลับหรอกค่ะ คุณอาตม์ คุณวิชัยก็ถือเป็นทีมงาน น้อยเล่าได้ค่ะ”
จากนั้นเรื่องราวของตุ๊กตาตัวนั้นก็พรั่งพรูออกจากปากคุณน้อย...
สองล้างหน้าล้างตาเสร็จกลับมาที่ห้องจัดแสดง เห็นอาตม์กำลังจัดวางเซรามิกจากโรงงานเป็นหน้าร้านได้อย่างสวยงาม โดยมีตุ๊กตาเซรามิกตัวนั้นวางในตำแหน่งโดดเด่นกว่าชิ้นอื่น จัดเสร็จเขาหันมาบอกเธอ
“ชิ้นงานสำคัญของคุณควรอยู่ในตำแหน่งพิเศษ มันน่าจะช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้คุณในการทำงาน...ผมเห็นคุณรักและผูกพันกับตุ๊กตาตัวนี้ ผมรบเร้าให้คุณน้อยช่วยเล่าที่มา คุณอย่าตำหนิคุณน้อยนะครับ...ผมขอแสดงความเสียใจเรื่องครอบครัว คุณด้วย ผมเองก็สูญเสียคุณพ่อ แรงบันดาลใจของผมคือคุณแม่ ท่านเปรียบเสมือนตัวแทนของคุณพ่อ ทำให้ผมมีกำลังใจในการใช้ชีวิต”
“ขอบคุณสำหรับกำลังใจและแชร์ประสบการณ์ของคุณ...คุณเป็นตำรวจที่จัดงานศิลป์ได้สวยมาก”
“ขอบคุณครับ” อาตม์ยิ้มรับคำชมของเธอ แล้วผละไป เธอเดินไปมองงานที่เขาจัดวางอย่าง
ชมชอบ หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้ อาตม์เห็นเธอมีความสุขและพอใจกับสิ่งที่เขาทำก็พลอยยิ้มไปด้วย เริ่มถูกชะตากับเธอโดยไม่รู้ตัว
ooooooo
ทันทีที่กลับถึงบ้าน อัมพรต่อว่าอาตม์ผู้เป็นลูกชายว่าโตเป็นนายตำรวจใหญ่แล้วยังทำตัว
เป็นเด็ก เขาออดอ้อนว่าไม่ได้อยากโตสักหน่อยอยากเป็นลูกท่านอย่างนี้ไปนานๆ
“ทำเป็นพูดเอาใจแม่ รู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป”
“ผมทำอะไรผิดเหรอครับ”
“ยังมีหน้ามาย้อนถามอีกก็เราให้แฟนเข้ามาบ้านแทนที่เราจะพามาแนะนำด้วยตัวเอง”
อาตม์ยังไม่ทันถามแม่ว่าหมายถึงใคร คุณใหญ่เดินถือจานใส่อาหารเข้ามาทักเขาว่ากลับมาแล้วหรือ เธอทำอาหารใกล้เสร็จแล้ว เขาตกใจที่เธอออกตัวแรงถึงขนาดบุกมาบ้าน แนะนำตัวกับแม่ของเขาเสร็จสรรพว่าเป็นแฟนเขา อีกทั้งเข้าครัวทำอาหารมื้อเย็นให้เขากับแม่กิน อัมพรยังไม่ชินกับการ
มีผู้หญิงอื่นอยู่ในบ้านแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวจึงบอกให้เธอมานั่งเดี๋ยวท่านให้เด็กๆจัดการทำอาหารเอง
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณอาตม์ทำงานมาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำให้สบายตัว แล้วลงมากินอาหารด้วยกัน”
สารวัตรหนุ่มมองแม่อย่างเกรงใจ ท่านจำต้องพยักหน้าให้เขาขึ้นไปอาบน้ำ คุณใหญ่บอกให้อัมพรนั่งรออยู่ตรงนี้ มื้อนี้เธอแสดงฝีมือเอง อัมพรเห็นเธอเจ้ากี้เจ้าการราวกับเป็นเจ้าของบ้านก็เลยพูดประชด
“จ้ะ ตามสบายนะจ๊ะ คิดว่าเป็นบ้านหนูใหญ่เอง”
“คุณแม่พูดอย่างนี้ใหญ่ค่อยสบายใจค่ะ” คุณใหญ่ไม่รู้ตัวว่าถูกประชดเดินเข้าครัวสั่งเด็กรับใช้ทำโน่นทำนี่ อาตม์ที่กำลังจะขึ้นไปอาบน้ำ หันมองแม่ยิ้มเจื่อนๆ
ooooooo
