ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

กุหลาบไฟ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ท่ามกลางความมืด เต็มไปด้วยหมอกหนาทึบ ไศลา สาวสวยเดินอย่างหวาดระแวง พลันมีชายชุดดำหลายคนเข้าล้อมรอบ เธอตัดสินใจต่อสู้สุดชีวิตด้วยมีพื้นฐานการต่อสู้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจต้านพละกำลังชายร่างกำยำหลายคนได้ เธอสู้จนอ่อนแรงล้มลง

ฉับพลัน มีเงานักพรตเมฆขาวลอยตัวลงมาทับร่าง ไศลาลุกขึ้นยืนอีกครั้งต่อสู้ด้วยพละกำลังและท่วงท่าประดุจผู้มีพลังวิเศษ สามารถยิงแสงเลเซอร์จากดวงตาใส่คนเหล่านั้นล้มลงในพริบตา เมื่อทุกคนหมอบราบคาบแก้ว นักพรตเมฆขาวก็ลอยออกจากร่างไศลา หายวับไป หญิงสาวเริ่มได้สติ  เห็นตัวเองนอนอยู่ท่ามกลางชาย

ชุดดำก็ตกใจ รีบลุกขึ้นวิ่งหนี...ยิ่งเข้ามาในป่าลึกความเหน็บหนาวทำให้เธอต้องถูมือไปมาเรียกความอบอุ่น สายตามองไปรอบๆด้วยความหวาดระแวง ไม่นาน เห็นนักพรตเมฆขาวนั่งบำเพ็ญเพียรอยู่ เธอปรี่เข้านั่งลงกราบ

“ท่านคะ หนูมาอยู่ที่นี่ยังไงไม่รู้ หนูอยากกลับบ้าน ท่านช่วยหนูด้วยนะคะ...ท่านคะ ท่านได้ยินหนูหรือเปล่าคะ” ไศลาจะเข้าจับตัว นักพรตเมฆขาวพูดขึ้นทั้งที่ยังหลับตา

“วิถีของเจ้ามิใช่เหตุบังเอิญ ชะตาของผู้ถูกเลือก ฟ้าดินเท่านั้นกำหนด”

ไศลาได้ยินไม่ถนัด ขยับตัวเข้าใกล้ถามท่านพูดว่าอะไร จู่ๆท่านก็ลืมตาโพลงขึ้น เปล่งเสียง...เอมา... หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว ตกใจตื่นจากฝันมือถือของไศลาที่วางข้างหัวเตียงดังปลุก  เธอคว้ามาดูเบอร์กดรับ  เสียงชายหนุ่มหยอกเย้าหวานชื่นเข้ามา “มอร์นิ่ง ตื่นหรือยังคะที่รัก”

ไศลาตอกกลับ ไม่ตื่นแล้วจะรับสายได้อย่างไร ชายหนุ่มงงรีบถามเป็นอะไรนํ้าเสียงไม่ค่อยดี หญิงสาวถอนใจ “ไศฝันเหมือนเดิมอีกแล้วล่ะชิต ฝันมาเป็นอาทิตย์แล้วนะ อุ๊ย! ไศต้องไปอาบนํ้าแล้วค่ะ เดี๋ยวจะสาย แค่นี้ก่อนนะคะ” ไศลาเห็นนาฬิกาที่บอกเวลาหกโมงครึ่ง

“อย่าลืมนัดส่งรถให้คุณนพพรก่อน 10 โมงนะคะ”

“ไม่ต้องห่วงค่ะ ไศนัดนายศักดิ์ไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ”

วางสายได้ ไศลาก็วิ่งเข้าห้องนํ้า...ไศลาเป็นหญิงสาววัย 20 กว่าๆ มีภาระหาเลี้ยงน้องถึงสามคนหลังจากพ่อแม่เสียชีวิต เธอยอมออกจากมหาวิทยาลัยทำงานหาเงินให้น้องๆได้รํ่าเรียน

ดารณี น้องสาวคนสุดท้องของไศลา รักและเชื่อฟังพี่สาวประดุจแม่ เช้าวันนั้น เธอยืนรอรถเมล์เพื่อไปโรงเรียน เผอิญมีเหตุการณ์ระทึกขวัญ ตำรวจบุกจับคนร้ายค้ายาตรงป้ายรถเมล์ที่เธอยืนอยู่  เธอประทับใจตำรวจหนุ่มคนหนึ่งที่ทั้งหล่อและเก่ง

ขณะเดียวกัน ไศลามาที่โชว์รูมรถที่เธอทำงานซึ่งชูชิตคนรักของเธอเป็นเจ้าของ เซลส์เป้ยกะเทยสาวกำลังอธิบายสมรรถนะของรถให้ลูกค้าฟัง แต่พอลูกค้าเห็นไศลาเดินเข้ามาดูโดดเด่นจนต้องมองตาม เป้ยแอบเซ็งเพราะอิจฉาไศลามาตลอด

ไศลาเดินตรงมาเคาะประตูห้องชูชิต ก่อนจะเปิดเข้าไป ชูชิตต่อว่าไม่จำเป็นต้องเคาะ เธอเป็นคนรักของเขา มีสิทธิ์เข้าได้เลย แต่ไศลากลับโต้ว่า เพราะตนเป็นแฟน ยิ่งไม่ควรทำอะไรที่ดูมีอภิสิทธิ์ให้คนในบริษัทว่าลับหลังได้

“เฮ้ย คิดมากไปได้ แล้วที่มาหาชิตนี่ มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ไศเอารายงานสรุปความคืบหน้าของลูกค้าที่ชิตบอกให้ไศลองโทร.ไปเสนอขายรถมาให้ดูค่ะ”

ชูชิตเปิดดูถึงกับตาโพลง “โอ้โห ขายได้ทุกคนเลยเหรอเนี่ย...แบบนี้ต้องฉลองกันหน่อย”

ชูชิตเดินเข้ากอดไศลาด้วยความดีใจ

ooooooo

ห้องทำงานกองบังคับการปราบปรามของร้อยตำรวจเอกธีรธร และดาบตำรวจนิรุจ นพรัชหรือจ่านิด ลูกน้องคนสนิท ทั้งสองคุยกันเรื่องที่จับคนร้ายคาป้ายรถเมล์ ไม่อยากเชื่อว่าเดี๋ยวนี้กล้าขายยากันในที่สาธารณะแบบนั้น ไม่ทันไร ผู้บังคับบัญชาหน่วยโทร.ตามให้ไปพบท่านผู้การเสริมพงษ์ เป็นข้าราชการตงฉิน พอใจกับผลงานครั้งนี้มาก แต่ก็อดห่วงไม่ได้

“การจับคนร้ายแบบนั้นมันเสี่ยงเกินไป อย่าให้หน่วยเราต้องสูญเสียบุคลากรที่มีคุณภาพไป เหมือนตอนพ่อผู้กองอีกเลยนะ” ผู้การเข้าบีบไหล่ธีรธร เขาสลดลง ผู้การเลื่อนแฟ้มเอกสารให้ “นี่เป็นงานใหม่ ถ้าสำเร็จ โอกาสที่เราจะเข้าถึงตัวบงการขององค์กรนี้อยู่ไม่ไกล”

ธีรธรรับมาเปิดดูคร่าวๆ ก่อนจะทำความเคารพ...

เย็นวันนั้น ดารณีกลับมาบ้าน เล่าให้อรชรและสุทธิพงษ์ พี่ชายพี่สาวฟังอย่างตื่นเต้นที่ได้เห็นการจับคนร้ายของตำรวจอย่างใกล้ชิด เมื่อไศลากลับมาพร้อมชูชิต หอบอาหารมาฉลองมากมาย ดารณีก็อดเล่าอีกไม่ได้ จนสุทธิพงษ์บ่นว่าเบื่อจะฟัง ดารณีไม่สนใจ

“ขอบอกว่าเท่ระเบิดไปเลย ถ้าไม่ติดว่าพี่ไศ

มีพี่ชิตอยู่แล้ว ดาจะเชียร์คุณตำรวจมาจีบพี่ไศซะเลย”

ไศลากับชูชิตขำท่าทางของดารณี อรชรหมั่นไส้บ่นเบื่อ ไศลาจึงถือโอกาสเตือนน้องๆให้ระวังตัว ภัยมีอยู่เกลื่อนเมือง อย่าข้องแวะกับเหล้าบุหรี่ โดยเฉพาะยาเสพติด สุทธิพงษ์หลบตา ดารณีปลื้มถึงขนาดขอไปเรียนเป็นตำรวจ แต่ไศลาไม่อนุญาต เธอจึงจ๋อย

ooooooo

เช้าตรู่วันใหม่ ไศลาพานักเรียนเทควันโดของเธอมาออกกำลังกายที่สวนสาธารณะ ลานจอดรถมีรถจอดเรียงราย ในจำนวนนั้นมีคันหนึ่งเป็นรถตู้ติดฟิล์มทึบ ภายในเป็นศูนย์ปฏิบัติการย่อมๆของธีรธร มีจอคอมพิวเตอร์หลายจอให้เห็นทางเข้าออกทุกทางของสวนสาธารณะแห่งนี้

จ่านิดสะกิดบอกธีรธรให้ดูสาวสวยว่าเป็นแม่ของลูกในอนาคตตน ธีรธรหันมองถึงกับตะลึงในความสวยหวานของไศลา แต่ทำเป็นปรามจ่านิด ว่ามันใช่เวลาเล่นไหม จ่านิดจ๋อย...ไม่ทันไร GPS หน้าจอร้องเตือน แสดงผลผู้ต้องสงสัยเคลื่อนตัวเข้ามา ธีรธรสั่งงานผ่านบลูทูธ

“เป้าหมายมาถึงแล้ว ทุกจุดเข้าประจำที่...เป้าหมายกำลังเดินเข้ามา ให้ยามค้นตัวด้วย”

รถจอดเลยรถตู้ปฏิบัติการไปหน่อย ชายคนหนึ่งแต่งตัวเหมือนมาออกกำลังกายเดินลงมา กำลังจะเข้าไปในสวน ยามค้นตัวแล้วรายงานกลับมาว่า มีเพียงกระเป๋าสตางค์ มือถือและกุญแจรถ ธีรธรรับทราบให้จับตามองไว้ เป้าหมายเอามือถือออกมากดโทร.ออก ธีรธรสั่งหาพิกัดว่า โทร.ไปที่ไหนทันที ไม่กี่อึดใจ จ่านิดรายงานว่าปลายสายกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้

ชายคนหนึ่งนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างมา ตรงเข้าจะไขประตูรถเป้าหมาย ธีรธรกับตำรวจลงรถ พุ่งเข้าจับกุม ตรวจค้นรถพบมีผงขาวบรรจุอยู่ในเบาะ เป้าหมายที่ทำทีออกกำลังกายพอรู้ตัวว่าพวกถูกจับก็วิ่งหนี ฝ่าเข้ามาทางไศลากับนักเรียนที่ออกกำลังกายกันอยู่ ไศลาจำต้องใช้วิชาชีพปกป้องเด็กนักเรียนของเธอ ธีรธรกับจ่านิดวิ่งตามมาถึงกับทึ่ง แต่ไม่ทันไร คนร้ายชักปืนออกมาจ่อ จู่ๆ เธอก็มีอาการหน้ามืดเซจะล้ม พลันควันขาวเหมือนร่างนักพรตเมฆขาวซ้อนเข้าร่าง ไศลาได้ยินเสียงสวดมนต์ เธอลืมตาขึ้นซัดคนร้ายอย่างรวดเร็วจนหมอบกระแต ผู้คนปรบมือให้เธอเป็นฮีโร่กันใหญ่ แต่หลังจากนั้น ไศลากลับเป็นลมล้มฟุบลงกลางวง

ผ่านไปพักใหญ่ ไศลาฟื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองนอนหนุนตักธีรธรอยู่ใต้ต้นไม้ เขาจ่อยาดมและพัดวีให้เธออยู่ เธอตกใจลุกพรวดขึ้น ศีรษะกระแทกหน้าธีรธรอย่างจัง ต่างคนต่างพยายามลุกขึ้น แต่ด้วยความที่ยังมึน จึงเซกระแทกกันล้มลงอีกครั้งโดยตัวไศลาทับบนตัวธีรธร ใบหน้าทั้งสองใกล้ชิดกัน เหมือนมีบางอย่างทำให้โลกหยุดหมุน ต่างรู้สึกอบอุ่นแปลกๆเกิดขึ้นในใจ

เสียงมือถือไศลาในกระเป๋าดังขึ้น ทำให้ทั้งสองได้สติ รีบผละตัวออกจากกัน ไศลารับโทรศัพท์ “ฮัลโหล...รอมาครึ่งชั่วโมงแล้วเหรอ...โอเคจ้ะ เดี๋ยวจะรีบไปเดี๋ยวนี้”

ไศลาเก็บกระเป๋าวิ่งออกไป ธีรธรยังยืนอึ้งสักพักก่อนจะวิ่งตาม จ่านิดมาขวางรายงานว่า

ท่านผู้การมีคำสั่งให้ดักจับคนร้ายขนยาบ้า ธีรธรแอบเซ็งแต่ก็ปฏิบัติตามคำสั่ง

ooooooo

สายวันเดียวกัน อรชรต้องตื่นนอนเพราะมีโทรศัพท์โทร.มาบอกเลิกนัด ทำให้เธอหงุดหงิด ไม่เพียงเท่านั้น เสียงดารณีทุบประตูห้องน้ำโครมๆ โวยวายให้สุทธิพงษ์ออกมาดังลั่น ยิ่งทำให้เธอปรี๊ดสุดๆ ลงมาจัดการน้องทั้งสอง

“โวยวายเสียงดังอะไรกันแต่เช้า”

“ก็พี่พงษ์น่ะสิ สูบบุหรี่ในห้องน้ำอีกแล้ว คอยดูเหอะ ดาจะฟ้องพี่ไศ”

อรชรได้ยินชื่อพี่สาวยิ่งไม่พอใจที่ทุกคนเกรงใจไศลาไปหมด จึงเอากุญแจมาไขห้องน้ำเห็นน้องชายกำลังซ่อนยาบ้าอย่างลุกลี้ลุกลน เธอเข้าไปผลักน้องให้นั่งไปบนชักโครก คว้ายาบ้ามากำไว้เสียเอง แล้วทำทีเขย่าตัวน้องชาย หาว่ามานั่งหลับในห้องน้ำ สุทธิพงษ์งงๆ แต่ก็เออออตามอรชรไป ดารณีเข้าค้นในห้องน้ำไม่พบสิ่งใด ขู่อย่าพลาดแล้วกันก่อนจะปึงปังออกไป

สุทธิพงษ์เห็นดารณีออกไปแล้วก็แบมือขอยาคืนจากพี่สาวอย่างไม่สำนึกผิด อรชรเบ้ปาก

“อย่าคิดว่าฉันจะช่วยแกฟรีๆนะ ถือว่าแกเป็นหนี้ฉันครั้งหนึ่ง”

“แล้วพี่จะให้ผมทำอะไร”

“ตอนนี้ยังนึกไม่ออก แต่ถ้านึกได้แล้ว แกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ เข้าใจไหม” อรชนคืนยาให้ยิ้มอย่างมีชัย สุทธิพงษ์เอือมกับความเจ้าเล่ห์ของพี่สาวคนนี้...

ขณะที่ ไศลานั่งแต่งหน้าอยู่บนรถสปอร์ตสีดำที่มีศักดิ์เป็นคนขับ เพื่อจะเอารถไปส่งให้ลูกค้า ไศลารู้ว่าตัวเองทำให้สายจึงบอกศักดิ์เหยียบเต็มที่ ไม่ต้องห่วงว่าตนจะแต่งหน้าไม่ได้ แต่ไม่ทันไร ศักดิ์เบรกจนเธอหน้าทิ่ม เพราะเห็นมีด่านอยู่ข้างหน้า ไศลาแปลกใจทำไมต้องกลัวด่านตำรวจ  ศักดิิ์อึกอักถามว่ามีทางอื่นไปอีกไหม ไศลาปิดแป้งพัฟอย่างเซ็งสุดขีด

“มี...แต่ไม่ไป เพราะทางนี้ใกล้ที่สุดแล้ว วันนี้ทำไมเรื่องเยอะนัก หรือต้องใช้ฉันขับ”

ไศลาขยับจะลงไปขับเอง ศักดิ์รีบบอกว่าไม่เป็นไร แล้วค่อยๆออกรถอย่างกังวล...ตรงด่านตรวจ ธีรธรกำลังคุยกับผู้บังคับการเสริมพงษ์ ผ่านคอมพิวเตอร์ในรถปฏิบัติการ

“สรุปว่าท่านต้องการให้ผมขยายผลการจับกุมครั้งนี้ เพื่อโยงไปถึงเอเย่นต์รายใหญ่อย่างนายชูชิตและผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด”

“ใช่...เราต้องการรู้ว่าแบ็คอัพใหญ่ของนายชูชิตคือใคร  ถ้าเราทำสำเร็จ ก็เท่ากับว่าเราสามารถโค่นองค์กรค้ายาบ้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศได้เลย” ผู้การส่งรูปรถต้องสงสัยให้ดู

หน้าจอปรากฏรูปรถสปอร์ตสีดำเงา สวยโฉบเฉี่ยวสมราคา ธีรธรหมุนภาพดูรอบรถเห็นจุดแดงกระพริบบางส่วนของรถ ผู้การบอกว่า สีแดงคือจุดที่สายรายงานว่าคนร้ายซุกยาบ้าธีรธรทึ่งลงทุนถึงกับเจาะตัวถังรถหรูกันเชียวหรือ

“ธุรกิจบังหน้าของนายชูชิตคือค้าขายรถยนต์ และนอกจากเป็นเอเย่นต์ค้ายาแล้ว หมอนี่ยังมีธุรกิจผิดกฎหมายอื่นๆ อีกเพียบ”

ระหว่างคุยกัน จ่านิดแทรกขึ้นว่า มีรถต้องสงสัยเข้ามาอยู่ในรัศมี 1 กิโลเมตรของด่าน ธีรธรรีบสั่งการเตรียมพร้อม และลงจากรถมายืนดัก ตำรวจนายหนึ่งเข้ามาขอตรวจค้นรถของไศลาเธอหงุดหงิดกลัวจะไปส่งรถลูกค้าไม่ทัน แต่ก็ปลดเข็มขัดนิรภัยจะเปิดประตูลงจากรถ ศักดิ์เรียกเธอเพื่อยั้งให้เธอหยุด แล้วเขาก็ตัดสินใจเหยียบคันเร่ง ขับรถแหกด่านออกไป ธีรธรกับลูกน้องกระโดดหลบกันกระเจิง ไศลาหน้าเหวอหงายหลังติดเบาะร้องลั่น พอตั้งสติได้ก็รีบถามศักดิ์รู้ตัวไหมกำลังทำอะไรอยู่

“เราไม่มีทางเลือกนะครับคุณไศลา”

“ไม่มีทางเลือก...หรือว่านายกล้าใช้รถคุณชูชิตขนยาเหรอ นายนี่มันเลวมากเลยนะ จอดรถเดี๋ยวนี้ ฉันต้องส่งตัวนายให้ตำรวจ” ศักดิ์ยังขับด้วยความเร็วสูง” ฉันบอกให้หยุดรถเดี๋ยวนี้”

“อย่าทำอะไรโง่ๆ ดีกว่าคุณไศลา ถ้าผมถูกจับคุณชูชิตก็ต้องไม่รอด ยังไงตำรวจต้องสาวถึงตัวคนสั่งอยู่ดี”

ไศลาหน้าชาด้วยไม่คาดคิดว่าคนรักของตัวเองจะเป็นพ่อค้ายาเสพติด โดยที่ตนไม่ระแคะระคายมาก่อนเลยจริงๆ

ด้านธีรธรกับจ่านิดขับรถไล่ตามรถไศลา พร้อมกับวอบอกให้สกัดจับรถสปอร์ตป้ายแดงทะเบียน 8999 มีผู้ต้องสงสัยในรถสองคนเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ด้วยความที่สมรรถนะเครื่องยนต์ต่างกันมาก ทำให้ธีรธรไม่สามารถตามทัน ศักดิ์เห็นว่าถูกล้อมด้วยรถตำรวจ จึงดิ๊บรถหันกลับมาเผชิญหน้า ชักปืนยิงใส่ยางรถตำรวจ แล้วขับฝ่ากลางหนีรอดไปได้อย่างเฉียดฉิว

ooooooo

เมื่อศักดิ์มารายงานชูชิตก็ถูกกราดเกรี้ยวใส่อย่างหนัก ยิ่งพอรู้ว่าไศลารู้ความจริงหมดแล้วก็ต้องรีบไปเคลียร์ ชูชิตซื้อดอกไม้ช่อโตขับรถมุ่งหน้าไปบ้านคนรัก พลัน ดุลยศักดิ์ เจ้านายใหญ่ โทร.เข้ามา ต่อว่าที่ศักดิ์ทำงานผิดพลาดยังปล่อยลอยนวล เตือนแล้วทำงานใหญ่อย่าใจอ่อน

เสียงศักดิ์ร้องแทรกเข้ามาให้ช่วย ตามด้วยเสียงปืน ปัง...ดุลยศักดิ์หัวเราะกรอกมาตามสาย “คราวนี้เห็นว่าพลาดครั้งแรก ยังเหลือเมียไว้ให้ แต่คราวหน้าพลาดอีกล่ะก็ แม้แต่ชีวิตแกเอง ก็ไม่มี”

ชูชิตแค้นใจ เข่นเขี้ยวเมื่อวางสาย “ไอ้แก่เอ๊ย...อย่าให้ถึงคราวเราบ้างก็แล้วกัน”

มาถึงบ้านไศลา อรชรดูตื่นเต้นกว่าคนอื่น ดารณีนั่งทำการบ้าน สุทธิพงษ์เล่นเกม ชูชิตถามหาไศลา ดารณีตอบว่าพี่สาวปวดหัวขอนอนพัก ข้าวเย็นก็ไม่ลงมาทาน ไม่ทันไร ไศลาเดินลงมาชวนชูชิตออกไปทานข้าวนอกบ้าน ชูชิตยิ้มหน้าบานยื่นช่อดอกไม้ให้ เธอรับมาแล้ววางลงบนโต๊ะ ไม่ไยดี จู่ๆอรชรก็ปึงปังชนช่อดอกไม้หล่นพื้นแล้วเดินขึ้นข้างบนไป

ไศลาชวนชูชิตออกมาเพื่อบอกเลิกเพราะรับไม่ได้ที่เขาทำงานผิดกฎหมาย ตนเสียใจที่โง่ให้เขาหลอกใช้ ทั้งที่เขาก็รู้ว่า พ่อของตนที่เป็นทหาร ต้องเสียชีวิตเพราะรบกับพวกค้ายา ชูชิตหน้าเสียพยายามอธิบายว่าที่ทำทุกอย่างเพื่ออนาคตของเรา ไศลาให้ชูชิตมองตาแล้วตอบมาว่าหลอกใช้ตนกี่ครั้งแล้ว เขาไม่อาจตอบได้ เธอจึงยื่นคำขาดให้เลือกจะเลิกกันหรือเลิกค้ายา

ชูชิตอึกอักสัญญาจะเลิกแต่ขอเวลาอีกหน่อย “ไศลาลองคิดดูดีๆนะ น้องๆยังเรียนอยู่ทั้งนั้นเลย เราต้องใช้เงินอีกเยอะ ถ้าชิตเลิกตอนนี้เราจะพากันลำบาก ครอบครัวไศคือครอบครัวชิต ไศก็รู้ว่าชิตจริงใจกับไศแค่ไหน แล้วอีกอย่าง ถ้าชิตเลิกตอนนี้ไอ้พวกนั้นไม่ปล่อยชิตไว้แน่ ไศรู้ไหมว่าศักดิ์มันโดนฆ่าตายไปแล้ว เพราะมันทำงานพลาด”

“คงต้องให้ศพต่อไปเป็นฉันก่อนสินะ คุณถึงจะพอใจ...มื้อสุดท้าย ฉันขอจ่ายเองนะ เก็บเงินสกปรกของคุณไว้เถอะ” ไศลาลุกพรวดเดินออกจากร้าน ไม่สนใจว่าชูชิตจะรั้งแม้แต่น้อย

ชูชิตวิ่งตามออกมาเคาะกระจกรถแท็กซี่ไศลานั่ง เผอิญธีรธรนั่งดื่มอยู่ร้านถัดไป เห็นพฤติกรรมนั้นก็ยิ้มเยาะ ที่มาร้านนี้ทีไรเจอแต่ผู้ชายอกหัก...ธีรธรมึนๆ เห็นหน้าใครเป็นไศลาไปหมดก็แปลกใจตัวเอง พลันจ่านิดส่งที่ตั้งโชว์รูมของชูชิตเข้ามา เขายิ้มกริ่มพรุ่งนี้จะไปดู

ทางบ้าน อรชรหงุดหงิดที่ชูชิตยังไม่มาส่งไศลา เผลอบ่น “ไม่รู้พี่ไศมีอะไรดีนะ พี่ชิตถึงทั้งรักทั้งเอาใจมากมาย หน้าตาก็พื้นๆ เรียนก็ไม่จบ อย่างพี่ชิตน่าจะหาได้ดีกว่านี้เยอะ”

ดารณีได้ยินไม่พอใจ ตำหนิให้เกรงใจพี่สาวบ้าง อรชรกลับแหวใส่ว่าตนก็เป็นพี่ทำไมไม่เห็นเกรงใจ ดารณีย้อน อยากให้คนอื่นเกรงใจก็หัดทำตัวให้น่านับถือ อรชรปรี๊ดแตก คว้าแก้วขว้างเฉียดหน้าดารณีไปตกแตก แถมขู่

“ถ้ายังไม่เลิกปากดีใส่ฉันอีก มันจะไม่ใช่แค่เฉี่ยวแน่”

ดารณีปาดน้ำตา ทั้งโกรธทั้งผิดหวังกับพี่สาวคนนี้ เก็บของเดินหนีขึ้นห้อง อรชรเดินมาเก็บเศษแก้ว เข่นเขี้ยว “สำหรับแก ไศลา โทษฐานที่เป็นสาเหตุของเรื่องแย่ๆ ทั้งหมด” ว่าแล้วก็เอาเศษแก้วยัดในรองเท้าใส่อยู่บ้านของไศลา

พอไศลากลับมาถึง สวมรองเท้าก็โดนเศษแก้วบาดเลือดโชก ดารณีสงสัยอรชรเจตนาแกล้ง อรชรทำทีห่วงใยเอากล่องยามาทำแผลให้ แถมเอานมอุ่นๆ มาให้ถึงห้องนอน เพราะอยากรู้ว่าทะเลาะกับชูชิตหรือถึงกลับมาเอง ไศลาตอบว่ายังไม่พร้อมคุย อรชรหมั่นไส้ แกล้งแง้มประตูห้องไศลาทิ้งไว้ให้ยุงเข้าไปกัดพี่สาว

คืนนั้น ไศลาฝันว่าเดินชมนกอยู่ในป่า เจอนักพรตเมฆขาวนั่งวิปัสสนาอยู่กับชายคนหนึ่งในศาลาหลังเล็กๆ รู้สึกได้ถึงพลังงานอบอุ่นแล่นเข้าสู่หัวใจ เธอรีบเดินเข้าไปใกล้ จนเห็นชายคนที่นั่งอยู่คือพ่อของเธอเอง เธอดีใจมากโผเข้ากอดด้วยความคิดถึง พ่อให้เธอกราบนักพรต

“หลวงปู่ท่านเมตตาพาพ่อมาพบลูก”

“หลวงปู่?”

“ใช่แล้ว ไศลากราบท่านเสียด้วยสิลูก ท่านเมตตาลูกมากนะ”

ไศลาก้มกราบทั้งที่เกรงๆ เพราะที่ฝันถึงท่านน่ากลัวกว่าตอนนี้ อยากจะเล่าให้พ่อฟัง แต่พ่อไม่มีเวลาพอ พ่อเน้นให้เธอรู้ว่า “ไม่ว่าลูกจะคิด จะทำอะไรก็ตาม อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน อย่าลืมที่พ่อเคยสอนลูกเสมอว่า...ชีวิตของคนเราจะไม่มีค่าเลย หากไม่รักชาติ ไม่รักแผ่นดิน”

“ลูกขอบคุณคุณพ่อมากค่ะ ลูกจะจำสิ่งที่คุณพ่อบอกไปจนวันตาย” ไศลากราบที่อกพ่อ

“พ่อต้องไปแล้ว เข้มแข็งไว้นะลูก จำไว้ว่าความดีเท่านั้น ที่จะคุ้มครองลูกได้” พ่อหันมากราบลานักพรตและฝากลูกสาวให้ท่านช่วยปกป้องคุ้มครองแทนตน ไศลาโผกอดพ่อ

น้ำตาไศลาไหลอาบแก้ม สะดุ้งตื่นหันไปมองรูปพ่อบนหัวเตียง ดารณีผลักประตูเข้ามาเพราะเห็นประตูห้อง แง้มอยู่ ไศลาถามว่ามีอะไร

“เปล่าค่ะ ดาแค่เห็นประตูห้องพี่ไศลาเปิดไว้ เลยลองเข้ามาดู...พี่ไศร้องไห้ทำไม!”

ไศลาตอบว่าฝันถึงพ่อ จึงชวนน้องสาวไปใส่บาตรให้พ่อกับแม่ด้วยกัน ดารณีสังเกตเห็นจุดแดงตามตัวพี่สาวก็ตกใจ เกรงจะเป็นไข้เลือดออก อรชรเดินผ่านมาได้ยินยิ้มเยาะสะใจ

เมื่อไศลาใส่บาตรเรียบร้อย กลับมากราบกระดูกพ่อแม่ในห้องพระ วางพวงมาลัยพนมมือ

“คุณพ่อ คุณแม่คะ วันนี้ลูกจะขอไปทำหน้าที่คนดี ทำในสิ่งที่ถูกต้อง คุณพ่อคุณแม่ช่วยเป็นกำลังใจและคุ้มครองลูกสาวคนนี้ด้วยนะคะ” ไศลาก้มกราบ

ooooooo

ด้านหลังโชว์รูมของชูชิต บ๊วยขับรถเข้ามาให้ดูเพื่อจะขาย แต่ต่อรองราคากันไม่เป็นที่พอใจ ชูชิตโมโหส่งสัญญาณให้ลูกน้องจัดการ บ๊วยรู้ทันชักปืนมาจ่อคอ ชูชิต เขาทำทียกมือยอมแพ้ แต่แล้วตลบกลับล็อกแขนบ๊วยดันกระแทกกำแพงจนทรุดลง แล้วสั่งลูกน้อง

“จัดการแล้วเคลียร์ศพให้เรียบร้อย ส่วนรถนี่เอาไปล้างแล้วส่งทำสีเลยนะ อย่าลืมบอกให้ไอ้อู๊ดจัดการเรื่องเปลี่ยนทะเบียนด้วย” ชูชิตเดินไป เสียงบ๊วยร้องขอชีวิต ตามด้วยเสียงปืน ปัง...

เช้านี้ ธีรธรกำลังจะออกจากบ้านซึ่งเป็นเรือนอีกหลัง นิ่มนวลน้องสาวบุญธรรมมาตามให้ไปทานข้าวเช้า

“วันนี้พี่มีงานด่วนจริงๆ นะนิ่ม ฝากบอกคุณแม่ด้วย”

“แต่ว่าพี่ธีให้คุณป้ารอเก้อมาหลายวันแล้วนะคะ”

ธีรธรมองนาฬิกาข้อมือแล้วบอกว่าตนไม่มีเวลาจริงๆ ฝากขอโทษแม่ให้ที ว่าแล้วก็รีบออกไป...ธีรธรขับรถมาจอดที่สวนสาธารณะ หวังจะมาดักรอไศลา แต่กลับมาพบโจรจี้ชิงรถหญิงชราที่มาออกกำลังกาย จึงจัดการจับตัวส่งโรงพัก ทำให้คลาดกับเธอ

ขณะเดียวกัน ชูชิตโทร.เข้ามาหาไศลาที่บ้าน ดารณี รับสายให้ ไศลาบุ้ยใบ้ให้บอกว่ายังไม่ตื่น ไศลาจัดอาหารเช้าให้น้องสาว นั่งทานด้วยกันเห็นดารณีนั่งเงียบ จึงเอ่ยไม่อยากถามหรือ ดารณีตอบว่าอยาก แต่อยากให้พี่เล่าเองมากกว่า ไศลาลูบหัวน้องสาวอย่างเอ็นดู ไศลาใช้คำพูดให้น้องสาวเข้าใจง่ายๆ ว่าบางทีความรักอย่างเดียวไม่พอที่จะทำให้คนเราอยู่ร่วมกัน ยังมีปัจจัยอีกหลายอย่าง ดารณีพยายามทำความเข้าใจ

เมื่อไม่พบไศลาที่สวนสาธารณะ ธีรธรจึงมาที่โชว์รูม เป้ยกระดี๊กระด๊าแนะนำสมรรถนะรถแต่ละรุ่น ธีรธรทำทีสนใจฟัง แต่พอเห็นไศลาเดินเข้ามาก็จับตามอง เป้ยหงุดหงิดธีรธรถาม “เอ่อ น้องผู้หญิงที่เดินผ่านไปเมื่อกี๊ทำงานที่นี่หรือเปล่าครับ”

“อ๋อ...คุณไศลา เป็นแฟนคุณชูชิต เจ้านายเป้ยเองค่ะ”

ธีรธรอึ้งที่มาเจอจุดไต้ตำตอ เขาทำเป็นจะตกลง ซื้อรถ เป้ยให้เข้ามานั่งในส่วนสำนักงาน เขามองตามไศลาไปตลอด เห็นเธอค่อยๆ ย่องจะเข้าห้องทำงาน แต่พอชูชิตเปิดประตูออกมา เธอก็รีบหลบ ธีรธรแปลกใจต่อการกระทำของเธอ ชูชิตเกือบจะเห็นไศลา เผอิญมือถือดังขัดขึ้น เขาลุกเดินไปคุยมุมอื่น ไศลาตั้งใจแอบฟังจึงรู้ว่าของยังเก็บไว้ที่อู่ รอ
ให้เรื่องเงียบค่อยเคลื่อนย้าย

ไศลาได้โอกาสแอบหนีออกทางหลังโชว์รูม ธีรธรเห็นหาทางแยกจากเป้ย แล้วตามไศลาออกมา เห็นเธอโบกแท็กซี่ขึ้นไป เขาจึงเรียกอีกคันตามและโทร.ส่งข่าวจ่านิดให้ตามมา ไม่ทันถึงไหน ไศลาก็เจอดีเข้าจนได้ โดนโชเฟอร์รมยาที่ช่องแอร์ เธอรู้สึกมึนหัวจึงเปิดประตูรถโดดลง โชเฟอร์ตกใจรีบจอดลงมาฉุดกระชากให้เธอกลับเข้ารถ ไศลาหมดสติ ธีรธรตามมาทันเข้าช่วย ไอ้โชเฟอร์ขู่อย่ายุ่งเรื่องผัวเมีย เกิดการบู๊กันชุดใหญ่ จ่านิดมาถึงเข้าแยก โชเฟอร์ฟ้องทันที

“เรียกตำรวจมาจับมันเลยครับ มันพยายามลักพาตัวเมียผม”

ธีรธรล็อกแขนโชเฟอร์ใส่กุญแจมือ “ฉันนี่แหละตำรวจ แล้วผู้หญิงที่แกบอกว่าเป็นเมียน่ะ...แฟนฉันเอง”

โชเฟอร์ส่ายหน้าเซ็งๆ จ่านิดกระซิบกับธีรธร “แต่งงานไม่บอกกันเลยนะครับผู้กอง”

ธีรธรถลึงตาใส่ เขาจำต้องพาไศลาซึ่งยังสลบไสลมานอนพักที่ห้องทำงานในกองปราบ พักใหญ่เธอค่อยๆ ฟื้นขึ้นมาพึมพำแผ่วเบาว่าหิวน้ำ จ่านิดสะกิดให้ธีรธรเอาน้ำไปให้เธอ ธีรธรเอาขวดน้ำไปวางให้บนโต๊ะ จ่านิดแขวะ

“ผมว่าผู้กองคงต้องหาหลอดยาวกว่านั้นอีกซักสองเมตรล่ะครับ ถึงจะเข้าปากคุณไศลาได้พอดี”

ธีรธรชี้หน้าจ่านิดทำนองจำไว้ ก่อนจะเข้าไปยกขวดน้ำมาจ่อที่ปากไศลา ธีรธรเห็นหน้าเธอใกล้ๆก็เคลิ้มเผลอมองความน่ารักของเธอ เมื่อไศลาได้ดื่มน้ำค่อยๆลืมตา เห็นหน้าธีรธรก็ตกใจลุกพรวดขึ้น เซจะล้ม เขารีบประคองไว้ทัน ทั้งสองสบตากันอึ้งๆ จ่านิดแกล้งกระแอม ทั้งสองจึงผละออกจากกัน เธอถามว่าตนมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ธีรธรหมุนป้ายตั้งโต๊ะทำงานของเขาให้เธอดู บอกว่านี่ห้องทำงานตน

ไศลาอ่านตามป้าย...ร้อยตำรวจเอกธีรธร สุริยฉาย... ธีรธรผายมือไปแนะนำจ่านิด ว่าคือดาบตำรวจนิรุจ นพรัช ผู้ช่วยของตน ไศลาย้อนถามแล้วไงต่อ จ่านิดจึงอธิบายแทน

“เอ่อ พอดีคุณไศลาถูกแท็กซี่มอมยาน่ะครับ ผู้กองกับผมก็เลยเข้าไปช่วย แล้วพามาพักที่นี่ก่อนน่ะครับ”

ไศลานึกลำดับเหตุการณ์ แล้วขอบคุณชายหนุ่มทั้งสอง พร้อมบอกว่าถ้ามีอะไรให้ตนช่วยก็ยินดี แต่วันนี้ตนมีธุระต้องขอตัวก่อน จ่านิดขวางประตู ธีรธรเอื้อนเอ่ย

“แต่พอดีว่าเรื่องที่ผมอยากให้คุณช่วย มันต้องเป็นวันนี้ด้วยสิ”

ไศลาหันมองด้วยความสงสัย...บ่ายวันนั้น ไศลาต้องนั่งดูแฟ้มประวัติอาชญากรรมของชูชิต น้ำตาเธอไหลรินและเริ่มสะอื้นเสียใจที่ไม่เคยรู้ความเลวของคนรักมาก่อน ธีรธรสงสารยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ แต่ไม่ค่อยอยากเชื่อว่าเธอจะไม่ระแคะระคายอะไรเลย แถมถูกหลอกใช้ส่งยา

ไศลาเล่าเรื่องราวในอดีต ว่าตนกับชูชิตคบกันตั้งแต่มัธยมปลาย เขามาสารภาพรักตอนจะแยกย้ายกันไปเข้ามหาวิทยาลัย แต่ไม่นาน พ่อแม่ของเธอก็เสียชีวิต ลุงกับป้ารับน้องทั้งสามไปอุปการะ เธอจึงไม่เหลือใคร

“ตอนนั้นฉันรู้สึกแย่มาก ไม่รู้จะจัดการกับชีวิตตัวเองยังไงดี ก็มีแต่ชิตที่คอยช่วยเหลือหลายอย่าง ไม่สิ... เรียกว่าทุกอย่างเลยจะดีกว่า”

ไม่กี่ปีผ่านไป ชูชิตจับงานธุรกิจมีเงินทองมากขึ้น เขาซื้อบ้านให้เธอรับน้องๆกลับมาอยู่ด้วยกัน ไศลาตัดสินใจทำงานส่งเสียน้องๆ ไม่รับเงินชูชิตอีก

ธีรธรฟังมาถึงตรงนี้เกิดสงสัย “แล้วคุณไม่เอะใจเลยเหรอว่าเขาไปรวยมาจากไหน”

“เขาบอกว่าทำธุรกิจเต็นท์รถ ตอนแรกเป็นแค่เซลส์ แต่ตอนหลังจังหวะดีเจอลูกค้าใหญ่สนใจร่วมหุ้นเปิดเต็นท์ เขาก็เลยตั้งตัวได้”

“แล้วคุณก็เชื่อเขาหรือ”

“ตอนแรกก็ไม่ได้เชื่อ แต่ตอนหลังเขาให้ฉันมาเป็นผู้ช่วยเขา พอฉันได้เห็นการทำงาน เห็นสังคม เห็นอะไรหลายๆอย่างในชีวิตเขา มันก็ทำให้ฉันไว้ใจเขามากขึ้น”

หลังจากสอบสวนไศลา ธีรธรก็ขับรถมาส่งเธอที่บ้าน เขาบอกเธออย่างไม่อ้อมค้อมว่าทางการต้องการตัวชูชิตมาขยายผลการจับกุม ถ้าเธอยอมให้ความร่วมมือ ตนจะกันเธอไว้เป็นพยานปากสำคัญ แต่ไศลาไม่อยากทรยศชูชิตเพราะเขามีบุญคุณกับตนและน้องๆ ธีรธรจึงให้นามบัตรไว้เผื่อเปลี่ยนใจ หญิงสาวตัดสินใจบอกเขาว่าจะโทร.บอกว่าพร้อมให้จับชูชิตวันไหน ชายหนุ่มมองหญิงสาวลงจากรถปากซอยอย่างไม่ค่อยเข้าใจ

ไศลาขอลงปากซอยเพราะต้องการซื้อของกินเข้าบ้าน ไม่ทันไร ธีรธรได้รับรายงานว่าทีมฉลามขาวกำลังเข้าจับกุมผู้ค้ายาบ้ารายใหญ่ ร้านอาหารปากซอยเพชรเกษม42 ธีรธรตกใจเพราะเขาอยู่ตรงนั้นพอดี จึงรีบมองหาเป้าหมาย

สุทธิพงษ์กำลังเดินมาที่ร้านข้าว เห็นไศลายืนซื้อข้าวอยู่ก็รีบซ่อนตัว ขณะเดียวกัน ไศลาเดินออกไปแต่มีหญิงสาวอีกคนใส่เสื้อผ้าสีเดียวกับไศลา เดินออกไปเช่นกัน สุทธิพงษ์เข้ามาในร้านนั่งโต๊ะที่มีคนนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ก่อน ชายคนนั้นทัก กำลังจะโทร.หาพอดี

“ลูกค้าที่เฮียว่าคือผู้หญิงเสื้อน้ำเงิน ผมยาวๆที่เพิ่งออกไปใช่ไหม” สุทธิพงษ์รีบถาม

“ถูกต้อง...คนนั้นล่ะตัวเบ้งเลย สนใจอ่ะดิ ไว้เฮียแนะนำให้รู้จัก”

สุทธิพงษ์อึ้งเข้าใจผิดว่าเป็นพี่สาวตัวเอง เขาวางเงินบนโต๊ะแล้วหยิบยาเดินออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว ทันใด ตำรวจเข้าจะจับกุม สุทธิพงษ์วิ่งหนี ถูกธีรธรคว้าเสื้อไว้ได้ เขาสะบัดตัวอย่างแรง แขนเสื้อขาดติดมือธีรธร แล้ววิ่งหนีไปได้ทัน  เพราะเกิดความชุลมุนในร้าน

ooooooo

ผู้การเสริมพงษ์เรียกธีรธรมาถามไถ่เรื่องที่สอบปากคำไศลา แล้วเตือนว่าปล่อยตัวเธอไม่กลัวเธอกลับไปบอกชูชิตหรือ ธีรธรอึ้ง แต่มีบางอย่างที่ทำให้เขาเชื่อใจไศลา

ขณะเดียวกัน ไศลาถือถุงกับข้าวเข้าบ้านมา ได้ยินเสียงทะเลาะเบาะแว้งของสุทธิพงษ์กับดารณี ตามด้วยเสียงเพียะ  เธอรีบวิ่งเข้ามาในบ้าน  เห็นน้องสาวกุมหน้าน้ำตาร่วง จึงเอ็ดน้องชายทำน้องทำไม สุทธิพงษ์หลบตาแต่ไม่สำนึกผิด ตอบว่าดารณีมายุ่งของของตน

“ของอะไร ถึงขนาดจะต้องโกรธจนลงมือกับน้อง ...ดาไปเอาอะไรของพี่เขามา”

ดารณีสบตาสุทธิพงษ์ก่อนจะแบมือให้พี่สาวดูยาบ้า ไศลาตกตะลึงผิดหวังสุดๆน้ำตาคลอ

“ทำไมพงษ์ทำแบบนี้ พงษ์อยากได้อะไรพี่หาให้ทุกอย่าง ขอแค่ให้พงษ์เป็นเด็กดี ตั้งใจเรียน  เคยคิดบ้างไหมว่าถ้าพ่อแม่ยังอยู่ จะรู้สึกยังไง”

“อย่ามาทำตัวเป็นคนดีนักเลย พี่ไศน่าจะดีใจมากกว่านะ ที่อีกหน่อยเราจะได้ช่วยกันทำมาหากิน” สุทธิพงษ์ตวาดกลับ

ไศลาเสียใจตบหน้าสุทธิพงษ์อย่างแรง “ใครสั่งใครสอนให้คิดหากินอาชีพสกปรกนี้”

สุทธิพงษ์ยังเข้าใจผิด โกรธตะคอกกลับว่าพี่จะต้องเสียใจที่ทำกับตนอย่างนี้ แล้ววิ่งไป ไศลาทรุดลงร้องไห้ ดารณีโผกอดพี่สาวอย่างเห็นใจ...คืนนั้น ไศลาครุ่นคิด ตัดสินใจโทร.กลับไปหาธีรธรตามนามบัตร บอกเขาว่าตนเปลี่ยนใจ จะขอร่วมมือกับเขา...

ค่ำวันเดียวกัน ชูชิตนอนกอดก่ายสาวอยู่ในโรงแรมม่านรูด พลันมือถือดังขัดจังหวะ เขาลุกขึ้นหยิบโทรศัพท์ จึงเห็นชัดเจนว่า สาวนางนั้นคืออรชร น้องสาวของไศลา นั่นเอง... ดุลยศักดิ์โทร.มาถามไถ่เรื่องที่เลิกกับไศลา ชูชิตรักไศลาจริงพยายามแก้ตัวให้ว่าเธอไม่รู้เรื่องงานของตนเลย

“อย่าให้เป็นปัญหาขึ้นมาก็แล้วกัน” ดุลยศักดิ์ย้ำก่อนจะวางสาย

ชูชิตหน้าเครียด ปลุกอรชรให้กลับบ้าน หญิงสาวอิดออด ใช้มารยาเล้าโลมจนเขาโอนอ่อนยอมค้างกับเธอทั้งคืน

ooooooo

เช้าวันใหม่ ไศลายืนอยู่หน้าโชว์รูม ตัดสินใจจะเข้าไปสำรวจในอู่ทำสีว่าเป็นที่เก็บยาบ้าอย่างที่แอบได้ยินชูชิตคุยโทรศัพท์หรือไม่ เพื่อแจ้งแก่ธีรธร เธอไม่รู้ว่า ธีรธรได้ตามเธอมา สมุนชูชิตไม่รู้เรื่องการเลิกราของไศลากับเจ้านาย ได้แต่ขวางไม่ให้ใครเข้าไปในอู่ทำสีตามคำสั่ง

ไศลาถอยออกมาคิดหาวิธีจะเข้าไป พลันมีบางอย่างขว้างโดนหัว เธอตกใจหันไปมองเห็นธีรธรบุ้ยใบ้ให้ออกมา...หญิงสาวแปลกใจว่าเขามาได้อย่างไร เขาชี้ที่หัวบ่งบอกว่าใช้สมอง ว่าแล้วเขาก็จูงมือเธอพาไปหาทางเข้า ไศลาจะดึงมือกลับ แต่ก็รู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาด เขาพาเธอมาจนพบทางเข้าที่ไม่มีสมุนเฝ้า แล้วดูต้นทางให้เธอเข้าไปเก็บหลักฐาน

ไศลาค้นจนพบห่อยาลอตใหญ่จึงถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน เธอเผลอเอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดฝุ่นเพื่อให้ถ่ายรูปชัดเจนแล้วลืมทิ้งไว้ในห้องอบสี...พอออกมาได้ ธีรธรก็พาเธอหลบขึ้นแท็กซี่ออกไป มาที่ปั๊มน้ำมันที่เขาจอดรถทิ้งไว้ ไศลาแปลกใจทำไมเขาไม่ขับรถมาจะได้สะดวก

“มาทำงานแบบนี้ จะเอารถมาทำไมให้มันเกะกะ”

“เออจริง...คิดได้เหมือนกันนะเนี่ย”

“เอ๊า...มันสำคัญตรงนี้” ธีรธรชี้ที่หัว

ไศลายิ้มขำๆเผลอสบตาเขานิ่งจนแทบจะเอนเข้าไปซบเขา พอดีโชเฟอร์ถามขึ้นว่าปั๊มนี้ใช่ไหม ทั้งสองสะดุ้งผละออกจากกัน...ในปั๊ม ธีรธรซื้อน้ำและของกินให้ไศลาได้รองท้อง เธอส่งรูปที่ถ่ายให้เขาดู เขายิ้มอย่างพอใจ

ธีรธรมีโอกาสมาส่งไศลาถึงบ้าน เขาอยากสานต่อความสัมพันธ์กับเธอแต่ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร  จึงทำทีขอเข้าห้องน้ำในบ้าน แล้วเขาก็เห็นเสื้อที่ขาดของสุทธิพงษ์ เขาจำได้ชักสงสัยในตัวไศลาอีกครั้ง ไม่รู้จะไว้ใจเธอได้หรือไม่

วันต่อมา เมื่อธีรธรรายงานผู้การเสริมพงษ์แล้ว ก็ได้รับคำสั่งให้เข้าค้นอู่ทำสีของชูชิตและแนะนำให้ไศ–ลาเปลี่ยนที่อยู่เพื่อความปลอดภัย ควรพาน้องๆออกมาจากบ้านด้วย ธีรธรพาไศลาไปหาซื้อของจำเป็นส่วนตัวที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เพราะเธอไม่ควรกลับบ้านในวันนี้ ระหว่างนั้นไศลาขอตัวเข้าห้องน้ำ แต่แล้วเธอก็ถูกคนร้ายปลอมตัวเป็นพนักงานทำความสะอาดเข้าทำร้ายจับหัวเธอกระแทกกำแพงหน้าผากแตก แล้วควักมีดจะแทง เกิดแสงสว่างวาบขึ้นที่แผลกลางหน้าผาก คล้ายดวงตา แล้วเธอก็มีพละกำลังขึ้น ต่อสู้คนร้ายจนวิ่งหนีร้องว่าผีหลอก ธีรธรซึ่งรออยู่ข้างนอกตกใจ รีบวิ่งเข้ามา เห็นไศลานั่งมึนงงเลือดอาบหน้าอยู่กับพื้น เขาตกใจ อุ้มเธอออกไป ไศลาหมดสติในอ้อมแขนของธีรธร

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

อุบัติร้ายอุบัติรัก EP.15 ธเรศ เข้าบริหารงานแทน ทิศผาติ ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย

อุบัติร้ายอุบัติรัก EP.15 ธเรศ เข้าบริหารงานแทน ทิศผาติ ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย
7 พ.ค. 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 7 พฤษภาคม 2564 เวลา 21:27 น.