ข่าว

วิดีโอ



อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว

อ่านเรื่องย่อ

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์ช่องอื่นๆ

นักแสดงนำ:

ตลอดทั้งวัน แนนนี่เศร้าและเซ็งจนไม่เป็นอันเรียน เดินปล่อยอารมณ์อยู่ในบริเวณรั้วมหาวิทยาลัย หนุ่มคณะอื่นเป่าปากแซว แนนนี่เบ้ปากข่มอารมณ์จะไม่โต้ตอบไม่ใช้เวทมนตร์ ความเซ็งเศร้าเปลี่ยนเป็นแรงพยศ ทำให้แนนนี่ตัดสินใจขัดคำสั่งทาฮิร่า มาที่เมืองเวทมนตร์

ความสวยงามรื่นรมย์ ทำให้เธอลืมความเสียใจทั้งหมด ขี่ไม้กวาดสนุกเพลิดเพลินไปทั่ว และอดไม่ได้ที่จะแวะเวียนมาที่โรงเรียนเวทมนตร์ และแอบเข้าเรียนในห้องเรียน

แนนนี่นั่งหลบหลังห้อง ฟังอาจารย์สอนแล้วรู้สึกว่า คุ้นเคยกับบทเรียนต่างๆเหมือนได้ทบทวน แปลกใจตัวเองที่ทำไมเข้าใจทุกคาถาได้อย่างง่ายดาย เผอิญวันนี้เป็นวันที่ทาฮิร่าจะต้องมาเป็นอาจารย์พิเศษ บรรยายให้เหล่านักเรียนเข้าใจชีวิตการเป็นแม่มดที่ดี แนนนี่ตาโพลงเมื่อเห็นทาฮิร่าเดินเข้ามาอย่างสง่า ที่น่าตกใจคือ มีบาบาร่ากับไทเกอร์ตามเข้ามาด้วย เธอพยายามทำตัวลีบหลบๆฟังยายสั่งสอนนักเรียน แล้วซาบซึ้ง ปลื้มใจที่มียายจิตใจดี ทาฮิร่าพูดถึงปัญหาที่ทุกคนต้องเผชิญและทางเลือก ควรเลือกทางที่ถูกต้องแม้จะเจ็บปวด ก็ต้องทนรับความเจ็บปวดได้

“ฉันมีประสบการณ์มากมายและฉันโชคดีที่การเลือกของฉันหรือการแก้ปัญหาของฉันถูกต้องเสมอมา ทำให้ชีวิตของฉันมีความสุข นักเรียนต้องรู้วิธีตัดสินใจและแก้ปัญหา โดยใช้คุณธรรมนำทาง ใช้ความถูกต้อง อย่าคิดว่าพวกเรามีเวทมนตร์ เราจะฝืนชะตาทำเรื่องผิดพลาดนั่นจะเป็นผลเสียต่อชีวิตของพวกเราเอง...”

แนนนี่น้ำตาคลอ บาบาร่ารู้สึกว่าวันนี้ทาฮิร่าพูดอะไรแปลกๆไทเกอร์บ่นว่าได้กลิ่นอะไรหลังห้อง สะกิดบอกบาบาร่าให้หันมองแต่ไม่เห็น ทาฮิร่าเห็นท่าทางบาบาร่ากับไทเกอร์ ก็ชะเง้อมองบ้างแล้วแทบช็อก บาบาร่าเอะใจกับท่าทีของเพื่อนจึงชวนไทเกอร์ไปดูใกล้ๆ ทาฮิร่าใจหายแวบ รู้ว่าแนนนี่หนีไม่ทัน ไทเกอร์ร้องบอกทุกคนให้ช่วยกันจับอสูร

แนนนี่ถูกล้อมจับ บรรดาพ่อมดแม่มดต่างวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่น่าเป็นอสูรเพราะหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู ทาฮิร่าจะเข้าขวาง แต่อาจารย์ท่านอื่นๆกับบาบาร่าช่วยกันร่ายคาถาใช้ตาข่ายจับแนนนี่ ทำให้เธอช่วยตัวเองไม่ได้ แนนนี่สบตายายน้ำตาไหล ทาฮิร่าใจแทบขาดทำอะไรไม่ได้เกรงจะเรื่องราวใหญ่โต บาบาร่าให้เอาแนนนี่ไปขังรอท่านผู้นำมาทำพิธีกำจัด

ทาฮิร่ากลับบ้านครุ่นคิดวิธีจะช่วยแนนนี่ บาบาร่ากับไทเกอร์ตามมาเห็นอาการจึงดักคอ

“คิดถึงอสูรสิท่า”

“ก็...ใช่...”

“โชคดีนะที่จับได้ อสูรตนนี้ช่างประมาทเหลือเกิน แอบมาเรียนเวทมนตร์ น่ากลัวมากถ้าเรียนจนเก่ง พวกเราจะทำอะไรอสูรไม่ได้เลย”

“จริงด้วย...ประมาท...ประมาทจริงๆ” ทาฮิร่าสบถ

“เมืองเวทมนตร์จะได้ปลอดภัยเสียที” บาบาร่าเปรย

ทาฮิร่าถอนใจ ปลอดภัยแต่ต้องทำลายชีวิตแนนนี่ ตนรับไม่ได้ บาบาร่าเห็นเพื่อนเหม่อลอยจึงทัก “นี่...เธอผิดปกติมากเชียว”

บาบาร่าซักมีปัญหาอะไรตนช่วยได้ ทาฮิร่าปัดว่าไม่มีอะไร คงจะเหนื่อยอยากพักผ่อน

ooooooo

ค่ำมืดแล้ว แนนนี่ยังไม่กลับมา ปัทมนรู้สึกเป็นห่วงอย่างมาก ธานีพยายามโทร.หาก็ไม่ได้ ปัทมนร้อนรนขอไปสวดมนต์สงบจิตใจ...เข้ามาในห้องพระก็เรียกหาทาฮิร่า

เธอปรากฏตัวขึ้นด้วยสีหน้าหนักใจ “คุณปัท...แนนนี่ถูกจับ เด็กคนนี้เป็นเด็กพิเศษที่เมืองเวทมนตร์ต้องการตัว แนนนี่ต้องถูกกำจัด”

“ไม่นะคะ...ปัทมั่นใจ แนนนี่ไม่ใช่อสูร คุณยาย...

แนนนี่เป็นเด็กดี” ปัทมนละล่ำละลัก

“แนนนี่...เป็น...อสูร...” ทาฮิร่าพูดอย่างยากลำบาก

ปัทมนน้ำตาไหลพราก ขอร้องให้ทาฮิร่าช่วยแนนนี่ให้ได้ ทาฮิร่าตอบว่า แม้แลกด้วยชีวิตของตน ตนก็ยอม แต่ไม่รู้จะช่วยอย่างไร

สุดท้าย...ปัทมนจำต้องแจ้งกับทุกคนว่า แนนนี่กลับไปอยู่กับยาย ธานีตกใจว่าไปตอนไหน เมื่อไหร่ ดารกาว่าทำไมไม่เก็บเสื้อผ้าไปด้วย ปัทมนไม่กล้าสบตาลูกๆบอกเพียงว่า แนนนี่เป็นเด็กใจร้อน อยากทำอะไรก็ทำทันที ธานีสงสัยว่าเรื่องที่ภวัตโกรธแนนนี่ ธานีตรงไปหาภวัตบอกให้ภวัตรู้ว่าแนนนี่ไปแล้ว

“คุณแม่บอก...ตอนแรกกันก็กังวล แต่ไม่รู้จะแก้ไขได้อย่างไร เพราะอยู่ๆแนนนี่ก็ไปเลยไม่บอกกันสักคำ”

“เธอไม่ได้บอกกันด้วย” ภวัตหวั่นใจ

“แต่ก่อนหน้านี้เห็นนายโกรธแนนนี่...เป็นไปได้มั้ย แนนนี่งอนนาย”

“เอ้อ...” ภวัตอึกอัก

“น้องสาวกันชื่นชมนายมาก ภวัต...กันรู้สึกใจหาย ถ้าแนนนี่ไม่กลับมา...”

“กลับสิ...ต้องกลับ” ภวัตมั่นใจ แต่ธานีเป็นกังวลเพราะปัทมนถึงกับกินไม่ได้

ooooooo

สองวันที่แนนนี่หายไป ทุกคนดูเงียบขรึม ดารกาเข้ามาในห้องแนนนี่ ในใจลิงโลดที่แนนนี่จากไป เธอเคยเห็นตะเกียงแก้วและอยากได้มานานแล้ว จึงเก็บไปไว้ที่ห้องตัวเอง

ตลอดเวลา ภวัตทำงานอย่างไม่มีความสุข บุษบามาชวนไปทานข้าว เขาก็ไม่อยากไป ในใจเฝ้ารอการกลับมาของแนนนี่ บุษบาพยายามพูดถึงความสัมพันธ์ของตนกับเขา ภวัตตัดสินใจพูดตามตรง ว่าเราเป็นได้เพียงแค่เพื่อนกัน บุษบาไม่ยอมฟัง จนเขาต้องโพล่งออกมาว่า

“ผมต้องพูดกับคุณตรงๆ ผมมีคนที่รักแล้ว...”

บุษบาชะงัก ครุ่นคิดว่าใครระหว่างดารกากับแนนนี่ “ไม่เป็นไรค่ะ คุณยังไม่รักบุษก็ไม่เป็นไร บุษจะทำให้คุณรักบุษให้ได้ เพราะบุษรักคุณ ความจริงตอนอยู่เมืองนอก เราสองคนมีความสุขมาก...ให้โอกาสบุษอีกสักครั้งนะคะ”

ภวัตอึดอัดใจพูดไม่ออก ในใจเขารู้ตัวดีว่าเขารักใคร

ooooooo

ภายในห้องขัง แนนนี่ไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้เลย ทุกครั้งที่ถูกสอบสวน เธอปฏิเสธว่า ตนไม่ใช่อสูร และที่มาเพราะอยากเรียนรู้ ตนชอบที่นี่ ท่านผู้นำถามว่าใครเป็นคนเลี้ยงดูเธอมา แนนนี่ไม่อาจตอบได้ และแล้วเธอก็ฉุกคิดทำไมไม่มีใครสืบรู้ที่อยู่ของตน ทั้งที่มีคาถาเวทมนตร์

“คำทำนายอสูรน้อยจะมาทำลายเมืองเวทมนตร์ เพราะฉะนั้นเจ้าหนีความตายไม่พ้น เราจะกำจัดเจ้า” ท่านผู้นำย้ำ

“พวกท่านไม่ยุติธรรมเลย รู้ได้อย่างไรว่า แนนนี่คืออสูร อยู่ๆจะฆ่าคน บาปกรรม...รู้มั้ยแม่สอนแนนนี่ ห้ามฆ่าสัตว์ตัดชีวิต”

ท่านผู้นำชะงัก แต่คำทำนายต้องเป็นคำทำนาย ต้องตัดไฟแต่ต้นลม กันไว้ดีกว่าแก้ จึงตัดสินว่า อีกสามวันจะทำพิธีกำจัดอสูร...ทาฮิร่าร้อนใจจนล้มป่วย

เช่นเดียวกับที่บ้านปัทมน ทุกคนคิดถึงแนนนี่ พร่ำถามปัทมนจนเธอไม่อาจตอบได้ รัดเกล้าก็มาซักไซ้และบ่นว่าภวัตเอาแต่เศร้าหมอง ดารกาตาวาว ขอไปหาภวัตที่บ้าน เห็นอาการภวัต เธอชักจะแน่ว่าภวัตคิดถึงแนนนี่ จึงลองหยั่งเชิง

“ถ้าน้องดาหายตัวไปอย่างแนนนี่ ทุกคนจะมีอาการแบบนี้บ้างหรือเปล่าค่ะ”

“อย่าเลยนะน้องดา แค่แนนนี่คนเดียวพี่ก็กลุ้มและเสียใจมากพอแล้ว”

ดารกาถามย้ำว่าเขาจะเสียใจจริงหรือ ตนไม่มีที่ไป แนนนี่ยังมียายแต่ตนไม่มีใคร ภวัตมองดารกาอย่างสงสาร ดารกายืนยันว่า ถ้าแม่ของตนมารับ ตนจะไม่ไปเด็ดขาด ภวัตว่าดีแล้ว เพราะปัทมนคงเสียใจ ดารกาสวนว่า ปัทมนรักแนนนี่มากกว่าตน ภวัตปลอบอย่าคิดอย่างนั้น

“น้องดาพยายามไม่คิดมาก แต่พอเกิดเรื่อง น้องดาจึงตระหนักว่าคุณแม่รักแนนนี่มากกว่าจริงๆ น้องดาก็เป็นมนุษย์ปุถุชนธรรมดา ต้องการความรักความอบอุ่น...” ดารกาสะอื้น

ภวัตดึงเธอมากอดปลอบ ดารการู้สึกอบอุ่นและคิดว่า ตนคงยอมไม่ได้ที่จะเสียเขาให้ใคร บุษบาโผล่มา เห็นสองคนกอดกันก็เจ็บแค้น กระแอมให้ทั้งสองรู้ตัว ภวัตคลายมือออก ดารกาตาวาวไม่พอใจ เผอิญภวัตหันไปพูดโทรศัพท์ บุษบาจึงพูดจาถากถางดารกาสารพัด ให้สำนึกไว้ว่าเป็นลูกใครมาจากไหนก็ไม่รู้ ดารกาไม่พอใจโพล่งออกไปว่าตนรักภวัต

“เธอกำลังแย่งกับฉัน”

“พี่บุษคะ ให้พี่ภวัตเป็นคนเลือกสิคะ”

บุษบาเจ็บใจ นึกถึงคำพูดของภวัตที่บอกว่าเขามีคนรักแล้ว บุษบาทนไม่ได้ คิดกำจัดดารกาให้พ้นทาง...จึงว่าจ้างชายฉกรรจ์มาฉุดดารกาไปกระทำชำเราให้เสียชื่อในวันรุ่งขึ้น ด้วยความกลัว ความโกรธของดารกา ทำให้เกิดพลังสร้างอาเพศฟ้าผ่าน่ากลัว ดารกาหนีเอาตัวรอดมาได้

ooooooo

พรุ่งนี้ครบกำหนดสามวันที่จะทำพิธีกำจัดอสูร ทาฮิร่าซึ่งยังอ่อนแรงจากพิษไข้ ทนไม่ได้ที่จะเห็นแนนนี่ตายไปต่อหน้าต่อตา ตัดสินใจมาช่วย “เด็กดื้อของยาย...”

“ยายจ๋า...แนนนี่สำนึกแล้ว แนนนี่เป็นเด็กดื้อของยายจริงๆ แนนนี่กลัว...ยายจ๋าช่วยด้วย”

ทาฮิร่าพยายามจะแก้เชือกที่มัดแนนนี่ แต่พลังของเธออ่อนลง และเพราะเชือกนั้นเกิดจากอาคมของพ่อมดแม่มดอาวุโสที่มารวมตัวกัน ทำให้ไม่อาจแก้มัดได้ แนนนี่รู้สึกเจ็บปวดจากการที่เชือกรัดแน่นขึ้น เห็นทาฮิร่าอ่อนแรงลงจึงช่วยอีกแรง สองยายหลานช่วยกันร่ายคาถา ด้วยพลังแห่งความรัก ทำให้เชือกคลาย

ออกได้ พลันมีเสียงบาบาร่าร้องโวยวายขึ้นว่า ทาฮิร่าเป็นพวกอสูร

“ขอร้องล่ะ แนนนี่ไม่ใช่อสูร ฉันเชื่อว่า แนนนี่จะไม่ทำลายเมืองเวทมนตร์” ทาฮิร่าขอร้อง

“ไม่ได้...” บาบาร่าตวาด

“ฉันยอมถูกจับ ฉันจะยอมให้ท่านผู้นำลงโทษ ขอเพียงปล่อยแนนนี่”

แนนนี่น้ำตาไหลพรากที่ยายยอมทำทุกอย่างเพื่อตน บาบาร่าไม่ยอมต้องจับแนนนี่ให้ได้ ทาฮิร่าฉุดบาบาร่ากับไทเกอร์ไว้  ร้องบอกแนนนี่หนีโดยเร็ว แนนนี่ลังเล ทาฮิร่าตวาดให้รีบไปก่อนที่ท่านผู้นำจะมา แนนนี่จึงขี่ไม้กวาดหนีไป...ท่านผู้นำมาถึง มองทาฮิร่าอย่างผิดหวัง ทาฮิร่ารับรองด้วยชีวิตว่าแนนนี่ไม่มีวันทำลายเมืองเวทมนตร์ เพราะเธอรักเมืองนี้ และที่ลอบมาเพราะอยากเรียนรู้เวทมนตร์ ไทเกอร์เปรยๆว่า ทาฮิร่าเลี้ยงดูแนนนี่มานาน ทำไมไม่มีกลิ่นอสูร

“นั่นสิ ไม่มีกลิ่นอสูร แสดงว่าแนนนี่ไม่ใช่อสูร เชื่อฉันนะ” ทาฮิร่ายืนยันกับทุกคน

บาบาร่าไม่เชื่อ ท่านผู้นำจึงประกาศ ถ้าไม่ส่งตัวแนนนี่มาภายในเจ็ดวันจะลงโทษทาฮิร่า

ooooooo

การกลับมาของแนนนี่ครั้งนี้ ทำให้ทุกคนดีใจมาก ยกเว้นดารกา ภวัตดีใจสุดๆแต่ยังวางท่าโกรธเพื่อดัดนิสัยเธอ แนนนี่อมทุกข์เป็นห่วงทาฮิร่า ดารกา น้ำตาซึมน้อยใจที่ทุกคนสนใจกับเรื่องแนนนี่ ไม่มีใครรู้เลยว่าวันนี้ตนไปเจอเรื่องร้ายอะไรมา

สองสามวันผ่านไป ดารกาเอาหนังสือมาให้ภวัตติวที่บ้าน พบบุษบานั่งอยู่ บุษบาเยาะ

“ยังมาอีก กล้ามากนะ กล้ามายั่วผู้ชายถึงบ้าน”

“พี่บุษ พี่บุษทำอะไร น้องดายังไม่คิดบัญชีกับพี่ พี่บุษให้คนไปทำร้ายปลุกปล้ำน้องดา”

บุษบาทำหน้าเยาะ ย้อนถามแล้วเสียหายหรือเปล่า และให้ระวังตัวไว้ คราวหน้าจะเป็นศพ ดารกาตาวาว บุษบาแสยะยิ้ม พอดีภวัตเดินออกมา ดารกาพยายามระงับอารมณ์ พูดคุยกับภวัตปกติ บุษบาหมั่นไส้และคิดว่าจะต้องเล่นงานดารกาอีกครั้ง...

ในคืนนั้น แนนนี่หาตะเกียงแก้วไม่เจอ เที่ยวถามทุกคนในบ้าน ป้าผาดบอกว่าเห็นอยู่ในห้องดารกา แนนนี่โกรธมาก เข้ามาโวยวายใส่ดารกาที่บังอาจมาขโมยของตนไป ดารกากล่าวขอโทษ...

วันรุ่งขึ้น ป้าผาดกับพรเข้ามาทำความสะอาดในห้องแนนนี่ แปลกใจที่เหมือนที่นอนไม่มีการนอน และเป็นแบบนี้แทบทุกวัน พรสงสัยแนนนี่จะเข้าไปนอนในตะเกียงแก้ว

ทุกคนเริ่มสงสัยเรื่องแปลกๆของแนนนี่ ธานีมาถามภวัตว่ามีปัญหาอะไรกับแนนนี่ ภวัตตอบว่าตนแค่จะดัดนิสัย ธานีรู้นิสัยน้องสาวดี จึงเตือน

“แนนนี่เป็นคนตรงๆไม่ชอบก็แสดงออกมาว่าไม่ชอบ กันสงสัยสถานภาพของนายกับคุณบุษมากกว่า เป็นอะไรกัน แฟน...เพื่อน...ว่าที่ภรรยา...”

ภวัตหัวเราะฮึๆตอบว่าแค่เพื่อน ธานีข้องใจเพื่อนอะไรมาหาทุกวัน เจอกันเป็นกอดเป็นจูบ ภวัตแก้ตัวว่าบุษบาติดนิสัยฝรั่ง แต่ถ้าธานีทำตนไม่ยอม ธานีงงเกี่ยวอะไรกับตัวเอง ภวัตว่าไม่อยากให้รัดเกล้าเสียใจ ธานีหน้าแดงเข้าใจความหมายแต่ออกตัวว่ารัดเกล้าเป็นแค่น้อง

“น้องสาวเท่านั้นจริงๆหรือ กันขอบอก ต้องนายเท่านั้นที่มีสิทธิ์เป็นน้องเขยกัน” ภวัตย้ำ

“นายก็เหมือนกัน ต้องนายเท่านั้น เป็นน้องเขยกัน” พูดจบธานีชะงัก แล้วคนไหนกันแน่?

ooooooo

เหลือเวลาอีกห้าวัน ทาฮิร่ายังนอนป่วย มีบาบาร่าและไทเกอร์เฝ้า พยายามพูดให้ทาฮิร่าสารภาพทุกอย่างกับท่านผู้นำ และเอาตัวแนนนี่มาลงโทษ บาบาร่าย้ำเตือน ทาฮิร่าจะยอมให้บ้านเมืองถูกทำลายหรือ ทาฮิร่าขอสัญญาว่าตนจะจัดการเอง ขอให้แข็งแรงขึ้นก่อน...

บรรยากาศในบ้านดูอึดอัดจนธานีเปรยกับปัทมนว่า ตั้งแต่แนนนี่กลับมาคราวนี้ดูเงียบขรึม ปัทมนบอกลูกชายว่าไม่นานมันต้องผ่านไป

“ผมไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย คุยกับภวัตมันก็รู้สึก แต่โทษว่าเพราะแนนนี่เกเร คุยกับน้องเกล้าคนเดียวแล้วสบายใจที่สุด ไม่มีปัญหา ไม่กดดัน ไม่ทุกข์ร้อน”

ปัทมนอมยิ้มแซวว่ารัดเกล้าเป็นคนพิเศษ ธานีหน้าแดง “ใครว่าครับ ผมกับน้องเกล้าขัดแย้งกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว”

“ขัดแย้งจนชอบกันล่ะไม่ว่า...ชอบน้องเขาใช่มั้ยล่ะ แม่ดูออก”

“ผมก็...แหม ไอ้ภวัตมันว่าผมต้องเป็นน้องเขยของมัน ผมก็ว่ามันต้องเป็นน้องเขยของผม เลยไม่รู้ว่าใครจะเป็นพี่ใครกันแน่ ผมชักงงๆ” ธานีกลั้วยิ้ม ใบหน้าเริ่มมีร่องรอยของความสุข...

ooooooo

สองสามวันต่อมา ปัทมนนิมนต์พระมาทำบุญบ้าน เพื่อเป็นสิริมงคลกับทุกคนในบ้าน มีครอบครัวจักรวาลมาร่วมและยังมีบุษบาที่ไม่เชิญก็มา ภวัตกังวลใจมองแนนนี่อย่างแสนรักและห่วงใย เขาภาวนาให้เธออย่าก่อเรื่องอีกเลย ดารกาและบุษบามองสายตาภวัตออก บุษบาชักไม่แน่ใจว่าใครกันแน่ที่ภวัตรัก แต่ถึงอย่างไรก็ต้องกำจัดทั้งสองคน

และแล้วบุษบาได้โอกาส แกล้งชนแนนนี่ทำให้น้ำหวานกระฉอกใส่เสื้อ แนนนี่รู้ทันสาดน้ำที่เหลือใส่บุษบาทันควัน ทั้งสองเถียงกัน บุษบาชี้หน้า

“ฉันจะจัดการแกแน่...”

“อ๋อ อย่าพูดว่าจัดการ ใครจะจัดการใครกันแน่ ระวังตัวไว้ ฉันจะจัดการคุณ”

ทุกคนวิ่งกรูมาได้ยินคำพูดของแนนนี่เข้าพอดี บุษบาได้ทีฟ้องภวัต ใส่ไฟยกใหญ่

“นิสัยไม่เคยเปลี่ยน เป็นยังไงก็เหมือนเดิม เปลี่ยนไม่ได้แล้ว แย่มาก” ภวัตตำหนิรุนแรง

ทุกคนรุมต่อว่าให้แนนนี่ขอโทษ แต่แนนนี่ปฏิเสธทันที

“ไม่ แนนนี่ผิด คุณบุษก็ผิดด้วย เราต่างคนต่างผิด”

ปัทมนจึงเอ่ยปากขอโทษบุษบาแทน บุษบาสะใจ...เท่านั้นยังไม่พอ วันรุ่งขึ้น ยังให้คนไปดักฉุดดารกาอีกครั้ง คราวนี้เธอเฝ้าดูจุดจบของดารกาด้วยตัวเอง แต่ด้วยความโกรธทำให้ดารการะงับอารมณ์อสูรในตัวเองไม่ได้ บุษบาถึงกับตกตะลึง พลังความรุนแรงทำให้บ้านร้างทั้งหลังถล่มลงมาทับบุษบาตายคาท่ี

ooooooo

บรรยากาศงานศพของบุษบาดูเศร้าหมอง ไชยถึงกับซึมเพราะรักน้องสาวมาก ทุกคนแปลกใจว่าบุษบาไปทำอะไรที่บ้านร้างนั่น ภวัตฉุกคิดว่าจะเป็นฝีมือแนนนี่อย่างที่เธอขู่ไว้เมื่อวันก่อน เมื่อมีโอกาสภวัตซักไซ้แนนนี่

“พี่ภวัต พี่เข้าใจแนนนี่ผิด แนนนี่ไม่รู้เรื่อง”

“เธอทำพี่ผิดหวัง ตลอดเวลาพี่มองว่าเธอเป็นคนดี เธออาจจะเกเรบ้างประสาเด็ก พี่อภัยให้ตลอด พี่พยายามจะเปลี่ยนเธอ แต่นับวันเธอยิ่งแรง ยิ่งเหลวไหล เธอมีเรื่องกับคุณบุษ เธอเล่นงานคุณบุษถึงตายด้วยเวทมนตร์ มีแต่เธอที่ทำได้ ทำให้เกิดพายุ บ้านพัง”

“พี่ภวัตฟังแนนนี่ก่อน แนนนี่ไม่ได้ทำ...ถ้าแนนนี่ทำก็ต้องกล้ารับ”

“เธอประกาศอาฆาตคุณบุษ พี่ได้ยิน”

แนนนี่ว่าตนพูดไปด้วยอารมณ์ แต่ภวัตไม่เชื่อ โทษว่าแนนนี่ทำโดยไม่เจตนาให้ถึงตาย แนนนี่เสียใจสุดๆที่ภวัตปรักปรำรุนแรงขนาดนี้...

แยกจากแนนนี่มา ภวัตเจอดารกานั่งร้องไห้ในสวน จึงเข้ามาปลอบถามว่าเป็นอะไร ดารกาโผกอดภวัตตัวสั่น ความจริงแล้วเธอหวาดกลัวที่ทำบุษบาถึงตาย แต่พูดไปว่าตนสงสารบุษบาที่ต้องมาตายเร็วเกินไป ภวัตปลอบ

“โถ...น้องดาอ่อนไหวเกินไป ยังอ่อนต่อโลก คงตกใจ...พี่อยู่กับน้องดาแล้ว ไม่ต้องกลัว”

“อยู่กับน้องดาชั่วชีวิตได้มั้ยคะ”

“ได้สิ พี่จะเป็นพี่ชายน้องดาชั่วชีวิต”

ดารกาเจ็บแปลบในใจ ที่เขาเป็นได้แค่พี่ชาย “น้องดาอยากอยู่กับพี่ภวัตชั่วชีวิต ให้น้องดาได้ดูแลพี่ ได้ปรนนิบัติพี่ภวัต น้องดาจะทำให้พี่ภวัตมีความสุข”

ภวัตโอบกอดดารกาปากก็กล่าวว่า “เธอเป็นน้องสาวของพี่นะ เป็นว่าที่คุณหมอที่เก่งและแสนดี พี่จะหาน้องเขยดีๆให้ จะมีคนดูแลน้องดา ส่วนพี่ชายคนนี้จะดูแลน้องดาตลอดไป”

ดารกาหมดแรง รับรู้แล้วว่าไม่มีวันที่จะได้ความรักฉันชู้สาวจากภวัต...อารมณ์อสูรพลุ่งพล่าน ไม่จำเป็นต้องเก็บมันไว้อีก เริ่มด้วยการเข้าไปอยู่ในตะเกียงแก้ว แนนนี่ตกใจเมื่อรู้ว่าดารกานี่เองที่เป็นอสูร จึงทำทุกอย่างให้เธอต้องออกมา ดวงตาดารกาเป็นสีเขียวน่ากลัว

“คนที่ทำกับฉันมันต้องได้รับกรรม บุษบาก็ตายด้วยอำนาจเวทมนตร์ทำลายล้าง เหลือเธอ...ฉันจะทำให้เธอต้องตายเพราะอุบัติเหตุอีกคน จงลอย ลอยขึ้นไป และตกลงมาให้เหมือนกับพลัดตกลงไป เป็นอุบัติเหตุ”

แนนนี่สู้พลังอสูรไม่ได้ เธอลอยออกไปนอกระเบียง ภวัตโผล่พรวดเข้ามาช่วยดึงแนนนี่ขึ้นมากอดไว้

“พี่อยู่นี่ ใครก็ทำอะไรแนนนี่ไม่ได้ พี่จะปกป้องแม่มดน้อยของพี่”

ดวงตาเขียวเข้มของดารกาจ้องมองภวัตอย่างปวดร้าว ที่เขาปกป้องแนนนี่ต่อหน้าต่อตา เธอกรีดร้องก่อนจะหายวับไป...

ดารกามุ่งมาทำลายล้างเมืองเวทมนตร์ แนนนี่สังหรณ์ใจว่าดารกาคงไปที่นั่น จึงรีบตามไปพร้อมภวัตที่กอดเธอไม่ยอมห่าง

ท่านผู้นำรู้แล้วว่า เกิดความผิดพลาด มีเด็กเกิดในวันเก้าฉลองสองคน อสูรหนีไปเกิดในเมืองมนุษย์ ส่วนแนนนี่คือคนที่เกิดมาเพื่อปราบอสูร ทาฮิร่าดีใจมาก ทุกคนมาช่วยกันสกัดกั้นดารกา แต่ไม่อาจยับยั้งได้

แนนนี่ปรากฏตัวขึ้น ท่านผู้นำบอกว่าแนนนี่จะปราบอสูรได้ด้วยการสละชีวิต ทาฮิร่าโผกอดแนนนี่น้ำตาไหลพราก แนนนี่ยอมทำทุกอย่าง บาบาร่าถึงกับพูดว่า

“ความรักของทาฮิร่าช่างยิ่งใหญ่ เฮ้อ พวกเราไม่น่าเข้าใจผิดเลย อุตส่าห์เข้าปกป้องผู้กำจัดอสูรแทนพวกเรา โดยไม่รู้ด้วยซ้ำ พวกเราต้องขอบคุณยกย่องเธอเป็นแม่มดผู้ยิ่งใหญ่”

ภวัตรับไม่ได้ที่ต้องสูญเสียแนนนี่ แต่แนนนี่บอกรักยายและภวัต

“พี่ภวัต...ฝากบอกคุณแม่ พี่ธานี พี่รัดเกล้าด้วย ว่าแนนนี่รักพวกเขา บอกพวกเขาว่าแนนนี่ไปอยู่กับยาย จะไม่กลับไปอีก...พี่ภวัต แนนนี่รักพี่ภวัต อยากอยู่กับพี่ภวัตชั่วชีวิต”

“แนนนี่ พี่...พี่รักเธอ...” ภวัตสารภาพทั้งน้ำตา

“แนนนี่ไม่มีเวลาแล้ว เสียดายที่พี่ภวัตพูดช้าเกินไป แต่แนนนี่ก็มีความสุข ถึงตาย ก็ตายอย่างมีความสุข”

เสียงดารกากรีดร้องเพราะได้ยินทุกคำพูดของภวัตกับแนนนี่ เธอยิ่งทำลายเผาผลาญเมือง แนนนี่พุ่งเข้ากอดดารกาดึงลงใต้ปฐพี เพื่อให้ดินแดนนี้ฝังร่างตนกับดารกา ทุกคนมองภาพนั้นอย่างหดหู่...

ขณะเดียวกัน ปัทมนนั่งสมาธิภาวนาเห็นภาพนั้น จึงสวดมนต์ให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ดลจิตดลใจดารกาให้รู้จักบาปบุญคุณโทษ เสียงสวดมนต์ก้องกังวานเข้ามาในหูสองพี่น้อง

“คุณแม่ปัท...” ดารกาตาเบิกโพลง ทั้งสองอ่อนแรงแทบหมดลม ดารกาใช้แรงเฮือกสุดท้าย เหวี่ยงแนนนี่กลับขึ้นไป “ไป กลับไป แนนนี่...ลาก่อน ฝากพี่ภวัตด้วย”

ร่างดารกาจมดิ่งลึกลงไป ส่วนร่างแนนนี่ลอยขึ้นมา เหล่าพ่อมดแม่มดรีบรวมพลังปิดพื้นปฐพีให้กลับคืนดังเดิม ทุกอย่างสงบลง ภวัตและทาฮิร่าโผกอดแนนนี่ด้วยความดีใจ...

สามเดือนผ่านไป ปัทมนให้ทุกคนรับรู้ว่าดารกาไปเรียนต่อต่างประเทศ ธานีกับรัดเกล้าช่วยกันทำงานและกำลังจะแต่งงาน ส่วนภวัตรอคอยให้แนนนี่เรียนจบเพื่อจะได้แต่งงานกันอีกคู่หนึ่ง

–อวสาน–


ละครอสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ตอนที่ 15(ตอนจบ) อ่านอสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ติดตามอสูรน้อยในตะเกียงแก้ว ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย 16 ก.พ. 2555 08:00 2012-02-18T01:40:56+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ