ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

รอยอาฆาต

SHARE

น้านงรู้ข่าวจากทีวี รีบมาเยี่ยมอัณศยาที่โรงพยาบาล ภามกับพีทที่กำลังมองตาหยั่งเชิงกันต่างสะดุ้งรีบปรับท่าทีเป็นปกติ น้านงถามว่าหนูอัณเป็นยังไงบ้าง พีทบอกว่าบาดเจ็บเสียเลือดมาก แต่ตอนนี้ปลอดภัยแล้วหมอให้นอนดูอาการ

น้านงถามภามว่ารู้ไหมว่าใครยิงหลานตน ภามกลับถามพีทว่าเขาสงสัยใคร ก่อนหน้านี้มีปัญหากับใครมาก่อนหรือเปล่า

“ถ้าไม่นับคนในตระกูลจิรการพาณิชนย์ ก็ยังมีอีกคนที่เคยมีปัญหากัน...พ่อเลี้ยงไจยยา” น้านงถามว่าพ่อเลี้ยงที่มาชอบหนูอัณใช่ไหม “ใช่ครับ แต่ผมไม่แน่ใจว่าจะเป็นฝีมือเขาหรือเปล่า”

พอดีโทรศัพท์ของภามดังขึ้น เป็นเบอร์แปลกๆ ภามขอตัวไปรับโทรศัพท์จึงรู้ว่าเป็นกำจร บอกว่าตนเปลี่ยนเบอร์เพื่อความปลอดภัยเพราะช่วงนี้ตนกลับบ้านไม่ได้มีพวกนอกเครื่องแบบมาซุ่มแถวบ้านตนเลยต้องหาที่อยู่ใหม่ ภามถามว่ามีเงินใช้ไหม กำจรบอกว่าที่เขาให้ไว้ใกล้หมดแล้ว

“งั้นเดี๋ยวฉันโอนก้อนใหม่ให้ แล้วเรื่องนั้นว่าไง”

“เดี๋ยวผมส่งที่อยู่ให้ครับ”

ครู่เดียวไลน์ก็เด้งขึ้นมา เป็นชื่อ “pink rose”

ภามมาที่ลานจอดรถขับออกไป ไม่รู้ตัวว่าถูกหมวดวิษณุขับรถตามไปห่างๆ

ภามไปที่ “pink rose” ซึ่งเป็นอาบอบนวดโทรมๆ เขาเข้าไปข้างใน วิษณุโทรศัพท์รายงานคมกริชทันที คมกริชเอะใจว่าทำไมภามมาเที่ยวอาบอบนวดตลาดล่างอย่างนี้ บอกวิษณุให้รีบตามเข้าไปดูเลย

วิษณุเข้าไปยืนแอบดูในมุมมืด ครู่เดียวก็เห็นกำจรเดินมาหาเปี๊ยกที่เป็นหัวหน้าเชียร์แขก เปี๊ยกพาไปนั่งที่โต๊ะของภามคุยกันเบาๆ วิษณุเอาโทรศัพท์ถ่ายรูปเปี๊ยกกับกำจรส่งไปให้คมกริช

นรีกับทีมงานช่วยกันค้นหารูปของเปี๊ยกในไฟล์ประวัติอาชญากรรม ครู่เดียวก็เจอ นรีเอาไปให้คมกริชดู เขาเทียบแล้วบอกว่าเป็นคนเดียวกันเลย

“ใช่ค่ะ ผู้ชายที่คุยกับนายภามมีฉายาในวงการนักเลงว่าเปี๊ยก เนินมะปราง เป็นเอเย่นต์มือปืนแถบภาคเหนือตอนล่าง”

“มันคงนัดมาคุยกันเรื่องฆ่าคน” คมกริชพึมพำเครียด โทร.สั่งวิษณุให้ถ่ายรูปพนักงานแต่ละคนส่งด้วย ตนจะให้ทางนี้เช็กประวัติดู

ระหว่างที่วิษณุตามภามเข้ามานั้น อ้อยใจ สาวใหญ่รุ่นยายติดเบอร์ 111 เข้ามาเสนอตัวแต่วิษณุปฏิเสธ อ้อยใจงอนเดินหนีไปแต่แอบมองวิษณุอย่างสงสัย

เปี๊ยกมาคุยกับภามแล้วเรียกหญิงมีเบอร์ชื่อเปิ้ลมาหาพาภามขึ้นไปชั้นบน แล้วเปี๊ยกก็ไปเชียร์แขก ส่วนกำจรนั่งที่เดิม วิษณุรีบรายงานคมกริช

“ตอนนี้นายภามเดินขึ้นห้องกับผู้หญิงแล้ว ส่วนนายกำจรนั่งรออยู่ที่เดิม ไอ้เปี๊ยกก็เดินไปเชียร์แขก”

“งั้นรอดูท่าทีมันก่อน เดี๋ยวมันคงลงมา”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"แก้ว-โทนี่" เขินหนักไม่ถนัดสวีตต่อหน้าคนอื่น ทุกๆ การเดินทางคือการเรียนรู้

"แก้ว-โทนี่" เขินหนักไม่ถนัดสวีตต่อหน้าคนอื่น ทุกๆ การเดินทางคือการเรียนรู้
28 ก.พ. 2563
08:15 น.