ข่าว

วิดีโอ



แรงเงา 2

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า-โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: Anonymous

กำกับการแสดงโดย: ชนินทร ประเสริฐประศาสน์

ผลิตโดย: บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ภูภูมิ พงศ์ภาณุ,เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์

ฤทัยเริ่มถอดใจไม่อยากแทรกแซงคู่วีกิจกับมุนินทร์เพราะดูจะไม่ได้ผล พวกรัชนกจับตาตลอดส่งป้างมากดดันด้วยการให้เด็กแว้นหนุ่มปลอมตัวเป็นช่างต่อเติมเรือนหอของวีกิจกับมุนินทร์

“แกเป็นยังไงบ้าง แกยังทำงานให้พวกมันใช่ไหม”

“ใช่...พวกมันส่งฉันมาหาแก มันจ้างไอ้เกษมคุมฉันอยู่ ทัย...นี่แกยังคิดแค้นยัยมุนินทร์อยู่รึเปล่า”

“แค้นสิ...ไม่มีวันหายแค้นหรอก แกถามทำไม”

“ฉันไม่อยากให้แกทำแบบนี้...มันเสี่ยง ยิ่งคิดว่าแกต้องเอาตัวเข้าไปเสนอนายวีกิจฉันยิ่งทนไม่ได้ใหญ่”

“แกรู้เรื่องทั้งหมดแล้วใช่ไหม”

“ฉันรู้หมดแล้ว ทัย...แกเลิกคิดเรื่องแก้แค้นเถอะว่ะแล้วหนีไปกับฉันไม่ให้ไอ้เกษมกับพวกมันตามเราได้ นะ...เราหนีไปด้วยกันเดี๋ยวนี้เลย”

“ไม่ได้ป้าง ฉันยังทำงานไม่สำเร็จ ฉันต้องทำให้ผัวเมียมันแตกหักกันให้ได้ ฉันต้องล้างแค้นให้พ่อฉันก่อน”

ป้างอ่อนใจแต่พยายามอธิบาย “ทัย...เรื่องพ่อแกที่ตายน่ะฉันรู้รายละเอียดจากพวกมันหมดแล้วนะ พ่อแกจะเข้าไปฆ่ายัยมุนินทร์แต่โชคร้ายพ่อแกโดนไฟช็อตตายเสียก่อน”

“ฉันรู้เรื่องนั้นแล้ว ยัยมุนินทร์ก็เป็นคนฆ่าพ่อ เป็นคนช็อตไฟทำให้พ่อตาย”

“ทัย...แกฟังฉันนะ เรื่องที่แกรับรู้กับเรื่องจริงน่ะมันไม่ใช่เรื่องเดียวกัน”

ฤทัยไม่ฟังยืนกรานจะล้างแค้นมุนินทร์ ป้างเซ็งมากแต่ขัดเพื่อนสาวไม่ได้จึงยอมบอกแผนของพวกรัชนกล่อลวงให้วีกิจอยู่ตามลำพังกับเธออีกครั้ง...

เวลาเดียวกันที่ชายหาดแห่งหนึ่ง...ก้องกับพงศกรใช้เวลาด้วยกันอย่างดูดดื่ม ไม่แยแสโลกภายนอกหรือใครจะล่วงรู้ความสัมพันธ์แบบหลบซ่อนเช่นนี้ กระทั่ง ศักดิ์ชายตามมาเจอสองหนุ่มอย่างจงใจ พงศกรอ้าปากค้าง เสียวสันหลังวาบเพราะรู้ดีว่าศักดิ์ชายมีสันดานแบบไหนพาก้องแยกตัวไปทันที!

ooooooo

ฤทัยสวมบทบาทตามแผนของพวกรัชนกหลอกวีกิจว่ามีขโมยเข้ามาในเรือนหอตอนแวะไปช่วยสร้อยคำจัดปาร์ตี้เล็กๆให้วีกิจ ปราโมทย์และลูกศร ป้างรับ บทบาทหัวขโมยหนีไปทางหน้าต่าง วีกิจจะตาม แต่ฤทัยก็แกล้งหอบเพราะหายใจไม่ทันเพื่อรั้งตัวเขาไว้

วีกิจตามมารยาเด็กสาวไม่ทัน ประคองเธอไป นอนพัก พยายามช่วยปฐมพยาบาลตามที่เคยรู้มา สีหน้าเป็นห่วงจริงจังจนรัชนกกับประพงษ์ซึ่งแอบมองจากกล้องตัวจิ๋วในห้องนั้นอดยิ้มตามไม่ได้

“เลนส์ของคุณประพงษ์คมชัดดีจัง ดึงภาพมาใกล้เหมือนอยู่ข้างหน้าเราเลยนะคะ”

“ครับ...ปรับได้ทั้งแสงสี จะอยู่ในความมืดแค่ไหนก็ชัดเจนได้หมด”

ฤทัยสวมบทเด็กสาวอ่อนแอขี้โรคได้ดี ตบตาวีกิจได้สนิทแต่ไม่ใช่กับปราโมทย์ที่โผล่มาเห็นซีนเด็ดอย่างจัง!

ปราโมทย์มองมาอย่างจับผิด ฤทัยหลบตากลัวแสดงพิรุธ ส่วนวีกิจไม่ทันสังเกตอาการเด็กสาวแก้ตัวเจื่อนๆ กับเพื่อนรักว่ามีขโมยเข้าบ้านเมื่อไม่กี่อึดใจก่อนแต่เขาไม่ได้ตามเพราะทัยมีอาการหอบ

ขณะที่บรรยากาศในเรือนหอเต็มไปด้วยความอึดอัด รัชนกกับประพงษ์สะใจมากที่ถ่ายคลิปวีกิจประคองกอดฤทัยอย่างแนบชิดหวังส่งไปยั่วยุมุนินทร์ให้สติแตก ป้างที่วิ่งมาจากเรือนหอของวีกิจสีหน้าไม่สบายใจ พยายามขอให้ปล่อยตัวเขากับฤทัยแต่พวกรัชนกไม่ยอมบอกว่ามีเรื่องต้องทำอีกมาก

ปราโมทย์สัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากลของทัย เด็กสาวในอุปการะของวีกิจกับมุนินทร์ แต่แฉไม่ได้เพราะไม่มีหลักฐาน แถมเขาต้องจัดการดิเรกหัวหน้าผู้รับเหมาที่จ้างมาต่อเติมเรือนหอของเพื่อนรักเรื่องมีหัวขโมยแฝงตัวมากับพวกช่าง ลูกศรก็สัมผัสได้แบบเดียวกัน หลังจากดูแลทัยจนหลับจึงแวะมาคุยกับปราโมทย์

“คุณ...ยัยเด็กทัยไม่สบาย”

“เล่นบทออเซาะไอ้กิจอีกแล้วมั้ง”

“นี่...คุณเชื่อว่าเมื่อกี้บนเตียงคุณกิจมีใจกับเด็กงั้นเหรอ”

“ไม่แน่ใจแล้วครับ ถ้ามองในแง่ดีมันคงรู้ไม่เท่าทันจริตยัยเด็กนี่”

“แล้วแง่ร้ายล่ะ”

“มันก็คง...มีใจบ้างละมั้ง ผมไม่รู้แล้ว!”

ooooooo

วีกิจอยากพาทัยไปส่งบ้านสร้อยคำ ปราโมทย์ไม่ยอม รั้งตัวไว้อ้างว่ามีเรื่องต่อเติมเรือนหอต้องตกลงกับช่าง สร้อยคำเลยตัดปัญหาให้บัวสาวใช้ไปส่งแทน เข้าทางฤทัยที่คิดจะหาทางออกไปหาพวกรัชนก...

พงศกรประสาทเสียมาก ร้อนรนกลัวศักดิ์ชายแอบถ่ายรูปเขากับก้องส่งให้อมร ตัดสินใจจะกลับกรุงเทพฯแต่ก้องไม่เข้าใจออกอาการตะบึงตะบอนชู้รักเพราะคิดว่าเขาอยากกลับไปหาอมร

“นี่ก้องไม่รู้เลยเหรอว่านายศักดิ์ชายเป็นใคร”

“ไม่ทราบ...ผมแค่คุ้นๆชื่อ”

“มันคือพี่ชายยัยรัชนก...หรือสามีก็ไม่รู้ มันไม่ได้แค่รู้จักพี่อมร แต่มันกับยัยรัชนกร่วมแก๊งกับพี่นภิศ แล้วเห็นไหมว่ามันถือกล้อง ไม่รู้ว่ามันแอบถ่ายเราสองคนรึเปล่า...เข้าใจรึยังว่าทำไมเราต้องรีบกลับ”

ก้องหน้าเสีย ยอมกลับกรุงเทพฯแต่โดยดี แต่ไม่ทันเก็บของอมรก็โผล่มาเซอร์ไพรส์!

อมรไม่ได้มาโดยบังเอิญแต่รู้มาว่าพงศกรพาใครบางคนมาพลอดรักที่นี่ เขาแค่อยากดูให้เห็นกับตาแล้วก็ได้เห็นหลักฐานชิ้นสำคัญในห้องน้ำเป็นกางเกงจีสตริงสุดเซ็กซี่ของผู้ชาย!

ก้องแอบหนีจากห้องพักของพงศกรโดยไม่ทันเก็บข้าวของกลายเป็นหลักฐานมัดตัวให้อมรจับได้ว่าพงศกรมีชู้ ต่างจากฤทัยที่แอบออกจากบ้านสร้อยคำไปเจอพวกรัชนกโดยที่ไม่มีใครรู้

ป้างรออยู่แล้วที่ผับของรัชนก เมื่อเห็นฤทัยก็รีบเดินมาหา สีหน้ายิ้มแย้มจนรัชนกอดเย้าไม่ได้

“แหม...เป็นคู่หนุ่มสาวที่รักกันดีเหลือเกินนะคะ”

“ใช่...เรารักกัน แล้วคุณนายก็ไม่ควรใช้ทัยไปทำงานแบบนั้น...ไปเสนอตัวให้นายวีกิจ”

หนุ่มแว้นปกป้องเพื่อนสาวเต็มที่ ประพงษ์ที่ยืนกับรัชนกหมั่นไส้อดโพล่งไม่ได้

“อ้าวไอ้น้อง...ไม่ทำอย่างนั้นผัวเมียมันจะแตกหักกันได้ยังไงล่ะ แต่เมื่อกี้ขอชม...เธอทำงานได้ดีมากฤทัย”

“ถ้าอย่างนั้นฉันพอแล้วนะ ฉันไม่ทำงานให้พวกคุณอีกแล้ว”

“แหม...ตอนมาหาพวกเราครั้งแรกไม่เห็นทำท่าทีแบบนี้เลย มีแต่ขอร้องอ้อนวอนเรื่องจะแก้แค้นนังมุนินทร์!”

ooooooo

ประพงษ์กับรัชนกแอบถ่ายคลิปวีกิจกับฤทัยที่ประคองกอดกันที่เรือนหอไว้ส่งไปปั่นหัวมุนินทร์ ฤทัยเห็นว่างานสำเร็จเลยคิดถอนตัวหนีไปกับป้าง

แต่พวกรัชนกไม่ยอมจบทวงบุญคุณที่หาโอกาสล้างแค้นมุนินทร์ให้

ฤทัยหน้าซีดเมื่อคิดถึงอดีต...เรื่องราวเมื่อหลายวันก่อนตอนเธอหนีออกจากบ้านไปหาป้างและตัดสินใจมาหาพวกรัชนกเพื่อขอชื่อคนที่ทำให้ปุ๊พ่อแท้ๆของเธอตาย

รัชนกมองฤทัยด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ ก่อนพาไปคุยกันตามประสาผู้หญิงจนรู้ว่าเด็กสาวมีแรงผลักจะล้างแค้นเพราะโดนเกษมพ่อเลี้ยงใจทรามทำร้ายและข่มขืนมาตลอดหลายปี

“ถ้าพ่อไม่จากหนูไปแม่คงไม่แต่งงานใหม่...และหนูไม่ต้องเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้”

“เข้าใจจ้ะ...พี่นกก็เคยเจอเรื่องแบบนี้เหมือนกัน”

ฤทัยเป็นฝ่ายผงะ สีหน้ารัชนกเจ็บปวดวูบหนึ่งก่อนเหยียดยิ้ม

“การแก้แค้นบางทีมันช่วยเยียวยาจิตใจเราได้เหมือนกัน...เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน อีกไม่กี่วันยัยมุนินทร์จะเข้าพิธีรดน้ำสังข์ที่เพชรบูรณ์ พี่จะส่งเธอไปดูหน้ามันให้เห็นตัวเป็นๆแล้วเธอค่อยตัดสินใจนะว่ายังอยากแก้แค้นมันอยู่ไหม”

รัชนกส่งฤทัยกับป้างไปดูหน้ามุนินทร์...ต้นเหตุที่ทำให้ปุ๊ต้องตายเมื่อหลายปีก่อน พร้อมกันนั้นก็ซ้อนแผนด้วยการให้ประพงษ์ตามตัวเกษมพ่อเลี้ยงของฤทัยมาด้วย เผื่อเด็กทั้งสองเปลี่ยนใจไม่ทำตามแผน!

เกษมแอบตามฤทัยกับป้างไปถึงเพชรบูรณ์ เด็กหนุ่มสาวไม่รู้เรื่องมัวจับตามุนินทร์ในงานแต่งทุกฝีก้าว ป้างอยากขโมยขนมมงคล ฤทัยไม่ห้ามแถมขอเป็นพิเศษ

“ถ้าจะขโมยขนม...ขอขนมมงคลได้ไหม”

“ทำไมต้องขนมมงคลวะ”

“ขนมมงคลไม่ครบแสดงว่าชีวิตแต่งงานของมันไม่มีวันมีความสุขและมันต้องลงเอยด้วยการหย่าร้าง”

หลังจับตามุนินทร์จนพอใจ  ฤทัยก็โทร.หารัชนกเพื่อถามถึงแผนขั้นต่อไป ประพงษ์ยิ้มร้ายให้รัชนกก่อนบอกฤทัยแทนว่ามุนินทร์กับวีกิจเพิ่งส่งคลิปไลฟ์สดมาให้ เวลานี้ให้เฉยไว้และรอเวลา

“หนูจำหน้ามันไว้นะ...หน้ามันที่กำลังมีความสุขกับผัวรัก  เทียบกับที่พ่อของหนูต้องตายอย่างทรมานในไฟ!”

ฤทัยโดนปั่นหัวก็ยิ่งแค้น ประพงษ์พอใจมากยุต่อ

“ยังไงพ่อเธอก็เป็นลูกน้องฝีมือดีที่สุดของฉัน เธอต้องล้างแค้นให้ฉันด้วยนะฤทัย”

“ค่ะ...หนูจะทำทุกอย่างให้มันไม่มีความสุข มันต้องทุกข์ทรมานเหมือนที่มันทำกับพ่อหนู!”

ooooooo

ฤทัยอยากล้างแค้นมุนินทร์ให้พ่อจริงๆแต่ทุกอย่างก็ผิดพลาด  เธอกับป้างถูกพวกรัชนกตลบหลัง แถมถูกมัดมือชกให้ทำตามแผนที่พวกรัชนกคิดตั้งแต่แรก เกษมถูกส่งไปเฝ้าพวกเธอตั้งแต่ที่งานแต่งและลักพาตัวมาหลังจากนั้น

รัชนกกับประพงษ์ดึงเด็กหนุ่มสาวออกจากอดีต ส่งยิ้มหวานให้ฤทัย

“นี่ไงคะ...พี่ๆทำให้คุณน้องได้สมปรารถนาแล้ว น้องได้เข้าไปแก้แค้นในบ้านนังมุนินทร์สมใจ”

“งั้นเหรอ...แต่ก็ต้องแลกด้วยการที่ฉันโดนรถชนเกือบตาย!”

ฤทัยเจ็บใจที่เสียรู้พวกรัชนก ป้างก็เป็นเดือดเป็นร้อนแทนเพื่อนสาวจะเอาเรื่องเต็มที่ เกษมหมั่นไส้ลุกพรวดจะสั่งสอนแต่รัชนกกับประพงษ์ห้ามไว้และสั่งให้พาฤทัยกับป้างไปขัง...

วีกิจไม่รู้เรื่องฤทัยแอบออกจากบ้านสร้อยคำไปหาพวกรัชนก มัวหน้าเครียดเมื่อได้คุยกับปราโมทย์ที่ไม่สบายใจเรื่องเขาอยู่ตามลำพังกับเด็กสาวในอุปการะเมื่อเย็น

“มันเกิดขึ้นอีกแล้วนะโว้ย”

“เฮ้ย...นี่แกจะเป็นเหมือนนินอีกคนเหรอ...คิดอกุศลกับฉันแบบนี้ เหตุการณ์เมื่อกี้ฉันอธิบายได้หมดทุกอย่าง”

“แกอธิบายได้ฉันรู้ แต่ใครจะเชื่อเจตนาแก แค่แวบเดียวที่อยู่กันตามลำพังแกทั้งโอบทั้งกอดยัยเด็กนั่นอีกแล้ว”

“แล้วจะให้อยู่เฉยได้ไง เด็กกำลังตกใจแล้วหายใจไม่ทันขนาดนั้น...ฉันพยายามช่วยเด็ก”

ปราโมทย์ถอนใจเหนื่อยหน่าย “ก็พยายามมากี่ครั้งแล้วล่ะวะที่มันเกิดเรื่องขึ้นมาน่ะ ฉันกำลังจะเตือนแกว่าอย่าได้เชื่อยัยเด็กนี่ให้มากนัก มันอาจจะวางแผนหลอกแกทั้งหมดก็ได้”

“หลอกอะไรฉันได้วะ ในเมื่อฉันไม่เล่นด้วย”

“แกสังเกตไหม...ยัยเด็กนี่อยู่กับแกทีไรต้องเกิดเรื่องทุกทีและทุกครั้งก็ลงเอยด้วยการมาซบอยู่กับแก มันจะไม่ตั้งใจไม่จงใจไปหน่อยเหรอวะ”

“นี่แกกำลังบอกว่าเรื่องไอ้โจรเมื่อกี้เป็นการจัดฉากเหรอวะ เป็นไปไม่ได้...ทัยไม่ใช่สิบแปดมงกุฎแบบนั้นหรอก”

“อย่าลืม...แกรับเด็กมาเลี้ยงโดยที่แกไม่รู้หัวนอนปลายเท้าเด็กคนนี้เลยนะ”

คำเตือนของเพื่อนรักทำให้วีกิจฉุกใจคิด เอ่ยเสียงเครียด

“แกคงไม่บอกเรื่องนี้กับนินนะ...เรารู้กันแค่แก ฉันกับคุณศร”

“เออ...ฉันกับศรไม่พูดอยู่แล้ว”

“มันไม่มีปัญหาอะไรแล้วล่ะ เด็กไปอยู่บ้านแม่ไม่มารบกวนฉันอีกแล้ว”

“ยังไงแกก็ระวังไว้ แล้วก็...ควรอยู่ให้ห่างยัยเด็กคนนี้ให้มากที่สุด!”

ooooooo

มุนินทร์นัดเจอเจนภพช่วงไปดูงานที่อังกฤษ หนุ่มใหญ่อดีต ผอ.กระทรวงตอบรับด้วยความเต็มใจ ยินดีมากได้เจอหน้าหลานสะใภ้คนใหม่ของตระกูล ต้อมตามพ่อมาห่างๆและแอบถ่ายคลิปพ่อเจอมุนินทร์ไว้ สีหน้าโกรธแค้นโดยไม่รู้และไม่ได้ยินด้วยซ้ำว่าพ่อกับมุนินทร์คุยกันเรื่องอะไร

เจนภพหนักใจเรื่องนพนภา แม้จะปั้นหน้ายิ้มแย้มแต่มุนินทร์ก็จับอาการได้

“เสียใจด้วยนะคะเรื่องอานภา  แต่ฉันขอยืนยันค่ะ... คุณศรุตกับอานภาไม่มีอะไรเกินเลย แค่อานภารู้สึกดีที่เขามาเป็นที่ปรึกษาปัญหาชีวิตให้เท่านั้นเอง”

“ที่จริงผมก็รู้นะว่านภาคงไม่คิดอะไรกับนายนั่นหรอก”

“อ้าว...แล้วทำไมคุณ...”

“ผมขาดสติน่ะตอนนั้น ยอมรับเลยว่าพอเห็นคลิปนภาเต้นรำกับนายนั่นแนบสนิทกันขนาดนั้นมันหึงหน้ามืด”

มุนินทร์อ้าปากค้างก่อนยิ้มกว้าง เย้าขำๆ “แสดงว่าอายังรักอานภามากๆน่ะสิคะ”

เจนภพพยักหน้ารับอย่างหมดฟอร์ม “ใช่...จากมานานขนาดนี้ถึงได้รู้ว่าผมรักเขามากขนาดไหนชีวิตผมคงขาดเขาไม่ได้ เฮ้อ...เวลาอยู่ใกล้ก็ไม่เห็นค่านะคนเรา”

“ใจเย็นค่ะ...คงได้เวลาปรับความเข้าใจกันแล้วล่ะค่ะ”

มุนินทร์ใจชื้นที่เจนภพมีใจรักนพนภาไม่เปลี่ยนแปลง เอาใจช่วยและสัญญาจะหาทางช่วยสุดความสามารถ เจนภพซึ้งใจมากก่อนหน้าเสียเมื่อมุนินทร์ขอเจอต้อม...

บรรยากาศที่อังกฤษไม่สดใสนัก เช่นเดียวกับสวัสดิภาพของฤทัยกับป้างที่โดนพวกรัชนกจับขัง

ป้างโวยวาย “มันจะขังเราไว้ทำไมวะ!”

“เราไม่น่าหลงผิดมาร่วมมือกับมันตั้งแต่แรกเลย”

“ที่จริงเราปฏิเสธพวกมันไปแล้ว จำได้ไหมหลังจากไปบ้านยัยมุนินทร์ที่เพชรบูรณ์เรากลับมาหามันที่นี่อีกครั้ง...”

ฤทัยพาตัวเองย้อนอดีตอีกครั้ง จำได้ว่าตนเปลี่ยนใจไม่ร่วมมือหลังจากรู้แผนการของพวกรัชนก

“นี่คุณจะให้หนูไปยั่วยวนสามียัยนั่นเหมือนกับไปเป็นเมียน้อยแย่งสามีเขางั้นเหรอ ไม่นะ...หนูไม่ทำ!”

รัชนกไม่ยี่หระท่าทางเด็กสาว อธิบายเสียงอ่อน “ฟังให้จบก่อนค่ะ...น้องไม่ถึงขั้นเอาตัวเข้าแลกหรอกแค่ยั่วยวนแล้วสร้างหลักฐานเช่นรูปถ่ายหรือสถานการณ์ล่อแหลม เช่น...น้องอยู่กับนายวีกิจในห้องนอนตามลำพังให้นังมุนินทร์มันเข้าใจผิดและหึงหวงจนขาดสติและไม่มีวันไว้ใจกันอีกเลย จากนั้นน้องก็หมดหน้าที่...จบจ๊อบง่ายๆแค่นี้เอง”

“ไม่...หนูทำไม่ได้ หนูไม่แก้แค้นให้พ่อด้วยวิธีนี้หรอก”

ฤทัยยืนกรานเสียงกร้าว ประพงษ์เหยียดยิ้มแกล้งถาม

“แล้วเธอคิดว่าจะแก้แค้นด้วยวิธีไหนไม่ทราบ”

“ก็...ลอบทำร้ายหรือทำให้เกิดอุบัติเหตุบาดเจ็บแต่ไม่ถึงกับตาย เท่านี้ก็พอแล้ว”

ประพงษ์มองหน้ารัชนกแล้วหัวเราะ“แหม... ความแค้นของเธอมันช่างหน่อมแน้มดีเหลือเกิน เอางี้... ถ้าเธอทำตามที่เราวางแผนฉันมีค่าตอบแทนให้เธออย่างงาม”

“ฉันไม่สนเรื่องเงิน...ให้ฉันไปยั่วยวนผู้ชายคิดได้ยังไง ฉันไม่ใช่พวกอีตัวนะ”

“แต่ก็เสียตัวมานับครั้งไม่ถ้วนให้พ่อเลี้ยงไม่ใช่เหรอ”

จบคำฤทัยก็กรีดร้องโถมตัวทุบตีประพงษ์ ป้างตกใจรีบลากตัวเพื่อนสาวหนี ประพงษ์ไม่ตามแต่มองหน้ารัชนกยิ้มๆแล้วเรียกตัวเกษมออกจากที่ซ่อนลับตาไม่ไกลกันนั้น

“เห็นฤทธิ์ลูกสาวแล้วใช่ไหมคุณพ่อเลี้ยง”

“เห็นแล้วครับ...เดี๋ยวผมจะจัดการกับมันเอง...ให้เด็ดขาดไปเลย!”

ooooooo

ฤทัยดึงตัวเองจากอดีตอันขมขื่น ภาพความทรงจำหลังจากนั้นลอยวนเวียนในหัว ป้างเข้าใจความรู้สึกเธอดีเพราะเขาอยู่ด้วยตลอดแต่ช่วยเหลืออะไรเธอไม่ได้เลย

“มันจ้างไอ้เกษมเฝ้าเราตั้งแต่วันที่เราไปบ้านยัยมุนินทร์ที่เพชรบูรณ์แล้ว...มันเฝ้าดูพวกเราตลอด รวมทั้งเฝ้าดูผัวเมียนั่นด้วย พอมันรู้ว่าสองผัวเมียจะแวะมาเพชรบูรณ์และจะกลับกรุงเทพฯในคืนนั้นไอ้เษมมันถึงบุกมาทำร้ายเรา”

“แล้ว...พาฉันไป...รอจังหวะที่สองผัวเมียขับรถมาที่ถนนใหญ่ใช่ไหม”

ภาพเหตุการณ์วันนั้นยังฝังใจฤทัย เธอกับป้างถูกพวกเกษมจับตัวมาขัง เธอโดนพ่อเลี้ยงข่มขืนอย่างโหดร้ายก่อนจะหนีเตลิดเข้าไปในป่า เกษมพอใจมากเพราะทุกอย่างเข้าแผน เขาตามไปชกท้องเธอจนจุกและเหวี่ยงร่างอ่อนแรงของเธอไปกลางถนนที่มุนินทร์กับวีกิจกำลังขับผ่าน!

ฤทัยร่ำไห้ด้วยความแค้นใจเพราะช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ รู้ดีเวลานั้นว่าต้องเล่นตามเกมพวกรัชนกถ้าไม่อยากตาย ป้างพลอยช้ำใจไปกับเธอ เห็นทุกอย่างแต่ก็ช่วยไม่ได้เพราะถูกพวกเกษมซ้อมจนน่วม

“มันโหดสุดๆ...มันทำได้ยังไงเหวี่ยงแกไปให้รถชน มันคือการฆาตกรรมนะโว้ย ถ้ารถไม่หักหลบแกคงตายแล้ว”

“ใช่...ฉันคงตายไปแล้วแต่ยังไงฉันก็รอด”

“รอด...เพื่อจะมาทำงานอุบาทว์นี่ให้พวกมันงั้นเหรอ มันได้อะไรขึ้นมา”

“ได้สิ...ยังไงก็ได้แก้แค้นยัยมุนินทร์ไง”

“ฉันบอกแกแล้วนะเรื่องพ่อ ยัยมุนินทร์ป้องกันตัว พ่อแกโดนไฟช็อตตายเองไม่ใช่ยัยมุนินทร์ฆ่า”

“มันก็เหมือนกันนั่นแหละ!”

ป้างอ่อนใจกับการเถียงข้างๆคูๆของเพื่อนสาว “ไม่เหมือน! แกรู้ไหม...พ่อแกทำร้ายยัยคนนี้มาหลายครั้งแล้ว ทั้งซ้อมทั้งข่มขืน อ้อ...ไม่ใช่ยัยมุนินทร์คนเดียวสิ... พ่อแกทำมาตั้งแต่แฝดคนน้องแล้ว”

ฤทัยผงะ ตกใจมาก “อะไรนะ! แฝดน้องที่ชื่อมุตตาน่ะเหรอ”

“ใช่...แฝดน้องนี่แหละโดนหนักเลย เกือบเสียโฉม เกือบโดนข่มขืน จะว่าไปมันก็เป็นกรรมนั่นแหละ...พ่อแกสร้างบาปเอาไว้เยอะ กรรมมันเลยตามสนอง”

“พอ! ไม่ต้องพูดแล้วป้าง ฉันไม่อยากฟัง”

ป้างถอนใจยาวก่อนเตือนสติเพื่อนสาว “ที่ฉันพูดเพื่อบอกความจริงที่แกยังไม่รู้...หยุดสร้างกรรมอย่างที่พ่อแกเคยทำเถอะ ยิ่งคิดแค้นยิ่งทำลาย กรรมมันก็จะย้อนมาทำลายเราเหมือนกัน แล้วมันก็เห็นทันตาด้วย ดูสิ่งที่มันเกิดกับเราสองคนตอนนี้สิ...เพราะแกคิดจะแก้แค้นเราถึงต้องมาติดกับดักของพวกมันอยู่แบบนี้”

ooooooo

ฤทัยทุกข์ทรมานใจกับทางเลือกของตนแต่ยังหาทางออกไม่ได้ เช่นเดียวกับเจนภพที่ปรับทุกข์กับมุนินทร์อย่างหมดเปลือกถึงอาการของต้อมและเรื่องราวของตนกับนพนภาเมื่อหลายวันก่อน

“ผมก็เลินเล่อเองแหละที่ปล่อยให้ยัยต้อมเห็นคลิปนภากับนายศรุตเต้นรำกัน เด็กเลยมีอาการเหวี่ยงขึ้นมาอีก ยิ่งนภาขอหย่าจากผมยัยต้อมยิ่ง...ขาดสติ”

“เข้าใจค่ะ...ให้ฉันได้พบเธอหน่อยได้ไหม ฉันอยู่ในเหตุการณ์จะช่วยอธิบายให้เธอเข้าใจได้ดีขึ้น”

เจนภพอึกอัก ไม่กล้าพูดเรื่องต้อมกล่าวหามุนินทร์เล่นชู้กับตน พยายามบ่ายเบี่ยง

“ผมว่าให้ยัยต้อมอยู่ลำพังก่อนดีกว่าครับ ไว้ตอนนินจะกลับผมจะนัดเจอให้อีกทีก็แล้วกัน”

สองหนุ่มสาวอดีตคู่กรณีแยกย้ายกันหลังจากนั้น เจนภพดูแลมุนินทร์ตามมารยาทสุภาพบุรุษที่ดี แต่ต้อมที่แอบตามมาไม่เข้าใจ ยิ่งเห็นภาพใกล้ชิดยิ่งปักใจว่ามุนินทร์มีแผนให้พ่อแม่หย่ากัน...

รัชนกกับประพงษ์ปล่อยฤทัยกับป้างจากห้องขัง ช่วยกันเกลี้ยกล่อมให้ฤทัยทำงานเดิมอีกคือป่วนทำให้วีกิจกับมุนินทร์แตกหัก ชีวิตคู่พังพินาศ ฤทัยคิดได้แล้วจึงปฏิเสธ

“ฉันจะบอกให้นะ...ผัวเมียคู่นี้เขารักกันมากไม่มีวันที่เขาจะเลิกกันเพราะเรื่องนอกใจหรอก”

“ก็อาจจะจริงอย่างที่น้องทัยว่านะคะเพราะพี่นกก็เคยลองใจคุณกิจมาแล้ว ทั้งพาขึ้นเตียง เปลือยทั้งตัวยั่วยวนเขาแต่เขาไม่หวั่นไหวเลยค่ะ ถ้าฝ่ายชายยั่วยุไม่สำเร็จ...งั้นเรามาลองยั่วฝ่ายหญิงดูบ้างไหมคะ”

ฤทัยนิ่วหน้าตามไม่ทัน รัชนกเลยเฉลยแผนการคร่าวๆให้เธอเปลี่ยนเป้าหมายจากวีกิจเป็นมุนินทร์!

ooooooo

มุนินทร์แยกกับเจนภพไปทำธุระส่วนตัว แต่ไม่ทันพ้นร้านอาหารต้อมก็มาดักหน้า

“ฉันรู้นะว่าแกนัดพบพ่อสองต่อสอง บอกความจริงมา...แกต้องการแย่งพ่อไปจากแม่เหมือนเมื่อสี่ปีก่อน ใช่ไหม”

“เดี๋ยวนะคะน้องต้อม หนูไปเอาความคิดนี้มาจากไหน”

ต้อมแสยะยิ้ม โพล่งเรื่องที่ตนจับแพะชนแกะ “ฉันคิดแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว...ที่แกมาหาพ่อปีละครั้งสองครั้ง ทำเป็นมาเยี่ยมฉัน มาห่วงฉัน แสนดีกับฉัน ทุกอย่าง แกแกล้งทำทั้งนั้น”

“พี่ไม่เข้าใจ พี่เคยเคลียร์กับหนูแล้วนี่คะแล้วหนูก็เข้าใจแล้ว”

“ฉันโดนแกหลอกไง แกเล่นละครเก่งมากทำให้ฉันเชื่อแต่ตอนนี้แกหลอกฉันไม่ได้แล้ว ฉันรู้แล้วว่าแกวางแผนมาเป็นขั้นตอน แล้วตอนนี้แผนแกใกล้สำเร็จแล้วด้วย”

“แผนอะไร หนูพูดอะไร พี่งงไปหมดแล้ว”

“แผนที่แกทำให้แม่หย่าพ่อไง!”

มุนินทร์จะเถียงแต่ต้อมยกมือห้าม บอกให้ไปคุยกันตามลำพังหลังร้านอาหาร มุนินทร์ไม่รอช้าตามไปอยากเคลียร์ให้รู้เรื่องแต่ต้อมไม่รับฟังกล่าวหาว่าเธอจงใจหาแฟนใหม่ให้แม่คือศรุต

ต้อมท่าทางหัวเสียและหัวใจสลาย มุนินทร์ร้อนใจมากแต่ต้องข่มใจอธิบายอย่างใจเย็น

“พี่จะทำไปทำไมในเมื่อพี่รักพี่กิจ พี่แต่งงานกับเขา พี่...”

“ไม่ต้องมาโกหก! แกไม่ได้รักใครทั้งนั้น แกเข้ามาในตระกูลเราเพื่อล้างแค้นแม่ แกทำให้แม่เป็นอัมพาตไปแล้วแต่ตอนนี้แม่หายดี แกอยากให้แม่ทรุดไปใหม่”

“ไม่จริง...ต้อมฟังพี่นะ...ตอนนี้หนูป่วย หนูกำลังฟุ้งซ่านจินตนาการไปใหญ่โต เอาอย่างนี้...เรากลับไปหาคุณพ่อเดี๋ยวนี้เลย แล้วหนูพูดทุกอย่างที่หนูคิดต่อหน้าคุณพ่อ คุณพ่อจะอธิบายให้หนูฟังเองว่าพี่ไม่เคยคิดร้ายกับคุณแม่หนู”

“งั้นเหรอ...พ่อก็ต้องว่าฉันเป็นบ้ามโนไปเองยังไงพ่อก็ต้องเชื่อแกเหมือนคราวนั้นที่แกปลอมเป็นยัยมุตตามาหลอกล่อพ่อ มาทำให้บ้านเราแตกแยก พ่อแม่จะหย่ากัน พี่ต้องไปติดยา พี่ต่อโดนพ่อเฆี่ยนแทบตาย”

มุนินทร์ตกใจที่ต้อมคิดและมโนเองเป็นตุเป็นตะ แต่ไม่ทันชี้แจงต้อมก็โพล่ง “แกมันนังปีศาจ...เป็นแฝดสองคนในร่างเดียว สะกดจิตตัวเองให้เป็นแฝดน้องก็ได้แฝดพี่ก็ได้ แล้วตอนนี้แกเล่นบทอะไรอยู่ล่ะ...มุตตาหรือมุนินทร์”

ต้อมอาละวาดไม่ไว้หน้า ชี้หน้ามุนินทร์ก่อนขู่เสียงเข้ม

“ฉันเตือนแกเท่านี้...อย่ามายุ่งกับครอบครัวฉันอีก แล้วอย่าให้เรื่องนี้ไปถึงหูพ่อเชียวนะ!”

ooooooo

ฤทัยขัดขืนจะไม่ทำตามพวกรัชนกสั่ง ป้างเลยถูกพวกเกษมซ้อมจนน่วม ฤทัยไม่อยากให้เพื่อนหนุ่มเจ็บตัวกว่านี้ยอมกดส่งคลิปของตนกอดกับวีกิจที่เรือนหอให้มุนินทร์!

มุนินทร์สติแตกตามคาด เครียดจัดอาเจียนหลายยกเมื่อเห็นคลิปวีกิจกอดกับทัยในเรือนหอของตนเอง กระนั้นเมื่อตั้งหลักได้ก็รีบส่งคลิปนี้ให้ศรุตเพื่อขอคำปรึกษา

ศรุตยังไม่เห็นคลิปจากมุนินทร์ มัวรับมือความอิหลักอิเหลื่อเมื่อนพนภาทำเซอร์ไพรส์เขาระหว่างการสัมมนาที่ต่างจังหวัด พาต้อง ต่อและแทนไทเข็นเค้กวันเกิดมาฉลองให้เขา ลดาป้าของศรุตตั้งท่าจะห้าม

แต่ศรุตยกมือห้ามและยอมเป่าเค้กวันเกิดตัวเองที่นพนภาตั้งใจนำมาให้

มุนินทร์เสียใจมาก นอนซมในห้องพักที่ลอนดอน วีกิจไม่รู้เรื่องวิดีโอคอลมาหาด้วยความคิดถึงแต่ไม่ยอมบอกเรื่องเขากับทัยอยู่ด้วยกันที่เรือนหอ ยิ่งทำให้มุนินทร์ปักใจว่าเขาแอบปันใจให้เด็กสาวในอุปการะ!

นพนภาไม่สนใจใครพยายามหาทางอยู่ตามลำพังกับศรุต แม้เขาจะยืนกรานให้เป็นเพื่อนกันแต่เธอไม่แคร์ ทำมึนยั่วยวนเขาด้วยท่าทางทีเล่นทีจริง ศรุตหนักใจมากกลัวนพนภาจะลงเอยเหมือนสาวน้อยสาวใหญ่ในอดีตที่หลงเสน่ห์เขาจนเกิดเรื่องหึงหวงวุ่นวาย แต่ก็ห้ามเต็มปากเต็มคำไม่ได้เพราะเธอไม่ได้พูดออกมาตรงๆ

ศรุตพยายามตัดปัญหาไม่อยู่กับนพนภาตามลำพัง แล้วก็สบโอกาสเมื่อมีสายจากมุนินทร์เข้ามาจึงปลีกตัวไปรับโดยอ้างว่าเป็นลดาโทร.มาตาม นพนภาไม่สงสัยกระทั่งเจอลดาโดยบังเอิญหลังจากนั้นจึงรู้ว่าศรุตโกหก!

ลดาไม่หวั่นสายตาจับผิดของนพนภา เจอจนชินและไม่รอช้าจะบอกอีกฝ่ายให้รู้ว่าศรุตไม่ได้ฉลองวันเกิดตัวเองมาหลายปีเพราะเป็นวันเดียวกับที่อารยาภรรยาของเขาเสียชีวิต...

ขณะที่นพนภาดิ้นพล่านด้วยความหึงหวง ต่อแยกไปตามหาก้องเพราะรู้ว่าเขามาทำงานแถวนี้ ต้องกับแทนไทได้แต่มองตามด้วยความอ่อนใจเพราะต่อกระวนกระวายหนักมาก ส่วนศรุตไม่ได้สนใจใครมัวปลอบใจมุนินทร์ที่กำลังประสาทเสียด้วยความหวาดระแวงเรื่องวีกิจกับทัย

“ตอนนี้ผมว่าคุณทำใจให้สงบก่อนนะแล้วค่อยรวบรวมความคิด”

“ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้วค่ะ มันสับสนไปหมดแล้ว”

“เอาอย่างนี้...สิ่งที่ผมพูดต่อไปนี้ไม่บังคับให้คุณเชื่อ แต่ฟังผมก่อนนะครับ...ผมดูคลิปนี้อย่างละเอียดแล้ว เห็นได้ชัดว่ามีภาพกระโดดไม่ต่อเนื่องแสดงว่ามันผ่านการตัดต่อมา คุณจะเชื่อภาพทั้งหมดไม่ได้”

“ค่ะ...แต่ว่าตอนที่คุณกิจกอดเด็กนั่นเป็นภาพต่อเนื่องไม่ใช่ภาพตัดต่อนะคะ”

“งั้นก็ต้องมีเหตุทำให้คุณกิจต้องทำอย่างนั้นแต่ไม่ใช่เรื่องพิศวาสแน่ๆ อีกอย่างภาพนี้ถ่ายในระยะไกลต้องมีบุคคลที่สามที่แอบถ่าย เพราะฉะนั้นเหตุการณ์นี้ถูกสร้างสถาณการณ์ขึ้นชัวร์ครับ”

“ใครที่มันทำแบบนี้”

“คุณรัชนกน่าสงสัยที่สุดเพราะเคยทำคดีแบบนี้กับคุณสองคนมาแล้ว”

“ยัยรัชนกร่วมมือกับทัย...มันไม่น่าเป็นไปได้”

“มันอาจเป็นไปได้นะ แต่สิ่งสำคัญสุดตอนนี้คือใจของคุณ ทำใจให้สบายก่อนนะครับแล้วค่อยคิดหาทางออก”

ooooooo

ก้องไม่ได้ระแวงว่าต่อจะตามมา แอบไปดักเจอพงศกรที่ไปเดินตลาดนัดกับอมร พงศกรตกใจมากพยายามไล่ให้ชู้รักกลับก่อนเพราะตนต้องอยู่กับอมรแต่ก้องไม่ยอมดึงดันจะเคลียร์เรื่องความสัมพันธ์

“มีอะไรต้องคุยกันอีก...ไม่ต้องแล้ว”

“ผมแค่อยากรู้ว่าเรื่องของเราจบลงเท่านี้งั้นเหรอ”

“มาถามอะไรตอนนี้ นี่มันเสี่ยงมากนะ เดี๋ยวพี่อมรก็มาแล้ว ไอ้ศักดิ์ชายนั่นอาจจะแอบถ่ายเราอยู่มุมไหนก็ได้”

“ช่างหัวมันเถอะครับ แค่พี่บอกมาคำเดียวว่าเรื่องของเรามันจบแล้วผมก็เข้าใจ”

“ใช่...เรื่องของเรามันจบแล้ว”

คำตอบตรงไปตรงมาของพงศกรทำให้ก้องช้ำใจมาก สีหน้าสลดจนพงศกรทนไม่ไหวตามไปรั้งและขอเวลาให้เรื่องกับอมรลงตัว ตนย้ายไปอยู่บ้านที่เคยอยู่กับเนตรนภิศ หลังจากนั้นค่อยเริ่มกันใหม่ ก้องไม่ได้ยินดีเพราะไม่อยากเป็นตัวสำรองของใคร ผละหนีดื้อๆ

แต่ไม่ทันไปไหนไกล ต่อก็มาดักหน้า!

ความจริงคือต่อแอบเห็นทุกอย่างโดยบังเอิญ ทั้งรักทั้งแค้นจนทนเก็บอารมณ์ไม่ไหว

“อธิบายได้ไหมว่าที่หนีผมมาเพราะมาหาพี่กร”

ก้องตกใจมากแต่ยังมีสติปฏิเสธ “ต่อ...ไม่ใช่นะ พี่เพิ่งมาเจอพี่กรนี่แหละ”

“เพิ่งเจอเหรอ แล้วจับมือกันอย่างนั้นคงเจอกันบนเตียงมาหลายยกแล้วล่ะ”

“ก้องอย่ามาหาเรื่องกลางตลาดนะ”

“ไม่หากับพี่หรอกแต่จะหากับนายยักษ์นั่น!”

จบคำก็ปรี่ไปเอาเรื่องพงศกรเลยถูกสวนกลับ กลายเป็นเรื่องชุลมุนกลางตลาด เสียงดังเอะอะเรียกต้องกับแทนไทให้มาช่วยแยกสองหนุ่มจากกัน พงศกรชี้หน้าคาดโทษแต่ต่อไม่กลัว ประกาศกร้าวจะเอาเรื่องถึงที่สุด อมรซึ่งเห็นเหตุการณ์ตลอดโผล่มาห้ามและรักษาหน้าพงศกรด้วยการรับสมอ้างว่ามาเที่ยวกับอีกฝ่ายนานหลายวันแล้ว

ก้องผสมโรงโกหกให้เรื่องสมจริงแต่ต่อไม่เชื่อสะบัดหน้าหนี โดยมีแทนไทวิ่งตาม ก้องลำบากใจมากอาสาจะไปลากต่อมาขอโทษอมร อย่างน้อยอีกฝ่ายก็กำลังจะเป็นอดีตน้าเขยแต่อมรบอกปัดอย่างไม่ไยดี

“ไม่ต้อง! ถ้าไม่นับถือก็ตัดญาติกันไปเลยเพราะฉันก็อยากตัดอยู่แล้ว”

หลังจากนั้นอมรก็กลับไปสงบจิตสงบใจที่บ้านพัก พงศกรตามไปเอาใจแถมปฏิเสธหน้าตายไม่เคยมีชู้หรือพาใครมาพลอดรักที่นี่ อมรกัดฟันแน่นก่อนโพล่งอย่างเหลืออด

“พี่ไม่เคยว่านะถ้ากรจะมีคนอื่น แต่ขอนะ...อย่าเป็นคนในตระกูลยัยนภิศ พี่ไม่อยากเกี่ยวข้องคนตระกูลนี้อีก”

“จะพูดยังไงดีครับพี่ถึงจะเชื่อผม หรือจะหา หลักฐานอะไรมายืนยันดี”

อมรลุกไปเปิดลิ้นชักหยิบชั้นในจีสตริงในถุงพลาสติก “นี่ไงหลักฐาน” พูดจบก็ปาใส่หน้าพงศกร “ขนาด รูปทรง สีสัน รสนิยม มันเป็นของใครไม่ได้หรอกนอกจากนายก้อง...ฝากเอาไปคืนด้วย!”

ooooooo

ไม่มีใครรู้ว่าคนส่งข้อความบอกต่อเรื่องก้องกับพงศกรจนเกิดเรื่องวุ่นวายคือใคร ไหนจะอมรที่ตามมาจนจับได้คาหนังคาเขา ต้องกับแทนไทหนักใจ มาก แต่ไม่ทันช่วยกันแก้ไขนพนภาก็โผล่มาพร้อมเรื่องทุกข์ใจว่าตนทำผิดกับศรุต เอาเค้กวันเกิดไปเซอร์ไพรส์วันตายภรรยาเก่าเขา!

ศักดิ์ชายนั่นเองที่ส่งข้อความบอกที่อยู่ก้องทำให้ต่อตามมาถูกและเกิดเรื่องราวใหญ่โต หวังช่วยพวกรัชนกป่วนบ้านนพนภาให้แตกกันเหมือนเมื่อหลายปีก่อน ส่วนพวกรัชนกรอดูผลการส่งคลิปวีกิจกอดฤทัยด้วยใจจดจ่อแล้วก็ได้ยินข่าวดีเมื่อมาร์คกับปริมแอบได้ยินจากคนในบริษัทไอทีว่ามุนินทร์บินกลับเมืองไทยก่อนกำหนด

มุนินทร์ตั้งใจกลับมาเงียบๆเพื่อปรึกษาศรุตเรื่องคลิปของสามี นพนภาไม่รู้เรื่องด้วยมัวหาจังหวะขอโทษศรุตแต่ลดาขวางไว้ไม่อยากให้สาวใหญ่เอาตัวพัวพันเขามากไปกว่านี้

นพนภาเจ็บใจมากที่โดนลดากีดกันไม่ให้เจอศรุต ต้องเห็นอาการแม่แล้วอ่อนใจมาก

“แม่ขา...แล้วแม่จะไปยุ่งเรื่องของเขาทำไมคะ เขามาเป็นที่ปรึกษาชีวิตให้แม่ แล้วตอนนี้เขาก็จบจ๊อบเขาแล้ว แม่ก็ปล่อยเขาไปจะไปตื๊อเขาอีกทำไม”

“ยัยต้อง...คนที่ตื๊อฉันคือคุณศรุตย่ะ เขาเข้ามาหาฉันเองนะ...อย่าลืม แล้วความสัมพันธ์ของเราก็พัฒนาขึ้นไปเป็นลำดับด้วยความรู้สึกดีๆที่มีต่อกัน”

“นี่แม่กำลังจะบอกว่าเขาชอบแม่งั้นเหรอคะ”

“มันก็ต้องอย่างนั้นสิ...ไม่งั้นเขาจะมาตื๊อฉันทำไม นี่...แกไม่รู้อะไรแกอย่าพูดเลยดีกว่า”

ต้องไม่อยากเชื่อหู นพนภากลับมามโน จินตนาการเป็นตุเป็นตะเหมือนสมัยเรื่องเจนภพ เธอรับไม่ได้ขอตัวไปเที่ยวในเมืองเงียบๆ ทิ้งแทนไทให้รับมืออาการเพ้อเจ้อของนพนภาตามลำพัง

“แม่ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ ยิ่งนานวันเขายิ่งรักแม่แต่ไม่กล้าแสดงออกเพราะตอนนั้นแม่ยังไม่คิดหย่าคุณภพ”

“แล้วหลังจากที่แม่ประกาศหย่าล่ะครับ”

“เขามองแม่อย่างเทิดทูนเลยล่ะ เหมือนจะ...กลืนกินแม่ไปทั้งตัว”

แทนไทยิ้มเจื่อน เอือมระอาและหนักใจแต่เหมือนนพนภาจะยังไม่รู้ตัว

“ทีนี้แม่อยากรู้จังว่ายัยผู้หญิงคนนั้นมันเป็นใคร แทนช่วยแม่หน่อยได้ไหม” แทนไทนิ่วหน้า นพนภาเลยอธิบาย “เรามีเครื่องมือไม่ใช่เหรอ พวกเครื่องดักฟังเสียงหรือกล้องจิ๋วติดตัวที่แอบถ่ายน่ะ ตามสืบคุณศรุตให้ที”

“ผมไม่ได้เตรียมมาเลยครับแต่ผมจะหาทางอื่นดู”

“ขอบใจมากจ้ะ แต่เรื่องนี้รู้กันสองคนนะ...อย่าถึงยัยต้องตาต่อเด็ดขาด!”

“ได้ครับ...งั้นผมขอตัวไปหาคุณต้องนะครับ”

“อย่าเพิ่ง...ยัยต้องน่ะปล่อยมันไปเถอะ ฟังเรื่องของแม่ก่อน...สนุกกว่า แม่จะเล่าตั้งแต่วันแรกที่คุณศรุตเขาเข้ามาจีบแม่เลย เธอฟังให้จบนะแล้วเธอจะรู้ว่าถ้าเขาไม่มีใจเขาจะตื๊อแม่แบบนี้ได้ยังไง...”

มุนินทร์กลับถึงเมืองไทยเช้าวันต่อมา วีิกิจกระวน– กระวายใจมากเพราะติดต่อภรรยาคนสวยไม่ได้ ร้อนถึงลูกศรต้องตามสืบจากคนในออฟฟิศจนรู้ว่าเพื่อนรักกลับจากอังกฤษจริงแต่ไม่ยอมบอกใครแถมไม่เข้าออฟฟิศ วีกิจรับฟังด้วยสีหน้าร้อนรน...สังหรณ์ใจว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับมุนินทร์

ooooooo


ละครแรงเงา 2 ตอนที่ 9 อ่านแรงเงา 2ติดตามละครแรงเงา 2 ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย ภูภูมิ พงศ์ภาณุ,เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ 22 พ.ค. 2562 07:10 2019-05-25T01:06:34+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ