กุหลาบไฟ
ตอนที่ 2
อรชรกลับมาบ้านเย็นย่ำ ซื้อบะหมี่มาฝากน้องๆ ดารณีหน้าเศร้าบอกว่าสุทธิพงษ์ไม่กลับบ้านตั้งแต่เมื่อวาน ส่วนไศลาตนพยายามโทร.หาก็ไม่รับสาย ไม่รู้เป็นอะไรหรือเปล่า พลันอรชรเฉี่ยวรูปไศลาตกลงมาแตก ยิ่งทำให้ดารณีใจเสีย น้ำตาร่วง อรชรเอ็ดน้องอย่าคิดมาก
ในขณะที่จ่านิดรอธีรธรพาไศลามาเก็บตัวที่ห้องพักในคอนโดแห่งหนึ่ง แต่ก็ยังไม่มา ผู้การเสริมพงษ์ โทร.เข้ามาเรียกให้จ่านิดกลับมาสแตนบายด์ที่กองปราบ เขาจึงเดินออกจากห้อง ทันทีที่โผล่ออกประตูก็โดนคนร้ายฟาดหัวสลบไป เขาพอจะเห็นว่ามันมากันสองคน
ผู้การเสริมพงษ์ โทร.หาธีรธรเพื่อบอกเรื่องจ่านิดถูกทำร้ายที่เซฟเฮาส์ ธีรธรเองก็พอจะรู้ตัวว่าโดนสะกดรอยตามตั้งแต่ที่ห้างสรรพสินค้า จึงไม่พาไศลาไปโรงพยาบาล เขาขับรถหลบหนีจากคนร้ายที่ตามจนพ้น แล้วตัดสินใจพาไศลามาที่บ้านตัวเองแทน
ด้านดารณีเห็นว่าดึกมากแล้ว ไศลายังไม่กลับมาและติดต่อไม่ได้ จึงคิดจะโทร.ถามชูชิต อรชรโวยวาย “โอ๊ย...อย่าให้มันเยอะนักเลยดา พี่ไศหายไปยังไม่ถึงวันเลย ทีพงษ์หายไปสามวันแล้ว เคยคิดจะห่วงบ้างไหม...นี่...อย่ามองพี่ด้วยสายตาแบบนั้นนะ อยากรู้นักใช่ไหม โทร.ให้เลย”
อรชรกดโทร.หาชูชิต ขณะนั้นชูชิตนั่งดริงค์กับสาวๆในผับ เห็นเบอร์ของอรชรก็ไม่อยากรับ อรชรไม่พอใจ ส่งข้อความเข้าไปแทน ว่ามีเรื่องไศลาจะคุยด้วย ไม่กี่อึดใจ ชูชิต โทร.กลับมาทันที อรชรซักไซ้ว่าอยู่ไหนแทนที่จะพูดเรื่องไศลา เสียงสาวดริงค์แทรกเข้ามา
“คนในสายถามว่าอยู่ที่ไหน พี่ก็บอกไปสิคะว่าอยู่ร้านคิวบาร์”
อรชรกดวางสายค้นอินเตอร์เน็ตหาที่อยู่ของร้านทันที แล้วผลุนผลันออกไป ดารณีงงกับการกระทำของพี่สาว...พอไปถึงร้าน พนักงานข้างหน้าบอกอรชรว่าเข้าได้แต่เมมเบอร์เท่านั้น อรชรปรี๊ดสุดๆ กระแทกเสียงว่า...เมียเมมเบอร์เข้าได้ไหม ว่าแล้วก็ดันตัวเข้าไป กวาดตามองหาชูชิตจนเจอ เธอตรงเข้าคว้าแก้วเหล้าสาดใส่หน้าสาวดริงค์ เพื่อนๆชูชิตแปลกใจที่น้องแฟนทำไมมาอาละวาด ชูชิตอายลากหญิงสาวกลับ
ด้านไศลา ยังสลบไสล ธีรธรอุ้มเธอขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเอง ในบ้านหลังเล็กที่อยู่บริเวณเดียวกันกับบ้านแม่ เขาเอาอุปกรณ์การทำแผลออกมาวางเตรียมพร้อม โทรศัพท์หาเพื่อนซึ่งเป็นหมอชื่อนพรัช
“เอาล่ะ ฉันเตรียมพร้อมครบหมดทุกอย่างแล้ว แกพร้อมจะตรวจคนไข้หรือยัง”
นพรัชโวยวายทำอะไรห่ามๆแบบนี้ ธีรธรสวนกลับไม่ต้องพูดมากให้ตรวจอาการ นพรัชจำต้องให้เพื่อนใช้กล้องมือถือถ่ายที่แผลบนหน้าผากไศลา และส่วนอื่นๆที่คิดว่าบาดเจ็บ ไม่มีกระดูกหัก ไม่มีตรงไหนหนัก แผลที่หน้าผากก็ไม่ถึงกับต้องเย็บ แต่อาจจะอักเสบทำให้เป็นไข้ได้ นพรัชกำชับว่าถ้าภายใน 24 ชั่วโมงนี้ไม่อาเจียน เวียนหัว ก็ไม่มีอะไรมาก ธีรธรขอบใจเพื่อน แล้ววางสายทันที ท่าทางเขาสบายใจขึ้น ทำแผลให้ไศลา จากนั้นรู้สึกว่าเธอตัวร้อนถึงกับเพ้อ
“คุณพ่อ คุณแม่ช่วยคุ้มครองน้องๆด้วยนะคะ ไศผิดเอง ไศขอโทษ...”
“ผู้หญิงตัวแค่นี้ แต่ต้องเจออะไรมาเยอะขนาดนั้น” ธีรธรลูบหัวปลอบอย่างทะนุถนอม ตัดสินใจเช็ดตัวเพื่อให้ไข้ลด และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอใหม่ โดยเอาแว่นตาดำมาสวม พยายามเมินหน้าไปทางอื่น เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธออย่างเก้ๆกังๆ
คืนนั้น ไศลาฝันว่าตัวเองนอนอยู่บนแคร่ในถํ้าของนักพรตเมฆขาว ซึ่งกำลังนั่งสมาธิอยู่ พอเธอฟื้นท่านก็เอาใบไม้มาป้อนให้เคี้ยว เธอเบ้หน้าเพราะความขม ท่านบังคับให้กลืนห้ามคาย สักพักไศลารู้สึกหายเจ็บปวด และได้หายตัวมายืนอยู่ในป่าลึก นักพรตเมฆขาวตั้งท่าพร้อมต่อสู้
“เอาล่ะ ลองเข้ามาเลย วันนี้ถ้าเจ้าแย่งไม้เท้าจากมือข้าไปไม่ได้ เจ้าจะไม่ได้กลับบ้านอีก”
ไศลาได้ยินแบบนั้น ก็วิ่งเข้าไปแย่งไม้เท้า แต่ท่านเหนือชั้นกว่า หลบหลีกอย่างว่องไว เธอใช้วิชาคาราเต้ที่มีอยู่ นักพรตแก้ไขจุดอ่อนให้แก่เธอ
“การต่อสู้ที่ดีต้องคุมได้จากข้างใน การใช้อารมณ์ ต่อให้ชนะก็ต้องสูญเสียไม่มากก็น้อย...สู้ด้วยสติ ด้วยจิตที่สงบ ค้นหาจังหวะของอีกฝ่าย แล้วจะพบคำตอบ”
ไศลาสูดหายใจเข้าเต็มปอด ข่มจิตให้นิ่งสงบตามที่ท่านสอน และทำได้ในที่สุด นักพรตชมว่าทำได้ดี จำสิ่งที่เรียนรู้ไว้ใช้ยามคับขัน ว่าแล้วร่างท่านกลายเป็นแสงวาบจางหายไปตรงหน้า
ไศลาตื่นขึ้นเพราะแสงแดดอ่อนๆส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เธอมองไปรอบห้อง เห็นธีรธรนอนกับพื้นหน้าเตียงก็ตกใจ ลุกนั่งก้มมองตัวเอง พบว่าเสื้อผ้าเปลี่ยนไปก็ยิ่งตกใจ ตรงเข้าเขย่าตัวธีรธรและคว้าปืนเขามาจ่อถามว่าเมื่อคืนทำอะไรตน
“เดี๋ยว...คุณใจเย็นๆ ปืนนั่นมีลูกนะ ตื่นมาก็เก่งเลยนะเนี่ย” ธีรธรยกมือขึ้นห้าม
“อย่ามาทำปากดีนะ ฉันยิงไส้แตก”
“โอ๊ย...โอเคๆ ที่นี่บ้านผมเอง เมื่อวานคุณโดนทำร้ายที่ห้างไง ผมเลยพามาทำแผลที่นี่ แล้วคุณก็ดันเป็นไข้อีก ผมก็เลยต้อง...เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ก็เท่านั้นล่ะ”
“เช็ดตัว! เปลี่ยนเสื้อผ้า นี่คุณทำเองหมดเลยเหรอ” ไศลาแทบกรี๊ด เงื้อปืนจะฟาดธีรธรเช้าชาร์จแย่งปืนจากมือเธอ และบอกว่าไม่ต้องห่วง เพราะตนใส่แว่นตาดำ เซฟให้อย่างสุดๆ ไศลาโวยทำไมไม่ไปโรงพยาบาล
“ผมไม่มั่นใจความปลอดภัย มีคนสะกดรอยตามเราอยู่ตลอดเวลา เมื่อวานจ่านิดก็โดนทำร้ายที่เซฟเฮ้าส์”
ไศลาเย็นลง ธีรธรให้เธอเข้าไปอาบน้ำแล้วตนจะพาไปพบแม่ เขาแหย่ว่าอาบไหวไหม หรือต้องให้ช่วย ไศลาคว้าผ้าเช็ดตัวฟาดเขาแล้ววิ่งหนีเข้าห้องน้ำทันที
ooooooo
เช้าวันเดียวกัน ดารณีกำลังจะออกไปโรงเรียน รู้สึกเศร้าใจที่เมื่อคืนไม่มีใครกลับมาบ้านเลย...ขณะที่อรชรนอนค้างอยู่กับชูชิตที่บ้านเขา ดุลยศักดิ์โทร. ปลุกให้ชูชิตเข้าไปพบ อรชรจะตามไปด้วย เขาต้องปรามยังไม่ถึงเวลาที่จะประกาศตัวแทนไศลา
ภายในห้องรับแขกบ้านใหญ่ นพรัชมานั่งคุยอยู่กับวงทองแม่ของธีรธร นิ่มนวลเห็นธีรธรเดินมากับไศลาก็ชักสีหน้าไม่พอใจ ฟ้องวงทองทันที...ธีรธรตรงเข้ากราบที่ตักแม่ วงทองลูบแก้มลูกชายสุดรัก
“ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน ทั้งซูบทั้งคล้ำเลยนะลูกชายแม่”
ธีรธรหันไปเรียกไศลาให้มาไหว้แม่ เธอขยับเข้ากราบที่ตักเขินๆ นพรัชเห็นหน้าไศลาเกิดตกหลุมรักเข้าอย่างจัง วงทองรับไหว้งงๆ ธีรธรผายมือไปทางนิ่มนวล
“นี่คือนิ่ม ญาติของผมเอง เป็นพยาบาลมาคอยดูแลคุณแม่...ไศลาเป็นพยานปากสำคัญในคดีพิเศษที่ผมทำอยู่ ผมเลยจะมาขออนุญาตคุณแม่ให้ไศลามาอยู่ที่บ้านเราในช่วงนี้ไปก่อน”
“แล้วทำไมไม่หาหอพักให้อยู่เหมือนคดีอื่นๆ ล่ะคะพี่ธร จู่ๆก็เอาใครไม่รู้มาอยู่ในบ้าน”
วงทองเห็นด้วย แต่พอเห็นสีหน้าลูกชายก็เกรงใจไม่กล้าท้วงอะไร ธีรธรอธิบายว่า จำเลยเป็นผู้มีอิทธิพลกว้างขวาง ไม่อยากให้ไศลาเสี่ยงอยู่ไกลตา นิ่มนวลจะแย้ง วงทองรีบตัดบท
“ช่างเขาเถอะแม่นิ่ม คนเขาเดือดร้อนมาขนาดนี้ เราจะไปใจดำซ้ำเติมเขาอีกทำไม”
นิ่มนวลหน้าเสียที่โดนตำหนิ ยิ่งไม่ชอบไศลามากขึ้น นพรัชเห็นบรรยากาศมาคุ รีบชวนธีรธรออกไปคุย วงทองชวนคุยเสร็จให้ตามไปทานอาหารเช้าด้วยกัน ธีรธรพยักหน้าให้ไศลาช่วยนิ่มนวลประคองแม่ของตนเดินไปที่โต๊ะอาหาร
นพรัชไม่อ้อมค้อม เอ่ยปากขอจีบไศลา ให้ช่วย สนับสนุน ธีรธรพะอืดพะอม อ้างไม่อยากยุ่ง ใครอยากจีบก็จีบเอง ว่าแล้วก็เดินไปห้องอาหาร นพรัชเดินตามงงๆ กับอารมณ์เพื่อน...บนโต๊ะอาหาร ไศลาจะช่วยตักข้าว ธีรธรปรามให้เป็นหน้าที่นิ่มนวล วงทองตำหนิอย่าพูดเหมือนนิ่มนวลเป็นคนรับใช้ ธีรธรรีบแก้ตัว ไม่ได้หมายความอย่างนั้น เห็นว่าเธอทำอยู่ทุกวัน นพรัชเห็นบรรยากาศเริ่มกร่อย จึงชวนไศลาคุย ด้วยการแนะนำตัวเอง ธีรธร ขำทำทีขอตัวไปทำงาน แล้วบอกไศลาให้ไปเอาของในรถ หญิงสาวเดินตามไปงงๆ...
อยู่โรงเรียน ดารณีนั่งเศร้าที่พี่ๆไม่มีใครกลับบ้าน จู่ๆสุทธิพงษ์โผล่มาขอยืมเงิน ดารณีดีใจที่เห็นพี่ชาย อยากให้เขากลับบ้าน จึงบอกให้ไปเอาที่บ้านเย็นนี้
ส่วนชูชิตมาที่คฤหาสน์ของดุลยศักดิ์ ดุลยศักดิ์ให้ คนเอาตัวลูกน้องที่ให้ปลอมตัวเป็นคนทำความสะอาดไป จัดการไศลาแต่ไม่สำเร็จ ออกมาลงโทษ จนตายต่อหน้าชูชิตเป็นการขู่ขวัญ จากนั้นก็เปิดภาพโปรเจกเตอร์ให้ดูรูป สไลด์ ชุดเดียวกับที่ไศลาถ่ายได้ ชูชิตถึงกับหน้าซีดเผือด
“นี่คือภาพถ่ายของกลางที่เป็นที่มาของคำสั่งด่วน วันนี้จากกองปราบให้เข้าทลายโกดังยาบ้าของนายชูชิต เชิดชัยชาญ”
ชูชิตถูกดุลยศักดิ์ให้คนซ้อมจนสะบักสะบอมเป็นการลงโทษ คงเข้ามารายงานสัญญาณมาแล้ว เขาจึงกดรีโมตจอโปรเจกเตอร์ให้ชูชิตร่วมดูการทำงานของตำรวจเข้าจับกุมคลังยาบ้า...
ไศลาตามธีรธรมาที่รถ เขาส่งซองซิมเบอร์ใหม่ให้เธอเปลี่ยน เพื่อกันคนร้ายแกะรอยตามและกำชับให้เธอบอกคนที่บ้านเขาว่า เธอเป็นพยานคดีหลอกผู้หญิงมาขายบริการ ไศลาหน้าเสีย
“แต่ฉันไม่อยากโกหก”
“อย่าคิดมากสิ ถ้าพูดความจริงไป เกิดใครไปพูดต่อ คุณก็อันตราย อีกอย่างถ้าคุณแม่รู้ก็คงเมตตาคุณเป็น พิเศษ ผมไปก่อนนะ แล้วจะรีบกลับมาบอกข่าวดี”
นพรัชตามไศลาออกมาหวังจะช่วยถือของ พอไม่ เห็นมีอะไรจึงชวนคุยสักพักก่อนจะลากลับเพราะต้องเข้าเวร ไศลายิ้มเก้อๆตามมารยาท...ด้านนิ่มนวลพยายามเบนความสนใจวงทองให้เข้าใจว่า นพรัชสนใจไศลา วงทองยินดีด้วยเพราะเห็นนพรัชเหมือนลูกหลาน
“เดี๋ยวหนูนิ่มช่วยไปจัดห้องพักให้หนูไศลาด้วยนะ ไปอยู่บ้านพ่อธีสองต่อสอง ใครรู้เข้าจะดูไม่งาม”...นิ่มนวลรับคำวงทองอย่างไม่ค่อยพอใจนัก
ในขณะที่ธีรธรนำกำลังตำรวจเข้าตรวจค้นอู่รถของชูชิต งัดห้องอบสีที่ไศลาถ่ายรูปยาเสพติดซุกซ่อนไว้ได้ แต่กลับไม่พบสิ่งใดที่ผิดกฎหมาย ธีรธรรู้แล้วว่า ได้เสียทีคนร้ายแล้ว...ขณะเดียวกัน ดุลยศักดิ์เปิดแชมเปญฉลองหน้าจอที่ส่งภาพการบุกของธีรธรล้มเหลว ชูชิตยังนอน หมอบหน้าตาบอบช้ำอยู่กับพื้น ดุลยศักดิ์ส่งแก้วแชมเปญให้ เขาต้องฝืนดื่ม แต่เหมือนมีอะไรจะติดคอ ลองคายออกมา ปรากฏว่าเป็นฟันของตัวเอง ดุลยศักดิ์เอื้อนเอ่ย
“แปลกใจไหมว่าไอ้พวกตำรวจหน้าโง่พวกนั้นรู้ที่ซ่อนของได้ยังไง”
ชูชิตส่ายหน้าอย่างยากลำบาก ดุลยศักดิ์ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ก่อนจะถามว่าเคยเห็นมาก่อนไหม ชูชิตถึงกับอึ้ง เพราะมีชื่อไศลาปักอยู่ที่มุมผ้า
“ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าไว้ใจผู้หญิง” ดุลยศักดิ์โยนผ้าลงตรงหน้าชูชิตพร้อมกำชับ “ฉันจะให้เทพกับคงไปอยู่กับแก จนกว่าแกจะสามารถกลับมาทำให้ฉันเชื่อใจได้เหมือนเดิม ด้วยการไปจับนังไศลามาให้ฉันที่นี่ให้ได้”
ชูชิตหยิบผ้าเช็ดหน้ามากำไว้ด้วยความแค้นใจ... จำต้องนั่งรถไปกับเทพและคงกลับมาบ้าน อรชรเห็นสภาพชูชิตก็ตกใจ โวยวายใครทำ ชูชิตปรามพร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ดู อรชรจำได้ว่าเป็นของพี่สาวก็แปลกใจ ชูชิตให้อรชรขึ้นรถมาด้วยกันและเล่ารายละเอียดให้ฟัง
ooooooo
พอได้ซิมใหม่จากธีรธร ไศลาก็โทร.หาดารณีทันที บอกน้องสาวให้ระวังตัว ไม่ต้องห่วงตน ตนมาทำงานต้องปิดมือถือ ตนจะเป็นคนติดต่อไปหาเอง ไม่ทันไร สาวใช้มารายงานว่า นิ่มนวลให้มาช่วยขนของไปอยู่บ้านใหญ่ ไศลาจำต้องวางสายจากน้องสาว
ธีรธรเข้ารายงานตัวกับผู้การเสริมพงษ์ ผู้การไม่ตำหนิแต่อย่างใด กลับชมว่าทำงานได้ดีมาก เพราะรู้ว่างานนี้เกลือเป็นหนอน แถมเป็นห่วงไศลา ให้เขาระวังความปลอดภัยเธอกับครอบครัวให้มากที่สุด
ธีรธรจึงโทร.หาไศลา บอกให้รู้ถึงความล้มเหลวที่เข้าตรวจค้น และบอกว่ากำลังไปรับน้องๆ ของเธอไปอยู่ด้วยกันเพื่อความปลอดภัย ไศลาดีใจที่จะได้พบน้องๆ
นิ่มนวลหมั่นไส้ไศลาอยู่แล้ว จึงแกล้งใช้ให้ไปจ่าย ตลาด “ฉันเขียนรายการกับเอาเงินมาให้แล้ว...อ่านหนังสือออกใช่ไหม”
ไศลาพยักหน้ามองนิ่มนวลที่ดูเหมือนแดกดันมากกว่าถาม นิ่มนวลยังเสียดสี “ก็ดี รีบไปรีบกลับมาทำมื้อเย็น อ้อ...แล้วไม่ต้องนั่งมอเตอร์ไซค์ไปนะ ตลาดอยู่แค่นี้เอง เดินไปก็ได้ แต่ถ้าเธอขี้เกียจจะนั่งก็ได้ แต่ต้องออกเงินเองนะ ห้ามใช้เงินที่ให้ไปล่ะ”
รับคำแล้วไศลาหยิบมือถือมาจะกดหาน้อง นิ่มนวลเอ็ด “เอ๊ะ...ก็บอกแล้วไงว่าให้รีบไปเดี๋ยวก็กลับมาทำมื้อเย็นไม่ทันหรอก มาขออาศัยอยู่บ้านเขา ก็ไม่ควรทำตัวให้เจ้าของบ้านรอ”
ไศลาโมโหแต่ข่มใจออกไปทำตามคำสั่งของนิ่มนวล...ขณะที่จ่านิดพาธีรธรมาที่ที่หนึ่งซึ่งสายรายงานว่าจะมีการส่งยาลอตใหญ่ในอีกครึ่งชั่วโมง โดยจ่านิดเอาหลักฐานเป็นตั๋วจำนำเปื้อนเลือดที่ได้มาจากสายเน วัดดาว ซึ่งยึดมาจากแอล โอรส
“ก่อนที่มันจะยึดตั๋วใบนี้มาได้ มันซ้อมเจ้าของตั๋ว แอล โอรส เพราะเจ้าของตั๋วเป็นหนี้พนันบอลมัน มันก็เลยยึดตั๋วนี้มาเป็นหลักประกัน ให้แอลมาไถ่ถอน ไอ้แอลมันคงเมายา เลยเผลอขู่ว่าเป็นลูกน้องขาใหญ่ ใหญ่รึไม่ใหญ่ก็ทำตำรวจขายหน้า ซึ่งหมายถึงสารวัตรน่ะแหละ แล้วมันก็คุยโอ่ เรื่องที่ลูกพี่มันจะขนย้ายของกันจริงๆในอีกครึ่งชั่วโมงนี้”
จ่านิดมองนาฬิกาข้อมือ เหลือเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที ธีรธรชั่งใจเชื่อได้หรือ จ่านิดให้ดูตั๋วจำนำที่เลือดยังสดๆอยู่ ธีรธรไม่อยากเรียกกำลังตำรวจมาให้หน้าแตกอีก จึงคิดลุยเพียงสองคน... พอได้เวลา ธีรธรกับจ่านิดเห็นรถใหญ่สองคันมาลำเลียงของโดยคนแต่งตัวเหมือนพนักงานส่งของ ส่วนแอล โอรสที่ยังมีเลือดซึมจากหัวที่แตกเข้ามาคุยกับคนขนของเหล่านั้น แอลขอยืมมือถือมาถ่ายคลิปตัวเองท้าดวลส่งให้เน วัดดาว ธีรธรกับจ่านิดทำทีก้มหน้าเล่นมือถือเดินผ่าน เสียงแอลโวยวายว่าสัญญาณหาย หันมาขอยืมมือถือธีรธรไปอัพสเตตัส เขาส่งให้แล้วเข้าล็อกคอแอล
“หยุดนะนี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ...ทุกคนอย่าขยับ”
จ่านิดชักปืนขู่ให้หยุดยกของ แต่ทุกคนกลับชักอาวุธมายิงใส่โดนแอล โอรสเข้าอย่างจังล้มลงไปนอน แอลยังถ่ายคลิปตัวเองลงโซเชียลแคม พร้อมกับสาธยายว่าตำรวจทำอย่างนี้ได้อย่างไร พวกเราก็เยอะกว่า ว่าแล้วก็ส่ายกล้องให้ดูรอบๆ จ่านิดรำคาญกระแทกหน้าแอลสลบไปแล้วยิงพวกคนร้ายที่กำลังหนี โดนขาบ้างแขนบ้างให้หนีไม่ได้ ธีรธรเข้าตรวจของในถังแช่แข็งเป็นยาเสพติดจริงๆ
ooooooo
ตลาดไม่ได้อยู่ใกล้ๆอย่างที่นิ่มนวลบอก ไศลาจึงต้องใช้บริการมอเตอร์ไซค์รับจ้างเพื่อซื้อของและกลับมาทันเวลา แต่ก็ไม่วายโดนนิ่มกระทบกระเทียบ เร่งให้แกะกุ้งและเตรียมของอื่นๆจนไม่มีเวลาโทร.กลับไปหาดารณีเพื่อบอกให้เตรียมตัวย้ายกลับมาอยู่ด้วยกัน
เย็นวันนั้น ดารณีนั่งทำการบ้านอยู่ ชูชิตกับอรชรเดินเข้าบ้านมา ชูชิตกำลังแค้นใจเสียงเข้มใส่ดารณีถามหาไศลา ดารณีตกใจกลัวไม่เคยเห็นเขากราดเกรี้ยวแบบนี้มาก่อน อรชรเองก็แสดงตัวเป็นเมียชูชิต ดารณีกับอรชรถกเถียงกัน อรชรจะขึ้นไปหาที่อยู่เพื่อนหรือคนรู้จักของไศลาบนห้องนอน ดารณีฉวยโอกาสวิ่งหนีออกจากบ้าน ชูชิตเห็นวิ่งตามออกมา แต่คงกับเทพที่รออยู่ที่รถ ชักปืนยิงใส่ดารณีล้มลงหน้าบ้าน อรชรตกใจแม้จะไม่ลงรอยกันแต่ดารณีก็เป็นน้อง จึงวิ่งมากอดน้องให้ทำใจดีๆ ตนจะพาส่งโรงพยาบาล แต่ชูชิตกระชากอรชรขึ้นรถหนีกลับออกไป
ขณะเดียวกัน ไศลากำลังหั่นเนื้ออยู่ จู่ๆมีดบาดนิ้วสะดุ้งเลือดออก เธอละไปล้างมือ สร้อยข้อมือที่ดารณีทำให้ขาดหลุดจากข้อมือ ใจคอไศลาไม่ดี น้ำตาคลอเป็นห่วงน้อง
เคลียร์เรื่องจับยาได้ ธีรธรกับจ่านิดก็ตรงมาที่บ้านไศลาเพื่อจะรับน้องๆของเธอ แต่กลับพบดารณีนอนจมกองเลือดอยู่หน้าบ้าน จึงรีบเรียกรถพยาบาลมารับ ดารณีเพ้อหาแต่ไศลา สุทธิพงษ์กลับมาเห็นรถพยาบาลเข็นเตียงดารณีขึ้นรถ และเห็นธีรธรคุยกับจ่านิดก็จำได้ว่าเป็นตำรวจที่เคยจะจับตน จึงซุ่มมอง โชคร้ายที่มีแก๊งวัยรุ่นมาเห็นเข้าทวงหนี้ค่าบอลที่ติดค้าง สุทธิพงษ์ไม่รู้จะทำอย่างไร ที่กลับมาก็จะมาเอาเงินจากน้อง จึงตัดสินใจวิ่งหนี แต่ไม่รอดถูกรุมอัด ธีรธรกับจ่านิดได้ยินเข้าช่วย กลับถูกสุทธิพงษ์ถีบหงายวิ่งหนีไป ธีรธรเจ็บใจที่จับตัวสุทธิพงษ์ไม่ได้ แถมหนักใจจะบอกไศลาอย่างไรเรื่องน้องๆ
เมื่อธีรธรกลับมาบ้าน พบไศลาเดินรออยู่ที่สนามหน้าบ้าน พอเธอเห็นเขามาคนเดียวก็ใจหายกลัวสิ่งที่จะได้ยินได้ฟัง
“ไศลา...ผมมาคนเดียว ดารณีโดนยิง ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล”
ไศลาแทบช็อก ร้อนรนถามถึงน้องอีกสองคน ธีรธรไม่อยากบอกเรื่องสุทธิพงษ์ จึงรวมว่าไม่พบทั้งอรชรและสุทธิพงษ์ หันมาบอกเรื่องดารณีว่าถูกยิงจุดสำคัญเสียเลือดมากให้เผื่อใจไว้บ้าง ไศลาร้องไห้โฮ ไม่อยากเสียน้องไปสักคน ธีรธรสงสารเข้าสวมกอดปลอบใจ
ooooooo
จากคลิปที่แอล โอรสลงโซเชียลแคม ทำให้ดุลยศักดิ์ได้เห็นความพินาศของตัวเอง เห็นลูกน้องยิงกันมั่วไปหมด สุดท้ายถูกจับ คง...ก้มหน้าเข้ามาดูยอดวิว ดุลยศักดิ์โวย
“ไหนเอ็งบอกเรียบร้อยไง คุยโทรศัพท์ด้วยกันเมื่อกี้ เอ็งบอกเรียบร้อยครับนายไง”
“ผมหมายถึงที่นายให้ผมไปจัดการน่ะเรียบร้อย แต่การส่งยา ผมไม่รู้เรื่องนะครับ”
ดุลยศักดิ์หงุดหงิดที่โดนคู่อริหัวเราะเยาะเพราะงานพลาดแล้วยังมีการโชว์ผลงานให้คนสมน้ำหน้ากันทั่วอีก คงค่อยๆถามจะให้ตนจัดการอย่างไร ดุลยศักดิ์ตอกกลับ
“ไม่ต้อง งานนี้มันต้องเจอของใหญ่” คงถามนายจะใช้ใคร เขาตอบว่า...โยคี ศิลาดำ...
สุทธิพงษ์ตามมาดูอาการดารณีที่โรงพยาบาล พบอรชรนั่งน้ำตาไหลอยู่หน้าห้องไอซียู ใบหน้าเธอบอบช้ำเพราะโดนคนของดุลยศักดิ์ทำร้ายมา เขาถามพี่สาวทันที หมอว่าอย่างไรบ้าง
“โอกาสรอดไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ แต่ดายังสู้อยู่ เหมือนรออะไรบางอย่าง”
“คงจะรอพี่ไศลา เขารักกันมาก”
“ก็ไม่ใช่เพราะความโง่ของพี่ไศเหรอ ดาถึงต้องเจ็บแบบนี้” อรชรยังไม่สำนึก
ไศลาร้องไห้จนเป็นลม ธีรธรพัดวี อีกมือถือยาดมจ่อจมูกเธอ วงทองมองด้วยความเห็นใจ ต่างกับนิ่มนวลที่ไม่พอใจ...ธีรธรอุ้มไศลาไปขึ้นรถ นิ่มนวลมองตาขวาง วงทองปลอบอย่าคิดมากพี่เขาดูแลไปตามหน้าที่ แต่
เธอกังวลใจเพราะไม่เคยเห็นเขาอ่อนโยนกับใครแบบนี้ มาก่อน
ระหว่างที่ไศลาสลบ เธอฝันว่าตัวเองมายืนอยู่หน้านักพรตเมฆขาว ท่านเอ่ยคำว่า
“เอมา...ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะต้องเตรียมตัว”
ไศลางง เตรียมตัวเพื่ออะไร นักพรตใช้ปลายไม้เท้าแตะที่กลางหน้าผากไศลา เกิดแสงสว่างวาบเป็นรูปดวงตาที่สาม พร้อมกล่าวว่า “ผู้ถูกเลือกจะได้รู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ เห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็น เจ้าจงมีสติและปัญญามากพอที่จะจัดการกับสิ่งที่กำลังจะได้รับ”
ไศลารู้สึกเหมือนมีพลังงานพิเศษไหลเข้ามาในร่างกาย ทำให้รู้สึกสบายและฮึกเหิมอย่างบอกไม่ถูก นักพรตเอ่ยว่า “ข้ามอบหมายเจ้าได้เพียงหน้าที่และวิชา สติและปัญญาเป็นสิ่งที่เจ้าจะต้องมีและฝึกฝนเพื่อใช้คุ้มครองตัว”
รถธีรธรแล่นมาจอดที่โรงพยาบาล ไศลากระตุกตื่นขึ้น พบว่าตัวเองหลับอยู่เบาะข้างๆธีรธร เธอพะวงถึงความฝัน จับหน้าตัวเองเบาๆ ก่อนจะตั้งสติลงจากรถ มาที่ห้องไอซียู เพื่อดูดารณี
พอมาถึง เห็นสภาพน้องสาว มีสายระโยงระยางเต็มตัวก็นํ้าตาร่วง เข้าลูบหน้าลูบแก้มน้องสาวสุดรักพรํ่าบอกว่าตนมาแล้ว อรชรเดินตามเข้ามา ไม่วายถากถาง
“มาแล้วเหรอ พี่สาวคนโต ขนาดมาเยี่ยมน้อง ยังต้องพาผู้ชายใหม่มาด้วย”
“พูดให้มันดีๆนะอร มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด”
“แล้วคนที่นั่งรอพี่อยู่หน้าห้องคือใคร พี่กล้าบอกไหมล่ะว่าไม่ได้หายไปกับเขามา”
“มันยังไม่ถึงเวลาที่พี่จะต้องอธิบายอะไร ตอนนี้เราควรจะสนใจเรื่องของดามากกว่า”
“พี่ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรเลย เพราะอรก็ไม่อยากฟัง สิ่งเดียวที่อรอยากให้พี่รู้ก็คือ...ที่ดาเจ็บขนาดนี้ เป็นความผิดของพี่คนเดียว” อรชรโบ้ยความผิดให้พี่สาวเต็มๆ
ไศลาเดินร้องไห้ออกมาจากห้องไอซียู ธีรธรตกใจเข้าถามเป็นอะไร เธอโทษเป็นความผิดตัวเองที่ทำให้น้องต้องเจ็บแบบนี้ ชายหนุ่มประคองปลอบให้ใจเย็น ไม่เป็นความจริง
“ไม่...ไม่จริง ฉันทำร้ายน้อง ฉันฆ่าน้อง คุณรู้ไหม ฉันฆ่าน้องตัวเอง” ไศลาสะอึกสะอื้น
ธีรธรประคองพาไศลากลับก่อน วันหลังค่อยมาใหม่ อรชรออกมายืนมองอย่างโกรธแค้น
ooooooo
ผลจากการพลาดเกิดความเสียหายอย่างมาก ดุลยศักดิ์สั่งเทพและคง จัดการเก็บไศลา โดยไม่บอกให้ชูชิตรู้ ก่อนที่ไศลาจะเป็นพยานปากเอก ส่วนทางชูชิต ตนจะให้นาถสุดาคอยประกบใกล้ชิด
ธีรธรพาไศลากลับมาถึงบ้าน นิ่มนวลยืนรอแต่พอเห็นไศลาก็ทำอึกอักไม่อยากพูด ไศลาจึงขอตัวเข้าบ้านก่อน ธีรธรมองตามอย่างเป็นห่วง นิ่มนวลอ้างว่า หมอบอกว่าวงทองอาการไม่ค่อยดี ให้ธีรธรเอาใจใส่ดูแลมากกว่าที่เป็นอยู่ ธีรธรรู้สึกผิด
“ก็จริงของนิ่มนะ ช่วงนี้งานของพี่มีแต่ปัญหา ทำให้พี่ไม่ค่อยมีเวลาให้คุณแม่เท่าไหร่ ยังดีที่มีนิ่มคอยดูแล พี่ต้องขอบคุณนิ่มมากนะ ที่ดูแลคุณแม่กับพี่อย่างดีมาโดยตลอด”
“คุณป้าและพี่ธีถือเป็นผู้มีพระคุณของนิ่ม เป็นหน้าที่ที่นิ่มต้องดูแลเพื่อตอบแทนบุญคุณอยู่แล้วค่ะ” นิ่มนวลเขินอาย รู้สึกอบอุ่นใจที่ธีรธรเห็นตนเป็นคนในครอบครัว...
บนโต๊ะอาหาร วงทองบอกธีรธรว่ากมลาพี่สาวเขาจะพาสามีมาพักที่บ้าน เพราะพันธ์พงษ์จะต้องมาหาหมอ อยากให้เขาเป็นคนไปรอรับ ธีรธรรับคำ นิ่มนวลกระซิบเตือนวงทองอีกเรื่อง วงทองจึงบอกลูกชาย
“อ้อ มีอีกเรื่องนะพ่อธี ไม่รู้ว่าถ้าแม่พูดไปแล้วจะทำให้ลูกไม่พอใจหรือเปล่า”
“อย่าคิดมากสิครับคุณแม่ ผมจะกล้าไม่พอใจคุณแม่ได้ยังไงกัน”
“คือ...ถ้าพี่กมลาเขามา แม่ก็คงต้องขอห้องจากหนูไศลาคืนให้พี่เขา”
“โธ่...คุณแม่ เรื่องแค่นี้เอง เราก็ให้ไศลาไปพักห้องรับแขกอีกห้องก็ได้นี่ครับ”
“คงไม่ได้หรอกค่ะพี่ธี เพราะพี่กมลาบอกคุณป้าว่า เธอจะขอแยกห้องกับพี่พันธ์ค่ะ เพราะฉะนั้นห้องบ้านเราก็จะมีพอดีกับคนในครอบครัวของเราเท่านั้นค่ะ” นิ่มนวลปรายตาเหยียดไศลา
ไศลาอึดอัดใจ ขอออกไปอยู่เองข้างนอก แต่ธีรธรไม่ยอม ให้เธอย้ายกลับไปอยู่บ้านตนตามเดิม นิ่มนวลจะแย้ง วงทองเกรงลูกชายโกรธ จึงตัดบทตามที่ธีรธรต้องการ
คืนนั้น ไศลาฝันว่าตัวเองนั่งสมาธิอยู่กลางป่า หน้าศาลาของนักพรตเมฆขาว นักพรตวางไม้เท้าบนหัวเธอ สวดมนต์พึมพำก่อนจะลากไม้เท้ามาแตะที่ตาที่สามกลางหน้าผากเธอ
“เอมา...อายตนะทั้งหกของเจ้าเปิดขึ้นแล้ว”
ไศลาลืมตาขึ้นพร้อมตาที่สามเปล่งแสงสีทองออกมา นักพรตหยิบลูกประคำจากในย่ามโยนขึ้นฟ้า ขาดออกตกลงใส่ไศลาด้วยความเร็วสูง เธอสามารถรับมันไว้ได้ทุกลูกด้วยมือเปล่า นักพรตลอยตัวออกไปอยู่ใต้ต้นไม้ บอกให้เธอปาลูกประคำมาที่ตัวท่าน...
ไศลาเพ่งจับตามองร่างนักพรตที่หายตัวสลับไปมา ดวงตาที่สามเปล่งแสงสีทอง เธอขว้างลูกประคำใส่ โดนต้นไม้เป็นรูโบ๋ บางลูกก็ตัดกิ่งไม้หักโค่นลงมา เธอใช้สมาธิค่อยๆปาจนกระทั่ง โดนตัวนักพรตได้สำเร็จ
ooooooo
ด้านอรชร เข้าใจว่าไศลามีผู้ชายคนใหม่ จึงเก็บเสื้อผ้าจะไปอยู่กับชูชิต สุทธิพงษ์เห็นพี่สาวจะทิ้งบ้านไปอีกคน จึงรีบเก็บของขอไปอยู่ด้วย
วันต่อมา ผู้การเสริมพงษ์ชมเชยจ่านิดที่ได้ไปติดกล้องวงจรปิดที่หน้าบ้านไศลาไว้ก่อน ทำให้ได้เห็นภาพดารณีถูกยิงที่หน้าบ้าน ไศลามองภาพในจอเห็นว่ากระสุนมาจากในบ้าน แต่ไม่เห็นว่าใครเป็นคนยิง และเห็นภาพชูชิตลากอรชรขึ้นรถ เธอบอกทุกคนว่า อรชรเป็นน้องสาวอีกคน จ่านิดทึ่งที่ไศลามองเห็นวิถีกระสุนได้อย่างไร เธอจึงได้ขยายภาพทำให้ทุกคนเห็นจุดเล็กๆวิ่งออกมาจากในบ้านชั้นล่าง ธีรธรเอาตัวอย่างกระสุนมาให้เธอดู
“ที่คุณเห็นเป็นกระสุนแบบไหน”
ไศลาเลือกกระสุนออกวาง ธีรธรยอมรับว่าเป็นกระสุนที่ใช้ยิงดารณีจริง ผู้การถึงกับทึ่ง...
หลังจากนั้น ไศลามาเยี่ยมดารณี เอาวิทยุมาเปิดเพลงให้น้องฟัง แม้น้องจะยังไม่ฟื้น แต่ด้วยความเป็นพี่ที่รักน้อง ไศลาถึงกับสัญญา
“พี่รู้แล้วว่าใครเป็นคนทำให้ดาเจ็บ ดาไม่ต้องห่วงนะ พี่สัญญาว่าพวกมันจะต้องชดใช้ในสิ่งที่พวกมันทำกับดาอย่างสาสมที่สุด” ไศลาหอมแก้มดารณีที่มีนํ้าตาไหลซึมออกมา
ในขณะที่ชูชิตเซ็งจนพูดไม่ออก เมื่ออรชรและสิทธิพงษ์หอบกระเป๋าเข้ามาในบ้าน อรชรบอกว่า ตนจะเข้ามาอยู่ในฐานะภรรยาของเขา สุทธิพงษ์รีบบอกว่า ตนไม่ได้มาอยู่ฟรีๆอย่างพี่สาว แต่ขอช่วยงานแลกข้าวกับยา เทพกับคงหัวเราะอย่างสมเพชชูชิต
“เอาเลย ตามสบาย ใครอยากทำอะไร อยากอยู่ ที่ไหน เต็มที่ไปเลย...นั่นใครจะย้ายมาอยู่ด้วยอีกล่ะ เทพ... ไปดูซิ” ชูชิตโวยเมื่อเสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น
เทพกลับเข้ามาพร้อมนาถสุดา สาวสวยที่ดุลยศักดิ์ ส่งมา ทำเอาชูชิตเซ็งหนักขึ้น พลันดุลยศักดิ์โทร.เข้ามา “ฉันเห็นเมียแกหายไป เลยส่งนาถสุดาไปคอยดูแล หวังว่าแกคงชอบใจ”
“ขอบพระคุณมากครับนาย แต่...” ไม่ทันที่ชูชิตจะพูดจบ ดุลยศักดิ์วางสายไปก่อน
อรชรโวย “พี่ชิต ทำไมต้องให้นังดารานั่นมาอยู่ ที่นี่ด้วย อรไม่ยอมนะ พี่ชิตต้องไล่มันไปเดี๋ยวนี้”
“โอ๊ย...อย่าวุ่นวายนักได้ไหม คงพาพงษ์ไปบ้านพักพนักงาน แล้วจัดการเรื่องห้องให้ด้วย” ว่าแล้วก็คว้ากระเป๋าเสื้อผ้าอรชรเดินขึ้นข้างบน ปล่อยเธอยืนงอนไป
เย็นวันนั้น อรชรแอบเห็นเทพยกถาดอาหารมาให้นาถสุดาบนห้อง และทั้งสองก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน
เธอยิ้มอย่างสะใจ ที่จะได้ไม่มายุ่งกับชูชิต
ooooooo
ค่ำคืนนั้น ไศลานอนไม่หลับ ออกมาเดินชมจันทร์ ธีรธรออกมาสูดอากาศเช่นกัน จึงเจอกันโดยบังเอิญ ธีรธรชวนคุยเรื่องตัวเอง ทำให้หญิงสาว รู้ความรู้สึกของเขาว่าคิดอย่างไรกับตน พยายามบอกให้เขารู้ว่า ตัวเธอมีเรื่องมากมายต้องทำ ชีวิตเหมือนเดินวนเวียนในเขาวงกต
“ไศลา คนเราต้องอยู่ได้ด้วยความหวังนะ”
“คนที่เจอแต่เรื่องดีๆในชีวิตอย่างคุณ ไม่แปลกหรอกค่ะ ที่จะมองว่าโลกนี้สวยงาม”
“ใครบอกว่าผมเจอแต่เรื่องดีๆ ผมเลือกจำแต่เรื่องดีๆต่างหาก”
“คุณอย่ามาเสียเวลาปลอบใจฉันเลย ฉันอยู่ลึกเกินกว่าที่คุณจะดึงไหว”
“จะไหวหรือไม่ไหว ผมสิ...ต้องเป็นคนกำหนด”
“ฉันรู้นะคะว่าคุณคิดยังไงกับฉัน เชื่อฉันเถอะ อย่าเสียเวลากับฉันเลย” ไศลาสบตาธีรธร
“ไศลา คุณจะไม่ให้โอกาสผมพิสูจน์หน่อยเหรอ”
“ถ้าฉันมีเวลาเหลือมากกว่านี้ ฉันก็อาจจะเลือก
ให้เป็นแบบนั้น”
ธีรธรมองไศลาที่เดินเข้าบ้านอย่างงงกับคำพูดของเธอ...
วันรุ่งขึ้น ธีรธรมาทานอาหารเช้าที่บ้านใหญ่ สาวใช้รายงานว่า ไศลาเก็บเสื้อผ้าออกไปหมดแล้ว เขาตกใจจะออกไปตามหา นิ่มนวลไม่พอใจ ต่อว่าธีรธร จะไปตามหาคนไม่มีมารยาทแบบนั้นทำไม ธีรธรโกรธโต้กลับ
“นิ่มไม่ควรว่าไศลาแบบนั้นนะ นิ่มยังไม่รู้จักเขาดีพอ”
วงทองรู้สึกเหนื่อยอ่อนปรามลูกกับหลานอย่าเถียงกัน ธีรธรจึงขอตัวออกไปตามหาไศลา ไม่ทันก้าวออกไป วงทองเป็นลมฟุบลง เขาตกใจรีบเข้าอุ้มแม่ขึ้นรถพาส่งโรงพยาบาล...ระหว่างรอหมอตรวจอาการแม่ ธีรธรพยายามติดต่อไศลา นิ่มนวลไม่พอใจต่อว่าเขาห่วงผู้หญิงมากกว่าแม่ของตัวเอง ธีรธรหมดความอดทนตอกกลับ
“พอเถอะนิ่ม อย่าให้พี่ต้องรู้สึกไม่ดีกับนิ่มมากไปกว่านี้เลยนะ” ธีรธรเดินหนี
นิ่มนวลน้ำตาไหลพรากด้วยความแค้น เสียใจ...
ooooooo
ไศลากลับมาที่บ้านตัวเอง เห็นมุมไหนในบ้านก็นึกถึงดารณี จนเกิดความเจ็บแค้น เธอแต่งตัวด้วยชุดทะมัดทะแมง สวมเสื้อแจ็กเกตใส่รองเท้าผ้าใบ นั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างออกไป สายของดุลยศักดิ์ที่เฝ้าดูอยู่ รายงานเจ้านายทันที
เช้านั้น ชูชิตนอนกกกอดอรชรอยู่ นาถสุดามาเคาะประตูเรียกอย่างไม่เกรงใจ อรชรโมโหลุกมาเปิดประตู นาถสุดาไม่สนใจเดินกระแทกอรชรเข้ามาบอกชูชิต ให้ลุกขึ้นอาบนํ้าแต่งตัวภายในสิบนาที และขอให้แต่งตัวดีๆหน่อย เพราะรู้สึกว่ารสนิยมเขาตํ่าลง โดยปรายตาไปทางอรชร ชูชิตลุกขึ้นเข้าห้องนํ้าอย่างเซ็งๆ ไม่สนใจว่าอรชรจะโวยวายอะไร
พอชูชิตแต่งตัวลงมาด้วยชุดสูทเนี้ยบ นาถสุดาจึงบอกว่า ตนนัดนักข่าวให้มาทำข่าวเปิดตัวแฟนหนุ่ม
นักธุรกิจดาวรุ่งของตน คือเขา อรชรแทบร้องกรี้ด
ไศลาบุกมาที่บ้านชูชิต ยังไม่ทันเข้าไปข้างในก็โดนมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งพุ่งเข้าชน เธอกระโดดลอยตัวข้ามหัวคนขี่อย่างเหนือมนุษย์ แล้วโดดกลับเตะคนขี่ล้มควํ่าไปพร้อมกับรถไม่เป็นท่า เธอกำลังจะเข้าไปดูว่ามันเป็นใคร ก็มีเสียงดารณีเรียกให้ช่วยด้วย ไศลาเปลี่ยนเป็นดึงมอเตอร์ไซค์คนร้ายมาขี่มุ่งหน้าไปโรงพยาบาลทันที
ธีรธรได้รับคำบอกเล่าจากหมอว่า โรคมะเร็งเม็ดเลือดที่แม่ของตนเป็นอยู่ ได้กระจายเข้าสู่ตับ จำต้องขอตรวจอย่างละเอียด ตอนนี้ขอให้ทุกคนให้กำลังใจคนไข้มากที่สุด นิ่มนวลโผกอดธีรธรร้องไห้โฮ...ธีรธรให้นิ่มนวลขึ้นไปเฝ้าแม่บนห้องพักตนจะจัดการเรื่องค่าใช้จ่าย ระหว่างทำการเขาเห็นไศลาเดินผ่านไปจึงรีบเดินตาม ไศลารู้ตัวเร่งฝีเท้าหนี เขาร้องเรียก
เธอ ทำให้คงได้ยิน รีบหลบ และแอบเข้าห้องดารณีเพื่อจัดการเก็บเสียให้สิ้นซาก
คงเข้ามาหมายจะดึงสายออกซิเจนออก ไศลาตามมาขวางทัน เกิดการต่อสู้ คงจับไศลาเอาหัวโขกพื้นจนเธอมึนงง ธีรธรที่เดินตามหาไศลา ได้ยินเสียงอึกทึก เปิดประตูเข้ามาดู เห็นคงกำลังทำร้ายไศลาพอดีจึงเข้าช่วย
ขณะเดียวกัน วงทองผวาตื่นขึ้นมาร้องเรียกลูกชาย นิ่มนวลเข้าบีบมือปลอบ วงทองถามหาธีรธร เธอตอบว่า เขาไปทำเรื่องเบิกเดี๋ยวขึ้นมา วงทองหน้าเสียบอกว่าตนฝันว่ามีคนทำร้ายเขา นิ่มนวลปลอบเป็นเพียงความฝันอย่าวิตกกังวลไปเลย จัดแจงให้วงทองนอน นิ่มนวลก็รีบโทร.หาธีรธรอีกครั้ง แต่ไม่มีคนรับสาย เธอชักใจเสีย
ooooooo
