ข่าว

วิดีโอ



ระบำมาร

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ตุณย์

กำกับการแสดงโดย: รอน บรรจงสร้าง

ผลิตโดย: ปริษัท นีโน่บราเดอร์ส จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: วีรภาพ  สุภาพไพบูลย์, ทัศนียา การสมนุช,อาทิตย์  ตั้งวิบูลย์พาณิชย

ถวิกาโกหกโสภาว่าเอาอีเมลด่วนที่ลูกค้ายกเลิกสั่งกุ้งลอตใหญ่มาให้ เพราะเห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่ โสภาจึงยอมให้เข้าไปในบ้าน ถวิกาเห็นชลิตากำลังคุมคนงานแกะกล่องกระดาษเตียงเด็กอ่อน อัสดมยกเก้าอี้มาให้ชลิตานั่ง ท่าทางเขาประคบประหงมภรรยาอย่างมาก ถวิกาครุ่นคิด

ในห้องทำงานอัสดมมองภาพวาดที่ถวิกาเอามาให้นิ่งๆ ถวิกาแย็บว่าเขาคงรักลูกของรัชดามาก สาทินีถึงให้จีน่าวาดรูปมาง้อ อัสดมทำทีบอกว่าที่รักเพราะอยากมีลูก แม้จะไม่ชอบพ่อเด็กนัก ถวิกาคิดว่าหลานก็ไม่ใช่ลูก ตอนนี้เขาจะมีลูกของตัวเอง คงรักจีน่าไม่เหมือนเดิม

“ความรักน่ะเหมือนเดิม แต่เวลาที่มีให้คงไม่เท่าเดิม”

“แสดงว่าพี่นีง้อไม่สำเร็จ”

ระหว่างนั้นสาทินีทำคัพเค้กกับจีน่าแล้วให้หนูน้อยถือคัพเค้กเพื่อถ่ายรูปจะส่งให้อัสดม จีน่ากลับบอกว่าอยากทำให้พ่อมากกว่า สาทินีเอ็ด ให้ทำตามที่ป้าบอกจนกว่าลุงจะยอมมาบ้าน แล้วบังคับให้จีน่ายิ้มหวานๆ จากนั้นเธอก็ส่งรูปนั้นมาให้อัสดมทางไลน์

อัสดมไม่สนใจว่ามีไลน์เข้ามา หมายจะโอ้โลมถวิกามากกว่า บอกถวิกาว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมามัวยุ่งกับเรื่องทำกิฟต์ เลยยังไม่ได้สะสางเรื่องของเรา ถวิกาเหน็บ

“หนูคิดว่าพอมีลูก คุณจะทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้ลูกซะอีกค่ะ”

“ลูกก็ส่วนลูก เมียก็ส่วนเมีย ฉันแบ่งเวลาได้ แล้วตัวฉันเองก็มีศักยภาพพอที่จะเลี้ยงดูเมียทุกคน” อัสดมส่งกล่องเล็กๆที่ห่ออย่างดีให้พร้อมกำชับ “ห้ามแกะ จนกว่าฉันจะอนุญาต”

ถวิกาทำเป็นตื่นเต้นอยากรู้ว่าเป็นอะไร อัสดมบอกจะเฉลยวันพรุ่งนี้พร้อมกับข้อเสนอ ถวิกาชะงักเห็นสายตายิ้มพราวของเขาก็หวั่นใจว่าข้อเสนออะไรอีก...

ด้านสาทินีเก็บกดจนเกิดอารมณ์ที่อัสดมไม่ไยดี กระแทกจานที่กำลังล้างลงกับอ่าง แล้วระเบิดอารมณ์ปาจานแตก เพล้ง! รัชดาตกใจรีบเข้ามาในครัว เห็นที่มือพี่สาวโดนเศษแก้วบาดเลือดออก ก็รีบเอาทิชชูไปซับเลือดให้ ปลอบว่าไม่นานอัสดมก็มาหาพี่กับลูก แต่สาทินีสวน

“แดน ตอนนี้ชีวิตพี่กับลูกกำลังอยู่บนความไม่แน่นอน ถวิกาเพิ่งโทร.มาบอก ชลิตาท้อง!”

ด้านชลิตาสีหน้ายิ้มแย้มมีความสุขกับการจัดห้องเด็ก อัสดมเข้ามากอดทางด้านหลัง เขาบอกเธอว่าได้ตั้งชื่อลูกไว้แล้ว ชื่ออัษฎา คล้องกับชื่อตนเพราะตนเชื่อว่าลูกจะต้องหล่อ เก่ง และฉลาดเหมือนตน ชลิตาหน้าเจื่อนแย็บถามถ้าลูกเป็นผู้หญิงเขาจะผิดหวังไหม

เขากลับบอกว่าไม่เป็นอะไร เขาจะรอคนต่อไป ลูกคนสุดท้องจะเป็นลูกชาย...ชลิตาเครียดรู้สึกเหมือนโดนกดดัน

กลับถึงคอนโด ถวิกาหงุดหงิดโยนกล่องที่อัสดมให้ลงบนโต๊ะ บ่นกับเปรียวว่า เมียท้องอยู่แท้ๆยังแอบให้ของหญิงอื่น ผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีความละอายใจต่อภรรยาบ้างเลย

เปรียวหยั่งเชิงถามเพื่อนอีกครั้งว่าจะเห็นแก่เด็ก เลิกแก้แค้นไหม ถวิกาสวนทันควัน

“แล้วมีใครเห็นแก่พี่ฉันมั่ง พี่แววโดนนายอัสดมหลอก ช้ำใจจนฆ่าตัวตาย เสียงร้องของเหยื่อ ไม่มีใครได้ยิน”

“แก้แค้นที่พี่แกตกเป็นเหยื่อ แต่ชีวิตบริสุทธิ์ชีวิตนึง กำลังจะตกเป็นเหยื่อแกนะวาว”

ถวิกาอึ้งคิดหนักสักครู่ก็กล่าว “ฉันจะแก้แค้นต่อ ...พอชลิตาคลอดลูก ฉันจะหยุด”

เปรียวโล่งอกที่เพื่อนยังคิดได้ ถวิการีบวางแผนใหม่เพราะเหลือเวลาแค่แปดเดือน...แผนใหม่ของเธอคือจะหลอกถามหมอดูว่าชลิตาเคยท้องกับใคร แล้วจะไปหาผู้ชายคนนั้น ใช้เขาเป็นเครื่องมือทำลายอัสดม

ooooooo

วันต่อมาถวิกากับเปรียวทำทีเป็นคนของชลิตาถือกระเช้ามาจะพบหมอดู คนจัดคิวจำได้ว่าชลิตาคือไฮโซที่มากับโสภา

“คนนั้นแหละค่ะ คุณชลิตามาแก้กรรมทำแท้งได้ผล ตอนนี้ท้องแล้ว เลยให้เราเอากระเช้ามาขอบคุณหมอดูค่ะ”

เปรียวเสริมว่าวันนี้ชลิตาไม่ว่าง คนจัดคิวงงเพราะชลิตาอยู่ในห้องกับหมอดู ทันใดนั้นเองเธอเดินออกมา ถวิกากับเปรียวรีบกระชากคนจัดคิววิ่งหลบหายไป ทิ้งกระเช้าไว้ตรงนั้น คนจัดคิวจะร้องเรียกชลิตา ถวิการีบเอามือปิดปากเขาและเสนอเงินให้ห้าร้อยแลกกับข้อมูลบางอย่าง คนจัดคิวขอหนึ่งพัน ถวิกาสะอึกแต่ก็ต้องยอม...พอถามว่าชลิตาท้องกับใคร เขาก็ตอบว่า ชลิตาไม่ได้ท้อง เมียน้อยเขาต่างหากที่ท้อง สองสาวหน้าเจื่อน ต้องกลับมาคิดใหม่ว่าเมียน้อยคนไหน

ในขณะนั้นรสลินร้องไห้เสียใจเมื่อรู้ว่าชลิตาท้อง อัสดมบอกว่าจะโอนเงินให้เหมือนเดิมแต่มาหาบ่อยไม่ได้อีกแล้ว ต้องดูแลภรรยา ส้มซ่าเห็นเพื่อนฟูมฟายก็เอ่ยถามรักอัสดมหรือ

“ฉันแหกกฎที่ตัวเองตั้งไว้ ห้ามรักผู้ชายที่ใช้เงินซื้อความรัก”

“แกไม่ได้รักเขาหรอกรส เพราะถ้าเขาไม่มีเงิน แกก็ไม่เอา”

“ผิดเหรอที่ฉันรักผู้ชายรวย! ผู้ชายคนก่อนๆให้เงินฉัน ซื้อของแพงๆให้ฉัน แต่ไม่เคยมีใครให้ความสุขทางใจฉัน คุณอัสรู้วิธีทำให้ฉันหายเศร้า เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันยิ้มได้ ถ้าเสียเขาไป ฉันจะยิ้มอีกได้ยังไงส้ม” รสลินน้ำตาร่วงเผาะเพราะรักอัสดมด้วยใจจริง

สาทินียังเพียรพยายามส่งคลิปจีน่าบ่นคิดถึงพ่อ อยากให้พ่อมาหา อัสดมเห็นแล้วตกใจโทร.ต่อว่าสาทินี ที่เอาลูกมาบีบบังคับ สาทินีขอให้เขาหายโกรธ และบอกว่าจีน่ายังไม่รู้ว่าเขาเป็นพ่อ ที่จีน่าพูดถึงคือรัชดา แต่ก็บ่นหาลุงอัสบ่อยๆ อัสดมเริ่มใจอ่อน บอกว่าวันพุธจะไปหา

แผนใหม่ของถวิกาดำเนินในบ่ายวันนั้น ขณะที่รัชดากำลังคุยกับลูกน้อง ถวิกาหน้าตึงเข้ามา ถอดกำไลข้อมือปาใส่รัชดา บรรดาลูกน้องต่างตกใจ รัชดาจะดึงถวิกาให้ไปคุยในห้องทำงาน แต่เธอกลับโวยวายว่า เขาโกหก เขายังติดต่อกับเมียเก่า เมียเขานัดตนออกไปด่าว่าแย่งสามีเธอและยังบอกอีกว่าเขายังรักเธอ รัชดาแก้ตัวว่าเราคุยกันในฐานะพ่อแม่ของลูก ถวิกาไม่เชื่อ

“งั้นคุณก็พูดมาสิคะ คุณไม่ได้รักแม่ของลูกคุณแล้ว” รัชดาเงียบ ถวิกาปรี๊ด “ยังตัดขาดคนเก่าไม่ได้ คุณก็ไม่ควรมีคนใหม่ คุณรัชดา...เราจบกันแค่นี้!” พูดจบถวิกาผลุนผลันกลับไป

หลังจากนั้นรัชดาเดินมาหาถวิกาที่มุมหนึ่งลับตาคนส่งกำไลคืนให้เธอ ถวิการีบถามว่าลูกน้องเขาเชื่อไหม รัชดาคิดว่าเชื่อเพราะเห็นซุบซิบกันยกใหญ่ ถวิกาพอใจมากเรื่องเราเลิกกันจะต้องกระจายไปทั่วบริษัท รัชดาเศร้าลงที่สถานะแฟนหลอกๆของเขาจบลง ถวิกาเห็นสายตาก็สะท้อนใจ แต่เพื่อการแก้แค้นจะต้องไม่ใจอ่อน ทันใด อัสดมโทร.ตาม ถวิการีบไปทันที

ooooooo

อัสดมยืนหน้าบึ้งรออยู่ที่โต๊ะโสภา พอถวิกาเดินมาก็ตำหนิว่า ลางานครึ่งวันยังกลับมาสาย ถวิกาจะอธิบาย เขาหาว่าแก้ตัวแล้วให้ออกไปพบลูกค้ากับเขา หญิงสาวทำเป็นโบ้ยให้โสภาไป ตนเหนื่อยเพิ่งกลับมา โสภาหาว่าขี้เกียจตัวเป็นขน มีหวังโดนไล่ออก ถวิกาจำต้องไป

มาถึงลานจอดรถ อัสดมยิ้มออกลายเจ้าชู้ เมื่อสักครู่เป็นการเล่นละครหลอกโสภา ถวิกาเดินตามมาแปลกใจที่เขาไม่ไปตรงที่รถเขาจอด อัสดมกลับบอกให้เอากล่องที่ให้ออกมา...

ถวิกาหยิบกล่องส่งให้เขา อัสดมแกะออก ข้างในเป็นกุญแจรถ เขาส่งให้เธอกดรีโมต เสียงติ๊ดดังขึ้นที่รถซิตี้คาร์ป้ายแดงคันหนึ่ง อัสดมบอกว่านั่นคือรถของเธอ ถวิกาทำทีตื่นเต้นดีใจ อัสดมจะสอนขับรถ เธอบอกว่าขับเป็น เขาจึงให้เธอขับพาเขานั่งไป

มาถึงโรงแรมหรู อัสดมพาถวิกาเช็กอิน บอกว่าได้จองห้องสวีตไว้ มีอ่างจากุซซีให้นอนแช่ ว่าแล้วก็โอบเอวเธอขึ้นห้อง...รัชดายืนมอง พยายามดูว่าลิฟต์ที่ทั้งสองขึ้นไปเป็นชั้นไหน

เมื่อถึงห้อง อัสดมส่งคีย์การ์ดให้ถวิกา พร้อมบอกข้อเสนอว่า เขาต้องการให้เธอเป็นเมียน้อยคนที่ 3 เขาไม่เคยบังคับใจผู้หญิง ถ้าเธอไม่รับข้อเสนอก็ให้คืนคีย์การ์ดมา ถวิกาทำเป็นลีลาเพื่อเย้ายวนให้เขาลุ่มหลง แล้วเสียบคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไป...รัชดาแอบมองอย่างผิดหวัง

รัชดากลับลงมาสีหน้าเศร้า วันนี้เขามีประชุมกับกระทรวงพาณิชย์ที่นี่ เผอิญเจอเพื่อนเก่าคนหนึ่ง เพื่อนดีใจถือโอกาสบอกเรื่องของตัวเองว่าพ่ออยากให้ลาออกไปคุมโรงงานที่บ้าน แต่บอสให้ช่วยหาคนมาทำแทน เงินเดือนแสนสอง คนเก่งๆอย่างเขา บอสต้องรับแน่

รัชดาสนใจเพราะอยากจะไปจากอัสดมเสียที...

พอกลับมาบ้านจึงปรึกษาสาทินี และบิลต์ว่าเงินเดือนมากกว่าที่เก่า ส่งบ้านได้สบายๆ สาทินีกลับให้อยู่ช่วยงานอัสดมต่อไป เพราะเขามีบุญคุณ รัชดาหงุดหงิดว่าบุญคุณที่รับตนเข้าทำงานหรือ จึงชี้แจง

“ผมชดใช้ไปหมดแล้ว นี่ถ้าตอนเรียนจบ ผมไม่ต้องรีบทำงานหาเงินใช้หนี้พ่อ ผมต้องได้งานที่ดีกว่านี้ ตอนนั้นบริษัทฝรั่งนัดผมไปสัมภาษณ์แล้วด้วย”

“นัดสัมภาษณ์ ก็ใช่ว่าจะได้งานนะแดน”

“ผมจบโทมหาวิทยาลัยอันดับต้นๆของอเมริกานะ บริษัทไหนๆก็อยากได้ตัวไปทำงาน”

“ไม่ได้คุณอัส แดนก็ไม่มาถึงจุดนี้นะ” สาทินียังลำเลิกบุญคุณ

“รักษาผลประโยชน์ให้เขาจริงนะครับพี่นี หันมาปกป้องน้องตัวเองมั่ง มันคงลำบากใจมากสินะครับ” รัชดาน้อยใจที่พี่สาวดูจะเข้าข้างสามีตัวเองอย่างมาก

ooooooo

ค่ำวันนั้น ถวิกาแต่งตัวเป็นกาก้ามาเที่ยวกับรสลินและส้มซ่า ท่าทางรสลินหดหู่ เพราะรู้เรื่อง ชลิตาท้อง และอัสดมก็ไม่มีเวลาให้แม้แต่จะอ่านไลน์ที่เธอส่งไป ถวิกาเลียบเคียงถามทันทีว่าแสลงใจอะไรกับเรื่องท้องหรือเปล่า หรือว่าเคยท้องแล้วแท้งลูก รสลินโวยทันที

ส้มซ่าเห็นเพื่อนโกรธก็เข้ามาไกล่เกลี่ย แล้วชวนไปเที่ยวผับเปิดใหม่ที่พัทยาของกิ๊กเก่า ไปนุ่งบิกินีอวดฝรั่งกัน...ถวิกาอยากรู้เรื่องเมียน้อยอัสดมคนไหนที่ท้องแล้วทำแท้ง เห็นรสลินกับส้มซ่าไม่สนใจก็โพล่งขึ้นว่า ฉันท้อง! ได้ผล สองสาวหันขวับมาเบิ่งตาโต

เช้าวันต่อมา รสลินจัดแจงนัดคลินิกทำแท้งแล้วพากาก้ากับส้มซ่ามา ถวิกาแอบถามส้มซ่าว่าทำไมรสลินถึงรู้จักที่นี่ หรือว่าเคยทำแท้ง ไม่ทันที่ส้มซ่าจะตอบ รสลินบอกว่ารอครึ่งชั่วโมง หมอกำลังทำให้ลูกค้าอยู่ ถวิกากลัวความแตกจึงบอกว่าตนเปลี่ยนใจจะเก็บเด็กไว้รสลินดีใจ

“เมื่อวานฉันก็บอกแกแล้ว อย่าทำๆ ทำแท้งน่ะมันบาป ผู้หญิงที่ทำแท้งจะมีบาปติดอยู่ในใจไปตลอดชีวิต”

ถวิกายิ่งสงสัยว่ารสลินต้องเคยทำแท้งแน่...

พอรสลินบอกพยาบาลว่ายกเลิก ขณะกำลังจะกลับ มีเสียงเคาะประตูปังๆ! รสลินรู้แกวรีบบอกเพื่อนๆให้เผ่น แล้ววิ่งนำไปด้านหลังตึก ตำรวจบุกเข้ามาจับพยาบาลและหมอ สามสาววิ่งออกมาพ้นตึกแต่ก็มีตำรวจตามมาจับ ส้มซ่ากลัวพลั้งมือตีหัวตำรวจเลือดอาบ ทั้งสามจึงถูกจับไปขังที่สถานีตำรวจ รสลินโวยวายโทษกาก้าพาซวย

สามสาวคอตกถูกขังรวมกัน พักใหญ่ก็มีคนมาประกันตัว รสลินดีใจเข้าใจว่าเป็นอัสดม ถวิกาใจหายกลัวอัสดมจับได้ว่าตนคือกาก้าจะไม่ยอมออกจากห้องขัง พอรสลินกับส้มซ่าดึงตัวออกมา พบว่าคนที่มาประกันคือรัชดา ถวิกาดีใจรีบลาทุกคนแล้วดึงรัชดากลับ ส้มซ่าเรียกกาก้าให้รอ รัชดาแปลกใจทำไมเรียกถวิกาอย่างนั้น รสลินมองอย่างคุ้นหน้ารัชดามากแต่นึกไม่ออก

เปรียวโทร.เข้ามาพอดี ถวิกาจึงบอกว่า ตนโทร.หาทั้งเปรียวและโจ ไม่มีใครรับสายจึงต้องโทร.ให้คนอื่นมาช่วยแทน แล้วบอกว่ากลับไปจะเล่าให้ฟัง พอวางสาย รัชดาถามทำไมเธอถึงแต่งตัวแบบนี้ และทำไมเพื่อนถึงเรียกว่ากาก้า ถวิกาขอไปเล่าในรถกลัวอัสดมมาเจอ

“นี่คุณปลอมตัวไปตีสนิทเมียน้อยคุณอัสดม!”

“ขาเดานะคุณเนี่ย”

“ถวิกา คุณทุ่มเททำหลายอย่างมากเลย ทั้งปลอมตัวไปหลอกเมียน้อยเขา ยั่วเขา แล้ว...คุณก็ยอมเป็นของเขา” แววตารัชดาผิดหวังเจ็บปวด

ถวิกาเห็นแล้วสงสาร ตัดสินใจเล่าให้รัชดาฟัง “เมื่อวานที่โรงแรม เขาตั้งใจให้คุณไปเห็นค่ะ...เขาพาฉันไปโรงแรม จะเคลมฉัน แต่กลับอ้อยอิ่งเล่นมือถือ พอใกล้สามโมงถึงลุกขึ้นเช็กอิน ฉันเห็นคุณเดินเข้าโรงแรมมาเลยนึกได้ว่าคุณมาประชุมที่นี่ตอนบ่ายสาม คุณอัสดมตั้งใจพาฉันมาเวลาเดียวกันกับที่คุณมา”

“เขาตั้งใจประกาศศักดาให้ผมเห็นว่าคุณเป็นของเขา ผมแอบตามขึ้นไปข้างบนด้วย”

“สิ่งที่เกิดขึ้นในห้อง ไม่ใช่สิ่งที่คุณคิด”

ถวิกาเล่าให้รัชดาฟังว่า วันนั้นตนหลอกอัสดมว่าประจำเดือนมา เขาจึงพากลับ รัชดาหัวเราะสะใจที่เสือผู้หญิงอย่างอัสดมโดนลูบคม ถวิกาฉายแววตาแค้นขึ้น

“คอยดูนะคะ ฉันจะแล่เนื้อเสือผู้หญิงตัวนี้เป็นชิ้นๆ ให้เจ็บปวดทุกข์ทรมานจนต้องร้องขอชีวิต” รัชดาหยุดขำ งงที่เธอแค้นอัสดม ถวิกานึกได้ว่าหลุด “ฉันแค่เปรียบเทียบน่ะคุณ ใครจะบ้าแล่เนื้อคน”


“ทุกคำที่คุณพูด มันเต็มไปด้วยความรู้สึก คุณเกลียดเขามาก เขาทำอะไรให้คุณเจ็บช้ำน้ำใจเหรอถวิกา”

ถวิกาแก้ตัวไม่ออกหาทางชิ่งหนี บอกเขาว่าจะกลับแท็กซี่เองแล้ววิ่งไป รัชดายืนงงว่าเธอแค้นอะไรอัสดมนักหนา จึงไลน์ไปบอกถวิกาไว้ว่า เล่าให้ฟังได้ ตนอยู่ข้างเธอ...ถวิกาโมโหตัวเองที่ไม่น่าหลุดปากออกไป

ooooooo

วันต่อมา อัสดมเครียดทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว จึงสั่งรัชดาให้บินไปเคลียร์เรื่องกุ้งแช่แข็งถูกกักอยู่ที่ท่าเรือ รัชดาจะโทร.ไปเจรจา เขาไม่ยอม ให้บินไปเอาคำตอบที่ชัดเจน ลูกค้าก็เร่งและลูกค้าคนนี้รัชดาเป็นคนดีล เขาต้องไปจัดการให้เรียบร้อยคืนนี้ รัชดาแย็บ

“นี่ถ้าผมไม่อยู่ซักคน ใครจะแก้ปัญหาให้คุณครับเนี่ย”

“รัชดา นายอย่าหลงตัวเองว่าเก่งนักเก่งหนา นายมันก็แค่ลูกน้องคนนึงของฉัน ไม่มีนาย บริษัทฉันก็อยู่ได้” อัสดมไม่พอใจสายตาเยาะหยันของน้องเมีย

“ได้ยินอย่างนี้ผมก็หมดห่วงครับ ได้ลาออกอย่างสบายใจ”

“นี่นายจะลาออกเหรอ! ไม่สำนึกบุญคุณฉันมั่งเหรอ!”

“เลิกทวงบุญคุณเสียที ผมทำเงินให้คุณเป็นร้อยล้านแต่คุณให้เงินเดือนผมไม่ถึงแสน”

“รัชดา ที่นายบินสูงขึ้นมาได้ขนาดนี้ ก็เพราะฉัน!”

“ผมบินสูงขึ้นมาได้ ก็เพราะความสามารถของผมเอง!”

อัสดมยิ้มเหยียด แววตาแผ่อำนาจข่มหนุ่มรุ่นน้อง รัชดาไม่ชอบแววตาอัสดมเอาเสียเลย...รัชดากลับมาเก็บเสื้อผ้าเพื่อเดินทางในคืนนี้ จีน่ายืนมองหน้าเศร้า เขาจะพาเข้านอนก่อน สาทินีบอกน้องชายว่าวันนี้อัสดมจะมาหา จีน่าอยากรอเจอ รัชดาไม่พอใจตำหนิพี่สาว

“พี่อยากรอก็รอไปคนเดียวครับ อย่าให้จีน่าอดหลับอดนอนรอด้วย แล้วผมว่าคนที่อยากเจอเขาน่ะ คือพี่ ไม่ใช่จีน่า”

สาทินีหันมาถามจีน่าว่าอยากเจอลุงอัสไหม

หนูน้อยง่วงนอนจึงร้องงอแง รัชดาปรามพี่สาวและต่อว่าที่เธอรออัสดมมาตลอดไม่ใช่เพื่อลูก แต่เพื่อตัวเอง ว่าแล้วเขาก็ออกไปขึ้นรถแท็กซี่ที่เรียกมารับ สาทินีโกรธตามออกมาจะต่อว่า พลันเห็นมีรถแล่นมาก็ดีใจ แต่รถแล่นเลยไป เธอมัวเสียใจที่อัสดมผิดคำพูด จนลืมลูกน้อยที่ยืนง่วงหาวนอนอยู่ข้างๆ

ที่อัสดมไม่ได้ไปหาสาทินีเพราะชลิตาไม่สบาย เขาจึงดูแลหายาให้ทาน ชลิตาไม่ค่อยอยากกินกลัวกระเทือนลูกในท้อง แต่อัสดมรบเร้าให้กินเพื่อเธอจะได้นอนหลับพักผ่อน จากนั้นเขาก็มานั่งทำงานที่ห้องทำงาน มีข้อความไลน์จากรสลินเข้ามา พอเขาอ่านก็ตกใจมาก รีบไปหารสลินที่ผับ...รสลินกำลังเต้นอยู่กับส้มซ่า

อัสดมเข้าไปดึงตัว หญิงสาวดีใจที่เห็นสามีมาหา

อัสดมดึงรสลินออกมาข้างนอก ถามว่าที่ส่งไลน์ไปบอกเป็นความจริงหรือ รสลินงงเพราะวันๆส่งไลน์หาเขาเยอะมาก อัสดมจึงเน้นว่า

“เมื่อกี้คุณไลน์ไปบอกว่า คุณเคยท้อง! เมียผมให้เงินคุณล้านนึงไปทำแท้ง...คุณไปบอกตาว่าท้อง แต่ไม่บอกผมเนี่ยนะ นี่ถ้าตาเขาไม่รู้ ผมจะให้คุณเก็บลูกไว้ เขาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของผม” รสลินฟังแล้วหน้าเหวอ

ถวิกาแอบฟังอยู่มุมหนึ่ง สะใจมากที่ทำให้อัสดมรู้สึกเจ็บปวดที่เมียหลวงฆ่าลูกเมียน้อย รสลินตั้งสติได้ขอดูข้อความที่เขาได้รับ พอเห็นเวลาที่ข้อความส่งก็เดาได้ว่าใครเป็นคนทำ

“คุณอัส รสเป็นพริตตี้ต้องดูแลตัวเอง ไม่มีใครจ้างพริตตี้ท้องทำงาน รสไม่เคยท้องค่ะ!”

ถวิกาได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจ ทันใดนั้นเอง ส้มซ่าเดินมาทักเสียงดังว่ากาก้ามาทำอะไร รสลินได้ยินปรี่เข้าไปดึงตัวจะเอาเรื่อง อัสดมเดินตามมา ถวิการีบก้มหน้าหลบ โชคดีที่ไฟสลัว ส้มซ่าเตือนให้ระวังเด็กในท้องกาก้า พอดีชลิตาโทร.ตาม อัสดมจึงเดินห่างออกมารับสาย โกหกเมียว่าออกมาฉลองกับเพื่อนกำลังจะกลับ พอวางสายก็หันไปสั่งรสลินให้เตือนเพื่อนอย่าลามปามอีก พูดจบก็กลับไปโดยไม่ทันมองหน้ากาก้า

ถวิกาพยายามอธิบายกับรสลินว่า ที่ทำไปเพราะหวังดี “ก็ฉันคิดว่าแกเคยท้องกับเขา แล้วเมียหลวงเขาบังคับให้แกทำแท้ง ฉันเลยทวงความเป็นธรรมให้แกน่ะ”

รสลินบ่นว่าสอดรู้จนได้เรื่อง ถวิกาโทษส้มซ่าทำให้เข้าใจผิด ที่บอกว่ารสลินเคยไปที่คลินิกทำแท้งนั่น ส้มซ่าสวนว่าที่เคยไปน่ะคือพาเพื่อนไปทำแท้ง จึงรู้สึกผิดมาตลอด ถวิกาหน้าเจื่อนยอมรับว่าตัวเองตีความผิดไปเอง

ด้านอัสดมกลับถึงบ้านก็โกหกชลิตาว่าทิ้งเพื่อนกลับมาก่อน เพื่อนๆบ่นอุตส่าห์เลี้ยงฉลองให้ที่มีลูก ถ้าได้ลูกชายตนคงต้องปิดบ้านฉลองใหญ่บ้าง ชลิตาได้ยินอย่างนั้นก็ตัดสินใจพูดให้เขาดีใจว่า เราได้ลูกชาย เรากำลังมีทายาทสืบสกุล อัสดมดีใจมากกอดเธอแน่น พลันนึกได้ว่าชลิตาเพิ่งท้องไม่ถึงเดือน รู้เพศลูกแล้วหรือ ชลิตายิ้มอย่างมีเลศนัย

ในขณะเดียวกัน ถวิกากลับมาเล่าให้เปรียวฟังว่ารสลินไม่เคยทำแท้ง เปรียวยิ่งฟันธงว่าต้องเป็นสาทินี แต่ถวิกาเห็นว่าสาทินีดูอ่อนหวานไม่น่าจะกล้าทำแท้ง เปรียวย้อนถาม เวลามองผู้หญิงที่อ่อนหวานเรียบร้อยเป็นแม่บ้านแม่เรือน คิดไหมว่าเขาจะเป็นเมียน้อย ถวิกาส่ายหน้า เปรียวสรุป เพราะฉะนั้นสาทินีอาจทำอย่างอื่นที่คาดไม่ถึง ถวิกาคิดว่าชลิตาเป็นคนบังคับให้ทำ

ooooooo

สองสามวันผ่านไป สาทินีจมอยู่กับความทุกข์ อยู่กับการรอคอยอัสดม ใส่อารมณ์กับจีน่าจนหนูน้อยร้องไห้จ้า...ถวิกาโทร.มาก็ไม่รับสาย แปลกใจว่าโกรธอะไร เปรียวเตือนอย่าคิดไปหลอกถามให้เหนื่อย ถวิกาเลยคิดว่าหรืออัสดมจะซุกเมียน้อยไว้อีกคน

“เขาอยู่ในสายตาแกตลอด แกเห็นเขาแอบไปหาผู้หญิงที่ไหนอีกไหมล่ะ งั้นก็ต้องเป็นสาทินี” ถวิกาไม่ปักใจเชื่อ ขอพิสูจน์ให้แน่ใจก่อน แล้วค่อยวางแผนต่อ

ถวิกาพยายามโทร.หารสลินแต่เธอไม่รับสาย ส้มซ่าทนไม่ไหวกดรับแล้วขอให้รสลินปรับความเข้าใจกับกาก้า รสลินจึงกรอกเสียงไปว่า ยังไม่หายโกรธถึงไม่รับสาย ถวิกาสวน

“อย่าเพิ่งวางรส! ฉันมีข่าวมาบอกแกเกี่ยวกับสาทินี” รสลินสนใจขึ้นมาทันที “วันก่อนฉันไปร้านเขา ได้ยินเขาคุยกับเด็กในร้าน ว่าให้ไปแก้กรรมทำแท้งที่ไหน เขารู้ละเอียดยิบเลยแก แก้กรรมทำแท้งต้องทำอะไรบ้าง ฉันว่าเขาต้องเคยทำ...”

“สาทินีเคยทำแท้งงั้นเหรอ!” รสลินไม่อยากจะเชื่อ ถามว่าท้องกับใคร

“ก็ผัวเสี่ยแกไง!”

รสลินช็อกไปชั่วครู่แล้วแล่นมาหาสาทินีที่ร้านกับส้มซ่า สองเมียน้อยปะทะคารมกันทันที สาทินีแม้จะดูอ่อนโยนแต่ก็ไม่ยอมรสลิน ส้มซ่าโกรธจะเข้าตบ รสลินห้ามไว้ จะจัดการเอง

“มีพรายกระซิบมาบอกฉันว่าเธอท้องกับคุณอัส แต่ฉันไม่เชื่อหรอก คุณอัสน่ะระวังสุดๆ”

“เขาระวังกับเธอ แต่อาจไม่ระวังกับฉันนะ ซักวันฉันอาจจะท้องก็ได้”

“ท้องกับชู้น่ะสิ! เธอเคยท้องกับชู้ใช่ไหม ถึงต้องไปทำแท้ง”

“อย่าเอาความคิดต่ำๆของเธอมาใส่ร้ายฉัน!เมื่อไหร่นะคุณอัสจะตาสว่าง ทิ้งผู้หญิงต่ำตมโสมมอย่างเธอ”

“อายุการใช้งานของฉันยังเหลืออีกเยอะ แต่เธอน่ะอายุการใช้งานเกินเพดานแล้ว ถ้าเป็นเรือก็ใกล้ปลดระวาง แล้วยิ่งตอนนี้คุณอัสได้ลูกชายด้วย”

สาทินีตกใจ รสลินเยาะที่อัสดมไม่ได้บอก แต่เขาบอกตน ให้คิดดูว่าเขาแคร์ใคร

“ฉันขอถอนคำพูดเมื่อกี้นะ ปลดระวางใช้ไม่ได้กับเธอแล้ว สถานะของเธอตอนนี้ต้องขึ้นป้ายว่า สินค้าถูกโละทิ้ง!”

สาทินีโกรธตบหน้ารสลินฉาดใหญ่ รสลินจะตบคืนแต่โดนจับมือไว้ ส้มซ่าหันไปเห็นเด็กในร้านถ่ายคลิปก็เข้าไปห้ามจึงยื้อยุดจนเกิดตบกันนัว ส้มซ่าถีบเด็กกระเด็นไปชนรสลินล้มสะโพกคราก รสลินลุกขึ้นด่าทิ้งท้าย

“นังสาทินี! ซักวันคุณอัสต้องทิ้งแก นังผู้หญิงตอแหลสร้างภาพ!”

คำพูดของรสลินทำให้สาทินีเดือดระอุ บุกมาหาอัสดมที่บริษัท อัสดมกำลังนั่งทำงาน สาทินีพรวดพราดเข้ามาสีหน้าโกรธขึ้งก็ตกใจ รีบไปล็อกประตูห้อง แล้วหันมาต่อว่าที่บอกแล้วไม่ให้มาที่นี่ สาทินีระเบิดอารมณ์ใส่

“ที่ทำงานผัว ทำไมเมียจะมาไม่ได้คะ!...วันพุธที่แล้วคุณสัญญาจะไปหานี แต่คุณก็ไม่ไป วันนี้คุณต้องไปบ้านนี”

“กล้าดียังไงมาสั่งผม! สาทินีคนเดิมที่น่ารักอ่อนหวานหายไปไหนแล้ว”

“ก็คุณนั่นแหละทำให้ผู้หญิงคนนั้นหายไป! พอคุณมีลูก คุณก็ลืมนีลืมจีน่า นีต้องลุกขึ้นมารักษาสิทธิ์ของตัวเอง ต่อไปนี้คุณต้องไปนอนค้างบ้านนีทุกอาทิตย์ เมียคุณตั้งกฎได้ นีก็ตั้งได้”

“สถานะของคุณกับตามันต่างกันนะนี”

“ต่างกันตรงไหนคะ! ก็เป็นเมียคุณเหมือนกัน”

“ได้! จะเอาอย่างนี้ก็ได้ ต่อไปนี้ผมจะไปหา

จีน่าที่โรงเรียน จะได้ไม่ต้องเจอคุณ”

สาทินีตกใจเสียงกร้าว  “นี่คุณอัสจะเลิกกับนีเหรอคะ!”

“มันขึ้นอยู่กับคุณ ถ้าคุณยังบีบคั้นผมไม่หยุด ผมก็พร้อมจะแตกหัก!”

เมื่อสาทินีโดนอัสดมแรงกลับก็อ่อนลง...ถวิกาแอบฟังอยู่หน้าประตู แต่ไม่ได้ยิน สาทินีเปิดประตูออกมาท่าทางโมโหมาก พอเห็นถวิกาก็พาลใส่ที่ไม่ยอมส่งข่าวว่าอัสดมได้ลูกชาย ถวิกาแก้ตัวไม่คิดว่าสำคัญ สาทินีปรี๊ดใส่ว่าสำคัญ! อัสดมอยากมีลูกชาย แต่เขาจะไม่สมหวัง! พูดจบสาทินีก็กลับไป...ถวิกาขนหัวลุก สัมผัสได้ว่าผู้หญิงคนนี้ร้ายไม่เบา

ooooooo

บ้านอัสดมจัดงานเลี้ยงหมู่ญาติและเพื่อนๆ ฉลองที่ได้ลูกชาย ชลิตายิ้มแย้มพูดคุยกับแขก ป้าอร ญาติผู้ใหญ่ของอัสดมเอาของขวัญมาให้ เป็นของสำหรับเด็กชาย อัสดมพาป้าไปอวดห้องลูก ท่าทางเขามีความสุขมาก ชลิตาเห็นสามีมีความสุขก็พลอยมีความสุขไปด้วย

ทันใดนั้นเองความสุขของเธอก็หายวับไปกับตา เมื่อสาทินีจูงจีน่าเดินเข้ามาในงาน โสภาปราดเข้าไปขวางหน้าแต่โดนผลักกระเด็น สาทินีเข้ามาเผชิญหน้ากับชลิตา เธอถามว่าต้องการอะไร

“ฉันต้องการสถานะที่ฉันควรจะได้มาตั้งนานแล้ว”

“สถานะเมียน้อย เธอก็ได้ไปนานแล้วนี่”

สาทินีเพิ่งสังเกตเห็นว่าที่นี่มีงานเลี้ยงจึงเยาะ “เลี้ยงฉลองที่จะมีลูกสินะ ดีเลย คนอยู่กันเยอะ ได้มีพยานรับรู้เยอะ”

“รับรู้ความเลวของเธอน่ะเหรอ” ชลิตาตอกหน้า


สาทินีมองด้วยรอยยิ้มร้าย ดันจีน่าออกมายืนข้างหน้า ตั้งใจให้ทุกคนได้เห็น พอเธอกำลังจะประกาศ ก็มีมือหนึ่งมาดึงตัวจีน่าไป เธอหันขวับไปมองแล้วตกใจที่เป็นรัชดา...เขากลับจากอเมริกา เห็นสาทินีพาจีน่าขับรถออกจากบ้าน จึงให้รถแท็กซี่ขับตามมาจนถึงที่นี่ รัชดาต่อว่าพี่ไม่ควรพาจีน่ามา แล้วชวนหนูน้อยกลับบ้าน สาทินีไม่ยอม

“แดนอยากให้พี่บอกความจริงจีน่า พี่ก็พามาบอกนี่ไง”

“พี่ใช้จีน่าเป็นเครื่องมือต่างหาก!”

จีน่าร้องอยากกลับบ้าน รัชดาจูงหนูน้อยและลากกระเป๋าเดินทางออกมาที่รถสาทินี แต่สาทินีเดินตามมาแล้วเปลี่ยนใจกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง...ชลิตากำลังฟ้องอัสดมว่าสาทินีตั้งใจมาทำลายงานเลี้ยง เขาอ้างว่ามาทวงสถานะตัวเอง ตนไม่เข้าใจว่าลูกสาวรัชดาเกี่ยวอะไรด้วย

“นีเขาเคยขอให้ผมรับลูกรัชดาเป็นลูกบุญธรรมน่ะ” อัสดมคิดคำโกหกได้อย่างไว

ชลิตาโกรธที่เมียน้อยคิดเอาหลานมาผูกมัด ไม่ทันไร สาทินีกลับเข้ามาพูดกับอัสดม

“ดีใจมากสินะคะที่ได้ลูกชาย นีขอแสดงความเสียใจด้วย ลูกในท้องเมียคุณอาจจะเป็นลูกสาว คุณโดนเมียหลอก!”

“คุณไม่รู้จริงอย่ามาว่าเมียผม ตาให้หมอเลือกเพศลูกตอนทำกิฟต์”

สาทินีหัวเราะเยาะที่ชลิตาโกหกเอาหมอมาอ้าง ประกาศเสียงดังว่า หมอทำกิฟต์ไม่สามารถเลือกเพศเด็กได้ มันผิดกฎหมาย! อัสดมแทบช็อก สาทินีท้าให้ไปถามที่โรงพยาบาล และจะส่งเบอร์โทร.ให้ ชลิตาหน้าชาที่โดนแฉความลับ เดินหนีขึ้นบ้าน อัสดมตามไปเคลียร์ คาดคั้นถามว่าที่สาทินีพูดเป็นความจริงใช่ไหม ชลิตาบ่ายเบี่ยง

“คืนที่ตาบอกว่าได้ลูกชาย แล้วผมสงสัย ท้องไม่ถึงเดือนรู้เพศลูกได้ยังไง ตาว่าตาให้เงินพิเศษหมอไปห้าล้าน ขอให้หมอเลือกเพศลูกให้...บอกความจริงมา ห้ามโกหก!” อัสดมเสียงเข้ม

ชลิตาอึกอักอยู่ชั่วครู่ก็ระเบิดออกมา “ก็อัสชอบกดดันตาเรื่องลูก อัสอยากได้ลูกชาย ตาก็เลยพูดในสิ่งที่อัสอยากได้ยิน”

อัสดมผิดหวังมากที่ภรรยาโกหก ชลิตารีบบอกว่าหมอบอกว่าลูกในท้องเป็นผู้ชาย อัสดมถามว่าหมอไหน เธอหลบตา เขารู้ทันทีว่าเธอหมายถึงหมอดูก็ยิ่งขุ่นเคือง ชลิตาย้ำหนักแน่น

“หมอดูคนนี้แม่นมากนะคะอัส ทีแรกตาก็ไม่เชื่อ แต่พอหมอบอกว่าตาฝันเห็นอีกา ฝันเห็นเด็กทารกผู้ชายมันตรงเผงเลย พอหมอบอกว่าตาท้องลูกชาย ตาก็เชื่อค่ะ”

อัสดมโกรธมองภรรยาอย่างผิดหวัง หมดคำพูดใดๆ กลับลงมาขอโทษเพื่อนๆและญาติ ขอปิดงานเลี้ยง สาทินีรอจะคุยกับอัสดม เยาะว่าชลิตาคงยอมรับแล้วว่าหลอกเขา โสภาเถียงแทนว่าเจ้านายท้องลูกชายจริง อัสดมปรามให้หยุด แล้วให้รัชดาพาสาทินีกลับไป สาทินีโวยวายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อัสดมสุดทนแผดเสียงไล่ให้ออกไปจากบ้าน จีน่าร้องไห้จ้า รัชดาอุ้มปลอบ

“ผมจะพาลูกกลับบ้าน พี่นีจะอยู่ต่อทั้งที่เจ้าของบ้านเขาไล่แล้ว มันก็เรื่องของพี่!”

สาทินีไม่ยี่หระ ยิ้มเยาะที่แฉชลิตาได้สำเร็จ เดินตามน้องชายออกไป อัสดมเสียใจสุดๆ

กลับถึงบ้าน รัชดากับสาทินีสาดอารมณ์ใส่กันหลังเอาจีน่าเข้านอนแล้ว รัชดาหมดความนับถือพี่สาว ประกาศจะไม่ยุ่งเรื่องของพี่อีก ตนมั่นใจว่าตนรักหลานมากกว่าพี่รักลูก สาทินีปรี๊ด

“อย่าดูถูกความรักของพี่นะแดน! กับน้อง พี่ยังเสียสละให้ได้”

“ผมต่างหากเสียสละให้พี่ ผมยอมรับเป็นพ่อของลูกพี่ ผมยอมโดนมองว่าเป็นพ่อหม้ายเมียทิ้ง พี่นี พี่เป็นพี่สาวที่เห็นแก่ตัว!”

“ถ้าพี่เห็นแก่ตัว พี่จะยอมเอาตัวเข้าแลก หาเงินส่งน้องเรียนเหรอ”

รัชดาสวนว่าเงินนั้นเป็นเงินที่พ่อกู้มา สาทินีสารภาพว่าที่บอกอย่างนั้นเพื่อให้น้องสบายใจ เงินที่พ่อกู้มาหมดไปแล้ว เขากำลังเรียนปริญญาโทอยู่ ตอนนั้นอัสดมยื่นมือเข้ามาช่วย ให้เงินหนึ่งล้านที่ตนโอนไปให้ ...รัชดาอึ้งเพิ่งรู้ความจริงว่าอัสดมเป็นคนส่งให้เรียนต่อ เขานึกถึงคำพูดทำนองทวงบุญคุณของอัสดม รู้สึกเสียหน้า เสียใจ เสียศักดิ์ศรีอย่างมาก

อัสดมเสียใจที่ชลิตาโกหกเรื่องลูก จึงมาหาความสุขกับรสลิน และบ่นถึงสาทินีด้วยว่างี่เง่าพอกัน มาอาละวาดที่บ้าน ดีที่รัชดามาเอาตัวกลับ รสลินได้ยินชื่อรัชดาก็นึกได้ว่าคนที่มาประกันตัวกาก้าวันนั้นคือรัชดา อัสดมประหลาดใจที่คนอย่างรัชดารู้จักพวกพริตตี้อย่างรสลินด้วย

ooooooo

รุ่งเช้า อัสดมขับรถมาทำงานจะเข้าที่จอด ต้องชะงักเมื่อเห็นธูปหนึ่งดอกปักบนก้อนดินขวางอยู่ เขาแปลกใจใครมาเล่นพิเรนทร์...ถวิกาแอบมองด้วยแววตาแค้น

โสภามาดูแลชลิตาที่บ้าน เธอมีสีหน้าอมทุกข์ ไม่ยอมกินข้าว โสภาปลอบให้นึกถึงลูกในท้อง ชลิตาอึ้งยอมลุกขึ้นจากเตียง พลันโสภาต้องตกใจเมื่อเห็นมีเลือดเปรอะที่ชุดนอนของชลิตา อัสดมรู้ข่าวรีบตามมาที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าไม่แท้งเป็นอาการของการตั้งครรภ์อ่อนๆ ชลิตาดีใจที่สามีกลับมาหา แต่อัสดมยังมีท่าทีหมางเมิน เขาพาชลิตากลับบ้านแล้วจะไปทำงานต่อ ชลิตาพยายามง้อ

“อัสคะ ตายอมให้อัสมีเมียน้อย แต่ตาไม่ยอมให้อัสหมางเมินตา ถ้าลูกในท้องตาเป็นผู้หญิง ตาก็จะทำกิฟต์ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมีลูกชายให้อัสค่ะ”

“วินาทีที่ผมรู้ว่าได้ลูกชาย เหมือนมีคนมาจุดพลุฉลองในหัวผม แสงพลุเจิดจ้าสว่างไสว ความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นได้ครั้งแรกครั้งเดียว”

ชลิตาซึมลงที่ง้อไม่สำเร็จ สาวใช้เอากล่องเค้กที่มีคนส่งมามาให้ หน้าเค้กเขียนว่า...ยินดีด้วยที่ได้ลูกชาย...อัสดมคิดว่าเป็นญาติที่มาร่วมงานไม่ได้ จึงส่งมาย้อนหลัง แต่ชลิตากลับบอกว่าไม่ใช่ เพราะกล่องเค้กมีชื่อร้านสาทินีเบเกอรี!

อัสดมโกรธมาเอาเรื่องสาทินีที่ร้าน สาทินีไม่ยอมรับในตอนแรก สุดท้ายก็ว่าสมควรแล้ว

“คุณอัสขา ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่รักคุณ จริงใจกับคุณเท่านี้อีกแล้ว ตอนนีท้อง นีรู้ว่าคุณอยากได้ลูกชายมากแต่นีก็ไม่หลอกให้คุณดีใจเหมือนที่เมียคุณทำ”

“ไม่ว่าตาเขาจะเป็นยังไง เขาก็ได้ชื่อว่าเป็นผู้หญิงที่ผมแต่งงานด้วย”

สาทินีเพิ่งรู้แจ่มแจ้งว่าอัสดมหลอก ไม่เคยคิดจะหย่า แต่เขาก็โบ้ยความผิดว่าเธอเป็นคนทำให้ไม่อยากหย่า นับวันเธอยิ่งงี่เง่า เรียกร้องและสร้างปัญหา ต่อไปเขาจะไปหาลูกที่โรงเรียนบ่อยๆแต่จะมาหาเธอนานๆที สาทินีอยากจะร้องกรี๊ด ด้วยความโกรธจึงขู่ว่าจะพาลูกหนีไปอยู่ที่อื่น อัสดมกลับหัวเราะเยาะว่าคนอย่างเธอไม่สามารถทำอย่างนั้นได้...แววตาสาทินีแรงกล้ามาก

ในขณะที่รสลินงุนงงที่สาทินีไม่โทร.มาด่าเสียที เพราะตนเป็นคนสั่งเค้กไปแกล้งชลิตา แต่ก็ถือว่าภารกิจเสี้ยมสำเร็จ

เล่นงานสาทินีเสร็จ อัสดมกลับมาบริษัท โสภารีบบอกว่ารัชดารออยู่ในห้อง อัสดมเข้ามาหาคิดว่าเขามาพูดให้พี่สาว แต่กลับไม่ใช่ รัชดาหยิบเงินสดออกมาวางบนโต๊ะจำนวนหนึ่ง

“หนึ่งล้านบาท เงินที่คุณส่งผมเรียนปริญญาโท”

อัสดมเห็นสีหน้ารัชดาเจื่อนและไม่สบตาก็ได้ทีข่มว่าคงรู้แล้วว่าที่เขาบินสูงขึ้นมาได้เพราะใคร รัชดาขอบคุณอีกครั้งและย้ำว่าเราหมดหนี้กัน แล้วยื่นจดหมายลาออก อัสดมคิดว่าเขาไม่กล้าอยู่สู้หน้า จึงบอกให้คิดเสียว่าตนเป็นพี่เขย รัชดาส่ายหน้า

“อยู่ไปผมก็อึดอัดครับ แล้วผมเองก็อยากไปหาประสบการณ์ใหม่ๆกับบริษัทอื่น ผมไม่เคยลาพักร้อนเลย งั้นตอนนี้ผมขอใช้สิทธิ์ลาพักร้อนถึงสิ้นเดือนนะครับ”

“ฉันไม่อนุมัติ! นายต้องอยู่ทำงานให้ฉัน ทดแทนบุญคุณฉัน!”

รัชดาไม่สนใจ...ถวิกายืนรออยากรู้ว่ารัชดาคุยอะไรกับเขา ฝืนยิ้มบอกเธอว่าลาออกแล้ว ให้เธอเลี้ยงส่งไม่ต้องมีโคโยตี้ ถวิกาใจหายเป็นห่วงว่าเขาจะไปทำงานที่ไหน แต่เขากลับทำเฮฮาว่าหนุ่มฮอตอย่างเขามีงานให้เลือกเยอะ ถวิกาเห็นแววตาเศร้าแฝงอยู่ในดวงตาเขา

รัชดากลับมาบ้าน เจอสาทินีตั้งป้อมต่อว่าที่เขาลาออก รัชดายิ่งสะเทือนใจสวนกลับ

“พี่นีครับ ถึงผมจะชอบว่าพี่เรื่องจีน่า เรื่องคุณอัสดม แต่ผมก็อยู่ข้างพี่เสมอ วันนี้ผมมองข้างๆตัวเอง ไม่มีใครอยู่ข้างผมเลย”...ด้วยความที่รักหลงสามีมาก สาทินีจึงไม่สงสารน้องสักนิด

ooooooo

ชลิตาเครียดกับเรื่องเค้กที่ส่งมา จนทำให้รู้สึกปวดท้อง...ในขณะที่อัสดมขับรถมาถึงบริษัทจะเข้าที่จอด เจอถังสังฆทานวางอยู่ก็แปลกใจ ลงจากรถมาหิ้วถังหลบไป ถวิกาแอบมองยิ้มๆ ทำทีเดินเข้ามารับถังจากเขา บอกว่าคงมีคนอยากชวนเขาไปทำบุญแต่ลืมแนบการ์ดเชิญ

ทางสาทินีลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ออกมาพร้อมกับจูงจีน่าที่แต่งตัวเหมือนจะไปเที่ยว รัชดาเห็นก็ถามว่าทำไมไม่ให้ลูกไปโรงเรียน สาทินีตอบหน้าเครียด

“เมื่อวานพี่ให้โอกาสคุณอัสอีกหนึ่งวัน แต่เขาก็ไม่มา พี่เลยจะพาจีน่าหนีเขาไป”

รัชดาไม่เห็นด้วย ลูกจะต้องเรียนหนังสือ สาทินีบอกไปแค่เดือนเดียวไม่เสียการเรียน

“เดือนนึงนี่ไม่เสียเลยนะครับ ผมเห็นคนเป็นแม่ส่วนใหญ่ เวลาเขาจะทำอะไรก็นึกถึงลูกก่อน แต่พี่น่ะนึกถึงตัวเองก่อน ลองถามตัวเองดูนะครับ พี่สมควรเป็นแม่ใครรึเปล่า!”

สาทินีโมโหตบหน้าเขาฉาด ดึงจีน่าไปขึ้นรถ หนูน้อยร้องไห้จะอยู่กับพ่อ รัชดาเศร้าใจเห็นจีน่าเกาะกระจก มองตนจนลับตา...รัชดาไม่รู้จะทำอย่างไร จึงมาหาถวิกาที่คอนโด แล้วก็ได้เห็นเธอขับรถป้ายแดงเข้ามาจอด เขายิ่งรู้สึกต่ำต้อยหันหลังจะกลับ ถวิกาเห็นเสียก่อนจึงเรียกเขาขึ้นมาบนห้อง

ถวิกาต้มบะหมี่ให้รัชดากิน แล้วถามว่าเขาเลือกหรือยังว่าจะทำงานที่ไหน เขาพยักหน้ารับแล้วเหน็บว่ารถเธอสวยแต่หัดล้างเสียบ้าง ถวิกาว่าอยากเอาโคลนป้ายด้วยซ้ำ แล้วบอกว่ารถนั้นอัสดมซื้อให้ ตนไม่อยากจะขับก็กลัวเขาจะสงสัย รัชดาฟังเฉยๆไม่ซักถาม

พออัสดมรู้ว่าชลิตาปวดท้องก็พามาหาหมอ หมอตรวจแล้วบอกว่า คนไข้เครียดมากจึงเกิดเป็นความดันสูง ทำให้มีผลกับเด็ก อัสดมอ่อนลงทันที หันมาเอาใจชลิตาตามเดิม

หลังกินบะหมี่เสร็จ รัชดาจะกลับ ถวิกาไม่เห็นรถ เขาอ้างว่าจอดข้างนอกไม่อยากบอกว่าขายรถเอาเงินใช้หนี้อัสดม...ถวิกาเอะใจแอบตามรัชดาไป จึงเห็นว่าเขาขึ้นรถเมล์ เธอแอบขึ้นประตูหลังและจ่ายค่าโดยสารให้เขา ก่อนจะย้ายมานั่งคู่กัน รัชดาอ้างว่าอยากนั่งรถเล่น กลับบ้านไปก็ไม่มีอะไรทำ ถวิการู้ว่าเขาโกหก รัชดายอมเล่าอย่างท้อใจที่สุดท้ายอัสดมก็อยู่เหนือตน

“จริงอยู่ค่ะ เขาเป็นคนเก่ง ฉลาด เป็นผู้บริหารที่ประสบความสำเร็จ แต่เขาไม่ใช่คนดี คุณอย่าลดตัวไปเทียบกับเขาเลยค่ะ”

“คุณพูดเพราะเข้าข้างผม”

“ฉันพูดเพราะมันเป็นความจริง คนที่ใช้ความเก่ง ความฉลาดรังแกคนอื่น คนคนนั้นก็คือคนเลวในคราบคนดี”

รัชดาแปลกใจที่ถวิกาพูดราวกับเกลียดอัสดม แต่ทำไมพยายามเอาตัวเข้าไปพัวพันกับเขา ด้านอัสดมมีรสลินปลอบใจ เธอบอกเขาว่า กาก้าบอกว่ารัชดาเป็นเพื่อนพี่ชาย แต่ตนไม่เชื่อ คิดว่าเขาเป็นพ่อของลูกในท้องกาก้า อัสดมตกใจที่รัชดาทำผู้หญิงท้อง

อัสดมมาทำงาน สั่งถวิกาให้โทร.ตามรัชดาให้ได้ ห้ามคุยเรื่องส่วนตัว ให้บอกให้เขาโทร.หาตนเท่านั้น ในเวลานั้น โสภาออกไปซื้อข้าว พอกลับมาที่ห้องพักไม่เห็นชลิตาก็ตกใจ

ชลิตาแอบหนีออกมาหาหมอดู เพื่อขอให้หมอช่วยไม่ให้วิญญาณร้ายทำร้ายลูกในท้อง หมอดูจึงให้ยันต์ไว้พกติดตัว...อัสดมรู้จากโสภาว่าชลิตาหายไปก็รีบมาที่โรงพยาบาล ต่อว่าโสภายกใหญ่ ทันใดนั้น ชลิตากลับมา เธอโกหกว่าไปร้านสระผม แต่อัสดมไม่เชื่อดักคอว่าเธอไปหาหมอดู ชลิตาหน้าเจื่อนยอมรับว่ากลัว ต้องหาทางปกป้องลูก อัสดมไม่พอใจหาว่างมงาย

ชลิตาโกรธ “อัสไม่เชื่อก็เรื่องของอัส! แต่ตาเชื่อ! คืนนี้ไม่ต้องนอนเฝ้าตานะ ให้โสภาเฝ้า”

อัสดมโมโหออกมายืนสงบสติอารมณ์ โสภาตามออกมาส่ง จึงถูกเขาตอกหน้าว่า เธอเป็นคนเอาเรื่องงมงายมาใส่หัวชลิตา เธอทำให้ครอบครัวตนเดือดร้อน โสภาหน้าเจื่อนสนิท...อัสดมเดินหงุดหงิดมาจะขึ้นรถ เห็นที่กรวดน้ำวางอยู่บนหลังคารถ ก็แปลกใจคว้าลงมา ทำให้น้ำกระฉอกใส่เสื้อ ที่เหลือก็เททิ้ง ถวิกาแอบมองอยู่ในมุมมืดอย่างพอใจ

รุ่งเช้า ถวิกาทำทีส่งซองขาวให้อัสดมร่วมทำบุญ เขาจึงใส่เงินไปหนึ่งพัน เธอให้เขากล่าวอนุโมทนา

บ่ายวันนั้น ถวิกาต้องตกใจเมื่อเห็นประกาศแปะที่บอร์ดว่า ประกาศเลิกจ้างนายรัชดา ผู้จัดการฝ่ายการตลาด ...ถวิการีบโทร.หารัชดาแต่ติดต่อไม่ได้ จึงเข้ามาถาม

อัสดมทำไมถึงทำแบบนี้ เขาหาว่ารัชดาขาดงานเกินสามวัน ไม่สนว่าเขาลาพักร้อนเพราะไม่ได้อนุมัติ แล้วย้อนถามทำไมถึงห่วงใยรัชดา ถวิกาแก้ตัวว่าเป็นห่วงในฐานะเพื่อนร่วมงานเท่านั้น

ooooooo


ละครระบำมาร ตอนที่ 6 อ่านระบำมารติดตามละครระบำมาร ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย วีรภาพ  สุภาพไพบูลย์, ทัศนียา การสมนุช,อาทิตย์  ตั้งวิบูลย์พาณิชย 26 ส.ค. 2561 07:15 2018-08-29T00:05:51+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ