ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

กุหลาบไฟ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อรชรกลับมาบ้านเย็นย่ำ ซื้อบะหมี่มาฝากน้องๆ ดารณีหน้าเศร้าบอกว่าสุทธิพงษ์ไม่กลับบ้านตั้งแต่เมื่อวาน ส่วนไศลาตนพยายามโทร.หาก็ไม่รับสาย ไม่รู้เป็นอะไรหรือเปล่า พลันอรชรเฉี่ยวรูปไศลาตกลงมาแตก ยิ่งทำให้ดารณีใจเสีย น้ำตาร่วง อรชรเอ็ดน้องอย่าคิดมาก

ในขณะที่จ่านิดรอธีรธรพาไศลามาเก็บตัวที่ห้องพักในคอนโดแห่งหนึ่ง แต่ก็ยังไม่มา ผู้การเสริมพงษ์ โทร.เข้ามาเรียกให้จ่านิดกลับมาสแตนบายด์ที่กองปราบ เขาจึงเดินออกจากห้อง  ทันทีที่โผล่ออกประตูก็โดนคนร้ายฟาดหัวสลบไป เขาพอจะเห็นว่ามันมากันสองคน

ผู้การเสริมพงษ์ โทร.หาธีรธรเพื่อบอกเรื่องจ่านิดถูกทำร้ายที่เซฟเฮาส์ ธีรธรเองก็พอจะรู้ตัวว่าโดนสะกดรอยตามตั้งแต่ที่ห้างสรรพสินค้า จึงไม่พาไศลาไปโรงพยาบาล เขาขับรถหลบหนีจากคนร้ายที่ตามจนพ้น แล้วตัดสินใจพาไศลามาที่บ้านตัวเองแทน

ด้านดารณีเห็นว่าดึกมากแล้ว ไศลายังไม่กลับมาและติดต่อไม่ได้ จึงคิดจะโทร.ถามชูชิต อรชรโวยวาย “โอ๊ย...อย่าให้มันเยอะนักเลยดา พี่ไศหายไปยังไม่ถึงวันเลย ทีพงษ์หายไปสามวันแล้ว เคยคิดจะห่วงบ้างไหม...นี่...อย่ามองพี่ด้วยสายตาแบบนั้นนะ อยากรู้นักใช่ไหม โทร.ให้เลย”

อรชรกดโทร.หาชูชิต ขณะนั้นชูชิตนั่งดริงค์กับสาวๆในผับ เห็นเบอร์ของอรชรก็ไม่อยากรับ อรชรไม่พอใจ ส่งข้อความเข้าไปแทน ว่ามีเรื่องไศลาจะคุยด้วย ไม่กี่อึดใจ ชูชิต โทร.กลับมาทันที อรชรซักไซ้ว่าอยู่ไหนแทนที่จะพูดเรื่องไศลา เสียงสาวดริงค์แทรกเข้ามา

“คนในสายถามว่าอยู่ที่ไหน พี่ก็บอกไปสิคะว่าอยู่ร้านคิวบาร์”

อรชรกดวางสายค้นอินเตอร์เน็ตหาที่อยู่ของร้านทันที แล้วผลุนผลันออกไป ดารณีงงกับการกระทำของพี่สาว...พอไปถึงร้าน พนักงานข้างหน้าบอกอรชรว่าเข้าได้แต่เมมเบอร์เท่านั้น อรชรปรี๊ดสุดๆ กระแทกเสียงว่า...เมียเมมเบอร์เข้าได้ไหม ว่าแล้วก็ดันตัวเข้าไป กวาดตามองหาชูชิตจนเจอ เธอตรงเข้าคว้าแก้วเหล้าสาดใส่หน้าสาวดริงค์ เพื่อนๆชูชิตแปลกใจที่น้องแฟนทำไมมาอาละวาด ชูชิตอายลากหญิงสาวกลับ

ด้านไศลา ยังสลบไสล ธีรธรอุ้มเธอขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเอง ในบ้านหลังเล็กที่อยู่บริเวณเดียวกันกับบ้านแม่ เขาเอาอุปกรณ์การทำแผลออกมาวางเตรียมพร้อม โทรศัพท์หาเพื่อนซึ่งเป็นหมอชื่อนพรัช

“เอาล่ะ ฉันเตรียมพร้อมครบหมดทุกอย่างแล้ว แกพร้อมจะตรวจคนไข้หรือยัง”

นพรัชโวยวายทำอะไรห่ามๆแบบนี้ ธีรธรสวนกลับไม่ต้องพูดมากให้ตรวจอาการ นพรัชจำต้องให้เพื่อนใช้กล้องมือถือถ่ายที่แผลบนหน้าผากไศลา และส่วนอื่นๆที่คิดว่าบาดเจ็บ ไม่มีกระดูกหัก ไม่มีตรงไหนหนัก แผลที่หน้าผากก็ไม่ถึงกับต้องเย็บ แต่อาจจะอักเสบทำให้เป็นไข้ได้ นพรัชกำชับว่าถ้าภายใน 24 ชั่วโมงนี้ไม่อาเจียน เวียนหัว ก็ไม่มีอะไรมาก ธีรธรขอบใจเพื่อน แล้ววางสายทันที ท่าทางเขาสบายใจขึ้น ทำแผลให้ไศลา จากนั้นรู้สึกว่าเธอตัวร้อนถึงกับเพ้อ

“คุณพ่อ คุณแม่ช่วยคุ้มครองน้องๆด้วยนะคะ ไศผิดเอง ไศขอโทษ...”

“ผู้หญิงตัวแค่นี้ แต่ต้องเจออะไรมาเยอะขนาดนั้น” ธีรธรลูบหัวปลอบอย่างทะนุถนอม ตัดสินใจเช็ดตัวเพื่อให้ไข้ลด และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอใหม่ โดยเอาแว่นตาดำมาสวม พยายามเมินหน้าไปทางอื่น เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธออย่างเก้ๆกังๆ

คืนนั้น ไศลาฝันว่าตัวเองนอนอยู่บนแคร่ในถํ้าของนักพรตเมฆขาว ซึ่งกำลังนั่งสมาธิอยู่ พอเธอฟื้นท่านก็เอาใบไม้มาป้อนให้เคี้ยว เธอเบ้หน้าเพราะความขม ท่านบังคับให้กลืนห้ามคาย สักพักไศลารู้สึกหายเจ็บปวด และได้หายตัวมายืนอยู่ในป่าลึก นักพรตเมฆขาวตั้งท่าพร้อมต่อสู้

“เอาล่ะ ลองเข้ามาเลย วันนี้ถ้าเจ้าแย่งไม้เท้าจากมือข้าไปไม่ได้ เจ้าจะไม่ได้กลับบ้านอีก”

ไศลาได้ยินแบบนั้น ก็วิ่งเข้าไปแย่งไม้เท้า แต่ท่านเหนือชั้นกว่า หลบหลีกอย่างว่องไว เธอใช้วิชาคาราเต้ที่มีอยู่ นักพรตแก้ไขจุดอ่อนให้แก่เธอ

“การต่อสู้ที่ดีต้องคุมได้จากข้างใน การใช้อารมณ์ ต่อให้ชนะก็ต้องสูญเสียไม่มากก็น้อย...สู้ด้วยสติ ด้วยจิตที่สงบ ค้นหาจังหวะของอีกฝ่าย แล้วจะพบคำตอบ”

ไศลาสูดหายใจเข้าเต็มปอด ข่มจิตให้นิ่งสงบตามที่ท่านสอน และทำได้ในที่สุด นักพรตชมว่าทำได้ดี จำสิ่งที่เรียนรู้ไว้ใช้ยามคับขัน ว่าแล้วร่างท่านกลายเป็นแสงวาบจางหายไปตรงหน้า

ไศลาตื่นขึ้นเพราะแสงแดดอ่อนๆส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เธอมองไปรอบห้อง เห็นธีรธรนอนกับพื้นหน้าเตียงก็ตกใจ ลุกนั่งก้มมองตัวเอง พบว่าเสื้อผ้าเปลี่ยนไปก็ยิ่งตกใจ ตรงเข้าเขย่าตัวธีรธรและคว้าปืนเขามาจ่อถามว่าเมื่อคืนทำอะไรตน

“เดี๋ยว...คุณใจเย็นๆ ปืนนั่นมีลูกนะ ตื่นมาก็เก่งเลยนะเนี่ย” ธีรธรยกมือขึ้นห้าม

“อย่ามาทำปากดีนะ ฉันยิงไส้แตก”

“โอ๊ย...โอเคๆ ที่นี่บ้านผมเอง เมื่อวานคุณโดนทำร้ายที่ห้างไง ผมเลยพามาทำแผลที่นี่ แล้วคุณก็ดันเป็นไข้อีก ผมก็เลยต้อง...เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ก็เท่านั้นล่ะ”

“เช็ดตัว! เปลี่ยนเสื้อผ้า นี่คุณทำเองหมดเลยเหรอ” ไศลาแทบกรี๊ด เงื้อปืนจะฟาดธีรธรเช้าชาร์จแย่งปืนจากมือเธอ และบอกว่าไม่ต้องห่วง เพราะตนใส่แว่นตาดำ  เซฟให้อย่างสุดๆ ไศลาโวยทำไมไม่ไปโรงพยาบาล

“ผมไม่มั่นใจความปลอดภัย มีคนสะกดรอยตามเราอยู่ตลอดเวลา เมื่อวานจ่านิดก็โดนทำร้ายที่เซฟเฮ้าส์”

ไศลาเย็นลง ธีรธรให้เธอเข้าไปอาบน้ำแล้วตนจะพาไปพบแม่ เขาแหย่ว่าอาบไหวไหม หรือต้องให้ช่วย ไศลาคว้าผ้าเช็ดตัวฟาดเขาแล้ววิ่งหนีเข้าห้องน้ำทันที

ooooooo

เช้าวันเดียวกัน ดารณีกำลังจะออกไปโรงเรียน รู้สึกเศร้าใจที่เมื่อคืนไม่มีใครกลับมาบ้านเลย...ขณะที่อรชรนอนค้างอยู่กับชูชิตที่บ้านเขา ดุลยศักดิ์โทร. ปลุกให้ชูชิตเข้าไปพบ อรชรจะตามไปด้วย เขาต้องปรามยังไม่ถึงเวลาที่จะประกาศตัวแทนไศลา

ภายในห้องรับแขกบ้านใหญ่ นพรัชมานั่งคุยอยู่กับวงทองแม่ของธีรธร นิ่มนวลเห็นธีรธรเดินมากับไศลาก็ชักสีหน้าไม่พอใจ ฟ้องวงทองทันที...ธีรธรตรงเข้ากราบที่ตักแม่ วงทองลูบแก้มลูกชายสุดรัก

“ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน ทั้งซูบทั้งคล้ำเลยนะลูกชายแม่”

ธีรธรหันไปเรียกไศลาให้มาไหว้แม่ เธอขยับเข้ากราบที่ตักเขินๆ นพรัชเห็นหน้าไศลาเกิดตกหลุมรักเข้าอย่างจัง วงทองรับไหว้งงๆ ธีรธรผายมือไปทางนิ่มนวล

“นี่คือนิ่ม ญาติของผมเอง เป็นพยาบาลมาคอยดูแลคุณแม่...ไศลาเป็นพยานปากสำคัญในคดีพิเศษที่ผมทำอยู่ ผมเลยจะมาขออนุญาตคุณแม่ให้ไศลามาอยู่ที่บ้านเราในช่วงนี้ไปก่อน”

“แล้วทำไมไม่หาหอพักให้อยู่เหมือนคดีอื่นๆ ล่ะคะพี่ธร จู่ๆก็เอาใครไม่รู้มาอยู่ในบ้าน”

วงทองเห็นด้วย แต่พอเห็นสีหน้าลูกชายก็เกรงใจไม่กล้าท้วงอะไร ธีรธรอธิบายว่า จำเลยเป็นผู้มีอิทธิพลกว้างขวาง ไม่อยากให้ไศลาเสี่ยงอยู่ไกลตา นิ่มนวลจะแย้ง วงทองรีบตัดบท

“ช่างเขาเถอะแม่นิ่ม คนเขาเดือดร้อนมาขนาดนี้ เราจะไปใจดำซ้ำเติมเขาอีกทำไม”

นิ่มนวลหน้าเสียที่โดนตำหนิ ยิ่งไม่ชอบไศลามากขึ้น นพรัชเห็นบรรยากาศมาคุ รีบชวนธีรธรออกไปคุย วงทองชวนคุยเสร็จให้ตามไปทานอาหารเช้าด้วยกัน ธีรธรพยักหน้าให้ไศลาช่วยนิ่มนวลประคองแม่ของตนเดินไปที่โต๊ะอาหาร

นพรัชไม่อ้อมค้อม เอ่ยปากขอจีบไศลา ให้ช่วย สนับสนุน ธีรธรพะอืดพะอม อ้างไม่อยากยุ่ง ใครอยากจีบก็จีบเอง ว่าแล้วก็เดินไปห้องอาหาร นพรัชเดินตามงงๆ กับอารมณ์เพื่อน...บนโต๊ะอาหาร ไศลาจะช่วยตักข้าว ธีรธรปรามให้เป็นหน้าที่นิ่มนวล วงทองตำหนิอย่าพูดเหมือนนิ่มนวลเป็นคนรับใช้ ธีรธรรีบแก้ตัว ไม่ได้หมายความอย่างนั้น เห็นว่าเธอทำอยู่ทุกวัน นพรัชเห็นบรรยากาศเริ่มกร่อย จึงชวนไศลาคุย ด้วยการแนะนำตัวเอง ธีรธร ขำทำทีขอตัวไปทำงาน แล้วบอกไศลาให้ไปเอาของในรถ หญิงสาวเดินตามไปงงๆ...

อยู่โรงเรียน ดารณีนั่งเศร้าที่พี่ๆไม่มีใครกลับบ้าน จู่ๆสุทธิพงษ์โผล่มาขอยืมเงิน ดารณีดีใจที่เห็นพี่ชาย อยากให้เขากลับบ้าน จึงบอกให้ไปเอาที่บ้านเย็นนี้

ส่วนชูชิตมาที่คฤหาสน์ของดุลยศักดิ์ ดุลยศักดิ์ให้ คนเอาตัวลูกน้องที่ให้ปลอมตัวเป็นคนทำความสะอาดไป จัดการไศลาแต่ไม่สำเร็จ ออกมาลงโทษ  จนตายต่อหน้าชูชิตเป็นการขู่ขวัญ จากนั้นก็เปิดภาพโปรเจกเตอร์ให้ดูรูป สไลด์ ชุดเดียวกับที่ไศลาถ่ายได้ ชูชิตถึงกับหน้าซีดเผือด

“นี่คือภาพถ่ายของกลางที่เป็นที่มาของคำสั่งด่วน วันนี้จากกองปราบให้เข้าทลายโกดังยาบ้าของนายชูชิต เชิดชัยชาญ”

ชูชิตถูกดุลยศักดิ์ให้คนซ้อมจนสะบักสะบอมเป็นการลงโทษ คงเข้ามารายงานสัญญาณมาแล้ว เขาจึงกดรีโมตจอโปรเจกเตอร์ให้ชูชิตร่วมดูการทำงานของตำรวจเข้าจับกุมคลังยาบ้า...

ไศลาตามธีรธรมาที่รถ เขาส่งซองซิมเบอร์ใหม่ให้เธอเปลี่ยน  เพื่อกันคนร้ายแกะรอยตามและกำชับให้เธอบอกคนที่บ้านเขาว่า เธอเป็นพยานคดีหลอกผู้หญิงมาขายบริการ ไศลาหน้าเสีย

“แต่ฉันไม่อยากโกหก”

“อย่าคิดมากสิ ถ้าพูดความจริงไป เกิดใครไปพูดต่อ คุณก็อันตราย อีกอย่างถ้าคุณแม่รู้ก็คงเมตตาคุณเป็น พิเศษ ผมไปก่อนนะ แล้วจะรีบกลับมาบอกข่าวดี”

นพรัชตามไศลาออกมาหวังจะช่วยถือของ พอไม่ เห็นมีอะไรจึงชวนคุยสักพักก่อนจะลากลับเพราะต้องเข้าเวร ไศลายิ้มเก้อๆตามมารยาท...ด้านนิ่มนวลพยายามเบนความสนใจวงทองให้เข้าใจว่า นพรัชสนใจไศลา วงทองยินดีด้วยเพราะเห็นนพรัชเหมือนลูกหลาน

“เดี๋ยวหนูนิ่มช่วยไปจัดห้องพักให้หนูไศลาด้วยนะ ไปอยู่บ้านพ่อธีสองต่อสอง ใครรู้เข้าจะดูไม่งาม”...นิ่มนวลรับคำวงทองอย่างไม่ค่อยพอใจนัก

ในขณะที่ธีรธรนำกำลังตำรวจเข้าตรวจค้นอู่รถของชูชิต  งัดห้องอบสีที่ไศลาถ่ายรูปยาเสพติดซุกซ่อนไว้ได้ แต่กลับไม่พบสิ่งใดที่ผิดกฎหมาย ธีรธรรู้แล้วว่า ได้เสียทีคนร้ายแล้ว...ขณะเดียวกัน ดุลยศักดิ์เปิดแชมเปญฉลองหน้าจอที่ส่งภาพการบุกของธีรธรล้มเหลว ชูชิตยังนอน หมอบหน้าตาบอบช้ำอยู่กับพื้น   ดุลยศักดิ์ส่งแก้วแชมเปญให้ เขาต้องฝืนดื่ม แต่เหมือนมีอะไรจะติดคอ ลองคายออกมา ปรากฏว่าเป็นฟันของตัวเอง ดุลยศักดิ์เอื้อนเอ่ย

“แปลกใจไหมว่าไอ้พวกตำรวจหน้าโง่พวกนั้นรู้ที่ซ่อนของได้ยังไง”

ชูชิตส่ายหน้าอย่างยากลำบาก ดุลยศักดิ์ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ก่อนจะถามว่าเคยเห็นมาก่อนไหม ชูชิตถึงกับอึ้ง เพราะมีชื่อไศลาปักอยู่ที่มุมผ้า

“ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าไว้ใจผู้หญิง” ดุลยศักดิ์โยนผ้าลงตรงหน้าชูชิตพร้อมกำชับ “ฉันจะให้เทพกับคงไปอยู่กับแก จนกว่าแกจะสามารถกลับมาทำให้ฉันเชื่อใจได้เหมือนเดิม ด้วยการไปจับนังไศลามาให้ฉันที่นี่ให้ได้”

ชูชิตหยิบผ้าเช็ดหน้ามากำไว้ด้วยความแค้นใจ... จำต้องนั่งรถไปกับเทพและคงกลับมาบ้าน อรชรเห็นสภาพชูชิตก็ตกใจ โวยวายใครทำ ชูชิตปรามพร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ดู อรชรจำได้ว่าเป็นของพี่สาวก็แปลกใจ ชูชิตให้อรชรขึ้นรถมาด้วยกันและเล่ารายละเอียดให้ฟัง

ooooooo

พอได้ซิมใหม่จากธีรธร  ไศลาก็โทร.หาดารณีทันที บอกน้องสาวให้ระวังตัว ไม่ต้องห่วงตน ตนมาทำงานต้องปิดมือถือ ตนจะเป็นคนติดต่อไปหาเอง ไม่ทันไร สาวใช้มารายงานว่า นิ่มนวลให้มาช่วยขนของไปอยู่บ้านใหญ่ ไศลาจำต้องวางสายจากน้องสาว

ธีรธรเข้ารายงานตัวกับผู้การเสริมพงษ์ ผู้การไม่ตำหนิแต่อย่างใด กลับชมว่าทำงานได้ดีมาก เพราะรู้ว่างานนี้เกลือเป็นหนอน แถมเป็นห่วงไศลา ให้เขาระวังความปลอดภัยเธอกับครอบครัวให้มากที่สุด

ธีรธรจึงโทร.หาไศลา บอกให้รู้ถึงความล้มเหลวที่เข้าตรวจค้น และบอกว่ากำลังไปรับน้องๆ ของเธอไปอยู่ด้วยกันเพื่อความปลอดภัย ไศลาดีใจที่จะได้พบน้องๆ

นิ่มนวลหมั่นไส้ไศลาอยู่แล้ว จึงแกล้งใช้ให้ไปจ่าย ตลาด “ฉันเขียนรายการกับเอาเงินมาให้แล้ว...อ่านหนังสือออกใช่ไหม”

ไศลาพยักหน้ามองนิ่มนวลที่ดูเหมือนแดกดันมากกว่าถาม นิ่มนวลยังเสียดสี “ก็ดี รีบไปรีบกลับมาทำมื้อเย็น อ้อ...แล้วไม่ต้องนั่งมอเตอร์ไซค์ไปนะ ตลาดอยู่แค่นี้เอง เดินไปก็ได้ แต่ถ้าเธอขี้เกียจจะนั่งก็ได้ แต่ต้องออกเงินเองนะ ห้ามใช้เงินที่ให้ไปล่ะ”

รับคำแล้วไศลาหยิบมือถือมาจะกดหาน้อง นิ่มนวลเอ็ด “เอ๊ะ...ก็บอกแล้วไงว่าให้รีบไปเดี๋ยวก็กลับมาทำมื้อเย็นไม่ทันหรอก มาขออาศัยอยู่บ้านเขา ก็ไม่ควรทำตัวให้เจ้าของบ้านรอ”

ไศลาโมโหแต่ข่มใจออกไปทำตามคำสั่งของนิ่มนวล...ขณะที่จ่านิดพาธีรธรมาที่ที่หนึ่งซึ่งสายรายงานว่าจะมีการส่งยาลอตใหญ่ในอีกครึ่งชั่วโมง โดยจ่านิดเอาหลักฐานเป็นตั๋วจำนำเปื้อนเลือดที่ได้มาจากสายเน วัดดาว ซึ่งยึดมาจากแอล โอรส

“ก่อนที่มันจะยึดตั๋วใบนี้มาได้ มันซ้อมเจ้าของตั๋ว แอล โอรส เพราะเจ้าของตั๋วเป็นหนี้พนันบอลมัน มันก็เลยยึดตั๋วนี้มาเป็นหลักประกัน ให้แอลมาไถ่ถอน ไอ้แอลมันคงเมายา เลยเผลอขู่ว่าเป็นลูกน้องขาใหญ่ ใหญ่รึไม่ใหญ่ก็ทำตำรวจขายหน้า ซึ่งหมายถึงสารวัตรน่ะแหละ แล้วมันก็คุยโอ่ เรื่องที่ลูกพี่มันจะขนย้ายของกันจริงๆในอีกครึ่งชั่วโมงนี้”

จ่านิดมองนาฬิกาข้อมือ  เหลือเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที ธีรธรชั่งใจเชื่อได้หรือ จ่านิดให้ดูตั๋วจำนำที่เลือดยังสดๆอยู่ ธีรธรไม่อยากเรียกกำลังตำรวจมาให้หน้าแตกอีก จึงคิดลุยเพียงสองคน... พอได้เวลา ธีรธรกับจ่านิดเห็นรถใหญ่สองคันมาลำเลียงของโดยคนแต่งตัวเหมือนพนักงานส่งของ ส่วนแอล โอรสที่ยังมีเลือดซึมจากหัวที่แตกเข้ามาคุยกับคนขนของเหล่านั้น แอลขอยืมมือถือมาถ่ายคลิปตัวเองท้าดวลส่งให้เน วัดดาว ธีรธรกับจ่านิดทำทีก้มหน้าเล่นมือถือเดินผ่าน เสียงแอลโวยวายว่าสัญญาณหาย หันมาขอยืมมือถือธีรธรไปอัพสเตตัส เขาส่งให้แล้วเข้าล็อกคอแอล

“หยุดนะนี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ...ทุกคนอย่าขยับ”

จ่านิดชักปืนขู่ให้หยุดยกของ แต่ทุกคนกลับชักอาวุธมายิงใส่โดนแอล โอรสเข้าอย่างจังล้มลงไปนอน แอลยังถ่ายคลิปตัวเองลงโซเชียลแคม พร้อมกับสาธยายว่าตำรวจทำอย่างนี้ได้อย่างไร พวกเราก็เยอะกว่า ว่าแล้วก็ส่ายกล้องให้ดูรอบๆ จ่านิดรำคาญกระแทกหน้าแอลสลบไปแล้วยิงพวกคนร้ายที่กำลังหนี  โดนขาบ้างแขนบ้างให้หนีไม่ได้ ธีรธรเข้าตรวจของในถังแช่แข็งเป็นยาเสพติดจริงๆ

ooooooo

ตลาดไม่ได้อยู่ใกล้ๆอย่างที่นิ่มนวลบอก ไศลาจึงต้องใช้บริการมอเตอร์ไซค์รับจ้างเพื่อซื้อของและกลับมาทันเวลา  แต่ก็ไม่วายโดนนิ่มกระทบกระเทียบ เร่งให้แกะกุ้งและเตรียมของอื่นๆจนไม่มีเวลาโทร.กลับไปหาดารณีเพื่อบอกให้เตรียมตัวย้ายกลับมาอยู่ด้วยกัน

เย็นวันนั้น ดารณีนั่งทำการบ้านอยู่ ชูชิตกับอรชรเดินเข้าบ้านมา ชูชิตกำลังแค้นใจเสียงเข้มใส่ดารณีถามหาไศลา ดารณีตกใจกลัวไม่เคยเห็นเขากราดเกรี้ยวแบบนี้มาก่อน อรชรเองก็แสดงตัวเป็นเมียชูชิต ดารณีกับอรชรถกเถียงกัน อรชรจะขึ้นไปหาที่อยู่เพื่อนหรือคนรู้จักของไศลาบนห้องนอน ดารณีฉวยโอกาสวิ่งหนีออกจากบ้าน ชูชิตเห็นวิ่งตามออกมา แต่คงกับเทพที่รออยู่ที่รถ ชักปืนยิงใส่ดารณีล้มลงหน้าบ้าน อรชรตกใจแม้จะไม่ลงรอยกันแต่ดารณีก็เป็นน้อง จึงวิ่งมากอดน้องให้ทำใจดีๆ ตนจะพาส่งโรงพยาบาล  แต่ชูชิตกระชากอรชรขึ้นรถหนีกลับออกไป

ขณะเดียวกัน ไศลากำลังหั่นเนื้ออยู่ จู่ๆมีดบาดนิ้วสะดุ้งเลือดออก เธอละไปล้างมือ สร้อยข้อมือที่ดารณีทำให้ขาดหลุดจากข้อมือ ใจคอไศลาไม่ดี น้ำตาคลอเป็นห่วงน้อง

เคลียร์เรื่องจับยาได้ ธีรธรกับจ่านิดก็ตรงมาที่บ้านไศลาเพื่อจะรับน้องๆของเธอ แต่กลับพบดารณีนอนจมกองเลือดอยู่หน้าบ้าน จึงรีบเรียกรถพยาบาลมารับ ดารณีเพ้อหาแต่ไศลา สุทธิพงษ์กลับมาเห็นรถพยาบาลเข็นเตียงดารณีขึ้นรถ และเห็นธีรธรคุยกับจ่านิดก็จำได้ว่าเป็นตำรวจที่เคยจะจับตน จึงซุ่มมอง โชคร้ายที่มีแก๊งวัยรุ่นมาเห็นเข้าทวงหนี้ค่าบอลที่ติดค้าง สุทธิพงษ์ไม่รู้จะทำอย่างไร ที่กลับมาก็จะมาเอาเงินจากน้อง จึงตัดสินใจวิ่งหนี แต่ไม่รอดถูกรุมอัด ธีรธรกับจ่านิดได้ยินเข้าช่วย กลับถูกสุทธิพงษ์ถีบหงายวิ่งหนีไป ธีรธรเจ็บใจที่จับตัวสุทธิพงษ์ไม่ได้ แถมหนักใจจะบอกไศลาอย่างไรเรื่องน้องๆ

เมื่อธีรธรกลับมาบ้าน พบไศลาเดินรออยู่ที่สนามหน้าบ้าน พอเธอเห็นเขามาคนเดียวก็ใจหายกลัวสิ่งที่จะได้ยินได้ฟัง

“ไศลา...ผมมาคนเดียว ดารณีโดนยิง ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล”

ไศลาแทบช็อก ร้อนรนถามถึงน้องอีกสองคน ธีรธรไม่อยากบอกเรื่องสุทธิพงษ์ จึงรวมว่าไม่พบทั้งอรชรและสุทธิพงษ์ หันมาบอกเรื่องดารณีว่าถูกยิงจุดสำคัญเสียเลือดมากให้เผื่อใจไว้บ้าง ไศลาร้องไห้โฮ ไม่อยากเสียน้องไปสักคน ธีรธรสงสารเข้าสวมกอดปลอบใจ

ooooooo

จากคลิปที่แอล โอรสลงโซเชียลแคม ทำให้ดุลยศักดิ์ได้เห็นความพินาศของตัวเอง เห็นลูกน้องยิงกันมั่วไปหมด สุดท้ายถูกจับ คง...ก้มหน้าเข้ามาดูยอดวิว ดุลยศักดิ์โวย

“ไหนเอ็งบอกเรียบร้อยไง คุยโทรศัพท์ด้วยกันเมื่อกี้ เอ็งบอกเรียบร้อยครับนายไง”

“ผมหมายถึงที่นายให้ผมไปจัดการน่ะเรียบร้อย แต่การส่งยา ผมไม่รู้เรื่องนะครับ”

ดุลยศักดิ์หงุดหงิดที่โดนคู่อริหัวเราะเยาะเพราะงานพลาดแล้วยังมีการโชว์ผลงานให้คนสมน้ำหน้ากันทั่วอีก คงค่อยๆถามจะให้ตนจัดการอย่างไร ดุลยศักดิ์ตอกกลับ

“ไม่ต้อง งานนี้มันต้องเจอของใหญ่” คงถามนายจะใช้ใคร เขาตอบว่า...โยคี ศิลาดำ...

สุทธิพงษ์ตามมาดูอาการดารณีที่โรงพยาบาล พบอรชรนั่งน้ำตาไหลอยู่หน้าห้องไอซียู ใบหน้าเธอบอบช้ำเพราะโดนคนของดุลยศักดิ์ทำร้ายมา เขาถามพี่สาวทันที หมอว่าอย่างไรบ้าง

“โอกาสรอดไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ แต่ดายังสู้อยู่ เหมือนรออะไรบางอย่าง”

“คงจะรอพี่ไศลา เขารักกันมาก”

“ก็ไม่ใช่เพราะความโง่ของพี่ไศเหรอ ดาถึงต้องเจ็บแบบนี้” อรชรยังไม่สำนึก

ไศลาร้องไห้จนเป็นลม ธีรธรพัดวี อีกมือถือยาดมจ่อจมูกเธอ วงทองมองด้วยความเห็นใจ ต่างกับนิ่มนวลที่ไม่พอใจ...ธีรธรอุ้มไศลาไปขึ้นรถ นิ่มนวลมองตาขวาง วงทองปลอบอย่าคิดมากพี่เขาดูแลไปตามหน้าที่ แต่

เธอกังวลใจเพราะไม่เคยเห็นเขาอ่อนโยนกับใครแบบนี้ มาก่อน

ระหว่างที่ไศลาสลบ เธอฝันว่าตัวเองมายืนอยู่หน้านักพรตเมฆขาว ท่านเอ่ยคำว่า

“เอมา...ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะต้องเตรียมตัว”

ไศลางง เตรียมตัวเพื่ออะไร นักพรตใช้ปลายไม้เท้าแตะที่กลางหน้าผากไศลา เกิดแสงสว่างวาบเป็นรูปดวงตาที่สาม พร้อมกล่าวว่า “ผู้ถูกเลือกจะได้รู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ เห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็น เจ้าจงมีสติและปัญญามากพอที่จะจัดการกับสิ่งที่กำลังจะได้รับ”

ไศลารู้สึกเหมือนมีพลังงานพิเศษไหลเข้ามาในร่างกาย ทำให้รู้สึกสบายและฮึกเหิมอย่างบอกไม่ถูก นักพรตเอ่ยว่า “ข้ามอบหมายเจ้าได้เพียงหน้าที่และวิชา สติและปัญญาเป็นสิ่งที่เจ้าจะต้องมีและฝึกฝนเพื่อใช้คุ้มครองตัว”

รถธีรธรแล่นมาจอดที่โรงพยาบาล ไศลากระตุกตื่นขึ้น พบว่าตัวเองหลับอยู่เบาะข้างๆธีรธร เธอพะวงถึงความฝัน จับหน้าตัวเองเบาๆ ก่อนจะตั้งสติลงจากรถ มาที่ห้องไอซียู เพื่อดูดารณี

พอ​มา​ถึง เห็น​สภาพ​น้อง​สาว มี​สาย​ระโยงระยาง​เต็มตัว​ก็​นํ้า​ตา​ร่วง เข้า​ลูบ​หน้า​ลูบ​แก้ม​น้อง​สาว​สุด​รักพรํ่า​บอก​ว่า​ตน​มา​แล้ว อรชร​เดิน​ตาม​เข้า​มา ไม่​วาย​ถากถาง

“มา​แล้ว​เหรอ พี่​สาว​คน​โต ขนาด​มา​เยี่ยม​น้อง ยัง​ต้อง​พา​ผู้ชาย​ใหม่​มา​ด้วย”

“พูด​ให้​มัน​ดีๆนะ​อร มัน​ไม่​ใช่​อย่าง​ที่​เธอ​คิด”

“แล้ว​คน​ที่นั่ง​รอ​พี่​อยู่​หน้า​ห้อง​คือ​ใคร พี่​กล้า​บอก​ไหม​ล่ะ​ว่า​ไม่ได้​หาย​ไป​กับ​เขา​มา”

“มัน​ยัง​ไม่​ถึง​เวลา​ที่​พี่​จะ​ต้อง​อธิบาย​อะไร ตอนนี้​เรา​ควร​จะ​สนใจ​เรื่อง​ของ​ดา​มาก​กว่า”

“พี่​ไม่​จำเป็น​ต้อง​อธิบาย​อะไร​เลย เพราะ​อร​ก็​ไม่อยาก​ฟัง สิ่ง​เดียว​ที่​อร​อยาก​ให้​พี่​รู้​ก็​คือ...ที่​ดา​เจ็บ​ขนาดนี้ เป็น​ความ​ผิด​ของ​พี่​คน​เดียว” อรชร​โบ้ย​ความ​ผิด​ให้​พี่​สาว​เต็มๆ

ไศ​ลา​เดิน​ร้องไห้​ออก​มา​จาก​ห้อง​ไอ​ซี​ยู ธีรธร​ตกใจ​เข้า​ถาม​เป็น​อะไร เธอ​โทษ​เป็น​ความ​ผิด​ตัว​เอง​ที่​ทำให้​น้อง​ต้อง​เจ็บ​แบบ​นี้ ชาย​หนุ่ม​ประคอง​ปลอบ​ให้​ใจเย็น ไม่​เป็น​ความ​จริง

“ไม่...ไม่​จริง ฉัน​ทำร้าย​น้อง ฉัน​ฆ่า​น้อง คุณ​รู้ไหม  ฉัน​ฆ่า​น้อง​ตัว​เอง” ไศ​ลา​สะอึกสะอื้น

ธีรธร​ประคอง​พา​ไศ​ลาก​ลับ​ก่อน วัน​หลัง​ค่อย​มาใหม่ อรชร​ออก​มา​ยืน​มอง​อย่าง​โกรธ​แค้น

ooooooo

ผล​จาก​การ​พลาด​เกิด​ความ​เสียหาย​อย่าง​มาก ดุล​ย​ศักดิ์​สั่ง​เทพ​และ​คง จัดการ​เก็บ​ไศ​ลา โดย​ไม่​บอก​ให้​ชู​ชิต​รู้ ก่อน​ที่​ไศ​ลา​จะ​เป็น​พยาน​ปาก​เอก ส่วน​ทาง​ชู​ชิต ตน​จะ​ให้​นาถ​สุดา​คอย​ประกบ​ใกล้​ชิด

ธีรธร​พา​ไศ​ลาก​ลับ​มา​ถึง​บ้าน นิ่มนวล​ยืน​รอ​แต่​พอ​เห็น​ไศ​ลา​ก็​ทำ​อึกอัก​ไม่​อยาก​พูด ไศ​ลา​จึง​ขอตัว​เข้า​บ้าน​ก่อน ธีรธ​รม​อง​ตามอย่าง​เป็น​ห่วง นิ่มนวล​อ้าง​ว่า หมอ​บอก​ว่า​วง​ทอง​อาการ​ไม่ค่อย​ดี ให้​ธีรธร​เอาใจใส่​ดูแล​มาก​กว่า​ที่​เป็น​อยู่ ธีรธร​รู้สึก​ผิด

“ก็​จริง​ของ​นิ่ม​นะ ช่วง​นี้​งาน​ของ​พี่​มี​แต่​ปัญหา ทำให้​พี่​ไม่ค่อย​มี​เวลา​ให้​คุณ​แม่​เท่า​ไหร่ ยัง​ดี​ที่​มี​นิ่ม​คอย​ดูแล พี่​ต้อง​ขอบคุณ​นิ่ม​มาก​นะ ที่​ดูแล​คุณ​แม่​กับ​พี่​อย่าง​ดี​มา​โดย​ตลอด”

“คุณ​ป้า​และ​พี่​ธี​ถือ​เป็น​ผู้​มี​พระ​คุณ​ของ​นิ่ม เป็น​หน้าที่​ที่​นิ่ม​ต้อง​ดูแล​เพื่อ​ตอบแทน​บุญคุณ​อยู่​แล้ว​ค่ะ” นิ่มนวล​เขิน​อาย รู้สึก​อบอุ่น​ใจ​ที่​ธีรธร​เห็น​ตน​เป็น​คนใน​ครอบครัว...

บน​โต๊ะ​อาหาร วง​ทอง​บอก​ธีรธร​ว่า​กมลา​พี่​สาว​เขา​จะ​พา​สามี​มา​พัก​ที่​บ้าน เพราะ​พัน​ธ์​พง​ษ์​จะ​ต้อง​มา​หา​หมอ อยาก​ให้​เขา​เป็น​คน​ไป​รอ​รับ ธีรธร​รับคำ นิ่มนวล​กระซิบ​เตือน​วง​ทอง​อีก​เรื่อง วง​ทอง​จึง​บอก​ลูก​ชาย

“อ้อ มี​อีก​เรื่อง​นะ​พ่อ​ธี ไม่​รู้​ว่า​ถ้า​แม่​พูด​ไป​แล้ว​จะ​ทำให้​ลูก​ไม่​พอใจ​หรือ​เปล่า”

“อย่า​คิดมาก​สิ​ครับ​คุณ​แม่ ผม​จะ​กล้า​ไม่​พอใจ​คุณ​แม่​ได้​ยัง​ไง​กัน”

“คือ...ถ้า​พี่​กมลา​เขา​มา แม่​ก็​คง​ต้อง​ขอ​ห้อง​จาก​หนู​ไศ​ลา​คืนให้​พี่​เขา”

“โธ่...คุณ​แม่ เรื่อง​แค่​นี้​เอง เรา​ก็​ให้​ไศ​ลา​ไป​พัก​ห้อง​รับแขก​อีก​ห้อง​ก็ได้​นี่​ครับ”

“คง​ไม่ได้​หรอก​ค่ะ​พี่​ธี เพราะ​พี่​กมลา​บอก​คุณ​ป้า​ว่า เธอ​จะ​ขอ​แยก​ห้อง​กับ​พี่​พัน​ธ์​ค่ะ เพราะฉะนั้น​ห้อง​บ้าน​เรา​ก็​จะ​มี​พอดี​กับ​คนใน​ครอบครัว​ของ​เรา​เท่านั้น​ค่ะ” นิ่มนวล​ป​ราย​ตา​เหยียด​ไศ​ลา

ไศ​ลา​อึดอัด​ใจ ขอ​ออก​ไป​อยู่​เอง​ข้าง​นอก แต่​ธีรธร​ไม่​ยอม ให้​เธอ​ย้าย​กลับ​ไป​อยู่​บ้าน​ตน​ตาม​เดิม นิ่มนวล​จะ​แย้ง วง​ทอง​เกรง​ลูก​ชาย​โกรธ จึง​ตัดบท​ตาม​ที่​ธีรธร​ต้องการ

คืน​นั้น ไศ​ลา​ฝัน​ว่า​ตัว​เอง​นั่ง​สมาธิ​อยู่​กลาง​ป่า หน้า​ศาลา​ของ​นักพรต​เมฆ​ขาว นักพรต​วาง​ไม้เท้า​บน​หัว​เธอ สวด​มนต์​พึมพำ​ก่อน​จะ​ลาก​ไม้เท้า​มา​แตะ​ที่​ตา​ที่​สาม​กลาง​หน้าผาก​เธอ

“เอ​มา...อายตนะทั้ง​หก​ของ​เจ้า​เปิด​ขึ้น​แล้ว”

ไศ​ลา​ลืมตา​ขึ้น​พร้อม​ตา​ที่​สาม​เปล่ง​แสง​สี​ทอง​ออก​มา นักพรต​หยิบ​ลูกประคำ​จาก​ใน​ย่าม​โยน​ขึ้น​ฟ้า ขาด​ออก​ตกลง​ใส่​ไศ​ลา​ด้วย​ความเร็ว​สูง เธอ​สามารถ​รับ​มัน​ไว้​ได้​ทุก​ลูก​ด้วย​มือ​เปล่า นักพรต​ลอยตัว​ออก​ไป​อยู่​ใต้​ต้นไม้ บอก​ให้​เธอ​ปา​ลูกประคำ​มา​ที่​ตัว​ท่าน...

ไศ​ลา​เพ่ง​จับตา​มอง​ร่างนักพรต​ที่​หายตัว​สลับ​ไป​มา ดวงตา​ที่​สาม​เปล่ง​แสง​สี​ทอง เธอ​ขว้าง​ลูก​ประคำ​ใส่ โดน​ต้นไม้​เป็น​รู​โบ๋ บาง​ลูก​ก็​ตัด​กิ่ง​ไม้​หัก​โค่น​ลง​มา เธอ​ใช้​สมาธิ​ค่อยๆปา​จนกระทั่ง โดน​ตัว​นักพรต​ได้​สำเร็จ

ooooooo

ด้าน​อรชร เข้าใจ​ว่า​ไศ​ลา​มี​ผู้ชาย​คน​ใหม่ จึง​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​จะ​ไป​อยู่​กับ​ชู​ชิต สุทธิ​พง​ษ์​เห็น​พี่​สาว​จะ​ทิ้ง​บ้าน​ไป​อีก​คน จึง​รีบ​เก็บ​ของ​ขอ​ไป​อยู่​ด้วย

วัน​ต่อ​มา ผู้​การ​เสริม​พง​ษ์​ชมเชย​จ่า​นิด​ที่​ได้​ไป​ติด​กล้อง​วงจรปิด​ที่​หน้า​บ้าน​ไศ​ลา​ไว้​ก่อน ทำให้​ได้​เห็น​ภาพ​ดารณี​ถูก​ยิง​ที่​หน้า​บ้าน ไศ​ลา​มอง​ภาพ​ใน​จอ​เห็น​ว่า​กระสุน​มา​จาก​ใน​บ้าน แต่​ไม่​เห็น​ว่า​ใคร​เป็น​คน​ยิง และ​เห็น​ภาพ​ชู​ชิต​ลาก​อรชร​ขึ้น​รถ เธอ​บอก​ทุก​คน​ว่า อรชร​เป็น​น้อง​สาว​อีก​คน จ่า​นิด​ทึ่ง​ที่​ไศ​ลา​มอง​เห็น​วิถี​กระสุน​ได้​อย่างไร เธอ​จึง​ได้​ขยาย​ภาพทำให้​ทุก​คนเห็น​จุด​เล็กๆวิ่ง​ออก​มา​จาก​ใน​บ้าน​ชั้น​ล่าง ธีรธร​เอา​ตัวอย่าง​กระสุน​มา​ให้​เธอ​ดู

“ที่​คุณ​เห็น​เป็น​กระสุน​แบบ​ไหน”

ไศ​ลา​เลือก​กระสุน​ออก​วาง ธีรธร​ยอม​รับ​ว่า​เป็น​กระสุน​ที่​ใช้​ยิง​ดารณี​จริง ผู้​การ​ถึง​กับ​ทึ่ง...

หลังจาก​นั้น ไศ​ลา​มา​เยี่ยม​ดารณี เอา​วิทยุ​มา​เปิด​เพลง​ให้​น้อง​ฟัง แม้​น้อง​จะ​ยัง​ไม่​ฟื้น แต่​ด้วย​ความ​เป็น​พี่​ที่รัก​น้อง ไศ​ลา​ถึง​กับ​สัญญา

“พี่​รู้​แล้ว​ว่า​ใคร​เป็น​คน​ทำให้​ดา​เจ็บ ดา​ไม่​ต้อง​ห่วง​นะ พี่​สัญญา​ว่า​พวก​มัน​จะ​ต้อง​ชดใช้​ใน​สิ่ง​ที่​พวก​มัน​ทำ​กับ​ดา​อย่าง​สาสม​ที่สุด” ไศ​ลา​หอม​แก้ม​ดารณี​ที่​มี​นํ้า​ตา​ไหล​ซึม​ออก​มา

ใน​ขณะ​ที่ชู​ชิต​เซ็ง​จน​พูด​ไม่​ออก เมื่ออรชร​และ​สิทธิ​พง​ษ์​หอบ​กระเป๋า​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ อรชร​บอก​ว่า ตน​จะ​เข้า​มา​อยู่​ใน​ฐานะ​ภรรยา​ของ​เขา สุทธิ​พง​ษ์​รีบ​บอก​ว่า ตน​ไม่ได้​มา​อยู่​ฟรีๆอย่าง​พี่​สาว แต่​ขอ​ช่วย​งาน​แลก​ข้าวกับ​ยา เทพ​กับ​คง​หัวเราะ​อย่าง​สมเพช​ชู​ชิต

“เอาเลย ตาม​สบาย ใคร​อยาก​ทำ​อะไร อยาก​อยู่​ ที่ไหน  เต็มที่​ไป​เลย...นั่น​ใคร​จะ​ย้าย​มา​อยู่​ด้วย​อีก​ล่ะ  เทพ... ไป​ดู​ซิ” ชู​ชิต​โวย​เมื่อ​เสียง​ออด​หน้า​บ้าน​ดัง​ขึ้น

เทพ​กลับ​เข้า​มา​พร้อม​นาถ​สุดา สาว​สวย​ที่​ดุล​ย​ศักดิ์ ​ส่ง​มา ทำเอา​ชู​ชิต​เซ็ง​หนัก​ขึ้น พลัน​ดุล​ย​ศักดิ์​โทร.​เข้า​มา “ฉัน​เห็น​เมีย​แก​หาย​ไป เลย​ส่ง​นาถ​สุดา​ไป​คอย​ดูแล หวัง​ว่า​แก​คง​ชอบใจ”

“ขอบพระคุณ​มาก​ครับ​นาย แต่...” ไม่ทัน​ที่​ชู​ชิต​จะ​พูด​จบ ดุล​ย​ศักดิ์​วาง​สาย​ไป​ก่อน

อรชรโวย “พี่​ชิต ทำไม​ต้อง​ให้​นัง​ดารา​นั่น​มา​อยู่ ​ที่​นี่​ด้วย อร​ไม่​ยอม​นะ พี่​ชิต​ต้อง​ไล่​มัน​ไป​เดี๋ยวนี้”

“โอ๊ย...อย่า​วุ่นวาย​นัก​ได้​ไหม  คง​พา​พง​ษ์​ไปบ้านพัก​พนักงาน แล้ว​จัดการ​เรื่อง​ห้อง​ให้ด้วย” ว่า​แล้ว​ก็​คว้า​กระเป๋า​เสื้อ​ผ้า​อร​ชร​เดิน​ขึ้น​ข้าง​บน ปล่อย​เธอ​ยืน​งอน​ไป

เย็น​วัน​นั้น อรชร​แอบ​เห็นเทพ​ยก​ถาด​อาหารมา​ให้​นาถ​สุดา​บน​ห้อง และ​ทั้ง​สอง​ก็​กอด​รัด​ฟัด​เหวี่ยงกัน

เธอ​ยิ้ม​อย่าง​สะใจ ที่​จะ​ได้​ไม่​มา​ยุ่ง​กับ​ชู​ชิต

ooooooo

ค่ำคืน​นั้น ไศ​ลา​นอน​ไม่​หลับ ออก​มา​เดิน​ชม​จันทร์ ธีรธ​รอ​อก​มา​สูด​อากาศ​เช่น​กัน จึง​เจอ​กัน​โดย​บังเอิญ ธีรธร​ชวน​คุย​เรื่อง​ตัว​เอง ทำให้​หญิง​สาว​ รู้ความ​รู้สึก​ของ​เขา​ว่า​คิด​อย่างไร​กับ​ตน พยายาม​บอก​ให้​เขา​รู้​ว่า ตัว​เธอ​มี​เรื่อง​มากมาย​ต้อง​ทำ ชีวิต​เหมือน​เดิน​วนเวียน​ใน​เขา​วงกต

“ไศ​ลา คน​เรา​ต้อง​อยู่​ได้​ด้วย​ความ​หวัง​นะ”

“คน​ที่​เจอ​แต่​เรื่อง​ดีๆใน​ชีวิต​อย่าง​คุณ ไม่​แปลก​หรอก​ค่ะ ที่​จะ​มอง​ว่า​โลก​นี้​สวย​งาม”

“ใคร​บอก​ว่า​ผม​เจอ​แต่​เรื่อง​ดีๆ ผม​เลือก​จำ​แต่​เรื่อง​ดีๆต่างหาก”

“คุณ​อย่า​มา​เสีย​เวลา​ปลอบ​ใจ​ฉัน​เลย ฉัน​อยู่​ลึก​เกิน​กว่า​ที่​คุณ​จะ​ดึง​ไหว”

“จะ​ไหว​หรือ​ไม่​ไหว ผม​สิ...ต้อง​เป็น​คน​กำหนด”

“ฉัน​รู้​นะ​คะ​ว่า​คุณ​คิด​ยัง​ไง​กับ​ฉัน เชื่อ​ฉัน​เถอะ อย่า​เสีย​เวลา​กับ​ฉัน​เลย” ไศ​ลา​สบตา​ธีรธร

“ไศ​ลา คุณ​จะ​ไม่​ให้โอกาส​ผม​พิสูจน์​หน่อย​เหรอ”

“ถ้า​ฉัน​มี​เวลา​เหลือ​มาก​กว่า​นี้ ฉัน​ก็​อาจจะ​เลือก

ให้​เป็น​แบบ​นั้น”

ธีรธ​รม​องไศ​ลา​ที่​เดิน​เข้า​บ้าน​อย่าง​งง​กับ​คำ​พูด​ของ​เธอ...

วัน​รุ่ง​ขึ้น ธีรธร​มา​ทาน​อาหาร​เช้า​ที่​บ้าน​ใหญ่ สาว​ใช้​รายงาน​ว่า ไศ​ลา​เก็บ​เสื้อ​ผ้า​ออก​ไป​หมด​แล้ว เขา​ตกใจ​จะ​ออก​ไป​ตาม​หา นิ่มนวล​ไม่​พอใจ ต่อว่าธีรธร จะ​ไป​ตาม​หา​คน​ไม่​มี​มารยาท​แบบ​นั้น​ทำไม ธีรธร​โกรธ​โต้​กลับ

“นิ่ม​ไม่​ควร​ว่า​ไศ​ลา​แบบ​นั้น​นะ นิ่ม​ยัง​ไม่​รู้จัก​เขา​ดี​พอ”

วง​ทอง​รู้สึก​เหนื่อย​อ่อน​ปราม​ลูก​กับ​หลาน​อย่า​เถียง​กัน ธีรธร​จึง​ขอตัว​ออก​ไป​ตาม​หา​ไศ​ลา ไม่ทันก้าว​ออก​ไป วง​ทอง​เป็น​ลม​ฟุบ​ลง เขา​ตกใจ​รีบ​เข้า​อุ้ม​แม่​ขึ้น​รถ​พา​ส่ง​โรงพยาบาล...ระหว่าง​รอ​หมอ​ตรวจ​อาการ​แม่ ธีรธร​พยายาม​ติดต่อ​ไศ​ลา นิ่มนวล​ไม่​พอใจ​ต่อว่า​เขา​ห่วง​ผู้หญิง​มาก​กว่า​แม่​ของ​ตัว​เอง ธีรธร​หมด​ความ​อดทน​ตอก​กลับ

“พอ​เถอะ​นิ่ม อย่า​ให้​พี่​ต้อง​รู้สึก​ไม่​ดี​กับ​นิ่ม​มาก​ไป​กว่า​นี้​เลย​นะ” ธีรธร​เดิน​หนี

นิ่มนวล​น้ำตา​ไหล​พราก​ด้วย​ความ​แค้น เสียใจ...

ooooooo

ไศ​ลาก​ลับ​มา​ที่​บ้าน​ตัว​เอง เห็น​มุม​ไหน​ใน​บ้าน​ก็​นึกถึง​ดารณี จน​เกิด​ความ​เจ็บแค้น เธอ​แต่งตัว​ด้วย​ชุด​ทะมัดทะแมง สวม​เสื้อ​แจ็กเกต​ใส่​รองเท้า​ผ้าใบ นั่ง​มอเตอร์ไซค์​รับจ้าง​ออก​ไป สาย​ของ​ดุล​ย​ศักดิ์​ที่​เฝ้า​ดู​อยู่ รายงาน​เจ้านาย​ทันที

เช้า​นั้น ชู​ชิต​นอน​กก​กอด​อรชร​อยู่ นาถ​สุดา​มา​เคาะ​ประตู​เรียก​อย่าง​ไม่​เกรงใจ  อรชร​โมโห​ลุก​มา​เปิด​ประตู นาถ​สุดา​ไม่​สนใจ​เดิน​กระแทก​อรชร​เข้า​มา​บอก​ชู​ชิต ให้​ลุก​ขึ้น​อาบ​นํ้า​แต่งตัว​ภายใน​สิบ​นาที และ​ขอ​ให้​แต่งตัว​ดีๆหน่อย เพราะ​รู้สึก​ว่า​รสนิยม​เขา​ตํ่า​ลง โดย​ปราย​ตา​ไป​ทาง​อรชร ชู​ชิต​ลุก​ขึ้น​เข้า​ห้อง​นํ้า​อย่าง​เซ็งๆ ไม่​สนใจ​ว่า​อรชร​จะ​โวยวาย​อะไร

พอ​ชู​ชิต​แต่งตัว​ลง​มา​ด้วย​ชุด​สูท​เนี้ย​บ นาถ​สุดา​จึง​บอก​ว่า ตน​นัด​นักข่าว​ให้​มา​ทำ​ข่าว​เปิด​ตัว​แฟน​หนุ่ม​

นัก​ธุรกิจ​ดาวรุ่ง​ของ​ตน คือ​เขา อรชร​แทบ​ร้อง​ก​รี้​ด

ไศ​ลา​บุก​มา​ที่​บ้าน​ชู​ชิต ยัง​ไม่ทัน​เข้าไป​ข้าง​ใน​ก็​โดน​มอเตอร์ไซค์​คัน​หนึ่ง​พุ่ง​เข้า​ชน  เธอ​กระโดด​ลอยตัว​ข้าม​หัว​คน​ขี่​อย่าง​เหนือ​มนุษย์ แล้ว​โดด​กลับ​เตะ​คน​ขี่​ล้ม​ควํ่า​ไป​พร้อม​กับ​รถ​ไม่​เป็น​ท่า เธอ​กำลัง​จะ​เข้าไป​ดู​ว่า​มัน​เป็น​ใคร ก็​มีเสียง​ดารณี​เรียก​ให้​ช่วย​ด้วย ไศ​ลา​เปลี่ยน​เป็น​ดึง​มอเตอร์ไซค์​คนร้าย​มา​ขี่​มุ่ง​หน้า​ไป​โรงพยาบาล​ทันที

ธีรธร​ได้​รับคำ​บอก​เล่า​จาก​หมอ​ว่า โรค​มะเร็ง​เม็ด​เลือด​ที่​แม่​ของ​ตน​เป็น​อยู่ ได้​กระจาย​เข้า​สู่​ตับ จำ​ต้อง​ขอ​ตรวจ​อย่าง​ละเอียด ตอน​นี้​ขอ​ให้​ทุก​คน​ให้​กำลังใจ​คนไข้​มาก​ที่สุด นิ่มนวล​โผ​กอด​ธีรธร​ร้องไห้​โฮ...ธีรธร​ให้​นิ่มนวล​ขึ้น​ไป​เฝ้า​แม่​บน​ห้อง​พักตน​จะ​จัดการ​เรื่อง​ค่า​ใช้​จ่าย ระหว่าง​ทำ​การเขา​เห็น​ไศ​ลา​เดิน​ผ่าน​ไปจึง​รีบ​เดิน​ตาม ไศ​ลา​รู้ตัว​เร่ง​ฝีเท้า​หนี เขา​ร้อง​เรียก​
เธอ ทำให้​คง​ได้ยิน รีบ​หลบ และ​แอบ​เข้า​ห้อง​ดารณี​เพื่อ​จัดการ​เก็บ​เสีย​ให้​สิ้น​ซาก

คง​เข้า​มา​หมาย​จะ​ดึง​สาย​ออกซิเจน​ออก ไศ​ลา​ตาม​มา​ขวาง​ทัน เกิด​การ​ต่อสู้ คง​จับ​ไศ​ลา​เอา​หัว​โขก​พื้นจน​เธอ​มึนงง ธีรธร​ที่​เดิน​ตาม​หา​ไศ​ลา ได้ยิน​เสียง​อึกทึก เปิด​ประตู​เข้า​มา​ดู เห็น​คง​กำลัง​ทำร้าย​ไศ​ลา​พอดี​จึง​เข้า​ช่วย

ขณะ​เดียวกัน วง​ทอง​ผวา​ตื่น​ขึ้น​มาร้อง​เรียก​ลูกชาย นิ่มนวล​เข้า​บีบ​มือ​ปลอบ วง​ทอง​ถาม​หา​ธีรธร เธอ​ตอบว่า เขา​ไป​ทำ​เรื่อง​เบิก​เดี๋ยว​ขึ้น​มา วง​ทอง​หน้าเสีย​บอก​ว่า​ตน​ฝัน​ว่า​มี​คน​ทำร้าย​เขา นิ่มนวล​ปลอบ​เป็น​เพียง​ความ​ฝันอย่า​วิตก​กังวล​ไป​เลย จัดแจง​ให้​วง​ทอง​นอน นิ่มนวล​ก็​รีบโทร.​หา​ธีรธร​อีก​ครั้ง แต่​ไม่​มี​คน​รับ​สาย เธอ​ชัก​ใจเสีย

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"คิมเบอร์ลี่" วางแผนกำจัด "กอล์ฟ” ปะทะ "น้ำหนึ่ง" บนตึกร้าง ใน "สองเสน่หา"

"คิมเบอร์ลี่" วางแผนกำจัด "กอล์ฟ” ปะทะ "น้ำหนึ่ง" บนตึกร้าง ใน "สองเสน่หา"
12 พ.ค. 2564

08:17 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 12 พฤษภาคม 2564 เวลา 08:31 น.