นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    พราว

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: อั้ม พัชราภา ประกบ เวียร์ ศุกลวัฒน์ ใน "พราว"

    ทันทีที่ติณห์ขึ้นรถ เขาบอกกับมาโนชที่ขับรถอยู่ว่าเราต้องรีบลงมือกับพราวตอนที่สมชายไม่อยู่ ส่วนตำรวจสองคนที่สมชายส่งมาอารักขาพราวนั้นเขาบอกว่าไม่มีพิษสงเท่าสมชาย

    มาโนชนึกขึ้นได้บอกว่ายังมีอีกเรื่อง คือที่แฟรงค์ถูกรถเข็นร่วงใส่นั้นเป็นฝีมือของจันทร์จรี แต่มีเรื่องอะไรกันไม่รู้

    “หึ...จะเรื่องอะไร ก็ปัญหาเกาเหลาระหว่างดารากับอดีตผู้จัดการนั่นแหละ แต่คนที่โดนน่าจะเป็นนังพราวมากกว่าไอ้แฟรงค์” ติณห์พูดอย่างเสียดาย

    เมื่อตำรวจสองนายส่งพราวถึงที่พักแล้วก็ไปพบสมชายที่ริมถนนแห่งหนึ่ง รายงานว่าส่งพราวถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้จะตามไปดูแลที่กองถ่าย

    “ผมฝากด้วยนะ ต้องจับตาดูคุณพราวอย่าให้คลาดสายตาเลย รายงานผมตลอดเวลา เห็นอะไรผิดปกติไม่ชอบมาพากลโทร.บอกผมทันที อ้อ...แล้วคุณพราวเขาเป็นยังไงบ้าง”

    “ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ครับ เฉยๆนิ่งๆ มีไฮโซติณห์ตามดูแลไม่ห่างเลย”

    “โอเค...ผมอยากรู้แค่นี้แหละ” สมชายตอบเซ็งๆ เมื่อรู้ว่าติณห์ประกบพราวไม่ยอมห่าง เตะล้อรถระบายอารมณ์ด้วยความคิดถึงและห่วงหวง

    พราวเองก็ซึมเศร้าอยู่ในห้องนอนเมื่อชีวิตไม่มีสมชาย

    ส่วนสุดเขตต์ทำงานหามรุ่งหามค่ำจนตีหนึ่งยังไม่เลิกงาน แต่เขาก็มีพลังกำลังใจที่จะลุยต่อไปเพื่อหาเงินรักษามีน...

    ooooooo

    วันรุ่งขึ้น ติณห์ไปรับพราวตามนัด พราวยิ้มแย้มแต่หัวใจเศร้าหมองเหลือเกินที่วันนี้คนมารับไม่ใช่สมชาย

    ยิ่งเมื่อติณห์มอบดอกไม้อวยพรให้วันนี้เป็นวันดีที่สุดของซุปเปอร์สตาร์ของตน พราวก็คิดถึงสมชายที่มอบดอกไม้ให้ตนในวันไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลเพราะบาดเจ็บจากการปะทะกับนักค้ายาที่โรงรถห้างสรรพสินค้า...

    ครู่เดียวตำรวจสองนายก็มาถึง “สวัสดีครับคุณพราว เดี๋ยวผมจะขับตามอารักขาไปจนถึงกองถ่ายครับ ไม่ต้องกังวลนะครับ สารวัตรสมชายกำชับมา”

    “ฝากขอบคุณสารวัตรคุณด้วยนะคะ” พราวยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่ประชดนิดๆ แล้วก้าวขึ้นรถของติณห์ไป เอมี่นั่งเบาะหลัง เห็นติณห์กุมมือพราว พราวยิ้มให้ แต่เอมี่ดูออกว่าพราวไม่ได้มีความสุขอย่างรอยยิ้ม ก็ได้แต่ส่ายหน้านึกในใจ...พราวเอ๊ย

    ooooooo

    สมชายวางสายสืบจันทร์จรี จนรู้คอนโดที่เธออยู่ เขาคิดจะเข้าไปในคอนโด แต่เห็นจันทร์จรีในชุดสบายๆเดินออกมาจึงซุ่มดูและสะกดรอยตาม

    จันทร์จรีไปในซอยที่ไม่ไกลจากคอนโดนัก เธอนัดนักค้ายาคนหนึ่งไว้ เมื่อไปถึงเธอรับห่อยาและจ่ายเงินให้ สมชายตัดสินใจจะเอาตัวเข้าแลกเพื่อรู้ให้ได้ว่าของในห่อที่เธอซื้อนั้นคืออะไร จันทร์จรีรับห่อยายิ้มสมใจเมื่อนึกถึงที่คุยกับติณห์เมื่อคืน เขาบอกว่าจะลงมือกับพราวอีกครั้งที่กองถ่ายและเธอต้องช่วยตน

    จันทร์จรีนัดเป็นมะรืนนี้ที่จะมีฉากใหญ่แอ็กชั่น พราวต้องเล่นบทบู๊ด้วย อุบัติเหตุย่อมเกิดขึ้นได้ซ้ำซาก ติณห์ขอให้เธอเตรียมยาให้ มันคือยาพิษและยานอนหลับอย่างแรง! จันทร์จรีมองห่อยาในมือ กระหยิ่มยิ้มว่างานนี้พราวไม่รอดแน่!

    สมชายวางแผน ทำทีเดินไปทัก จันทร์จรีตกใจถามว่ามาได้ยังไง

    “มาตามสัญญาวันนั้นที่โรงพยาบาลไงครับ คุณลืมแล้วหรือ” จันทร์จรีทำหน้างง “อ้าว ก็เรื่องที่จะให้ผมสอนการแสดงให้ไงครับ” จันทร์จรีนึกได้บอกว่าตนก็แค่อยากแกล้งพราวให้หึงเขาเท่านั้น

    สมชายร้องอ้าว นึกว่าเธออยากให้สอนจริงๆ พูดพลางเดินเข้าหาท่าแมนเท่แววตาโลมเลีย จนจันทร์จรีนึกอยากลอง

    วันนี้พราวไปถ่ายละครอโยธยา แต่งตัวเสร็จจะออกไป ลืมไปว่ากระเป๋าไม่ได้ปิดฝา พอลุกเครื่องสำอางในกระเป๋าหกตกพื้น กระจกแตกเพล้ง!

    “ฉันจะเจอเรื่องอะไรอีกเนี่ย?!” พราวมองกระจกที่แตกร้าวใจไม่ดี

    ooooooo

    จันทร์จรีรุกสมชายจนเขาคิดแผนรับแทบไม่ทัน แต่ไม่ว่าจันทร์จรีจะยั่วยวนและรุกเร้าเขาอย่างไร เธอก็ ไม่ยอมวางกระเป๋าที่ใส่ยา โชคดีที่สมชายเหลือบเห็นแก้ว น้ำส้มที่ดื่มเหลือค้างวางอยู่บนโต๊ะ เขาคิดแผนออก ทำทีเคลิ้มลากจันทร์จรีไปใกล้โต๊ะ แล้วปัดแก้วน้ำส้มหกรดตัวเธอ

    จันทร์จรีร้องว้ายเสียอารมณ์ที่ถูกขัดจังหวะ เหวี่ยงกระเป๋าลงบนโซฟาแล้วเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำ พึมพำสะใจ...

    “หึๆ ทุกอย่างที่เป็นของนังพราว จะต้องเป็นของจันทร์จรี รวมทั้งชู้รักซุปเปอร์สตาร์คนนี้ด้วย”

    ล้างตัวแล้วเปลี่ยนเป็นใส่เสื้อคลุมสั้นคว้านคอลึกยิ้มร้ายออกมา หมายมาดว่าคราวนี้สมชายเสร็จตนแน่ ออกมาเห็นเขายืนหันหลังให้อยู่ ฉะอ้อนเข้าไปถามว่า

    “รอนานมะ เสื้อผ้ามันเลอะมาก เลยต้องถอดทิ้ง ใส่น้อยชิ้นดีกว่า”

    “ผมกำลังหายาปลุกอารมณ์ตัวเองอยู่!” พูดแล้วหันมองอย่างเป็นต่อ ในมือถือถุงยาที่เธอเพิ่งไปซื้อมา “ผมยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะใช้ยานอนหลับนี่...หรือว่า

    ยาเบื่อนี่ดี” เขาชูยาทั้งสองตัวให้ดู

    จันทร์จรีหน้าเสียโวยวายว่าทำไมมารื้อค้นกระเป๋าของตนแล้วจะแย่งคืน โกหกว่าตนนอนไม่หลับจึงซื้อยามากิน ส่วนยาเบื่อถูกสมชายถามประชดว่า “เป็นยาแก้เบื่อสินะ เบื่อใคร เบื่อตัวเองหรือว่าเบื่อ...”

    “เบื่อมดเบื่อแมวเบื่อหมาเบื่อสัตว์ทุกชนิดนั่นแหละ เอาคืนมา! คืนมา!!” เธอพยายามเข้าแย่ง พอไม่ได้ก็ด่า “ไอ้บ้า! เอาของฉันคืนมา เอาคืนมา!!”

    “ถ้าอยากได้คืนก็ตามผมไปที่โรงพัก” จันทร์จรีหน้าเผือดถามว่าตนไม่ได้ทำผิดอะไรทำไมต้องไปโรงพัก “งั้นผมขอเก็บยานี่ไว้นะ เผื่อดาราดังคู่แข่งของซุปเปอร์สตาร์พราวเป็นอะไรไป เกิดเสียชีวิตกะทันหันขึ้นมา ผมจะได้มีหลักฐานไว้ยืนยันกับหมอผ่าศพ”

    จันทร์จรีอึ้ง สมชายยิ้มเยาะคว้าเสื้อแจ็กเกตพาดบ่าแล้วเดินไปที่ประตู พริบตานั้นจันทร์จรีหยิบมือถือถ่ายคลิปขณะสมชายเดินออกจากห้อง แล้วหันมาถ่ายตัวเองในชุดวาบหวามยิ้มยั่ว พึมพำอย่างสะใจว่า

    “ไม่มีอะไรมาก แค่จะบอกว่าบอดี้การ์ดสมชายมาสอนเลิฟซีนให้ถึงที่คอนโดแซ่บเว่อร์ ฮิๆ” พลันอารมณ์ก็เปลี่ยนเป็นแค้น เจ็บใจที่ถูกสมชายมาล้วงตับถึงห้อง!

    ooooooo

    ออกมายังไม่ทันพ้นคอนโด สมชายก็รีบโทร.กำชับตำรวจที่ไปดูแลพราวแทนตนว่า

    “สั่งกำชับคุณพราวนะว่าห้ามกินน้ำหรือกินอาหารในกองถ่ายเด็ดขาด” สั่งตำรวจแล้วยังไม่วางใจ สมชายถามว่าเอมี่อยู่ไหน ให้ไปบอกเอมี่ด้วยว่า “ผมสั่งกำชับว่าห้ามคุณพราวแตะต้องอาหารในกองถ่ายเด็ดขาด อย่ากระโตกกระตากล่ะ บอกคุณเอมี่ให้เงียบๆไว้ อย่าให้ใครรู้แม้แต่ไอ้ไฮโซติณห์ก็ให้รู้ไม่ได้ เข้าใจไหม”

    สั่งเรื่องอาหารแล้ว สมชายพูดเป็นการเป็นงานว่าให้ ถ่ายรูปพราวมาให้ดูด้วยจะได้รู้ว่ารอบตัวเธอมีอะไรผิดปกติหรือไม่ ทั้งที่จริงๆแล้วตัวเองคิดถึงอยากเห็นหน้าพราว

    พอได้รับรูปพราวแล้วก็กดดูแล้วดูอีกจนต้องห้ามใจตัวเองให้หยุดและทำงาน เขาโทร.ถึงผู้กำกับบอกว่า

    “ผมเจออะไรเข้าแล้ว...โอเคครับ จะไปเดี๋ยวนี้”

    จันทร์จรีจำต้องเล่าเรื่องสมชายขโมยยาไปให้

    ติณห์ฟัง นึกกลัวขึ้นมา บอกติณห์ว่า

    “แบบนี้ชัวร์เลย มันสงสัยจรีว่าไม่หวังดีกับนังพราว จรีว่า...แผนจัดการกับนังพราวพรุ่งนี้มันอาจจะโผล่ไปที่กองถ่ายขัดขวางคุณอีก ล้มเลิกแผนการเถอะค่ะคุณติณห์”

    ooooooo

    ตำรวจไปกระซิบบอกเอมี่ว่าสมชายสั่งห้ามพราวแตะต้องทั้งน้ำและอาหารในกองถ่าย

    เอมี่ถามว่ามีใครคิดมิดีมิร้ายกับพราวหรือ ตำรวจนายนั้นบอกว่าไว้เธอถามสมชายเองดีกว่า แต่ตอนนี้ให้ทำตามที่เขาสั่งเพื่อความปลอดภัยของพราว โชคดีที่ต้อยติ่งเตรียมอาหารและน้ำดื่มใส่ตะกร้ามาให้พราวแล้ว เอมี่เลยโล่งใจ

    พราวถ่ายฉากที่นายกล่ำพาแม่หญิงแก้วเจ้าจอมจะหนีไปผาแดงนางคอยเสร็จ ผู้กำกับสั่งพักและให้เตรียมฉากต่อไป

    สวัสดิการรีบเอาน้ำเย็นไปให้พราวดื่ม เอมี่ปราดเข้าไปอย่างตึงเครียดไม่ให้พราวดื่มจนทุกคนมองแปลกใจ เอมี่แก้เกี้ยวว่าอากาศร้อนดื่มน้ำเย็นๆ เข้าไปเดี๋ยวเจ็บคอ ครั้นสวัสดิการบอกว่าเตรียมข้าวให้พราวไว้อยู่ทางโน้น เอมี่ก็รีบขวางทันที

    “ไม่ต้องจ้ะ ช่วงนี้พราวกินอาหารเฮลตี้ฟู้ด

    เพื่อเตรียมตัวเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้สินค้ายี่ห้อหนึ่ง” แล้วยกตะกร้าโชว์ “พกข้าวห่อมาเองค่ะ เป็นอันเข้าใจตรงกันนะคะว่า ต่อจากนี้มากองพราวจะเตรียมอาหารและน้ำมาเอง”

    พราวเอะใจถามเอมี่เบาๆว่านี่มันเรื่องอะไรกันเอมี่ ดึงพราวไปที่อื่นบอกว่าสมชายโทร.มาสั่งห้ามไว้และเรื่องนี้ไม่ให้ใครในกองรู้เป็นอันขาดแม้แต่ติณห์ก็ให้รู้ไม่ได้ พราวโมโหถามว่าทำไมไม่มาห้ามด้วยตัวเองดีแต่โทร. สั่งห้ามโน่นห้ามนี่ เอมี่ปลอบว่าสมชายเป็นห่วงเธอน่าจะดีใจ

    “ดีใจ! หึ ฉันต้องดีใจอะไร ยังไงเหรอเอมี่” พราวเสียงขุ่น

    “ก็ดีใจที่...ถึงตัวบอดี้การ์ดสมชายจะอยู่ไกลจากเธอแค่ไหน แต่ใจเขาก็ยังห่วงเธอ คอยดูแลใกล้ชิดตลอดเวลาเลยนะ”

    “เขาทำตามหน้าที่ต่างหากล่ะเอมี่ เขาบอกกับฉันว่าอยากจะจับตัวคนที่ปองร้ายฉันให้ได้เสียที เมื่อถึงวันนั้น เขากับฉันจะได้ไม่ต้องมาทนกันอีก เขาคงจะเหนื่อยกับนังดาราคนนี้เต็มทีแล้วล่ะเอมี่”

    เอมี่บอกว่าถ้าคิดถึงเขาแล้วมันเจ็บจี๊ดก็อย่าคิด ชวนกินแซนด์วิชดีกว่าจะได้มีแรงเดี๋ยวต้องถ่ายอีกหลายซีน พราวหยิบแซนด์วิชกินแต่กลืนไม่ลง นึกขึ้นได้ถามว่า ติณห์อยู่ไหน?

    ooooooo

    ติณห์อยู่ในกองถ่ายนั่นเอง แต่เขาแอบไปคุยกับ มาโนช บอกมาโนชอย่างหัวเสียว่าไม่อยากเลิกแผนการ พรุ่งนี้ มาโนชเองก็ไม่อยากเลิกเพราะตนเตรียมคนไว้พร้อมแล้วสำหรับเข้าฉากพรุ่งนี้สามคน

    “แต่ถ้าไอ้สมชายมันมาที่กองถ่าย ต่อให้เตรียมคนไว้เป็นร้อย แผนการเราก็ไม่มีทางสำเร็จได้”

    “งั้นคงต้องเก็บมันเสียก่อน” ติณห์ถามว่า

    เอางั้นหรือ? มาโนชพยักหน้า บอกว่า “คุณติณห์ไม่ต้องห่วง ไว้เป็นหน้าที่ผมจัดการให้เอง”

    ติณห์บอกมาโนชว่าทำให้หายสาบสูญไปจากโลกนี้เลย แม้แต่ศพตนก็ไม่อยากเห็น มาโนชรับปากว่าจะไม่ให้เหลือแม้แต่ร่องรอย

    คืนนี้ติณห์ไปส่งพราวที่บ้านพราวแสง พราวบอกเอมี่ว่าติณห์ดีกับตนมาก ดีจนคิดไม่ถึงว่าเขาจะดีกับตนถึงขนาดนี้เอมี่ถามว่าแล้วรักหรือเปล่าล่ะ พราวไม่ตอบแต่ กลับบอกว่าตนคิดถูกแล้วที่เลือกติณห์ พูดแล้วเดินเข้าบ้านเลย

    “คิดผิดคิดถูกไม่รู้ แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอรักเขารึเปล่า ต่างหากพราว” เอมี่แอบบ่นคนเดียวแล้วตามพราวไป

    สมชายเอายาที่ได้จากจันทร์จรีไปให้ผู้กำกับสหวุฒิดู ถูกผู้กำกับตำหนิว่าบุกไปถึงห้องเขาเลยหรือ แบบนี้เท่ากับแหวกหญ้าให้งูตื่นชัดๆ สมชายบอกว่าตนอยากเห็นงู

    “ผู้กำกับครับ เราเล่นบทพรานซุ่มล่าเหยื่อกันมานานพอแล้วนะครับ รอมันโผล่หัวออกมาขย้ำเหยื่อทีก็ไล่ตามมันที ผมว่าคุณพราวจะเสร็จมันเสียก่อนที่เราจะรู้ตัวมัน ผมถึงต้องทำตัวเป็นเหยื่อล่องูออกจากรูมาเสียเอง”

    “ผมหวังว่าคุณจะล่องูถูกตัวก็แล้วกัน” ผู้กำกับตัดบทอย่างจำยอม

    ooooooo

    คืนนี้ ขณะพราวนั่งดื่มน้ำส้มคั้นที่ต้อยติ่งทำให้อย่างสบายใจนั้น มิกิเข้ามาเล่าว่า เห็นสกู๊ปพิเศษขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์วันนี้เขียนชมพราวแทบทุกฉบับเลย เอมี่ถามชมว่าไง?

    “เขาชมว่าพี่พราวเปลี่ยนไป ดูน่ารัก ใจบุญ และแสดงละครเก่งขึ้น” มาร์คชมว่าเดี๋ยวนี้พราวตีบทแตกทุกบทบาทเลย มิกิกับมาร์คช่วยกันเล่าต่อว่าเขาว่ามหัศจรรย์มากที่พี่พราวแสดงบทบู๊เองได้โดยไม่พึ่งสแตนด์อิน ลบคำ สบประมาทที่ว่าพราวแสดงเก่งแต่บทไฮโซหน่อมแน้ม พราวเล่นบทบู๊ไม่ได้

    เอมี่และทุกคนปรบมือดีใจ แต่พราวกลับนั่งทำหน้าปลง จนเสียงปรบมือแผ่วเหลือแค่เปาะแปะ... เปาะแปะ เอมี่ถามว่าเป็นอะไร ดีใจจนอึ้งทึ่งช็อกไปเลยหรือ

    “ฉันกำลังไม่แน่ใจว่าที่เขาชมมาทั้งหมดใช่ตัวฉันรึเปล่า ถ้าใช่ ฉันขอยกความดีทั้งหมดให้กับมีนและบอดี้การ์ดสมชาย เขาทำให้พราวคนนี้เปลี่ยนไปได้ในสายตาทุกคน” พูดแล้วถอนใจลุกเดินไป ทำเอาทุกคนมองค้าง ต้อยติ่งถามว่าใครคือมีน ทั้งมิกิและมาร์คต่างส่ายหน้า เอมี่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ผสมโรงไปด้วย

    พราวเดินขึ้นบันไดไม่ทันถึงชั้นบนก็มีเสียงเมสเซสเข้ามือถือ พอเห็นชื่อจันทร์จรีพราวแปลกใจเลยลองเปิดดู เป็นคลิปที่สมชายมีเสื้อแจ็กเกตพาดบ่ากำลังเดินออกจากห้องจันทร์จรีเหมือนเพิ่งมีอะไรกันแล้วยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย แล้วเปลี่ยนเป็นรูปจันทร์จรีในชุดวาบหวามยั่วยวนมองสมชายอย่างอาลัยอาวรณ์ ซ้ำยังพูดในคลิปว่า...

    “ไม่มีอะไรมาก แค่จะบอกว่า บอดี้การ์ดสมชายมาสอนเลิฟซีนให้ถึงที่คอนโด แซ่บเว่อร์ ฮิๆ”

    “ไม่...ไม่...” พราวปฏิเสธเสียงเหมือนจะขาดใจ ขาอ่อนจนทรุดนั่งคาบันได เอมี่ตามมาเห็นตกใจถามว่าเป็นอะไร?! ต้อยติ่ง มาร์ค และมิกิ ได้ยินเสียงวิ่งกรูกันขึ้นมาถามว่าพราวเป็นอะไร เอมี่ถามว่าตกบันไดหรือ เจ็บตรงไหนบ้าง พราวบอกว่าเจ็บที่หัวใจ เจ็บมาก...แล้วร้องไห้อย่างหนัก

    เอมี่ถามว่าใครทำอะไรหรือ พราวเอามือถือให้เปิดดูเอง พอดูคลิปและคำพูดของจันทร์จรีแล้ว เอมี่โกรธแทนพราวถามว่า “บอดี้การ์ดสมชายไปนอนกับจันทร์จรีหรือ สมชายของพราวไปหลงมั่วยัยนี่ได้ไงเนี่ย!”

    พราวแย่งมือถือคืนวิ่งขึ้นข้างบนจนรองเท้าหลุดกระเด็นไปข้างละทาง

    ooooooo

    พราวขึ้นไปขังตัวเองในห้องร้องไห้ปาข้าวของกระจุยกระจาย เอมี่พยายามเรียกให้เปิดประตูก็ไม่เปิด

    สมชายมาซุ่มดูอยู่ที่หน้าบ้าน ใจอยากจะโทร.หาพราว แต่แล้วก็ตัดสินใจไม่โทร.ขึ้นรถขับออกไป

    แต่พอสมชายไปถึงหน้าบ้าน ก็ถูกชายลึกลับสองคนพุ่งเข้าทำร้าย คนหนึ่งถือไม้ฟาดอีกคนเอาเชือกรัดคอจนเขาหายใจไม่ออก แต่ก็สู้สุดฤทธิ์จนคนเอาเชือกรัดคอเชือกหลุดมือ สมชายฮุบอากาศหายใจเฮือกใหญ่ และแล้วก็มีชายอีกคนโผล่เข้ามาช่วยรุม และฉีดยาสลบที่แขนเขาแต่มันฉีดได้เพียงครึ่งเดียวก็ถูกสมชายปัดเข็มหลุด มันคือมาโนชนั่นเอง!

    แต่พอยาออกฤทธิ์สมชายเริ่มมึน ก็ถูกชายทั้งสามรุมกันเล่นงานจนหมดสติ พวกมันลากสมชายไปยังกองทรายที่ขุดหลุมไว้แล้วโยนสมชายที่สลบอยู่ลงในหลุม แล้วมาโนชก็วิ่งไปขึ้นรถปูนขับมาเทปูนใส่หลุม ปูนไหลลงหลุมจนเกือบถมสมชายแล้ว

    พราวร้องไห้อย่างหนัก จนในที่สุดตัดสินใจละทิ้งทิฐิ หยิบมือถือโทร.หาสมชาย แต่สมชายไม่รับสายเพราะยังหมดสติอยู่ เสียงมือถือดังจนสมชายรู้สึกตัว พบว่าตัวเองนอนอยู่ในหลุมกำลังจะถูกเทปูนกลบ ปากถูกเทปกาวปิด เท้าถูกเทปกาวรัดติดกัน เขาดิ้นจนหลุดลุกขึ้นวิ่งหนีไปหลบที่ใต้ท้องรถบรรทุก

    คนร้ายคนหนึ่งเดินมาที่รถบรรทุก ถูกสมชายดีดตัวยันข้างรถ จระเข้ฟาดหางใส่ก้านคอมันน็อกกลางอากาศตายคาที่ สมชายหยิบปืนจากมันต่อสู้กับอีกสองคน เขาถูกยิงเฉี่ยวที่แขนซ้าย แล้วสมุนอีกคนก็วิ่งมาเอาปืนจ่อสมชายคิดว่าคราวนี้คงเสร็จมันแน่ เขาสวมหัวใจสิงห์ใช้สองขาหนีบมันไว้กระสุนเลยเฉียดเขาไป และเขาก็ยิงทะลุอกมันตาย

    เหลือแต่มาโนช! พอเห็นลูกน้องตายหมดก็วิ่งหนี สมชายกระชากเทปปิดปากออกตะโกนท้าอย่างบ้าเลือด

    “มึงหนีทำไม อยากเก็บกูไม่ใช่หรือ มาเล้ย! วันนี้ถ้ามึงหนีรอดไปจากที่นี่ได้ ไม่ต้องมาเรียกกูว่าสมชาย!”

    สมชายวิ่งตามไปยิงถูกขามาโนชล้ม เขาพุ่งเข้าไปคร่อมบิดมือจนมันต้องทิ้งปืน ปล้ำต่อสู้กันมันถูกสมชายซัดสลบ พอสมชายเห็นหน้าชัดๆก็พึมพำ “แกนี่เอง!”

    เพราะทั้งถูกยาสลบและถูกรุมทำร้าย สมชายอยู่ในสภาพสะบักสะบอมแทบหมดแรง แต่ยังหยิบมือถือขึ้นกดดูเห็นมีมิสคอลจากพราวเป็นสิบครั้ง เขากำมือถือแน่นยิ้มออกมาอย่างชื่นใจ แต่สถานการณ์ไม่อำนวย เขารีบโทร.ถึงสหวุฒิ รายงานว่า

    “ผู้กำกับ! ผมจับงูได้แล้ว!”

    ooooooo

    แฟรงค์กับเอมี่เฝ้าพราวอยู่จนถึงตีสี่ แฟรงค์ทนไม่ไหวตะโกนปลุกใจตัวเอง

    “แฟรงค์จะไม่ถอย! การถ่ายทำละครต้องเดินหน้าต่อ และชีวิตของพราวต้องบินเหินฟ้าต่อไป”

    เอมี่ที่ฟุบหลับอยู่สะดุ้งตื่น ถามแฟรงค์ว่าสภาพพราวเหมือนนกปีกหักอย่างนี้จะไปกองถ่ายได้ยังไง”

    “ก็ไม่ต้องไปซี เรียกตัวมีนมารับบทแทน” เอมี่บอกว่านี่มันตีสี่แล้ว “หรือหล่อนจะรอให้คุณติณห์มาเซย์มอร์นิ่งกับมีนตอนสว่างล่ะยะ เราต้องรีบแปลงร่างสลับตัวกันตอนที่พระอาทิตย์ยังไม่โผล่นี่แหละ ลับ ลวงพรางที่สุด ปฏิบัติ!”

    “เยส มาดาม!” เอมี่ตอบแหยๆ

    เอมี่โทร.นัดมีนทันที มีนสะพายกระเป๋าวิ่งออกมารอที่ทางเท้ายืนหอบเพราะร่างกายกำลังแย่ พอรถเอมี่จอดปุ๊บก็ลดกระจกสั่งมีนให้ขึ้นเบาะหลัง มีนรีบขึ้นนั่งหายใจหอบ แต่ใจแข็งพยายามจะทำงานเต็มที่ เอมี่ชี้ไปที่ชุดของพราวบอกมีน

    “รีบเปลี่ยนใส่ชุดนั่น ฉันจะไปหาที่จอดรถ แต่งหน้าแต่งผมแปลงร่างเธอให้ทันเวลา ทุกอย่างต้องเพอร์เฟกต์ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น” รีบบอกมีนแล้วบ่นอย่างเหนื่อยใจ “เวรกรรมอะไรของเอมี่เนี่ย” แล้วรีบออกรถไป

    ooooooo

    ติณห์ไปอยู่กับจันทร์จรีที่คอนโด กินดื่มกันอย่างสำราญรอฟังข่าวดีจากมาโนช จนรุ่งสาง จันทร์จรีถามว่าคนของเขายังไม่โทร.กลับมาอีกหรือ ติณห์ตอบหน้าเครียดว่าหายเงียบไปเลย

    จันทร์จรีบ่นว่าจัดการสมชายได้หรือไม่ก็น่าจะโทร.มาบอก ติณห์แก้ต่างว่า “มันคงยุ่งอยู่กับการทำลายหลักฐาน ไม่ต้องรอมัน ทำตามแผนของเราต่อ” เขาหยิบกระเป๋าที่เตรียมมาวางบนโต๊ะเปิดออกมีปืนสองกระบอกอยู่ในนั้น

    ติณห์หยิบปืนกล็อกมาเช็กกระสุนแล้วเก็บไว้ในกระเป๋าลับของเสื้อนอก หยิบอีกกระบอกขนาด .22 วางบนโต๊ะมองหน้าจันทร์จรี จงใจยื่นอาวุธสังหารให้เธอ แต่บอกว่าพกเอาไว้ป้องกันตัว จันทร์จรีมองปืนอึกอัก

    “พรุ่งนี้ไม่มีพราวแล้วก็จะมีแค่เราสองคน ติณห์กับจันทร์จรี” ติณห์อ่อยหยิกแก้มหยอกเธอแล้วเดินออกไป จันทร์จรีหยิบปืนขึ้นดู ตัดสินใจ ถ้าเพื่อให้ได้ติณห์มาครอบครองเธอก็พร้อมที่จะทำทุกอย่าง พึมพำ

    “พรุ่งนี้ พราว พิชญาดา จะต้องหายไปจากชีวิตฉัน!”

    ooooooo

    พราวนั่งอยู่จนถึงตีห้ากว่า จึงลุกเตรียมไปถ่ายละคร เปิดประตูออกไปเห็นแฟรงค์นั่งบนวีลแชร์อยู่หน้าห้อง ถามว่าพี่แฟรงค์ยังไม่นอนอีกหรือ

    แฟรงค์บอกว่าพราวร้องไห้ไม่หลับไม่นอนเพราะสมชายตนจะหลับตาลงได้อย่างไร พราวขอร้องอย่าพูดเรื่องนี้อีก ตนอยู่กับมันมาทั้งคืนแล้ว ต้องเอาแรงไปถ่ายละคร แฟรงค์บอกว่าเธอไปไม่ไหวหรอก จัดให้มีนไปแทนแล้ว พลางเข็นวีลแชร์เข้าห้องแล้วปิดประตู

    “พี่แฟรงค์ พราวไม่อยากพึ่งมีนอีกแล้วนะ ปัญหา ของพราว พราวต้องแก้ด้วยตัวเอง ในเมื่ออยากจะอยู่เป็นพราวต่อไป พราวก็ต้องเผชิญวิบากกรรมทั้งหมดด้วยตัวเอง” พราวตามมาบอก

    แฟรงค์เตือนสติว่าอย่าคิดว่าตัวเองเป็นโอชินไม่ใช่พราวซุปเปอร์สตาร์ผู้สยบวงการบันเทิง เพราะฉะนั้น เธอต้องพักไปเลยวันนี้อยู่บ้านตั้งสติตัดนายสมชายออกไปให้พ้นจากห้วงเสน่หาให้ได้เพื่อชีวิตของตัวเอง พราวดื้อจะเดินออกไป แฟรงค์ล็อกประตูไว้ พูดขึงขังจริงจังว่า

    “เอาซี้...ถ้าหนูคิดว่าจะไม่เชื่อฟังพี่แฟรงค์คนนี้อีกแล้วก็ข้ามหัวพี่ไปเลย!”

    พราวชะงัก สงบลง เดินกลับไปที่ระเบียง มองออกไป รู้สึกเหมือนตัวเองถูกขังอยู่ในกรงทอง

    ooooooo

    มีนแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จทันเวลาพอดี เอมี่เร่งให้รีบลงไปเลย พอลงไปเจอต้อยติ่งเข้ามาจี๋จ๋าประสาแฟนคลับ ทำเอามีนตั้งตัวไม่ทันเพราะไม่เคยมาบ้านพราวแสงและไม่รู้จักต้อยติ่ง

    เอมี่รีบมาแทรกถามต้อยติ่งว่าจัดเตรียมเสบียงของว่างให้พราวเอาไปกินที่กองถ่ายเสร็จหรือยัง

    “เสร็จแล้วค่ะ เตรียมไว้เพียบเลย อยู่ได้เป็นอาทิตย์” เอมี่ถามว่าไหนล่ะ ต้อยติ่งรีบไปเอามาให้ ระหว่างนั้นเอมี่กระซิบบอกมีนว่าต้อยติ่งเป็นแม่บ้านจำไว้ด้วย

    พอดีตำรวจสองนายมาถึง มีนถามว่าบอดี้การ์ดสมชายไม่มาอีกแล้วจริงๆหรือ เป็นจังหวะที่รถของติณห์แล่นเข้ามาพอดี เอมี่บอกพราวว่า

    “บอดี้การ์ดตัวจริงของพราวมาพอดี พร้อมนะจ๊ะ โอม...จงเป็นพราว...เพี้ยง!” เอมี่ทำท่าร่ายมนต์ให้มีนแปลงเป็นพราวในบัดดล มีนยิ้มรับติณห์ที่ก้าวลงจากรถ เขาตรงมาถามอย่างอ่อนโยนห่วงใยว่า

    “ผมมาช้าเหรอเนี่ย คุณพราวถึงกับต้องมารออยู่หน้าบ้านน่ะครับ”

    “เอ่อ...เปล่าค่ะ ไม่ช้าหรอกค่ะ พราวอยากมายืนรอคุณน่ะค่ะ”

    มีนหวานเสียจนเอมี่ทึ่ง ส่วนติณห์ตรงเข้าจับมือมีนตอบหวานยิ่งกว่าว่า

    “ผมไม่อยากให้คุณต้อมารอผมอีกต่อไป เสร็จจากถ่ายละครเรื่องนี้เราแต่งงานกันนะครับคุณพราว” มีนอึ้ง เขาดึงมีนเข้าไปกอด “ถ้าให้ผมรอนานกว่านี้ ผมกลัวว่าจะต้องเสียคุณไป ผมคงทำใจไม่ได้ ผมรักคุณมากนะครับพราว”

    มีนแอบสบตาเอมี่ อ่านสายตาเอมี่ออกว่า ให้เงียบๆ ไว้ไม่ต้องตอบ

    ooooooo

    มาโนชถูกคุมตัวไปที่สำนักงานตำรวจ วันนี้ถูกนำตัวมาสอบสวน ผู้กำกับสหวุฒิให้สมชายเป็นคนสอบสวนเองแต่เตือนเขาว่าให้ใจเย็นๆ

    สมชายพยายามควบคุมอารมณ์ ถามมาโนชว่าอยากฆ่าตนมากหรือ ตนจำไม่ได้ว่าเคยทำอะไรให้เขาแค้น ขอให้ช่วยเตือนความจำหน่อย มาโนชนิ่ง สมชายถามเจาะว่า

    “หรือว่า...ไม่ใช่แกที่อยากจะฆ่าฉัน แต่...มีคนอื่นสั่งมาเก็บฉัน!”

    “ไม่มีใครสั่งฉันทั้งนั้น ฉันเอง ฉันเป็นคนอยากจะฆ่าแก”

    สมชายยื่นรูปถ่ายที่มาโนชคุยกับจันทร์จรีที่บ้านสวนของติณห์ให้ดูถามว่าสนิทกับดาราที่ชื่อจันทร์จรีมากแค่ไหน มาโนชไม่ตอบ สมชายเปลี่ยนเป็นเอายาที่ยึดจากจันทร์จรีให้ดูถามว่า รู้ไหมว่านี่ยาอะไร มาโมชมองงงๆ สมชายจึงหยิบขวดยาให้ดูอธิบายทีละขวด

    “นี่ยานอนหลับอย่างแรง ส่วนขวดนี้เป็นยาเบื่อเรียกว่ายาพิษก็ได้ ถ้าใครถูกวางยาไม่มีโอกาสรอด” มาโนชบอกว่าไม่เห็นเกี่ยวกับตน “คุณจันทร์จรีแอบซื้อยาสองอย่างนี้ แล้วพอดีฉันยึดไว้ได้เสียก่อน ไม่รู้ว่าคุณติณห์จะรู้รึเปล่าว่าคนที่ทำงานอยู่กับตัวเองกำลังทำเรื่องอะไรอยู่”

    “คุณติณห์ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น อย่าดึงเจ้านายฉันมาเกี่ยวข้อง”

    “งั้นเจ้านายแกรู้ไหมว่าคุณจันทร์จรีเคยเป็นแฟนกับนายตรีน้องชายของเขามาก่อน”

    มาโนชแปลกใจถามว่าจันทร์จรีน่ะหรือเคยคบกับตรี สหวุฒิพูดแทรกขึ้นว่า

    “ไม่ใช่แค่คบธรรมดา แต่คุณตรีรักคุณจันทร์จรีมาก เป็นคนพามาฝากคุณแฟรงค์ผู้จัดการของคุณพราวช่วยดันให้เข้าวงการ ต่อจากนั้น พอได้เข้าวงการแล้ว คุณจันทร์จรีก็เขี่ยคุณตรีทิ้งทันที”

    “งั้นไม่ต้องแปลกใจเลยว่าผู้หญิงคนนี้ทำได้ทุกอย่างเพื่อกำจัดคนที่ขวางทางของเธอ” สมชายเสริม

    มาโนชตะลึง เขานึกย้อนไปตอนที่เคยถูกจันทร์จรีพูดอาฆาตไม่ให้เขาแส่ ไม่ว่าหน้าไหนที่มาขวางทางตนกับติณห์ตนไม่เอาไว้ทำยา คิดแล้วมาโนชเผลอพึมพำออกมาว่า

    “ถ้าอย่างนั้นคุณติณห์ก็แก้แค้นผิดคนมาตลอด”

    “ว่าไงนะ! แกพูดอะไร นายติณห์แก้แค้นใคร?!” สมชายเอะใจและตกใจ มาโนชพูดเสียงแผ่วว่า...

    “คุณพราว...”

    นี่จึงเป็นปมที่คลี่คลายให้มองทะลุ เห็นถึงเหตุร้ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับพราวตลอดมา

    ooooooo

    สมชายรีบโทร.หาพราว โทร.แล้วโทร.อีกพราวก็ไม่รับสาย เขารีบขึ้นรถขับออกไปด้วยความเป็นห่วงพราว

    พราวปล่อยให้สายเรียกแล้วเรียกอีก จนหนำใจแล้วจึงโทร.กลับเพื่อให้รู้เสียบ้างว่าโทร.ไปแล้วไม่รับสายจะรู้สึกอย่างไร ได้ยินเสียงสมชายถามอย่างตึงเครียดว่าเธออยู่กองถ่ายใช่ไหม พราวยังเล่นแง่ยียวนจนสมชายฉุนเสียงเข้มว่า

    “ตอบผมมา คุณอยู่ไหน” พราวเงียบ “นี่คุณอย่ามาทำตัวงี่เง่านะ ตอบผมมาคุณอยู่ไหน”

    พอรู้ว่าพราวอยู่บ้าน สมชายรู้ว่าวันนี้มีนต้องไปแทนพราวแน่ๆ เขาเป็นห่วงมีนมากจนพราวถามว่ามีอะไรหรือ

    “ผมจับตัวคนที่ตามปองร้ายคุณได้แล้ว รู้ไหมมันสารภาพว่าคนที่บงการมันให้ทำเป็นใคร...”

    พราวตกใจจนลืมทิฐิ ถามว่าใครหรือ สมชายจึงเล่าคำสารภาพของมาโนชให้ฟังว่า ติณห์คิดว่าผู้หญิงที่ทำให้ตรีขับรถชนจนเป็นเจ้าชายนิทราอยู่ทุกวันนี้คือพราว มาโนชยังสารภาพอย่างหมดเปลือกว่า

    “ทุกอย่างที่ผมทำ คุณติณห์เป็นคนสั่งทั้งหมดครับ”

    พราวตะลึงงัน สมชายย้ำเตือนว่า ติณห์กำลังลงมืออีกครั้ง และครั้งนี้ต้องเก็บเธอให้ได้เพื่อแก้แค้นแทนน้องชายเขาจะไม่ให้พลาดอีก แต่ก็ปลอบใจพราวว่า

    “ไม่ต้องห่วงมีน ผมกำลังรีบไปที่กองถ่าย คุณน่ะอยู่ที่บ้านอย่าออกไปไหนเด็ดขาด แล้วโทร.บอกคุณ

    เอมี่ให้บอกกับกองถ่ายพักการถ่ายทำไว้ชั่วคราวก่อน อ้างเหตุผลอะไรก็ได้ แต่อย่าให้ไฮโซติณห์รู้ตัว” แล้วสมชายก็บ่ายหน้าไปกองถ่ายทันที

    ooooooo

    ที่กองถ่าย ตำรวจสองนายที่มาคุ้มกันพราวถูกลวงไปฆ่าล่อไปฆ่าแล้วนำร่างไปหมกที่พงหญ้า เพื่อให้แผนกำจัดพราวไม่มีอุปสรรค

    ระหว่างขับรถไปกองถ่าย สมชายพยายามโทร.หาตำรวจทั้งสองก็ไม่มีใครรับสาย เขาสงสัยว่าคงเสร็จมันไปแล้ว เขาจึงโทร.ถึงสหวุฒิถามว่ามาถึงไหนแล้ว เร่งให้รีบหน่อยตนติดต่อคนของเราไม่ได้เลย

    เพราะเมื่อคืนเอมี่เฝ้าพราวทั้งคืนวันนี้จึงง่วงนอน ติณห์มาเจอทำทีเห็นใจบอกให้นอนพักผ่อนเสียตนจะดูแลพราวให้เอง เอมี่วางใจจึงงีบไป

    แฟรงค์โทร.หาเอมี่เพื่อเตือนให้ดูแลมีนให้ดี แต่เอมี่หลับไม่ได้รับสาย แฟรงค์ร้อนใจเรียกพราวเพื่อปรึกษา แต่ปรากฏว่าพราวหายไปจากห้องแล้ว แฟรงค์ว้าวุ่นไม่รู้จะทำอย่างไรเลยพนมมือขอคุณพระคุณเจ้าดลใจอย่าให้พราวไปกองถ่ายเลยช่วยคุ้มครองชีวิตพราวด้วย

    ที่กองถ่ายยังถ่ายทำฉากที่นายกล่ำพาแม่หญิงแก้วเจ้าจอมไปจนถึงผาแดงนางคอยที่ทหารไทยแตกทัพมารวมพลกันอยู่ที่นั่น แต่ก็ถูกจันทร์จรีที่แสดงเป็นชบาไส้ศึกนำทหารพม่าตามมาโจมตี จนเกิดการต่อสู้ประจันหน้ากัน

    ผู้กำกับสั่งทุกคนให้เล่นตามที่ซักซ้อมคิวบู๊กันไว้ เล่นให้เต็มที่จันทร์จรีสบตากับสามคนร้ายที่ปลอมตัวเป็นทหารพม่ามาเล่นงานพราวอย่างรู้กัน

    มีนที่แสดงแทนพราววันนี้ จับดาบต่อสู้อย่างกล้าหาญ คล่องแคล่วตามคิวบู๊ที่ซ้อมกันมา จันทร์จรีจ้องมองอยู่พึมพำ

    “วันนี้จะเป็นวันตายของแกนังพราว!” แล้วเข้าไปสั่งสามคนร้ายที่เดินเข้ามา “ฆ่ามัน!” ทั้งสามเดินดุ่มเข้าหามีนทันที มีนผงะเพราะไม่มีในคิวซ้อม ตะโกนไม่ให้เข้ามาแต่พวกมันยิ้มเหี้ยม เงื้อดาบฟันทันที มีนหลบไปหลังต้นไม้ก็ถูกอีกสองคนตามฟันซ้ำ แต่มีนก็ยกดาบรับไว้ได้

    แม้มีนจะมีทักษะในการต่อสู้แต่ถูกรุมต้องรับมือจนจะหมดแรง

    สุดเขตต์ที่ถูกส้มจี๊ดลากมาถ่ายรูป รู้ว่ามีนมาแสดงแทนพราว เขาเฝ้ามองอย่างเป็นห่วง

    ผู้กำกับดูมีนฟันดาบสู้กับคนร้ายทั้งสามจากจอมอนิเตอร์แล้วอุทานทึ่ง...

    “โห้ว...วันนี้ซุปตาร์พราวจ่ายค่าตัวห้าร้อยเล่นห้าล้านเลยเว้ยเฮ้ย คิวบู๊เหมือนมาก” หันบอกผู้ช่วยว่า “บอกพวกกล้องจับไว้ทุกช็อตนะเว้ย อย่าให้พลาด”

    ooooooo

    มีนต่อสู้กับคนร้ายทั้งสาม เครียด เหนื่อย จนตาพร่าอาการปวดหัวกำเริบทรงตัวไม่อยู่จะลุกก็ลุกไม่ไหวจึงพยายามคลานหนี

    ทันใดนั้น คนร้ายทั้งสามเงื้อดาบขึ้นพร้อมกันหมายฟันมีนให้ตายในคราวเดียว มีนเบิกตาโพลงร้องสุดเสียง

    “อ๊าย!”

    จู่ๆก็มีดาบเล่มหนึ่งเข้ามารับดาบทั้งสามเล่มนั้นไว้ คนร้ายทั้งสามตกใจหันมอง

    สมชายโผล่จากไหนไม่มีใครรู้ ยื่นดาบเข้าไปรับดาบทั้งสามไว้อย่างสุดเท่ ตวาดพวกมันว่า

    “เฮ้ย! ผู้ชายสามคนรุมผู้หญิงคนเดียว แมนมากเลยพวกมึง ย้ากกก!!!” สมชายงัดดาบสุดแรงจนพวกมันผงะแล้วเหวี่ยงดาบใส่จนพวกมันถอยกรูดยืนงงตกใจ

    ผู้กำกับและทีมงานที่ดูในจอมอนิเตอร์ต่างผงะ ผู้กำกับตะโกนถาม...

    “เฮ้ย...ไอ้บอดี้การ์ดนั่นโผล่เข้าไปได้ยังไงวะนั่น ใครไปเปลี่ยนบท” ผู้ช่วยส่ายหน้าบอกว่าไม่มีใครเปลี่ยน

    สมชายประคองมีนถามว่าเป็นอะไรไหม มีนส่ายหน้าทั้งที่ปวดหัวแทบระเบิด พริบตานั้นคนร้ายทั้งสามตั้งหลักได้มันกรูกันเข้ามาอีก สมชายประคองมีน

    ไว้มือหนึ่งอีกมือถือดาบสู้กับพวกมัน

    สุดเขตต์เห็นว่าคนร้ายทั้งสามมุ่งทำร้ายมีนจริงๆ ทนไม่ได้ คว้าไม้กระบองเข้าไปช่วยสมชายปกป้องมีน

    ความโกลาหลชุลมุนนี้ทำให้ทั้งผู้กำกับทีมงานและนักแสดงอื่นพากันแตกตื่นหยุดแสดงหยุดถ่ายทำโดยอัตโนมัติ

    เอมี่ตื่นมาเห็นเหตุการณ์ก็ตกใจเข้าไปหาติณห์ที่ยืนดูอยู่อย่างเลือดเย็น เอมี่จับแขนเขาเขย่าอย่างแรง

    “แย่แล้วคุณติณห์ ไอ้ตัวประกอบสามคนนั่นมันฟันพราวทำไม ทำไงดี!?” แต่ติณห์ยังดูเฉยแล้วผละไป “อ้าว! คุณติณห์ จะไปไหนคะ ไม่อยู่ช่วยกันล่ะ คุณติณห์... เป็นบ้าอะไรไปอีกคนล่ะเนี่ย” เอมี่เป็นห่วงมีนภาวนา ขอให้บอดี้การ์ดสมชายคุ้มครองอย่าให้มีนเป็นอะไรนะ

    ooooooo

    จันทร์จรีแค้นแทบจะคลั่ง แหวกเข้าไปในห้องแต่งตัวสบถอย่างแค้นใจ

    “อีพราวเกือบจะผิดคิว ถูกเสียบตายคากองถ่ายอยู่แล้วเชียว ไอ้สมชาย! ไอ้ขี้ข้านังพราว โผล่มาขวางอีกจนได้ มึงรักนังพราวมากนักเหรอ ไอ้โง่เอ๊ย!” พุ่งเข้าไปหยิบปืน .22 ที่ติณห์ให้ไว้ “ชุลมุนอย่างนี้ ใครยิงใครหน้าไหนมันจะไปรู้” แล้วเอาปืนซุกในชุดที่ใส่อยู่เดินอ้าวไป

    เวลาเดียวกัน ติณห์ก็เอาปืนออกมาเดินไปหลังต้นไม้ใหญ่โดยไม่มีใครเห็นเพราะทุกคนมัวแต่จ้องไปยังสมชายกับสุดเขตต์ที่สู้กับสามคนร้ายอยู่ ติณห์ยกปืนเล็งไปที่พราว จิกตาเหี้ยมกำลังจะเหนี่ยวไก

    “อย่ายิงค่ะคุณติณห์!!” พราวตะโกนจากข้างหลัง ติณห์หันมองตะลึงช็อก ส้มจี๊ด ผู้กำกับและทีมงานทุกคนมองพราวช็อก พอได้สติก็รัวถ่ายรูปกันพลางก็หันมองไปที่มีนงงๆ

    สุดเขตต์ มีน และสมชาย พอเห็นพราวมาต่างก็ตกใจ อ่อนใจ แบบไม่รู้จะมาทำไม ความลับแตกจนได้!

    ติณห์ยังเล็งปืนไปทางมีน พราวอ้อนวอน “อย่ายิงค่ะ คุณติณห์ นั่นไม่ใช่พราว แต่เป็นสแตนด์อินของพราว พราว ตัวจริงอยู่นี่ ถ้าคุณจะยิง ยิงฉันเลย อย่าไปทำคนอื่นที่เขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วย อย่าให้ใครต้องมารับเคราะห์แทนพราวเลย”

    “หา! มีพราวตัวจริงกับพราวสแตนด์อินด้วยเหรอเนี่ย?!” ส้มจี๊ดงงเป็นไก่ตาแตก

    “โธ่...พราว...มาทำไม ความลับแตกโพละแล้ว...” เอมี่อุทานอย่างหมดแรง

    ขณะทุกคนกำลังงุนงงนั่นเองจันทร์จรีย่องไปจะยิงมีน สุดเขตต์เห็นเขาพุ่งเข้าไปเอาตัว บังมีนไว้ เลยถูกยิงเข้าที่ไหล่ซ้ายด้านหลังทรุดลงไป มีนตกใจกอดรับเขาไว้ ส่วนจันทร์จรีอาศัยความชุลมุนหลบไป

    สมชายหันมองอีกทีคนร้ายสามคนหายไปแล้ว พอดีสหวุฒินำกำลังตำรวจกรูกันเข้ามา ติณห์เห็นดังนั้นพุ่งเข้าล็อกตัวพราวเอาปืนกระทุ้งที่เอวลากออกไป สหวุฒิตะโกนว่าอย่าทำอะไรพราว สมชายได้ยินหันมองเห็นติณห์ลากพราวไปก็แทบจะคลั่ง ชักปืนผละจากมีนกับสุดเขตต์วิ่งตามไป

    ติณห์สั่งให้หยุดไม่อย่างนั้นจะยิงพราวให้เขาขาดใจตายคากองถ่ายนี่เลย สมชายเป็นห่วงพราวรีบรับคำหยุดกึก

    สหวุฒิพยายามหว่านล้อมติณห์ให้วางปืนและมอบตัวเสีย เพราะคนขับรถของเขาสารภาพหมดแล้วว่าเขาเป็นคนบงการทั้งหมดเพราะเข้าใจผิด ถ้ามอบตัวโทษก็ไม่หนัก

    “เงียบนะ แล้วถอยไป ถอยไปซี ไม่งั้นผมยิง!” ติณห์ตาขวางเอาปืนจ่อพราว สมชายเป็นห่วงพราวตะโกน ให้ทุกคนถอย ติณห์จึงจี้ตัวพราวหนีไป สมชายบอกผู้กำกับสหวุฒิว่า

    “ผมจะตามไปช่วยพราวเอง ผู้กำกับอยู่ทางนี้ ยังมีคนร้ายอีกสามคนมันหนีไปได้ ฝากดูสุดเขตต์ด้วยเขาถูกยิง” แล้วสมชายก็วิ่งตามติณห์ไป

    ooooooo

    มีนกอดสุดเขตต์บอกให้เขาอดทนไว้ตนจะพาไปหาหมอ แม้เลือดจะไหลทะลักแต่สุดเขตต์ก็ทำใจแข็งบอกมีนว่าตนไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง ส้มจี๊ดพรวดเข้ามาจะแย่งพาสุดเขตต์ไปหาหมอ ตวาดมีนที่เธอเข้าใจว่าเป็นพราวให้ปล่อยสุดเขตต์ กลายเป็นสองคนแย่งกันจะพาสุดเขตต์ไปหาหมอ จนเอมี่โมโหตวาด

    “นี่จะบ้าหรือคุณนักข่าว คนยังไม่ตายจะแย่งศพกันแล้ว” แล้วเอ็ดพวกนักข่าวที่รุมกันถ่ายรูปให้หลีกทาง สหวุฒิเข้ามาฝากเอมี่ช่วยดูแลสุดเขตต์ด้วยสั่งลูกน้องให้ช่วยพาสุดเขตต์ไปที่รถ ส่วนตัวเองเดินไปในป่าที่ตำรวจกำลังเคลียร์พื้นที่ เจอแต่ดาบกับชุดตัวประกอบถอดทิ้งไว้ไม่เจอตัวคนร้าย แต่เจอศพตำรวจสองนายที่มาคุ้มครองพราวถูกหมกอยู่ในป่า

    สหวุฒิโทร.หาสมชายทันที “สารวัตร! คุณตามอยู่ที่ไหน ไฮโซติณห์คลั่งไปแล้ว เราเจอลูกน้องสองคนของคุณที่หายไปเป็นศพหมกอยู่ในป่า แล้วไอ้มือฆ่าสามตัวที่มันจ้างมาก็ยังหาตัวไม่พบ มันไม่เผ่นหนีก็อาจจะตามไฮโซติณห์ไปด้วยคุณระวังตัวนะ มันพาคุณพราวไปไหนแจ้งพิกัดมาด้วย ผมจะรอข่าวจากคุณนะสารวัตร จะพากำลังตามไป”

    “ครับผม ผมกำลังซิ่งตามรถมันอยู่ ไม่รู้มันจะพา คุณพราวไปไหน ออกนอกเส้นทางหลักไปเรื่อยๆสองข้างทางมีแต่ป่า แถวไหนก็ไม่รู้...ผมโง่เลย ไม่รู้จักทางแถวนี้” สมชายมองสองข้างทางพลางไล่ตามรถของติณห์ไปไม่ลดละ

    ooooooo

    ระหว่างติณห์เอาพราวไปเป็นตัวประกันนั้น เขาเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา ด่าพราวว่าหลอกตนมาตลอดมีทั้งพราวตัวจริงและพราวตัวปลอมทำเหมือนที่เคยหลอกตรีมาแล้ว

    พอพราวชี้แจงว่าตนกับตรีเป็นเพื่อนกันจริงๆก็ถูกด่าว่าสารเลว ตรีต้องนอนเป็นศพอยู่ทุกวันนี้แต่เธอกลับเสวยสุขมีชื่อเสียงมีทุกสิ่งทุกอย่าง ตะโกนอย่างโกรธแค้น... “เอาอนาคตน้องชายฉันคืนมา เอาชีวิตน้องชายฉันคืนมา เอาคืนมา!”

    พราวย้ำยืนยันว่าตนกับตรีเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ ก็ถูกติณห์ตบจนหมดสติเลือดกำเดาไหล เขาหยิบปืนจะยิงพราว แต่มือถือดังขึ้นเลยรับสายก่อน

    “ฮัลโหล! พวกแกสามคนอยู่ไหน เผ่นออกจากกองถ่ายหรือยัง...สามล้านอะไร! พวกแกทำงานพลาด ผู้หญิงคนเดียวเก็บไม่ได้ ไหนว่ามีฝีมือไง! ถ้าแกอยากได้สามล้านนะ ก็ต้องช่วยฉันให้ตลอดรอดฝั่ง ฉันจะเก็บ

    นังดาราคนนี้ด้วยตัวของฉันเอง พวกแกเป็นคนในพื้นที่นี้ หาที่กบดานให้ฉัน...ก็เดี๋ยวนี้ซีวะ!”

    ระหว่างสมชายขับรถไล่ตามรถติณห์ไปนั้น เขาเป็นห่วงพราวแทบเป็นบ้า ยิ่งมาถึงทางแยกเห็นรถติณห์เลี้ยวเข้าแยกแต่พอเขาจะตามก็ถูกรถบรรทุกคันหนึ่งถอยออกจากข้างทางมาขวางถนน ทำให้ยิ่งร้อนใจ พอมองไปอีกทีรถติณห์หายไปแล้ว!

    ติณห์เลี้ยวรถเข้าไปในโรงปุ๋ยร้าง ลากพราวทั้งที่ยังสลบอยู่ลงจากรถไปทิ้งไว้ในกองกระสอบปุ๋ยมีเลือดไหลออกทั้งทางจมูกและปาก

    สมชายขับรถมองหารถติณห์ไปทั่วแต่ไม่มีวี่แววเลย เขาร้อนใจเป็นห่วงพราวแทบจะบ้า

    ooooooo

    เอมี่และมีนพาสุดเขตต์มาถึงโรงพยาบาล เขาถูกนำตัวเข้าห้องฉุกเฉินทันที มีนเป็นห่วงเขามาก สุดเขตต์เองแม้จะเจ็บหนักแต่ก็ปลอบและให้สัญญากับมีนว่าตนจะไม่เป็นอะไร

    ความห่วงใยกันและกันของทั้งสอง ทำให้เอมี่มองอย่างแปลกใจในความสัมพันธ์ เมื่อเห็นมีนเศร้ามากจึงปลอบใจว่าสุดเขตต์ถึงมือหมอแล้วอย่าห่วงเลย เวลานี้ห่วงก็แต่พราวที่ถูกติณห์เอาตัวไป บ่นอย่างผิดหวังว่าไฮโซติณห์อยู่ๆก็กลายเป็นแก๊งปองร้ายพราวไปได้ยังไง

    มีนบอกว่าตนรู้สึกมาตลอดว่าติณห์มีอะไรแปลกๆ แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นคนร้ายเสียเอง

    “แล้วที่สยองกว่านั้นคือตอนนี้นักข่าวก็รู้ความจริงหมดแล้วว่ามีพราวตัวจริงกับพราวตัวปลอม โลกไม่แตกวันนี้แล้วจะแตกเมื่อไหร่อีก” เอมี่ว้าวุ่นใจมาก

    จู่ๆส้มจี๊ดก็โผล่มาชี้หน้ามีน “เธอไม่ใช่พราวแล้วเธอเป็นใคร บอกมาเดี๋ยวนี้นะ” เอมี่พรวดไปขวาง บอกมีนว่า

    “ไม่ต้องตอบมีน” บอกมีนให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียเพราะแต่งแบบนี้ตกเป็นเป้าสายตาคน

    “อ๋อ...ชื่อมีนเหรอ หึ! รับรองเธอได้ดังแน่ ข้อหารวมหัวกับซุปเปอร์สตาร์พราวลวงโลก!” ส้มจี๊ดหมายมาด

    มีนกับเอมี่มองหน้ากันตกใจ แฟรงค์อยู่ที่บ้าน ไม่ปล่อยให้จันทร์จรีลอยนวล รื้อค้นหารูปเก่าๆเพื่อเอามาสาวไส้ พลันต้อยติ่งก็โวยวายมาบอกว่าให้รีบดูข่าวช่อง 7 ด่วนมาก...ด่วนมาก! แฟรงค์รีบกดเปลี่ยนช่องไปดูทันที พิธีกรกำลังอ่านข่าวมีรูปจากกองถ่ายประกอบ ข่าวรายงานความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในกองถ่ายและจู่ๆบอดี้การ์ดของพราวก็โผล่ไปมีเรื่องกับดาราตัวประกอบ ที่ซึ่งยังไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรกัน ที่สำคัญคือรายงานว่า

    “จากนั้น ก็มีพราวพิชญาดาอีกคนนึงปรากฏตัวขึ้นในกองถ่ายค่ะ โดยบอกว่าตัวเองนี่แหละเป็นพราวตัวจริง ส่วนคนที่กำลังแสดงละครอยู่เป็นสแตนด์อิน”

    ฟังถึงตอนนี้แฟรงค์ก็ตาลอยจะเป็นลม ครวญอย่างสิ้นหวัง “โลกของแฟรงค์ถึงกาลวิบัติแล้ว...”

    นักข่าวรายงานอีกว่า “แล้วอยู่ๆก็มีตำรวจยกกำลังมาอีก จะมาจับตัวไฮโซติณห์ ซึ่งก็ยังไม่ทราบว่ามีความผิดอะไร แต่แล้วไฮโซติณห์ก็ชักปืนออกมาค่ะ แล้วก็จี้ตัวคุณพราวพิชญาดาคนที่มาประกาศตัวว่าเป็นพราวตัวจริงหนีไป ซึ่งขณะนี้ยังไม่ทราบชะตากรรมค่ะ”

    “พราว...พราว...หนูไปทำไม...ไปฆ่าตัวตายชัดๆ” แฟรงค์จะเป็นลมให้ได้ พลันก็สะดุ้งเฮือกเมื่อมือถือ

    หลายเครื่องที่มีอยู่ดังระงมขึ้น แฟรงค์ดูทุกเครื่องแล้วเลือกรับเบอร์ของเอมี่ ถามทันทีว่าทำไมตนโทร.มาไม่รับสายมัวแต่หลับอยู่ใช่ไหม

    “ที่กองถ่ายมันวุ่นวายน่ะเจ๊ ก็เลยไม่เห็นว่าเจ๊โทร.มา พราวมาที่กองเจ๊รู้รึเปล่า แล้วก็ถูกคุณติณห์จี้ตัวไป มีปืนด้วย ตำรวจก็มา โอ๊ย...อะไรก็ไม่รู้”

    แฟรงค์ขัดขึ้นว่าไม่ต้องเล่า ทีวีรายงานข่าวหมดแล้ว คร่ำครวญว่าอยากจะหายตัวไปจากโลกนี้ เอมี่บอกว่าหายตัวไม่ได้เพราะติณห์เอาตัวพราวไปไหนก็ไม่รู้ ถามว่าเขาจะทำอะไรพราวหรือ

    “เขาก็จะแก้แค้นพราวให้น้องชายเขาน่ะสิ คิดได้ไงว่าพราวเป็นคนหักอกน้องชายเขา แล้วนี่ไม่มีตำรวจตามไปช่วยพราวเลยเหรอ”

    เอมี่บอกว่าบอดี้การ์ดสมชายตามไปแล้ว ภาวนาขอให้สมชายช่วยพราวให้ได้เถิด...

    ooooooo

    พราวฟื้นขึ้นมารู้สึกปวดระบมไปหมดทั้งตัว มองไปรอบๆพบว่านอนอยู่บนกองกระสอบปุ๋ยเขรอะที่พื้น ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน รอบตัวก็มืด อับ ทึบ ไปหมด

    แว่บหนึ่งในความคิด พราวตัดสินใจต้องหนี แต่พอลุกเดินโผเผไปที่ประตูก็ถูกติณห์กระชากตวาดว่า คิดจะหนีหรือ!

    พราวตกใจร้องกรี๊ด อ้อนวอนอย่าทำอะไรตนเลย ติณห์พูดเรื่องตรีขึ้นอีก พราวบอกแล้วบอกอีกว่าตนกับตรีเป็นเพื่อนกันเท่านั้น ถูกติณห์ตวาดว่า “โกหก!” ผลักพราวจนล้มหงาย ด่าพราวว่าหลอกลวงตรีที่ยังอ่อนหัดเรื่องความรัก ไม่รู้เท่าทันผู้หญิงแพรวพราวอย่างเธอ!

    ทั้งสองโต้เถียงกันรุนแรง ติณห์กระชากไหล่เธอไปเขย่าอย่างแรง พราวตัดสินใจคว้าหินฟาดไปที่กกหูเขาเต็มแรงจนติณห์ล้มคว่ำ พราวกัดฟันวิ่งหนีออกไป ติณห์ยิงตาม พราวร้องกรี๊ดแต่เธอก็วิ่งหลุดประตูไปแล้ว ติณห์ลุกไล่ตามทันที

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    สมการรอคอย "กระเช้าสีดา" ตอนใหม่ ทวงคืนบัลลังก์เรตติ้ง ขึ้นอันดับ 1 ละครหลังข่าว

    สมการรอคอย "กระเช้าสีดา" ตอนใหม่ ทวงคืนบัลลังก์เรตติ้ง ขึ้นอันดับ 1 ละครหลังข่าว
    23 ต.ค. 2564

    11:15 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 12:18 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์