ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    รักกันพัลวัน

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ผู้ประสานงานไทยประกาศการพรีเซนต์ว่า เนื่องจากทุกบริษัทได้รับโจทย์เดียวกัน จึงอนุญาตให้ทุกท่านอยู่ในห้องระหว่างบริษัทอื่นกำลังนำเสนอผลงานโดยเรียงตามลำดับการสมัคร

    บริษัทแรกที่จะได้นำเสนอคือ The Skills ต่อด้วย Blue Planet และสุดท้ายคือ The Amazing Andaman

    ทักษะกับผู้ช่วยขึ้นไปพรีเซนต์อย่างมั่นใจ พอผู้ช่วยเปิดผ้าคลุมโมเดลออก เป็นตู้ปลาจำลองรูปทรงกระบอกเหมือนกับที่แมตต์กับตุลออกแบบไว้เปี๊ยบ!

    ทั้งสองตะลึงแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ซ้ำทุกถ้อยคำที่ทักษะพรีเซนต์ก็เหมือนกันเป๊ะ!

    แมตต์กับตุลหันมองหน้ากันเหมือนถูกฟ้าผ่าลงมากลางหัว...มันเป็นไปได้ยังไง??!!

    แมตต์ฉุนขาด พุ่งเข้าผลักอกทักษะตะคอก “คุณขโมยไอเดียผม!” ตุลรีบเข้าจับแขนเขาบอกให้ใจเย็นๆ ส่วนทักษะสะบัดตัวออกไปอย่างสุภาพแต่ท่าทางกวนมาก ตำหนิแมตต์ว่าโวยวายอย่างนี้เสียภาพลักษณ์ผู้บริหารหมด คนอื่นจะคิดว่าเขาเป็นเด็กไม่มีสปิริต ยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้

    ตุลโกรธแทนแมตต์ พูดอย่างเสียความรู้สึกว่าเสียแรงที่ตนชื่นชมนับถือว่าเขาเป็นเจ้านายที่ดีมีความสามารถ ไม่คิดเลยว่าจะมาขโมยความคิดคนอื่นเพื่อให้ตัวเองได้งานแบบนี้ กลับถูกทักษะปรามาสว่า

    “ทำไมไม่คิดว่าคนอื่นเขาก็คิดได้และคิดได้ดีกว่าด้วย ผมทำงานกับคุณมาก่อน ทำไมจะไม่รู้ว่าคุณเป็นคนยังไง วิสัยทัศน์มีแค่ไหน...จะทำธุรกิจที่มีคู่แข่งหลายเจ้า มันก็ต้องมีเขี้ยวเล็บ ไว้ใจใครมากไปมันก็มีแต่พังกับพัง เก็บไว้เป็นบทเรียนก็แล้วกัน”

    พูดแล้วทักษะจะเดินไป แต่ยังหันมาเย้ยแมตต์ว่า

    “อ้อ...ฝากความเสียใจถึงคุณแบรดด้วยนะหลานชาย”

    แมตต์กับตุลมองตามทักษะไป แค้นแทบกระอักเลือด!

    แบรดมั่นใจว่าแมตต์จะต้องชนะ เดินอ้าวมาแสดงความยินดีเมื่อแมตต์กลับมา แต่แล้วก็ผิดหวังอย่างหนักเมื่อแมตต์บอกว่าโปรเจกต์มารีนเวิลด์เชียงใหม่ เดอะสคิลส์ได้ไป เขาขอโทษทุกคนด้วย

    เมื่อเข้ามาในห้องทำงาน แบรดถามแมตต์ว่าพลาดได้ยังไง ฌอนถามว่าเดอะสคิลส์มันเสนออะไรดีกว่าเขาหรือ

    “ไม่ได้ดีกว่า แต่เหมือนกันเป๊ะ” แมตต์ตอบห้วนๆ ชี้แจงว่า ทักษะก๊อปไอเดียที่ตนจะขายให้มารีนเวิลด์ไปหมด เขาได้พรีเซนต์ก่อน ตนกับตุลแทบไม่มีอะไรให้เสนอเลยทั้งที่ไอเดียทุกอย่างเป็นของเรา!!

    แบรดกับฌอนมองหน้ากันอึ้ง...

    ต่อมา ขณะตุลออกมานั่งเครียดที่ศาลานั้น นลินีมาบอกว่าแบรดเชิญไปหาที่ห้องทำงานแมตต์

    ooooooo

    แบรดกับฌอนถามว่ามีคนเกี่ยวข้องกับการทำโปรเจกต์นี้กี่คน แมตต์บอกว่ามีตนกับตุลเท่านั้น ฌอนเชื่อว่าแมตต์ไม่เอาความลับบริษัทไปขายแน่ แบรดฟันธงว่าเมื่อไม่ใช่แมตต์ ก็ต้องเป็นตุล!

    แมตต์รับรองว่าตุลไม่ทำแน่ แบรดจะตั้งกรรมการสอบ ระหว่างนี้ให้ตุลพักงานก่อน แมตต์เสนอทันทีว่าถ้าพ่อพักงานตุล ตนจะจ้างตุลเป็นฟรีแลนซ์ด้วยเงินของตนเอง

    เมื่อออกจากห้องทำงาน ตุลบอกแมตต์ว่าเขาไม่จำเป็นต้องงัดข้อกับพ่อแบบนั้น ตนไม่ได้ทำผิดอะไร ตนจะหาวิธีพิสูจน์ตัวเอง แมตต์ถามว่าระหว่างนั้นเธอจะเอาอะไรกิน ไหนจะพ่อแม่อีก จะอยู่กันยังไง มันยุติธรรมหรือที่คนไม่ได้ทำผิดต้องมารับโทษ ตุลถามว่าเขาเชื่อใช่ไหมว่าตนไม่ได้ทำ?

    “ผมไม่รู้...แต่ผมเชื่อใจคุณ” แมตต์สบตาตอบอย่างหนักแน่น

    ตุลมองแมตต์อย่างซึ้งใจ ทั้งสองสบตากัน สัมผัสถึงหัวใจกันโดยไม่ต้องมีคำพูดใดๆ...

    เย็นวันเดียวกันนี้ ฐานัทเรียกโรสไปพบที่บริษัทของเขา เอากล่องลายใบตองเก๋ไก๋ให้ โรสงงไปอึดใจพอนึกได้ก็กระโดดกอดเขาด้วยความดีใจที่ทำกล่องข้าวต้มมัดให้ เชื่อว่าลูกค้าตนต้องแตกตื่นฮือฮาทั้งเชียงใหม่แน่

    ขณะนั้นเอง แนนเดินหน้าตาเอาเรื่องเข้ามาเห็นโรสกอดฐานัทพอดี ตะคอกถามว่าตกลงตุลเป็นแค่ตัวหลอกใช่ไหม โรสหมั่นไส้เลยรับสมอ้างว่าตนเป็นแฟนฐานัททั้งกอดทั้งหอมซ้ำยังชวนกลับบ้านกันด้วย

    ดารินทร์กับอโนมากำลังจะกลับบ้านเห็นเหตุการณ์นี้เต็มตาต่างงง ดารินทร์ถามอโนมาว่าพี่นัทนี่ยังไงกันแน่ ตุลรู้เรื่องนี้ไหม อโนมาตอบอย่างเดาใจตุลไม่ออกว่า

    “คงยังไม่รู้ แต่ถ้ามันรู้ มันจะคิดว่าเจอศึกหนัก หรือจะโล่งใจที่มีเรื่องเป็นแบบนี้วะ”

    ooooooo

    แมตต์ตัดสินใจเข้าไปหาแบรดขอโอกาสตนอีกครั้ง บอกพ่อว่าตนจะหาที่ดินและใช้เงินส่วนตัวสร้างตามแปลนที่ตนกับตุลคิดไว้ แม้ว่าอาจจะเป็นโลกใต้ทะเลเล็กๆ แต่ตนจะทำให้ดีที่สุด

    แบรดบอกทันทีว่าตนไม่อนุญาต แมตต์เครียดหาว่าพ่อไม่ไว้ใจ ไม่ให้โอกาสตน แต่ฌอนช่วยคลี่คลายว่า

    “พ่อเตรียมทุกอย่างไว้ล่วงหน้าแล้วแมตต์ ถึงนายจะได้ทำหรือไม่ได้ทำโปรเจกต์มารีนเวิลด์ นายก็จะได้อยู่กับโลกใต้น้ำตามที่นายฝันอยู่ดี”

    แมตต์จึงรู้ว่าแบรดได้เตรียมเรื่องนี้ไว้ 5 ปีแล้ว โดยโครงสร้างภายในทุกอย่างเป็นไปตามแปลนที่เขาทำครั้งแรก และตนเป็นคนเอาแปลนไปทำพิมพ์เขียวส่งให้พ่อเอง แทนที่แมตต์จะยินดีกลับมองว่าพ่อไม่เคยไว้ใจตนเลย ไม่ว่าตนจะทุ่มเทยังไง พ่อก็ไม่เคยเห็นว่าตนตั้งใจจริงเลยสักครั้ง

    “แกจะให้ฉันเชื่อใจแก ทั้งๆที่แกยังไม่เคยทำอะไรสำเร็จสักอย่างงั้นเหรอ ฉันเตรียมที่ตรงนี้ไว้ให้แกแล้วมันเสียหายตรงไหน ถ้าอยากพิสูจน์ตัวเองก็ทำที่นี่ให้เสร็จไวๆ แล้วบริหารจัดการให้ประสบความสำเร็จเร็วๆสิเว้ยยยย!!!

    ทันใดนั้นมนตรีขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดแล้ววิ่งไปรายงานแมตต์อย่างตื่นเต้นว่าหลักฐานที่คุณแมตต์ให้หาพร้อมแล้ว มนตรีเปิดเทปกล้องวงจรปิดให้ทุกคนดู รายงานว่าก่อนที่แมตต์กับตุลจะไป pitch งาน มีไอ้โม่งเข้ามาในออฟฟิศจริงๆ เล่าเส้นทางเข้าและออกของมันอย่างละเอียด มนตรีฟันธงว่ามันต้องเป็นคนในแน่ๆ ถึงได้รู้ว่าจุดไหนไม่มีกล้องวงจรปิด

    ฌอนดูคนในกล้องวงจรปิดแล้วบอกว่าไม่น่าใช่ตุล แมตต์บอกว่าไม่ใช่ผู้หญิงด้วย แบรดถามว่าหรือจะเป็นคนนอกที่ถูกจ้างมา

    “จะคนนอกหรือคนใน ที่แน่ๆคือไม่ใช่ตุล เพราะ ฉะนั้นตุลไม่ควรถูกพักงาน จริงไหมครับ” แมตต์ทวงความเป็นธรรมให้ตุล แบรดกับฌอนฟังแล้วพูดไม่ออก

    ต่อมาเมื่อตุลเจอแบรดที่มาเดินตรวจงานก็เข้าไปไหว้ขอบคุณที่เชื่อว่าตนไม่ได้ทำ

    “ฉันไม่ได้เชื่อเธอ เพียงแต่หลักฐานมันยังไม่ชัดเจน เพราะฉะนั้นฉันก็ไม่มีสิทธิ์จะพักงานเธอ ถึงแม้ว่าฉันจะเห็นว่าคนร้ายที่แอบเข้ามาไม่ใช่เธอ ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่มีส่วนรู้เห็นเรื่องนี้ เพราะฉะนั้น ช่วยลูกชายฉันทำบลู ซี เวิลด์ ออกมาให้ดีที่สุด เพื่อพิสูจน์ความตั้งใจจริงของเธอ ที่สำคัญหาตัวคนที่เอาความลับบริษัทไปขายให้ได้ ถ้าเธอไม่ได้เป็นคนทำ”

    “ค่ะ...ตุลอยากรู้เหมือนกันว่าใครทำ” ตุลตอบรับหนักแน่น

    เย็นนี้...ที่บ้านหลังกะทัดรัดของนลินี ทักษะเข้าไปนั่งที่โซฟา นลินีถามว่าทำไมวันนี้ถึงแวะมาได้

    “บลู แพลนเนตเป็นไงบ้าง”

    “คุณแบรดทั้งโกรธทั้งผิดหวัง ส่วนคุณแมตต์ยืนยันจะทำโปรเจกต์ต่อ เห็นว่าเอาแปลนเดิมไปรีโนเวท ตึกพิพิธภัณฑ์ด้านหลังสวนสัตว์ที่คุณแบรดซื้อไว้นานแล้วน่ะค่ะ”

    นลินีถามว่าอีกไม่กี่เดือนตนจะคลอดแล้ว เรื่องการหย่ากับภรรยาของเขาเป็นยังไงบ้าง ทักษะอ้างว่าเรื่องสมบัติยังเคลียร์กันไม่ลงตัว ถ้าหย่าไม่ทันก่อนลูกคลอด ตนจะจดทะเบียนรับรองบุตรให้ เธอจะได้สบายใจ

    นลินีฝืนยิ้มแบบหน้าชื่นอกตรม เพราะตั้งแต่แอบคบกับเขามาไม่มีวันไหนที่ตนจะสบายใจเลย...

    ooooooo

    เมื่อได้รับการสนับสนุนจากแบรด แมตต์เอาแปลนและเค้กส้มไปที่บ้านไม้กลางบึงบัววิกตอเรีย เจอตุลกำลังล้างจานและฐานัทกำลังเช็ดจานเก็บจานอยู่ในครัว แมตต์ขอโทษที่มาขัดจังหวะ

    ทั้งสามมองหน้ากันประดักประเดิด แมตต์บอกว่าจะมาคุยงานกับตุล แต่ฐานัทอยู่ด้วยก็ดีแล้วเพราะมีงานจะปรึกษาด้วย พลางส่งถุงเค้กให้ตุลบอกว่า “เค้กส้มร้านโปรดของคุณ” แมตต์ทำเป็นขอโทษฐานัท ไม่รู้ว่าเขาอยู่ด้วยเลยซื้อมาแค่สองชิ้น ฐานัทเกทับว่าคงไม่อร่อยเท่าที่ตุลทำเอง

    ตุลแปลกใจถามว่าเขาเคยกินที่ตนทำด้วยหรือ

    “เคยสิ ดากับอโนแบ่งมาให้ชิม อร่อยมาก วันหลังทำให้ชิมอีกนะ”

    แมตต์เห็นทั้งสองพูดและยิ้มให้กัน ก็รู้สึกตัวเองเป็นส่วนเกินไปทันที

    เมื่อแมตต์อธิบายแบบให้ฟังแล้วถามฐานัทว่าสะดวกจะเข้าไปดูเร็วที่สุดได้เมื่อไหร่ จะได้ดูว่าช่างทำได้ตามสเปกที่เขาออกแบบไว้หรือเปล่า ฐานัทขอเป็นพรุ่งนี้ช่วงบ่าย ตุลอาสาจะพาไปดูที่ไซต์เอง

    แมตต์แอบหึงเหน็บว่าทั้งสองทำงานเข้าขากันได้ดีแบบนี้งานคงเสร็จเร็ว ฐานัทพูดให้เจ็บยิ่งขึ้นว่า ตุลคุมงานเอง ตนต้องเต็มที่อยู่แล้ว พลางเช็ดเค้กที่เปื้อนปากให้ตุล ทำให้แมตต์ยิ่งเคืองเลยขอตัวกลับ

    ฐานัทบอกตุลว่าวันก่อนตนเอากล้วยกับใบตองไปให้พ่อกับแม่ตุลที่บ้าน เลยบอกท่านเรื่องเราคบกันอยู่ ตุลตกใจถามว่าพ่อกับแม่ว่ายังไง

    “ก็ไม่ได้ว่าอะไร แม่ตุลยังขอให้พี่ช่วยดูแลตุลแทนท่านด้วย” แล้วเล่าว่า เดิมทีตนเก็บเงินคิดจะเรียนโทต่อแต่ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว จะเก็บเงินแต่งงานก่อนดีกว่า ให้ตุลรอ ขอเวลาอีกสองปี

    ตุลกำลังตะลึงพูดอะไรไม่ออก ก็พอดีแมตต์กลับเข้ามาบอกว่าลืมโทรศัพท์ จากสีหน้าของแมตต์ ตุลเดาได้ว่าเขาคงได้ยินที่ฐานัทพูดทั้งหมด เธอมองเขาอย่างว้าวุ่นใจ ฐานัทเห็นสายตาตุลที่แคร์แมตต์มากก็ใจหาย...

    ooooooo

    เวลาเดียวกันที่บ้านแมตต์ พิมมี่ในชุดอยู่กับบ้านมีโรลม้วนผมเต็มหัวยืนดื่มนมและดูทีวีไปด้วย 

    ฌอนเดินมายื่นกล่องเครื่องประดับให้ พิมมี่อายจนทำหน้าไม่ถูกที่ฌอนมาเห็นในสภาพที่ตนไม่พร้อม

    พิมมี่ออกตัวเขินๆว่าเตรียมไปงานปาร์ตี้ยังไม่เรียบร้อย ฌอนกลับชมว่าแบบนี้น่ารักดี พลางส่งกล่องเครื่องประดับให้ พอพิมมี่เปิดดูเห็นตุ้มหูเพชรก็ตาโตชมว่า “เก๋จัง” ดีใจจนลืมตัวกระโดดกอดขอบคุณฌอน พอรู้ตัวก็ถอยออกมาเขินๆ ถามว่าแมตต์ไม่กลับมาด้วยกันหรือ เขาบอกว่าเตรียมโปรเจกต์บลู ซี เวิลด์อยู่ แต่ไม่ต้องห่วงเพราะได้กำลังใจจากคนข้างๆ

    พิมมี่ถามว่าใคร ฌอนไม่บอกแต่ชวนลองใส่ตุ้มหูกัน พลางใส่ตุ้มหูให้อย่างใกล้ชิด พอดีป้ากลางเข้ามาแกล้งพูดเสียงดังให้ทั้งสองรู้ตัว พิมมี่ถามแก้เกี้ยวว่าฌอนกินอะไรมาหรือยัง พอรู้ว่ายังก็จะไปทำให้

    “เราอาบน้ำทำผมแล้ว จะเข้าครัวให้กลิ่นอาหารติดตัวทำไม พี่ไปกินที่งานปาร์ตี้กับพิมมี่ดีกว่า...ได้ไหม” ถามเสียงอ้อนจนพิมมี่ดีใจแทบจะกรี๊ดออกมา แต่ไม่กล้า ...ทำได้แต่ยิ้มเต็มหน้าเท่านั้น...

    พิมมี่ขึ้นไปแต่งตัว ไม่นานก็ลงมาด้วยชุดน่ารักใส่ตุ้มหูเพชรที่ฌอนซื้อให้ เขาชมว่าน่ารักมาก

    แต่พอเดินมากับฌอนจะขึ้นรถ ก็เจอแบรดกลับมาพอดีและแมตต์ที่อยู่ในชุดนอนสบายๆที่เดินพักผ่อนอยู่ แบรดถามฌอนกับพิมมี่ว่าจะไปไหนโดยมีแมตต์มายืนอยู่ข้างหลัง

    ฌอนอึกอัก บอกว่าจะไปส่งพิมมี่ที่งานปาร์ตี้กับเพื่อน แบรดรวบรัดว่าส่งเสร็จให้ไปเจอมิสเตอร์อเล็กซ์ด้วยกันหน่อย เขาสนใจโปรเจกต์น้ำหอมของแม่กับดอกไม้หอมของไทย ให้ฌอนเป็นตัวแทนแม่ไปก็แล้วกันเพราะตนไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่

    ฌอนบอกว่าส่งพิมมี่เสร็จแล้วจะตามไป แต่แบรดตัดบทว่าให้พิมมี่ติดรถตนไปเลย ส่งพิมมี่แล้วฌอนจะได้ไปคุยงานกันต่อเลย

    พิมมี่ผิดหวังจนน้ำตารื้นแต่ก็ยิ้มบอกฌอนที่จะขอโทษว่าไม่เป็นไรตนเข้าใจ แมตต์เป็นห่วงบอกว่าถ้าเพื่อนไม่มาส่งให้โทร.บอกตนจะไปรับ มองน้องอย่างทำใจได้แล้วว่า เมื่อน้องเลือกทางเดินแล้วก็ต้องปล่อยน้องไปตามทางของตัวเอง...

    ฝ่ายโรสกำลังอินกับการทำข้าวต้มมัด ดีใจจนกรี๊ดเมื่อมัดข้าวต้มมัดแรกได้สำเร็จ หยิบมือถือถ่ายรูป

    ลงบล็อก แต่ได้รับสายจาก “โจรสลัด” เสียก่อน โรสถามว่า “มีอะไรคุณ ฉันยุ่งอยู่!!”

    “ถึงตาคุณที่ต้องช่วยผมแล้ว” เสียงฐานัทเดือดร้อน โรสขับรถไปหาเขาที่คอนโดทันที เธอลงจากรถพร้อมถุงกระสอบใบใหญ่ที่หิ้วจนตัวเอียงเข้าไปในคอนโด...

    ooooooo

    ฐานัทออกมาโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือโรสแล้วเดินกลับเข้าคอนโด แนนยังปักหลักนั่งรออยู่ที่ล็อบบี้ ตัดพ้อว่าไปไหนมาปล่อยให้ตนรอตั้งนาน ฐานัทไม่ทันตอบ เสียงโรสก็หวานแหววเข้ามาว่า

    “ที่รักคะ เดินเร็วจัง ช่วยโรสถือหน่อยสิคะ”

    ฐานัทสงสัยว่าโรสแบกอะไรมา แต่พอแนนเห็นก็ปรี๊ดแตกโวยว่าหอบเสื้อผ้ามานอนกับฐานัท โรสแกล้งทักแนนว่าสามทุ่มกว่าแล้วยังไม่กลับไปดูแลลูกผัวที่บ้านหรือ แนนแหวใส่ว่าแล้วเธอมาทำอะไรที่นี่

    โรสเล่นเป็นเล่นใหญ่ บอกว่าคนรักกันก็ต้องนอนด้วยกันสิ แล้วอ้อนฐานัทรีบขึ้นไปนอนคลายเครียดกันเถอะ หันยิ้มหวานบอกแนนว่า “อยากจะเฝ้ายันเช้าก็เชิญ เอาที่สบายใจแล้วกัน”

    “ให้มันรู้ไปว่าใครจะทนไม่ไหวก่อนกัน” แนนจิกตากระแทกลงนั่งที่เดิม

    เมื่อขึ้นไปที่ห้องแล้ว ฐานัทขอบคุณโรสที่ช่วยชีวิตตนไว้ แต่ตนจะรบกวนเวลาเธอไม่เกินครึ่งชั่วโมง เดี๋ยวจะลงไปส่ง หรือจะให้ขับรถส่งที่บ้านก็ได้ โรสถามว่าผู้หญิงอย่างแนนถ้าเห็นตนออกไปเมื่อไหร่ก็จะโดดเกาะตามเขาขึ้นมาบนห้องทันที ยังไงคืนนี้ตนก็จะเสียสละนอนที่นี่

    ชายหนุ่มร้องเฮ้ย เธอเป็นผู้หญิงจะนอนที่นี่ได้ไง โรสยืนกรานจะนอนที่นี่ แต่มีข้อแม้ว่าเขาจะต้องทำเพื่อผลประโยชน์ของตนบ้าง เพราะตนมัดข้าวต้มอยู่ดีๆ เขาก็โทร.เรียกมา ฉะนั้นเขาต้องช่วยตนมัดข้าวต้ม

    แมตต์นั่งอ่านหนังสือแต่ไม่มีสมาธิเพราะคิดถึงที่ฐานัทขอแต่งงานกับตุลที่ได้ยินเมื่อกลางวันตามมารบกวน จนสามทุ่มกว่าเขาทนไม่ได้ ปิดหนังสือลุกจากเตียง

    แมตต์ขับรถมาที่บ้านไม้กลางบึงบัวก็เจอตุลกำลังจะออกจากบ้านพอดี เขาถามว่าจะไปไหน ตุลบอกว่าพอดีแม่แวะเอาข้าวต้มมัดมาฝาก เลยจะเอาไปให้พี่นัทชิม แม้จะเจ็บหนึบขึ้นมาแต่แมตต์ก็ถามว่าแล้วจะไปยังไง ตุลบอกว่าออกไปเรียกรถปากซอย เขาบอกให้ขึ้นรถ ตนจะไปส่ง

    แนนนั่งเฝ้าฐานัทอยู่ที่ล็อบบี้คอนโดนจนสี่ทุ่มกว่ายังไม่เห็นโรสลงมา ทนไม่ไหวลุกขึ้นสะบัดไป ก็พอดีที่แมตต์ขับรถพาตุลมาถึง เขาถามตุลว่าจะขึ้นไปนานไหม ตุลบอกว่าเอาข้าวต้มมัดไปให้เท่านั้น

    “ผมรอนะ” แมตต์บอกเสียงแผ่ว มองหน้าตุลแววตาเว้าวอนเจ็บปวด

    ตุลหิ้วถุงข้าวต้มมัดลงจากรถไปด้วยความสับสนกับแววตาตัดพ้อของแมตต์...

    โรสให้ฐานัทมัดข้าวต้ม ส่วนตัวเองไปอาบน้ำ เปลี่ยนเอาชุดนอนของฐานัทมาใส่หลวมโคร่งยาวลากพื้น ชายหนุ่มบอกให้พับขากางเกงขึ้นเสียเดี๋ยวจะสะดุดล้ม โรสอวดว่าตนเคยใส่กระโปรงหางปลาลากพื้น 10 เมตรขึ้นเวทีมาแล้ว เดินโชว์ให้ดูก็ได้ แล้วกรีดกรายเดินโชว์หมุนตัวเหยียบขากางเกงหัวทิ่มมาทางชายหนุ่ม ต่างตกใจร้องเสียงดังล้มทับกันปากประกบกันพอดี๊พอดี...

    ตุลมาเคาะประตูไม่ได้ยินเสียงตอบเลยผลักประตูเข้าไป ตุลช็อกกับภาพที่เห็น โรสกับฐานัทผละจากกัน พอตุลบอกว่าเอาข้าวต้มมัดมาให้ โรสพูดแก้เกี้ยวว่า ตนก็แบ่งงานจากคุณอามาทำเหมือนกัน เพิ่งรู้ว่าคุณอากับคุณน้าเป็นพ่อแม่ของตุล โรสเห็นฐานัทมองตุลอย่างรู้สึกผิดก็ใจแป้ว พยายามเคลียร์

    “อย่าเข้าใจผิดนะตุล คือยายแนนมาราวีแฟนเธอ ฉันเลยมาเป็นไม้กันหมาให้ ที่นั่งห่อข้าวต้มก็แค่ฆ่าเวลา ส่วนที่ตุลเห็นเมื่อกี๊...”

    “มันเป็นอุบัติเหตุ” ฐานัทรีบแทรกขึ้น โรสบอกว่าใช่ ถามว่าเมื่อกี๊ขึ้นมาเห็นแนนยังนั่งอยู่หรือเปล่า พอตุล บอกว่าไม่เห็น โรสก็บอกว่าหมดธุระของตนแล้ว เชิญสองคนตามสบาย

    ตุลบอกว่าตนก็หมดธุระจะกลับเหมือนกัน ฐานัทจะไปส่ง โรสขอติดรถไปด้วย ตนกลับไปนั่งห่อข้าวต้มกับแม่ดีกว่า โรสกุลีกุจอเก็บของด้วยความรู้สึกสับสนอย่างไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

    แมตต์นั่งในรถรอตุลอยู่ที่ลานจอดรถ เห็นรถของโรสจอดอยู่ก็สงสัยว่าโรสมาทำอะไรที่นี่จึงโทร.ถามโรส บอกว่าตนแวะมาหาเพื่อน เห็นรถของโรสจอดอยู่ถามว่าเธออยู่ที่นี่หรือ ทั้งโรสและแมตต์ต่างบอกว่ามาหาเพื่อนและพาเพื่อนมาทำธุระ โรสรีบตัดบทเปลี่ยนเรื่องแสดงความเสียใจเรื่องมารีนเวิลด์ แต่ยุ่งจนไม่มีเวลาไปหา แมตต์ขอบคุณ บอกว่าแล้วค่อยเจอกัน

    ฐานัทเดินลงมากับตุล เจอแมตต์รออยู่ ทั้งสี่มองกันอย่างอึดอัดที่มาเจอสับคู่กันจังๆ โรสแกล้งทำเป็นหาวบอกว่าง่วง แล้วชิ่งไปเลย

    “ขอบคุณนะครับที่มาส่งตุล เดี๋ยวผมไปส่งตุลกลับเอง” ฐานัทเอ่ยแล้วชวนตุลเดินผ่านแมตต์ไป

    ตุลลำบากใจแต่พูดไม่ออก เห็นแมตต์สีหน้าเจ็บปวด ตัวเองก็พลอยว้าวุ่นใจไปด้วย

    แมตต์มองฐานัทพาตุลไปขึ้นรถ รู้สึกเจ็บปวด หนักหน่วงกว่าทุกครั้ง ตัวเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า...มันเป็นความรู้สึกของคนอกหักหรืออะไร...

    ooooooo

    ฌอนได้รับอีเมลผลการเอกซเรย์สมองของแบรดจากโรงพยาบาลที่เมลเบิร์น พบก้อนเนื้องอกอีกก้อนที่เปลือกสมองชั้นในซีกซ้าย หมอแนะนำให้ฉายแสง ถ้าไม่ได้ผลอาจต้องผ่าตัดอีกครั้ง

    ฌอนบอกว่าหมอสั่งว่าระหว่างนี้ให้แบรดพักงานและเลื่อนการเดินทางระหว่างประเทศไปก่อน รอได้ไม่เกินหนึ่งเดือน แบรดสั่งให้ฌอนทำเรื่องย้ายเคสนี้มาที่นี่และเลื่อนการผ่าตัดออกไป ฌอนไม่อยากให้เลื่อนเพราะก้อนเนื้ออาจโตจนเบียดเนื้อสมอง จะยิ่งผ่าตัดยากและอาจมีภาวะแทรกซ้อน

    “ถ้าผ่าตอนนี้ ใครจะรับรองว่าพ่อจะฟื้นขึ้นมาดูความสำเร็จของเจ้าแมตต์ได้แน่ๆ จัดการตามที่พ่อสั่งยังไงก็ต้องรอจนกว่าบลู ซี เวิลด์จะสร้างเสร็จ”

    เมื่อฐานัทพรีเซนต์งานโปรเจกต์บลู ซี เวิลด์ ให้แบรด ฌอน และแมตต์ฟังแล้ว แบรดกำชับว่า

    “ยังไงก็แล้วแต่ ทุกอย่างต้องดีที่สุด จ้างคนมีฝีมือดีที่สุดมาทำงานทั้งกลางวันและกลางคืน เราต้องเปิดตัว บลู ซี เวิลด์ ก่อนมารีนเวิลด์ให้ได้”

    ความมุ่งมั่นในเป้าหมายเดียวกัน ทำให้แมตต์กับตุลทำงานกันอย่างเข้าใจและช่วยเหลือกัน ความสัมพันธ์ก็ยิ่งสนิทสนมจนฐานัทรู้สึกว่าเกินคำว่าเจ้านายกับลูกน้อง...

    ฝ่ายโรสก็กำลังมีความสุขกับการทำข้าวต้มมัดตั้งชื่อร้านเก๋ไก๋ว่า “ม่วนใจ๋ไฮโซ” ข้าวต้มมัดติดตลาดอย่างรวดเร็วมีออเดอร์เข้ามาจนทำแทบไม่ทัน โรสสนุกและมีกำลังใจมาก และคนที่กลายเป็นกำลังสำคัญคือฐานัท ที่นอกจากจะช่วยในการออกแบบกล่องและแต่งห้องแถวธรรมดาๆ ประตูบานเฟี้ยมเก่าจนดูคลาสสิกแล้ว ยังช่วยซื้อใบตอง กล้วย และอุปกรณ์การทำข้าวต้มมัดอย่างเอาการเอางาน จบบุญลือกับสมฤดีมองอย่างสงสัยว่า... เอ๊ะ...มันยังไงกัน??

    หลังจากเร่งสร้างบลู ซี เวิลด์ ทั้งกลางวันกลางคืนไม่นานก็เสร็จ แมตต์เรียกประชุม แต่งตั้งให้มนตรีเป็นผู้จัดการดูแลทั้งบลู แพลนเนต และบลู ซี เวิลด์ ให้ตุลเป็นผู้จัดการบลู ซี เวิลด์ มีอำนาจตัดสินใจทุกเรื่องรองจากตน ตุลเสนอให้ยืมตัวโตมรมาช่วยงานที่บลู ซี เวิลด์ในระยะแรกก่อน ซึ่งแมตต์ก็โอเค

    ขณะที่ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์และเตรียมเปิดบลู ซี เวิลด์นั้น แบรดก็เข้าผ่าตัดที่โรงพยาบาล มีแต่ฌอนกับเจนเท่านั้นที่รู้ เจนบอกให้ฌอนไปดูงานที่แบรดสั่งก่อนเดี๋ยวจะตกไฟลท์ ผ่าตัดเสร็จเมื่อไหร่จะโทร.บอกทันที ฌอนจึงจำต้องเดินทางในสภาพที่ห่วงทั้งพ่อห่วงทั้งงาน

    ฌอนแวะไปที่ร้านเสื้อของพิมมี่ เธอกำลังเลือกชุดให้แมตต์ใช้ในวันเปิดบลู ซี เวิลด์ และเลือกชุดงานวันเกิดให้แมตต์ด้วย เขาจะได้ไปฉลองวันเกิดต่อเลย

    ฌอนจึงนึกได้ว่า แบรดเลือกวันเกิดแมตต์เป็นวันเปิดตัวบลู ซี เวิลด์ คงอยากให้แมตต์ภูมิใจ

    “ยิ่งคุณลุงบินมาเป็นประธานในงานแล้วอยู่ฉลองวันเกิดพี่แมตต์ด้วย พี่แมตต์ต้องปลื้มสุดๆแน่เลยค่ะ” พิมมี่คาดหวังอย่างมีความสุขแทนแมตต์

    ขณะนั้นเองฌอนก็ได้รับโทรศัพท์จากเจน เขาบอกพิมมี่ว่าขอตัวไปรับโทรศัพท์แป๊บเดียว พิมมี่มองตามอย่างไม่เข้าใจว่า เขาเพิ่งจะกลับมา มีธุระอะไรด่วนอีก???

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 19:10 น.